rzucam papierami

[lajtova]

W poniedziałek kładę na biurko szefa wypowiedzenie.
Głownie to atmosfera oraz zmiany na gorsze we firmie w której pracuje spowodowały u mnie rozwój depresji.
Decyzja zapadła po wczorajszej rozmowie z mężem. Samo jej podjęcie spowoowało jakby ktoś zdjął mi z ramion ogromny ciężar.

[szafireczek]

Powodzenia, skoro jesteś tego pewna! Niech Ci się ułoży, jak najlepiej!
Abstrahując od tego, z reguły mówi się, że podejmowanie decyzji w chwili wzburzenia, depresji czy niestabilnych emocji nie należy do najszczęśliwszych pomysłów...emocje nie są dobrym doradcą...

[lajtova]

Ja jestem wyprana z emocji. Wypłukana z radości.
Jak tego nie zrobię to lekami i terapią będę maskować objawy.
Trzeba usunąć przyczynę.

[mika_p]

Jak szefa nie lubisz, to poczekaj do piątku, zawsze to tydzień mniej na szukanie następczyni.
Powodzenia na nowej drodze życia.

[fawiarina]

Może poczekaj do końca miesiąca? Bieg wypowiedzenia i tak zapewne rozpocznie się dopiero w grudniu, dasz sobie czas na ewentualną zmianę zdania i przy okazji skrócisz czas niefajnego poczucia typu "wszyscy wiedzą, że odchodzę i traktują mnie jak powietrze". No i szef będzie miał mniej czasu na rekrutację.

[lajtova]

Nie zmienie zdania. Firma, w której pracuje to nie jest żadna moja rodzina. Nie czuję i nigdy nie czułam(nawet kiedy mój mózg nie był zjadany przez tą cholerę) lojalności w stosunku do miejsc w których pracowałam.
Moim marzeniem jest by mnie traktowali jak powietrze.
Ważny jest dla mnie mąż i dzieci.

[fawiarina]

Tak czy siak, do piątku masz czas. A lepiej, żeby dupki miały mniej czasu niż więcej na rekrutację.

[lajtova]

Ok, masz rację. Zdania nie zmienię, ale na rzucenie kwitami mam cały tydzien.
W poniedziałek mam wizytę u psychiatry. Przegadam tam też temat.

[fawiarina]

Brzmi rozsądnie powodzenia!

[pierwszykot]

Weź l4

[agniesia331]

Poczekaj tydz do 1go grudnia, będziesz mieć miesiąc dłużej pensje i czasu na szukanie pracy

[kamin]

Chyba miesiąc dłużej będzie uwiązana w miejscu, w którym nie chce być.

[lajtova]

Żartujesz?

[kasiaabing]

Miałam kiedyś identyczną sytuację. Moment w którym złożyłam wypowiedzenie był jednym z lepszych chwil w moim życiu. Pamiętam, że przyszłam do pracy, usiadłam do kompa napisać wypowiedzenie A tu nagle awaria prądu . Napisałam ręcznie. Jak szłam do gabinetu dyrektorki to trzesłam się jak osika. Ale było warto.
Dyrektorka nie chciała mi dać urlopu na okres wypowiedzenia, wolała wypłacić ekwiwalent. I spoko, przychodziłam do pracy z uśmiechem na ustach, wychodziłam punkt 16.
Piękne czasy.
Powodzenia!

[bi_scotti]

Lucky you, ze masz z czego zyc. Tysiace ludzi nie ma takiego comfort/luksus. Jesli masz, korzystaj - dbaj o siebie. Cheers.

[aqua48]

kasiaabing napisała:

> Miałam kiedyś identyczną sytuację. Moment w którym złożyłam wypowiedzenie był j
> ednym z lepszych chwil w moim życiu.

Ja również, pracowałam jeszcze miesiąc na zupełnym luzie, bez płaczu w poduszkę i telepania się z nerwów po drodze do pracy. Koleżanka tego nie zrobiła, zacisnęła zęby, bo przecież praca, pieniądze, odpowiedzialność itp, i teraz bardzo ciężko odchorowuje pozostanie w firmie. Warto zadbać o własne zdrowie psychiczne i fizyczne..

[yuka12]

Ja też rzuciłam papierami prawie rok temu. Zdecydowanie o rok za późno. Bo wiadomo- praca, pieniądze, odpowiedzialność. Ale ten dodatkowy rok pracy kosztował mnie bardzo dużo w sferze emocjonalno-psychicznej, do dzisiaj odczuwam tego skutki.

[lajtova]

Witam w klubie. Też robię to rok za późno.
Ale cóż. Lepiej późno niż wcale.

[kornelia_sowa]

Też tak kiedyś zrobiłam.
Długo mi zeszło, bo.czulam jakieś wyrzuty sumienia (wtedy o pracę było ciezej).

To była najlepsza decyzja w moim życiu.

[pani-nick]

👏👏👏

[kk345]

Minął rok, od kiedy zrobiłam to samo. Najlepsza decyzja w życiu, trzymam za Ciebie kciuki i powodzenia!

[kasia_piet]

Trzymam kciuki! Jestem dokladnie w takiej sytuacji, w jakiej Ty byłaś na moment przed podjęciem tej decyzji. Został mi tydzień. Podjęcie decyzji utrudnia mi brak chęci rozmowy ze strony meża (nie mam poparcia) na ten temat i brak nowego miejsca pracy.

[lajtova]

Napiszę jak jest że by czasem ktoś się nie zasugerował moim wpisem.
Finansowo sprawa wygląda tak, że mam na ten cel odlożoną 10 . miesięczną pensję netto. Biorąc pod uwagę, że spadną koszty bo nie będę wydawać na paliwo czy na jakieś kanapki, kateringi, kawy to mam kase na rok.
Mąż jest kimś w rodzaju osławionego "wąskiego specjalisty" więc od strony finansowej mam zabezpieczenie.
Co do pracy. Kiedy jak nie teraz.

[alba27]

Bardzo dobra decyzja. Pracowałam przez rok w jednej firmie i po tym roku psychicznie byłam w podobnym stanie. Moment złożenia wypowiedzenia to dokładnie takie uczucie jak by ktoś że mnie tonę kamieni zdjął. Dwa tyg przez zakończeniem prący zrobiłam coś czego nigdy nie robię, poszłam na L4 , ale było to konieczne bo byłam już takim wrakiem, że z łóżka nie potrafiłam wstać. Teraz mam super pracę i dużo lepiej płatną.

[arabelax]

Gratuluję decyzji! Życie jest za krótkie, żeby męczyć się codziennie tyle godzin.
Kiedyś zrobiłam tak samo, wielka ulga, nigdy nie zapisałam, a prace znalazłam szybko i byłam bardzo zadowolona.
Czasem warto takie wielkie decyzje podjąć, żeby mieć lepsze życie.
Trzymam kciuki za Ciebie

[arabelax]

*nie zalowalam

[lidek0]

Idź na zwolnienie lekarskie w okresie wypowiedzenia, nie oglądaj już tej firmy, niech się sami martwią co z robotą.

[lot_w_kosmos]

Powodzenia!
Przeszłam przez to!
Znaczy przez rzucenie papierami w spółce, która mnie wyprała z emocji, zdrowia, energii, chęci do życia.
To była najlepsza decyzja.
I naprawdę.
Nie znam nikogo, kto to zrobił i żałował.
Ty też nie pożałujesz!

[nota_bene0]

Fajnie sie rzuca i odchodzi, gdy ma się dobrze zarabiajacego męża. Nie mówię tego z zazdrością czy zlosliwoscią. Autorce gratuluję i życzę wszystkiego dobrego. Zdrowie mimo wszystko najważniejsze.

[lajtova]

Dlatego napisałam krótko jak wygląda sytuacja.

[yuka12]

Mój mąż nie zarabia aż tak dobrze, nie mieliśmy oszczędności i kolejna praca na mnie nie czekała. Ale szacunek do samej siebie i własne zdrowie (co miało też realny wpływ na rodzinę) cenię wyżej. Nie było nam łatwo, ledwo wiązaliśmy koniec z końcem zanim dostałam inną pracę, ale czas pokazał, że była to mądra i najlepsza decyzja.