Czym jest obżeranie się?

[manala]

Ech. Myślicie, że wszystko jest takie proste. Osobiście nigdy nie jem więcej niż gałkę lodów (o ile w ogóle sobie takową wezmę..). Porcji dużych również nie jadam. Obiadowo zwykle jedno danie i porcja taka (lub mniejsza) niż dzieci. Jeśli zjem za dużo źle się czuję.
Problemem u mnie może być rzeczywiście częstotliwość, która pewnie doprowadziła do insulinooporności. W moim domu praktykowało się podjadanie pomiędzy posiłkami. Problem z wagą miałam od niemowlęctwa (matka się cieszyła, że takie pulchne i zdrowe dziecie ze mnie...
Oczywiście staram się kontrolować co i ile jem, ale żeby schudnąć musiałabym odstawić chyba wszystko. Pieczywo po pierwsze (choć jem razowe lub dla diabetyków). Jak jestem głodna to najłatwiej coś rzucić na chleb niż wymyślać. Lubię okazjonalnie wypić piwo czy wino. Siedzenie o wodzie na spotkaniu towarzyskim brzmi jakoś lipnie...Słodycze - nie w dużych ilościach ale również lubię. Niestety...Nigdy jednak nie jem całej czekolady czy pudełka ptasiego mleczka. Chyba bym się ....Dzieci mam szczupłe więc to nie jest tak, że nie uważamy na to co jemy.

[snakelilith]

manala napisała:

>
> .Nigdy jednak nie jem całej czekolady czy pudełka ptasiego mleczka. Chyba bym s
> ię ....Dzieci mam szczupłe więc to nie jest tak, że nie uważamy na to co jemy.

Ale może właśnie o to chodzi? Ja jak mam ochotę na czekoladę to kupuję sobie karton 200g belgijskich czekoladek i zjadam w jedno-dwa posiedzenia. Zasładzam się maksymalnie, do wypęku, wyrzut endorfin na poziomie wybuchowym i..... mam dosyć na kilka tygodni. Gdybym wydzielała sobie po jednej, to wiem, że co chwila bym wystawała po następną, nigdy nie miała dosyć i zawsze zapas w szafie.

[alpepe]

Mam podobnie, u mnie w domu nigdy nie ma słodyczy, chyba, że u bardzo szczupłej córki, która sobie je kupuje z kieszonkowego, bo ja jak kupię tabliczkę czekolady, to tę tabliczkę zjadam na raz, dziękuję, wystarczy, nie potrafiłabym tak jeść po dwie kostki i odstawiać, jestem za łakoma.

[ga-ti]

Myślę, że te "dość na kilka tygodni" robi różnicę. Ja mam dość na 2-3 dni Słodycze uwielbiam, jak nie mam to chodzę jak narkoman i szukam w szafkach, może gdzieś, coś zostało. Znalazłam stare krówki, które zostały z dziecka urodzin, twarde się zrobiły to pokroiłam nożykiem. Ptasie mleczko no to tak poczęstuję męża i dzieci (jeśli akurat nie śpią, bo żeby chronić dzieci to jem, jak już zasną lub starsze są u siebie) i zjadam resztę jednej warstwy, drugiej staram się nie otwierać
Jestem twarda przez cały dzień, aż do wieczora I pewnie to mnie gubi. Rano nie jestem głodna i nie jem, śniadanie koło południa. Obiad koło 17. I na noc siadam ze słodyczami, owocami, lodami, orzeszkami... co tam znajdę w domu, wieczorny relaksik.
Czy jem dużo? No niby nie. Ale słodkie uwielbiam.
Mam koleżankę chudą jak patyczek. Jak bym jadła tyle co ona to bym się w drzwi nie mogła zmieścić, serio. I żeby się ruszała, skąd, nie lubi sportu. I nie odmawia sobie słodyczy i mącznych produktów i mięsa i czego tam jeszcze.
Życie nie jest sprawiedliwe

[fitfood1664]

wbrew pozorom to wszystko jest jednak medycznie, banalnie proste
przekonasz się o tym jak odstawisz słodycze i pieczywo a zamiast nich będziesz jeść warzywa surowe lub gotowane a do tego dorzucisz codziennie dodatkową porcję ruchu
powszechnie jemy za dużo, nagminnie mamy nadwagę

[manala]

Nie do końca jednak. Bo Kryśka będzie jadła pieczywo i słodycze i bedzue miała może niewielką nadwagę. A ja przy tech samych porcjach wygladam jak wyglądam.

[alpepe]

No dobrze, a pomyśl, jakbyś wyglądała, gdybyś się wcale nie pilnowała. Czyli nie jest źle.

[fitfood1664]

nie, po jakimś czasie ci się insulina unormuje, insulinoodporność nie trwa wiecznie a najlepszym lekarstwem jest zmniejszenie dawki cukrów i ruch, obiecuję

[snakelilith]

fitfood1664 napisał(a):

> wbrew pozorom to wszystko jest jednak medycznie, banalnie proste
> przekonasz się o tym jak odstawisz słodycze i pieczywo a zamiast nich będziesz
> jeść warzywa surowe lub gotowane a do tego dorzucisz codziennie dodatkową porcj
> ę ruchu
> powszechnie jemy za dużo, nagminnie mamy nadwagę

Przestań smolić. Jeszcze do niedawna podstawą diety był chleb i ziemniaki, warzywa były dodatkiem i jak ludzie mogli, to zawsze przekładali kuchnię mięsną nad jarską. Jadło się do syta, nie liczyło kalorii, nie świrowało z glutenem, bo mało kto wiedział co to jest, a jak już, to doświadczone kucharki, które wiedziałay, że z mąki z dużą ilością glutenu wypieki są lepsze. Do tego słodycze były konkretne, a nie jakieś piep..nięte jagielniki, a społeczeństwo było szczuplejsze. Co się zmieniło? Ludzie jedzą częściej, nie mają stałych godzin posiłków, ciągle coś żują, jedzą więcej gotowców, przetworzonego, egzotycznego, knajpowego, a słodycze kosztują dziś grosze i nikt nie musi piec ciasta, czy wekować kompoty na zimę, wszystko ma w supermarkecie. Więc nie od chleba się tyje, chyba, że nałożysz na chleb grubo masła, żółtego sera, zagryziesz słoikiem oliwek i zjesz to pomiędzy obiadem a kolacją.

[gru_z_gru]

Byli szczuplejsza bo nie wozili tyłka 500 metrów samochodem. W sumie jak się zastanawiam co mnie różni od ludzi narzekających na nadwagę to ilość ruchu. I to nie treningu. Mam aplikacje mierząca kroki. W czasie jednego wyjścia na boisko z dziećmi łapię 5000, a podobno ludzie mają problem żeby 8-10 tys wyrobić.

[mama_kotula]

> W sumie jak się zastanawiam co mnie różni od ludzi narzekających na nadwagę to ilość ruchu. I to nie treningu. Mam aplikacje mierząca kroki. W czasie jednego wyjścia na boisko z dziećmi łapię 5000, a podobno ludzie mają problem żeby 8-10 tys wyrobić.

Siedzą 10 godzin w pracy, wyrabiają w tym czasie 500-1000 kroków. Powinni wieczorem wyjść na spacer czy coś, ale z reguły nie mają siły. I dlatego mają problem.

W wolny dzień, przy normalnym funkcjonowaniu z dzieckiem wczesnoszkolnym i psem, i ogarniając dom wyrabiam jakieś 12-15k kroków. Jak z psem na dłużej wychodzimy (teraz nie, bo se raczyła panienka łapę uszkodzić), to więcej, jak psa releguję na innych, to mniej.
Jak rano idę pobiegać, to mam te 12000 zrobione do godziny 10.

Ale jak siedzę 10-12h przy projekcie i wstaję jeno na siusiu i by coś zjeść, to dobijam może do 1000, a wieczorem padam martwym bykiem na wyro. A sporo ludzi tak funkcjonuje i tyle. Kondycyjnie jest dramat, ale z nadwagą bądź jej brakiem w tym przypadku to kwestia osobnicza akurat.

[anku1982]

Bez przesady, jestem otyła, ważę 100 kg przy 170 cm i bez problemu robię codziennie 12-16 tys kroków, z tym że nie mam wyboru i część drogi do pracy mam na piechotę, mój rekord to 25 tys kroków w 1 dzień z wieczornym spacerem po pracy. Także chodzenie to raczej nie problem gdy ma się okazję te kroki wyrabiać.

[madzioreck]

Miałam taką koleżankę w jednej pracy - codziennie przynosiła siatę żarcia. Kilka kanapek, a reszta to były słodycze. Batoniki, czekolady, żelki jakieś... czekoladę odwijała z papierka jak batonik i tak też spożywała. Ruszała buzią cały dzień, nie do opanowania, nawet obsługując klientów. Koleżanka była szczupła.

[alpepe]

napisz jeszcze, że miała dziwną szyję.

[chatgris01]

No nie, osobiście znam trzy takie bardzo szczupłe i bardzo dużo jedzące osoby i żadna nie chorowała ani nie choruje na tarczycę. Jedna z wiekiem (70+ obecnie) trochę przytyła, ale do otyłości jej daleko, a przez parędziesiąt lat ważyła 45 kg jedząc jak chłop od kosy...
Jedząc tyle co one, szybko przekroczyłabym 100 kg.

[madzioreck]

Nie miała.

[alpepe]

Ja miałam koleżankę, która obżerała się w nocy, a była wychudzona. W klasie maturalnej była, kiedy poszła do szpitala na wycięcie tarczycy.

[madzioreck]

W przypadku koleżanki nic nie wiem, aby coś jej dolegało. Dawno jej nie widziałam, wtedy miała 20 parę lat. Mam też kuzynkę, która kiedyś przeżerała niesamowite ilości jedzenia i była szczuplutka, ale tak do 30, potem zaczęły się kłopoty z wagą.

[iwoniaw]

Dawno temu, w czasach wątków z cyklu o oszczędnych i gospodarnych paniach domu, dowiedziałam się, że obżarstwo jest wtedy, kiedy ktoś będący pracującym fizycznie facetem zjada więcej niż jednego ziemniaka na obiad, albo twierdzi, że dwa kilo pomidorów nie wystarczy na sałatkę na imprezę na 50 (pięćdziesiąt) osób.

[chatgris01]

Ziemniaczany dżihad

[klaramara33]

Według mnie to jedzenie w dużych ilościach gdy nie czuje się głodu.

[boogiecat]

Obzeranie sie kojarzy mi sie z tym jegomosciem

[leann32]

Nie wiem czy mialyscie okazje ogladac historie wielkiej wagi na tlc, jak ktos nie widzial to niech wygoogla nazwe - zdjecia wystarczą zeby skumac o jakich osobach mowa.
Nie bylo tam przez kilkaset odcinkow kogos chorego. Za to kazdy żarł na potege. Wszystko. I mial ustawioną tak cala rodzine ze byli bohaterzy przykuci do lozka, niesamodzielni, w pampersie, nie wstajacy / a wsuwajacy na lezaco po 20 tys kcal dziennie.
Ten program idealnie pokazuje mechanizmy otylosci od mlodosci po stan krytyczny. Z tym mi sie kojarzy obżarstwo.

[madzioreck]

A co do tego obżerania się - to oczywiście nie żadne miarodajne badania, ale mając od lat sporo szczurów pod opieką, mam pewne obserwacje, że to jednak nie jest takie proste, że kto je mało, ten jest szczupły, a kto wsuwa w opór, jest gruby. Tak, kilka moich ogonów było grubych, bo miały upodobanie do nadmiernego jedzenia. Większość - szczupła, z czego część po prostu umiarkowanie jadała, a część pochłaniała tak samo jak grubinki albo i lepiej i nic nie było w stanie ich utuczyć. Dziewczyny bardzo tyły po kastracji w młodym wieku, te ciachane w wieku powyżej roku - niewiele albo wcale. Ale przecież hej, co mają jakieś hormony do rzeczy, tylko święte kalorie się liczą, nie? I było też parę grubasów, które jadły normalnie. Teraz mam taką szczurzycę - z pół roku żyła w parku, głodowała, na koniec jeszcze młode miała. Nie je dużo, aczkolwiek jest "smakoszem" Uwielbia wszelkie dodatki, smakołyki, ale te rzeczy wiadomo, ja reglamentuję i nie dostaje więcej niż inne ogony. Karmy je tyle co inne, szczupłe szczurynki (wg niektórych teorii tutaj, pewnie udaje przede mną, żeby w nocy potajemnie jeść 3x tyle ). I co? I nico, jest grubaskiem. Ucięłam wszystkie smakołyki poza warzywami... hm, zrzuciła 20g, z jakichś 150, które powinna zrucić, i koniec. Weszła na leki podawane z jakimś dodatkiem 2x dziennie - odzyskała z nawiązką to, co schudła. Pomimo tego, że jest bardzo ruchliwa, ciągle gdzieś biegnie, wspina się. Miałam też inną szczurcię, malutka była, mniejsza sporo od przeciętnej, i ta czyściła połowę miski przeznaczonej dla 5-szczurowego stada. Inne poskubały parę minut, Kluska siedziała godzinę, do ostatniego ziarna. Nie utyła nawet, kiedy była uziemiona ruchowo po złamaniu łapki, 6 tygodni. Więc jak mnie to wk...a, jak ludzie mają takie proste wytłumaczenie na wszystko i zawsze wiedzą lepiej, ile kto je i dlaczego jest gruby.

[ana119]

Ależ są badania które mówią o odtłuszczeniu naczyń niemowląt bo matki będąc w ciąży odżywiały się złe lub przed ciążą były otyłe. Tyle że u nas nikt tym się nie przejmuje, jakby wszyscy z nadwagą i otyłością odbijali sobie przykrości jedzeniem. Każdy kto interesuje się zdrowym odżywianiem wie jakie choroby zagrażają współczesnym ludziom, przyczynach nadmiernej konsumpcji.
Jest też grupa nieliczna osob które wcześniej były otyłe a po zmianie nawyków stali się ekstremum i uprawiają sporty kilka dni w tyg, fotografują talerze z daniami, informują o każdym przebytym km na rowerze. Popadają ze skrajności w skrajność

[emmi-nika]

Osobiscie nie znam grubej osoby, ktora odzywialaby sie zdrowo czy normalnie. Najczesciej jedzą duzo więcej niz potrzebowałyby, ponad normę, i czesciej, czesto tez w nocy. Bardzo destrukcyjnie.
Wiele osob tez sie powoluje na chorobę czy obnizony metabolizm, jak dla mnie to mysle, ze to wymowki, by usprawiedliwic swoją wage i nie musiec nic z tym robic.

[ana119]

Najpierw jest nadwaga, nadmierne spożycie bo ach nie tyję(!) a po latach choroba

[21mada]

Skutkiem obżarstwa jest nadwaga. Łatwo więc poznać tych co się obżerają.