Co introwertykow

[bo_jestem_jedna]

Tez uwazam, ze wszyscy w nadmiarze. Dodatkowo im wiecej ktos gada, tym szybciej mnie meczy.
Bardzo nie lubie , i to nie zalezy od mojego intro, kiedy ludzie mowia i mowia, a nie zadaja pytan drugiej stronie. Im dluzej ktos nic o mnie nie pyta, tym bardziej sama sie nie wychylam, tylko czekam, czy sie poprawi. Jak nie to eliminuje z listy znajomych. Nie mam czasu dla chamow, ktorzy tylko ja, ja i ja.

[viridiana73]

Męczą mnie ludzie, którzy przyjdą i nie wiedzą kiedy wyjść.
I tacy, którzy gadają jak nakręceni i bez sensu i nawet nie usiłują wejść ze mną w jakąkolwiek interakcję. Spotykam się czasem z przyjaciółką na kawie. Ona co prawda mówi sporo, ale pyta mnie o opinie, czy mój punkt widzenia i słucha odpowiedzi. I to jest fajne, to mnie nie męczy.

[1matka-polka]

"I tacy, którzy gadają jak nakręceni i bez sensu i nawet nie usiłują wejść ze mną w jakąkolwiek interakcję"

Zawsze sie zastanawiam, o co chodzi takim ludziom, czy to jest na tle nerwowym, czy lubia sluchac swojego glosu?

[m_incubo]

Lubią gadać (nie pogadać) i potrzebują słuchacza, najlepiej biernego, bo nie interesuje ich rozmowa, wymiana opinii, drugi człowiek, właściwie nic. Potrzebują odbiornika własnego pier.olenia, bo samemu do siebie to nie działa.

[mava]

>Jacy ludzie was najbardziej mecza?

prostacy. Takie Grazyny i Janusze.
Tyle, ze akurat nie wiem, czy ma to cos wspolnego z introwertyzmem. Wątpie.

[waleria_s]

Głośni, robiący dużo szumu (gdzie się nie pojawią, zaznaczają mocno swoją obecność), nietaktowni, prości- w sensie, że ich jedyne tematy to o 'dupie maryny', plotki.

[dolores12]

Nachalni, gadatliwi(szczególnie przez telefon, brrr), domagający się stale uwagi i poklasku. Tacy, którzy nie respektują introwertycznej potrzeby bycia samemu, którzy cały czas chcą interakcji.

[mrs.solis]

Najbardziej mecza mnie milczki , z ktorymi nie da sie nawiazac zadnej konwersacji nawet o pogodzie. Siedze wtedy z takim przy stole i sie nie odzywamy, a ja sie czuje jak na czuwaniu przy zmarlym. WOle juz na imprezach towarzyskich kogos glosnego i gadatliwego przynajmniej cos sie dzieje. Cisze mam na codzien w domu jak ide miedzy ludzi to chcialabym z kims porozmawiac, albo przynajmniej posluchac innych.

[lelija05]

Gadających dla samego gadania. A zwłaszcza o dzieciach.

[lellapolella]

Nie przeszkadza mi small- talk uliczny, ale bardzo rzadko jestem w mieście, a na wsi to epizodyczne. Widzę to nawet na plus, pogadam niezobowiązująco z kimś obcym, czy raczej posłucham czegoś się dowiem i nie mam wyrzutów, że jestem dzik. Najbardziej męczą mnie ludzie skupieni na sobie- nawet jak mówią o ciekawych sprawach, to zawsze jest JA, JA. Oraz szury od teorii spiskowych, wciskające swoje prawdy objawione z krańca internetów.

[z_pokladu_idy]

Wszyscy, absolutnie wszyscy. Niektórzy po prostu później zaczynają męczyć, inni od pierwszego wejrzenia. Niemniej jednak każdy kontakt z drugim człowiekiem wysysa że mnie energię życiową i muszę jakiś czas dochodzić do siebie.

[rinoa_woman]

Jako introwertyka wkurzają mnie ludzie w ogóle, nie lubię pracować z ludzmi ani tym bardziej przebywać gdzie są tłumy, męczy mnie to, źle się wtedy czuję nie tylko psychicznie. Jednak wydaje mi się, że to nie dlatego że ludzie są jacy są czyt. bardzo różni, ale dlatego, że ja po prostu nie mam zaufania do ludzi i zawsze mam w sobie takie poczucie, że ludzie są fałszywi i z reguły nieprzyjaznie nastawieni. To taki uraz z przeszłości plus moja introwertyczna natura daje taki pogląd na swiat i życie.

[lellapolella]

A to ja mam chyba wręcz odwrotnie. Jestem intro i ułożyłam sobie życie tak, by nie mieszkać w skupiskach ludzkich, nie pracować z ludźmi i w ogóle ograniczyć kontakt do minimum. Traktuję to jednak jako cechę osobniczą i nie rzutuję moich wyborów na ludzkość. Jak już wchodzę w kontakt, zakładam, że ludzie są ok, nie snuję żadnych teorii i naprawdę dużo potrzeba, bym zaczęła. W sumie, lubię ludzi... ale z daleka

[rinoa_woman]

Ja się po prostu zbyt wiele razy zawiodłam na ludziach czy to bliskich czy zupełnie obcych, że podchodzę do każdego nowego człowieka z olbrzymim dystansem. Wydaje mi się, że te przykre doświadczenia z przeszłości zrobiły ze mnie introwertyka, ale może to i dobrze, bo wiem kiedy w porę uciekać albo jak uniknąć przykrych sytuacji.

[alba27]

Tacy, którzy ciągle szukają sensacji w życiu innych ludzi, tacy, którym się wydaje że zawsze mają rację i ci, bez kultury, którzy zamiast założyć słuchawki zmuszają innych do słuchania głośnego disko polo.

[maliniak665]

obcy

Jak mnie zaczepiają w kolejce, w windzie czy gdzie tam i chcą sobie uciąc pogawędkę

[zielonakobieta]

Wszyscy, z którymi przebywam za długo. Nawet jak miałam dwadzieścia lat i wyjeżdżałam na wakacje z koleżankami, po kilku dniach musiałam się oderwać od grupy i pobyć sama. Chodziłam na spacery, zostałam w domu żeby poczytać. Aktualnie nie mam natrętnej koleżanki czy osób chcących się mocno zakolegować w pracy, przez mój introwertyzm stare znajomości się skończyły, nowych nie ma okazji nawiązać (ciągle praca-dom) i czasami mi brakuje ludzi, żeby się spotkać przy winie i pogadać.

[asfiksja]

Najbardziej męczą mnie ludzie wyrażający pretensje.

[mokka39]

prawie wszyscy. Właściwie zawsze czuję jakiś niepokój kiedy jestem wśród ludzi, w dodatku muszę cały czas się maksymalnie koncentrować żeby nie wyszło na wierzch moje ADD i cechy ZA. Przebywanie wśród ludzi jest wyczerpujące.

[bertie]

Ludzie, którzy przejmują całą rozmowę - jako introwertyk rzadko spotykam się z innymi, ale jak już to robię, to bym chciała też mieć szansę coś powiedzieć, skoro się "poświęciłam" i wyszłam do ludzi. A mam takiego znajomego, który nie dość, że ma zupełnie inne poglądy na każdy temat niż ja, to potrafi swoje monologi prowadzić i przez godzinę - tylko słuchacze mu się zmieniają, bo każdy po kilku minutach ma dosyć.