Brak pewnosci siebie

[juzjesien]

Dzisiaj partner mi powiedział, że jedyne czego mi brakuje to pewnosci sobie, że on pojac sie moze bo jestem wspaniala, piekna, madra i absolutnie wyjatkowa az sie popłakałam ze wzruszenia bo mowil to bardzo szczerze. Ma rację chlopak. Brakuje mi pewnosci siebie i nie wiem z czego to wynika. Czy można stać się bardziej pewna siebie? Czy są jakieś poradniki? Nie wiem co mogę ze sobą zrobić jeśli nawet partner zauważa ze jestem malo pewna siebie. Tylko ze z drugiej strony mysle ze taka jestem i ze sie nie zmienię nawet czytając poradniki. Czy ktoras mimo wszystko miala ten problem i sie zmieniła?

[thea19]

Zdrowia psychicznego brakuje ci bardziej.

[bene_gesserit]

'Czytając poradniki'? Od czytania nikt się jeszcze nie zmienił. Uczciwa praca z samą sobą to klucz. Moim zdaniem terapeutka nie zaszkodzi, o ile sama jest pewna siebie. Ale wiele można zrobić samej.

Noi: po co ci pewność siebie? Dla siebie samej, czy żeby zyskać w oczach partnera? I co to, według ciebie, jest pewność siebie?

Bądź miła dla siebie - traktuj siebie jak traktujesz swoją przyjaciółkę albo siostrę.
Nie porównuj się do innych (zawsze będą lepsi i gorsi od ciebie), ale do samej siebie sprzed lat/miesięcy. Doceniaj zmiany i osiągnięcia, ucz się z błędów. Błędy i porażki to twój kapitał tak samo, jak osiągnięcia.
Doceniaj małe rzeczy, w tym nawet najmniejsze ze swoich osiągnięć.
Dostrzeż, w czym jesteś dobra i idź w tym kierunku, rozwijaj te umiejętności.

Zidentyfikuj swojego Wewnętrznego Krytyka. U większości ludzi to zinternalizowany ktoś z zewnątrz - i to zazwyczaj bliski, ewentualnie wszystkie 'życzliwe' głosy stopione w jeden. "Popatrz, tyle razy ci się nie udało, teraz też skrewisz, w ogóle się za to nie zabieraj'. 'Jesteś beznadziejna'. 'Nikt cię nie lubi i słusznie' itd itd. Nie słuchaj go za bardzo, zwłaszcza na początku jakiegoś przedsięwzięcia. On się przydaje, ale nie w takiej toksycznej formie. Też się musi zmienić. Może krytykować twoje poczynania albo pomysły, ale zupełnie inaczej i tylko wtedy, kiedy sobie tego życzysz.

...mogłabym tak jeszcze długo, ale mi znowu napiszą, że jestem Coehlo tego forum

[juzjesien]

Super dziekuje

[lichon]

Skoro uważasz, że ma rację, to chyba jeszcze nie jest tak źle.
Brak pewności siebie, to takie bardzo ogólne sformułowanie, jak to się u ciebie objawia?

[asfiksja]

Pewność siebie nie wynika, moim zdaniem, z cech (wspaniała, piękna, mądra itd.) tylko z dokonań. Więc może po prostu rób, co tam sobie planujesz, a owoce twojej pracy po jakimś czasie będą mówić same za siebie?

[waleria_s]

Może napiszę dość brutalnie, ale w sumie nie widzę zupełnie powodu, dla którego każdy ma być pewny siebie. Bez dokonań, jakiegokolwiek rozwoju, bez uznania w środowisku ciężko mieć pewność siebie i jest to całkowicie zrozumiałe.

[bene_gesserit]

Hehe, gorzej jest być pewnym siebie zupełnie bez podstaw. I co dziwniejsze, tacy ludzie w ogóle nie widzą w tym problemu - bo są pewni siebie.

[sasanka4321]

bene_gesserit napisała:

> Hehe, gorzej jest być pewnym siebie zupełnie bez podstaw. I co dziwniejsze, tac
> y ludzie w ogóle nie widzą w tym problemu - bo są pewni siebie.
>

Absolutnie! Wystarczy popatrzec na Bergamotke

[koronka2012]

waleria_s napisał(a):

> Bez dokonań, jakiegokolwiek rozwoju, bez uznania w
> środowisku ciężko mieć pewność siebie i jest to całkowicie zrozumiałe.

Znam całkiem dużo dziewczyn które są naprawdę dobre w tym co robią a jednocześnie mają na tyle niskie poczucie własnej wartości że nie potrafią siebie zawalczyć w pracy.

[bene_gesserit]

Brak pewności siebie może też wynikać ze zbyt wysokich i zbyt wielu oczekiwań wobec siebie. To jest taki stan, że nawet jeśliby która w rok zdobyła Koronę Ziemi, i jednocześnie wynalazła lekarstwo na raka, to i tak uważałaby, że nic nie zrobiła, a nawet jeśli, to za wolno, za beznadziejnie i w ogóle przypadkiem.

[mandre_polo]

Ale zaraz mnie że to zdobycie korony ziemi odbyło się kosztem również rozluznienia więzi z partnerem bo długie przygotowanie, stres? I stąd nie skacze pod sufit? Żeby było zadowolenie i pewność musi być balans w każdej sferze. Ci to za uciecha z sukcesu zawodowego gdzie pustka w domu bo nie ma czasu na przyjaźń, bliskość?

[kosmos_pierzasty]

Nie. To jest taki stan, gdy twoje sukcesy tracą wartość natychmiast, gdy je osiągasz, marzysz o czymś latami, a gdy osiągasz cel, wydaje ci się, że to nic i największą fajtlapa by sobie z tym poradziła, więc szukasz nowego ambinrnego celu, z którym dzieje się dokładnie to samo, jak go osiągniesz. I to tak może trwać aż do kompletnego wypalenia, a ty z imponującym cv nadal będziesz sądzić, że to wszystko nic. Sam fakt, że to są t w o je a nie cudze osiągnięcia odbiera im jakakolwiek wartość, dewaluuje je.

A bazowe poczucie władnej wartości każdy powinien mieć. Jest niezbędne do dobrego życia jak powietrze, a jego brak wychodzi i szkodzi w codziennych, najbardziej trywialnych sytuacjach.

[mid.week]

O to o mnie. Zawsze, ale to zawsze jak już się wdrożę w pracy w nowe obowiązki to stwierdzam "posadzisz szympansa i też by sobie z tym poradził"

[kosmos_pierzasty]

Bo to było też o mnie Niestety nie jesteśmy wyjątkami... Pewnie dlatego możemy mieć podobne odczucia.

[mandre_polo]

Pytanie skąd się bierze to pędzenie i szukanie celów? Może nic nie daje zadowolona tak w 100 procentach. To Jamal z podróżą: najwięcej adrenaliny idzie na przygotowanie. Kiedyś w książce podróżniczej przeczytałam że robienie zdjęć w podróży również rozprasza, trzeba oczami się nasycić, zatrzymać obrazy. Szukanie kadrów temu przeczy. Z tym się w zgadzam. Mało zdjęć robię podczas wakat i Dzieci brze mi z tym. Warto zachować wspomnienia. Obecnie ludzie zdjęciami chcą dodać sobie wartości, jakby bez tej otoczki nie istnieli. Nikt im nie uwierzy że odpoczywali, zwiedzali!?

[bene_gesserit]

Moja przyjaciółka taka jest.
Ona była niekochanym dzieckiem, całe dzieciństwo i młodość próbowała zasłużyć na uznanie i miłość rodziców; ale ani świadectwa z czerwonym paskiem, ani cierpliwe znoszenie agresji ze strony starych nic nie dały. I do dziś dnia pozostał w niej głód i przekonanie, że w końcu dokona czegoś, za co jej rodzice w końcu jej okażą miłość. Pewnie po ich śmierci też będzie czuła tę samą zasysającą pustkę.

[mandre_polo]

Są sposoby na zerwanie toksycznej relacji

[bene_gesserit]

mandre_polo napisał(a):

> Ale zaraz mnie że to zdobycie korony ziemi odbyło się kosztem również rozluznie
> nia więzi z partnerem bo długie przygotowanie, stres? I stąd nie skacze pod suf
> it? Żeby było zadowolenie i pewność musi być balans w każdej sferze. Ci to za u
> ciecha z sukcesu zawodowego gdzie pustka w domu bo nie ma czasu na przyjaźń, bl
> iskość?

No, to jest moim zdaniem świetny przykład takiego toksycznego, perfekcjonistycznego myślenia.
Ta, uratowałam parę milionów ludzi przed bolesną śmiercią, bo wynalazłam lekarstwo na raka, ale co z tego, jak partner jest niezadowolny, bo go zaniedbuję? Dlaczego nie potrafię znaleźć równowagi, dlaczego pustka w domu i nie mam czasu na przyjaźń. Jestem kompletnie do dupy.

To jest droga, którą trzeba zacząć od pogłaskania samej siebie po głowie, tak dla odmiany, zamiast biczowania się do krwi.

[mandre_polo]

Nie musi to być partner a przyjaciel. O relacje trzeba dbać, wymaga to czasu.
Nie ma przyjaźni z osoba oddalona setki km, w pewnym momencie nie jesteśmy na bieżąco.
Praca która jest przyjemnością to rzadkość. Najczęściej zarabiamy żeby mieć na przyjemności. Lek na raka to proces rozłożony lata a nie jeden rok😜 A wokół siebie mamy ludzi którzy gonią gdzieś po uznanie w oczach kogoś bo nie potrafią docenić drobnych przyjemności w życiu, sami siebie nie lubią, każda wypowiedź stwierdzającą fakt to atak na ich osobę

[bene_gesserit]

Dzizas, to był tylko przykład, celowo przesadzony

[mandre_polo]

Pomiędzy głaskaniem a biczowaniem jest miejsce na równowagę, asertywność

[mandre_polo]

bene_gesserit napisała:

> Dzizas, to był tylko przykład, celowo przesadzony
>

Ty jesteś typem pasywno-agresywnym. Dyskusji rzeczowej nie podejmiesz, przykłady od czapy zastosujesz, powbijać igły lubisz a potem wyciągasz argument: ludzie to żart!

[marinella]

Ponoć pewność siebie jest bezpośrednio skorelowana z wewnętrznym poczuciem bezpieczeństwa i poczuciem własnej wartości ( bezwarunkowej) , a to wykształca się głównie w okresie 0-3 lata. Może być wiec trochę późno …

[bene_gesserit]

Bez obrazy, ale to toksyczne bzdury.

[marinella]

Bez obrazy, ale Dostrzeż, w czym jesteś dobra i idź w tym kierunku, rozwijaj te umiejętności.

[bene_gesserit]

Bez obrazy, ale ja nie proszę o rady. Ja wiem, że wiele zmian jest możliwych, bo tego doświadczyłam.

Pisanie, że jak się skończyło 3 lata jest już za późno jest nie tylko głupie, ale też szkodliwe. Tzn trudno mi założyć, ze ktoś w to mógłby uwierzyć, ale lepiej nie pisać bzdur, tak na wszelki wypadek.

[marinella]

Bez obrazy, ale zwracam Ci Twoja własna radę, która - nie ukrywam - nieźle mnie ubawiła.

W wolnej chwili możesz zagłębić się w psychologię rozwojową i sprawdzić czy okiem teoretyków i praktyków calosciowy, harmonijny rozwój osobowości jest możliwy jeżeli w okresie wczesnego dzieciństwa podstawowe potrzeby emocjonalne dziecka nie były zaspokojone.

Takie rozumiesz -w wielkim uproszczeniu zanim ktoś się przyczepi - płaczę, mama/tata mnie przytula i uspokaja - zasługuję na bezwarunkowy szacunek, czy płaczę, mama/tata na mnie wrzeszczy i stawia w kacie kibla do czasu aż się uspokoję -zasługuje na warunkowy szacunek- zależny od moich zachowań, osiągnięć etc

[bene_gesserit]

Bardzo chętnie o tym poczytam. Jakbyś tak zlinkowała te tyleż naiwne co ponuro deterministyczne wywody. W sensie - twoje już czytałam, chodzi mi o jakieś obiektywizujące np prace naukowe. Zwłaszcza chodzi mi o udowodnienie 'może być już trochę za późno'.

[marinella]

Deterministyczne wywody by zahaczały o epigentykę, ja jak widzisz koncentruję sie na wpływie otoczenia na rozwój pewności siebie / stabilnego, adekwatnego ( niech będzie nawet, że lekko zawyżonego) poczucia własnej wartości.

Jeżeli czytasz po francusku to Filliozat, Gueguen, ogólnie neurosciences i petite enfance.
Po angielsku RIE parenting i self reg mają masę publikacji.

„Może być już trochę za późno” to po prostu hipotetyczna konstatacja oparta na znajomosci faz rozwojowych dziecka, to nie matematyka, tu się nie udowadnia, tylko obserwuje i analizuje / interpretuje.

Niekochane dzieci rzadko kochają same siebie, choć oczywiście nad wszystkim można pracować.

[bene_gesserit]

> „Może być już trochę za późno” to po prostu hipotetyczna konstatacja oparta na
> znajomosci faz rozwojowych dziecka, to nie matematyka, tu się nie udowadnia, ty
> lko obserwuje i analizuje / interpretuje.
> Niekochane dzieci rzadko kochają same siebie, choć oczywiście nad wszystkim moż
> na pracować.

Super, że odwołujesz swój toksyczny, głupawy komunikat. Jestem pod wrażeniem.

[marinella]

Czy twój zinternalizowany wewnętrzny krytyk podziela twoje zdanie ? A może słyszysz jeszcze inne głosy ?

Ponawiam - Bądź miła dla siebie - traktuj siebie jak traktujesz swoją przyjaciółkę albo siostrę.

[bene_gesserit]

Brak argumentów, więc atakujemy rozmówczynię? Niżej niż pięć metrów mułu o_O

[marinella]

Nie rozpłacz się tylko.

[bene_gesserit]

Znowu.
...sześć metrów. Obnażaj się dalej, bez odbioru.

[marinella]

❤️❤️Doceniaj małe rzeczy, w tym nawet najmniejsze ze swoich osiągnięć❤️❤️

[21mada]

Mnie facet może dziesięć razy powtórzyć, że jestem boska, a ja i tak mu odpowiem, że chyba jest ślepy skoro coś we mnie widzi.
Potrafię zgasić każdy komplement.

[bo_jestem_jedna]

Pewnosc siebie wynika z akceptacji siebie, jestem jaka jestem i siebie lubie. Zapomnij o osiagnieciach i ,dowodach, na swoja wartosc. Badz dla siebie bardziej wyrozumiala, polub siebie, zaakceptuj sytuacje, w ktorych okazujesz niepewnosc - powiedz sobie wstydze sie teraz i co z tego. Po czasie powinnas zauwazyc poprawe. Powodzenia.

[igge]

Musisz nauczyć się cieszyć się ze, szczerych zakładam, komplementów partnera🙂.
Pewność siebie jest wygodna.

Typowo ematkowo zapytam więc o terapię😉...

Ale sama myślę, że i w pewności siebie i w jej braku trzeba zachować umiar. Powinna chyba taka pewność siebie być adekwatna i tyle, nie za duża i nie za mała.
Zastanów się, z czego wynika Twoje niedocenianie samej siebie bo tym jest chyba za mała pewność siebie.
A może to tylko nieśmiałość?

Ja ostatnio usłyszałam pragnienie partnera, że chciałby się kiedyś w życiu ponudzić chwilę. W sensie, że ze mną (niestety) nie da się nigdy nudzić.

Skoro wg Twojego partnera jesteś " wspaniała, piękna, mądra i absolutnie wyjątkowa" to się dziewczyno tylko ciesz, że Twój facet to dostrzega, że taka faktycznie jesteś oraz miej wywalone na to, że podobno brak Ci pewności siebie. W świetle wymienionych komplementów taki brak pewności siebie Twój to chyba chwalebna SKROMNOŚC się nazywa?🙃😊🙂
Zaufaj bliskiej osobie, że jesteś taka super. Przecież on zna Ciebie najlepiej?