wokulski i izabela

[kobietazpolnocy]

Chyba wszystko już w tym wątku zostało powiedziane na temat tej dwójki. I on i ona zawsze mnie irytowali, ale w liceum nie umiałam jeszcze do końca powiedzieć dlaczego (ale na pewno ich nie do końca rozumiałam). Wiele spraw staje się oczywistych dopiero dla dorosłego czytelnika..
On to bezwględny karierowicz, który ludzi traktował instrumentalnie (w tym te popychadło Rzeckiego) i któremu marzyło się wejście do elity (w Anglii by to nazwano Society). A ona to jakaś oderwana od rzeczywistości córka już wtedy archaicznego i zaślepionego światka arystokracji, wciąż nie rozumiejąca, że poza przemijającą urodą nie ma do zaoferowania nic.
Widać doskonale, że idą nowe czasy, w których dla ludzi takich jak Łęccy nie będzie już miejsca (i dobrze, bo to byli całkowicie nieprzydatni pasożyci).

[bi_scotti]

kobietazpolnocy napisał(a):

> marzyło się wejście do elity (w Anglii by to nazwano Society).

Sensible "wejscie do Elyty" to zaliczyla niejaka Mada Muller z "Ziemi Obiecanej" - that's how it's done W jakims sensie to samo (successful zwiazek z "Elyta") mozna powiedziec na temat Scarlett O'Hara's papa - Gerald - wzenil sie w "arystokracje" dochodzac do pieniedzy dzieki dobrej glowie do picia i hazardu Wokulski to nie ta liga. Life.

[ichi51e]

kobietom było łatwiej bo o pozycji społecznej kobiety decyduje pozycja męża. Jeśli księżniczka wyjdzie za chłopa sory ale zostaje chłopka choćby ten był bogaty jak Onasis. Dużo łatwiej Kopciuszkowi wyjsc za księcia.

[brubba]

To ja porwę się na narodową świętość i wyznam, że Pan Tadeusz i Zosia to nudziarze, zaś Telimena i Hrabia - interesujące postaci, o wiele bardziej w moim guście.

[ga-ti]

Nudziarze, bo to młode i takie niedoświadczone, coś im się roi o wielkiej roli, jaką mają spełnić, ech, epopeja.
Za to Telimena ma charakter

[apallosa]

Dla mnie Wokulski to postać sklejona z dwóch, kompletnie do siebie nie pasujących osób.
To już Kotejka- wyżej opisała.
Bo z jednej strony trzeźwo myślący, wyrachowany , wyliczony ,,do ostatniej kopiejki" handlarz,a z drugiej rozmamlana sirota i niemota wzdychająca do Belli , jak szczeniak do księżyca. Jakby nie znał się na kobietach .
Słusznie mu pani Meliton dociela ,że kobiety trzeba czasem przydeptac nogą...i po cholerę mu ta idiotka Iza była,skoro z panią Stawska i Rzeckim mogliby albo wejść do spółki że Szlangbaumem, albo wręcz wykupić sklep. Ewentualnie założyć nowy .
Wokulski już po ,,zrobieniu go w trąbę przez Ize i Starszczaka" nie odzyskał rozumu,a wręcz przeciwnie- zidiocial jeszcze bardziej.

[tt-tka]

apallosa napisał:


> Bo z jednej strony trzeźwo myślący, wyrachowany , wyliczony ,,do ostatniej ko
> piejki" handlarz,

A skad ! on nawet robic majatek polecial w porywie natchnienia
Gdyby byl wyrachowany i liczacy, ozenilby sie z ta milionowa panna z Rosji, o ktorej wspomina Suzina.

> z drugiej rozmamlana sirota i niemota wzdychająca do Belli ,
> jak szczeniak do księżyca. Jakby nie znał się na kobietach .

No bo nie znal sie. Gdzie i kiedy mial sie poznac ? Kiedy sie uczyl po nocach, pracujac calymi dniami ? W powstaniu ? Na Syberii ?

[ichi51e]

już ta się sprzedał widocznie drugi nie chciał. zreszta pewnie kasy miał dosyc patrząc jak ja rozpierniczal...

[potworia116]

Antysemityzm.

[apallosa]

A niby u kogo ten antysemityzm? U Wokulskiego?
Wolne zarty

[tt-tka]

Przed docinkami Lisieckiego, prawde mowiac. Klein nie byl antysemita.

[apallosa]

No ,w każdym razie któryś z subiektów bardzo niepiękne dokuczał Henrykowi,za co Wokulski objechał go równo.
Antysemityzm w powieści był ani większy,ani mniejszy niż wówczas w Polsce.

[potworia116]

apallosa napisał:

>
> Antysemityzm w powieści był ani większy,ani mniejszy niż wówczas w Polsce.

Uważam, że w rzeczywistości był większy. Ale nie o tym mowa, tylko o tym, co mnie w dojrzałej, pozaszkolnej lekturze zaskoczyło.

[potworia116]

apallosa napisał:

> A niby u kogo ten antysemityzm?

U Polaków.

[ga-ti]

Też nie zwróciłam na to uwagi gdy czytałam w liceum, zresztą przeczytałam tylko kawałek, bo mnie nudziło okropnie.
Za to teraz zaczytywałam się po prostu, odkryłam wiele wątków, humor, mądrość (nawet wynotowałam kilka żydowskich mądrości), obyczaje, Warszawa...

[iwoniaw]

Antysemityzm to jest w "Kupcu weneckim". Tym większy, że - wbrew naszemu odbiorowi dziś - publika w The Globe słuchając takiego monologu Shylocka miała ryczeć ze śmiechu (i to czyniła) zgodnie z autorską intencją.

[potworia116]

iwoniaw napisała:

> Antysemityzm to jest w "Kupcu weneckim". Tym większy, że - wbrew naszemu odbior
> owi dziś - publika w The Globe słuchając takiego monologu Shylocka miała ryczeć
> ze śmiechu (i to czyniła) zgodnie z autorską intencją.

Aha. A tę autorską intencję to wyciagnęłaś z?

[iwoniaw]

potworia116 napisała:
>
> Aha. A tę autorską intencję to wyciagnęłaś z?

Z tekstu sztuki, to chyba oczywiste? Przedstawienie kogoś za pomocą negatywnych stereotypów, odebranie mu majątku i rodziny przez pozytywnego bohatera i - ponieważ to komedia, więc nie będzie się krew lała w sensie dosłownym - konieczność rezygnacji z tożsamości religijnej i narodowej, by nie przeszkadzał dłużej pozostalym protagonistom to co to twoim zdaniem jest?

[potworia116]

Moim zdaniem jest to właściwa temu autorowi wieloznaczność, oddająca ambiwalencję kultury, w której antysemityzm jest uświęconą normą. Mam też nieco odmienne zdanie na temat "stereotypów", podziału na "pozytywnych" i "negatywnych" bohaterów, oraz last but not least - przynależności gatunkowej tej sztuki. Niemniej twoja pewność co do reakcji pierwotnej publiczności bardzo mnie intryguje.

[asia_i_p]

Mnie zdumiewa antysemityzm "Ziemi obiecanej" Reymonta. Z jednej strony autor niby staje przeciw antysemityzmowi Wysockiej, a z drugiej strony rozwija wydarzenia właśnie tak jak Wysocka przewidziała. Są dwie w gruncie rzeczy paralelne historie - Anka z Borowieckim i Mela z Wysockim - i Anka po rozstaniu zostaje singielką, realizuje się w działalności dobroczynnej, a Mela wychodzi za Moryca i obydwoje robią sie obrzydliwi. Smutne to było strasznie.

[potworia116]

U Prusa jest bardzo podobnie, z jednej strony życzliwy portret Szlangbaumów, z drugiej - jawna pogarda i nietajone poczucie wyższości, stereotypy i językowa stygmatyzacja, ludowy, religijnie uwarunkowany antagonizm, zasilony świeżą stosunkowo krwią "nowoczesnego" antysemityzmu, opartego na rywalizacji ekonomicznej.
Antysemityzm nie jest w polskiej literaturze niczym zaskakującym, był częścią kultury, uwewnętrznioną w pewnych aspektach nawet przez zasymilowanych przedstawicieli mniejszości żydowskiej.