Empuzjon

[noc_na_pustyni]

Jak wrażenia?

[potworia116]

Sztos. Ale ja przy każdej książce Tokarczuk mam najpierw wrażenie, że to moja ulubiona.
Ale język, klimat, narracja, stylizacja, dialog z Mannem pięknie kontrapunktowany elementami literatury grozy, wszystko gra.

[daniela34]

Dla mnie też sztos, a ja akurat nie jestem miłośniczką Tokarczuk (trochę to gatunek nie dla mnie). Ale tu,m.in.przez ten właśnie dialog Mannem (moje ukochane gružliczo-sanatoryjne klimaty)- zdecydowanie sztos. Z rozpędu przeczytałam sobie jej pierwszą książkę- pięknie widać, jak się rozwinęła literacko w obrębie tego samego stylu.

[potworia116]

Pierwsza, czyli Podróż Ludzi Księgi? To chyba jedyna, której nie znam. Ale od EE, czytanej jeszcze w podstawówce, z jej belle- epokowym sznytem i dusznym mieszczańskim klimatem faktycznie widać pełen łuk rozwoju stylu i myślenia.

[daniela34]

Tak, Podróż.

[noc_na_pustyni]

potworia116 napisała:

> Sztos. Ale ja przy każdej książce Tokarczuk mam najpierw wrażenie, że to moja u
> lubiona.

Fajnie napisane. Ale jednak na mnie największe wrażenie zrobili Bieguni.
Ale Empuzjon - doskonały. Te wszystkie smaczki, ironia, gorzka i zabawna jednocześnie... Majstersztyk. Nie zawiodłam się.

[mamkotanagoracymdachu]

Nie wiem. Jestem w połowie i jeszcze mnie nie porwała.

[mae224]

Doczytaj, po 2/3 robi się jednak ciekawie, końcówka mistrzostwo.
Moja ulubiona to Prawiek.

[ladymercury]

Moja też. I jeszcze Dom dzienny, dom nocny oraz Prowadź swój pług...
Reszta-różnie. Kilka rzuciłam po paru stronach. Ale i tak zawsze czekam, aż się "odleza", przestaną być modne i przestanie się o nich mowic😋.
Generalnie Tokarczuk lubię, ale tęsknię do klimatu jej pierwszych książek, tych "pierwotnych" emocji - nie wiem, jak to nazwać, taka synestezja pozornej prostoty, korzeni, swojskości, codzienności, magii, jak w ekranizacji Wina truskawkowego Stasiuka.
Potem już się zrobiło baaardzo palimpsestowo, panteoninoliteracko i erudycyjnie, momentami przysypiająco, jakiś taki pojedynek z samą sobą na dygresje i ilość stron.
Na pewno to znakomita proza, ale jakoś ostatnio nie trafiała w moje nastroje i gust. Może za jakiś czas spróbuję znowu 😄

[ladymercury]

Ja zwykle daje szansę 50 stronom, potem rezygnuję 😋. Często bywa tak, że po jakim czasie taka książka bardzo mi się podoba od początku.
U mnie to chyba kwestia nastroju i pory roku i antymody. Książki modne czytałam zwykle albo długo przed, albo długo po tym, jak osiągnęły sukces.

[potworia116]

Ta książka akurat osiągnęła sukces długo przed publikacją, a może wręcz przed powstaniem😉

[ladymercury]

No właśnie. W dodatku od razu jest modna😉. Ale serio, czekam aż będzie dostępna w bibliotece i wskakuję w kolejkę na minimum rok😋Do tego czasu się odleży😄

[ladymercury]

Ale fabuła jawi się interesująco.

[noc_na_pustyni]

Sukces sprzedażowy, co nie znaczy, że indywidualnie każdemu się spodoba.

[ladymercury]

Choćby mnie osobiście i personalnie się nie spodobala, wolę sukces sprzedażowy Olgi Tokarczuk od sukcesów innych autorów. Bo te książki to naprawdę kawał dobrej literatury😄

[nangaparbat3]

Wstępnie zaczęłam Manna. Powtórka po 50 latach, samo w sobie ciekawe. Empuzjon w wakacje.

[asfiksja]

No właśnie się zastanawiam, jakie wrażenia. Tak porównując z "Czarodziejską gorą" to jest to lektura miła - miłe zapachy, smaki, szelesty, gruchania, akcja się klei, czyta się szybko i niewyboiście. Przyjemna książka na urlop. Rozumiem oczywiście ideę, że świat, w którym dyskryminuje się kobiety jest światem złym i strasznym, ale, noż kurde, oczekiwałam czegoś więcej. Jakiejś Madame Chauchat tylko mniej papierowej.
No ale polska literatura ogólnie, moim zdaniem, cierpi na bolączkę niedoboru sensownych postaci kobiecych, więc zupełnie nie jest to zarzut do Tokarczuk.

[potworia116]

Ale ten świat nie jest zły i straszny, jest schludny, przejrzysty, uporządkowany, cy-wi-li-zo-wa-ny. To nieokiełznane, nienazwane, kobiece unheimlich nie ma poza listopadowa nocą wstępu do Doliny. No i wprowadzenie odpowiednika Madame Chauchat, byłoby zbytecznym nadmiarem, zważywszy na to kim jest Hans, wróć Mieczyś.

[potworia116]

Aha, chciałam dorzucić, że Tokarczuk zawdzięczamy jedna z najwyrazistszych kobiecych postaci w literaturze polskiej, Janinę Duszejko

[asfiksja]

No właśnie, Janina Duszejko rozbudza apetyt, a tu nic.
Mnie nawet nie chodzi o ODPOWIEDNIK Madame Chauchat. Tylko właśnie raczej o odpowiednik Janiny Duszejko. Madame Chauchat nie jest postacią udaną, jest niedopracowana i nijaka (przepraszam wielbicielki Manna). Mieczyś też, szczerze mówiąc, nie jest zbytnio z krwi i kości.

[potworia116]

Mieczysław, tak jak Hans Castorp, jest tabula rasa, czystą duszyczką, o którą toczą boje wygłodniali intelektualni kanibale. Cały klimat powieści jest zbudowany na tej widmowości ludzi i ich cywilizacji jak tekturowa dekoracja. To niesamowicie sugestywny i bardzo konsekwentnie budowany koncept.

[mae224]

dziękuję wam za rozwijającą wymianę opinii.

[aadrianka]

Właśnie skończyłam. Jakież to było dobre, ten klimat jesieni 1913, ten doskonały, cywilizowany świat, który nie zauważył, że porósł go mech.
Nabrałam ochoty, by wrócić do Czarodziejskiej góry i tym razem przeczytać całą - na studiach przerwałam w połowie, cisnelam książką o ścianę i nigdy nie wróciłam - Hans Castorp doprowadzał mnie do szału, a sceny w śnieżycy nie zdzierżyłam.

[ladymercury]

Ja również właśnie zamknęłam książkę. Wprawdzie pisałam, że musi się odleżeć i przewiduję kolejkę, czekała na mnie w malutkiej bibliotece nad morzem😉
Uznałam to za znak😄 tym bardziej, że to horror przyrodoleczniczy, a ja jestem w sanatorium.
Cudoooowna. Klimat moich ulubionych książek tej autorki. Polknelam od razu.
Te opisy, ta atmosfera....

[ladymercury]

I jeszcze się pochwalę, że upolowałam również najnowszą Puzynska. To na dziś 😉

[gaga-sie]

13-21 lipca w Nowej Rudzie i okolicach bedzie festiwal organizowany przez fundację O.Tokarczuk. Na wiele spotkań wstęp bez wejściówek, m.in. w Sokołowsku będzie spacer śladami Empuzjona. Program bardzo bogaty.

[gaga-sie]

fundacjaolgitokarczuk.org/festiwal-gory-literatury/

[nangaparbat3]

No więc przeczytałam, najpierw Manna, i o tym parę słów najpierw.
Pierwszy to to była męczarnia, ledwo przebrnęłam, wyłącznie z obowiązku. Drugi - dosłownie połknęłam, i to w zachwycie.
"Empuzjon" - bardzo dobra powieść, przeczytałam z przyjemnością, cudowna zwłaszcza na urlop i to urlop w Sudetach, lada moement pojedziemy do Sokołowska.
Powieść własciwie prorocza, ten Mieczyś przeistaczający się w panią Opitz, a potem na grobie ojca w męskich tweedach - a może jednak to po prostu politycy czytają Tokarczuk?
I finał powieści bardzo piękny, poruszający.
Bardzo dobra powieść, przyjemna w czytaniu.
Natomiast na kolana rzuciła mnie zupełnie inna książka, kontrowersyjna, właściwie skandalizująca powieść kontrowersyjnego pisarza, ma fatalne recenzje, tak jakby nie dostrzegano, że jednak forma decyduje o jakości dzieła sztuki, nie treść. No on Nobla nigdy nie dostanie.

[potworia116]

A teraz będziemy na wyprzódki zgadywać, co to za rzucająca na kolana proza, której kontrowersyjny autor nigdy nie dostanie Nobla 😁