Efek ZEN

[amsterdama]

Jak go uzyskać? Nie pytam osób, które stan ten dostały w posagu. Pytam tych, którzy od urodzenia musieli walczyć z całym światem, a przy okazji prowadziły wojenkę z samym sobą. I robią to przez całe życie. Jak?

[35wcieniu]

Nie rozumiem pytania.

[35wcieniu]

Przeczytałam odpowiedzi i zrozumiałam że chodzi o osiągnięcie stanu nieprzejmowania się?
To ja mam dwa przekonania, ale oba często budzące sprzeciw, tak czy inaczej:
1. Tak z 90% problemów człowiek tworzy sobie sam i ma na nie wpływ, oczywiście nie dotyczy ciężkich chorób i tego typu kalibru spraw.
2. Niespełnione marzenie to nie nieszczęście. Jak słyszę biadolenie w rodzaju: "co za nieszczęście, tak o tym domu marzyliśmy a teraz problem z kasą," to wychodzę.

[ichi51e]

Zacząć medytować. Naprawdę działa. Można zacząć od jogi. Pielęgnować uważności. Zatrzymać się rozejrzeć do okola zauważyć pory roku ludzi świat. Im więcej się praktykuje tym łatwiej.

[amsterdama]

A propos medytacji. Korzystałaś z jakiejś „ instrukcji obsługi”, czy intuicyjnie?

[marta.graca]

Zobacz kanał Chodź na słówko. Polecam też kurs MBSR i medytację mindfulness.

[amsterdama]

Dziękuję

[ichi51e]

Chodziłam na medytacje (gongi) a potem Intuicyjnie. Myślę że są też przestrzenie które bardziej pozwalają się otworzyć. Np joga, ceremonię herbaciana, (w Warszawie jest szkoła Urasenke) ale myślę że to kwestia znalezienia sobie własnego zestawu rytuałów który cię relaksuje. Jak praktykowałam to ta przestrzeń znajdowała się sama - siedziałam w domu mieszałam herbatę i nagle spływał na mnie niebiański spokój.

[marta.graca]

O tak, rytuały! Np. po powrocie z pracy puszczałam sobie dyfuzor do aromaterapii, gasiłam światło, kładłam się na macie i spokojnie popijałam kawę. Super to było.

[primula.alpicola]

marta.graca napisała:

> O tak, rytuały! Np. po powrocie z pracy puszczałam sobie dyfuzor do aromaterapi
> i, gasiłam światło, kładłam się na macie i spokojnie popijałam kawę. Super to b
> yło.
>

Na leżąco piłas?

[marta.graca]

Tak, leżałam na boku i podpierałam się łokciem, jak Rzymianie na ucztach

[primula.alpicola]

😁
Wyobraziłam sobie siebie, jsk leżę na plecach i próbuję z tą kawą; no trudno o zen będąc poparzoną🤪

[eliszka25]

Też to sobie tak wyobraziłam 🤣

[szarmszejk123]

Moja wyobraźnia pokazała mi podobny obraz 😁

[kot.z.kosmosu]

Ja sobie wyobraziłam kubek z kawą, a z niego elastyczną gumową rurkę prowadzącą do ust. Dziwnie, ale fajnie 🙂

[migafka357]

Jeśli przyczyną braku zen jest wojenka z samą sobą, to jednak zaczęłabym od terapii, żeby poukładać to, co nie działa.

[amsterdama]

To na pewno.

[geez_louise]

Dla mnie przełomem było coś, co ustaliłam ze sobą dopiero niedawno - nie grzebię się już w „krzywdach” starszych niż 5 lat. Żadne tam dzieciństwa czy stare związki. Wszystko już było przepracowane i teraz uj z tym. Za stara jestem na rozpamiętywanie, idziemy dalej.

A oprocz tego, po latach przebojów, mam przekonanie że:
1. Poradzę sobie ze wszystkim, choć niektóre rzeczy zajmą trochę czasu
2. Większość straszliwych problemów z dzisiaj za rok nie będzie niczym ważnym
3. Wiele dzisiejszych kłopotów okazuje się mieć bardzo pozytywne długofalowe efekty

[amsterdama]

Przekonanie nr 3 na wagę złota, budujące.

[amsterdama]

Skąd wie, że sobie poradzisz ze wszystkim?

[dreg13]

Bo jak sobie nie poradzi, to umrze. Albo wyląduje pod mostem.

[alpepe]

Proste, bo dotychczas tak było. A zamartwianie się nic nie da.
To i ja się wpiszę. Nie walcz w sobą, jeśli jesteś nakręcona na wojenki, to od czasu do czasu się w nie wdawaj. Nie musisz być kwiatem lotosu, jeśli twoja ścieżka to ścieżka wojowniczki. Trzeba tylko wiedzieć, co jest dobre dla ciebie konkretnie.

[ichi51e]

Bo prędzej czy później sprawy się jakoś układają albo mijają.

[pasquda77]

geez_louise napisała:

> Dla mnie przełomem było coś, co ustaliłam ze sobą dopiero niedawno - nie grzebi
> ę się już w „krzywdach” starszych niż 5 lat. Żadne tam dzieciństwa czy stare zw
> iązki. Wszystko już było przepracowane i teraz uj z tym. Za stara jestem na roz
> pamiętywanie, idziemy dalej.
>
> A oprocz tego, po latach przebojów, mam przekonanie że:
> 1. Poradzę sobie ze wszystkim, choć niektóre rzeczy zajmą trochę czasu
> 2. Większość straszliwych problemów z dzisiaj za rok nie będzie niczym ważnym
> 3. Wiele dzisiejszych kłopotów okazuje się mieć bardzo pozytywne długofalowe ef
> ekty
>
Chyba to sobie wydrukuję i powieszę nad łóżkiem do codziennej lektury, dzięki za te słowa, serio 😍

[blokersowa]

Mi sie to tez podoba - ma taka tendencje do ruminacji ze hej. Super mysli.

[marta.graca]

Głębokie oddechy, spisanie zadań na kartce i trzymanie się ich, unikanie przebodźcowania.

[amsterdama]

O tak. Spisywanie zadań już praktykuję.

[nammkha]

No więc moja droga. Mam pewne osiągnięcia w tym temacie. Trzy terapie łącznie 5.5 roku. Pierwsza była do dupy, dopiero druga i trzecia terapeutka były wspaniałe.
Do tego mnóstwo przeczytanych książek, obserwacja życia innych osób, żeby zrozumieć skąd moje złe samopoczucie. Do tego ciężka praca nad tym aby mieć przy sobie kogoś kto wspiera i jest do kogo się przytulić (osobom które wzorce miały kiepskie, niestety budowanie związku przychodzi z dużym trudem). Do tego ciężka praca nad tym, żeby samemu być zawodowo w tym miejscu gdzie się chce… Jednym słowem żeby mieć Zen czyli spokój w głowie trzeba mieć ułożone życie codzienne.

[nammkha]

Dodam też podstawy- czyli trzeba znać swój organizm- lecz psychikę, ale też ciało- czyli badaj czy wszystkie parametry krwi w normie, poziomy witamin mają niebagatelny wpływ na samopoczucie. Do tego podstawy czyli długi sen, dobra dieta, i ruch. U mnie joga działa tak że po ćwiczeniach na prawdę czuję przypływ pozytywnej energii w całym ciele.

[snakelilith]

nammkha napisała:

> Dodam też podstawy- czyli trzeba znać swój organizm- lecz psychikę, ale też cia
> ło-

Psychika i ciało to jedność. Terapia nic nie da, jak zostanie się w tym samym niekorzystnym dla organizmu, spięto- siedzącym modusie. Ruch wyzwala, odpręża, redukuje stres i pomaga uczyć się nowych mentalnych koncepcji. Inaczej kręcimy się tylko w kółko. Czasem więc nie warto myśleć i rozkminiać dlaczego znowu coś nas przewróciło i kto jest winny, a założyć buty i iść pobiegać.

[waleria_bb]

Ogólnie nie będzie spokoju w głowie, jeśli styl życia bylejaki. Dochodzę do tego sama, że człowiek nie ma prawa czuć się dobrze, jeśli opycha się śmieciowym jedzeniem, cukrem, nie dostarcza wartościowych składników i jeszcze na dobitkę prowadzi kanapowo-netflixowy styl życia.

[amsterdama]

„ Moja droga” i już mi cieplej na sercu. Dziękuję za cały pakiet rad.

[nammkha]

Proszę bardzo, życzę ci abyś odnalazła to ciepło w sercu na codzień.

[snakelilith]

1. Pływać. Woda daje uczucie przyjemnej ciężkości i lekkości ciała oraz duszy jednocześnie. To utrzymuje się długo.

2. Inne jednostajne ruchy jak dopasowany do kondycji długi marsz. Jak pokonuje się tą samą trasę po raz enty, to może włączyć się automatyczna medytacja podczas chodzenia. U mnie jest to trasa spacerowa wzdłuż rzeki. Woda to mój wspomagający element.

3. Techniki odprężające jak autogenny trening- tego trzeba się jednak aktywnie nauczyć.

4. Muzyka w słuchawkach - u mnie działa rock z psychodelicznymi akcentami jak led zeppelin, deep purple, doors, pink floyd ale też coś takiego jak black sabbath, pearl jam i ac/dc.

5. Zaufana fryzjerka - wczoraj zrobiła mi tak fajny masaż głowy, że fryzura była mi już obojętna.

6. Masaż stóp zrobiony wieczorem przez męża.

7. Coroczny urlop w tym samym ulubionym miejscu i wizualizacja osobistego "raju" (u mnie duńska plaża) w sytuacjach gdy jest stresowo. Dobrze mieć też takie wyciszające miejsca w pobliżu. U mnie jest to pobliski.... cmentarz.

8. Metoda Scarlett O'Hary - "tomorrow is another day" albo jak mówią Niemcy "abwarten und tee trinken", czyli odczekać i pić herbatę. Najlepiej ekologiczną earl grey. Wiele spraw rozwiązuje się od samości.

[nammkha]

Punkt 8 także polecam- czasem jak jest źle to trzeba sobie uświadomić że to minie i za niedługo znowu będzie lepiej. A jak dzień jest zje… by to tak jak koleżanka pisze, poczekać na następny.

[amsterdama]

Przeklejam, bo źle wpisałam:”Potwierdzam, fajne. Marsz już praktykuję, przynosi dużo dobrego. Muzyka działa na mnie jak narkotyk, tyle, że nie wiem, gdzie szukać nowej pasującej mi muzyki. Żadne psychodeliki. Lubię harmonię. I jeszcze odnośnie wyjazdów w to samo miejsce. Robię tak od kilku lat. Myślałam, że to dlatego, że jestem nudna i nie chce mi się szukać nowych miejsc. A to faktycznie koi.”

[bywalec.hoteli]

fajne

[amsterdama]

Potwierdzam, fajne. Marsz już praktykuję, przynosi dużo dobrego. Muzyka działa na mnie jak narkotyk, tyle, że nie wiem, gdzie szukać nowej pasującej mi muzyki. Żadne psychodeliki. Lubię harmonię. I jeszcze odnośnie wyjazdów w to samo miejsce. Robię tak od kilku lat. Myślałam, że to dlatego, że jestem nudna i nie chce mi się szukać nowych miejsc. A to faktycznie koi.

[amsterdama]

Bywalec, nie pomogły mi nawet nowe okulary. Ty nie jesteś podpięty pod Snake? Mały ekran+ dużo lat….

[bywalec.hoteli]

amsterdama napisała:

> Bywalec, nie pomogły mi nawet nowe okulary. Ty nie jesteś podpięty pod Snake? M
> ały ekran+ dużo lat….

Brrr. ze snake nic mnie nie łączy XD

[ykke]

Mam w głowie autostradę zawsze, ale kiedy jestem na łące czy w lesie wtedy pod kopułą pojawia się cudowna nicość, spokój i błogostan. Ale ja zawsze byłam bardzo uważna na naturę.
Chciałabym umieć medytować w domu, no ale nie, nie wychodzi.

[nammkha]

Dokładnie- natura, spacery, przebywanie na świeżym powietrzu to punkt obowiązkowy dla zdrowia układu nerwowego.

[marta.graca]

Próbuj, choć przez kilka minut. Z biegiem czasu koncentracja się poprawia.

[primula.alpicola]

Ma być szybko? To farmakologia i/lub psychoaktywne substacje legalne lub nie🤪

[amsterdama]

Nie o taki psedo zen mi chodzi.

[primula.alpicola]

amsterdama napisała:

> Nie o taki psedo zen mi chodzi.

Wiem, zażartowałam sobie.
Fajny wątek, dużo sensownych rad.

[marta.graca]

Farmakologia też różnie przy permanentnym stresie, o ile oczywiście nie chcesz się zamienić w wiecznie senne zombie.

[mae224]

taaak, tanio i skutecznie sertralina. i kochasz świat.

[piataziuta]

Sportem.
Jak się spali 500 kcal, to jest spokój, jak 700 zen.

[amsterdama]

To jest taki powysiłkowy zen. Mi się marzy permanentny.

[piataziuta]

Eee, to nie ma takich cudów.

[marta.graca]

Są, ale jakim kosztem 😂 trzeba codziennego wysiłku, żeby tak było.

[piataziuta]

No to przecież mówię, że potrzeba dużo wysiłku!

[marta.graca]

Napisałaś, że nie ma

[piataziuta]

marta.graca napisała:

> Napisałaś, że nie ma

Napisałam, że nie ma takich cudów, żeby bez wysiłku osiągnąć zen. I cały czas upieram się przy wysiłku sportowym. :p

[marta.graca]

Mi chodziło o wysiłek, w sensie włożonej pracy i zasobów, w tym regularne medytacje, ćwiczenia oddechowe, uważności itd.

[piataziuta]

marta.graca napisała:

> Mi chodziło o wysiłek, w sensie włożonej pracy i zasobów, w tym regularne medyt
> acje, ćwiczenia oddechowe, uważności itd.
>

Wiem. Robię sobie z Ciebie żarty.

Umiesz mieć codzienny zen?

[marta.graca]

Jak się przyłożę to umiem, ale codziennie to mnie przerasta

[snakelilith]

amsterdama napisała:

> Mi się marzy permanentny.

To musisz iść do klasztoru, złożyć śluby ciszy, czy jak się to nazywa oraz modlić od rana do nocy. A w przerwach od modlitwy kopać ziemniaki i szorować schody.

[piataziuta]

Czyli znowu: medytacja i wysiłek.

[marta.graca]

Są też odosobnienia medytacyjne- oddajesz telefon i nie odzywasz sie do nikogo przez kilka dni

[piataziuta]

marta.graca napisała:

> Są też odosobnienia medytacyjne- oddajesz telefon i nie odzywasz sie do nikogo
> przez kilka dni
>

Dżizas, po co się tak karać?

[marta.graca]

Twierdzą, że : W celu pogłębienia praktyki uważności oraz zanurzenia się w stan bycia tu i teraz, przywrócenia wewnętrznej równowagi oraz głębokiego wyciszenia. Np. tu:
artofmindfulness.pl/dt_courses/odosobnienia/

[35wcieniu]

Chciałam tylko dodać że jak słyszę słowo "uważność" to mi od razu tak wzrasta ciśnienie że uczestnictwo w czymś co miałoby pogłębić uważność skończyłoby się zawałem.
"Coaching" i "mentoring" działają podobnie.

[piataziuta]

35wcieniu napisał(a):

> Chciałam tylko dodać że jak słyszę słowo "uważność" to mi od razu tak wzrasta c
> iśnienie że uczestnictwo w czymś co miałoby pogłębić uważność skończyłoby się z
> awałem.
> "Coaching" i "mentoring" działają podobnie.

I sport!

[35wcieniu]

Dlaczego sport?

[piataziuta]

Sport Cię odrzuca.

[35wcieniu]

Skąd pomysł? Czynnie nie lubię i nie uprawiam, biernie oglądam, ale nic mi się nie dzieje na dźwięk słowa ani na fakt istnienia ludzi, którzy lubią.

[marta.graca]

Akurat medytacja mindfulness jest "wynaleziona" przez psychiatrów i biologów, ma solidne naukowe podstawy ( początkowo próbowana była na żołnierzach z Wietnamu), jej skuteczność potwierdzają liczne badania, szkolenie nauczycieli jest dość długie. Jeśli nigdy nie próbowałaś i nawet nie zainteresowałaś się tematem, to nie powielaj głupot o coachingu, bo ćwiczenie uważności nie ma z nim nic wspólnego.
www.polski-instytut-mindfulness.pl/badania-naukowe/

[piataziuta]

Marta czy Ty się aby przypadkiem teraz nie denerwujesz?

[marta.graca]

Tak, ale z powodu wielkiego natłoku zadań i własnej prokrastynacji, spowodowanej zmęczeniem

[piataziuta]

Skup się na oddechu!




Sory nie mogłam się powstrzymać. 🤭
Już zaraz weekend!

[35wcieniu]

Konkretnie jakie głupoty o coachingu powielam?

[ichi51e]

uwaznosc jest bardzo fajna. Ja tam lubię.

[grey_delphinum]

Po pierwsze:
wszystko mija, nawet najdluzsza żmija 😉

Po drugie: minimalizowanie napięć (by potem nie obudzić się z ręką w nocniku w myśl powiedzenia, ze nie ma ofiar, są tylko ochotnicy...).
To hasło naprawdę warto wdrozyc w zycie.

[amsterdama]

Moja awersja do posłuszeństwa gwarantuje mi anty zen w klasztorze. Chociaż te buddyjskie mnie kuszą.

[piataziuta]

amsterdama napisała:

> Moja awersja do posłuszeństwa

Jesteś mną?

[amsterdama]

😬

[hexella]

nie działa.
Działa jak ogólnie wszystko jest ok i ma się zwykłe standardowe "wqurwy".
Jak zdrowie psychiczne siada wielowątkowo, to możesz się zarżnąć ulubionym treningiem, a potem rozpłakać z niemocy.

[piataziuta]

No o standardowe wqurfy chodzi.

Amsterdam napisała:
"Pytam tych, którzy od urodzenia musieli walczyć z całym światem, a przy okazji prowadziły wojenkę z samym sobą".

Nie pisała o wyjątkowej sytuacji typu żałoba, rozwód czy wielowątkowym siadaniu zdrowia psychicznego.

[hexella]

eee... dobra, sama się chciałam pożalić

[piataziuta]

hexella napisała:

> eee... dobra, sama się chciałam pożalić

A to sory, że przeszkodziłam!

Ja we wtorek, czekając na diagnozę bliskiej osoby, która to (diagnoza, nie osoba)zapowiadała się bardzo źle, byłam w tak złej fazie, że stwierdziłam, że jeśli potwierdzi się najgorsze to idę na terapię i po leki, bo po prostu nie dam rady.
Na szczęście wyszło jednak dobrze.

I Tobie pozytywnego obrotu sprawy życzę!

[hexella]

Ja wciąż jestem w procesie, ale ponieważ już długa droga za mną, to pierwsze co mi się nasuwa to zaprzestanie walki ze sobą, wystawienie białej flagi i pogłaskanie się po głowie. Parafrazując klasyka - przegrać z sobą to jak wygrać
Efekty bliskie stanu zen, spokoju i równowagi daje mi kontakt z naturą- bieganie, chodzenie po lesie, nad rzeką, obserwacja ptaków w karmniku, wgapianie się w śpiącego kota, a czasem wystarczy mi w pracy pogapić się przez okno na pobliskie drzewa.
Ograniczanie bodźców - limit na wiadomości, politykę, konflikty, choroby, złe książki i wzbudzające niepokój filmy. Limit na denerwujących ludzi, tych dopuszczam jedynie w pracy lub koniecznych kontaktach organizujących życie. Zadnych zyebów w życiu prywatnym.

[amsterdama]

❤️

[pade]

Identycznie: ograniczanie bodźców, kontakt z naturą, medytacja w ruchu.
Plus jak wyżej: poukładane zawodowo, domowo, a przede wszystkim w sobie.

[jkl13]

Nie wiem jak z efektem zen, albowiem od szkoły podstawowej praktykuje wdupiemanie i osiągnęłam na tym polu poziom mistrzowski (efekt wychowywania przez matkę "co ludzie powiedzą").
Ale z uwagi na historię chorób psychicznych w rodzinie po linii kobiecej, objawiających się w okolicach czterdziestki, od wielu lat - w ramach profilaktyki - staram się unikać sytuacji wysoce stresujących czy konfliktogennych. Po prostu staram się żyć przyjemnie, w zgodzie ze sobą i ludźmi, cenie sobie święty spokój i wbrew ogólnym trendom unikam wychodzenia że swojej strefy komfortu. Szukam w życiu małych przyjemności, kojących rytuałów, które mnie relaksują i uspokaja. Ze sporym zdziwieniem odkryłam pływanie (późno nauczyłam się pływać i nie sądziłam, że sprawi mi to taką przyjemność), teraz pływam kilka razy w tygodniu, kilometrami, ale powoli, uważnie, że słuchawkami i ulubiona muzyka (są takie do wody). Nie tylko poprawia mi się kondycja i nie boli kregoskup, ale każdy trening to pełen relaks i nirwana. Uwielbiam spacery, zwłaszcza nad morzem i uprawiam często, nawet jak wieje i pada poziomo. A zupełnie niedawno odkryłam, że lubię malować, na razie po numerach (wielm, nie jest to wielka sztuka, ale mi się podoba) i całkiem orzyjemnie spędza mi się na tym czas.
Jak widzisz nie są to wielkie rzeczy, ale małe codzienne przyjemności, których suma daje rewelacyjny efekt wyciszenia i zadowolenia z życia. Moim zdaniem musisz się wsłuchać w siebie, odkryć, co sprawia Ci przyjemność i jesteś w stanie wdrożyć to na stałe w życiu, i po prostu tak zrobić. Powodzenia.

[purchawka2020]

Siostro! Ja tez tak żyję.
Dawkuje sobie stresy, odpoczywam, chodzę na masaże, na jogę.
Jak mam młyn w głowie i dużo stresu i nie daję rady metodami chałupniczymi się wyciszyć zażywam benzodpiazepine raz albo dwa i od razu mnie odcina a potem tak pozostaje na długo. Popalam też marihuanę ( medyczną).

[berdebul]

Terapia. Jak posprzątasz głowę, to łatwiej o zen.

[snajper55]

amsterdama napisała:

> Jak go uzyskać? Nie pytam osób, które stan ten dostały w posagu.

Ja kupiłem. Pralki Whirpool go mają.

"Technologia ZEN to nowoczesny napęd montowany w pralkach marki Whirlpool. Zastępuje tradycyjny napęd paskowy, który jest głośny i ma niską wydajność. "

www.neonet.pl/slowniczek-pojec/technologia-zen.html

S.

[amsterdama]

Celowo tej pralki nie wzięłam, żeby mi się zeny nie pomieszały.

[snajper55]

amsterdama napisała:

> Celowo tej pralki nie wzięłam, żeby mi się zeny nie pomieszały.

A ja właśnie kilka dni temu taka kupiłem. Dlatego jestem na bieżąco w sprawach ZEN. 🙂

S.

[asia_i_p]

U mnie brak zen był na poziomie myśli. W sensie dzieci coś robiły, co nie powinny albo nie robiły, co powinny, a mnie się automatycznie włączał tryb sądu ostatecznego nad sobą jako matką oraz tryb Kasandry w odniesieniu do przyszłości dzieci. To samo w pracy - jeżeli uczeń gada, to znaczy że jestem bardzo złą nauczycielką, a przyszłość polskiej edukacji jest mroczna. Jak zaczęłam jak mantrę powtarzać, że to tylko dzisiaj, jutro będzie lepiej, one robią, co mogą, ja robię, co mogę - to nagle wszedł taki właśnie stan zen i od kilku miesięcy magicznie trwa.

[amsterdama]

Asiu, myślę, że gdybym miała choć taki zen, jaki Ty masz, kiedy Ci się wydaje, że nie masz, to już bym była szczęśliwa . Tak Cię widzę- głównie jako osobę pełną akceptacji.

[bene_gesserit]

Źródłem nieszczęść (a więc i zdenerwowania, frustracji i wqrwu) są oczekiwania. Wystarczy więc pozbyć się oczekiwań i problem z głowy.

[amsterdama]

Jak się pozbyć oczekiwań, że dobrze zadbam o swoje dzieci, rodzinę, że w pracy zdołam pomóc tym, którym pomóc powinnam? Jak pozbyć się oczekiwań, aby na świecie był pokój, aby ludzie byli bezpieczni, mieli co jeść, gdzie mieszkać? Zrezygnować mogę z takich oczekiwań jak wielkie pieniądze, leniwe życie, luksus, bycie pięknym, lubianym….

[primula.alpicola]

Dobra, dbanie o rodzinę, ok.
W pracy, jeśli ona polega na pomaganiu, ok. Robisz swoje wg procedur i finito.
Co do całej egzaltowanej reszty, to wybacz, ale oszalałaś? Nie jesteś odpowiedzialna za syf na świecie.
Chodź do mnie, naleję Ci wina a mój stary zawiezie nas do klubu i potańczymy.

[amsterdama]

😃

[amsterdama]

A poza tym, ten „ cały syf na świecie” może dotknąć moich bliskich.

[primula.alpicola]

Może ale nie musi. Jaki jest sens w martwieniu sie na zapas? W marwieniu się czymś, na co nie masz wpływu?
Będzie czas, będzie rada, tak moja babcia mówiła.

[amsterdama]

O tak, tak. „ Przyjdzie czas, przyjdzie rada”. To bardzo pokrzepiające.

[jkl13]

Serio zamartwiasz się tym, że świat nie jest jednorożcem srajacym tęczą? To wybacz, nie ma dla ciebie ratunku, umrzesz młodo w zgryzocie i poczuciu nieszczęścia, zamartwiając się o rzeczy, na które I tak nie masz wpływu...

[bene_gesserit]

amsterdama napisała:

> Jak się pozbyć oczekiwań, że dobrze zadbam o swoje dzieci, rodzinę, że w pracy
> zdołam pomóc tym, którym pomóc powinnam? Jak pozbyć się oczekiwań, aby na świe
> cie był pokój, aby ludzie byli bezpieczni, mieli co jeść, gdzie mieszkać? Zrezy
> gnować mogę z takich oczekiwań jak wielkie pieniądze, leniwe życie, luksus, byc
> ie pięknym, lubianym….

Oczywiście, to moje "wystarczy tylko" to był sarkazm, bo to jedna z najtrudniejszych rzeczy na świecie.

Ale chodzi o pewien kierunek. My, w naszej kulturze, jesteśmy uczeni pragnąc możliwie najwięcej wszystkiego. A człowiek się uspokaja, kiedy pragnie jak najmniej. Chodzi o minimalizację chcenia w każdej możliwej strefie. I porzucenie iluzji typu że świat jest sprawiedliwy, dobry i piękny.

[primula.alpicola]

Stary poczciwy De Mello!

[amsterdama]

Wstyd powiedzieć, ale nie czytałam.

[bene_gesserit]

Stare poczciwe filozofię Wschodu, w tym buddyzm. De Mello to tylko tłumaczyl na język Zachodu

[ekstereso]

Z lekko postrzelonej dziewczyny, pełnej emocji wyrosłam na spokojną i spełnioną kobietę. Metody jak wyżej. Porażki i zwycięstwa też ustawiają człowieka w odpowiednim pionie, trochę realizmu, skłonność do dobrej zabawy i nie rozkminianie nadmierne. Dobrze relacje. I już

[amsterdama]

Mądra z Ciebie kobieta.

[ekstereso]

❤️

[black_magic_women]

Do tego wszystkiego co powyżej "święty wieczór". Mój mąż wieczorem w łóżku lubi zaczynać trudne tematy, kredyt, wojna, choroby bliskich etc. Ale powoli już się uczy, że to nie ten czas. W dzień co innego, ale poruszanie takich spraw przed snem wpływa wg. mnie na nerwy i niespokojny sen, czy nawet bezsenność. Taka mini higiena. I jeszcze jedno. Swoje demony, to swoje, ale kedy spotykamy kogoś kto jojczy, narzeka, czarnowidzi, to musimy sobie w myślach powiedzieć "to nie moje, nie dam się cudzym lękom!". Choć oczywiście najlepiej byłoby w ogóle takich osób unikać.

[primula.alpicola]

Zabiłabym🙈

[black_magic_women]

Ćwiczę zen, nie mogę!

[waleria_bb]

Święty wieczór, o tak. Mądrze napisane, to jest bardzo ważne, czym człowiek karmi się wieczorem. Moim grzeszkiem było fundowanie sobie ciężkich treści przed snem- jakieś poryte filmy i książki, takie budzące niepokój. Notorycznie śniły mi się koszmary i to takie makabryczne, rozstrzeliwanie, zwłoki, brrr. Odstawiłam brutalne i budzące niepokój treści (wieczorem) i nie mam już koszmarów, a na pewno nie są tak częste i przytłaczające swoją treścią.

[engine8t]

Jak to jak?

Zwalaja wine za swoje problemy na innych.. Zwykle na rodzicow ze zle wychowanie w mlodosci.
To sprawdzone i podobno nawet dziala.

[chococaffe]

Może nie powinnam się wypowiadać bo zen nie osiągnęłam. Ale jestem znacznie bliżej niż parę lat temu.

Najbardziej chyba pomogło ... starzenie się. Czyli większa świadomość siebie, swoich potrzeb. Tego co mogę przyjąć, o co mogę się starać a o co zawalczyć. A co olać (o ile się da - na wszystko wpływu nie mamy). Nie chcę już "wszystkiego". Chcę tego co dla mnie najwazniejsze, najfajniejsze. Trochę nawiązując do poprzednich wpisów o wyjazdach. Jestem umiarkowanie zainteresowana "nowym". Mam kilka ukochanych miejsc i tam wracam. Robiąc podobne rzeczy. Nuda.

Wracam do ulubionych książek.

Dbam o komfort życia - nie chodzi o luksusy tylko o tak przyziemne sprawy jak wygodny materac czy poduszka. Wygodne buty itd. Badania stosowne do wieku i stanu zdrowia.

Przyjemności - tu coraz częsciej się łapię na tym, że nadmiar przyjemności odbiera mi ... część tych przyjemności. Lepiej się czuję kiedy dana przyjemność się naturalnie wycisza a nie jest zabijana przez następną.

I z rzeczy praktycznych - ćwiczenia oddechowe. Zmobilizowałam się po małym wypadku kiedy miałam lekko nadwyrężone żebra i rehabilitant mi je zalecił na płuca. Odkryłam jak bardzo są uspokajające.

Potrafię się nakręcić w obie strony - jakimiś stresami czy lękami albo entuzjazmem i "podskakiwaniem" z radości. Oba stany daleko od zen. Ale teraz jest coraz lepiej.

[marta.graca]

O, też tak mam z nakręceniem. Jak widzę morze, czy nową kuchnię, też podskakuję 😍

[chococaffe]

Dlatego ja przyjemnosci dzielę na hygge (zenopodobne) i te "entuzjatyczne". Kiedyś trochę zaniedbywałam te pierwsze.

[hrabina_niczyja]

U mnie największy zen zaczął się od antydepresantów. Osiągnęłam tak blogi stan wdupiemania, że bajka. Dodatkowo chodziłam na masaże, basen, saunę, na nocne seanse do kina. Bardzo często wyłączałam się ze świata, siedziałam w domu, oglądałam filmy i miałam w nosie odpowiadanie na wiadomości czy telefony. Świat i ludzie czekali. No i pies, pies dawał mi taki spokój. Leżałam z nim godzinami, bawiłam się, spacerowałam. I po tych prochach tak już mi zostało. Po prostu polubiłam ten stan i siebie taka wdupiemającą. Dzisiaj robię to wszystko oprócz prochów plus moje dziecko dało mi takiego kopa do życia, że przestałam się skupiać na pierdołach. Muszę ją wychować na szczęśliwego człowieka i tylko to się liczy. I jeszcze żeby najbliżsi byli zdrowi i szczęśliwi. Cała reszta jest mało istotna.

[pade]

I jeszcze : "„Panie, daj mi cierpliwość, abym umiał znieść to, czego zmienić nie mogę; daj mi odwagę, abym umiał konsekwentnie i wytrwale dążyć do zmiany tego, co zmienić mogę; i daj mi mądrość, abym umiał odróżnić jedno od drugiego.”
Życie stało się lżejsze, kiedy nauczyłam się to odróżniać.

[chococaffe]

Ja cały czas uczę się rozróżniać

[amsterdama]

Może faktycznie tu jest problem. Żyję w przekonaniu, że muszę zmieniać wszystko, co jest nie ok. Nie biorę pod uwagę, że nie wszystko jest w zakresie moich możliwości. Mój zen może być ukryty za górą źle pojętej (?) odpowiedzialności. Dziękuję.

[pade]

Miałam ten sam problem
Teraz zmieniam to, co mnie dotyczy. Reszta mnie nie interesuje.

[kotejka]

Ja nie dostałam
Miałam w sobie pęd i poczucie nieadekwatności jakiejś takiej
Że wszyscy są na miejscu tylko ja tu od czapy że gdzieś kiedy będzie lepiej i piękniej
Jeszcze troche i później .
Teraz trochę mi przeszło

U mnie to prosty sposób - /rab drewno nos wodę/ jak mówił mistrz
Przyjemność i perfekcja w prostych czynnościach
Trening spacer gotowanie głaskanie kota tulenie dziecka
Wszystko to, co jest do zrobienia bo po prostu jest
I poczucie, że jestem dokładnie tu, gdzie chce być, z tymi,.z którymi chce

A teraz idę poczytać rmatki