Strachy na lachy

[kozica111]

Dziewczyny, jaki news spowodowałby u was duży szok..i zawirowania w życiu
- mam 49 lat i jestem w ciąży
- mój maż ma druga rodzinę od 10 lat
- dziecko nie czuje się kobietą/mężczyzną wskazanym w akcie urodzenia
- mama poznała pana na wyspach i jedzie zawrzeć związek
-mam innego ojca niż ten który mnie wychował

Zdarzenia z życia bliskich/: rodziny i znajomych królika.

[ankaskakanka2008]

Każdy z wymienionych

[arkanna]

Chyba tylko ciąża, i jeszcze jakbym znowu urodziła chłopca to załamka na maxa

[zawiera_zawartosc]

Tak

[johana741924]

Ciąża przed 50 tką to byłby horror dla mojej psychiki i ciała
Moja znajoma rozstała się po 20 latach z mężem który prowadził podwójne życie i miał syna w innym mieście, jakby tego było mało jakieś 3 lata później straciła syna w wypadku samochodowym. Przytłaczające

[asia.sthm]

Każdy szok, jak z nazwy wynika, jest krótkotwały. Od nas zależy jak szybko będziemy umieli się otrzàsnàć.
Tylko śmierć jest definitywna, tu już nic nie można zrobić.
Szok przejdzie w cholerę i nie ma co dramatyzować jeśli można zaradzić

[princy-mincy]

Dla mnie najgorsza opcji to ciąża.
Mam 44 lata i odchowane dzieci. Ostatnie o czym myslalabym przed 50 to jeszcze jedno dziecko.
Z całą resztą bym sobie poradziła.

[stasi1]

Znajomą urodziła mając 48 lat. Synowa miesiąc wcześniej swoje drugie dziecko. Szczerze mówiąc nie widać po niej jakiegoś nieszczęścia

[z_lasu]

A jak miałoby to być widać? Powinna się monotonnie kołysać zawodząc "olaboga, laboga"?

[miaumia]

Popieram, to jakiś mit z 'tragedią ciąży' po 45 roku życia.

[primula.alpicola]

miaumia napisała:

> Popieram, to jakiś mit z 'tragedią ciąży' po 45 roku życia.

Dla jednych kobiet będzie, dla innych nie, może pozwól że same o tym zadecydują.

[nellamari]

Sa dwie frakcje :
- tragedia przed 25
-tragedia po 45

Nie do pogodzenia.

[stasi1]

Tragedia faktycznie może nie ale i tak ze szczęściem to różnie. Chyba że faktycznie to oczekiwane dziecko

[3-mamuska]

princy-mincy napisała:

> Dla mnie najgorsza opcji to ciąża.
> Mam 44 lata i odchowane dzieci. Ostatnie o czym myslalabym przed 50 to jeszcze
> jedno dziecko.
> Z całą resztą bym sobie poradziła.


Typowa ematka , zdradzajacy maz od 10 lat z inna rodzina na boku to mnijszy problem niz ciaza 🤦‍♀️

[memphis90]

Albowiem aborcji legalnie nie zrobisz, a slub - no cóż, łatwo (legalnie) udowodnić, że nigdy go tak naprawdę nie było, czyż nie…?

[sanyie5]

2 i 3 wyłącznie.
4 i 5 to co najwyżej wzruszenie ramionami, ale to pewnie zależy od relacji z w/w osobami.

[primula.alpicola]

Pierwsze- nie urodzę tego dziecka
Drugie- to byłby szok i oczywiscie ze spowodowalby zmiany i zawirowania
Trzecie- serce by mi pękło na myśl o tym że moja córka miałaby się okaleczyć i być dożywotnio skazana na branie hormonów
Czwarte- jej życie przecież
Piąte- też szok, ale mając 47 lat szybko bym się z niego otrząsnęła

[bazia_morska]

Trzecie: córka bylaby pelnoletnia, więc nie rozumiem tego pękania.

[slightly_light]

Ciąża w wieku 49 lat - bo w tym państwie mogę zostać zabita w szpitalu w imię zbrodniczej ideologii zwanej chrześcijanstwem.

[18lipcowa3]

Możesz elegancko usunąć do dr Rudzińskiego za 600 euro. Bez jaj.

[primula.alpicola]

Jeszcze podaj adres gabinetu, pan doktor na pewno będzie wdzięczny.

[18lipcowa3]

Pan doktor sam się ogłasza, daje wywiady, wypowiada się publicznie .
Namiar na niego jest powszechny, pan doktor się nie ukrywa, pracuje w Niemczech nie w Polsce.

[primula.alpicola]

Aaa, ok, jak w Niemczech to inna rzecz.

[princy-mincy]

Problem w tym, że wiele kobiet nie wyskoczy z 600 euro z dnia na dzień, to duża kwota w budżecie.

[18lipcowa3]

No to sugeruje wtedy normalne pewne zabezpieczenia.

[vessss]

2 i 3. 2 to problem rozwodowo-logistyczny, 3 nie wiem czy bym dala radę przetrwać zmianę Basi w Kazia uwłasnego dziecka.

[andaba]

W sumie to chyba najfajniejsza z tego to ta ciąża.
Kwestia ojca obeszłaby mnie najmniej.
Druga rodzina męża najmniej prawdopodobna (oprócz ciąży, no ale jakby się Duch Święty wtrącił...).

[kropkaa]

3. Jeśli by rozważało operacyjnie zmianę płci, to ciężko by mi było patrzeć na okaleczenie i życie w sumie już zawsze jako była kobieta/ były mężczyzna.
Znam taką osobę (z mężczyzny na kobietę), po amputacji penisa, i w sumie zawsze jest jakiś dysonans - niby kobieta ale widać, że cech męskich jest sporo.
Bałabym się, że moje dziecko już zawsze będzie żyć w rozdwojeniu i nigdy nie będzie spokojne i szczęśliwe.

[kropkaa]

Co do 1. - nie wydaje mi się, bym w wieku 50. lat urodziła dziecko. Patrząc na los dzieci najstarszej polskiej matki to raczej decyzja jest jasna.

[koko8]

Chyba każda z wymienionych przez ciebie sytuacji byłaby dla mnie szokiem. Natomiast żadna z nich nie byłaby jakimś większym czy dłuższym zmartwieniem.

[alpepe]

1. łatwizna, łyżeczkowanie i po strachu
2. u mnie niemożliwe, ale gdyby, to no woman, no cry, życie, nie byłabym załamana, nie w wieku 49 lat
3. cóż, jego/jej życie
4. nie miałabym nic przeciwko, ale też szczerze, moja mama rozdała majątek, więc utrzymuje się z emerytury, ani mnie ani bratu źle sie nie powodzi.
5. niemożliwe, ale załóżmy, że, nic by to nie zmieniło.

[18lipcowa3]

Chciałam tylko powiedzieć że 1 punkt to żadne zawirowanie. Niechciane ciaze się usuwa.

[migafka357]

Szokiem byłaby tylko 2.
Ciąża by mnie chyba nawet ucieszyła, zawsze chciałam mieć więcej dzieci i nie wyszło. Oczywiście, w tym wieku to ryzyko, ale próbowałabym je zminimalizować - badania prenatalne itd.
3 nie byłaby szokiem, tylko wielkim stresem, bo wiem, jak bardzo trudno jest takim ludziom w życiu.
4 - no cóż, starałabym się być podporą, gdyby coś nie wypaliło.
5 - niemożliwe, jestem podobna do ojca jak dwie krople wody, ale gdyby nawet, to nie byłby to szok, raczej komplikacja do przemyślenia, co z tym zrobić i czy w ogóle coś.

[default]

Najgorsze to dwa i trzy - rozwód i układanie sobie życia osobno to jednak spore obciążenie psychiczne. Trzy - wieczna troska o to, że moje dziecko nigdy nie będzie całkiem szczęśliwe.
Ciąża - niemożliwa, ale gdyby jednak - no to aborcja i szlus.
Moją matkę jej ówczesny szef chciał rozwieść i zabrać ze sobą na placówkę zagraniczną, bodajże na Kubę. Ale oczywiście tylko go wyśmiała i pojechał sam. Ale ja wtedy miałam 10 lat. Jak miałam 49, to mija matka była już grubo po 80-tce ...
A do ojca jako dziecko byłam tak podobna, że mu to nieraz nawet obcy ludzie na ulicy mówili, że się dziecka nie wyprze 🙂 więc w takiego newsa bym i tak nie uwierzyła.
Natomiast lekki szok przeżyłam jako nastolatka, gdy się dowiedziałam, że ojciec nie jest pierwszym mężem mamy, że miała męża, który okazał się być draniem i alkoholikiem i po bardzo burzliwych przejściach udało się jej od niego uciec i rozwieść się. Była to wielka tajemnica rodzinna, a ja na to wpadłam przypadkiem, grzebiąc w jakichś starych dokumentach. Przy czym bardziej zszokowałam się tym, że tak to ukrywali niż samym faktem.

[cottonrose]

-Ciaza nie prezydent, mozna usunac
-Drugiej rodziny meza to juz tak latwo nie usune, to bylby problem.
-Dziecko sztuka raz, plec nie ma znaczenia
-stawiam facetowi duze piwo
- to akurat wiele by tlumaczylo..

[kaki11]

Szok to na pewno każdy z nich. A zawirowania w życiu? związek matki nie, jakieś małe zmiany, ale żadnych zawirowań. Inny ojciec pewnie by je spowodował, bo nie wiem jak bym się w tym odnalazła, ale to jest do poradzenia sobie. Pozostałe 3 oczywiście olbrzymie zawirowania, to trochę obrócenie pewnych spraw w życiu o 180st., przypuszczam że z tą rodziną męża byłoby mi się najtrudniej pogodzić, czuję to jakoś jako osuniecie się gruntu z pod nóg.

[abria]

nasjtarszniejsza opcja to gdyby ktorys z moich synow mial isc na ksiedza

[gr.uu]

Największe zawirowania to ciąża. I jeszcze w ramach zdarzeń z życia bliskich - że mąż/ojciec dzieci jest gejem i ma kochanka

[koko8]

gr.uu napisała
I jeszcze w ramach zdarzeń z życia bliskich -
> że mąż/ojciec dzieci jest gejem i ma kochanka

W moim bliskim środowsku pracowym znam 4 takie sytuacje zakończenie związku z kobietą przez odejście pana do (innego) mężczyzny. Nie jest to wcale rzadka sytuacja, niemniej pewnie wciąż szokująca dla osoby porzuconej, bez względu na płeć kochanka.

[miaumia]

Gdyby okazał się gejem, i to aktywnym przed partnerstwem/ małżeństwem, czy w jego trakcie, to byłby naprawdę dramat.

[3-mamuska]

W kolejnosci: najwiekszy szok.
-To o mezu z 10-letnia rodzina,
-matce gotowa do slubu,
-potem pleć dziecka
-potem moja ciaza
-o ojczymie.

[jolie]

Pierwsze - koszmar, nie ma opcji kolejnego dziecka w żadnym już wieku.
Drugie - cóż, cios w splot słoneczny, ale chyba bym ogarnęła i jakoś się pozbierała, złość jakoś zawsze mnie mobilizuje. A może teoretyzuję, nie wiem.
Trzecie - co robić, musiałabym zaakceptować i wspierać, ale byłoby to dla mnie szalenie trudne do przepracowania, potrzebowałbym dużo czasu.
Czwarte - bardzo nieprawdopodobne i chyba wolałabym, żeby nie było ślubu, ale co miałabym zrobić?
Piąte - no szok, ale moich uczuć by to raczej nie zmieniło. A nie jestem w ogóle do ojca podobna fizycznie 😉

[pepsi.only]

Biorąc pod uwagę moje podobieństwo do taty, wygląd, charakter, plus pewne historie genetyczne, to
gdyby tata okazał się nie być moim tatą, to tak, przyznaję- byłabym w szoku.
Natomiast żadnego zawirowania w moim życiu to nie spowodowałoby, tata nie żyje od dawna.

[miaumia]

Wszystkie są szokujące.
Dla mnie najmniej ciążowy wątek, bo rodzą coraz starsze ostatnio.
A najgorsze o płci dziecka, ukrytej rodzinie męża i innym ojcu.
Mamie przeważnie można wyperswadować lub pojechać wspólnie czy dołączyć.