problem z sobą czy z mężem????

[zoe26]

Sama już nie wiem kiedy to się zaczęło. Może wtedy kiedy lekarz potwierdził
moją ciążę. Do końca życia zapamiętam te 10- cio min. wizyty w szpitalu i to
spojrzenie kiedy wyjechałam z porodówki. Byłam taka nieszczęśliwa i samotna.
Byli koło mnie wszyscy tylko nie osoba na której mi najbardziej zależy. Ale
teraz od kilku tygodni nic już nie wiem. Bez przerwy są między nami starcia.
Potrzebuję pomocy w zwykłych codziennych czynnościach. Mały ma 3,5 miesiąca i
wszędzie jest ze mną sklepy, urzędy, zxałatwianie urlopu w pracy. Bez przerwy
na rękach. Przeszliśmy już wspólnie dziecięcy szpital przez 2tyg. Dziecko
urodziło się ogromne a ja już ważę tylko 48 kg. Wyglądam jak śmierć. Nie mogę
już na siebie patrzeć. Codziennie próbuję powiedzieć mężowi, że jest mi źle.
On twierdzi, że chcę od niego rzeczy niemożliwych. Nie wiem już co robić. Jest
dobry dla dziecka ale popilnuje go tylko kiedy idę do toalety, albo szykuję
kąpiel. Po kąpieli go karmię, usypiam. Potem myję górę garów i butelek.
Prasuję i taki jest mój wieczór. Idę spać dopiero koło 1 w nocy. O 3 mały
budzi się do jedzenia. Od miesiąca bezskutecznie usiłuję wyjść do fryzjera.
Nie mówiąc już o prezentach. Kiedy ja pracuję mąż siedzi przed komputerem i
sprawdza nowinki(jest informatykiem). Mam już wszystkiego dosyć. Kocham go tak
bardzo ale mój żal do niego zaczyna przerastać tą miłość. Ciągle zostawia mnie
samą. Powiedział mi, że ja już jestem skazana na takie życie. Nie wiem co
robić. Nikt mi nie powiedział, że małżeństwo może tak czasem wyglądać. Pomocy!

[koleandra]

Taaak... jakbym o sobie czytała... znaczy o moim mężu.
Mój też informatyk a przegladanie nowinek informatycznych w internecie określa
jako ciężką pracę - bo z tego jemy chleb. Na moje skargi odpowiada - "taki juz
jest babski los" a ja się bardziej wkurzy to jest "czy ja mogę miec choć chwilę
swiętego spokoju?" albo "a mnie się nikt nie pyta czy i jak jest mi ciężko". I
tyle z nim rozmowy. Czy Ci informatycy to taki gatunek ludzi?

[kasia64]

Dołaczam sie do tego klubu.Też żona informatyka.Mój mąż pracuje w innym mieście
w domu bywa tylko w weekendy,a czasem tylko w niedzielę popołudniu.Mam 10tyg
córkę, i dziękuję Bogu za starszą 16-latkę, bo chyba bym zwariowała.
Nie wiem co ci poradzić, bo sama jestem w takiej sytuacji,ale kiedyś jak miałam
młodsze dzieci małe to tak nie było-pomagał w domu i nigdy nie usłyszałam'żę
taki mój los".Pozdrowienia K i mimo wszystko Wesołych Świąt

[domdor]

U mnie to samo,choć mąż wcale nie informatyk.
Córką(3,5m-ca) zajmuję się sama.Dom, pranie,
gotowanie to też mój babski los. Za to 2,5 letnim synem zajmuje się tatuś
wspaniale-o ile oczywiście jest w domu.Złapali kontakt jakieś pół roku
temu,czego i Wam życzę.
Pozdrawiam!

[aleksandrynka]

Czy Ci informatycy to taki gatunek ludzi?

Nie, mój informatyk jest zupełnie INNY. Od początku bardzo mi pomaga, jest
jasny układ - on pracuje w pracy, ja w domu. Ale kiedy wraca wszystko się
zrównuje - mamy wspólne dziecko i razem się nim zajmujemy, a często on po
południu więcej, bo ja, bywa, z ulgą oddaję się innym sprawom. Kiedy wróciliśmy
ze szpitala mąż wziął tydzień urlopu, skakał koło nas jak mały robocik, tym
bardziej, że nie mogłam się ruszać. Dosłownie. Wyglądał jak cień siebie, ale
nawet nie pisnął, bo rozumiał sytuację, to on był tym silniejszym po prostu.
Jestem mu za to i za WSZYSTKO, co robi bardzo wdzięczna. Kąpiele to jego
domena, nie ma problemu, zeby małego nakarmić, przewinąć czy się pobawić - to
oboje uwielbiają. NIE MA takiej kwestii, że mogłoby być inaczej. Ja z kolei nie
uwiązuję go w domu, rozumiem, ze nawet, jak ja nie mogę iść balangować na całą
noc, to on owszem, może, i mi to nie przeszkadza. Wiem, ze wróci stęskniony i
jeszcze chętniej spędzi z nami czas.
Możnaby pomyśleć, że to wyjątek. Sama nie wiem. Może tak trafiłam... Faktem
jest, że już kilka lat przed "poczęciem" dużo rozmawialiśmy, jak wyobrażamy
sobie naszą rodzinę, podział obowiązków, sposób i strategie wychowania dziecka,
teraz to się sprawdza.
Kochanie, dziękuję losowi, ze Cię mam!
Pewnie Was nie pocieszyłam, przepraszam. Kiedy czytam takie posty po prostu nie
mogę się powstrzymać, mnie takie problemy omijają, ale jest to zasługa nas
obojga. W męża rodzinie ojciec stoi z boku, ale już dawno wiedzieliśmy, że u
nas tak nie będzie. Myślę, ze na rozmowy nigdy nie jest za późno, grunt, żeby
znaleźć wreszcie tą płaszczyznę porozumienia. Dla mnie panowie pytający "czy ja
mogę mieć choć chwilę spokoju?" po prostu nie zastanowili sie dobrze nad tym,
jak wygląda zycie pary z dzieckiem... Nie mozna popuszczać i sie poddawać. Wy
też macie prawo do chwili spokoju, w małżeństwie ludzie mają się wspierać, a
nie zrzucac wspólne obowiązki jedno nadrugie. Ja tu widzę mocno zakorzeniony
stereotyp - "z tego mamy chleb". No fajnie, ale z mojego "siedzenia w domu"
mamy porządek, gorący obiad i zadbane dziecko. Mało? Bardzo wiele. To dwa
elementy układanki, w obu przypadkach stronom nalezy się szacunek i
zrozumienie. A przeglądanie nowinek w internecie jest rozrywką, jakkolwiek by
tego nie uzasadniać...
Trzymajcie się dziewczyny! Oby w nowym roku wszystko poukładało się tak, żeby
każdy był zadowolony - mama, tata i dziecko.

[...]

[joasiik25]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[nanuk24]

To ja mam meza aniola. A tak na niego narzekam
MOj maz po pracy leci od razu do dziecka. Chyba, ze jest zmeczony, to wtedy nie.
Kazda, cala niedziele mam wolna, wychodze wtedy z kolezankami na pogaduchy.
Zdarza sie, ze ja z dzieckiem z domu wybede na caly dzien, i bynajmniej nie
spiesze sie do domu, zeby mezowi ugotowac
Maz zawsze robi zakupy(art. spoz.), oplaca rachunki, itp.
Nie wiedzialam, ze mam az tak dobrze. pzdr

[kalina_p]

O jej! Ja tez narzekam czasem na mojego ale on mi wrecz wyrywa mala, na zakupy
daje sie wyciagnac, posprzata, jak poprosze...Walcz, kurcze, o swoje! Powiedz,
ze TY TEZ MASZ PRAWO ODPOCZAC i ze zyczysz sobie, zeby Ci pomagal. Po prostu. A
jak nie to nie rob nic w domu (poza opieka nad dzieckiem). Jak nie bedzie mial
co jesc to moze sie ocknie. Sorry, moze zle radze ale ja bym chyba z walkiem
takiego ganiala Co to? Cyborg jestes? Zeby samej wszystko???
Pozdrawiam!!!

[koleandra]

Kalinko, chciałam Ci odpowiedzieć choc to jest nie mój wątek ale opowiem na
moim przykładzie. Akurat ja na zmęczenie aż tak mocno nie narzekam, mam na
razie jeszcze dopiero jedno dziecko, bardzo samodzielne i ja nie mam nic do
roboty oprócz ogranięcia chałupy i ugotowania czegos co się nadaje do
zjedzenia. No ale na temat pomocy... mąż nie pomaga nic - to prawda, bez
przerwy pracuje, pracuje, pracuje a jak nie pracuje to "myśli" i wtedy go nie
zaczepiaj Jak mi było coś źle to robiłam strajk głodowy - mężowi
oczywiście Na niego to nie działa, on z głową w chmurach, duma o tych swoich
nowych rozwiązaniach, że może dwa dni nie jeść i sobie nie przypomni.
A ganiam go czasem z wałkiem, ganiam... czasem po zakupy wygonię z kartką w
ręku a i tak zamiast kapusty pekińskiej przynosi mi koncentrat pomidorowy a
zamiast majonezu makaron

[wieczna-gosia]

Zoe,
o 3,5 miesiaca za pozno sie zaczynasz zastanawiac.
A jak bylo przed ciaza? pewnie wszystko robilas i sie jeszcze cieszylas ze taka
dobra zona z ciebie. A przy dziecku ferdowanie gornika to zabawa w piasku.
Bierz sie za meza.

[kalina_p]

Bij i patrz, czy rowno puchnie!
To jest zart, oczywiscie

[wieczna-gosia]

sie rozwine )

najwiekszym problemem na ogol jest przekonanie meza ze pomimo ze siedzimy w
domu to jest to praca, nawet nie tych pare mechanicznych czynnosci przy dziecku-
bardzo wyczerpujace psychicznie jest to, ze non stop jestesmy skoncentrowane,
ze nie wiemy o co dziecku chodzi, ze sie stresujemy bo nie wiemy o co dziecku
chodzi itd.
Faceta trzeba po prostu zostawic z maluchem. Na pare godzin niech nakarmi,
uspi, umyje najlepiej. Fajnie byloby jakby przy okazji pranie zrobil hehe albo
odkurzyl )
Po takim szkoleniu slowa "kochanie jestem padnieta" po calym dniu siedzenia w
domu brzmia inaczej.
Musisz pogadac z mezem i ustalic strategie. Niech ci da pol godziny bez
dziecka, ale niech to bedzie pol godziny bez "kochanie on placze co mam robic"
no zrob cos- wywies za okno, zaloz stopery )) w weekendy wywal meza na
godzinny spacer. Dzieci na spacerach na ogo spia a nawet jesli rycza przez
godzine- mozna biegac truchtem ) I wtedy odpocznij.
Zoe, slowem- zacznij sie szanowac. Zacznij szanowac swoja prace. Moj maz
pracuje bardzo duzo- fakt. Ale i duzo mi pomaga. Ja daje mu pol godziny po
powtocie z pracy po obiedzie. Wtedy zabieram dzieci, daje mu podrzemac na
kanapie czy pogapic sie bezmyslnie w TV, ale potem koniec. Pol godziny mija-
dzieciom trzeba wytlumaczyc cos, mlodsze umyc wraz z przemkiem, uspic
towarzystwo itp. Kiedy on myje dzieci i czyta im bajki- wolne mam ja. Zamykam
drzwi do pokoju, pije kawe, ogladam dziennik. W weekendy ja robie sniadanie,
ale zmywa on lub dzieci, on odkurza i robi pranie podczasgdy ja ide na spacer z
dziecmi. Potem ja robie obiad- on znowu zmywa i bawi sie z dziecmi a ja klade
sie do lozka z przemciem przy cycusiu i odsypiac zaleglosci nocy. Jakos sie
daje wszystko zorganizowac ))

[mamakochana]

Ja pracuję więc dzieckiem zajmujemy się "po równo". Jest to tak automatyczne że
teraz musiałam się chwilę zastanowić co kto robi. Bez zastanowienia np. po
kolacji (czyli naszym wspólnym wieczornym "obiedzie") jedno np bawi się z
dzieckiem a drugie zmywa. Jedno czyta Małej, drugie nastawia pranie (jeżeli
jest taka potrzeba). A czasami po prostu olewamy wszystkiew obowiązki i się
bawimy. Kapiel to jego domena, ja w tym czasie też "mam wolne". Mogę zerknąć na
gazetę czy wiadomości. Za to ja usypiam (wtedy on przed komputerkiem). Na mojej
głowie jest kwestia menu dla małej na nastepny dzień (jest alergikiem więc do
niani idzie z całym ekwipunkiem), na jego sprawdzenie czy jest woda do picia,
chleb na jutro.
Rozumiem jak ciężko może być dziewczynom które takiej pomocy nie mają bo jak
czasami zdarza się że mąż pracuje w sobotę to ja po takim caaałlyyymm dniu z
Zośką po prostu wieczorem padam na pysk. A dodam że jak go nie ma to raczej nie
gotuję dla siebie (Zośka ma zawsze swoje jedzonko).
Nie roumiem takiej postawy facetów. Myślę że może to być związane albo z
kwestią chęci posiadania dziecka (kto chciał a kto został postawiony przed
faktem dokonanym) lub też z wielkim egoizmem tego człowieka

[triss_merigold6]

Bingo Gosia. Do mojego M. właściwie nie mam zastrzeżeń (poza tym, że pewne
rzeczy w domu mógłby robić szybciej i niekiedy muszę być upierdliwa) ale
popołudnia i weekend z synkiem należą do tatusia - podejście takie jak Twoje.

Przyjaciółka też siedzi w domu z maluchem, kiedy jej mąż wraca mały akurat śpi
i nijak się panu nie dawało wytłumaczyć, że przez cały dzień szaleje i bywa b.
męczący. Do czasu... ostatnio zostawiła męża na pół soboty, tak od rana. Tatuś
był wykończony i zrozumiał.

[cubus1]

Ja tez proponuje aby zostawic meza przynajmniej na pol dnia z maluchem.
Inaczej oni naprawde nie rozumieja co to znaczy byc z dzieckiem w domu.
Moj tez bardzo duzo pracuje ale ja nie narzekam gdyz robi zakupy lub zostaje z
malym gdy ja jade ;robi wszystkie oplaty wiec nie chodze na poczte do
spoldzielni; do niego nalezy obsluga zmywarki i raz na miesiac odkurza-piorac
dywan no i raz w tygodniu robi obiad.
Mi tyle wystarcza.
Chcialam go jeszcze wciagnac w spacerki raz w tygodniu ale nijak mi nie
wyszlo.Trudno.
No i codziennie po pracy minimum 30 minut zabawy z malcem,wtedy zwykle ide do
zrobic sobie relaksujaca kapiel.
A co do zabierana dziecka ze soba to niestety.Ja tez w pierwszym roku zycia
malca mialam tysiac spraw papierkowych w Urzedach-wyrobienie wszystkiego
dziecku,na Uczelniach, w szpitalu.Trudno- dziecko do samochodu i w droge.Nie
moglam liczyc na meza bo nijak nie mogl zostac z malcem 10-16.
Nie bylo tak zle.Tam gdzie nie bylo numerkow wchodzilam bez kolejki a tak gdzie
byly zawsze ktos mi dawal wczesniejszy tak ze czekalismy bardzo krotko lub
nawet wpuszczali nas bez kolejki.
A teras sie wycwanilam bo wiekszosc wysylam listami poleconymi.Nawet ksiazki z
wypozyczalni

Bedzie dobrze.
A czasami nic sie nie stanie jak nie poprasujesz(ja nie prasowalam bo nie
cierpie),nie zmyjesz,nie odkurzysz.
Usiadz sobie z ksiazka jak maly zasnie i poczytaj

[zoe26]

Coś Wam powiem. Zawsze kiedy odchodzę od komputera to zostawiam na pasku sobie
to co miałam otwarte i wiecie co się stało? Otóż poszłam kąpać małego i mój mąż
jak co dzień zasiadł na tronie przed monitorem no i zaczął czytać. Nic o tym nie
wiedziałam. Mały wczoraj nie chciał spać i było już grubo po 23 to On wziął go z
łóżeczka i nosił na rękach a mi kazał iść do łazienki. Dopiero w łóżku wyszło na
jaw, że przeczytał wszystko co napisałam. Bardzo przepraszał, że mogłam Mu
przecież powiedzieć, że jestem wykończona. (A swoją drogą to gdzie faceci mają
uszy?) No to opowiedziałam wszystko po kolei, popłakałam sobie troszkę i
podziałało. Dzisiaj rano świerze bułeczki i spałam pierwszy raz do 10!!!!!!
Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że tak już Mu zostanie. Idę dzisiaj SAMA na
zakupy i do fryzjera.
Mimo, że to się tak ułożyło wezmę sobie wasze rady do serca i powolutku będę je
wdrażać w życie żeby nie przestraszyć.
A swoją drogą to prawda, że zawsze wszystko robiłam sama bo mi po prostu sprawia
radośc zajmowanie się domem. I teraz wszystkiego nie daję rady sama i szlag mnie
trafia jak jest bałagan. Ale już sobie odpuszczę.
Jeszcz raz dzięki i WESOŁYCH ŚWIĄT!!!!

[kalina_p]

Ha! Strasznie sie ciesze, ze tak wyszlo, jednak to prawda, ze faceci czasem sa
slepi i glusi i trzeba im zimny prysznic zafundowac! Ja tez zawsze wiekszosc
sama robilam, bo LUBIE i mam mnostwo energii ale przy malej juz nie tak
latwo...u nas jakos od razu sie ulozylo, na szczescie. Bardzo sie ciesze i
Wesolych Swiat!

[adsa_21]

((
moj maz tez sie dzieckiem nie zajmuje.
Czasem sie z nim pobawi, wczoraj wyszedl z nami na spacer ale za to nigdy
Adasia nie wykapal, nakarmil itp.
Trzebatych chlopow sprowadzic do porzadku!!!

[joasiiik25]

popieram :INFORMATYK to inny gatunek facetow

zona informatyka (jeszcze siedzi w pracy!!!!)