czeskie seriale

[mayessa]

Kiedys pytalam czy lubicie angielskie a teraz pytam o czeskie:Kobieta za
lada, Arabella, Szpital na peryferiach-to chyba wszystkie jakie pamietam

[sowa_hu_hu]

arabella to mój ulubiony film z dzieciństwa

szpitala nie oglądałam nigdy a o tym pierwszym wymienionym tytule nawet nie
słyszałam...

Szpital teraz powtarzają

[shilla2]

Leci na Ale kino albo Teraz Polska około północy,wczoraj był.

Tak,Arabella:)

[shilla2]

Och jak chciałabym obejrzec jeszcze raz ten serial....Peter,cudowna Arabella,Rumburak-aż się łezka w oku kręci.To były czasy...

[mayessa]

"Kobiete..." pamietam jeszcze z czasów gdy zanim poszlam do zerówki to
opiekowala sie mna babcia gdy rodzice byli w pracy.Caly przedpoludniowy program
w TV byl dokladnie obejrzany.Domowe przedszkole, Kobieta za lada i rózne filmy
np.do tej pory pamietam krem cytrynowy z "Nie lubie poniedzilku"

[shilla2]

"Nie lubię poniedziałku"jest the best,zawsze jak oglądam tak samo się śmieję,co za klimat

[kawka74]

jeszcze był jeden, ale nie pamiętam tytułu, pamiętam tylko dziadka, który zawsze chodził w berecie, chyba nawet w nim spał
co do Arabelli, czy macie jakieś namiary, skąd to można zdobyć (jakieś płytki w czasopiśmie albo "cóś"?)? albo nagrać, bo może emitują na którymś kanale, tylko ja oczywiście nic nie wiem Arabella była przecudowna. W ogóle czeskie bajki były super.

[wegatka]

A czy ktoś pamięta czeski serial pt. "Pod jednym dachem" o takich dwóch starych
dziadkach, co niezbyt przepadali za sobą i ciągle robili sobie na złość?
Ten serial był bossski

[mayessa]

Czeski film
Krystyna Kosicka
Kiedy zespół Lombard nagrał piosenkę "Czeski film", dzielił się z nami
wrażeniem absurdu, jakim napawała go tzw. otaczająca rzeczywistość. Ha, były
lata 80., niewiele wiedzieliśmy o telenowelach! Czeskie seriale kojarzyły się z
sytuacjami, w których przestajemy rozumieć, o co właściwie chodzi - oraz z
czymś, co nie ma końca. A przecież Szpital na peryferiach miał zaledwie około
20 odcinków! Dziś wielu z nas wspomina czeskie filmy z rozrzewnieniem. Jak to
się oglądało!

Dla małych...

W czeski świat wciągała nas Makowa Panienka z Krecikiem po rękę - ale czeskie
kreskówki to temat na osobne rozważania. Po dobranockach fascynowały nas
seriale nadawane po Teleranku lub Teleferiach. Czeską specjalnością były filmy
o przenikaniu się świata bajkowego z realnym. Sztandarowym przykładem takiego
filmu jest Arabella (Arabela 1980) - opowieść o księżniczce, która nagle ze
swojego królestwa zostaje przeniesiona do Czechosłowacji lat 70. Za nią
podążają zły król Rumburak i podstępna rywalka. Zanim opowieść skończy się
ślubem (z przystojnym prażaninem), bohaterowie nie raz będą przeskakiwać z
jednej rzeczywistości w drugą. (W latach 80. i 90. film doczekał się dwóch
seriali-kontynuacji, ale to już nie to...)

Na podobnym koncepcie oparta była Dziewczyna na miotle (Dívka na kosteti,
1972) - film kinowy, powtarzany w kółko na koloniach czy podczas "Zimy w
mieście" np. w warszawskim Pałacu Młodzieży. To historia nastolatki, która nie
może odnaleźć się w swoim świecie czarów i magii i marzy, by być zwyczajną
dziewczyną, chodzącą do szkoły i flirtującą z klasowym przystojniakiem Honzą. W
finale decyduje się na wypicie napoju pozbawiającego ją czarodziejskich mocy -
i natychmiast wyskakuje przez okno zapominając, że już nie umie latać (nie no,
oczywiście kończy się na złamanej nodze).

Podobnie wałkowane na kinowych porankach były Trzy orzeszki dla Kopciuszka (Tri
orísky pro Popelku, 1973). Faktem jest, że to jedna z bardziej wzruszających i
najbardziej cieszących oko wersji losów gnębionej pasierbicy. (Kto chce, może i
dziś kupić sobie wideo z tym filmem w księgarni Amazon.de - niestety w
niemieckiej wersji językowej, a to już zupełnie co innego!).

Jeszcze czarno-biały był serial Pan Tau w obłokach (Pan Tau, 1969-1976). Jego
bohater, pan w średnim wieku w charakterystycznym meloniku pojawiał się np. na
skrzydle samolotu lecącego gdzieś w przestworzach, siejąc panikę wśród
dorosłych i znakomicie dogadując się z dziećmi. Spełniał wobec nich rolę
aniołka, tak manipulując rzeczywistością, by życie dziecięcych bohaterów było
łatwiejsze. W części odcinków (w pierwszych i ostatnich latach realizacji) pan
Tau (Otto Szimanek) był postacią niemą, posługiwał się pantomimą. Pod koniec
jego przygody kręcone były już na taśmie kolorowej.

Dlaczego czeskie bajki tak nas fascynowały i do dziś się chyba nie zestarzały?
Wysmakowana scenografia (Trzy orzeszki...), piękne kostiumy, akcja obfitująca w
nieoczekiwanie zwroty. Ale chyba najważniejsza była umiejętność zasugerowania
realności bajkowego świata - niby mając świadomość fikcji, naprawdę
wierzyliśmy, że świat Arabelli istnieje.

Wszystkie te seriale powstawały w praskim studio Barrandov.

...dla małych i dużych...

Książki o przygodach Lemoniadowego Joe nie daje się czytać, ale film
(Limonádový Joe aneb Koňská opera; 1964) ogląda się świetnie. Zwłaszcza dziś,
po latach. Stylistyka kojarzy się z Hydrozagadką - ta jest parodią filmowego
komiksu o superbohaterze, Joe jest oczywiście sprowadzonym do absurdu
westernem. Dobrzy są tu ubrani na jasno, źli oczywiście na ciemno. Najlepszy z
tych dobrych, zwany Lemoniadowym Joe dzięki swemu zwyczajowi picia tylko
lemoniady, ma strój biały, blond włosy i śpiewa słodkim głosem Karela Gotta.
Najgorszy ze złych -niejaki Hagofago - chodzi w czarnej pelerynie, łyska
czarnymi oczami nad czarnym wąsem i walczy z Joem o serce (choć może raczej Joe
walczył o serce, a Hagafago o ciało) pięknej Tornado Lou. Z wiadomym skutkiem.
W roli Hagofago oglądaliśmy Milosa Kopecky'ego, który 15 lat później stał się
doktorem Strossmayerem...

..i dla dużych

I tak doszliśmy do serialu -jednego z przebojów wszech czasów polskiej
telewizji. Realizowany w latach 1977-81 Szpital na peryferiach (Nemocnice na
kraji mesta) powodował wyludnienie ulic. Wszyscy martwili się o losy
młodziutkiej lekarki Eliški, podziwiali jej teścia - szlachetnego ordynatora,
identyfikowali swoich znajomych z podrywaczem dr. Błażejem czy karierowiczem
dr. Cvachem - i czekali na bon moty dr. Strossmayera. "Gdyby głupota unosiła w
powietrze, pani latałaby jak gołębica" - ta charakterystyka jednej z
pielęgniarek, późniejszej oddziałowej sprawiła, że przez kilka lat gołębica
była w Polsce synonimem idiotki. Do co drugiego lekarza w Polsce znajomi
zaczęli mówić "pane doktore". Podobno lekarze w naszym kraju z zazdrością
oglądali wyposażenie szpitala, jakie mieli do dyspozycji ich czescy filmowi
koledzy...

Milos Kopecky zmarł w 1996 roku. Jego melancholijny humor czy sarkastyczny
dowcip, wykorzystane w kilku filmach, były pochodną depresji - choroby na którą
cierpiał przez wiele lat i z której bezskutecznie się leczył. Nie żyje też
Ladislav Chudik, odtwórca roli ordynatora Sowy. Ale niedawno gruchnęła wieść,
że Jaroslav Dietl szykuje scenariusz Szpitala na peryfieriach w 20 lat później.
Co nas czeka? Cóż, Eliška Balzerova, która grała młodą lekarkę Eliškę, jest już
po pięćdziesiątce...

Emocje budził też serial Kobieta za ladą (Zena za pultem, 1977). To klasyczny
produkcyjniak: jeden rok (każdy odcinek to inny miesiąc) z życia przeciętnej
kobiety, ekspedientki w dużym sklepie spożywczym, samotnie wychowującej
podrastającą, zaczynającą się buntować córkę. Przy okazji poznawaliśmy problemy
pracowników jednostki handlu uspołecznionego - zakładu pracy socjalistycznej.
Anna nigdy nie była pięknością, ale ciepło, spokój, mądrość i kobiecość, jakie
od niej biją, poruszają serce kierownika sklepu - i film kończy się happy
endem. Proszę się nie śmiać - miliony polskich "przeciętnych kobiet"
identyfikowały się z Anną, znajdowały oparcie w jej losie. Był to przecież
początek lat 80. i przeciętna Polka, wiecznie wymęczona staniem w kolejkach,
dźwiganiem siat, porażona poczuciem bezradności i pełna obaw o przyszłość
swoich dzieci - chwytała się każdej bajki o poprawie swego losu. Dziwnie
zrobiło się dopiero gdy bohaterka serialu, aktorka Jirina Svorcova, w
charakterze gwiazdy odwiedziła nasz kraj. Okazało się, że wszystkie teksty o
powinnościach kobiety socjalistycznej, jej długu wobec ustroju i o świetlanej
przyszłości RWPG to ona tak na serio, nie tylko na ekranie... Na tym ekranie
zresztą, z czego śmiała się czeska publiczność, półki były pełne zachodnich
produktów, których w Czechosłowacji tak naprawdę nie uświadczyłeś. A Svorcova
pozostała wierna swym przekonaniom także po 1989 roku - dziś odnalazła się w
polityce i działa w ugrupowaniach postkomunistycznych.

Najpóźniej - i z najmniejszymi emocjami - oglądaliśmy Mały pitawal wielkiego
miasta (Maly pitaval z velkeho mesta, 1986), policyjny serial według
scenariusza twórcy Nemocnice... - Jaroslava Dietla. To kronika pracy i
prywatnych perypetii milicjantów z Pragi. Daleko temu serialowi Nowojorskich
gliniarzy, choć z drugiej strony nie było tak nudno i słusznie jak w
enerdowskim Telefonie 110, którym również raczono nas czasem w czwartkowe
wieczory.

PS.
Ogromnym sentymentem darzą czeskie filmy Niemcy - zapewne ci z byłej NRD.
Poświęcają im kilka stron w internecie (stamtąd pochodzą zdjęcia w tym tekście):

To jest ze strony:www.europaeuropa.pl/na/na012250.php

[gagunia]

JA pamietam
"Zena za pultam" tez pamietam
a kto pamieta "nikto je doma" ???w pankracym lecial zawsze
no, a arabella to serial kultowy, czarodziejski pierscien, blekota i wgole.....

[wegatka]

Ja za każdym razem kiedy mam się brać za porządki to marzę sobie, że jestem
posiadaczką pierścienia Arabelli

[mayessa]

Pierscionek zareczynowy mojej mamy (koniec lat 70-tych) wyglada prawie tak samo
jak u Arabelli.Wyobrazacie sobie jaka mialam zabawe ??!!

[l.e.a]

jestem czeszką, wiecie w Czechach jest cudowna "tradycja: W każde Świeta
Bożego Narodzenia i Wielkanoc, Czesi rok w rok puszczają swoje piękne filmowe
bajki - są cudowne, znam je na pamięć, a mimo to rok w rok siadamy całą rodziną
i tylko jeden mamy problem, którą bajkę wybieramy
Jest mnóstwo wspaniałych filmów i seriali, szpital na preryferiach ma nowe
odcinki, które były juz emitowane w Polsce. Jeżeli macie jakiekolwiek pytania
dotyczące czeskich bajek, filmów lub seriali chętnie udzięle odpowiedzi.

Pozdrawiam ciepło
lea

[maja45]

Muszę Ci to powiedziec-Czesi są super!
Mieszkam na pograniczu i cieszę sie , że mam takich sąsiadów.
Marta

[l.e.a]

Maju ja mieszkałam na Zaolziu, niedaleko Cieszyna, możesz napisać gdzie
mieszkasz ?

[maja45]

Ja mieszkam w poblizu Kotliny Kłodzkiej( Ząbkowice śl)-do Bilego Potoku,
Jesiennika mam ok.30 km.
Pozdrawiam Cię i życzę miłego dnia.
Marta

[grrrrw]

A Latajacy czestmir ?

[maja45]

Ja to kocham wszystko co czeskie-wychowałam sie na Kreciku, Makowej panience,
Żwirku i Muchomorku.Te bajki z chęcią ogląda tez moje dziecko.Ja uwielbiam
Arabelle, Rumburaka, Sąsiadów, Rodzinę Homolków-słowem czeskie
komedie.Powazniejsze " Kobieta za lada", " Czy szpital na peryferiach " juz
mnie tak nie kreca.
Marta

[czajkax2]

Ahhhhhhhh co ja bym dała zeby obejrzec Arabellę......... ostatnio mysle o tym
serialu bardzo często,patrze że nie tylko ja))) A marzenia że mam pierścien
Arabelli mam do dzis) Chodzcie napiszemy petycje do tv o przywrócenie
Arabelli na ekrany naszych telewizorów.

[beata985]

a "nikogo nie ma w domu"

a tu arabella i inne cuda niekoniecznie" czechosłowackie"
212.191.1.130/~disney/nostalgia/arabella/info/

[jemma]

Mam sentyment,a teraz po przeczytaniu Waszych tekstów to mi się tyle
poprzypominało tytułów,że szok.A jakie klimaty,wydarzenia towarzyszace tym
filmom kiedyś...łezka w oku.Oglądałam je wszystkie.

[katklos]

Arabella... cudna sprawa! I te gadające głowy w szafie- jak oni się nazywali?
Blekota, Jekota, Pekota? Coś w tym stylu, nie?

nowe odcinki Arabeli

[l.e.a]

a czy oglądałyście nowe odcinki Arabeli ?
ja tak ale zbytnio mi się nie podobają

[ewa2233]

W ogóle "nie czepiam się" seriali
Ale kiedyś "Szpital" mi się podobał (oglądałam niektóre odcinki).
Natomiast "Kobieta za ladą" doprowadzała mnie swą "dobrocią i wspaniałością"
do białj gorączki )))
------------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂçççççç

[lajlah]

O Boże, dziewczyny, aż mi się łezka w oku kręci. Chciałabym obejrzeć jeszcze
raz "kobietę za ladą". Przypomina mi się od razu dzieciństwo, słodkie i
beztroskie. Pozdrawiam