żadna praca nie hańbi... czyżby??...

[mama007]

stałam dziś na mrozie, deszczu, wietrze i totalnym wygwizdowie i rozdawałam
ulotki. za 5zł za godzinę.
są ludzie kulturalni, którzy się naprawdę potrafią zachować nawet jak nie
chcą tej durnej ulotki. nie jestem natrętna, nikomu tej makulatury do gardła
nie wciskam. ale spojrzenia co niektórych... pełne pogardy, wyższości,
paniusie w długich płaszczach i panowie w lśniących butach i kapeluszach. Ale
nie tylko. studenci, młodzi ludzie, nie spodziewałam się co niektórych
reakcji.
w sumie mocno mnie to nie ruszyło, ale... coś zawsze w człowieku zostaje.
to tak gwoli refleksji...
pozdrawiam

i jeszcze jedno

[mama007]

w pewnym momencie pomyślałam sobie, że w ciągu tych 7 godzin, które stałam na
tym mrozie powinnam może siedzieć przed kompem, wklepać parę wzruszających
postów na forum oddam/przyjme na przykład o tym jak to sypie się mój związek,
jak nie mam do kogo się zwrócić, co odwala mój mąż, jak mnie ośmiesza i robi ze
mnie idiotkę i alkoholiczkę wśród obcych ludzi... na pewno dałoby mi to dużo
więcej niż 35zł na tym mrozie
no, to już chyba wszystko co chciałam napisać, lepiej mi trochę (chociaż palce
dalej mam nieruchome z zimna...)

[czajkax2]

Praca nie chańbi,tak samo nie pochańbiło by cię gdybyś napisała że czegoś
potrzebujesz. Czasy są cieżki i to nie wstyd prosić,tym bardziej ze są ludzie
którzy mogą i chcą pomóc. Mi swego czasu kilka mam wysłało kilka ubranek dla
córeczki,ja równiez wysłalak kilka paczek potrzebujacym. takie zycie. Ale
rozumiem cie ze krępujesz sie pisac na Oddam/przyjme. Ja tez mimo ze znowu
potrzebuje ubranek dla małęj,to na razie staram sie jakoś kombinowac sama.jak
juz wszystkie manewry zawiodą to moze będe zmuszona poprosic o pomoc na
forum.Inna sprawa czy ktos pomoże Trzymaj sie.Napisz czego potrzebujesz,to
jezeli bym miala to chętnie wysle.

[nchyb]

Mama007, rozdawanie ulotek ciebie nie hańbi. A to, że inni zakompleksieni na
tobie się wyżywają, takie życie. Bądź ponad to! A jak nie, to pamiętaj co ci
pisałam o możliwości nieszczęśliwego wypadku )

[natunia1]

Może zacznę od tego, że ja właśnie szukam pracy...

I tak sobie kiedyś myślałam, ja siedzę w domu z dzieckiem, z marnym skutkiem
szukam pracy, (muszę, wiadomo pieniądze) a tu ludzie robią kariery: dyrektorzy,
kierownicy, menadżerowie, jeden ważniejszy od drugiego...

Ale pomyśl, jak oni wszyscy by funkcjonowali, gdyby piekarz nie upiekł im
chleba, palacz w elektrowni nie dorzucił węgla (wszystkie urządzenia biurowe
kaputt)a zwykły tramwajarz nie dowiózł swego czasu na uczelnię (bo teraz mają
własne bryki)

Jeśli nikogo nie krzywdzimy, nie oszukujemy i pracujemy uczciwie to praca nie
hańbi.

A ci ludzie którzy zachowywali się tak jakby byli lepsi od Ciebie, tak naprawdę
sami wystawili świadectwo o sobie
Pozdrawiam

[pannajoanna]

Mama007 ja nie dalej jak kilka dni myslalam o tych ulotkowiczach ...
No i wlasnie bylam lekko przerazona. Zadko bywam w Centrum ale kiedy juz jestem
i chca dac mi ta nieszczesna ulotke to zwyczajnie mowie dziekuje. Ale jestem w
szoku jak inni ludzie sie zachowuja ( Pogardliwe spojrzenia, mruczenie pod nosem.
Czy naprawde zwykle slowo dziekuje - powiedziane nawet kilka razy tak wiele
kosztuje ?? Moze boli ?? Nie wiem.
Ale trzymaj sie. Pozdrawiam serdecznie

[sowa_hu_hu]

nie masz sie czego wstydzić! wręcz przeciwnie - ja cie podziwiam że staoisz na
takim mrozie i pracujesz...
staraj sie nie przejmowac takimi ludźmi , różni po swiecie chodzą - kij im w
plecy

ps. jestes z krakowa?

ps2 a na forum oddam/przyjme możesz napisac , czemu nie...

do sowy

[mama007]

tak, jestem z krakowa, ale jak nie znajde szybko stalej pracy to nie wiem czy
dalej bede...
i to nie chodzi o to, ze sie wstydze, bo tak nie jest. chcialam sie tylko
podzielic refleksja z dzisiejszego dnia...
poza tym wygladalam jak kretynka z tymi ulotkami wyczerpaly mi sie baterie w
discmanie, wiec stwierdzilam, ze bede cwiczyc krok defiladowy (mam przysiege za
tydzien), hihi, wygladalam co najmniej dziwnie, ale przynajmniej bylo mi
cieplej ))
grunt to poczucie humoru

[sowa_hu_hu]

a w jakim wieku jest twoja dzidzia? starsza od mojego marcela? mój ma 22 mies...

jako kto chcesz pracować?
widziałam juz kilka razy ogłoszenia o prace w sklepach z ciuchami... przyklejone
na szybie są... chyba ze szukasz czegoś lepszego...
a kupujesz sobie wyborcza co poniedziałek...?

[mama007]

jestem zainteresowana, przynajmniej ciepło...
Asia ma półtora roku, po sezonie grypowym spróbuję ze żłobkiem. i tak miałam to
w planach, bo mała zwyczajnie zaczyna się nudzić w domu... Tylko ja nie mogę
pracować 8-20, bo nie zostawię jej w żłobku w takich godzinach... ( i tu
właśnie się cała sprawa komplikuje, bo nie jestem dyspozycyjna z tym
największy problem.
jak dojdzie jednak między nami do rozowdu (a pewnie tak, prędzej czy
później...) to zostanę z nią sama w Krakowie, nie mam tu rodziny, raptem
garstkę zajętych koleżanek, które czasem zajmą się małą, ale też same mają
prace, studia itd...
ciemno to widzę...
ale do rodziców nie wrócę. uprę się jak osioł, będę roznosić i rozdawać te
cholerne ulotki i tyle. nie wrócę.

[sowa_hu_hu]

a dlaczego jej nie możesz w takich godzinach zostwic w żłobku?

jaki rozmair nózki ma twoja mała? mam bartki granatowe z tamtego roku wiosenne
rozm 21 - będą pasowały? nie wyglądają jak nówki ale tez nie sa zajechane - do
gonienia w sam raz... ale chyba za duże co? a jaki rozmair ubranek nosi?

[mama007]

hihi, Asia ma noge jak rodzice (ja 40,maz 45), ona teraz ma 25 z bartkow ))))
wiesz co, sytuacja jest taka, ze ubranek, butow itp na razie nam nie brakuje.
jesli chodzi o nowe rzeczy to dostaje glownie od moich rodzicow, ja czasem
kupie cos w komisie albo na ciuchach. najwiekszy problem widze w ogolnym
utrzymaniu - trzeba placic za mieszkanie, dom, rachunki, jesc cos.... jak
zostane sama to bedzie ciezko
w zolbku na tyle godzin asi nie zostawie, to jest w ogole niemozliwe. chce
zostac w krakowie i zostane tu, dam z siebie naprawde bardzo duzo, ale z
drugiej strony - moze jednak lepiej bedzie mniej zarabiac i miec z dzieckiem
kontakt...? ona zapomni jak ja wygladam jak bedzie mnie widziala pol godziny
rano i pol godziny wieczorem.... na to nie pojde, to wyrzadzi jej wiecej szkody
niz pozytku...
a z mezem po rozstaniu nie bede jej chyba miala odwagi zostawic, bo on w tej
chwili w nerwach grozi ze mi ja odbierze itp. w nerwach jest gotowy to zrobic -
porwac ja czy cos. az sie boje o tym myslec
tylko nie piszcie, z ewyszlam za kretyn ai furiata. to juz wiem. jak rowniez
czesc zupelnie obcych osob, ktore wplatal w nasze prywatne sprawy...
no, to chyba tyle, eh...

[sowa_hu_hu]

to niezłą ma nówżke jak mój marcel...

jesli masz ochote to napisz na priva - chętnie z tobą pogadam...

pozdrawiam

i wysyłam pozytywne fluidy zeby sie powiodło... musi!!!

[mifka]

a ja zawsze biore te ulotki i oddaje na makulature bo wiem jak ciezko jest te
cholerne 5 zl. zarobic. nie przejmuj sie przemadrzalymi dupkami i zaloz sobie
na kurtke wielka koszulke z napisem -ja pracuje nie zebram! jesli kiedys trafi
ci sie dziewczyna, ktora jest gotowa poczekac az podasz jej ulotke to na pewno
ja. szanuje kazda prace zwlaszcza ta najciezsza i wiem, ze ludzi takich jak ja
jest wiecej. naprawde wspaniale, ze mimo wszystkich klopotow starasz sie wziac
sparwy w swoje rece i isc do przodu, niech ci glupi ludzie nie przeszkodza ci
czuc sie dumna, ze pracujesz i nie chcesz obciazac innych swoimi klopotami.
glowa do gory a tym najbardziej chamskim przechodniom zaserwoj swoj najslodszy
usmiech-podziala lepiej niz obelga.

[wegatka]

Właśnie niedawno rozmawiałam na ten temat z koleżanką. Uświadomiłam sobie, że w
czasach gdy istnieje ogromne bezrobocie sporo ludzi uważa pewne zawody za
hańbiące. Niektórzy ludzie po studiach, choćby nie mieli co do garnka włożyć,
nie skalają się pracą fizyczną, bo nie po to się przecież uczyli, żeby teraz
stać za ladą, albo pakować makaron czy rozdawać ulotki.
U mnie w rodzinie jest małżeństwo mające poważne problemy finansowe, ale
dziewczyna (po ekonomii) szuka pracy tylko w księgowości choć wielkiego
doświadczenia zawodowego nie ma bo ona nie potrafi nic innego robić. Inny
przykład: mąż nie pozwolił żonie iść do pracy w sklepie spożywczym (a długów
mają więcej niż włosów na głowie) bo to taka podła praca, gdyby to jeszcze był
sklep z ciuchami to owszem ale na spożywczy to on się nie zgadza.
Pamiętam też jak po urodzeniu starszej córki spotkałam koleżankę, która została
dyrektorem jakiejś tam firmy w WARSZAWIE (och!). Miała taką skrzywioną minę gdy
usłyszała, że obecnie nie pracuję i zajmuję się dzieckiem (wcześniej pracowałam
w sklepie z AGD), po czym rzekła " ale i tak chyba nie chciałabyś pracować w
jakimś sklepie z kafelkami..." Zrobiło mi się wtedy najzwyczajniej w świecie
przykro, po pierwsze nie sprzedawałam żadnych kafelków, a po drugie nie
sądziłam, że stanie za ladą jest takim podłym zajęciem.
Wygląda na to, że teraz wypada tylko marzyć o fotelu dyrektorskim albo w
najgorszym przypadku o stanowisku sekretarki. A jeśli przypadkiem pracuje się w
innym, mniej prestiżowym zawodzie, to wypadałoby się chociaż tłumaczyć, że to
tylko sytuacja przejściowa.


Pozdrawiam

Wegatka

[mama007]

no właśnie,
przy mnie stały dwie dziewczyny, też studentki (co prawda bez rodziny i tak
dalej), ale tez się zaczęłam zastanawiać ile osób z tymi ulotkami ma wyższe
wykształcenie. sporo, oj sporo....
a odnośnie proszenia na forum. jak będę w sytuacji, że Asi nie będę miała w co
ubrać, nie będziemy miały co jeść itp to poproszę na pewno. Ale póki mogę sama
coś zrobić i mam taką możliwość to tak po prostu zrobię. i tyle. koniec,
kropka.
i staralam sie odpowiadac usmiechem, nawet krzyczalam "DZIEKUJE!!!" co
niektorym takim najwazniejszym dopoki mi gardlo nie wysiadlo )))

[agawka2]

ja skończyłam pare lat temu psychologię, pracuję jako psycholog, obecnie robię
certyfikat terapeuty, równocześnie kiedy tylko mogę pomagam moim rodzicom na
straganie owocowo-warzywnym, ubieram się wtedy w swój ulubiony "zestaw
straganowy" - koszula w kratę, czapka z daszkiem, rękawiczki bez palców itp i
zasuwam łącznie z noszeniem skrzynek, worków, jeżdżeniem na giełdę duuużym
samochodem, "negocjowaniem" ze straszymi paniami, dawaniem na krechę,
podnoszeniem paniom doktor siat do domu......... i wiesz co? uwielbiam tą
robotę, odpoczywam od swojej pracy, dystansuję się i patrzę z góry... na
paniusie w długich płaszczach i panów w kapeluszach, głowa do góry

[anjaa13]

ja wsrod swojego "doswiadczenia zawodowego" rowniez rozdawalam ulotki na placu
targowym i wiem o czym piszesz.Roznosilam tez po blokach gazetki ze sklepow.Nie
masz pojecia jak ciezko bylo sie doprosic zeby ktos mnie wpuscil.
Nie przejmuj sie i mysl sobie ze robisz to dla swojej malej
Ania

[kapustek81]

ja osobiscie staram sie zawsze wziąść ta ulotkę. nawet jeśli za chwilę mam ja
wyrzucić (bo to juz 10 dziś..).
podziwam Cie za to że wytrzymujesz
ja tez jestem z k-wa,też szukam pracy,też próbuje się tu utzrymac i zostać,
mam 4,5 letnia córeczkę,wiec jakbyś cos potrzebowała to chętnie pomogę.a jak
masz ochote pogadać napisz na priv
trzymaj sie ciepło
pozdr

[karola.v]

No własnie skąd to sie bierze?Buractwo i słoma z butów u ludzi,którym sie
wydaje,ze posadka sekretarki/dyrektora/menagera jest wystarczającym powodem,zeby
czuc sie lepiej i patrzec na innych z góry.
Wielu jest takich niestety.Szkoda,ze tacy zapominają ze nic nie trwa wiecznie i
ze nie wiadomo co sie jeszcze w życiu wydarzy.

Odkad skonczyłam siedemnaście lat ciagle pracuję.
W dzień chodziłam do liceum,a wieczorami opiekowałam sie dziećmi,pracowałam też
w sklepie spozywczym.Nigdy nie musiałam pracować ale zawsze chciałam,odkąd
pamiętam podobała mi sie moja niezależnosć zwłaszcza ta finansowa.
Dzisiaj mamy z męzem własna firmę,zaczynalismy od zera.Kiedy otworzylismy nasz
pierwszy sklepik mąż stał za ladą a ja roznosiłam ulotki żeby przyciagnąć
klientów.Pracowalismy na zmiany,w przerwach biegałam dokarmiać piersia moja
wówczas 9-miesięczną córcie,którą kiedy my pracowalismy zajmowała sie moja teściowa.
Udało nam sie.Stworzylismy sporą firme,zatrudniamy
ludzi,produkujemy,handlujemy.Jesteśmy zadowoleni.
Na szczęscie w głowach nam się nie poprzewracało
Nadal zdarza się ze sama stoje za ladą w swoich sklepach(kiedy ekspedientki mają
wolne),ciągle biegam z kartonami,zawoze towar do klientów.Nie raz jestem
umorusana i rozkopana.Niedługo otwieramy trzeci sklep,znowu stanę na chodniku i
będe rozdawała ulotki i słodko uśmiechała się do przechodniów.
Taki lajf
Mamo nie przejmuj się buractwem innych,wokół ciebie jest wielu miłych i
sympatycznych ludzi,na takich zwracaj uwagę
pozdrawiam

[asiax]

A ja napiszę dlaczego tych ulotek nie biorę. Wydaje mi sie że ten proceder z
ulotkami, zaśmiecającymi póxniej ulice miast jest nieekologiczny. Nic nie mam do
osób je rozdajacych, wiem, że to ciężka praca ale ulotek nie biorę bo nigdy mi
nie są potrzebne, to śmieci.
I może dlatego niektórzy ludzie tak niechętnie patrzą na ulotkowiczów...
Asia

[nanuk24]

Bo taka niechciana ulotke, ktora sie bierze trzeba wrzucic do kubla na smieci i
juz balaganu na ulicy nie bedzie.

Ja ulotki zawsze biore z usmiechem na twarzy. Nigdy mi nie sa potrzebne, ale dla
mnie zaden wysilek wyrzucic.

[mifka]

a dla mnie sa czasem zrodlem calkiem cennych info. na przyklad w ten sposob
dowiedzialam sie o targu organicznych produktow i bylo to najlepsze odkrycie
roku. zabieram te ulotki do domu i wrzycam do pudla z papierami, ktore sa
powtornie przerabiane. i jakos nie umieram od pelnych kieszeni a zato mam
swiadomosc, ze moze wlasnie pomoglam komus, kto z ledwoscia na swoj obid
zarabia. bardzo poprawia samopoczucie.

[nanuk24]

No i wlasnie dlatego biore te ulotki, bo wiem, ze rozdawanie to praca -
niewdzieczna do tego

[wieczna-gosia]

ZAWSZE biore ulotki

Praca wyjatkowo niemila w tej aurze, trzymaj sie mama, a pani w lsniacych
bucikach niech uwaza bo sie poslizgnie jak nos bedzie zadzierac....

[p_swiat]

Oczywiście , że nie hańbi!!! bo dlaczego ma ??? Praca jak każda inna tylko moze
być mniej lubiana przez ciebie , gorsza sprawa jeśli Ty sie w niej źle czujesz,
marzniesz itp. Zanm ludzi którzy wola siedzieć w domu użalać sie , labidzić do
wszystkich , lae nie podejma sie takiej praacy. Czasami nawet mam wrażenie, że
nie ma bezrobocia w polsce kiedy moj mąż zatrudniał pracowników to mieli takie
wymagania, że mi sie mózgg przestawiał i w końcu niektórzy nie podjeli pracy a
dlaczego bo jesli maja pracowac ciężko i za dobre pieniądze to wolą siedzieć na
zasiłku bo po co sie troszkę wysilać.
Ja od skończenia ogólniaka pracowałam jako roznosiciel ulotek, na promoocjach
po 10 -12 godz. potem dopiero mi sie udało znaleść dobrą pace.
Popytaj wśród koleżanek może jakieś sprzątanie 2, 3 razy w tygodniu moja
koleżanka tak dorabia 2X w tygodniu po 8 godzin zarabia na miesiąc 400 zł ja
tez popytam kogoś Napisz mi na priva [e-mail] co potrafisz itp
też jestem z Krakowa TRZYMAJ SIĘ

Pytanie o ulotki

[mamadwojga]

Ja nigdy nie biorę ulotek bo nie lubię śmiecenia. A brać coś po to tylko żeby
wyrzucić do kosza za rogiem to dla mnie marnotrawstwo. Zawsze grzecznie
dziękuję za proponowaną ulotkę i nigdy mi się nie zdarzyło głupio spojrzeć na
kogoś kto je rozdaje. Dla mnie NAPRAWDĘ żadna praca nie hańbi. Sama pamiętam
jak mój mąż (mgr inż.) sprzedawał lody bo nie mieliśmy co jeść a Misia była
maleńka.
Pytanie o ulotki brzmi:
Czy osoby je rozdające mają płacone za godzinę czy za rozdaną ulotkę??
Bo może zacznę brać tylko po to żeby takim osobom pomóc???

[kalina_p]

No właśnie o tym samym myślałam. Ja nie biorę, bo dla mnie też jest to
marnotrawstwo, nie lubię tego widoku, jak tysiące ulotek zaśmieca centrum
miasta. Niestety, sorry. Natomiast mąż zawsze bierze i wyrzuca potem do kosza.
Oczywiście, jest to wyjście ale przez to kosze się szybko przepełniają i ulotki
tak czy siak lądują na ulicy.

odpowiadam i małe sprostowanie jeszcze :)

[mama007]

ja miałam za godzinę i musiałam swoje wystać. Z tego co wiem część osób ma od
ulotki. Było kilka (głównie młodych) dziewczyn, które się zatrzymywały i z
uśmiechem mówiły "dawaj więcej, co tu będziesz stała do wieczora!!".
I sprostowanie - mi naprawdę nie chodzi o to, że ludzie ich nie biorą!! niech
nie biorą, naprawdę, nie mam żadnego żalu, bo w gruncie rzeczy co mnie obchodzi
kto to weźmie, a kto nie? tylko można to zrobić uprzejmie - podziękować,
powiedzieć "już mam" na przykłąd albo chociaż głową pokręcić z uśmiechem. Ale
są tacy, dla których taki gest to zbyt dużo, może uważają się za zbyt dobrych
(wykształconych??), żeby kulturalnie się zachować.
I jeszcze jedno - czułam się tam źle tylko dlatego, że było strasznie zimno. W
lecie mogłabym stać i się uśmiechać, naprawdę. Ale tak zmarzłam, że nie
przespałam nocy z bolącym gardłem i dzisiaj nie mogę mówić a 2 tygodnie temu
miałam grypę, we wtorek mam egzamin z unitarki, w czwartek praktyczny z musztry
(muszę być na chodzie, bo to niezły wycisk...), a w sobotę ma przysięge, nie
mogę pójść z czerwonym nochalem i chrypą....
i to chyba głównie dlatego jestem taka rozżalona...
aha, i jeszcze jedno. myślę, że te moje ulotki to nie były takie totalne
śmieci. ja przynajmniej bym wzięła, chociaż często dziękuję i nie biorę. To
była ulotka nowego EMPiK-u, który ma zostać otwarty w Galerii Kazimierz. jak
ktoś chce to kilka mi zostało i leżą, mogę się podzielić ))))
pozdrawiam

[mayessa]

U mnie placili za godzine ale w czasie tej godziny trzeba rozdac pewna
okreslona ilosc-nie pamietam 100 czy 150 czy jakos tak.Wiec bierzcie ulotki
wszystkie Emamy!!

[black_currant]

Ulotki biorę zawsze. Potem w 99% wypadków wyrzucam. Czaaaaasem trafi się coś, co
mnie akurat zainteresuje.

---------------------------------------
Ania - podwójna mama październikowa
Emilka (1.10.2001)
Grześ (18.10.2004)

[mayessa]

Ja czasem jak stoje na promocjach to tez rozdaje ulotki a kiedys to tez bez
promocji-po prostu ulotki na ulicy.Wiem jak sie trzeba narobic ale powiem
Wam,ze nigdy nie spotkala mnie zadna przykrosc-niektórzy nie biora inni biora
ale zadnej miny i komentarza nie zauwazylam.Zawsze biore ulotki od rozdajacych
i cala moja rodzina tez ma to zapowiedziane-moga wyrzucac ale brac MUSZA!

mama007

[sowa_hu_hu]

myslałam że do mnie napiszesz... bu
sama bym napisała ale nie wiem czy sobie tego życzysz...
myslałam ze może chciałabys pogadac...

[aluc]

nie hańbi
ale ja ulotek nigdy nie biorę, jakiś taki mechanizm mam wbudowany, że nawet
jak się ktoś o godzinę chce zapytać, to się uśmiecham, mówię "dziękuję" i idę
dalej

i gazetę też wolę kupić w kiosku niż na skrzyżowaniu, co nie znaczy, że uważam
pracę gazeciarzy za hańbiącą, a tylko tyle, że mam lekką fobię na punkcie
opuszczania szyby w takim miejscu i nie chodzi tu o gazeciarzy

dziękuję

[aleksandrynka]

po przeczytaniu tych postów zastanowiłam się trochę i...
Do tej pory nie brałam ulotek, wychodziłam z założenia, że ktoś mi chce coś
dać, ja nie chcę wziąć, dziękuję, i po kłopocie. Makulatura mi zbędna,
angielski znam, na wczasy nie pojadę, kurs komputerowy niepotrzebny. Ale...
Dałyście mi do myślenia. Nie myślałam o tej drugie stronie, szanowałam ich
pracę, nie raz podziwiałam, że stoją na mrozie/upale, ale po prostu
twierdziłam,ze te oferty nie do mnie i nie będę sobie zaśmiecać torby. I wiecie
co? Od dziś będę. Może taka mama007 dzięki temu wcześniej wróci do domu, do
dzieci... Dzięki za otwarcie oczu na drugą stronę medalu.

[cocollino1]

I ja się pod tym podpiszę. Bo na mnie tak samo ten post podziałał.)

Superowo!!!!!!!

[mayessa]

[mynia_pynia]

Na mnie też podziałało ale kilka lat temu jak kumpela tak dorabiała, i od tego
czasu zawsze zbieram, czasami jak mam dobry humor to nawet nie wyrzucam do
pierwszego kosza (zawsze wcześniej czytam)ale ide z tymi ulotkami i tak po 15
min spacerowania ul Świdnicką we Wrocławiu można się pochwalić niezłą
kolekcją

[kawka74]

też kiedyś sterczałam - bez względu na pogodę - z ulotkami pod urzędem podatkowym. Wiele osób traktowało mnie jak pomiotło, które ani się kształci, ani rzetelnie pracuje (o tak, pracowali tylko oni, interesanci urzędu), tylko wykpiwa się machaniem plikiem kartek. Na szczęście nie wszystkie. Płacono mi za czas rozdawania, nie za ilość rozdanych ulotek. W każdym razie od tego czasu biorę ulotki jak leci, potem przeglądam, segreguję i większość wyrzucam. No, chyba, że to trzecia taka sama ulotka: wtedy uśmiecham się i odmawiam. Jak wezmę te kilka papierków, nikomu krzywda się nie stanie, a może ktoś szybciej skończy pracę.

[aniael]

Oj, jak ja Cię rozumiem. Jestem z wyższym wykształceniem (filolog polski), a
jestem zatrudniona w urzędzie państwowym na stanowisku ankietera. Moja praca
polega na tym, że ankietuje się gospodarstwa domowe zamieszkujące pod
wylosowanymi adresami. Dodam, że te badania ankietowe są anonimowe. Muszę
chodzić do prywatnych mieszkań, domów, przeprowadzać czasem długie ankiety. Za
niektóre ankietowani ludzie dostają symboliczną zapłatę (ok 30 zł). Mam
określoną iość ankiet, które muszę zrobić w miesiącu. Jak ludzie reagują -
łatwo się domysleć. Na 10 czasem zgadza się raptem jedna. Musi być
przestrzegana kolejność adresów, więc czasem chodzę po osiedlu (wtedy pół
biedy), lub po wsi (tragedia, zwłaszcza gdy w danej miejscowości jest "stara"
numeracja domów, według kolejności w jakiej powstawały, trudno wtedy
gdziekolwiek trafić), jesli na dodatek jest zima - tragedia do kwadratu, bo nie
jestem zmotoryzowana. Już nie pamiętam ile razy wracałam z "pracy" kompletnie
zdołowana, zaryczana, przemarznięta do szpiku kości, z ani jedną nie
przeprowadzoną ankietą. Nawet sobie nie wyobrażacie okrucieństwa ludzi,
chamstwa. Byłam traktowana jak jakaś przybłęda, próżniak, sama już nie wiem
kto. Najprzykrzej zapamiętałam potraktowanie mnie przez pewną panią -
pracownika naukowego pewnej szacownej uczelni. Jej mąż udzielił mi odpowiedzi
na ankietę. Kiedy parę dni póżniej przyniosłam im pieniążki, ową symboliczną
sumkę, pani urządziła mi karczemną awanturę. Już nie pamiętam słów, które wtedy
wykrzykiwała. Jej mąż odprowadził mnie do drzwi i przepraszał za żonę. Widać
było, że jest mu głupio.
Te dziesiątki kilomatrów przemierzane na nogach, bo do niektórych "dziur" nie
dojeżdża żadna komunikacja, bywało, że musiałam chodzić przez las, bo to była
najkrótsza, choć nie zawsze najbezpieczniejsza droga. I to wszystko za
niespełna 700 zł miesięcznie.
Teraz jestem na wychowawczym i marzę, by znaleźć inną pracę...