Zdrada

[binka28]

Zdradzil mnie mazNie fizycznie lecz emocjonalnie.To tak strasznie boli.Jak sobie z tym poradzic??Czy ktoras z Was byla zdradzona emocjonalnie??

Prosze odezwijcie sie.

pozdrawiam Binka

[twinmama76]

Rozumiem, że twój mąż zakochał się w innej kobiecie? A jak sie o tym
dowiedziałaś? Chodzi mi o to, czy jestes pewna na 100%.
Jesli tak to teraz duzo zależy od tego, jak zachowa się twój mąż, czy będzie
chciał naprawy waszego związku i czy ciebie do tego przekona. I oczywiście od
tego, czy będziesz potrafiła mu wybaczyć.

[lauracorciaasi]

bardzo ci współczuję; nie spotkało mnie nic podobnego, ale zawsze gdieś w głebi
serca bardzo się tego boję.. chciałabym przynieść ci otuchę w takiej sytuacji,
ale nie wiem jak.. przykro mi, ze cię to spotkało i wraz z upływem czasu na
pewno będzie trochę łatwiej. wiem, że rady to nienajlepszy sposób komunikowania
się, ale pozwolę sobie na jedną: nie tamuj w sobie emocji i uczuć, wyrzucaj,
niech on wie, jak sie czujesz, jak to boli, w czasie rozmowy z nim, nawet tej
najtrudniejszej, moze uda sie wam spotkac w jakims punkcie..

jesli moge cie jakos wesprzec, daj mi znac
pozdrawiam Asia

[a312a]

mnie spotkało cos takiego. Po 10 latach małżeństwa mąz mi powiedział że się
zakochał. Że jest mu ciężko z ta całą sytuacją. Raz się do niej przytulił...
Mówi że tego nie szukał, że to się po prostu stało. Ale jednak otworzył swoje
serce.... Nie rozwija "związku", nie spotykają się. Ona tez ma męża i dzieci.
Mineły 2 miesiące okdąd wiem i jest lepiej, choć wciąz boli. I chyba nigdy o
tym nie zapomnę, nigdy do końca na nowo nie zaufam.
Duzo rozmawialismy. Przepłakałam miesiąc, schudłam i zmizerniałam. Od jakiegoś
czasu zanim to się stało między nami nie układało się najlepiej, ale mimo
wszystko wiedziałam że w tym nienajlepszym dla nas okresie jesteśmy we dwoje.
Choc często obok siebie. To jednak sami nieszczęśliwi... Paradoksalnie sytuacja
ta uzmysłowiła mi jak bardzo kocham męża, jak bardzo zależy mi abysmy byli znów
prawdziwa i kochającą się rodziną. Zrozumiałam, że nie zawsze byłam dobra
podporą dla niego w jego problemach zawodowych i w życiu. Temat odłozyliśmy na
bok, ja ptrzestałam męża zadręczac pytaniami. Choć jest mi cięzko wiem, że
jeżeli zafascynowała go inna kobieta, to nie minie to z dnia na dzień. Próbuję
skupic się na teraźniejszości i przyszłości. Budowac nasz związek na nowo i
liczę że oboje sie odnajdziemy.
Jeżeli zależy ci na waszym związku, to życzę ci tego samego.
Pytaj i pisz co chcesz więcej wiedzieć. Razem nam będzie raźniej...

[binka28]

Dziewczyny dziekuje za odzew.
Jestem z mezem 7 lat.Zdarzylo sie to teraz w marcu.Od poczatku czulam ze cos jest nie tak.Dwiedzialam sie w niedziele na spacerze swiatecznym.Maz mi wszystko powiedzial,ze tego nie planowal,ze poprostu stalo sie ze sie zakochal w tej kobiecie ze ona zakochala sie w nim.(((((( Boze jak to mnie boli....nie wyzywalam go ani jej poprostu czulam w sobie ogromny ogromny zal do losu i taki wielki smutek ze to sie staloMaz podja decyzje ze chce byc ze mna ze wyleczy sie z tamtej milosci ze mnie kocha...ale ciagle mysle o tym jak z nia rozmawial o nas o naszym zwiazku i ze stalo sie to co sie stalo ze pozwolil sobie na to uczucie...To dla mnie takie straszne.Kocham meza zawsze tak bylo.Byl moim jedynym partnerem...Maz twierdzi ze powiedzial mi prawde bo mnie kocha i nie umie zyc podwojnym zyciem.
Narazie to takie swieze i bolesne dla mnie nie potrafie o tym mowic spokojnie.

p.s.Do a312a to jest moj numer gg2503077 prosze odezwij sie.

pozdrawiam Binka

[kalina_p]

oj, ciężko...ale popatrz na to z drugiej strony - mąż jest uczciwym, dobrym
człowiekiem. Może uda Wam się razem? Najważniejsze, że potrafi (potraficie) o
tym rozmawiać, chcecie walczyć...
Pozdrawiam!

[melka_x]

Kalino bojzesz sie Boga... dobry, uczciwy czlowiek, ktory ze swoich rozterek
sercowych musi sie natychmiast zwierzyc zonie? Bron nas przed takimi uczciwymi.
Zona to nie to samo co najlepszy kumpel. Ranic zone, zeby poczuc sie lepiej?
(och jaki jestem cudowny i niezaklamany, wiklam sie w romans -chocby i
niekonsumowany- i opowiadam o tym zonie, takiz jestem szczery i prawdomowny).
Ech...

Ja wiem, ze latwiej jest opowiedziec wszystko zonie, niz samemu sobie zalozyc
cugle (bo jakos ta milosc sie rozwinela, to nie byl chyba grom z jasnego nieba)?
A jesli juz sie te cugle gdzies zgubilo i dopuscilo do zalewu endomorfin, to
przynajmniej teraz trzeba myslec jak sie z tego wycofac, jak rzecz uciac, a nie
gledzic zonie jaki to jestem nieszczesliwy i zakochany.

[kalina_p]

hej! No bez przesady! On się zakochał szczęśliwie, z wzajemnością! A chce
zostać z żoną, bo ją kocha (tez?). W każdym razie jest szansa, że będzie ok.
Lepiej, żeby udawał, że wszytsko jest w porządku, nic nie mówił, atmosfera
fatalna a żona nie wiedziałaby, co jest grane???
No przepraszam, ja wolę taką uczciwośc, jaką pokazał.

[melka_x]

Bez zadnej przesady

Nieszczesliwy - bo trudno mowic o szczesliwym zakochaniu, gdy jest sie zonatym,
a obiektem uczuc nie jest zona i domyslam sie, ze tez takie gledzenie bylo w
tym wypadku "ach jaki jestem nieszczesliwy, bo zakochalem sie, choc tego nie
chcialam", jeszcze chwila i pewnie by uznal, ze zona powinna go pocieszac. Przy
okazji mowienie w takich sytuacji "przeciez tego nie planowalem" zawsze mnie
rozczula. No szkoda zeby jeszcze planowal.

Wklejam dwa posty z innych dyskusji na ten sam temat, co by sie nie powtarzac i
ktore wyczerpuja moj poglad na sprawe

1.Matko Boska co to za idiotyczna moda na bezwględną szczerość w związku. Nie
zdradza Cię, natomiast zauroczył się (no bo bez jaj, nie mówmy na takim
etapie znajomości o miłości), zauroczył się, bo najprawdopobniej brakuje mu
tego kipienia emocji z początku związku i tyle. I po co o tym mówić żonie? Żeby
samemu się lepiej poczuć kosztem cierpienia żony? Kolejny dowód na to, że
najgorsi to idealiści i romantycy. Co dalej? Jeśli nie będzie szukał kontaktów
z obiektem swoich westchnień, a Wasz związek jest dobry, to przetrwacie. Ale
na przyszłość; darujcie sobie tego typu zwierzenia, równie sensowne co
opowiadania mężowi, że miałaś erotyczny sen z kolegą z pracy)). Życzę
powodzenia i -nie chcę Cię urazić- ale żeby mąż trochę emocjonalnie dorósł.

2.Jesli w ogole zdarzaja sie wieloletnie malzenstwa, w ktorych zadne nie
przezylo zauroczenia kims innym to jest to bardzo rzadka sprawa. Romantyczny
etap zwiazku, ktory wyklucza, lub przynajmniej minimalizuje zauroczenie kims
innym, predzej czy pozniej mija i od tego momentu wiernosc to kwestia
swiadomego wyboru. Dlatego nie ma sensu biczowac sie tylko dlatego, ze kogos
odbieramy jako bardzo pociagajacego fizycznego. Wazne jest co robi sie z tym
dalej. Mozna takie uczucie troskliwie pielegnowac przez snucie marzen,
fantazji, przebywanie wokol obiektu tych emocji, mozna tez unikac kontaktow z
owa osoba i koncentrowac sie na pielegnowaniu wlasnego zwiazku.
'Serce nie sluga' jest kwintensencja romantyzmu, a romantyczne historie milosne
to te niezrealizowane, od trubadurow i rycerzy zakochanych w mezatkach,
sielanek pasterskich, przez smierc Romea i Julii, az do wzdychan Mickiwicza do
nieosiagalnej dla niego panny. Prawdziwe zwiazki wygladaja inaczej

[kalina_p]

Z pkt. 2 zgadzam się , z 1 nie do końca. Chodzi mi o ot, że ludzie w związku
jakos tam siebie traktują, maja swoje zwyczaje (wspólne) i atmosfere, którą
sami tworzą. Jeśli ja się zakocham w kimś innym to nie będę sama z siebie
chętnie męża przytulać, nie będę mieć prawdopodobnie ochoty na seks z nim,
będzie mnie pewnie denerwował tysiącem rzeczy, jednym słowem nie będę taka, jak
zawsze.
I nadal uważam, że jemu w tym wypadku należałoby się wytłumaczzenie. Normalne,
że spyta "co się z nami/między nami dzieje". I co/ Wg. Ciebie nic nie mówić?
Miałabym powiedzieć "kochanie, wszystko jest w porządku"? Nie tak nie
powiedziałabym, bo byłoby to kłamstwo i nieuczciwość. A on prawdopodobnie
martwiłby się, co jest źle, co robi nie tak itd. Dlatego jestem za uczciwością.
Lepsze to, niż udawanie, że nic się złego nie dzieje, oszukiwanie partnera. I
lepsze to, niż odejście od partnera bez wyjaśnień.
Lepsze to, bo może jednej (tej zakochanej) stronie nie starczy sił, żeby
walczyć o związek, może potrzebuje wsparcia i może warto?

[a312a]

Te wklejone uwagi, to odpowiedzi na moją historiee, która prawie jak dwie
kropkle wody jest podobna do historii binki.
Z autopsji potwierdzam twoja opinię.

[anula52]

binko, wiem kochana co czujesz po 6 latach małżeństwa mój mąż zdradził mnie emocjonalnie z koleżanką ze szkoły. Prawdopodobnie to ona była prowokatorką, namawiała go do zdrady także fizycznej (mężatka z dzieckiem! )ale tak chyba tłumaczy się każdy mąż.Bolało i boli nadal jak cholera, pomimo,że mój mąż zapewnia mnie,że nic już ich nie łączy. Nie potrafię się pozbireać od grudnia-odkąd się o tym dowiedziałam.Nie potrafię już mu zaufać

[a312a]

Jezu, jakbym czytała własną historię...
Niestety nie mam gg. Mogę pisac tylko z pracy. Napiszę na priva.

[lajlah]

binko, wspołczuję ci serdecznie, nie wiem jak teraz się czujesz, ale rozumiem,
że bardzo boli. Ja mimo, że nie przeżyłam w swoim związku czegoś takiego, to
boję się bardzo, że może to kiedyś nastąpić. I szczerze mowiąc, nie wiem ktora
zdrada jest gorsza- fizyczna czy właśnie emocjonalna.
Pozdrawiam i życzę siły i wytrwałości.

[binka28]

Dla mnie zdrada emocjonalna jest o wiele gorsza zdrada niz zdrada fizyczna.To nawet nie podlega dyskusji.O zdradzie wolalam sie dowiedziec.To ze sie cos zle dzieje w zwiazku to sie czuje.Mnie nie da sie oszukac poprostu widze ze cos jest nie tak.Wolalabym sie dowiedziec poniweaz prawda nawet ta najgorsza jest dla mnie lepsza niz niewiedza.Nie wyobrazam sobie tego ze maz mogby to zataic lub co gorsze kntynulowac tamnta znajomoscTeraz rozmawiamy duzo o tym co sie stalo nie jest to latwe...Wiem ze kocham meza.Boze ...Boze...dlaczego mi sie to przydarzylo((((

P.s a312a czy odepralas wiadomosc na priv.Pytam bo nie wiem czy wszystko dobrze zrobilam.Ja Twoja wiadomosc odebralam.

[dunifikacja]

Ja zdradzilam meza. Pokochalam innego i juz nie moglam sie z nim rozstac. To
tak jakbym cale zycie na nigo czekala. Chcialam, probowalam sie odkochac, ale
im bardziej sie staralam tym bardziej sie pograzalam w tej milosci. Z mezem nie
mielismy dzieci, 2 lata po slubie.
Odeszlam. Teraz jestem szczesliwa w zwiazku z mezczyzna, ktorego kocham. Pisze
to, zebys wiedziala jak maz sie czuje. Jego to tez boli. Musi Cie kochac skoro
podjal taka decyzje. Z drugiej strony to dziwne, nie mozna kochaac dwoch
kobiet, wiem bo nie mozna kochac dwoch mezczyzn. Dam Ci rade, nie pomagaj mu na
sile sie odkochac, nie rozmawiaj z nim o niej, nie przypominaj.

[carri]

Wiesz, trochę Ci zazdroszczę. Pomyśl, jak bardzo musi Cię kochać i jak mu
zależy na rodzinie, skoro jednak zrezygnował z tamtego uczucia i został z Tobą.
A fakt, że Ci powiedział świadczy o jego szczerości i o tym, że możesz go
darzyć całkowitym zaufaniem. Ja nie miałam tyle szczęcia.

Nie przejmuj się, a przynajmiej staraj myśleć pozytywnie. To przejdzie. Coś mu
poprostu odbiło, ale facet wie, co w życiu jest najważniejsze. Ktoś mi kiedyś
powiedział, że w życiu czasem tak bywa: zakochasz się, a po jakimś czasie
myślisz o tym uczuciu i tej osobie z niechęcią, zastanaiwając się, jak to wogle
mogło mieć miejsce. Ja np. nie wyobrażałam sobie kiedyś życia bez mojego męża i
gdy mnie zostawił, zawalił mi się świat, nie chciało mi się żyć i nie
wyobrażałam sobie, że mogłabym związać się z innym facetem. Dziś nie pojmuję,
jak mogłam tak myśleć i jeszcze wrócić do niego po tym, co mi zrobił. To była
kryzysowa sytuacja i nie postąpiłam racjonalnie. Trzeba było przeczekać. I
właśnie to robi Twój mąż. Za jakiś czas powie Ci, że jest najszczęśliwszym
facetem na świecie dzięki Tobie.

Mała rada na koniec: wyciągnij wnioski z tej sytuacji. Nie czepiaj się głupot,
pomyśl, co można naprawić w Waszym związku, zadbaj o siebie, spotykaj się ze
znajomymi. Pokaż, że on musi o Ciebie trochę pozabiegać. Faceci lubią zdobywać.

[deser_t]

Ja nie chciałabym, aby mój mąż "dla mnie", "dla rodziny" z czegoś rezygnował.
Ja bym chciała, żeby taki wybór był oczywisty - z miłości.

Wiecie, nie wierzę w to całe "ja tego nie chciałem". Ja też kiedyś byłam
zafascynowana kolegą z pracy, ale mimo tych "endorfin" potrafiłam, resztką
rozumu, powiedzieć sobie "stop". Właśnie z miłości do męża. Jest taki moment,
gdy można to jeszcze zatrzymać. Bo takie "zauroczenia" to nie miłość. I można
je zwalczyć. Dlatego ja nie rozczulałabym się nad "biednym małżonkiem", nie
pozwoliłabym na "męki zakochanych", "poświęcających się dla rodzin", tylko
kazała zastanowić się głęboko czy to miłość. Niedorosły chłopaczek przeżywający
uniesienia jak z podstawówki potrzebuje mocnego trząchnięcia. A jak i po tym
nie weźmie się w garść (w końcu "nikt mnie nie rozumie" jest wygodniejsze od
podejmowania "męskich decyzji"), to poważnie zastanowiłabym się, czy to jest
ten sam człowiek z którym chciałam spędzić życie, i jak życie z taką chwiejną
osobowością może wyglądać...

W jakimś filmie usłyszałam świetną kwestię - Młody pyta Starszego "jak to
robisz, że masz tak wspaniałą rodzinę, tyle cudownych lat jesteście razem?"
- "Cóż, wszystko polega na znalezieniu odpowiedniej osoby, pasującej do
twojej "norki", i na trzymaniu ptaka wyłącznie w spodniach zawsze gdy jesteś
poza norką"

"Ptak" jest dla mnie też w tym wypadku synonimem emocji.


A autorce wątku życzę, żeby jej mąż dorósł. Życzę happy endu.

[dobrydzien]

hmm więc mozna kochac drugą a byc z żoną bo ją też się kocha...
to dla mnie zbyt złożone
czy to jest szczerość - myślę, że nie...

być razem dla "dobra rodziny , dzieci"

nie patrz na to jak przy Tobie usycha z miłości do innej jakiś mały niedorosły
chłopiec