Czy jesteście "bojuchami" ;)?

[hanka_79]

Zastanawiam się czy to tylko ja jestem taki "srajtygiel" (jak mówi moja
mama). Czy boicie się być same w domu? Iść ulicą gdy jest ciemno? Wejść
wieczorem do piwnicy? Itp. Przyznam się, że sama czasem jestem zła na siebie,
ale strasznie się boję takich właśnie sytuacji. Właśnie przed chwilą
zwiewałam z balkonu (2 piętro), bo coś na dole szeliściło w ogródku. Ciągle
mam takie głupie przypadki.
A jak jest z Wami?
Pocieszcie mnie trochę, hahaha.

[umasumak]

hanka_79 napisała:

> Zastanawiam się czy to tylko ja jestem taki "srajtygiel" (jak mówi moja
> mama). Czy boicie się być same w domu? Iść ulicą gdy jest ciemno? Wejść
> wieczorem do piwnicy? Itp. Przyznam się, że sama czasem jestem zła na siebie,
> ale strasznie się boję takich właśnie sytuacji. Właśnie przed chwilą
> zwiewałam z balkonu (2 piętro), bo coś na dole szeliściło w ogródku. Ciągle
> mam takie głupie przypadki.
> A jak jest z Wami?
> Pocieszcie mnie trochę, hahaha.

Oj to ja Cię pocieszę . Gdy mąż wyjeżdżą w delegacje, to mam wszystkie
światła pozapalane w domu - od piwnicy po strych. Teraz mąz w domu, śpi już w
sypialni, a ja poszłam pogasić światła na dole i włączyć alarm - mogłaś widzieć
jak zasuwałam po schodach do góry z strachu, co by mnie coś za kostkę nie
złapało . Oj straszny ze mnie "bojuch"

[umasumak]

No i jeszcze: boję się pająków, wszelkiego rodzaju gryzoni, za chiny ludowe nie
obejrzę atlasu ze zdjeciami owadów lub płazów.

[umasumak]

A, jak np ćma wleci w nocy do pokoju, to potrafię z niego uciec i nie wrócić do
momentu, gdy mąż ją złapie i wyrzuci za okno

Umo, przestań

[wegatka]

bo dostałam gęsiej skóry na samą myśl o pająku. Dziś prawie sobie palec złamałam
jak jednego zdzieliłam kapciem.
Latem właśnie przez pająki boję się wieczorem wchodzić do wanny. Mieszkam na
parterze a te skubańce chyba przez otwarte okna włażą. Co drugi dzień znajduję
jakiegoś kosmatego potwora i jak oparzona zmiatam z łazienki. Mój mąż, jak
słyszy w łazience dziki wrzask, wie, że na bank mamy gościa w wannie )

[mijaczek]

hihi...no to, zebyscie mnie ostatnio widzialy jak o 21.00 postanowilam
przyniesc z ogrodu troche zonkili, bo poprzednie zwiedly... co ja w ogole za
pomysl mialam, zeby w deszcz, w nocy wychodzic i scinac kwiaty!? Spierniczalam
jak glupia z tymi zonkilami w reku, a potem az rece mi sie trzesly jak
zamykalam drzwi.
Powiem tak - boje sie strasznie, ale zawsze sie pcham, tam gdzie sie boje...
tylko nie wiem po kiego grzyba...

[paulka25]

A ja sie boje wszelkiego rodzaju robactwa. Uciekam zawsze z pokoju z wrzaskiemi
czekam az maz zrobi z tym porzadek. A najgorsze sa dla mnie te wielki komary i
karaluchy.

[mijaczek]

No to ja mam to samo. Nie cierpie pajakow, komarow, ciem, i w ogole -
insektow... a tutaj, w Stanach to jeszcze sa te straszne cykady...bleee

[lila1974]

No, poprostu muszę obgadać tu moją rodzoną siostrę.
Nie mam pojęcia, czy na świecie jest ktoś bardziej "samonapędzający" się
strachem od niej.

Jak była mała:
- nie schodzila do piwnicy - wiadomo - DUCHY!
- nie wynosiła śmieci - KOTY! i PSZCZOŁY!
- nie zostawała sama, gdy rodzice chcieli wyjść wieczorem - wszelkiej maści
ZŁODZIEJE! i BANDYCI!
- nie wystawiała nogi spod kołdry - BO COŚ JĄ ZLAPIE ZA NOGĘ!

Ale najlepsze numery działy się w środku nocy, oto przyklad:
Śpię sobie słodko, gdy tu nagle TRACH! i nie mam pod głową poduszki. Otwieram
jedno oko, by sprawdzić, co się dzieje i co widzę? Oczywiście moją siostrę. Ową
wyrwaną mi poduszkę, składa w pół, przewiesza sobie przez przedramię i zbiera
się do drzwi. Lekko oszołomiona pytam:
- A ty gdzie z tą poduchą?
A ona konspiracyjnym szeptem:
- Idę sprawdzić CZY RODZICE ŻYJĄ!
Trzepła mnie tym tak, że się rozbudziłam:
- Można wiedzieć, po co ci poducha?
- JAK NIE ŻYJĄ A ZŁODZIEJ TAM JESCZE JEST, TO JAK MNIE DZIABNIE NOŻEM TO
OCALEJĘ.

I oczywiscie poszła sprawdzić. Na szczęście złodzieja nie było, a cała moja
rodzina cieszy się dobrym zdrowiem po dziś dzień.


Ja za to jestem bohaterka, co to się nie boi łazić do piwnicy, po wyludnionych
ulicach, złodziei przegoni, a bandyte obije. W duchy nie wierzę ... ale w złe
demony owszem, bo niestety miałam okazję na własnej skórze się przekonać, że
istnieją.

Lilo

[wegatka]

lila1974 napisała:


> Ja za to jestem bohaterka, co to się nie boi łazić do piwnicy, po wyludnionych
> ulicach, złodziei przegoni, a bandyte obije. W duchy nie wierzę ... ale w złe
> demony owszem, bo niestety miałam okazję na własnej skórze się przekonać, że
> istnieją.



Ja na Twoim miejscu to bym się chyba siostry bała )))

[b113]

Jak nocuje sama w domku jednorodzinnym babci to kazdy odglos w nocy budzi moje
przerazenie- skrobot itp. wydaje mi sie ze zaraz ktos sie wlamie, o tym co moze
zlesc ze strychu badz wylezc z piwnicy nie wspomne.
A swoja droga to prawie kiedys nie dostalam zawalu ze strachu:
- po raz pierwszy wtedy kiedy uslyszalam metaliczny odglos stukania (bylam sama
w nocy)- okazalo sie ze to zolw przeciskal sie pod kaloryferem;
- po raz drugi gdy uslyszalam chrapanie w pokoju w ktorym nikogo nie bylo-
okazalo sie ze to kot wlazl na polke pod lawa i nie bylo go widac spod serwety,
kiedy zasnal w najlepsze.
A tak na powaznie to boje sie przestepczosci w pociagach i jesli mam gdzies
jechac to wole 3 przesiadki autobusami niz bezposrednie polaczenie pkp.
Pozdrawiam
Basia

[anias29]

W ŻYCIU bym nie została sama na noc w domku jednorodzinym! Hihihi

[umasumak]

anias29 napisała:

> W ŻYCIU bym nie została sama na noc w domku jednorodzinym! Hihihi

Heh, jak byś musiała, to byś została . Tzn ja nigdy nie zostaję całkiem
sama, ale z dziećmi i psem obronnym, który by zjadł każdego, kto by się
ośmielił przekroczyć nieproszony próg naszego domu, poza tym mam alarm
połączony z policją (jak zaczyna wyć i w ciągu 3 min się go nie wyłączy, to
mamy już radiowóz po domem . U mnie jest tak, że nie boję się racjonalnych
zagrożeń - jesteśmy pozabezpieczani, a miasteczko jest spokojne. Ja się boję
DUCHÓW i istotek, które nie mogą mi zrobić krzywdy (pająki, ćmy itp).

Kiedyś, gdy mąż wyjechał, a była to pierwsza noc, w którą zostałam sama z
dziećmi w naszym domu, rozpętał się straszny wiatr. Pozamykałam wszystkie okna,
drzwi, włączyłam alarm, położyłam się do łóżka i włączyłam TV. W pewnym
momencie na ekranie "kaszka", przełączam na inny kanał - to samo. I na raz
słyszę taki odgłos: "uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu", oczywiście zamarłam z
przerażenia. A to po prostu wiatr sobie hulał w szybie kominowym, a kominek
jest w naszej sypialni . Pozdrawiam wszystkie Bojuchy .

[anias29]

A ja właśnie boję się realnego zagrożenia, że np złoczyńca może się zakraść
itp. Natomiast duchy mi niestraszne, bo zwyczajnie w nie nie wierzę

[umasumak]

no ja też nie wierzę w żadne tam duchy . Ale się boję i nic na to nie
poradzę . Moja rozsądna część wyzywa tę drugą "bojuchowtą" od idiotek i
ktretynek, ale to zwyczajnie nie pomaga . Pzdr

[maggs1]

Ja jestem bojuchem do kwadratu. Boję sie pająków, ciemności, na widok ćmy też zwiewam, horrorów nie oglądam, bo jak rok temu obejrzałam "the ring", to do tej pory boję się iść po ciemku do łazienki i miewam koszmary. W domu nie zostałabym sama za nic w świecie - jako osoba z bujną wyobraźnią nie zniosłabym sąsiedztwa lasu i niewielkiej odległości od cmentarza. Dobrze, że jest nas, bojuchów, więcej. Szczerze mówiąc, po przeczytaniu tematu wątku, nie bardzo wiedziałam co to ten bojuch. Super okreslenie.

[gagunia]

tez to mam. w roznym stopniu nasilenia - zaleznie od sytuacji. nie ma takiej
opcji, zebym ogladala horror czy triller, jesli wiem, ze na drugi dzien maz ma
sluzbe w nocy. na bank noc bedzie nie przespana, bo kazde "pykniecie" w
kaloryferze czy gdziekolwiek indziej stawia mnie na rowne nogi
zreszta zwykle i tak jak spie sama to mam zapalona lampke do czasu, kiedy nie
poczuje, ze odplywam
zazwyczaj tez jak spie sama to mam koszmary w nocy. niedawno ogladalismy blair
witch project, maz mnie musial sila przed kompem sadzac, bo juz to widzialam
pare lat temu i wiem czym pachnie oczywiscie potem mnie straszyl gdy sie
polozylismy do lozka, a ja sie obrazilam smiertelnie

jak schodze w nocy na dol do kuchni to musze pozapalac wszystkie swiatla po
drodze. jak jestem sama to albo nie wychodze na korytarz albo zapalam wszedzie
swiatla. szczegolnie teraz, kiedy nie ma juz psa.

pajakow i robali sie nie boje, raczej czuje wstret, obrzydzenie. boje sie
ciemnosci, nieznajomych odglosow, cmentarzy w nocy, lasow itp

[maggs1]

Mąż ma służbę - wojsko czy policja? Czy jeszcze cos innego? Bo mój w policji. i też ma nocne służby. I tu wychodzi plus mieszkania z teściami. pozdrawiam.

[gagunia]

moj tez w policji

[aari]

ooo ja też po RINGU miałam jazdy ... brrrrr .. na każdy dźwięk telefonu
podskakiwałam.

[monanan]

Jestem

Moja metoda

[natiz]

Jak byłam trochę mniejsza, to strasznie bałam się wchodzić do ciemnej klatki
schodowej. Wtedy były czasy gdy nie było jeszcze urządzeń typu domofony i
wiadomo - często jakiś pijaczek sobie przykimał w ciemnym kątku... Wymyśliłam
metodę na pokonanie strachu - wchodząc na klatkę schodową zaczynałam dziarsko
śpiewać, darłam się ile sił w piersiach. Po jaką cholerę - do tej pory nie
wiem.Grunt, że pomagało przełamać strach.

[umasumak]

natiz napisała:
Wymyśliłam
> metodę na pokonanie strachu - wchodząc na klatkę schodową zaczynałam
dziarsko
> śpiewać, darłam się ile sił w piersiach. Po jaką cholerę - do tej pory nie
> wiem.Grunt, że pomagało przełamać strach.

Dobre jest też głośne tupanie nogami

A ja się jeszcze sama napędzam ;-))

[twinmama76]

Lubie oglądać thrillery brrr. Kiedyś przyszło mi do głowy "Szósty zmysł" sobie
oglądnąć. Super film. A potem w nocy musiałam wstać, zanieść Szymonka do
drugiego pokoju i jeszcze iść do kuchni po wode dla niego.... Poruszałam się
chyba z prędkością światła, w dodatku z zamknietymi oczami, a co chwile mnie
cos zimnego owiewało )))

Co do domków jednorodzinnych - kiedyś w takim mieszkałam. Pewnej nocy byłam
sama i nagle usłyszałam głośne stąpanie pod oknami na parterze, myślałam, że
zawału dostanę. POtem okazało się, że pies otworzył sobie bramkę i przeszedł na
drugą część ogrodu.

"Na szczęście" teraz mieszkam w bloku i zewsząd otaczają mnie przyjazne odgłosy
cywilizacji

[zona_mi]

No właśnie, ja też się sama nakręcam, bo uwielbiam horrory - filmy i książki.
Nie ohydy, gdzie krew się leje, ale właśnie w stylu "Szóstego zmysłu" (po
którym bałam się iść do łazienki). Jeszcze lepiej było, gdy mieszkałam w domu z
wc na korytarzu - budziłam męża, aby mi towarzyszył...
Na strychu nie byłam od ośmiu lat. W piwnicy raz, aby zobaczyć która jest nasza
i drugi raz, jak mnie mąż zwabił pod pozorem oglądania czegoś tam
Nie boję się pająków, robali i stonóg - ja się ich panicznie brzydzę! Kiedy
byłam mała i mama wysyłała mnie do piwnicy po ziemniaki, najpierw korzystałam z
wielkich gumowych rękawic, kiedy jednak znalazłam w jednej z nich pająka,
miałam naprawdę duży problem, jak te ziemniaki brać do ręki bez dotykania.
Dopiero niedawno moja mama otrzymała wyjaśnienie, dlaczego każdy przyniesiony
przez mnie ziemniak miał nakłucie - nadziewałam je na długi, leżący w piwnicy
nóż!
Za to cmentarze lubię
To w końcu nie wiem czy jestem bojuchem...

[pannajoanna]

A ja niczego sie nie boje ))
Chodzilam sama przez las w srodku nocy, czasami nocuje w domku letniskowym kolo
jeziora (sama albo z dziecmi).
Noc mnie nie przeraza, za owadami nie przepadam ale nie popadam w skrajna
rozpacz gdy juz przyjdzie mi sie z takim spotkac.
Pozdrawiam

[lajlah]

Ja strasznym. Jka mój mąż wyjeżdża, to śpię przy włączonym telewizorze całą
noc, aż na dworze zrobi się widno. Mąż się ze mnie śmieje, bo nasz syn 5,5
letni śpi w swoim pokoju i się nie boi. Aha i jeszcze biorę kojec psa i naszego
jamnika do sypialni coby razem było raźniej. Jak coś w nocy zaszeleści albo
zastuka to wiem , że to pies i trochę mniej się boję

[triss_merigold6]

Nie. Zdecydowanie nie.
Robactwa się brzydzę ale utłukę bez problemu.
Thrillery mnie nie ruszają a horrory oglądam bardzo rzadko, są zbyt
przewidywalne i monotonne.
Las nocą sympatyczny nie jest ale z psem pójdę jak trzeba.
W mieście zero strachu wieczorem i nocą. Łaziłam nieraz sama, wracałam nocnymi
autobusami, nikt mnie nie zaczepiał a jesli już się zdarzyło to szybko
przestawał. W miejsca rzeczywiście niezbyt bezpieczne nocą typu parki, stara
Praga nie pójdę bo mam instynkt samozachowawczy.

[izabela78]

Ja sie okropnie boje pajakow, tych amerykanskich cykad, pszczol , trzmieli i
wlasciwie kazdego rodzaju robactwa
Acha a najgorsze to sa te sanepid co to maja tysiace nog i tak szybko uciekaja
ze jak je siie trzepnie to tulow zostaje a te nogi same sie ruszaja
Horrory bardzo lubie ogladac ale z kocem w reku i jak cos sie dzieje to chowam
sie pod koc.
Ostatnio ciotka opowiadala mi historie jak jej ziecia siostra mieszkala na
apartamencie z rodzina i jednego razu budzi sie i slyszy ze ktos chodzi po
mieszkaniu(ja bym chyba umarla ze strachu) popatrzyla spod koldry a to byl jej
sasiad. Lezala bezruchu do czasu az ten nie wyszedl potem wstala , pozamykala
drzwi i nie spala do konca nocy.
pozdrawiam Izabela

[lola211]

Zeby nie było, ze na forum same strachulce, obwieszczam, ze naleze do osob malo
bojaźliwych.Nie straszne mi robactwo, jakby co to utluke, choc najczesciej to
łapie i na balkon wyrzucam wszelkie cmy i inne robale.Jednak do reki nie wezme,
bo sie brzydze, tak samo jak zaby na przyklad.
Trillery bardzo lubie, horrory mniej- lubie sie bac w kinie, a nawet zdarza mi
sie krzyknac na glos , ku uciesze widowni.
Do piwnicy zejde, na strych pójde, jakis szelesty, cienie mało mnie ruszaja.
Moja matka ma fobie na punkcie slimakow(takich bez skorupek) i innych
pelzajacych, róznych gasienic, mnie oczy wychodza z orbit jak widze jej
histerie na widok wlochatej gasienicy.

[hanka_79]

No lepiej mi, dużo lepiej. Robactwa itp raczej się brzydzę niż boję i udaje mi
się nie wpadać w panikę na ich widok, gorzej jak już na mnie włażą, bbrrryyy.
To przyznam Wam się, że moje strachy są o tyle koszmarne, że "wymyślone", tzn
nie boję się jakiegoś realnego pijaczka, czy czegoś w tym rodzaju, ale jak
stoję na balkonie, albo przechodzę koło zarośli i usłyszę szelest, wyobrażam
sobie jakieś koszmarne stwory, takie nieludzkie jak w "złym skręcie". O rany,
wtedy to już sprinter może się schować.

[kawka74]

Zupełnie nie. Tzn. nie boję się szelestu w ogródku, zimnego powiewu, robaków, węży, myszy, mroku, nie boję się zostawać sama w domu przy wyłączonej elektryczności w czasie burzy (zdarzyło mi się to parę razy, a co). Może dlatego, że jestem żelazna jak lew Syjonu )

Oj tak!

[18lipcowa]

Ja się boję ciemności i ukrytych w zakamarkach morderców z nożami. Do piwnicy
sama nie pójdę.Na klatke schodową nigdy nie wejde jak już światło sie pali bo
nie wiem ile sie pali i za ile zgaśnie.Czekam aż zgaśnie, zapalam i jazda na 3
pietro.Do do ciemnych ulic to już mniej.

[pannajoanna]

Nie wierze ))))))

[18lipcowa]

pannajoanna napisała:

> Nie wierze ))))))



Wierz wierz, i dodam jeszcze że boje się ptaków.

[maxim31]

A oglądałaś "Ptaki" Hitchcocka?

[18lipcowa]

maxim31 napisała:

> A oglądałaś "Ptaki" Hitchcocka?

Właśnie stąd wziął się mój lęk...teraz boję się i brzydzę mew, gołebi i
wszystkich innych itp.Boję się że mnie podziobią, wplączą mi się we włosy czy
zarażą jakimś syfem.

[maxim31]

To współczuję. Gdyż mieszkasz w miejscu, gdzie może byc wiele ptactwa np. mewy
brrrr... wręcz całe zastępy mew...))))


Wiesz, po tym filmie też jakis czas bałam się ptaków - ale mi przeszło.

[wieczna-gosia]

a ja po Ringu balam sie kaset wideo, a po 6 zmysle i innych prawie widzialam
duchy....

z trwalych lekow boje sie pajakow. Maz mnie kiedys usilowal "wyleczyc" jakims
zdechlym nieszczesnikiem mowic ze ma sliczne oczki i lapki i MUSZE dotknac.
Oberwal krzeslem siniaka nosil przez tydzien, juz nie ma glupich pomyslow i mnie
nie leczy, tylko znajdujac mnie na gzymsie wanny pokornie wynosi nieszczesne
zwierzatko i srednicy cm i wywala przez balkon ))

[maxim31]

Ogólnie mam podobnie. Gdy obejrzałam 'Klątwę" to bałam się, że nagle odwiedzi
mnie pani o długich czarnych włosach i mnie zje?

Sama nie wiem, czy ten lęk mógł byc realny...

[nanuk24]

Ja do dzisiaj po filmie "Omen" boje sie ludziom gleboko w oczy patrzec.

maxim

[18lipcowa]

Mewy jedzą resztki jedzenia które rzuca moja mama na parapet - nie musze mówić
co wtedy czuję.

[maxim31]

Mama - sadystka))))

A tak na poważnie - to w mojej rodzinie - a szczególnie mąż, kiedy np. wleci
cma i ja wtedy z wrzaskiem skaczę po ścianach, to zatacza się ze śmiechu; a
jeżeli taka bestię złapie - to trzymając w ręku to coś biega za mną z
wyszczerzonymi kłami sadysty i ma radochę, kiedy go błagam, by przestał.

[18lipcowa]

też bym się bała.Pająków, żmij , robaków się nie boję ale wszystkiego co ma
skrzydła tak.

[maxim31]

O, to podziwiam za brak lęku przed resztą.

Kiedyś spotkałam pająka. Siedział na ścianie. I zamiast zawołac ciotkę, zeby go
wzięła, postanowiłam byc bohaterska i go zabic. Po czym to coś w ręku co
miałam, odskoczyło od jego twardego odwłoka, a pajak spadł NA MNIE. Przyszła
ciotka i wypusciła go do ogrodu.D

A wyobrażasz sobie, Lipcu, że ktoś Tobie wpuszcza glizdę za kołnierzyk
bluzeczki?
U nas w podstawówce chłopacy robili tak dziewczynom.DD

[18lipcowa]

maxim31 napisała:

> O, to podziwiam za brak lęku przed resztą.
>
> Kiedyś spotkałam pająka. Siedział na ścianie. I zamiast zawołac ciotkę, zeby
go
>
> wzięła, postanowiłam byc bohaterska i go zabic. Po czym to coś w ręku co
> miałam, odskoczyło od jego twardego odwłoka, a pajak spadł NA MNIE. Przyszła
> ciotka i wypusciła go do ogrodu.D
>
> A wyobrażasz sobie, Lipcu, że ktoś Tobie wpuszcza glizdę za kołnierzyk
> bluzeczki?
> U nas w podstawówce chłopacy robili tak dziewczynom.DD


Wiem co to znaczy. Też to było. Tylko u nas wrzucali żaby ...biedne te żabki.
>

[zona_wojtka]

Myślę, że lepiej czasem się bać niż łazić ciemną nocą zaułkami i robić z siebie
bohaterkę.

[maxim31]

Tak, jestem. Brzydzę się robali, boję się ciemnych ulic, agresywnych dresiarzy
omijam dalekim łukiem.
Kiedyś rozłożyłam deskę do prasowania i włączyłam żelazko. Prasując żelazkiem
czułam, że coś mnie łaskocze w ręke (przy uchwycie). Po jakimś czasie
prasowania doszłam do wniosku, ze to nie jest fikcja, tylko naprawdę coś mnie
łechce.
Gdy zobaczyłam co to, uciekłam z domu z dzieckiem.

Okazało się, ze na rączce od żelazka siedział taki duży zielony koń polny (sama
nie wiem czy to nie jest coś z cykad?). Jedna noga jego miała 5 cm. długości -a
jego odwłok z zielonymi oczami i czułkami miał gdzieś ok.10 cm.

Przyszła moja matka i go zabiła. Fuj!!!!

[ledzeppelin3]

Ja bym nie mogła zabić konika polnego....Wzięłabym go na szufelkę i za okno. po
co zabijać?

[maxim31]

To coś wyglądało jak koń polny - ale to nie koń.

To jest takie duże, zielone, ma krótkie czułki... I zielone duże oczy. To jest
zdecydowanie wieksze od zwykłego konika polnego. Żyje (przesiaduje) na drzewach
i wysokich trawach.
Tylko nie wiem tak naprawdę co to jest. Troche jakby cykada, ale to nie ten
kolor.

Zresztą się nie znam.

W tamtym momencie bałam się i miałam w nosie życie tego czegoś. Dla mnie to był
zwykły, obmierzły robal.

[wegatka]

Może to była szarańcza

[maxim31]

To nie była szarańcza.

Nikt z Was nigdy czegoś takiego nie widział? Powiem tylko, ze jest to w takim
inetnsywnym kolorze zielonym. I jest b. duże - wygląda jak mutant.
Wsród moich znajomych były osoby, kt. to widziały - u mojej koleżanki kiedys
siedziało to na ścianie.
Też usunięciem tego stworzenia zajęła się jej mama

Pewnie modliszka. n/t

[triss_merigold6]

[aari]

To nie był przypadkiem chrabąszcz ???
Jeśli tak to one są ślepe biedaki i zupełnie nieszkodliwe ...

[moi_betti]

Boję się i to bardzo
Przykłady? proszę bardzo.

Swojego czasu bałam się iść do WC w nocy (mam dosłownie na wsprost pokoju) i
czekałam do rana, najgorzej było w ciąży. Jak mąż był w domu to pół biedy, bo
go budziłam i szedł z mną, ale jak wyjeżdzał to było ciężko.
Teraz już się nie boję, ale idę z oczami zamkniętymi do światła.

Nie lubię kiedy wszyscy idą wcześnie spać wieczorem, bo boję się sama
siedzieć w pokoju.Zaznaczam-mieszkam z rodzicami.

Jak oglądam horror to musi być światło zapalone i mąż nie może mi przysypiać,
bo się boję,gdy ja oglądam,a on śpi.
Jak się zbliża scena z napięciem to zakrywam oczy i podgląduję.
I drzę się niemiłosiernie. Nikt nie chce ze mną oglądać Mąż
niecierpi

Raz z kumpelą oglądałyśmy tak "Egzorcystę" przy zapalonym świetle, z kołdrą
na głowie i zakrytymi oczami

[ledzeppelin3]

ja się długi czas potwornie bałam horroru japońskiej wersji "Kręgu", no
i "Ogniu krocz ze mną" Lyncha, tego ostatniego do dzisiaj...

[hanka_79]

Normalne, że ktoś krzyczy na horrorze. Myśle jednak, że jestem
największą "kinową sierotą", krzyczałam na ... Titanicu (tak się pisze?).
Rany, ale mnie mąż wzrokiem wtedy skasował! To był moment jak ta dziewczyna
(nie pamiętam imienia, ale przecież opowiadała historię, którą PRZEŻYŁA) jak
stała na dziobie statku i tak jakby chciała skoczyć, Leoncio ją chyba łapie w
pasie, a ja łAAAAA! Myślałam, że skoczy!

[hanka_79]

Któraś powiedziała to imię pięć razy do lusterka???

A ja bardziej realnie

[natiz]

Boję się (jak diabli) psychopatów, a w związku z tym, że mam dzieci, obawiam
się pedofili, zwyrodnialców i zboczków. Obrzydzeniem mnie napawają i
bezgraniczna nienawiścią!

[ledzeppelin3]

ooo, pedofili to ja też się boję strasznie odkąd mam małą. I cały czas się
boję, że coś się jej stanie, że skądś spadnie itp.

[ja_sylwia]

ja po prostu umieram ze strachu na widok zielonych koników polnych. Są po
prostu obrzydliwe. Kiedyś siedziałam na kibelku u babci na wsi, okno zawsze
(latem) było otwarte, no i siedzę i się gapię po sufitach i ścianach (bo co mam
robić) i nagle widze w lustrze, że na ścianie siedzi zielona bestia. Po
sekundzie dotarło do mnie, że bestię widzę w lustrze, a więc siedzi ona
dokładnie nad moją głową...wyleciałam z majtami przy kostkach, serce ze strachu
gubiąc po drodze.

A drewniane żuki??!!!! Wiecie, te wielkie, grube, chrząszcze majowe, które
bzykają późną wiosną nad głowami bogu ducha winnych "bojuchów". To jest dla
mnie prawdziwa apokalipsanie wyobrażam sobie żyć w kraju, który nawiedza
szarańcza. Kiedyś, " w ciepłym kraju" widziałam z bardzo bliska cykadę,
horror.. Nie, no nawet jak teraz o tym myślę, to mam gęsią skórkę.

A jeśli chodzi o RING (wieczna-gosiu), to na płycie DVD na końcu są dodatki,
przed którymi oczywiście był dodany tekst, żeby lepiej ich nie oglądać,
bo...wiadomo (patrz film). Mój mąż koniecznie chciał to obejrzeć, ja mu nie
pozwoliłam, pokłóciliśmy się wtedy strasznie, ja wyłam ze strachu, żeby tego
czasami nie oglądał, bo coś mu się po tym stanie...Paranoja. A w ogóle, to
horrory, do tej pory, a wcale nie jestem już taka młódka, potrafię oglądać z
przedpokoju, z zakrytymi oczami, przez palce. Nie uważacie, że oglądając horror
przez palce, jest jakoś mniej strasznie?

[maxim31]

A te zielone bestie to są koniki polne?
Bo zajrzałam kidyś z ciekawości do encyklopedii - i konik polne to takie
poczciwe stworzonka, kt. w dodatku mają DŁUGIE czułki i w ogóle są o wiele
bardziej subtelne.

[ja_sylwia]

maxim, powiem szczerze, że nie wiem, boję się tego paskudztwa straszliwie, wolę
się nie przyglądać dokładnie, jak widzę duże, zielone, to biorę nogi za pas. A
widziałaś kiedyś świerszcza?? (ale nie takiego z Reksia) - to jest dopiero
potwór.

[maxim31]

O, a to mnie zaskoczyłas.
Kiedyś , w Berlinie, byłam w terrarium (nie jestem pewna - byly tam gady,
owady). I tam widziałam takie duze potwory, ale w innym kolorze.
Moze to właśnie były świerszcze?

Maxim, spójrz!!!

[ja_sylwia]

TO jest według Ciebie poczciwe stworzonko???!!!!!! TO!!!!! Spójrz na jego
dupsko!!!!!
www.dawn.art.pl/index.php?show=33

[maxim31]

No wiesz, poczciwością faktycznie nie grzeszy.
Ale wielkościowo nie powala tak jak to zielone, co obydwie miałysmy okazję
spotkac.
Powiem Tobie - dla mnie praktycznie wszystkie robale są straszne. Ale te
największe -najbardziej przerażają.

Bo np. widziałas w powiekszeniu roztocza? Fuj. A jest tego wszędzie pełno - ale
nie kłuje tak w oczy, gdyz są mikroskopijne.

Parę razy miałam okazję złożyc pocałunek na odwłoku majowego chrząszcza. Nie
wiem - ale one zawsze lecą do twarzy. Brrr...

[hanka_79]

www.fotografia-przyrodnicza.art.pl/galeria.php?kat=fauna_owady&strona=1

[hanka_79]

Sorki, że tak skaczę, ale zobaczcie tam nowości i zaraz wracamy do straszenia.

[aari]

EEEE tam dziewczyny - robale są spoko ... niektóre są nawet ładne, fakt mogą
obrzydzać ... ale żeby się bać to nie Przynajmniej ja

[aari]

O ja też .. boję się potwornie róznego rodzaju zboków i złoczyńców na
ulicach ... W domu czuję si ębezpieczna.

[czajkax2]

Matko kochana,aż mnie ciarki przeszły. Przypomniałaś mi,ze po tym filmie
panicznie balam się do ubikacji chodzić,bo wisiało lusterko. Jestem "bojuch"
szczególnie jeżeli chodzi o filmy. Do dziś czuję respekt przed Freddim
Krugerem,brr. Mąż ma ze mnie ubaw po pachy, niestety.

[zuzia_i_werka]

No co Ty!!!!!! W życiu bym sie nie odważyła))))) Ani składać dziwnej kostki
również...Pozdr!

[niutaki]

Jak mieszkałam na parterze to się bałam, że ktoś wlezie przez okno, teraz
mieszkam na czwartym (ostatnim) i się boję, że wlezą z dachu poza tym po
obejrzeniu "kręgu" przez jakiś czas bałam się chodzić w nocy do wc, horrory
przez palce - to prawda są mniej straszne no i duchy piwnice ciemne zaułki.
Jak coś mi się przypomni to napiszę.
Ps. Ach i panicznie boję się gazu, że wybuchnie i prądu też. Dobrze, że mąż
jest elektrykiem. A i jeszcze od czasu cesarki boję się zastrzyków w kręgosłup.

[maxim31]

Eh, to ja się kiedyś bałam jeździc windą (sama teraz też do niej nie wsiądę),
latac samolotami (nigdy nie leciałam). Włąściwie im bardziej się zastanawiam
czego się boję - to coraz mniej jest rzeczy, kt. tak naprawde się nie boję

[lila1974]

Przypomniałaś mi, że boję się latać samolotami. Nigdy, przenigdy nie wsiądę do
niczego co odrywa się od Ziemi.
A ... i boję się sportów ekstremalnych (do których ostatniej zimy zaliczyłam
również kulig i mąż wyzwał mnie od cykorów).

[kosheen4]

kiedy mieszkałam z rodzicami, ojciec w sezonie letnim bez szemrania wstawał w
okolicy północy, budzony przeze mnie, jeśli jakaś ćma wpadła mi do pokoju.
złapane oglądałam z zainteresowaniem, piękne okazy, czerwone od spodu.. ale jak
siedziała na ścianie a co gorsza LECIAŁA taka na mnie, to uciekałam z wrzaskiem
i do dziś uciekam.
z pająkami dziwna sprawa. nie przeszkadza mi, że za łóżkiem mieszka
korsarz-anorektyk. kiedyś mieliśmy też za oknem tłustego pająka i dostał w
ramach oswajania imię stefan... kiedy nadeszła jesień, znajomy postraszył mnie,
że stefan wejdzie do domu jak mu będzie zimno, i skonczyło się posiadanie pająka.
ostatnio przeżyłam horror. niemąż pojechał do rodziny, a ja nomen omen z tamtym
kolegą od stefana siedzieliśmy w domu i oglądaliśmy filmy. po jego wyjściu.
około pierwszej w nocy, kładąc się spać zauważyłam TUŻ NAD ŁÓŻKIEM!!! tłustego
pająka o ogromnej średnicy. dostałam gęsiej skórki. mieszkanie wysokie,
kamienica, nie dało rady go dosięgnąć gazetą, wolałam nie myśleć co by było
gdyby wpadł za łóżko albo w kołdrę. trzęsąc się z emocji wyciągnęłam odkurzacz i
zawyłam nim w środku nocy, ledwo dosięgnęłam potwora wydając przy tym okrzyk
wstrętu. i długo nie mogłam potem zasnąć.
pająki - koszmar. ćmy - koszmar. motyle - koszmar. cmentarz nocą - sama
przyjemność

[hanka_79]

A wiecie, że ja do tej pory myślałam, że takich jak ja to pewnie nie ma. A
patrzcie jak "nas" dużo!! )

[paulka25]

No to mi przypomnialyscie mojego najwiekszego straszaka. Samolot. Nienawidze,
boje sie a bylam zmuszona latac. Niezbyt czesto ale jednak. A najlepszy byl moj
pierwszy lot liniami ukrainskimi. 3,5 godziny siedzialam jak na szpilkach i
modlilam sie coby to dolecialo

[mmu]

Taaa, samolot jest niezły. Jak np. kołuje nad lotniskiem, zamiast od razu
lądować, to ja wiem, ze już spadamy!
Cały lot siedzę struchlała a jak wyjrzę przez okno, no to już z główki...Na
czas lotu powinni mnie chyba usypiać!
pozd
M.

[e_r_i_n]

A propos samolotu:
Było to już sporo czasu temu, ale gdy leciałam do Kanady, odwozili mnie
i mojego tatę na lotnisko dwaj bracia mojego taty. Weszli oni na taras
widowkowy na Okęciu i wypatrzyli z niego najbardziej zniszczony, poklejony
(łatami) samolot i zaczeli zartowac, ze tym polecimy. I rzeczywiscie - do niego
podjechał nasz autobus (wtedy nie było jeszcze 'rękawów').
W czasie startu natomiast stwierdziłam, ze ja nie chce leciec i wysiadam
(na usprawiedliwienie dodam, że miała wtedy 8 lat ).
Do dziś nie lubię latać samolotem, ale nie powoduje to u mnie panicznego
strachu.
Boje się natomiast wind (szczególnie starych w wieżowcach). Pokonałam ten
strach jakis czas temu i wtedy własnie winda w bloku mojej szwagierki
zatrzymała się między piętrami. I fobia odżyła
Generalnie boje się ekstremalnych przeżyć - wolę twardo stapać po ziemi. Filmy
grozy oglądam tylko z mężem, po nocy nie chodze (na wszelki wypadek).
A wszelkiego rodzaju robactwo wzbudza we mnie obrzydzenie, ale nie strach.

I mam podobne do kilku pań strach - strach o zdrowie mojego dziecka.

[paulka25]

e_r_i_n > wlasnie tak jak opisujesz wygladaja ukrainskie samoloty. Jak
zobaczylam wtedy nasz myslalam, ze to sluzy do rozpylania nad polami jakis
nawozow Nie wspomne juz o tym, ze w srodku nie bylo normalnych foteli tylko
dwa rzedy lawek na bocznych scianach a w srodku poustawiane bagaze.A cala
obsluga samolotu to piloci. To naprawde bylo traumatyczne przezycie

[e_r_i_n]

Ło matko, to się nie dziwie, że miałaś stracha Nasz samolot to był Ił LOTu.
Na szczescie lecielismy nim tylko do Frankfurtu, więc niecałą godzinę.

[aari]

heh
To i ja się przyłaczę .. boję siejak nie wiem co - zwłąszcza nacą .. nie boję
się żłodziei ..sama nie wiem czego ale się boję .
w zeszłe wakacje byłąm sama z synem u moich rodziców - Oni wyjechali do Nas a
ja u nich zostałam ( egzaminy w Wawce ).
Wieczorami nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić, bałam sięiść drzwi zamknąć na
klatkę schodową, bałam się zgasić światło prze snem brrrrr

Paranoją jest to, zę jak byłam mała to nie bałam się niczego - mój strach
potężnieje z wiekiem hehehehe

W nocy na balkon sama nie wyjdę .. w zyciu !!!!

[hanka_79]

Postraszę Was jeszcze, bo te zielone, wielkie cosie zawsze zauważam gdzieś
wysoko- lubią siedzieć w okolicach sufitu. Mało tego- w zeszłe wakacje miałam
jednego na balkonie (przypominam 2 piętro). Też ich nie lubię!!!

[maxim31]

Ha, to ja dzisiaj zrobiłam na obiad sałatę skropiona cytryną (odchudzam się). I
chrupię sobie tę sałatę oraz mięsko i nagle widelec w połowie drogi mi się
zatrzymał (na szczęście). Otóż, miłe panie, na liściu tejże sałaty siedział
ohydny, obślizgły czarny stwór (wielkośc ok. 1 cm).
Zainteresowanym powiem, że sałata była myta przed jedzeniem. Musiał gad się do
niej przyssac chyba.
No, reakcję dopowiedzcie sobie same.

[hanka_79]

Od czasów przedszkola nie jadam brukselki!! Na obiad była zupa z brukselką a w
niej piękne okazy, wypasione jakieś takie gąsienniczki. Ble. Wszystkie dzieci
oddały pełne talerze.

[maxim31]

He, he.
I jak tu te stwory lubic?
To pamiętam, gdy byłam mała, babcia ugotowała mi lane kluski na mleku. I nie
wiedziec czemu pływały tam takie białe cosie. No, malutkie były. I nie były to
mady he, he. I jak tu nie miec traumy?
Nie wiem skąd tam się wzięły. Babcia, jak to zobaczyła - oczywista zupę wylała.
I tylko dodam, że babcia była baardzo porządną osobą. Może coś w mące siedziało?

[hanka_79]

Co to są "mady"?

[maxim31]

Takie białe robale, pływające w gó..e.
Sorry za dosadnośc.

[e_r_i_n]

Cóż... ja kiedyś jadłam pyszną, warzywną sałatkę w restauracji (całkiem
porzadnej) i tam na sałacie też znalazłam 'niespodziankę'... Oczywisce za
sałatkę nie musiałam zapłacić. Zaproponowali mi nową porcje, ale jakos tak nie
skorzystałam

[chloe30]

Gdybym miała opisać czego się boję, to byłby dłuuugi post.
Generalnie duchów i złoczyńców.

A z japońskich horrorów, czy któraś widziała Dark Water??? Miałam jazdę, przez
miesiąc nie chodziłam sama do łazienki.
Wspomnienie Klątwy do tej pory wywołuje u mnie przyspieszone bicie serca, brrr,
wszędzie to z czarnymi włosami widziałam.

[hanka_79]

Nie oglądałam filmów, o których piszesz chloe30, ale do dziś
pamiętam "teksańską masakrę..." i "zły skręt", a więc sama do lasu nie wejdę za
nic w świecie.