mój mąż zwariował.....

[mamsia_dzidzi]

Zmieniałam nick.
Nie ukłąda nam się w małzenstwie. Po pracy mąż nie pomaga mi przy dziecku
kompletnie, nic.
Ciągle się kłócimy, zaczął podnosic na mnie rękę,a ja na niego (szarpiemy
się). I to jest na porządku dziennym. Wczoraj po wielkiej awanturze, mąż
chciał dosłownie skończyc z sobą.Szantażuje mnie.Mamy problemy finansowe,
mieszkaniowe,kiepska praca, nic się nie układa. Dlatego tak jest. Nie
potrafimy tego zmienic. On poweidział ze mam sobie zmienic faceta, bo on nie
potrafi nic. Winie go o to ze mało zarabia, ze pieniadze wszystkie ida na
jedzenie, nic inngo nie kupujemy bo nie starczy.Ja wiem ze to nie jego wina,
ze teraz ciezko znalezc prace, ale moja tez nie jest wina. Mam tego dosc,
odzice odwrócli sie od nas.Jestesmy tylko sami sobie.
Powiedzcie, co mamy zrobic.

[janet3]

mamsia_dzidzi napisała:

> Zmieniałam nick.
> Nie ukłąda nam się w małzenstwie. Po pracy mąż nie pomaga mi przy dziecku
> kompletnie, nic.
> Ciągle się kłócimy, zaczął podnosic na mnie rękę,a ja na niego (szarpiemy
> się). I to jest na porządku dziennym. Wczoraj po wielkiej awanturze, mąż
> chciał dosłownie skończyc z sobą.Szantażuje mnie.Mamy problemy finansowe,
> mieszkaniowe,kiepska praca, nic się nie układa. Dlatego tak jest. Nie
> potrafimy tego zmienic. On poweidział ze mam sobie zmienic faceta, bo on nie
> potrafi nic. Winie go o to ze mało zarabia, ze pieniadze wszystkie ida na
> jedzenie, nic inngo nie kupujemy bo nie starczy.Ja wiem ze to nie jego wina,
> ze teraz ciezko znalezc prace, ale moja tez nie jest wina. Mam tego dosc,
> odzice odwrócli sie od nas.Jestesmy tylko sami sobie.
> Powiedzcie, co mamy zrobic.

Nie zmienisz swojej sytuacji obciążając męża za zbyt małe zarobki bo nic tak
nie podcina skrzydeł jak brak wiary,,,,,tym bardziej dotyka to
mężczyzn.Sytuacja materialna u wszystkich raz jest lepsza a raz gorsza i czasem
trzeb przygryzć zęby.Może jest taka mozliwość odsapnijcie od siebie na kilka
dni a potem poważnie porozmawiajcie.Trzeba skonczyc ze wzajemnymi oskarzeniami
a tym bardziej rękoczynami przecież w domu jest dziecko!!!!!Nie wiem co mogę Ci
jeszcze napisać ale bądz rozważna w tym co robisz i mówisz trzymam kciuki i mam
nadzieję że zaświeci jeszcze dla was wielkie słońce

[kalina_p]

Przede wszystkim nie win go! To na faceta strasznie dziala, rozwala go
psychicznie totalnie! Naprawde!
mój mąz kiedys nie miał pracy przez dlugi czas, klopoty finanswe byly, sa i
pewnie bedą, mamy rozwalajacego sie poloneza ale NIGDY nie mówiłam mu ani nie
dałam odczuc, że jestem na niego o to zła.
Pamietaj o tym...wspieraj go, to stanie na uszach, żeby cos zmienć, moż prace,
może dorobi...Myślę, że stad bierze sie reszta kłopotów - facet ma poczucie
winy i tak sie zachowuje.
Pogadajcie spokojnie, przytul go i powiedz, że ważne, że macie siebie i
DZIECKO, forsa to "rzecz nabyta", wazne, że Wam na jedzenie starcza. Wierz w
niego, w kim on ma mieć oparcie, jak nie w żonie? A jak y uwierzysz w niego to
i on będzie się inaczej zachowywał, bedzie sie Wami zajmował, bedzie czuly...
Takie jest moje zdanie.
Pozdrawiam

P.S. Wyobraź sobie :

[kalina_p]

wzięliscie ślub i zdecydowaliscie sie byc razem świadomie - tak zakładam..
To wyobraź sobie (odpukac 100 razy w niemalowane!), że mąż ma wypadek, że
ląduje na wózku inwlidzkim. Nie jest to jego wina. A nie mże pracować, dostaje
400-500 zl renty. Co by było wtedy? Szanowałabys go? Kochała..?
Pozdrawiam

[mamsia_dzidzi]

moze jestem za ostra dla niego, ale to z powodu wszystkich obowiązków które
spadły na mnie.Czy faceci nie mają takiego obowiązku w pomaganiu? czy ja za
duzo wymagam? Czy mąz po pracy powinien spać cały dzien? żeby odpocząć,
oświećcie mnie!

[kalina_p]

Nie, nie powinien spać. Ale to chyba kółko zamknięte i jesli Ty jestes
mądrzejsza to Ty możesz to przerwac
Nie angazuje sie i nie pomaga, bo czuje sie "do niczego" i pewnie ma żal do
Ciebie.
A powinien pomagac, jak najbardziej. Mój mąz po pracy "przejmuje" małą a ja
moge od niej odpocząc.
hehehe...a zawsze mi mama powtarzała, że to baba musi być ta mądrzejsza w
związku!
Pozdrawiam

[moofka]

mamsia_dzidzi napisała:

> moze jestem za ostra dla niego, ale to z powodu wszystkich obowiązków które
> spadły na mnie.
________________
jezeli za duzo masz na garbie, to sama sobie ustal priorytety
nie musisz robic wszystkiego, kosztem swojego zdrowia i awantur w domu
poluzuj tam gdzie cie ciśnie

nie musisz sie zażynać
dla lśniącej podłogi

Czy faceci nie mają takiego obowiązku w pomaganiu? czy ja za
> duzo wymagam? Czy mąz po pracy powinien spać cały dzien? żeby odpocząć,
____________________
jego świete prawo przyjsc do domu po pracy i odpocząć
tak uwazam

[mamsia_dzidzi]

mąz spi po pracy 2, 3 godziny, i jak musi wstac to mowi ze nie ma sily i dalej
spi.Ja sie wkurzam i tak wkólko.

[moofka]

mamsia_dzidzi napisała:

> mąz spi po pracy 2, 3 godziny, i jak musi wstac to mowi ze nie ma sily i
dalej
> spi.Ja sie wkurzam i tak wkólko.
_______________
o co sie wkurzasz? i dlaczego?

[umasumak]

Takie długie polegiwanie popłudniami, nieangażownie się w życie rodzinne, to
może być jeden z objawów depresji. Niestety okoliczności jakie opisałaś,
sprzyjają rozwojowi tej choroby. Przede wszystkim nie możasz się awanturwać i
go obwiniać. Na Twoim miejscu zastanowiłabym się też nad wizytą u specjalisty.
Ale przedtem niech mąż może zrobi podstawowe badania, przede wszystkim poziom
cukru. Pzdr

[redmiss]

mamsia_dzidzi napisała:

> moze jestem za ostra dla niego, ale to z powodu wszystkich obowiązków które
> spadły na mnie.Czy faceci nie mają takiego obowiązku w pomaganiu? czy ja za
> duzo wymagam? Czy mąz po pracy powinien spać cały dzien? żeby odpocząć,
> oświećcie mnie!

coś mi się wydaję, ze przesadzasz! robisz z siebie męczennice, jaka to ty
biedna, ile obowiązków, ile zajęć! przecież nikt cię nie zmusza, byś codziennie
zapierdzielała naprzykąld ze sprzątaniem, praniem, prasowaniem. Ty sobie mozesz
odpuścić. On NIE! On MUSI rano wstać i iść do pracy. Czy mu się podoba, czy
nie, czy go boli głowa, czy pada deszcz, czy sypie gradem. MUSI!
Więcej zrozumienia dla małżonka! wykończysz go psychicznie. Jak możesz go
winić, że mało zarabia?????? w głowie mi się nie mieści...! jak można być taką
nieczułą egoistką!
usiądź ty sobie na chwilkę i przemyśl...

[ula_max]

uważam, ze trochę przesadziłaś. Jeżeli facet jest już w takim dole, ze Ci mówi
zebyś zmieniła męża, bo on nic nie umie, to dowód, że nieźle mu już dokopałaś.
Stąd naprawdę niedaleka droga do tragedii. Wymagania masz i owszem: mąż ma
zarobić, na dom, jedzenie i na wszystko inne, a po pracy zajmować się
dzieckiem. A może Pani sama poszuka pracy, dorobi do budżetu rodzinnego, a po
pracy razem bedziecie się zajmować dzieckiem? Poluzuj mu dziewczyno, bo to nie
koń roboczy. Masz ambitnego faceta, bo widać ze mu zależy, ze chce, ale
rzeczywistość jest daleka od marzeń.

[mamsia_dzidzi]

wiem, ze jestem trochę dla niego wstrętna, ale to z tego powodu ze psychicznie
jestem zmęczona.On nigdy nie chce wychodzic na spacery ze swoim dzieckiem,
nawet w wekendy kiedy ma wolne, to wyleguje się. To kiedy powiedzcie ,moze mi
pomoc, ja nie jestem męczennicą, ja chce tylko odsapnąc od codzienności.Ja mam
myslec,ze jutro pewnie nie dam nic dziecku jesc, bo moze nam nie starczyc
pieniedzy.Przewaznie starcza, ale jemy naprawdę kiepsko.Ja tez czuję sie
zmęczona,on chce odpocząc po pracy i ja tez po całym dniu.

[redmiss]

mamsia_dzidzi napisała:

> wiem, ze jestem trochę dla niego wstrętna, ale to z tego powodu ze
psychicznie
> jestem zmęczona.On nigdy nie chce wychodzic na spacery ze swoim dzieckiem,
> nawet w wekendy kiedy ma wolne, to wyleguje się. To kiedy powiedzcie ,moze mi
> pomoc, ja nie jestem męczennicą, ja chce tylko odsapnąc od codzienności.Ja
mam
> myslec,ze jutro pewnie nie dam nic dziecku jesc, bo moze nam nie starczyc
> pieniedzy.Przewaznie starcza, ale jemy naprawdę kiepsko.Ja tez czuję sie
> zmęczona,on chce odpocząc po pracy i ja tez po całym dniu.

nie przekonałaś mnie. dalej uważam, że się tłumaczysz. "jesteś zmęczona
psychicznie", przynajmniej wiesz co ci jest. a on? czy on się dla ciebie liczy?
czy rozmawialiście ze sobą w taki sposób? on potrzebuje wsparcia a nie
wiecznych awantur. najprościej zganić wszystko na sytuację matrialną. zmień
stosunek do swojego mężą. powiedzmu, że go rozumiesz, że tobie też jest ciężko,
ale że przecież się kochacie i wszystko musi być dobrze! zobaczysz, jeżeli ty
się zmienisz, on także to zrobi. bez kłótni, awantur, pretensji sam zabierze
dziecko na spacer, pobawi się z nim, itp.

p.s. spróbuj odpoczywać jak dziecko śpi, masz wiele mozliwości, żeby sobie
pomóc. pomóż też jemu. on potrzebuje żony a nie jędzy w domu!

[sowa_hu_hu]

jeśli go kochasz to na pewno można jeszcze wszystko zmienić... obojgu wam jest
ciężko ale to on pracuje i ty powinnas go wspierać... wyobraź sobie jak ty byś
sie czuła będac na jego miejscu... mysle że teraz wszystko lezy w twoich rękach
bo ona ma niezłego doła i bez twojej pomocy , wsparcia sie nie podniesie...
musicie na psokojnie porozmawiać , okazac sobie uczucia , zrozumienie - wiem ze
to trudne w takiej sytuacji ale jesli tego nie zrobicie wszystko sie posypie...
powiedz tez męzowi o swoich uczuciach , o tym ze czujesz sie obciązona
obowiązkami w domu... to nie moze być tak ze on sie wyleguje na kanapie a ty
robolisz cały dzień... może niech on zacznie szukać innej pracy... jedna z
dziewczyn napisała zebys sama poszła do pracy - wiem ze łątwo sie mówi bo
dziecko trzeba oddac do żłobka lub przedszkola , płacić za to... a pensje w
dzisiejszych czasach do wysokich nie należą... nic nie pisałaś czy juz
pracowałaś czy nie... może warto taką opcje jednak przemyśleć... trudno mi
radfzić w tej kwestii...

w kazdym razie życze powodzenia

[lajlah]

Oboje dołujecie się wzajemnie i jeżeli to się nie zmieni dojdzie do tragedii.
Jeżeli nie dajecie sobie rady sami, poszukajcie pomocy u psychologa( są ośrodki
bezpłatne. Rozumiem,że to sytuacja bardzo ciężka, sama nie wiem jak
zachowałabynm się w podobnej, ale walczcie, bo stracicie się nawzajem.

[moofka]

mamsia_dzidzi napisała:

> Wczoraj po wielkiej awanturze, mąż
> chciał dosłownie skończyc z sobą.Szantażuje mnie.Mamy problemy finansowe,
> mieszkaniowe,kiepska praca, nic się nie układa. Dlatego tak jest. Nie
> potrafimy tego zmienic. On poweidział ze mam sobie zmienic faceta, bo on nie
> potrafi nic. Winie go o to ze mało zarabia, ze pieniadze wszystkie ida na
> jedzenie, nic inngo nie kupujemy bo nie starczy.Ja wiem ze to nie jego wina,
> ze teraz ciezko znalezc prace, ale moja tez nie jest wina.
_______________________

z powodu zarobków rujnujesz swoje małzenstwo
doprowadzasz do depresji swojego meza, siebie, dziecko
sprawiasz ze dom dla twojej rodziny zamiast oaza spokoju staje sie miejscem, do
którego nie chce sie wracac
i kiedys nie wróci
a ty bedziesz mowic, ze to ostatni łachudra,
ale czy zauwazysz w tym swój wkład?

[patunia13]

Naprawdę głęboko ci współczuję. Ale jestem bardzo rozczarowna oceną twojej
sytuacji przez niektóre forumowiczki. Kochana żadna depresja, żadne kłopoty
finansowe i żadne zmęczenie po pracy nie mogą być powodem do podniesienia na
kogoś ręki. Twój mąż nie jest małym dzieckiem, żeby odróżnić dobro od zła. A
przemoc w rodzinie? No cóż... Jeśli chcesz napisz na mojego priva chętnie z
tobą porozmawiam. Bo to tobie potrzebna jest pomoc, on o nią nawet nie prosi...
Pozdrawiam

[umasumak]

Ona napisała o szarpaniu się, a nie o jednostronnej przemocy. Poza tym widać,
że nie wiele wiesz o depresji. To straszna choroba, która sprawia, że człowiek
na nią cierpiący zachowuje się tak, jak w normalnych okolicznościach by się
nigdy nie zachowywał. W zachowaniach tych wystepują skrajności od apatii, po
agresje. Pewnie, że najłatwiej byłoby obsabaczyć faceta z góry na dół, a
autorkę wątku pogłaskać po głowie. Tylko czy to rozwiąrze ich problem?

[patunia13]

Po jednym poście nie jesteś wstanie stwierdzić mojej wiedzy na temat depresji.
Po za tym jeźdyicie po dziewczynie jak po łysej kobyle. Nie chce mi się więcej
gadać.

[umasumak]

Ja po nikim nie jeżdżę. To co nampisałam, było podzieleniem się moimi
doświadczeniami, a nie wyżywaniem się. Napisałam, że niewiele wiesz o depresji,
bo tak właśnie wynika z Twojego postu i nie masz o co się obrażać, gdyż osoba
która nigdy nie zetknęła się z tą chorobą, wcale nie musi o niej nic wiedzieć.
Pzdr

[patunia13]

Na nikogo się ni obrażam, bo nie jest to w moim stylu. Nie uważam jednak, że z
jednego postu jesteś wstanie stwierdzić u czyjegoś męża nieleczoną depresję. Co
to jest depresja, niestety, powtarzam niestety, wiem. Pozdrowienia

patunia13

[umasumak]

patunia13 napisała:

> Na nikogo się ni obrażam, bo nie jest to w moim stylu. Nie uważam jednak, że
z
> jednego postu jesteś wstanie stwierdzić u czyjegoś męża nieleczoną depresję.
Co
>
> to jest depresja, niestety, powtarzam niestety, wiem. Pozdrowienia

*************************************************************************

Nie powiedziałam, że obrażasz kogoś, ale że SIĘ OBRAŻASZ, czyli że czujesz się
urażona tym co napisałam.
Poza tym nie stwierdziłam u nikogo depresji, lecz jedynie wskazałam, że
istnieje taka możliwość i doradziłam wizytę u specjalisty. Do diagnozy jestem
tak samo mało upoważniona, jak Ty do twierdzenia, że autorka postu jest ofiarą
przmocy w rodzinie

[kalina_p]

Nie, no co Ty, Uma???
Facet ma harowac jak wół pociagowy, sprzatac, dawac się objeżdżać, wyładowywac
na sobie i ani miauknąc. Nie wiedziałaś?

[wieczna-gosia]

a ja zona trzasnie go w pysk- powiedziec dziekuje

[soffica]

Nie chcę straszyć ale...
Znam przypadek gdzie w małżeństwie działo się tak samo. Mężowi udało się
znaleźć dużo lepiej płatną pracę, więc pełnia szczęścia, poziom zycia
podskoczył. W tej pracy poznał jednak inną babę, a żonę zostawił, nie mógł jej
wybaczyć awantur jakie mu robiła gdy byli "pod wozem"

[tygrysiaczek2]

Myślę, że autorce wątku potrzebny jest odpoczynek, babcia, która mogłaby zająć
się dzieckiem (szkoda, że jak piszesz sie odwrócili od was). Ale co do postawy
ojca to obiektywnie patrząc ojciec leżacy cały dzień w łóżku, to nie dziwie sie
dziewczynie, że sie wkurza. U mnie po ślubie mąż po pracy też chciał leżeć,
owszem mógł 30 minut, a nie cały dzień. Ludzie, przecież to jest rodzina: on
pracuje w pracy, a ona w domu. A od spania jest noc. A nie mąż zmęczony cały
dzień spi. Widocznie nie nauczony jest roboty. Mój małżonek potrafił robić po
kilkanaście godzin dziennie i przyjść do domu i tryskać energią.

tygrysiaczek

[janet3]

tygrysiaczek2 napisała:

> Myślę, że autorce wątku potrzebny jest odpoczynek, babcia, która mogłaby
zająć
> się dzieckiem (szkoda, że jak piszesz sie odwrócili od was). Ale co do
postawy
> ojca to obiektywnie patrząc ojciec leżacy cały dzień w łóżku, to nie dziwie
sie
>
> dziewczynie, że sie wkurza. U mnie po ślubie mąż po pracy też chciał leżeć,
> owszem mógł 30 minut, a nie cały dzień. Ludzie, przecież to jest rodzina: on
> pracuje w pracy, a ona w domu. A od spania jest noc. A nie mąż zmęczony cały
> dzień spi. Widocznie nie nauczony jest roboty. Mój małżonek potrafił robić po
> kilkanaście godzin dziennie i przyjść do domu i tryskać energią.

Z tą różnicą drobną że twój mąż nie ma depresji!!!!Nie ma co porównywać w tej
sytuacji naszych mężów do jej męża bo sytuacja jest dość trudna.Dziewczyna ma
problem więc przydałoby się więcej delikatności w doradzaniu.

[lolinka2]

1. Czy na tym forum jest psychiatra??? Jeszcze nie słyszałam o diagnozowaniu przez sieć zaburzeń psychicznych a sporą liczbę prac naukowych w tej dziedzinie tłumaczyłam wiec w nowościach się orientuję.
2. Kazdego dobija permanentnie kryzysowa sytuacja a chowanie tyłka pod koc nie rozwiaże żadnego problemu. Wkurzanie się tez nie.
3. jeśli liczymy sobie kto pracuje... pracują oboje- jeden etat to zawód a drugi robota w domu, więc po 8 godzinach z dzieckiem, garami i miotłą którymi autorka wątku słusznie zarabia na chleb, przez pozostałe 16 godzin doby powinno być równouprawnienie, to samo w weekendy. Czyli: WSZYSTKO NA PÓŁ- niańczenie, godziny odpoczynku, gotowanie, sprzątanie, pranie itp- każdemu się cos od życia nalezy. Do jasnej ciasnej, bo ona tez sie problemów emocjonalnych dorobi.
4. A co, drogie Doradczynie powiecie na małzeństwo dwojga ludzi z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, żona pracująca zawodowo, mąż na etacie w domu, problemy jak wyzej. Kogo by tu ukamienować??? I na czyje plecy zwalic winę jeśli obojgu się zejda fazy depresyjne w tym samym czasie???
Wszystkiego dobrego. Rozsądku przede wszystkim.

Posłuchaj...

[kalina_p]

Piszesz, że Ty się przejmujesz, co będziecie jeśc.
Pamietaj, że ON tez się przejmuje, może nawet bardziej.
Ja tez się takimi rzeczami przejmuje - wczoraj miałam 20zl do wypłaty. I mam
sie na ęża o to wkurzać? Pewnie, fajnie byłoby gdyby zarabiał 6 tys. Ale nie
zarabia, co nie znaczy, że jest złym facetem/mężem/ojcem.
Swego czasu tez miewalam o takie rzeczy żal i pretensje. Dopóki nie zrozumiałam
tego, co juz wyżej pisałam.
Wydaje mi się, że to nie depresja tylko oogólna niechęć do życia.
Idźcie razem na spacer, pogadajcie, obejrzyjcie film i zapomnij o forsie na
jakis czas.
Zobaczysz, jak on odzyje i z checia zajmie się wszystkim, jeśli bedzie sie czul
AKCEPTOWANY.
Trzmaj się.

[wieczna-gosia]

Sluchaj,
Jak forsy jest brak to z ludzi wylaza swinie. On- wraca z pracy i swoje stresy
chowa w snie zamiast tylek ruszyc. Byc moze jest to depresja byc moze nie.
Ty- jak tylko dostaniesz go w szpony po pracy to zaczynasz go ustawiac. facet
pewnie przez caly dzien jest ustawiany w pracy. Forsy wam od tego nie przybedzie
ze oboje sobie dowalicie.
Trzeba odkrecic ten caly uklad- wiec po pierwsze rozmowa. On pracuje, ale ty
rowniez. On potrzebuje odpoczac- ty tez. To dla mnie jasne. Dla was byc moze
nie. No wiec trzeba to sobie wyjasnic. Powiedz ok- masz po pracy godzine. Ale
potem JA tez musze odpoczac. W weekend spij do poludnia jak chcesz. Ale drugiego
dnia to JA chce spac dlugo. Nie lubisz wychodzic z dzieckiem rano- wyjdz wieczorem.

Musicie wypracowac swoj wlasny uklad.

Po drugie- to szacunek. Piszesz ze wiesz ze to nie jego wina ze tyle zarabia
ale.... no wlasnie ale moglby d.upe ruszyc nie?
Moglby. Ale majac przekonanie ze jest do luftu nie tylko jej nie ruszy do nowej
pracy, ale pewnego dnia moze po prostu jej w ogole nie ruszyc. Musisz go
wspierac. Do pracy cie nie bede wysylac. Ja tez nie pracowalam, jadlam
tygodniami chleb z dzemem. I summa sumarum uwazam ze wybralam opcje dobra. Gdyby
mojemu mezowi cos sie stalo- poszlabym do pracy az by sie kurzylo. Dwie raczki
mam glowke mam. Ale pamietaj ze ty jestes jego zapleczem. Emocjonalnym rowniez.
Nam sie zdarzalo nie poplacic rachunkow, nei miec w portfelu nawet 10 zlotych.
Staralismy sie to obsmiac. Zagadac. Olac. Damy sobie rade- mowlismy. I dalismy.
I wy tez sobie dacie, tylko zacznijcie grac do tej samej bramki a nie strzelac
samoboje....

[mamsia_dzidzi]

do pracy wybieram sie od maja, podpisalam juz umowę. Więc nie jestem jakas lewa.

[wieczna-gosia]

A czy ja twierdze ze jestes?
Czyli sytuacja ma swiatelko w tunelu?
To swietnie.
Wy sie zajmijcie soba a nie dowalaniem sobie nawzajem.

[redmiss]

Wiesz, wydaję mi się, ze chciałaś usłyszeć, ajka ty jesteś biedma i twój mąż to
potwór. I w pewnym sensie to otrzymałaś, utwierdzasz się tylko w przekonaniu,
że jesteś najbiedniejszą istotą na świecie. O swoim mężu nie myślisz w ogóle!
Może zamiast siedzieć przy komputerze, odpoczywaj teraz, zeby jak mąż wróci
przytulić go, połasić się i powiedzieć, ze go kochasz. Kiedy ostatnio mu to
mówiłaś?? On nie ma luksusu planowania sobie czasu, siedzenia przy komputerze i
ględzeniu jaka krzywda mu się dzieje. Czy on pracuje fizycznie? czy wstaje
wcześnie rano, dzień po dniu? Na twoim miejscu zmieniłabym przede wszystkim
siebie, swoje podejście.
Mój T. też po pracy przychodzi i śpi, najczęściej jakieś 2 godzinki. Ja to
rozumiem. Nie myslę, ze jest leniwy, też jest człowiekiem! Do dnia dzisiejszego
nie dostał wypłaty (powinien mieć ją 10.). I co? mam się na niego obrazić, że
księgowa mu nie przelała? mam mu zrobić awanturę, że jest nieudacznikiem i nie
potrafi zarobić? mam się załamać? otóż nie. rozmawiamy o tym, pocieszamy się
wzajemnie, radzimy razem jak wybrnąć z sytuacji. On wie, ze moze na mnie
liczyć, że go nie winię za to, co nie jest od niego zależne!
Twój mąż ma dość. Żdecydowanie dość i nie ma wsparcia, ma tylko krytykę.

do redmiss

[mamsia_dzidzi]

ja mu mowie codziennie ze go kocham a on mi powiedzial moze 3 razy w zyciu.Bo
tłumacczy sie ze on nie potrafii mowic tych słow.W czynach teez nie przekazuje
uczuc.A jesli nie mialabym wyplaty, to co bym dala dziecku? to nie jest
smieszne, mozna siepocieszac, ale skoro to trwa kilka lat, to juz nie jest do
pocieszenia, tylko do płaczu.

[cocollino1]

kalino.. jak jeszcze raz napiszesz cos tak madrego, co ja popieram w 100% to
nie wiem co bedzie, ale chyba posądzą mnie że się podlizuje moderatorce) Ale
naprawde popieram w 100%. Moze dlatego, ze mam podobne doswiadczenia i podobne
przemiany wewnetrzne.

[weronikarb]

Wiesz, u nas w malzenstwie im wieksze klopoty tym bardziej sie kochamy.
Zauwazylam ze jak wszystko uklada sie idealnie to my sami wyszukujemy sobie
klopoty
No a powaznie. My tez mielismy wielkie problemy finansowe-do teraz sie ciagna.
Maz sie wsciekal, bo nie bylo go stac aby zonie kupic cos do ubrania itp.
Caly czas sobie mowilismy, ze poki jestesmy razem to jest dobrze pieniadze
niewazne, bo raz sa raz ich niema.
Najwazniejsze jest to ze idziemy ramie w ramie -RAZEM pokonujemy przeszkody.
Wiesz i ta wiara nam pomogla przezwyciezyc wszystkie przeciwnosci.
Zaczelo sie lepiej ukladac-nagle jakas dodatkowa kaska wpadla - jak np. nie
mielismy na chleb.
To znowu maz podlapal dodatkowa prace.
Wspierajcie sie nawzajem a nie oskarzajcie bo to nie pomoze.
Dopoki razem nie staniecie w szeregu to nie wymagaj od meza zeby ci pomogl,
bo podejrzewam ze sily,, ochota i wrecz radosc zycia (ktora daje energie)
go opuscila, on naprawde jest zmeczony. Kobieta wiecej psychicznie wytrzyma
wiem to z wlasnego doswiadczenia.

[mamsia_dzidzi]

dzięki dziewczyny !!!
Ja jestem może chamska,wiem ze to robie ze zmęczenia, moje dziecko jest jeszcze
male, nigdy nie opuscilam dziecka na krok.Poważnie, na dluzej niz na 15 minut,
bo sie kąpałam.Tak nie moze być, kobieta siedząca w domu, gotowanie, prasowanie
itp to jest wypoczęta? To chodzi o to ze gdybym miala pomoc to by tego w ogóle
nie było.

[mamsia_dzidzi]

Mój mąż nigdy nie był chętny mi pomagac, skąd ja mogłam o tym wiedziec? tak mi
mowi siostra, trzeba było nie brac slubu, ale ja bralam slub przed ciążą, i nie
mialam pojęcia ze mi mąż nie pomoze i on tez nie mial chyba pojęcia ze będzie
taki leniwy.Fakt jest zmęczony pracą, ale ja tez jestem człowiekeim> Powiem
szczerze ze jak szykuje mu obiad to on nie przypilnuje dziecka, tylko ja latam
w tą i spowrotem, czasem ja "mordę" wydrze to z awantury to zrobi.

[wieczna-gosia]

A dlaczego latasz?
Wloz mu dziecko w rece i zamknij drzwi. Albo nie rob obiadu. To nie jest tak, ze
jak ty latasz to on poczuje wyrzuty sumienia. Latasz wsciekasz sie ale obiad w
rezultacie jest i dziecko zaopiekowane nie? No to znaczy ze dajesz sobie rade.
Przestan sobie dawac rade. Albo wyraznie zakomunikuj ze nie chcesz sobie sama
dawac rade, bo masz meza. I sie dogadajcie. Nie twierdze ze to bedzie latwe. Ale
awantura i dolowaniem nic sie nie zdziala.

[weronikarb]

Niektore typy tak maja niestety, ze nie poomoga. Na ogol wynosza to z domu. Ich
mama latala kolo nich i pozniej sa tego skutki (choc to nie regula)
Postaraj sie zmienic to malymi kroczkami, ale to dopiero poskutkuje gdy
bedziecie mieli wszelkie pretensje za soba.
Jak kogos sie kocha to chce sie aby druga osoba byla zadowolona i robi sie w
tej mierze wszystko.
Moj maz w domu nie robil kompletnie NIC.
Tesciowa dopiero teraz wie jaki z niego geniusz kulinarny, jak wspaniale sam
opiekuje sie synkiem.
Robi to bo chce abym i ja odpoczela, abym pochwalila. Zreszta identycznie robie
ja, chce aby mnie tez pochwalil.
To tak w skrocie opisuje

[cocollino1]

Popieram w 100%))

[e_r_i_n]

Mam identyczne zdanie - u nas tez jest tak, ze im trudniej, tym lepiej między
nami. Oczywiscie przychodzą jakieś 'dołki' od czasu do czasu, ale wiemy, że
póki jesteśmy razem, póty damy sobie rade. Bo generalnie na tym polega
małżenstwo - żeby sobie pomagac, nie rzucac kłody pod nogi.

[k_wielinska]

Kochana Mamsio_Dzidzi!
Dokaldnie Cie rozumiem, bo mam dokladnie taka sama sytuacje w domu. Tylko moze
moj maz lepiej zarabia... a dodatkowo, to calkowicie nie jest moim
PRZYJACIELEM. A bycie dla kogos PRZYJACIELEM to najwazniejsza rzecz pod
Sloncem!!!! Bo tylko PRZYJACIEL jest w stanie zrozumiec, ze masz prawo czuc sie
gorzej, slabiej, byc zmeczona ciaglym nianczeniem dziecka (no niech mi ktos
tutaj powie, ze nie mial ani razu chwili zwatpienia!!!!)a dodatkowo wykonujesz
wszystkie prace domowe, ktore tez nie naleza do najlatwiejszych, jesli trzeba
je wykonywac z"dzieckiem na reku". Ale zeby nam sie chcialo chciec, to trzeba
zeby bylo dla kogo. Bo wtedy wszystko jest do zrobienia. Ale jesli maz jest
niereformowlany i leniwy, to kapota na calej linii!!!!bo mozna stracic caly
szacunek dla siebie i poczucie wlasnej wartosci i godnosci. Ja juz to wszystko
przerobilam i teraz jestem na takim etapie, ze klade przyslowiowa laske na
wszystkie zlosliwosci mojego meza. Wierze, ze znajde kogos naprawde bliskiego,
kto nie bedzie robil zlosliwych uwag itp. itd. i wtedy bez zmruzenia oka
odejde. Bo meczyc sie z kims z tytulu tego, ze jest mezem slubnym to bzdura!
Jakie zgorzknienie i jak szybko Cie opanuje? Zycie ma dla nas jeszcze wiele
pieknych chwil i niespodzianek losu, nie warto zatem brnac w cos toksycznego,
tym bardziej, jesli nie widac chocby mdlego swiatelka w tunelu.
Dlatego zycze Ci wytrwalosci i... podejmij sluszna decyzje. A mamom, ktore
wypowiadaly sie malo wyrozumiale o Tobie, zycze aby nigdy, przenigdy nie
musialy stanac w takiej sytuacji, ze sa z kazdym problemem same i ponosza 100%
odpowiedzialnosci za dziecko... bo wtedy beda zapewne mialy inne poglady.
Pozdrawiam,
Karolina

[iwles]

Rozumiem Cię, bo mam podobny egzemplarz w domu. Tzn. nie mamy kłopotów
finansowych, ale mąż też lubi sobie pospać po południu. Już go od dawna
namawiam, żeby zrobił badania na cukier, niestety - podejrzewam, że mógł
odziedziczyc po ojcu cukrzycę...

Też często się denerwuję, ale ... zaczynam rozumieć: nie tędy droga...
Hamuję się, staram się opanować, sporo mnie to kosztuje, kiedy ja sama zasuwam
jak motorek, a mąż w tym czasie sobie posypia...
ale.....
widzę już efekty mojego niekrzyczenia, spokojnych rozmów, że nie wyrabiam się,
jest mi ciężko...

Widocznie to taki egzemplarz, który długo "dojrzewa"... i wreszcie dojrzał,
wstaje nawet w nocy do dziecka
Tylko, że do tego musiał dojść sam...

Nie wiem, na ile jesteś w stanie samodzielnie się wyciszyć, spróbuj... wiem, że
nerwy ponoszą, trudno się opanować, ale może na próbę... odpuścić sobie (mówiąc
mało elegancko: olać). Ułóż sobie życie tak, jakbyś była samotną matką.
A po kilku dniach - na spokojnie porozmawiaj z mężem, bez złośliwości i ironii,
bez oskarżania i pretensji.

Wiem, że tak być nie powinno, ale bądź od niego mądrzejsza i silniejsza.

Gdybyś miała kłopoty z wyciszeniem się, idź do lekarza, może jakieś lekkie
ziołowe środki uspokajające? Ale nie bierz sama - zapytaj lekarza.


Pozdrawiam.
Iwona.

[koala500]

A może przeczytaj to co powiedziała Ci redmiss i zrób tak. Gdy mąż wróci dziś z
pracy to się nie wydzieraj, gdy zje i trochę odpocznie to zaproponuj spokojną
rozmowę o Was.ojnie wytłumacz mu czego od niego oczekujesz, porozmawiaj o tym
co czujesz, wysłuchaj też tego co on ma do powiedzenia. I nie wiń go że mało
zarabia bo to bardzo dołujące dla mężczyzny, a przecież tak jest teraz w wielu
rodzinach. Przecież każdy chciałby zrabiać dużo. Skoro od maja idziesz do pracy
to są perspektywy polepszenia sytuacji materialnej. Myślę że jeśli oboje
będziecie chcieć to wszystko może się miedzy wami dobrze ułożyć, przecież
jesteście młodym małżeństwem, macie małe dziecko.
Pzdr. Napisz jutro jak tam Wam mini dzisiejszy wieczór.
Zgoda, zgoda ,zgoda,zgoda- Pan Bóg wtedy rękę poda.))

[judytak]

bo ja wiem, chyba razem zwariowaliście...
dziecko małe, siedzisz w domu, robisz się nieznośna: nie powiem, że nie
rozumiem, owszem rozumiem, też byłam nieznośna
ale nie aż tak...
jak musisz się powściekać (ja też czasami muszę, więc to rozumiem), to wściekaj
się "bezosobowo", wściekaj się nie na męża, tylko na "tematy zastępcze", to
powściekacie się razem, będzie fajnie ;o)
(na pogodę, na polityków, na szefa, na ciotkę co mieszka daleko itp. itd.)

jeśli mąż tyle śpi, to pewnie jest rzeczywiście zmęczony po pracy?
no i pewnie woli spać, niż słuchać tego twojego gderania...
nie mówiąc o tym, że jest śmiertelnie przerażony, co będzie, jak ty pójdziesz
do pracy, nie daj boże będziesz zarabiała więcej od niego, i albo nie będzie ci
potrzebny do niczego, albo będziesz chciała, żeby to on był "nianią i
gospodynią"?
nie wykluczyłabym depresji, wiele na to wskazuje (zaburzenia snu, myśli
samobójcze, agresja), ale może najpierw coś takiego:

zorganizuj 20 zł, kup wina (piwa, ciasto, co tam lubicie), siadajcie wieczorem,
jak dziecko śpi, i pogadajcie sobie
pogadajcie o tym, że "jesteście tylko sami sobie"
o tym, że się kochacie i potrzebujecie na wzajem
i teraz najważniejsze:
o tym, jak będzie, kiedy pójdziesz do pracy
bo przecież coś się zmieni?
wiele się zmieni?
nie czekaj, że samo się wyjaśni, kto, co, kiedy, tylko ustalajcie zawczasu
pomyśl, co chciałabyś od niego?
nie "tak naprawdę", "gdyby nie było ograniczeń", tylko konkretnie, od jutra?
może jak się po pracy prześpi, to włożysz mu dziecko do łóżka, niech to będzie
półgodziny na początek, jak mu będzie pasowało, to wstaje, a jak nie, to niech
leżą :o)
może wyjdziecie razem na spacer pod wieczór, to spokojnie wejdziesz do każdego
sklepu, dziecko z mężem zostawisz na zewnątrz, pooglądasz, powybierasz,
zapolujesz na promocje, przejrzysz wszystkie gazety na półkach...
albo co tam jeszcze wymyślisz...
i niech mąż też może "sobie życzyć", a ty wtedy nie marudź ;o)

no i jeszcze umówcie się, że przez tydzień nie mówicie o pieniądzach
zobaczycie, czy to pomaga

pozdrawiam
Judyta

judytak

[mamsia_dzidzi]

wiesz co zapowiada sie ze jednak zarobię wiecej od męża, on chyba sie zalamie

[cocollino1]

no to dobrze by bylo sprawy tak rozegrac, zeby poczul sie dumny ze ma taka
obrotna, madra i zaradna zone, a jednoczesnie moze go to zmobiliuje do pomocy w
pracach domowych?

[melka_x]

> wiesz co zapowiada sie ze jednak zarobię wiecej od męża, on chyba sie zalamie

a moze odetchnie z ulga, ze utrzymanie rodziny nie jest wylacznie na jego
glowie? To w koncu niezly stres. Mnie sie wydaje, ze wiecej facetow frustruje
sie faktem, ze zona nic nie zarabia, niz ze zarabia za duzo. Nie upieram sie,
podrzucam tylko mysl do rozwazenia

[monanan]

Ja nie rozumiem jednego - gosc nie chce pomagac przy dziecku bo jest zmeczony?
Przeciez mu nie kazesz zapi...ać, tylko cieszyc się potomkiem i zyciem
rodzinnym
A poza tym ja sobie nie wyobrazam nie wyjsc z domu bo jest dziecko. Kazda z nas
tego potrzebuje. Mowisz po prostu: kochanie wychodze na zakupy/do kolezanki/na
spacer. Uważaj na malucha. Pa pa

[mamsia_dzidzi]

wczoraj nie klócilismy sie cały dzień, troche mi pomógł maz.
Mam nastepny problem taki ze musze w tym tygodniu zalatwic badania do pracy, we
wtorem go informowalam ze roda,czw,pt musze ktorys z tych dni miec czas dla
siebie tylko rano.A to jest nie mozliwe bo maz pracuje rano.
On chce zebym poszla do pracy, namawiał mnie, chodz ja tez bardzo chcialam.
W tym problem ze go nie interesuje gdzie dam dziecko w tym czasie.On powiedział
ze nie moze wziasc wolnego.No to jak rozwiazac problem? Oczywiscie jak zwykle
musze liczyc na siebie.i ALBO KOGOS WYNAJDE ALBO ZREZYGNUJE Z PRACY, ALE TAKA
JEST PRAWDA ze zapewne nici wyjda z pracy (bo nikogo jeszcze nie znalazlam od 2
lat).Do złobka tylko wtedy zaprowadze dziecko, kiedy zaczne pracowac i podejme
decyzje 100% ze tam chce pracowac.
Inaczej wykluczone, bo nas nie stac.
Prosilam go wczoraj zey wzial wolne , przeciez sa 2 dni na dziecko albo 4 dni
na żądanie, ale on się boi wziąśc, taki jest.A wysyla mnie jak najszybciej do
pracy.

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

[mamsia_dzidzi]

powiedzial ze on moze wziasc dzien wolny np 2 tygodnie wczesniej zglosic, a nie
z dnia na dzien czy 3 dni wczensiej. I mial pretensje ze mu mowie w ten dzien
kiedy i ja sie o tym dowiedzialam.Besczelnośc, ja juz nie weim czy ja jestem
jakas glupia czy on.

Mamisio Dzidzi

[umasumak]

mamsia_dzidzi napisała:

> powiedzial ze on moze wziasc dzien wolny np 2 tygodnie wczesniej zglosic, a
nie
>
> z dnia na dzien czy 3 dni wczensiej. I mial pretensje ze mu mowie w ten dzien
> kiedy i ja sie o tym dowiedzialam.Besczelnośc, ja juz nie weim czy ja jestem
> jakas glupia czy on.
*****************************************************************************

No cóż, wolałabym nie odpowiadać na tak postawione pytanie. Doradzę Ci tylko w
kwestii merytorycznej. Jeśli na prawdę nie możesz liczyć na męża, to tym
bardziej powinnaś natychmiast iść do pracy, a nie z powodu badań rezygnować.
Nie chce mi się wierzyć, że nie masz jakiejś koleżanki, która mogłaby zostać z
maleństwem na parę godzin. A nawet jeżli tak jest, to z powodzeniem możesz
zabrac dziecko na badania. Mi się zdarzyło zabrać ze sobą córkę, gdy musiałam
zrobić badania łącznie z USG tarczycy (około pół godziny samo to badanie) i
zapewniam Cię, że jest to wykonalne. Jeden warunek - trzeba chcieć. A mnie się
wydaje, że Ty nie chcesz i zrobisz wszystko, nawet na złość, żeby tylko
udowodnić facetowi jaki jest beznadziejny i jak to wam się przez NIEGO życie
wali. Zmień nastawienie, bo bardzo źle skończycie. Pzdr

racja Umo...

[kalina_p]

Zgadzam się w 100%.
Na pare godzin mozna opiekunke wynająć.
Albo iść z dzieckiem.
Mój mąż TEZ NIE MOZE wziąc sobie wolnego (tego ustawowego) kiedy chce, takie
życie, niestety.
Niby jest ten urlop na dziecko i na żądanie ale niestety to zależy,
jakie "klimaty" sa w pracy i czy nie byłoby potem nieprzyjemności.
Zrozum trochę męża, naprawde.
Bo ja juz Ciebie kompletnie nie rozumiem...zero dobrej woli, same trudności i
jeszcze do faceta pretensje.

[umasumak]

A i chciałam Ci jeszcze powiedzieć, że mój mąż, nawet jak obieca, że weźmie
wolne na jakiś dzień, a raczej że wyjdzie na parę godzin, bo ja chciałabym coś
załatwić, to niejednokrotnie dzwoni z pracy, że bardzo przeprasza, ale ktoś tam
przyjachał do firmy i on musi być na spotkaniu, albo że wypadła mi kontrol,
albo jeszcze coś innego. Gdybym miała z tego powodu na nim psy wieszać, to
pewnie bylibyśmy już po rozwodzie. Troszkę więcej zrozumienia dziewczyno. Czasy
są tak beznadziejne, że każdy musi pilnować pracy, bo wiesz przecież jak trudno
ją znaleźć, a jeszcze trudniej utrzymać. Pzdr

[umasumak]

oczywiście miało być "wypadła mu kontrol" a nie "wypadła mi kontrol"

umasumak

[mamsia_dzidzi]

z malym dzieckiem pojade do pracy po papiery? pomyslą ze jestem jakas glupia,
mowilam na rozmowie ze nie ma problemu z dzieckiem, a teraz nagle przyjade z
dzieckiem wszystko zalatwiac do sekretariatu? oszalałas? w jakim Ty swiecie
zyjesz?

[mamsia_dzidzi]

na badania? dajcie spokój,nawet zalatwiac prace musze z dzieckiem? teraz to juz
gadacie glupoty, maz jak chce zebym pracowala, to musi wykazac troche
incjatywy, niestety.Ja wykazuje ze bede pracowala po 12 godzin.Wcale mi sie nie
uśmiecha pracowac po 12 godzin, z myslą ze przyjdę do domu do nastepnej roboty,
rano ja oczywiscie dziecko do żlobka, wieczorem kąpiel ja bo mąż bedzie spał,ja
jeszcze karmię dziecko, takze wiem ze na niego nie będę mogła liczyc.
Nie mam nawet kolezanki ktora moglabym posiedziec z dzieckiem.Jedynie tylko w
niedzielę, jak mąz ma wolne, to ona jest chętna(koleznak), bo pracuje i
studiuje, wiec nie ma szansy w inny dzien.

[amb25]

A czy ty w ogóle chcesz iśc do pracy? Bo nie gniewaj się - ale odnoszę
wrażenie, że wcale nie chcesz iśc do pracy, że wolałabyś siedzieć w domu.
Nie wiem w jakim charakterze będziesz pracować, ale dla mnie praca to
odpoczynek (głównie psychiczny)- choć po południu w domu dzieckiem zajmuje się
mąż a obiady najczęściej gotuje mi Teściowa. I wszystkie moje pracujące
koleżanki też uważają pracę za odpoczynek.
Kiedy siedziałam w domu z dzieckiem - prawie dwa lata też wariowałam i czasem
zachowywałam się żenująco. Jednak choć mieliśmy niewielkie problemy finansowe
to nigdy nie twierdziłam, że mój mąż jest winny. Ale namówiłam go do zmiany
pracy i jest ok. A oporny jest strasznie.
Ja wiem, że dziecko to duży problem i załatwiać pracy z dzieckiem na ręku nie
można - możesz jej po prostu nie dostać. Ale na badania spokojnie z dzieckiem
iść można, jak będa robili Ci prześwietlenie to może jakaś uprzejma pani z
recepcji zajmie się maluchem na chwilę.
A może możesz dziecko "podrzucić" na chwilę sąsiadce, albo do przedszkola
prywatnego czy żłobka? Sa też świetlice dla dzieci i nawet 0,5 rocznego
maluszka prrzyjmą na jakiś czas (krótki).
Mój mąż tez po pracy bywał bardzo zmęczony, w ogóle szybko się męczył, czasem
wydawało mi sie, że udaje, że robi to specjalnie. Po pewnym czasie okazało się
że ma chorą wątrobę i stąd te problemy.
Ale generalnie to jest on okazem rozpieszczonego lenia - mamusia za niego
wszystko robiła, wręcz starała się zgadywać jego życzenia. Powoli to zmieniamy.
Czy nie możesz wyjść gdziesz wieczoerm - choćby na spacer, żeby mąż zostal
zdzieckiem jak już sobie odpocznie? Spacer dobrze Ci zrobi.

[mamsia_dzidzi]

moje dziecko jest bardzo ruchliwe, nie rozumie jeszcze nic, nie wyobrazam sobie
zebym miala jechac robic badania, czekac w kolejce z malym dzieckiem, ktore nie
usiedzi chwili w spokoju, a co dopiero do pracy z dzieckiem, kierowniczka
pomyslalaby sobie ze zglupialam całkiem,jeszcze z wózkiem pewnie bym weszla.
O to chodzi ze ja chce isc do pracy ale nikt mi nie pomoze ani maż a tylko
wymaga.

[mamsia_dzidzi]

ja bym wszystko zrobila dla meza nawet poszlabym na jeden dzien zwolnienia,
zresztą są dwa dni na dziecko,i moze w tym wypadku wziąśc(dla chcącego nic
trudnego), ma mozliwosc, bo ja kiedys pracowalam tam gdzie on i znam
kierownictwo, zawsze mi szli na rękę, ale on jak zwykle wszystkiego się boi.

No nie mogę!

[kalina_p]

1. Masz dziecko a to jednak wiąże sę z pewnymi ograniczeniami.
2. Może w pracy męża coś się zmienilo i nie tak łatwo wziąć wolne (mój mąznie
może np. tak o! wziąć sobie wolnego dnia, nie zawsze).
3. Opiekunkę zatrudnij na kilka godzin.
4. Nie wymyślaj problemów, bo przesadzasz.
Zła jestes, że wszystkie tuttaj nie współczują Ci? Ja współczuję Twojemu
mężowi, naprawde.
Im więcej piszesz o tej sytuacji tym bardziej mi faceta skoda
Pozdrawiam tak czy siak i życze więcej zrozumienia, spokoju, dobrej woli a
mniej złości i pretensji do świata.

kalina_p

[mamsia_dzidzi]

trochę wiecej zrozumienia, opiekunkę zatrudnię jak mi zasponsorujesz, bo nas
nie stac, czytaj mój tekst ze zrozumeniem

[kalina_p]

na 3 godziny Cie nie stac?
Jeśli to jest kwestia "byc albo nie byc" (czyli miec prace albo nie mieć) to
rozmawiajmy powaznie..

[mamsia_dzidzi]

kalina_p napisała:

> na 3 godziny Cie nie stac?
> Jeśli to jest kwestia "byc albo nie byc" (czyli miec prace albo nie mieć) to
> rozmawiajmy powaznie..

nie stac mnie dzis na bochenek chleba.

[e_r_i_n]

A koleżankę jakąś masz? Bo to jest rozwiązanie.

A poza tym - w pracy, jeśli ktoś będzie niezadowolony, możesz uzyc tych samych
argumentów - że nie masz z kim dziecka zostawić.

A z dniem wolnym naprawdę może nie być tak łatwo - mój mąż kiedyś pracował w
firmie, w której musiał być nawet jeśli miał 40 stopni gorączki.

[mamsia_dzidzi]

kalina_p napisała:
> 1. Masz dziecko a to jednak wiąże sę z pewnymi ograniczeniami.

no własnie, ograniczeniem jest to ze musi pomóc inna sooba, bo nie zaszw mozna
poradzic sobie samemu.


> 2. Może w pracy męża coś się zmienilo i nie tak łatwo wziąć wolne (mój mąznie
> może np. tak o! wziąć sobie wolnego dnia, nie zawsze).


nie zmienilo sie nic, kompletnie, jestem na bierząco, na 100%, tylko mój mąż
jest taki ze boi sie cokolweik zalatwic

3. Opiekunkę zatrudnij na kilka godzin.

jak oplacicsz mi opikunkę nie ma sprawy

[mamsia_dzidzi]

nie mam skąd pozyczyc, dlugów mamy od cholery, dlatego nie chce zadluzac sie
ponownie, nie mamy skąd pozyczyc. Najtaniej a nwet bezplatnie jest zalatwic
przez męża sobie wolnego, dobrze wie ze nic nie zalatwie jak mi nie pomoze,
tylko on wie ze do tej pory sobie radzialm i ma mnie w d..., i dlatego nie
stara sie.

Nie wierze

[kalina_p]

a jak z nim o tym wolnym rozmawiałaś?
Może tak, jak pisałaś, z pretensjami itd? Może spokojnie i miło spróbwać?
Wytłumaczyc? Nie wnikam ale pomyśl sama, jak ta rozmowa wyglądała?
NIE WIEZRZE, że jeśli nie macie pieniedzy i masz możliwość załatwienia pracy o
mąż celowo to utrudnia. Po prostu w to nie wierze, sorry.

Kobieto!

[twinmama76]

Mój mąż NIE MÓGŁ wziąść wolnego na mój poród (ustawowo przewidziany 1 dzień),
chociaz wczesniej rozmawiał o tym z kierownikiem! Przyszedł dopiero po pracy i
zobaczył dzieci jako OSTATNIA osoba z rodziny! Jak myslisz, komu było bardziej
przykro - mnie czy jemu?
Przeważnie NIE MOŻE wziąść wolnego, a już napewno nie z dnia na dzień!
Wiem, że niestety nie mogę w tygodniu na niego liczyć i potrafie sobie
zorganizować pomoc. Jeśli sie nie da inaczej, to idę z dziećmi (1,5
bliźniakami).

Zgadzam się z Kaliną - sama wymyślasz sobie problemy i odpowiedzialność za
wszystko, nawet za WŁASNE niezorganizowanie zwalasz na męża.

[mamsia_dzidzi]

nie, on nie utrudnia, tylko sobie w mawia zeby nie zaklawteic, bo wie ze do tej
pory sobie dawalam radę,tylko ze w sprawie pracy to juz musi byc pomoc.

[e_r_i_n]

No to mu to powiedz, wytłumacz. Na SPOKOJNIE.

[kalina_p]

nie wierze, że ni chce pomóc, jesli nie macie kasy a załatwiasz prace. Może po
prostu NIE MOZE? Zobacz, ile dziewczyn o tym pisze...zastanów się, skoro jednak
wiekszośc faceta broni to może cos w tym jest..?

[mamsia_dzidzi]

> nie wierze, że ni chce pomóc, jesli nie macie kasy a załatwiasz prace. Może
po
> prostu NIE MOZE? Zobacz, ile dziewczyn o tym pisze...zastanów się, skoro
jednak
>
> wiekszośc faceta broni to może cos w tym jest..?


moze i ja nie mam racji, moze powinnam zrezygnowac, skor nie pomoze mi, jego to
kompletnie nie obchodzi, tak mi wczoraj powiedzial

[mamsia_dzidzi]

powiedzial ze taki jest ze nie potrafii nic zalatwic ze go nie obchodzi nic
wiecej,nie zalatwi i koniec - to są jego słowa.

[kalina_p]

takie słowa to mie sie kojarza jedynie ze wsciekłym i załamanym facetem.
Pogadajcie spokojnie...

[kalina_p]

A kłóciliscie sie pewnie?
Może pogadaj z nim o tym na spokojnie, wykaz dobra wolę, nie miej pretensji i
sobie wyjaśnijcie.
A rezygnowac nie powinnas chyba, skoro to dla Ciebie takie ważne i forsy
brakuje...

[e_r_i_n]

mamsia_dzidzi napisała:

> moze i ja nie mam racji, moze powinnam zrezygnowac, skor nie pomoze mi, jego
> to kompletnie nie obchodzi, tak mi wczoraj powiedzial

A potem mieć argument do kolejnego wypominania? Ja wierzę, że facetowi może być
ciezko wziac wolne. I wierze, ze sa inne wyjscia, zeby załatwic konieczne do
pracy formalnosci. W ostatecznosci mozna zalatwic je z dzieckiem (wiele mam ma
zapewne doswiadczenie z załatwianiem 'papierków' z dzieckiem na reku, ja
osobiscie do nich naleze).

[mamsia_dzidzi]

e_r_i_n napisała:

> mamsia_dzidzi napisała:
>
> > moze i ja nie mam racji, moze powinnam zrezygnowac, skor nie pomoze mi, j
> ego
> > to kompletnie nie obchodzi, tak mi wczoraj powiedzial
>
> A potem mieć argument do kolejnego wypominania? Ja wierzę, że facetowi może
być
>
> ciezko wziac wolne. I wierze, ze sa inne wyjscia, zeby załatwic konieczne do
> pracy formalnosci. W ostatecznosci mozna zalatwic je z dzieckiem (wiele mam
ma
> zapewne doswiadczenie z załatwianiem 'papierków' z dzieckiem na reku, ja
> osobiscie do nich naleze).

tak, ja moge isc na reku z dzieckiem, ale ja nie chce tego robic, bo moze ze
mnie zrezygnują skoro nie mam z kim zostawic dziecko, ja jeszcze nie
pracuję,obiecalam ze z dzieckiem nie bedzie problemu, a jednak....

[e_r_i_n]

Powiedzialas, ze jak bedziesz pracowac, nie bedzie problemu. Na razie nie
pracujesz, nie zarabiasz, wiec nie masz pieniedzy na opiekunke czy zlobek.
Jasna sprawa, dla pracodawcy rowniez, mysle.

A co z kolezanka/sasiadka/kims innym, kto moglby sie podjac opieki?

[mamsia_dzidzi]

e_r_i_n napisała:

> Powiedzialas, ze jak bedziesz pracowac, nie bedzie problemu. Na razie nie
> pracujesz, nie zarabiasz, wiec nie masz pieniedzy na opiekunke czy zlobek.
> Jasna sprawa, dla pracodawcy rowniez, mysle.
>
> A co z kolezanka/sasiadka/kims innym, kto moglby sie podjac opieki?

oszukalam ze babcia sie zajmie dzieckiem, a pozniej pojdzie do zlobka, zeby
dostac tą pracę, kierowniczka która mnie przyjmowala, to tylko dawala warunek
ze z dzieckiem nie bedzie problemu.

[e_r_i_n]

No to trochę nierozsadnie zrobilas. Wiesz, ze dziecko od razu nie zostaje
w zlobku na 8 godzin? Jak sobie wyobrazasz poczatki, kiedy dziecko sie musi
zaadaptowac?

[umasumak]

mamsia_dzidzi napisała:

> nie, on nie utrudnia, tylko sobie w mawia zeby nie zaklawteic, bo wie ze do
tej
>
> pory sobie dawalam radę,tylko ze w sprawie pracy to juz musi byc pomoc.

****************************************************************************

Musi, nie musi, dziewczyno a co by było gdybyś była samotną matką? Też byś do
pracy nie poszła i piętrzyłabyś przeszkody? Jeszcze raz Ci powtarzam: przestań
liczyć na kogokolwiek poza sobą, zorganizuj sobie dzień załatwiania formalności
tak, jakbyś była samotną matką. Pomyśl, jak dostaniesz tę pracę, to będzie wam
lepiej finansowo. Chyba warto zrobić jeszcz ten wysiłek?

[mamsia_dzidzi]

gdybym byla samotną matką, to zapewne znalazlabym sobie faceta, nigdy sama bym
nie byla.Skoro mam męza to mi musi pomoc w takiwj sytuacji gdzie ja nie mogę
sama sobie pomóc, wiem ze jakby chciał to by zalatwil.

a może nie chce, bo

[kalina_p]

ma Ciebie dosyc? Pretensji, wypominania? Może sie juz "czara przelała" i facet
naprawde ma w nosie, co załatwisz i jak? Może juz dosyc ma wysłuchiwania, jaki
to jest do dupy i że nic nie potrafi?
Wcale bym się mu nie dziwila...
masz 3 wyjścia:
-zmienic swój do niego stosunek
-rozwieśc się i byc samotna matka
-znależc nowego, który bedzie Cie utrzymywał

[mamsia_dzidzi]

kalina_p napisała:

> ma Ciebie dosyc? Pretensji, wypominania? Może sie juz "czara przelała" i
facet
> naprawde ma w nosie, co załatwisz i jak? Może juz dosyc ma wysłuchiwania,
jaki
> to jest do dupy i że nic nie potrafi?
> Wcale bym się mu nie dziwila...
> masz 3 wyjścia:
> -zmienic swój do niego stosunek
> -rozwieśc się i byc samotna matka
> -znależc nowego, który bedzie Cie utrzymywał

on musi miec wyjscie albo mi pomoze, albo bedziemy tak zyc, ze na nic nas nie
stac. Niech się ktoś wypowie wreszcie ze w tym temacie jesli chodzi o prace mam
rację.Skoro decydowal sie na dziecko, wysyla mnie do pracy to chyba musi mi
pomóc, zeby nie weim co.Nawet urlop planują za niego, nie mozna byc taką
ofiarą. Pytają sie kiedy chce miec urlop a on nie wie,nie zalezy mu, to chyba
nie jest moja wina, bo problemy w malzenstwie zaczely sie rok temu,a 5 lat temu
byl w wojsku i tylko na przysiege przyjechalam do niego, bo w ciągu roku nie
wyszedł na przepustkę bo bał sie zapytac o nią.

.......................boże!

[kalina_p]

to w takim razie po co brałaś ślub?
Skoro to taka ofiara i Cię wkurza?
Wybrałaś sobie męża to postaraj się życie z nim ułożyć a jak nie to sie
rozstańcie.
Nie masz racji z ta praca, wiele nas juz Ci o tym napisało. Sorry.
Pozdrawiam

[redmiss]

ty tylko czekasz, żeby ci ktoś napisał, że masz rację jakie to żałosne...
zamiast czytać rad i premyśleć wszystko, tylko czekasz, aż ktoś powie: biedna
dziewczynka, no masz rację, twój chłop to gnojek!
Wiesz co ci powiem?? WIDZIAŁY GAŁY CO BRAŁY!!! teraz radź sobie sama, skoro
wszystkie wypowiedzi cię nie zatysfakcjonują!

[nanuk24]

"byl w wojsku i tylko na przysiege przyjechalam do niego, bo w ciągu roku nie
wyszedł na przepustkę bo bał sie zapytac o nią."

No wlasnie. Mnie sie Droga Kolezankao wydaje, ze nie staral sie o przepustke, bo
zadna przyjemnosc bylo sie z toba widywac. I wcale mu sie nie dziwie.

Ja wolalabym walnac 10 razy glowa w mur, niz siedziec pod jednym dachem z jedza,
ktorej jedynym celem jest dokuczyc ososbie, ktora sie niby kocha.

nanuk24

[mamsia_dzidzi]

nanuk24 napisała:

> "byl w wojsku i tylko na przysiege przyjechalam do niego, bo w ciągu roku nie
> wyszedł na przepustkę bo bał sie zapytac o nią."
>
> No wlasnie. Mnie sie Droga Kolezankao wydaje, ze nie staral sie o przepustke,
b
> o
> zadna przyjemnosc bylo sie z toba widywac. I wcale mu sie nie dziwie.
>
> Ja wolalabym walnac 10 razy glowa w mur, niz siedziec pod jednym dachem z
jedza
> ,
> ktorej jedynym celem jest dokuczyc ososbie, ktora sie niby kocha.


jędzą to ty jestes.
Nie znasz mnie i nie ubliżaj. Wcale na przeputskę nie musiał do mnie
przyjezdzac,on nawet do rodziców nie przyjechał, nawet mama jego mówiła mi to
samo co mysle.
Walnij sobie głową w mur w mur i odetchnij

[umasumak]

i na tym możemy właściwie skończyć dyskusje. Ty po prostu nie chcesz nic
zmienić. Kompletny brak dobrej woli. Ręce opadają. Pozdrawiam i życzę więcej
rozsądku

[mamsia_dzidzi]

do tej pory byłam samowystarczalna, dobrze o tym wie, dlatego ma takie
podejscie do wszystkich spraw, on mi nie pomoze, ja to wiem a w tym przypadku
ja nie mam co zrobic z dzieckie, to jest praca i musze zalatwic wszystko sama,
nie wezmę dziecka ze sobą, ja nie ide zalatwiac coś urzędowo,ani na pocztę.To
jest już ważniejsza sprawa, tutaj wykluczona jest obecnosć z dzieckiem.

[e_r_i_n]

Ok, wiec skoro wiesz, ze nie pomoze, to o co zlosc? Znajdz inne rozwiazanie
i koniec.

[kalina_p]

ale wtedy nie mialaby o co miec pretensji do męża, ehehe.
To chyba kólko zamkniete

[mamsia_dzidzi]

złosc jest o to ze nie mam mi kto pomoc ze mam takiego męża.Nie wiedzialam ze
bede sama wszystko musiala robic.

małżeństwo to 2 osoby

[kalina_p]

które jakos musza i chca się dogadac.
Jak jedna sie przestaje starać to druga może pomóc, jak druga zaczyna miec
klopoty to ta pierwsza pomaga. Kompromisy. Zrozumenie.
Stosunek roszczeniowy do zycia i faceta to nie jest rozwiazania.
zastanow się troche nad tym.
Ja juz tu napisałam, co mialam napisac i podobnie, jak Uma zycze wiecej
zrozumienia.
zastanow sie, co robisz i czego chcesz.
pozdrawiam

[mamsia_dzidzi]

nie o to chodzi czy usatysfakcjonowaly mnie odpowiedzi czy nie. Chodzi o to co
pisalam, ja nie dam rady zalatwic pracy bez pomocy męża, juz kombinowalam
wszystkiego, on musi byc i mi pomoc.Tylko moze problem polega na tym ze jakbym
go tak prosila np zeby zrobic cos po jego mysli to pewnie i by dal sie namowic,
ale siedzenie z dzeckiem wykluczone, on nie lubi opiekowac się, nie nakarmi,
nie przewinie...

[kalina_p]

ja myslę, że jakby zostal sam to by i nakarmil i przewinąl, bo nie mialby
innego wyjścia
Pogadaj z nim spokojnie, milo, jeszcze raz.
I naprawde nie miej do niego o wszystko pretensji.

[mamsia_dzidzi]

dzis poprosze go ostatni raz, jesli nie to wyjscie mam tylko w niedzielę,ale w
niedzielę wszystko zamkinięte.

[e_r_i_n]

A czy Ty robisz tylko rzeczy, które lubisz? Ja na przykład nie lubię zmywać
naczyń i obierać ziemniaków, ale to robię, bo nikt za mnie tego nei zrobi.
I Twój mąż, tak jak pisze Kalina, będzie musiał przewinąc i nakarmić.

[mamsia_dzidzi]

ale jak go zostawic z dzieckiem? nie on nie nakarnmi bo dziecko nie lubi od
niego, juz próbowal, jak mu nakazalam,a nie przewinie napewno.dziecko bedzie
chodzilo w pamppersie caly ddzie, odparzone, taka prawda.

[e_r_i_n]

Wiesz, nie wierzę, że zniesie płacz głodnego i nieprzewinietego dziecka (jesli
nie z zalu, ze dziecku zle, to chociaz z braku cierpliwosci).

A moze warto zakopac topor wojenny z dziadkami?

[mamsia_dzidzi]

dziadkowie i rodzice mieszkają 600 prawie km od nas.Siostra prawie 200km, brat
tez 600 prawie

[mamsia_dzidzi]

dlatego mamy malo znajomych, nie ma szans. Tak mi przykro, trafiła sie praca,
od roku poszukuję a nawet dluzej a on mi robi taka łaskę.

[e_r_i_n]

Az mnie kusi, zeby zapytac, skad jestes i zaproponowac pomoc. Ciekawe, czy
jakies przeciwwskazania do tego beda

no jeszcze napisze jednak:

[kalina_p]

nie wydaje mi sie, żeby to byla "łaska". W pierwszym poscie opisalas sytuacje,
której np. mój mąz by nie zniósł. Albo by sie wściekl albo mnie zostawił
Wydaje mi się, ż Twój mąz ma dosyc tego, co się dzieje. I wydje mi sie, że
najpierw Ty powinnas się zmienić, żeby cos zaczęło się polepszać.
A skąd jestes?
Może ktoś z forum może zostac z Twoim dzieckiem na pare godzin na czas
załatwiania tych badań?

[kalina_p]

zniesie, twardy jest! A co!
hehe.

[mamsia_dzidzi]

dzis zobaczymy, ale skoro nie zalatwil wczoraj, dzis to i jutro nici zapewne.
Zaraz mu przypomne jeszcze smsem. Nawet nie mamy skąd pożyczyc pieniędzy, ja
mam tylko jedną kolezankę, ona mi juz pozyczyla, wiec najpierw musze jej oddac,
bo nie mam mowy inaczej, a mąż ma kolegów wiecej w pracy,i tez nie ma od kogo.
Ja pracowalam tez tam, ale to są sami faceci, Własnie jego koledzy.

[mamsia_dzidzi]

mieszkamy w Warszaiwe

[e_r_i_n]

No to tak jak ja. Do kiedy musisz zrobic te badania?

[mamsia_dzidzi]

do jutra.

Erin

[kalina_p]

to jest nas 2, z jednym dzieckim sobie poradzimy?
dawaj, pomożemy koleżanc!

[e_r_i_n]

No jasne. Tyle, ze ja jutro rano niedyspozycyjna - zajecia na uczelni mam

[kalina_p]

wylamujesz się!
a ja Cie przy okazji chciałam poznać

[mamsia_dzidzi]

jak sie wyłamuje, no co TY

[e_r_i_n]

No nei wyłamuję, tylko ostatnio i tak duzo zajec przez chorobe syna zarwalam i
wiecej nie moge
A poznac sie mozemy i bez takiej okazji

[kalina_p]

podrzuc mi malego. Ile ma?Pare godzin wytrzymam. Chyba, że ma uczulenie na
sierśc...mam psy i koty.

[mamsia_dzidzi]

a gdzie mieszkasz?
jak dzis nic nie zalatwi to chcetnie skorzystam

[mamsia_dzidzi]

wieczorem sie odezwe i napisze wszystko. Powiem mu ze obce mamy z forum chcą mi
pomóc a własny mąż robi mi łaske.

[e_r_i_n]

No jak tak mu powiesz, to na pewno wszyyyystko zalatwisz... Ech...

kobito...

[kalina_p]

jak mu tak powiesz to na pewno będzie pk...No zastanow się!
Porozmawiaj z nim milo i spokojnie a nie tak!!!

[mamsia_dzidzi]

a co mam mu powiedziec ze "trudno jak mi nie pomozesz to nie bede sie
denerwowala,ok, poradze sobie sama?" Ja juz mam takie nerwy z tego powodu ze
bym go rozszarpala.

[kalina_p]

Powiedz mu tak:
"kochanie, prosilamCie o wolne, pamiętasz? bardzo mi na tym zależy. Tbie
przeciez tez, bo moge załatwićpracę...Postaraj się, prosze, żby wziąć wolny
dziń. Wierzę, że Ci się uda, bylabym Ci bardzo wdzięczna i zadowolona. Dobrze?"
A potem daj mu buziaka))

[mamsia_dzidzi]

ok.dzis mu tak powiem, wieczorem sie odezwe.

ok, tylko pamietaj

[kalina_p]

bądź spokjna, wspieraj go, utwierdzaj w tym, ż jest nezatapion i ż potrafi nie
kłć s nim i rozmawiaj urzywajac rzeczowych argumentów
typu :wolne=badania=praca=forsa.

[pade]

wiesz co, z zainteresowaniem przeczytałam wszystkie wypowiedzi i przyszedł mi
do głowy taki pomysł (może głupi)nie znam warunków pracy Twojego męża itd, ale
ja bym zaprowadziła dziecko do pracy męża i poprosiła żeby popilnował (musiałby
wtedy wziąć chociaż dwie godziny wolnego)a potem szybciutko polecialabym na
badania i tyle. Możesz go uprzedzić o takiej ewentualności, ale nie groźbą!!!
Jesli pomogą Ci dziewczyny z forum to znów wyjdzie na to, że zawsze sobie sama
radzisz, a on się już pewnie do tego przyzwyczaił, a ponadto podejrzewam, że
dość często mu to wypominasz (że radzisz sobie sama), więc nie dziwię się, że
się zaparł i nie chce pomóc. Spróbuj tez czasem poodgrywać słabą kobietkę..On
na pewno chce się czuć potrzebny i doceniany, a skoro wszystko robisz sama, a
zwłaszcza koło dziecka, to mu się nie dziw że nie chce. Boi się, że będziesz na
niego wrzeszczeć, że robi coś nie tak, po prostu...

[e_r_i_n]

Tak, dokładnie. Ze tym razem poradzisz sobie sama, ale jak pojdziesz do pracy,
to musi sie liczyc z tym, ze bedzie musial sie mocniej zaangazowac w zycie
rodziny.

[g0sik]

Jeśli dostaniesz pracę to co z dzieckiem? Nie wierzę że z dnia na dzień
rozwiążesz problem jeśli nie potrafisz zorganizować sobie wyjścia na badania.
Nie we wszystkich żłobkach są miejsca z dnia na dzień, a opiekunka to poważny
wydatek.

Gdybyś miała problem z wyjściem na te badania możesz maleństwo podrzucić do
mnie. Ola ma opiekunkę, nie będzie problemu żeby przez parę godzin zajęła się
dwojgiem dzieci.

A jeśli chodzi o Twojego męża to wrzuć trochę na luz. Facet długo tego gderania
i pretensji nie wytrzyma, a jeśli się rozstaniecie będzie Ci o wiele ciężej.
Nie oszukuj się, że jest wielu chętnych facetów którzy marzą o tym żeby wziąść
sobie na głowę utrzymanie baby i cudzego dziecka. Prędzej trafisz na
szukających niezobowiązującego seksu niż gotowych do zobowiązań.

[e_r_i_n]

g0sik napisała:

> Jeśli dostaniesz pracę to co z dzieckiem? Nie wierzę że z dnia na dzień
> rozwiążesz problem jeśli nie potrafisz zorganizować sobie wyjścia na badania.
> Nie we wszystkich żłobkach są miejsca z dnia na dzień, a opiekunka to poważny
> wydatek.

Dokładnie tak. W Warszawie jest problem z miejscami, a poza tym przecież
dziecko się musi do zlobka przyzwyczaic (i zajmie to jakiej dwa, trzy tygodnie
minimum).

no wiec sobie przeczytalam

[wieczna-gosia]

i troche mi sie zmienil poglad- sluchaj ty idziesz do pracy tak?

No wiec moim zdaniem dziecko juz dawno powinno byc w zlobku zaaklimatyzowane.
Wtedy ty bys miala czas na badania i papiery a twoj maz widzialby ze ty do tej
pracy idziesz. Bo na razie widzi ze nie idziesz. No OK, on zaluzmy jutro wezmie
dzien wolny. Albo kalina serce czlowiek przypilnuje ci dziecka. Od kiedy masz
pracowac? Co wtdy z dzieckiem? A jak zachoruje ( a zachoruje na pewno, pare razy
i na tydzien minimum)?

No ludzie- ustalcie moze pewne sprawy miedzy soba zamiast podejrzewac sie o
chorobe umyslowa. Jak ja sie zabieram do rzeczy w taki wlasnie sposob od d...
strony- czyli zaczynam od najazdu na meza ze mi nie pomaga i dlaczego mi nie
pomoze bo przeciez musimy... itd, to tez mi nie idzie. Natomiast gdy siadam z
nim- duuuzo wczesnij i ustalam- to i to musze zalatwic, tu i tu jestes mi
potzrebny. I wtedy nawet jak mu sie zdarzy nawalic- a zdarza mu sie dokladnie
tak jak u Umy dzeci ja wymeldowalam w jeden dzien a moj maz od dwoch tygodni
odwoluje nasze plany bo po prostu NIE MOZE wziac wolnego.

[cocollino1]

No i ja poczytalam, i mysle ze jednak to zachowanie meza nie wzielo sie znikad,
moze to byc wlasnie efekt czestego, nie wiem moze codziennego utyskiwania zony,
ze maz jest do d.... A w kwestii pracy, to oczywiscie ja sie zgadzam, ze
pojscie na rozmowe z dzieckiem nie jest zbyt wlasciwe, zwlaszcza ze obiecywala,
ze z dzieckim problemow nie bedzie bo ma zapewniona opieke. No ale tutaj to juz
mozna miec pretensje tylko do samej siebie. No skoro ide na rozmowe to nie po
to zeby nawciskac kitu potencjalnemu pracodawcy, ze bedzie ok z dzieckiem,
tylko ide bo juz mam ustalone kto i jak zaopiekuje sie dzieckiem. Czyli omawiam
z mezem na spokojnie zanim zaczne szukacc roboty jak zapewnimy opieke
dziecku.chyba trzebaby bylo jeszcze raz zaczac z mezem pewne tematy i pewne
rzeczy ustalic i dopiero zaczac dzialac. I nie dolowac ani męża ani siebie.
Ktos tu fajnie napisal, ze gramy w jednej druzynie z mezem i bronimy tej samej
bramki a nie strzelamy sobie samoboje.

[ulkapolla]

cocollino1 napisała:
> Ktos tu fajnie napisal, ze gramy w jednej druzynie z mezem i bronimy tej
samej
> bramki a nie strzelamy sobie samoboje.

Tylko, ze maz autorki postu jest raczej biernym graczem i malo go obchodzi co
do ich wspolnej bramki wpadnie.

[nanuk24]

ulkapolla napisała:


> Tylko, ze maz autorki postu jest raczej biernym graczem i malo go obchodzi co
> do ich wspolnej bramki wpadnie.

Ja sie nie dziwie, ze maz jest biernym graczem. Bo skoro on strzeli bramke, a
zona zaczyna najezdzac, jakim on jest niedorajda, bo strzelil nie z tej strony
co trzeba.

Ja osobiscie nie chcialabym, zeby maz wrzeszczal na mnie, jakim to ja jestem
nieudacznikiem.

[mamsia_dzidzi]

wieczna-gosia napisała:
> i troche mi sie zmienil poglad- sluchaj ty idziesz do pracy tak?
>
> No wiec moim zdaniem dziecko juz dawno powinno byc w zlobku zaaklimatyzowane.
> Wtedy ty bys miala czas na badania i papiery a twoj maz widzialby ze ty do tej
> pracy idziesz. Bo na razie widzi ze nie idziesz. No OK, on zaluzmy jutro
wezmie
> dzien wolny. Albo kalina serce czlowiek przypilnuje ci dziecka. Od kiedy masz
> pracowac? Co wtdy z dzieckiem? A jak zachoruje ( a zachoruje na pewno, pare
raz
> y
> i na tydzien minimum)?


powinno i nawet 2 miesiace wczesniej byc w złobku, ale my nie mamy sponsorów
jak wspominałam, dlatego nie stac mnie na zlobek, dzis nie mam na chleb, a co
dopiero złobek.
Druga sprawa, wiec gdy podejmę pracę, zarobię to dziecko moze isc do tego
zlobka, a jak zachoruje to albo zrezygnuje z pracy, albo pojde na zwolnienie.
Inaczej nie da rady.

[e_r_i_n]

mamsia_dzidzi napisała:

> powinno i nawet 2 miesiace wczesniej byc w złobku, ale my nie mamy sponsorów
> jak wspominałam, dlatego nie stac mnie na zlobek, dzis nie mam na chleb, a co
> dopiero złobek.

Ale zrozum - dziecko od pierwszego dnia nie bedzie mogło zostać w złobku na
całe 8 godzin (bo zapewne tyle bedziesz pracowac). Wiec niestety - konieczne
jest nawet zapozyczenie sie (dla dobra dziecka).

> Druga sprawa, wiec gdy podejmę pracę, zarobię to dziecko moze isc do tego
> zlobka, a jak zachoruje to albo zrezygnuje z pracy, albo pojde na zwolnienie.
> Inaczej nie da rady.

Hmmm, dzwine to wszystko dla mnie...

dziwne?

[mamsia_dzidzi]

e_r_i_n napisała:

> Hmmm, dzwine to wszystko dla mnie...

dziwne, ? jakbys nie miala co jest to tez mialabys takie podejscie do
wszystkiego.Ja musze ryzykowac,żeby dostac tą pracę. Musze powiedziec ze mam z
kim zostawic dziecko zeby dostac prace, to nie bedziemy cierpiec na tyle jak
teraz.

korekta, jakbys nie miała co "jesc"

[mamsia_dzidzi]

[e_r_i_n]

Ja rozumiem, ze powiedzialas w pracy, ze sprawa z dzieckiem jest zalatwiona.
Teraz tylko powinnas zadbac tez o spokoj dziecka, ktore musi miec czas na
przyzywczajenie sie do zlobka. Bo powiedz szczerze - jak Ty to sobie
wyobrazasz? Zaczynasz prace 4 maja i dziecko 4 maja idzie do zlobka na 8
godzin? (pomijam juz fakt, ze pierwsza pensje dostaniesz pod koniec maja,
a za zlobek trzeba zaplacic do 5).

[kalina_p]

wiesz, erin, dla mnie tez to jest dziwne wszystko.
Niby praca itd. a nic nie zalatwione...
Pisalas, mamsiu, ze praca 12 godzin?
A zlobek 8...
I jak z ta platnoscia pod koniec miesiaca?
Jakos to wszystko wydaje sie być lekko naciągane

[ulkapolla]

Tez juz zaczynam myslec, ze to fikcja jakas.

no nie........

[mamsia_dzidzi]

ulkapolla napisała:

> Tez juz zaczynam myslec, ze to fikcja jakas.

ze tak się ukłąda w moim związku to odrazu fikcja?
Dajcie spokuj. Mąż wczoraj był na rozmowie i chcieli go przyjąc do pracy, w
której zarobiłby o 150 zł mniej, z tym ze lepsze warunki pracy o wiele lepsze.
Bo tutaj ma niestety złe, no i chce tą pracę zmienic.
To juz całkiem sie załamałam.
Dziś nie muszę robic badan,bo wczoraj zadzwonila do mnie pani z innej pracy
(wysyłalam 100 CV) i zaproponowala pracę nawet lepszą bo za te same zarobki a
nie po 12 godzin, tylko pół etatu.Więc nie ma co sie zastanawiac tylko iść na
pół etatu, i jest możliwość pracowania wtedy kiedy mi odpowiada w godzinach
między 9 a 21. Także złobek odpada, bo i tak narazie nie mamy pieniędzy, a mąż
pracuje do 14, więc czy chce czy nie chce bedzie po pracy zajmowal sie
dzieckiem.I juz mnie to mało obchodzi, ja chce isc do pracy.
A, i jeszcze jedno ze jakby zmienil prace to dopiero po 3 miesiacach zarabiałby
tyle samo co teraz(czyli mało) ale zmieniłby branżę i warunki pracy. Ale
godziny pracy znów do 18, więc cały dzień, a jakby zmienil tą pracę to moja
praca wykluczona.
Znów jest problem, ale chyba bedzie musial zostac przy tej pracy.

No to świetie!!!!!!

[kalina_p]

Masz prace, kłpot z glowy, pieniędy będzie więcej, super!
Mam nadzeje, że się cieszysz...
No a teraz zotje sprawa męża - pomyśl o tym, co tu dziewczyny pisaly i sprobuj
jaos to małżeństwo naprawić...Powodzenia żyzę!

[ulkapolla]

Dziewczyny,
Czytam i oczom nie wierze. Przeciez mamsia_dzidzi nie jest samotna matka! Ma
meza, ktory jest ojcem dziecka. I ma od niego niczego nie wymagac? Zadnej
pomocy? Liczyc tylko na siebie a biednego, zmeczonego faceta zostawic w
spokoju? Cos tu jest nie tak. Facet na moje oko ma wszystko gdzies i chce tylko
swietego spokoju a Wy jednoglosnie go usprawiedliwiacie. On ma obowiazek jej
pomoc, zwlaszcza, ze dziewczyna idzie do pracy. Ma obowiazek pomagac jej na
codzien. O ile w przypadku meza to nie jest depresja (a na tym sie nie znam) to
moim zdaniem gosc zasluguje na poteznego kopniaka. Nie wiem ile ma ich dziecko.
Ale to, ze do tej pory rozstawala sie z dzieckiem tylko na czas kapieli jest
dla mnie niewyobrazalne. I jeszcze zarzucacie jej brak zorganizowania. Naprawde
nie poznaje Was. A mamsi_dzidzi wpolczuje, jej mezowi ani troche.

[dzindzinka]

Popieram Twój głos. W głowie mi się nie mieści takie zachowanie męża. Sama
trochę zrzędzę, że mąż za mało mi pomaga np. nie umyje po sobie nawet łyżeczki,
nic nie ugotuje choćbym była umierająca (nie lubi i nie umie), ale dziećmi
zajmuje się bez problemu i wykonuje inne czynności domowe. Kobiety bardzo często
rozgrzeszają nieróbstwo faceta, w końcu to one same tych tych facetów wychowują.
Mamusia wszystko zrobi za syneczka, który widzi, że tatuś też w domu nic nie ruszy.

I co teraz robić? Zrzędzenie nie pomaga. Chyba dziewczyny dobrze radzą, że
najpierw należy działać "po dobroci".

[ulkapolla]

dzindzinka napisała:

> I co teraz robić? Zrzędzenie nie pomaga. Chyba dziewczyny dobrze radzą, że
> najpierw należy działać "po dobroci".


Wiesz co, znam mnostwo facetow ktorzy olewja dzialania "po dobroci". Ja jak cos
od mojego meza chce, to mowie jasno i prosto ale dosyc dobitnie bo delikatnie
prosic to moge kilka dni.

[g0sik]

ulkapolla napisała:

Wiesz co, znam mnostwo facetow ktorzy olewja dzialania "po dobroci". Ja jak cos
od mojego meza chce, to mowie jasno i prosto ale dosyc dobitnie bo delikatnie
prosic to moge kilka dni.


Dobitnie nie pomogło więc co proponujesz? Moim zdaniem szybciej się dogadają
jak usiądą i porozmawiają niż gdy ona bedzie się na darła i jego obarczała winą
że nie może pójść do pracy. Nie uważasz, za trochę nierozsądne, że w przeddniu
otrzymania pracy (zakładam, że etat jest od zaraz a nie za pół roku) dziewczyna
nie ma co zrobić z dzieckiem? Problem sam się rozwiąże? Jeśli teraz nie potrafi
zorganizować sobie wyjścia na 2-3 czy 4 godziny to co będzie dalej?

Czy wyjściem jest stawianie sprawy na ostrzu noża: jak mąż nie zostnie z
dzieckiem to nadal będą klepać biedę i niech on się martwi bo ona do pracy nie
pójdzie? Albo że go zostawi i znajdzie sobie innego faceta bo nie potrafi być
sama?
Jak jesteś taka wyrozumiała to podeślij jej jakiegoś dobrze sytuowanego i
fajnego kolegę który będzie chciał utzymywać ją i dziecko....

[pade]

wiesz co, z zainteresowaniem przeczytałam wszystkie wypowiedzi i przyszedł mi
do głowy taki pomysł (może głupi)nie znam warunków pracy Twojego męża itd, ale
ja bym zaprowadziła dziecko do pracy męża i poprosiła żeby popilnował (musiałby
wtedy wziąć chociaż dwie godziny wolnego)a potem szybciutko polecialabym na
badania i tyle. Możesz go uprzedzić o takiej ewentualności, ale nie groźbą!!!
Jesli pomogą Ci dziewczyny z forum to znów wyjdzie na to, że zawsze sobie sama
radzisz, a on się już pewnie do tego przyzwyczaił, a ponadto podejrzewam, że
dość często mu to wypominasz (że radzisz sobie sama), więc nie dziwię się, że
się zaparł i nie chce pomóc. Spróbuj tez czasem poodgrywać słabą kobietkę..On
na pewno chce się czuć potrzebny i doceniany, a skoro wszystko robisz sama, a
zwłaszcza koło dziecka, to mu się nie dziw że nie chce. Boi się, że będziesz na
niego wrzeszczeć, że robi coś nie tak, po prostu...

[ulkapolla]

Niewiele zrozumialam z Twojej wypowiedzi a co do tego wszystkiego ma propozycja
podsuniecia kolegi to juz zupelnie nie rozumiem.
Ja tylko uwazam, ze dziewczyna ma za duzo na glowie a maz jej zupelnie nie
pomaga. Nie wierze, ze zaczela od stawiania sprawy na ostrzu noza. Ma prawo juz
byc zmeczona jakimkolwiek brakiem zainteresowania i zaangazowania z jego
strony, moze juz nie potrafi podejsc do tego wszystkiego na spokojnie. Zdziwilo
mnie przede wszystkim niemal jednoglosnie bronienie olewajacego wszystko meza i
huzia na biedna, zestresowana i zmeczona dziewczyne.

Ulkapolla i Dzindzinka

[umasumak]

Moje wypowiedzi nie miały na celu opowiedzenie sie po czyjejkolwiek stronie.
Nie rozgrzeszam faceta, ale jakikolwiek nie byłby powód jego zachowania, to
takim postepowaniem autorka wątku raczej nic nie wskóra. Owszem, nie jest
samotną matką, ale jesli facet jest np chory na depresje, to Ona musi wziąść
sprawy w swoje ręce. A jeśli jest patentowanym leniem, to też musi zacząć
liczyć na siebie, a faceta małymi kroczkami przyzwayczajać do tego, że nie jest
panem i władcą, koło którego trzeba latać. Ale powtarzam - małymi kroczkami, bo
rewolucje jak widać w tym przypadki nie działają. Pzdr

[ulkapolla]

Uma,
Co do stwierdzenia depresji to chyba zgodzisz sie ze mna ze "brak danych".
A tak poza tym, to nie wiem czy w tym przypadku jeszcze cokolwiek zadziala.
Uwazam, ze dziewczyna zostala zle osadzona tylko dlatego, ze czegokolwiek od
meza wymaga a biedaczek taki niewyspany jest.

[cocollino1]

Myślę, ze spłyciłaś temat, ze dlatego ze chlop niewyspany to wszystkie huzia na
jozia na biedna autorke. Nie znamy dokladnie przyczyn zachowania obojga. Nie
wiemy jak to wygląda z drugiej strony. A rada w stylu, zeby spokojnie podejsc
do sprawy jest dobra, bo czy chlop robi to bo ma depresje czy spadek formy
jakis inny, czy tez z lenistwa, to tak czy siak krzykiem i nerwami niczego nie
zalatwi.

[ulkapolla]

Nie twierdze, ze nie jest to dobra rada. Po prostu wydaje mi sie, ze ja w
takiej sytuacji nie umialabym juz spokojnie podchodzic do sprawy. Nigdy cos
takiego mnie nie spotkalo bo na szczescie zawsze moge liczyc na mojego meza, co
nie znaczy, ze czasem nie stoje nad nim z "batem".

[cocollino1]

No widzisz, ja nawet z batem stać nie musze zazwyczaj, ale jak juz rzeczywiscie
z czyms sie ociaga to nie sa to sprawy powazne tylko naprawde pierdolki i
nauczylam sie ze nie warto krzykiem, przynajmniej na mojego dziala wrecz
odwrotnie, za to jak nic nie mowie, za dwa dni zrobione elegancko. Moze stad
moja rada, ale moze rzeczywiscie z braku sil juz ten brak cierpliwosci, sama
nie wiem.

Ulka

[umasumak]

A mnie spotkało i mam pewne doswiadczenie co z "fantem" zrobić. Nie twierdzę,
że to depresja, ale że to jedna z możliwości. Tak naprawdę współczuje
dziewczynie, ale ona musi zrozumieć, że nerwami nic nie wskóra. A jeśli nie
jest w stanie tego wytrzymać, to niech lepiej odejdzie od gościa, bo fundną
dziecku niezłe piekło. Uwierz, że to co pisze, nie ma na celu nikomu dokopać.
Pzdr

[ulkapolla]

umasumak napisała:

> A jeśli nie
> jest w stanie tego wytrzymać, to niech lepiej odejdzie od gościa, bo fundną
> dziecku niezłe piekło. Uwierz, że to co pisze, nie ma na celu nikomu dokopać.
> Pzdr

Nie chcialam tego pisac ale tez tak sobie pomyslalam, o rozstaniu.

Ani przez moment nie podejrzewalam Cie o chec dokopania komukolwiek. Chyba juz
troche Cie "znam" .

[g0sik]

Żeby odejść trzeba mieć gdzie pójść i z czego żyć. Skoro wie, że na męża liczyć
nie może to powinna po raz kolejny spróbować poradzić sobie bez niego -
chociażby dlatego żeby w przyszłości jeśli sytuacja między nimi się nie zmieni
mieć niezależność finansową.
Zaryzykuję stwierdzenie że większość kłótni między nimi wynika po prostu z
problemów finansowych. Zamiast suszyć mu głowę że za mało zarabia, powinna
zrobić wszystko żeby dostać pracę.

g0sik

[ulkapolla]

Chyba nie czytalas watku. Przeciez Ona juz sobie zalatwila prace, potrzebuje
tylko pomocy meza, zeby dopelnic formalnosci (mialby zajac sie przez jeden
dzien dzieckiem). I caly problem polega na tym, ze on nie chce jej pomoc.

[g0sik]

Doczytałam, że jest w trakcie załatwiania i ma problem nie do przeskoczenia bo
mąż nie chce się zająć dzieckiem. Napisała również, że jeśli mąż nie zostanie z
dziackiem to będą nadal tak żyć że ich nie będzie na nic stać.
Dlatego napisałam, żeby zrobiła wszystko żeby pracować nawet jeśli on jej nie
pomoże. Kalina zaproponowała, że zaopiekuje się dzieckiem, ja również jeśli
tylko zechce (mieszkam na Mokotowie, przy stacji metra więc łatwo trafić).
Wyjście z sytuacji już jest i nie ma co się denerwować i stawiać pod murem
męża. Jak złapią oddech finansowy wiele spraw się między nimi ułoży, a jak nie
ułoży to wtedy pójdzie za radą niektórych z Was i zostawi męża (będzie łatwiej
się utrzymać bo z alimentów o ile facet będzie płacił nie za bardzo)

[umasumak]

g0sik napisała:

> Żeby odejść trzeba mieć gdzie pójść i z czego żyć. Skoro wie, że na męża
liczyć
>
> nie może to powinna po raz kolejny spróbować poradzić sobie bez niego -
> chociażby dlatego żeby w przyszłości jeśli sytuacja między nimi się nie
zmieni
> mieć niezależność finansową.
> Zaryzykuję stwierdzenie że większość kłótni między nimi wynika po prostu z
> problemów finansowych. Zamiast suszyć mu głowę że za mało zarabia, powinna
> zrobić wszystko żeby dostać pracę.
*****************************************************************************

Dokładnie. Nic innego nie twierdziłam . Pzdr

[olimama]

A mnie się wydaje, że rzeczywiście Twój mąż Cię szantażuje (jak sama
napisałaś). Bo albo zrobi sobie przez Ciebie coś złego, albo Ty mu zrobisz coś
złego tym, że znajdziesz innego faceta. W każdym razie zawsze jesteś winna Ty.
Na dodatek przerzuca odpowiedzialność emocjonalną na Ciebie: za wasz związek,
za Twoją pracę, jego pracę. Mam wrażenie, że chce Cię zdołować, a wtedy (kiedy
Ty zaczynasz za niego przeżywać, że świat jest do d...) on ląduje na kanapie i
słodko sobie śpi. Nie podoba mi się to, ale nie umiem Ci nic doradzić.
Trzymaj się w nowej pracy i nie daj się!
Aśka

[kalina_p]

wiesz, jak ja bym słyszała, że jestem do niczego i pretensje ciagle to tez bym
wolała leżeć na kanapie i sie nie odzywać
Może chociaz sny bylyby miłe, hehehe.
Zreszta jakis dziwny dla mnie tenwątek. A przez internet nic stwierdzic nie
można, jak widac opinie baaaardzo różne - od takich, że to żona zła a mąż ma
depresje do takich, że to on a wykorzystuje a ona jest biedna ofiara...

[mmmammma]

Sorry, może się nie doczytałam, ale skąd ona to pisze? O ile dobrze zrozumiałam
nie ma pieniędzy na chleb a ma komputer i dostęp do internetu? Coś przeoczyłam?
Chyba nie pracuje jeszcze więc nie pisze z pracy. Jak mojej znajomej brakowało
pieniędzy to w pierwszej kolejności zrezygnowała z kablówki i internetu.
Przepraszam jeśli kogoś niesłusznie urażę,ale cos mi to dziwnie wygląda.

[kalina_p]

w sumie racja..ale niektore kablówki sa b.tanie a internet moze zastepowac
telefon w kwestii kontaktu ze swiatem.

do mmmammma

[mamsia_dzidzi]

wiesz, a co powiesz na to ze mam za darmo net? mam zrezygnowac z netu? a po co?
skoro nie płacimy to na cholere mam rezygnowac?

[maxim31]

A jak to robisz, że masz za darmo? Mozesz przybliżyc nieco sytuację?

Sama chciałabym miec za darmo.

[mamsia_dzidzi]

> A jak to robisz, że masz za darmo? Mozesz przybliżyc nieco sytuację?
>
> Sama chciałabym miec za darmo.

przyjmij sie do zakladu pracy mojego meza to net bedziesz miala za darmo, ale
za to nic nie bedziesz miala w lodówce i w portfelu.
Nie chodzi o to ze net kosztem zarobków, ale taki jest uklad i nie mozna tego
zmienic, mąż dokancza pracę w domu, musi.

[maxim31]

Aaa, czyli cos w rodzaju refundacji kosztów.

Ciesz się, że mąż ma pracę. Mógłby nie miec i dopiero wtedy byłoby ciężko. To
tak na marginesie.

A w Twojej sytuacji (nie wiem, czy gdzieś tego nie wyjaśniałaś) nie możesz
poprosic o pomoc rodziny? Mamy, czy teściowej? Warto może byłoby zakopac topór
wojenny dla dobra dziecka?

Fajnie jest miec babcie. Dla dziecka też jest to ważne - w końcu taka babcia to
częstokroc ważny "składnik" dzieciństwa

[mamsia_dzidzi]

maxim31 napisała:

> Aaa, czyli cos w rodzaju refundacji kosztów.
>
> Ciesz się, że mąż ma pracę. Mógłby nie miec i dopiero wtedy byłoby ciężko. To
> tak na marginesie.
>
> A w Twojej sytuacji (nie wiem, czy gdzieś tego nie wyjaśniałaś) nie możesz
> poprosic o pomoc rodziny? Mamy, czy teściowej? Warto może byłoby zakopac
topór
> wojenny dla dobra dziecka?
>
> Fajnie jest miec babcie. Dla dziecka też jest to ważne - w końcu taka babcia
to
>
> częstokroc ważny "składnik" dzieciństwa


babcia moze i by pomogła ale mieszka daleko, rodzice tez i rodzenstwo.

[maxim31]

A czy np. mama jest pracująca? Może jak nie jest, to zgodziłaby się przyjechac
do Was i na ten czas np. adaptacji malucha w żłobku mogłaby by pomóc?

Powiem Tobie, że gdybym miała sytuację podbramkową, dla dobra dziecka
zrobiłabym wszystko, żeby jak najmniej ucierpiało.

A jeżeli mama nie może, Wy nie macie pieniędzy, ale jest realna szansa na pracę
(i pojawienie sie tych pieniędzy), nie wstydziłabym się poprosic mamy o
pożyczkę na żłobek, żeby dzieciak sie przyzwyczaił. I, znając moją mamę, na
pewno nie odmówiłaby - w pełni zrozumiałaby sytuację. Oczywiście - gdy
dostałabym pierwszą pensję - oddałabym pożyczkę.

W końcu myślę, że co jak co, ale na rodzinę zawsze powinno się móc liczyc.
Oczywiście - w obydwie strony. Gdyby np. mama była w potrzebie - ja równiez bym
jej pomogła.

[mamsia_dzidzi]

maxim31 napisała:

> A czy np. mama jest pracująca? Może jak nie jest, to zgodziłaby się
przyjechac
> do Was i na ten czas np. adaptacji malucha w żłobku mogłaby by pomóc?
>
> Powiem Tobie, że gdybym miała sytuację podbramkową, dla dobra dziecka
> zrobiłabym wszystko, żeby jak najmniej ucierpiało.
>
> A jeżeli mama nie może, Wy nie macie pieniędzy, ale jest realna szansa na
pracę
>
> (i pojawienie sie tych pieniędzy), nie wstydziłabym się poprosic mamy o
> pożyczkę na żłobek, żeby dzieciak sie przyzwyczaił. I, znając moją mamę, na
> pewno nie odmówiłaby - w pełni zrozumiałaby sytuację. Oczywiście - gdy
> dostałabym pierwszą pensję - oddałabym pożyczkę.
>
> W końcu myślę, że co jak co, ale na rodzinę zawsze powinno się móc liczyc.
> Oczywiście - w obydwie strony. Gdyby np. mama była w potrzebie - ja równiez
bym
>
> jej pomogła.


a znajac moja mame,tate, i tesciow, to nikt z nich nie garnie sie do pozyczki
ani pomocy przy dziecku.Dlatego skonczylam z prosbami, bo to nie mialo sensu.

[mamsia_dzidzi]

finansowo to nikt nie moze pomoc bo kazdy ma mala emeryture.(tesciowie i
rodzice) a przyjechac to sie wiaze z kosztami co odpada,zostajemy sami sobie.

[maxim31]

Ale słuchaj. Babcia by przyjechała na jakis czas. To wtedy jest to zakup biletu
w jedną stronę. A wróciłaby do siebie, w kolejnym miesiącu np. przy kolejenj
wypłacie pieniędzy.

[mamsia_dzidzi]

maxim31 napisała:

> Ale słuchaj. Babcia by przyjechała na jakis czas. To wtedy jest to zakup
biletu
>
> w jedną stronę. A wróciłaby do siebie, w kolejnym miesiącu np. przy kolejenj
> wypłacie pieniędzy.

Wy to jednoo , skoro nie to nie, zrozumcie ze oni nas nie lubia i powiedzieli
stanowczo ze nigdy nie pomogą, bo nie chcielismy kiedys zostac u nich, tylko
wyprowadzilismy sie do pracy.

[mamsia_dzidzi]

moi rodzice maja jeszcze tez inne sprawy niz nianczenie dziecka0wnuczka, oni
znow nie przyjechaliby do nas.

[maxim31]

Ale spróbuj! Przecież tu chodzi o Twoje, Wasze dziecko. Myślę, że gdybys w
taktowny, spokojny sposób pogadała - pomogliby Tobie

Może z teściową porozmawiaj?

[umasumak]

mamsia_dzidzi napisała:

> Nie chodzi o to ze net kosztem zarobków, ale taki jest uklad i nie mozna tego
> zmienic, mąż dokancza pracę w domu, musi.

Czyli że jednak pracuje jeszcze w domu. A Ty nam go tu rysowałaś jako
patentowanego lenia, który leży całymi popołudniami na kanapie.

[mamsia_dzidzi]

praca w domu nie schodzi mu dluzej, nigdy wiecej niz godzina, ale za to idzie
nie na 6 do pracy tylko na 7 albo 8.a po pracy to nie robi nic jak pisalam

mm juz wszystko pozałatwiane

[mamsia_dzidzi]

drogie mamy, jak pisałam nie mogłam załatwic jednej pracy, załatwiłam drugą.Po
czym dostaje telefon, ze w pierwszej pracy mam sie wstawic za tydzien, bo
przeciez podpisalam umowe, ja na to ze niestety nie moge bo nie załatwiłam
badan.Kieroniczka na to ze mam czas do konca tygodnia w takim razie.
Nie wiedzialam co mam robic, własnie moj maz mial wolne i zrobilam badania.
Wiec jednak ide do pracy jednak tej pierwszej, poniewaz bardzo im zalezy abym
tam poszła.Praca jest po 12h.Ale jakos musze dac rade.Złobek załatwiamy, pani
powiedziala ze mozemy wplacic po wyplacie(pojdzie na reke), wiec ułozyło sie.
Ale to znow ja wszystko załatwiam, nie maz.Moj maz ma to w d....
On tez zmienia prace, nie beda nam pasowaly godziny pracy ale powiedział
(chociaz jedno dobre) ze przed podpisaniem umowy poprosi aby dopasowac sie do
godzin zlobka, bo przeciez jesli on nie odbierze dziecka to nikt inny! Mnie nie
bedzie wkońcu! No i zrozumiał, bo nie ma wyjscia....

[weronikarb]

Przeczytalam caly wątek i jedno pytanie caly czas mi sie nasuwalo ile Ty masz
lat?
Po wypowiedziach Twoich wywnioskowalam ze chyba raczej nie za wiele:
mam meza to MUSI pomoc
bo jest do d...
ja nigdy nie bede sama bo znajde sobie innego
i wymagania i wymagania
Kobieto po pierwsze widzialy galy co braly, po drugie wspolmalzonek to nie
sluzacy/sluzaca ktorym mozna pomiatac jak nie chce czegos zrobic.
Nie dziwie sie ze maz ma wszystko gzies ja nawet czytajac Twoje posty sie
wkurzylam, a co dopiero on.
Znowu wroce do mojej szwagierki - bardzo ja przypominasz.
Chlop wraca z pracy, ona siedzi caly dzien w domu i ta go goni jeszcze aby
spelnial jej kaprysy i zajmowal sie w pelni mala. Jest zmeczony, styrany bo
wiem jaka ma prace, widze go na codzien to on niknie w oczach./
Ona nie pojedzie pozalatwiac do miasta z dzieckiem, tylko on musi brac wolne
aby ja zawiesc.
Malzenstwo trwa 2i pol roku i nie daje im zbyt dlugiego trwania.
Ja zawsze licze na siebie a maz moze mi pomoc i jest na odwrot i dlatego
w sumie robimy wszystko razem, troche pokrecone wyszlo mam nadzieje ze
zrozumiesz o co mi chodzilo.
Mezczyzna to taki typ co lubi byc chwalony, doceniany i wspierany.
Wyobraz sobie ze ja nawet nie musze mowic mezowi ze np. cos zrobil nie tak wg
mnie - on bedzie to wiedzial i w przeprosny (jak np. dzis) bedzie posprzataane,
obiad zrobiony powieszone obrazy (o ktorych powieszenie prosze juz 2 tyg. -
niezle juz musialabym go za to objechac i dziecko przypilnowane.
On natomiast pojdzie jeszcze na sluzbe na 16.00 (wczesniej odbierze mnie z
pracy i zawiezie do domu). Nie prosze o to i nie wyzywam i nie ponizam meza,
gdy tego nie zrobi. Gdybym ja na co dzien od meza slyszala ze jestem do d....,
ze mu nie pomagam ze to i tamto to po prostu wszystko bym naprawde miala gdzies.
Zastanow sie nad swoim zyciem i nie badz ksiezniczka ktora musi miec wszystko
podane na tacy

[mamsia_dzidzi]

weronikarb napisała:

> Przeczytalam caly wątek i jedno pytanie caly czas mi sie nasuwalo ile Ty masz
> lat?



mam chyba wiecej od Ciebie



> Po wypowiedziach Twoich wywnioskowalam ze chyba raczej nie za wiele:
> mam meza to MUSI pomoc
> bo jest do d...
> ja nigdy nie bede sama bo znajde sobie innego
> i wymagania i wymagania


no chyba wiadomoo ze nie tylko ja jestem do wszystkiego, on nigdy nie zrobi
opłat, zakupów, nie zajmie sie dzieckiem, on jest tylko ograniczony do pracy
(8h) i koniec, "wiecej mnie nie obchodzi" tak mowi, no ludzie, ja moge cos
chciec od meza chyba co?



> Kobieto po pierwsze widzialy galy co braly, po drugie wspolmalzonek to nie
> sluzacy/sluzaca ktorym mozna pomiatac jak nie chce czegos zrobic.
> Nie dziwie sie ze maz ma wszystko gzies ja nawet czytajac Twoje posty sie
> wkurzylam, a co dopiero on.
> Znowu wroce do mojej szwagierki

widzialy galy co braly, oczywiscie, po pierwsze nie mielismy dziecka wiec nie
widzialy galy, a po drugie nie pracowal bo sie uczyl tez widzialy galy, wiec
skąd ja to moglam wiedziec ze sie zmieni? po slubie wszystko wychodzi


> Znowu wroce do mojej szwagierki - bardzo ja przypominasz.
> Chlop wraca z pracy, ona siedzi caly dzien w domu i ta go goni jeszcze aby
> spelnial jej kaprysy i zajmowal sie w pelni mala. Jest zmeczony, styrany bo
> wiem jaka ma prace, widze go na codzien to on niknie w oczach./
> Ona nie pojedzie pozalatwiac do miasta z dzieckiem, tylko on musi brac wolne
> aby ja zawiesc.
> Malzenstwo trwa 2i pol roku i nie daje im zbyt dlugiego trwania.
> Ja zawsze licze na siebie a maz moze mi pomoc i jest na odwrot i dlatego
> w sumie robimy wszystko razem, troche pokrecone wyszlo mam nadzieje ze
> zrozumiesz o co mi chodzilo.


rozumiem, ale ja od zawsze robie wszystko sama, to i tak małe mam wymagania.....


Mezczyzna to taki typ co lubi byc chwalony, doceniany i wspierany.
> Wyobraz sobie ze ja nawet nie musze mowic mezowi ze np. cos zrobil nie tak wg
> mnie - on bedzie to wiedzial i w przeprosny (jak np. dzis) bedzie
posprzataane,
>
> obiad zrobiony powieszone obrazy (o ktorych powieszenie prosze juz 2 tyg. -
> niezle juz musialabym go za to objechac i dziecko przypilnowane.
> On natomiast pojdzie jeszcze na sluzbe na 16.00 (wczesniej odbierze mnie z
> pracy i zawiezie do domu). Nie prosze o to i nie wyzywam i nie ponizam meza,
> gdy tego nie zrobi. Gdybym ja na co dzien od meza slyszala ze jestem do
d....,
> ze mu nie pomagam ze to i tamto to po prostu wszystko bym naprawde miala
gdzies
> .
> Zastanow sie nad swoim zyciem i nie badz ksiezniczka ktora musi miec wszystko
> podane na tacy
>


twoj maz to jeszcze obiad zrobi, a moj to nawet na kolacje czeka jak mu podam
pod nos, inaczej nie wezmie sobie, a dziecku to nie da zjesc, dziecko bedzie
glodne siedzialo, wczoraj mialam przyklad, od godz 14 do godz 20 bylam zajeta i
niestety dziecko nie tknęło nawet picia, nie podał dziecku, płakało a on pytał
sie przez telefon o co chodzi dziecku,bo placze, wróciłam to nietknięte
dosłownie nic, dziecko płakało z pragnienia.

[g0sik]

mamsia_dzidzi napisała:
Ale to znow ja wszystko załatwiam, nie maz.Moj maz ma to w d...

Ja już się Twojemu mężowi nie dziwię......Nie chciał zostać z dzieckiem źle,
wziął wolne i został też źle! Dopasuje godziny swojej pracy do godzin pracy
żłobka a Ty kwitujesz to - chociaż jedno dobre? To mało? Z tego co piszesz o
zarobkach i pracy męża wnioskuję nie jest jakimś specjalnie wykwalifikowanym
pracownikiem. Myślisz, że takim teraz wszyscy idą na rękę? Czego Ty chcesz
kobieto, co załatwiłaś sama - pracę dla siebie? To Twój mąż miał tam pójść za
Ciebie?

[gocha71]

Witam Przeczytałam caly wątek bardzo dokladnie, post po poście i w końcu
zabiorę głos. Dziwię się, jak niektore z Was (a jest ich mało) temu atakowi na
autorke tego wątku.
Owszem za mało danych, a z tego co pisze, to ona tylko zrzędzi, robi awam\ntury,
a mąż tylko spi i ma wszystko gdzieś...
Tylko jedna z e-mam napisała, że nie znamy początku całej sytuacji, że dzidzinka
raczej nie zaczęła od zrzędzenia i awantur i ja się z tym zgadzam.
Według mnie jej mąż ma depresję - znam to z autopsji: cierpi na nią mój mąż. U
mnie w domu wszystko zaczęło się od jego pracy: czuje się w niej niespełniony (o
dziwo nie chodzi o pieniądze), że niczego w zyciu nie osiągnął, itp.
Po pracy przychodzil do domu i totalnie nic nie robił tylko spał. Jak myślicie,
jak długo mozna to spokojnie wytrzymać? Porozmawiać się nie da, bo po prostu mąż
nie ma ochoty, siły nawet na rozmowę, a wszelkie rzeczowe argumenty zbywa
milczeniem, albo stwierdza, że on jest do niczego i nic mu i tak nie wyjdzie?
Jak długo wytrzymalybyście w spokoju taką sytuację? czy po kilku miesiącach nie
byłybyście wsciekłe, rogoryczone i pelne poczucia winy, że to jednak przez Was?

Któraś napisala, że jeżeli mąż ma depresję, to dzidzinka powinna wziąc sparwy we
własne ręce...Jak? To mąż sam musi zdecydowac się na leczenie, musi być o tym
przekonany, nikt go do tego nie może zmusić !!!

co do braku opieki nad dzieckiem: autorka pisze wyraźnie, że nie ma pomocy
rodziny, bo ta mieszka daleko, że wyjechali do innego miasta za pracą. To kiedy
i jak, mając na głowie przez cały czas małe dziecko miała poznać kolezanki?

Nie twierdzę, że w tej całej sytuacji jest bez winy, ale jest za malo danych,
aby postawić pewną diagnozę. Nie róbcie z niej jednak jędzy, która tylko wymaga
i zrzędzi, a sama nie potrafi zalatwić opieki nad dzieckiem na kilka godzin. Mąż
owszem ma problem w postaci depresji (wg mnie), ale ten problem musi rozwiązac
przede wszystkim on. Owszem, wsparcie psychiczne od żony jet potrzebne i to
bardzo, ale ile można je dawać bez efektów?

Moja jedna rada do autorki wątku: może poszukaj sąsiadki do pomocy nad
dzieckiem? Nie masz pieniędzy, aby płacić, to może zaoferuj pomoc w zakupach lub
w sprzątaniu?

Mam nadzieję, że nie pomyliłam nicku autorki wątku. I tak na marginesie: mój mąż
poszedł w końcu do psychologa po dwóch latach zmagania się z depresją. To były
straszne dwa lata dla mnie. Postwaiłam sprawe na ostrzu noża: albo psycholog,
albo odchodzę, bo po prostu nie miałam już siły na takie życie. Na razie efekty
sa u niego, za to ja też musze teraz wygrzebać się z traumy tego okresu.
Gocha.

[umasumak]

gocha71 napisała:


> Któraś napisala, że jeżeli mąż ma depresję, to dzidzinka powinna wziąc sparwy
w
> e
> własne ręce...Jak? To mąż sam musi zdecydowac się na leczenie, musi być o tym
> przekonany, nikt go do tego nie może zmusić !!!

To ja napisałam te słowa i uważam że jest to właściwe podejście. Wiesz
dlaczego? Bo chory nie weźmie się sam w garść, tylko trzeba mu pomóc wydobyć
się z choroby. U jednych trwa to dłużej, u niektórych krócej. Jedno jest pewne,
awanturami i brakiem zrozumienia przedłuża się tylko okres, w którym chory
dojrzewa do decyzji o leczniu.Pzdr

[dzindzinka]

Choć trochę przekręciłaś
Ja nie mam takich problemów z mężem.

[mamsia_dzidzi]

g0sik napisała:

> mamsia_dzidzi napisała:
> Ale to znow ja wszystko załatwiam, nie maz.Moj maz ma to w d...
>
> Ja już się Twojemu mężowi nie dziwię......Nie chciał zostać z dzieckiem źle,
> wziął wolne i został też źle! Dopasuje godziny swojej pracy do godzin pracy
> żłobka a Ty kwitujesz to - chociaż jedno dobre? To mało? Z tego co piszesz o
> zarobkach i pracy męża wnioskuję nie jest jakimś specjalnie wykwalifikowanym
> pracownikiem. Myślisz, że takim teraz wszyscy idą na rękę? Czego Ty chcesz
> kobieto, co załatwiłaś sama - pracę dla siebie? To Twój mąż miał tam pójść za
> Ciebie?


moj maz jest wyksztalconym i doswiadczonym pracownikiem, lecz niestety nie
znalazl dobrze platnej pracy do tej pory, ale wszystkie prace jakie mial do tej
pory to ja mu znalazlam, on nawet nie aplikacji.