Wstyd

[eccia0102]

Mamy "domowe" uwazacie ze to wsyd siedziec Jak niekórzy myslą bezczynnie w
domu.Pisze bo pare razy zostałam obiechana przez pracującego tatusia ze lenie
sie w domu zamiast szukac pracy.Czy codzienne prace domowe + opieka mnad
dzieckiem to objaw lenistwa.A co Wy sądzicie na ten temat?
Ja jestem zadowolona z moich obowiązków a mój mąz nawet nie marzy o zmianie
ja w pracy on w domu.Mąż uwaza ze odwalam kawał olidnej roboty.Pozdrawiam
Edyta

[mamilka1]

Moj mąz też wie, że w domu przy dziecku nie jest łatwo, ale czasem jak już mam
córci dość - chodzi o to, że chciałabym choc na chwilkę usiąść nie martwiąc się
co też ona teraz robi i czy jej się krzywda nie dzieje (ona ma 15 msc) - jak
mąz przychodzi z pracy a ja mówię "posiedź z nią troszkę" to on mi mowi, że
jest zmęczony, przecież był w pracy itd. itp. - wtedy czuję się jakbym nic w
domu nie robiła. No bo przecież ja tylko siedzę z dzieckiem a to nie jest takie
trudne - przyro mi się wtedy robi .

[kamioda]

ja gdyby nie warunki ekonomiczne chętnie cały czas bym w domku siedziała i to
nie z lenistwa bo lubię swoją pracę ale chciałabym poświęcić się dzieciom bo
tego nikt mi nie zwróci,a zajmowanie sie domem i dzieckiem to robota na 2 etaty
z pełną dyspozycyjnością w dzień i w nocy,mój mąż to docenił jak posiedział z
dzieciakami ponad rok jak wróciłam do pracy(teraz znowu siedzę w domku z 5 tyg
maluchem),

[mandara]

Wiecie co wam powiem? tylko tyle że tak na prawde na faceta nie można liczycw każdej sytuacji.Mój mąż kiedy to powraca z pracy to albo ucieka do szwagra i grają na playu albo idzie spać ..albo sama nie wiem co już wyprawia ..wiem jedno kiedy prosze go o chwilę dla własnego dziecka to zawsze jest zmęczony ..ale kiedy w pobliżu są znajomi to wtedy odgrywa idealnego tatusia!!!zdenerwowałam się bo faceci zazwyczaj uważają że kiedy się siedzi z dzieckiem to człowiek powinien być wypoczęty..ale niech on nosi codziennie 10.kg przez cały dzien ..albo lata na dworze za takim szkrabem!!!!Ale to osobiście uwielbiam

[wielkimroz]

Ja mam taki sposób na męża: Jak przychodzi weekend to zostawiam go z małym na
cąły dzień a sama robię rzeczy na które w tygodniu nie mam czasu: prasuję,
czytam gazety, pisze drugą prace magisterską... a małaego tylko karmię.
I wiecie co, po tych dwóch dniach z dzieckiem ona ma go serdecznie dość i zaczął
mnie podziwiać jak ja daje sobie z nim radę 24 h na dobę w tygodniu.
W ten sosób nauczyłam go doceniać to co robię ja.

[alamama]

Ja mam dokładnie to samo(
Dziś wieczorem na przykład mój mąż wrócił z pracy ok. 21. Jak n a niego to i
tak nieźle. Ja do tej pory wykąpałam dzidzię i dałam kolację przedszkolakowi i
równo jak wszedł do domu dostał kolację na stół, po czym usnął... Zostawił mnie
z całym majdanem kładzenia dzieci spać, co u nas jest strasznie trudne, bo
jedno i drugie wzbrania się przed pójściem spać, jakby to najgorsza krzywda dla
nich była. Kiedy już się z tym uporałam, to on wstał i rześko zabrał się za
czytanie książki, a jutro rano pewnie zaśpimy do przedszkola(

[iwona-mama-majki]

Ja też czasem nasłucham się jak to "wypoczywam" w domu z małą, ale wtedy
powtarzam ,że ja pracuję 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. Generalnie co
jaiś czasu wybucha awantura o to , że jestem zostawiona samej sobie z wszystkim
co trzeba w domu zrobić. Jakiś czas temu ustaliliśmy np, że ja w weekendy nie
gotuję i jest to dla mnie naprawdę duże odciążenie. Muszę się przyznać, że
jestem raczej osobą wybuchową i daję popalić co jakiś czas. Na ogół działą i
ma chociaż kilka dni oddechu

[ania970]

Witajcie.
Od 10 lat "siedzę" w domu, a od trzech z trójką dzieci. Jest to nasza
wspólna decyzja, ale i tak czasem mam ochotę wszystko rzucić i gdzieś
sobie iść. Są chwile, kiedy stwierdzam, że mąż ma lepiej, bo sobie idzie
do pracy. A ja nigdy nie jestem sama, bo kiedy starsze w szkole, to
najmłodsza i tak z mamą (taka moja kula u nogi).
Mąż stara się pomagać i wspierać, nie narzekam, ale kryzysów u mnie coraz
więcej i nie wiem jak to się skończy. Dobrze, że jest to forum.
Pozdrawiam.

Do Ani970

[amelia791]

Aniu, nie martw się. Ja mam co prawda jednego szkraba, ale też moje życie
radyklnie się zmieniło. Wcześniej pracowałam po 10 godzin, w weekendy
studiowałam, byłam wiecznie zmęczona ale żyłam na pełnych obrotach. Dzisiaj
teoretycznie przystopowałam, chociaż Dawid daje coraz bardziej popalić i to też
jest męczące. Mąż nie zawsze podchodzi ze zrozumieniem, jego motto brzmi "on
pracuje poza domem a ja w domu", tak więc wszystkie, powtarzam wszytkie
obowiązki domowe przejęłam ja, mąż nie robi w domu prawie nic. Wiem że nie ma
lekkiej pracy, widzę jaki jest zmęczony, więc rzadko się buntuję. Chociaż
bardzo częto nie jestem zadowolona ze swojej pracy w domu - a to zapomniałam
wyprasować, a to znowu coś nie wyprane .... Trochę niewdzięczna ta rola,
wcześniej jak przynosiłam pieniądze do domu to muszę przyznać czułam się
bardziej dowartościowana. Ale wiesz, mimo to nigdy nie zamieniłabym tego życia
na tamte sprzed dwóch lat, potrzeba macierzyństwa w pewnym momencie była tak
silna że zdecydowałam się świadomie na takie życie, ze wszystkimi tego
konsekwencjami i radościami oczywiście. Wszystkiego dobrego, masz trójkę
wspaniałych dzieci

[kargab]

Ja też siedzę w domku(od 5 lat),by l to nasz wspólny wybór,choć czasami jest
nam ciężko i chciałabym iść do pracy żeby tylko nam pomóc,ale nie mogę jej
nigdzie znaleść niestety.Mam tylko taka cichą nadzieję,że w przyszłym roku to
się zmieni i pójdę do pracy.Mój mąż nigdy nic nie powiedział mi,że tylko on
pracuje,a ja się byczę w domku,bo widzi ile jest pracy przy nich dwóch i zawsze
trzeba je mieć na oku,a do tego chorują często.A chodząc do pracy musiałabym
przez 6miesiecy być na zwolnieniu,a który pracodawca pójdzie na to.

[milenaj9]

[odejmie]

Ja siedze w domu 6 lat, bo po pierwszym dziecku pracowalam, ale teraz jest juz
trójeczka i nie ma czasu na prace, a na opiekunke nie potrafie sie zdecydowac.
Zreszta po takiej przerwie znalezienie pracy na pewno nie byloby prosta.

[madziaost]

Ja właściwie też siedzę w domku. Opiekuję się co prawda sprawami kadrowymi w
firmie męża, ale mam nienormowany zas pracy, w zasadzie wyrabiam sie w ciągu
kilku dni na miesiąc. Mam córke 11 lat, synka 11 miesięcy i czekam na następna
córcię w lipcu. Czasami ręce mam do ziemi, ale nie wyobrażam sobie teraz żłobka
lub opiekunki. Nawet jak teraz czasami mąż podrzuci synka babci (bo nie wolno
mi nosić), to tłukę się po domu jak śnięta mucha i ryczeć mi się chce. Pewnie
mi przejdzie, jak urodzę ))))
Pozdrawiam. Magda.

[danetdd]

jestem w domu od 7 lat i mam 3 dzieci, to wspólna decyzja, taka jestem, że
obiecałam sobie, że poświęcę sie dzieciom przez urlop wychowawczy, tylko przy
Darii wracam do pracy po 2 latach, bo już nie wydalamy finansowo jest mi
ciężko tym bardziej, że mój mąż pracuje a potem i tak Go nie ma, zawsze coś
robi, ale docenia moją prace w domu i czasami mi pomaga, jak tylko jest to
zabiera mi synów, kąpie i podaje kolacje tyle mam mniej moim zdaniem to
żaden wstyd!!!wręcz przeciwnie, bo nie każda matka chce siedzieć w domu przy
dzieciach, są i takie które wolą podrzucić dziecko babciom i pracować, bo nie
będą marnowały czasu w domu, osobiście znam takie. Mogłabym iść do pracy, ale
tak bardzo żal mi dzieci, szczególnie Darii, która ma dopiero 7 m-cy, to moja
wymarzona i upragniona córeczka myślę, że powinnyśmy być z siebie dumne

[mamuska85]

Mój mąż też narzeka,że siedze w domu. Córa już duża a ja po prostu niemoge
znaleźć pracy. Kiedy mąż zaczyna temat ja zawsze mówie- znajdz mi prace to będe
pracować. I temat się urywa.

[mamamarcysi]

Ja nie uważam ,że to wstyd wychowywać dziecko w domu. Co prawda parę razy w
czasie kłótni mąż mi wypominał siedzenie w domu, ale tak normalnie to wcale nie
myśli w ten sposób.
W śród naszych przyjaciół wiele mam siedzi w domu, w naszych rodzinach dominuje
model rodziny z przynajmniej 2 dzieci(rekordziści mają 7,a 8 w drodze). Nikt
nikogo nie krytykuje, i nie osądza . Sami decydujemy o tym jak chcemy żyć!
Bardzo często wszyscy się spotykamy, a my-mamy domowe jeszcze częściej!
Jedynie u męża w pracy patrzą na na krzywym okiem. Nasi równolatkowie dziwią
się,że myślimy o kolejnym dziecku już ,a nie za 5 lat...

[attena76]

to zrób tak jak ja zrobiłam... zostaw na całą sobotę, albo inny wolny dzień
dziecko z mężem i zrób mu listę tego co zazwyczaj robisz, słowo honoru nigdy
już nie powie "co ty przez cały dzień robisz",. ja tak naprawde zrobiłam i
wiecie ze od tego czasu nigdy nie usłyszałam tego typu wypowiedzi

[eccia0102]

To jest dobry sposób polecam

[rosie.rosie]

zgadzam sie i ja tez tak robie, maz pomaga w weekendy, czesto zostaje sam z
kamilka
w poniedzialek idzie z usmiechem na ustach do pracy
i nigdy jeszcze nie uslyszalam od niego, ze sie w domu obijam i nudze

a co do wstydu
nigdy mi to do glowy nie przyszlo
kazdy zyje jak chce a osobom trzecim nic do tego
to byl wybor moj i mojego meza
dajcie spokoj

[anna-pia]

a moja siostra (niedzieciata, ale pilnowała kiedys mojego starszego bobasa,
więc wie) przysłała mi kiedys coś takiego

========
Ojciec wraca z pracy i widzi, jak trójka jego dzieci siedzi
przed domem, ciągle ubrana w piżamy i bawi się w błocie wśród
pustych pudełek po chińszczyźnie, porozrzucanych po całym
ogródku. Auto żony stoi z otwartymi drzwiami. Drzwi do domu
również są otwarte. Pies też zniknął.
Mężczyzna mocno zaniepokojony wbiegł do domu i zobaczył jeszcze
większy bałagan. W salonie lampa leżała przewrócona, a chodnik
zawinięty pod samą ścianę. Na środku pokoju głośno grał telewizor
na kanale z kreskówkami, a jadalnia była zarzucona zabawkami i
różnymi częściami garderoby. W kuchni nie było lepiej: w zlewie
stała góra naczyń, resztki śniadania były porozrzucane po stole,
lodówka stała szeroko otwarta, psie jedzenie było wyrzucone na
podłogę, stłuczona szklanka leżała pod stołem, a przy tylnich
drzwiach była usypana kupka z piasku. Mężczyzna szybko wbiegł na
schody, potykając się o kolejne zabawki i kolejne ciuchy, ale nie
zważał na to, tylko szukał swojej żony. Najczariejsze myśli
zaczęły mu przychodzić do głowy, że może jest chora, albo że
stało się coś poważnego. Zobaczył, że spod drzwi do łazienki
wypływa woda. Zajrzał do środka i zobaczył mokre ręczniki na
podłodze, rozlane mydło i kolejne porozrzucane zabawki. Kilometry
papieru toaletowego leżały porozwijane między tym wszystkim, a
lustro i ściany były wymalowane pastą do zębów. Przyspieszył
kroku i wszedł do sypialni, gdzie znalazł swoją żonę, leżącą na
łóżku w piżamie i czytającą książkę.
Spojrzała na niego, uśmiechnęła się i zapytała jak mu minął dzień.
Popatrzył na nią z niedowierzaniem i zapytał:
- Co tu się dzisiaj działo?
Uśmiechnęła się ponownie i odpowiedziała:
- Pamiętasz, kochanie, że codziennie jak wracasz z pracy do
domu, to pytasz mnie, co ja do cholery dziś robiłam?
- Tak - odpowiedział z niechęcią.
- Więc dziś tego nie zrobiłam.

====
poślijcie to wszystkim "siedzącym" w domu - przecież to nie siedzenie, a ciągły
sprint!

------------------

[mamaewy]

Witam

Mam to "szczęście" pracować na pół etatu. Piszę szczęście, bo mogję porównać
pracę na cały etat z obecną. Mam więc niejako odskocznie od jedynie domowych
obowiązków, ale z drugiej strony czuję się NIESAMOWICIE SZCZĘŚLIWA I SPEŁNIONA
ZAJMUJĄC SIĘ DOMEM I 2 LETNIĄ CÓRECZKĄ .

Pozdrawiam