stoję na rozdrożu ....

[zrozpaczona6]

mam 30 lat, synka 2 lata i 3 miesiąca
mam pracę natomiast mój mąż jej nie ma. mamy dochody miesięczne gdzieś na
poziomie 2000zł jest cięzko, czasami nawet bardzo utrzymać 3 osobową rodzinę
(mąż płaci też alimenty)
niestety w tej chwili jestem na rozdrożu i nie wiem co dalej
zrobiłam test ciążowy i okazało się że jestem w ciąży mimo brania pigułek i
stosowania prezerwatyw, początek jakiś 3 tydzień , jest mi ciężko podjąć
decyzję ale nie dam sobie rady z 2 dzieci, niestety nie...
na pewno stracę pracę a co się z tym wiąże to i przychody, rodzina jest w
trudnej sytuacji mama nie chodzi od 10 lat, ojciec na przed emerytalnym a
jeszcze 3 braci w dorosłym wieku na utrzymaniu
myślę o tym aby rozwiązać problem farmakologiocznie wiem pewnie zaraz posypią
się gromy, jeszcze nikomu o tym nie mówiłam i postanowiłam się wyżalić tutaj
.....

[l.e.a]

Cięzka sytuacja, rozumiem Cię i przytulam. Jeżeli masz potrzebe wykrzyczenia z
siebie żalu, mozesz do mnie piac na priva.

Pozdrawiam Cię - lea

Ps. dlaczego mąż nie pracuję ? nie może znaleźc pracy ? bo to napewno poprawiło
by Waszą sytuacje, wiem jednak z własnego doświadczenia,że z pracą bardzo trudno

nie, nie stoisz na rozdrożu...

[ula_max]

jesteś matką dwojga i doskonale wiesz co robić. Moze się boisz czy das radę,
ale napewno dasz, przeciez masz dla kogo żyć.

[sowa_hu_hu]

a potwierdziłaś tą ciąże u lekarza? albo poporzez badanie krwi? jesli nie zrób
to jak najszybciej bo testy zawodzą...

staram sie zrozumieć twoją sytuacje... wcale nie potepiam cie za to ze chcesz
podjąć taką a nie inną decyzje... pewnie na twoim miejscu zrobiłabym to samo...

ale powiedz czy gdyby mąz miał prace mogłabyś urodzić? chciałabyś???
ja wiem że o prace jest trudno... mój facet mi to przez dwa lata powtarzał ale
jak go w końcu przycisnełam do muru to znalazł robote - nie za 2 tys tylko dużo
mniej ale pracuje... mysle ze gdybyscie mieli 1000zł więcej to jakoś dalibyście
rade...
bardzo mnie to frapuje ze twoj facet nie pracuje... w przeciągu 9 mies. trwania
ciązy przeciez mógłby coś znaleźc... ale czy on w ogóle szuka? czy jak to jest?

pozdrawiam serdecznie

[zrozpaczona6]

sowa_hu_hu napisała:

> a potwierdziłaś tą ciąże u lekarza? albo poporzez badanie krwi? jesli nie zrób
> to jak najszybciej bo testy zawodzą...
jeszcze nie potwierdziłam ale wiem jak było z pierwszą ciąża i teraz jest
podobnie, pójdę do lekarza w poniedziałek, teraz jest mnóstwo pracy i nie mogę
wziąść urlopu,

mąż szuka ale jest po ciężkim wypadku, krótsza noga, gips przez 9 miesięcy i
rehabilitacja, cięzko jest znależć pracę

[l.e.a]

zrozpaczona - a czy w czasie wypadku mąż pracował ? jeżeli tak powinien być na
chorobowym, potem mógł przejśc na zasiłek rehabilitacyjny, a jeżeli nie nadaje
się do pracy mógł złożyć papiery o rentę.

Może warto ? Wierzę, że Wam ciężko.

[kiniaan]

Dziewczyny, o czym wy mówicie... Renta?? Mam mamę która jest chora na cukrzycę
ma 52 lata i zabrali jej w tym roku rentę, na szczęście znalazła pracę.
Może twój mąż spróbowałby postarać się o grupę inwalidzką (łatwiej dostać) i
wtedy starać się o pracę w zakładzie pracy chronionej?

do kinian

[l.e.a]

mój mąż tez jest po wypadku , jest po 3 operacjach kolana, czeka go 4 jest
właśnie na zasiłku rehabilitacyjnym i lekarz proponuje mu pójście na rente
inwalidzką właśnie ...
wszystko zależy od komisji ZUS-owskiej

[l.e.a]

mam jednak nadzieje,że mimo wszystko mój mąz wyzdrowieje i wróći do pracy ...

[kiniaan]

Życzę wam tego.

[18lipcowa]

mimo brania pigułek i
stosowania prezerwatyw


dajcie mu na imię McGyver...

[zrozpaczona6]

18lipcowa napisała:

>> dajcie mu na imię McGyver...

dam mu na imię lipcowa jak będzie dziewczynka - mam nadzieję że masz
satysfakcję z gnębienia ludzi??
może to taki sadyzm?
jak nie masz nic mądrego do powiedzenia to nie odpowiadaj na posty
dziękuję
mam wrażenie że i tak tego nie zrozumiesz....

[duramgama]

8lipcowa napisała:


>
> dajcie mu na imię McGyver...
>


Po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że trzy litery przed nazwiskiem o
niczym jeszcze nie świadczą.
To, że zostałaś pania magister jak widać nie spowodowało, że zaczęłaś pisać
mniej zjadliwe, mniej ordynarne, a bardziej wyważone posty.

[18lipcowa]

duramgama napisała:

> 8lipcowa napisała:
>
>
> >
> > dajcie mu na imię McGyver...
> >
>
>
> Po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że trzy litery przed nazwiskiem o
> niczym jeszcze nie świadczą.
> To, że zostałaś pania magister jak widać nie spowodowało, że zaczęłaś pisać
> mniej zjadliwe, mniej ordynarne, a bardziej wyważone posty.


heh widzisz ...wisi mi to co do mnie mówisz i co o mnie myslisz...
>

do 18 lipcowej

[lajlah]

Nigdy się nie przyczepiałam do Twoich wypowiedzi, ale teraz muszę. Co za takt
i klasa, naprawdę pozazdrościć.

hehehe ale obrażalskie panny....

[18lipcowa]

dla mnie to naprawdę McGyver - tabsy + guma i ciąża? nie wierzę.

[anias29]

[palka_zapalka]

sądzisz, ze to niemożliwe??? wiem,ze masz nie wyparzony jęzor, ale czasami
stopuj - satysfakcje masz tylko na chwilę

[amb25]

wiem, że to trudna decyzja, ale jeśli mąż nie pracuje to może on zajmie się
dziećmi i będzie na wywchowawczym? Jestes pewna, że stracisz pracę? Jeśli ma
krótsza nogę - próbowaliście starać się o rentę?

[ewa2233]

Myślę, że potrzebujesz koniecznie pogadania z przyjaciółką.
Jeśli taką masz - bardzo polecam - pomaga!
Czy mąż wie o ciąży? Co o tym sądzi? To przecież także jego dziecko?!
I przede wszystkim dlaczego utrzymujesz 3 braci w dorosłym wieku?
Może przez chwilę spróbuj nie myśleć CZY urodzić, ale na tym JAK sobie poradzić?
Może właśnie to dziecko spowoduje, że wszyscy się ockną i razem coś zaradzicie?
Nie podejmuj decyzji sama! Jeśli ogólna sytuacja rodzinna jest powodem
dramatycznych Twoich rozważań - niech także mają świadomość sytuacji. Może się
okaże, że nie jest tak źle?
Może jednak nie stracisz pracy? W końcu tylko parę miesięcy trwa macierzyński.
Przede wszystkim powinnaś potrząsnąć braćmi!
Pozdrawiam, trzymaj się ciepło!
Ewa
------------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂçççççç

[marcelino1]

Jak to mozliwe, że mimo stosowania pigułek i prezerwatyw zaszłaś w ciążę?
Pytam, bo się lekko zestresowałam, że cos takiego jest możliwe.
Jeśli nie chcesz to nie odpowiadaj.
pozdrawiam serdecznie

[agata_to_ja]

No ja też nieśmiało chciałabym o to zapytać. Sam abiorę pigułki i stosuję
prezerwatywy (to znaczy nie sama, a z mężem ) i ogarnął mnie lęk.
Moim zdaniem to jest możliwe tylko w przypadku nieprzestrzegania regularności
brania pigułek lub stosowania prezerwatyw, lub jedno i drugie naraz. Bo jeśli
jest inaczej, to ja się załamię, co mam jeszcze robić???

[jol5.po]

zaglądnij tutaj
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=29805

[zrozpaczona6]

ja nie wzięłam 1 pigułki, przez chorobę małego, zaganiana byłam teraz oto
skutki
i jest jeszcze jeden problem
obecnie ważę 85kg podczas pierwszej ciąży przytyłam 16kg i zostało
teraz pewnie też tak będzie jak się zdecyduję i będę ważyć ponad 100kg, potwó z
bagien(
już nie mogę patrzec na siebie (

[ewa2233]

Każda ciąża jest inna!!! Wcale nie musisz przytyć 16 kg jeśli tego nie
chcesz!!! Po prostu bardziej uważaj na to nie co JESZ, ale co PODJADASZ!
------------------------------------------------------
çççççççççççççççççççççĂçççççç

[sowa_hu_hu]

najpierw sie upewnij czy naprawde jesteś w ciąży...

porozmawiajcie z mężem na temat waszej sytuacji , na temat jego osoby -
podowiadujcie sie jak to z ta praca jest - czy moze czy nie moze... czy nalezą
mu sie jakies pieniądze...

i tak naprawde zastanów sie czy chcesz tego dziecka bo jesli sie zdecydujesz to
myśle że jak sie spręzycie to coś wymyslicie - tzn poszukacie rozwiązań - co by
miec chociaz 500zł więcej w kieszeni...

ale jesli nie chcesz tego dziecka to nie ma sensu przedłużać... rozumiemze to
moze wam bardzo skomplikowac zycie...

łatwo sie mówi - no ale niestety my mozemy tylko mówić - do ciebie nalezy decyzja...

pozdrawiam

[iwoniaw]

zrozpaczona6 napisała:

> mam 30 lat, synka 2 lata i 3 miesiąca
> mam pracę natomiast mój mąż jej nie ma. mamy dochody miesięczne gdzieś na
> poziomie 2000zł jest cięzko, czasami nawet bardzo utrzymać 3 osobową rodzinę
> (mąż płaci też alimenty)

Ale to chyba nie z twoich dochodów te alimenty płaci, nie daj Boże?

> niestety w tej chwili jestem na rozdrożu i nie wiem co dalej
> zrobiłam test ciążowy i okazało się że jestem w ciąży mimo brania pigułek i
> stosowania prezerwatyw, początek jakiś 3 tydzień , jest mi ciężko podjąć
> decyzję ale nie dam sobie rady z 2 dzieci, niestety nie...

Przede wszystkim porozmawiaj z mężem - po pierwsze, to też jego dziecko, po
drugie - to nie Ty masz dać sobie radę z dwójką, ale _WY_

> na pewno stracę pracę a co się z tym wiąże to i przychody, rodzina jest w
> trudnej sytuacji mama nie chodzi od 10 lat, ojciec na przed emerytalnym a
> jeszcze 3 braci w dorosłym wieku na utrzymaniu

Może niekoniecznie stracisz pracę - w końcu dopóki z ciążą wszystko w porządku,
możesz pracować niemal do porodu, później zdecydujesz, czy zmieniło się coś w
Waszej sytuacji na tyle, że możesz wziąć macierzyński czy/i wychowawczy.
Piszesz o swojej rodzinie - rozumiem, że chodzi Ci o to, że na pomoc finansową
Rodziców nie masz co liczyć. Ale może na pomoc przy dziecku? (ojciec na
przedemerytalnym, niepracujący bracia)

> myślę o tym aby rozwiązać problem farmakologiocznie wiem pewnie zaraz posypią
> się gromy, jeszcze nikomu o tym nie mówiłam i postanowiłam się wyżalić tutaj
> .....

porozmawiaj z mężem - napiszę raz jeszcze. Nie możesz sama podejmować żadnych
dramatycznych decyzji, zwłaszcza, że nie tylko Ciebie to dotyczy, lecz całej
Waszej rodziny. Musisz wszystko przemyśleć i otrząsnąć się z tej paniki.
A w ogóle skąd wiesz, że z 2 dzieci "nie dasz rady"?

[mamaloli]

Nie decyduj sie na aborcję , nie zabijaj swego dziecka.
Będziesz tego do końca życia żałować...
Aborcja to najgorsza rzecz jaką mogłabyś w tej sytuacji zrobić.
Teraz wydaje
ci sie ,ze nie dacie sobie rady ale
pamiętaj; ze "to co nas nie zabija to nas wzmacnia".
Wierz ,ze będzie dobrze
bo być musi.
Lipcowa - po raz kolejny udowadniasz
jaka jesteś prymitywna.

[18lipcowa]

> Lipcowa - po raz kolejny udowadniasz
> jaka jesteś prymitywna.


MamoOli po raz kolejny udowadniasz, lubisz sie mnie czepiać.

[sally_zielona]

18 lipcowa napisała:

>>mimo brania pigułek i
>>stosowania prezerwatyw

>dajcie mu na imię McGyver...

Reakcje innych mam:

>Po raz kolejny utwierdzam się w przekonaniu, że trzy litery przed nazwiskiem o
>niczym jeszcze nie świadczą.
>To, że zostałaś pania magister jak widać nie spowodowało, że zaczęłaś pisać
>mniej zjadliwe, mniej ordynarne, a bardziej wyważone posty.

>Nigdy się nie przyczepiałam do Twoich wypowiedzi, ale teraz muszę. Co za takt
>i klasa, naprawdę pozazdrościć.

Dziewczyny, nie przesadzajcie. Nie jestem fanką Lipcowej, ale jej spostrzeżenie
było dowcipne. Może czasami potrzeba takiego dystansu nawet do własnych
problemów. Ja raczej oceniłabym wypowiedź Lipcowej tak: wraz z trzema literkami
przed nazwiskiem poprawiło się jej poczucie humoru. Jest na wyższym poziomie )))

Moja rada dla Zrozpaczonej6. Postaraj się nie panikować, jeżeli nie wiesz
jeszcze na 100%, że jesteś w ciąży. Testy mogą kłamać. Możesz mieć jakieś
zaburzenia hormonalne. Możliwe, że jak w poniedziałek pójdziesz do lekarza,
okaże się, że to wcale nie ciąża, czego Ci życzę, mając na uwadze Twoją sytuację.
Ale gdyby się jednak okazało, że to ciąża, to może spróbuj popatrzeć na to z
zupełnie innej strony. Są pary, które bardzo pragną mieć dzieci a nie mogą. Wy
zabezpieczaliście się na 2 sposoby, a mimo wszystko ciąża jest. Nie jestem w
stanie nawet sobie wyobrazić jak nikłe jest prawdopodobieństwo poczęcia dziecka
w takiej sytuacji. Więc może to znak? Może czyjaś wyższa wola? Może
przeznaczenie? Było wam pisane mieć dwójkę dzieci i w pewnym sensie jest to od
Was niezależne? Może to dziecko musi się urodzić, bo do spełnienia ważną misję?
A może to próba dla Was, dla Waszego związku? Taki egzamin. Pomyśl, że
zostaliście wybrani. Że to nie jest przekleństwo, lecz dar. Myślę, że nie ma w
życiu tak trudnych sytuacji, żeby nie mogło być jeszcze gorzej. Ważne jest, żeby
myśleć pozytywnie i mieć pozytywne nastawienie. Wiem, że czasami jest to trudne.
Ale warto spróbować.
Napisz w poniedziałek, jak już będziesz po wizycie u lekarza, co powiedział.
A jeśli byś chciała przed poniedziałkiem jeszcze się wygadać, to pisz. Na forum
na pewno znajdą się mamy, które Cię pocieszą i podtrzymają na duchu.
Trzymaj się.

Pozdrawiam

Sally

[dzindzinka]

Gdy dowiedziałam się, że jestem w drugiej ciąży, byłam zrozpaczona. Wg lekarzy
miałam niedonosić, mogłam nawet umrzeć, ciąża miała być na 100% przeleżana.
Namawiali na aborcję, której jestem przeciwniczką. Gdybym to zrobiła, nie
darowałabym sobie do końca życia, ale przez pierwsze tygodnie ciąży wstyd się
przyznać marzyłam o poronieniu, skoro i tak miałam nie donosić. Potem nagle
nabrałam optymizu. Całą ciążę znosiłam rewelacyjnie, dużo lepiej niż pierwszą.
Synek dziś skończył trzy latka, jest bardzo pogodnym, zdrwowym i mądrym
dzieckiem, urodził się 2 tygodnie po terminie.
Podpisuję się pod tym co napisała Sally: myśl pozytywnie. Nawet jak Wasza
sytuacja finansowa się nie poprawi, może uszczęśliwisz dzieckiem inne
małżeństwo? Takie maluchy natychmiast znajdują rodziców. Znam dwie rodziny,
które adoptowały dzieci, są bardzo szczęśliwe.

[dzindzinka]

A jeszcze mi się przypomniało: ja po drugiej ciąży wręcz wychudłam.

[duramgama]

sally_zielona napisała:

>
> Dziewczyny, nie przesadzajcie. Nie jestem fanką Lipcowej, ale jej spostrzeżenie
> było dowcipne.

Nie należę do osób zgnuśniałych i nie brak mi, jak sądzę, poczucia humoru.
Lipcowa mnie jednak tutaj nie rozbawiła. Nawet jeśli jest się super
błyskotliwym, czasem trzeba się ugryźć w język, żeby kogoś nie urazić. To chyba
kwestia umiejętności empatii...
Inteligentny dowcip - jestem za, pod warunkiem, że nie zapomnimy o tym, czym
jest takt. Nawet na forum, gdzie jesteśmy anonimowi.
Pozdrawiam

[johana2]

Sama mam b. podobną sytuację. Utrzymuję rodzinę - mąż po ciężkim wypoadku - b.
trudno mu znaleźć pracę nawet w Zakładach Pracy Chronionej. Tam generalnie
potrzebują szwaczki lub osoby do sprzatania, a on nie może pracować fizycznie.
Sama ze strachem nieraz myslę o takiej sytuacji u siebie. Co ja bym zrobiła? NA
PEWNO urodziłabym. Nie dlatego że jestem przeciwniczką aborcji. Po prostu nie
mogłabym dalej żyć z takim piętnem, że odebrałam szansę na życie własnemu
dziecku. Na pocieszenie powiem Ci, że gdy bedziesz miała dwójkę dzieci, będzie
można na pewno starać się o zmniejszenie alimentów na minimalną kwotę. A
własnie - z czego płacicie alimenty skoro mąż nie ma dochodów???? Jeśli biora
pod uwagę dochody w całym gospodarstwie domowym to po prostu zróbcie
rozdzielność majątkową. Sąd musi to wziąć pod uwagę. Poza tym przed wami długie
życie. Nie zakładaj że mąż już nigdy nic nie znajdzie! W końcu musi być lepiej.
A Ty na starość będziesz odwiedzana przez dwójkę swoich dzieci )

[mamafilipcia]

Sorry, że tak piszę ale jakoś nie chcę Mi się w to wierzyć...
Jeśli to prawda to przestanę wierzyć w jakąkolwiek antykoncepcję...
Biorę pigułki i zabezpieczamy się jeszcze prezerwatywą....
Daj znać jeśli pójdziesz do lekarza i potwierdzi ciążę.

[kuba-and-twins]

To, ze tu napisałaś, a nie podjęłaś decyzji w samotności, myślę, że już o
czymś świadczy.
Od siebie Ci napiszę: NIE rób tego!
Ja też uważam, ze to znak od Kogoś w górze dla waszej rodziny.
Może Cię troszkę pocieszy, jak opowiem mój początek z dwiema? Ciąża w sumie
nieplanowana, tzn. nie staraliśmy się specjalnie, ale też się nie
zabezpieczaliśmy, zdaliśmy się trochę na los Pierwszy trymestr był dla mnie
prawdziwym koszmarem! Tak potworny ból głowy jakiego nie sposób opisać...
Zmęczenie potworne, do tego stopnia, że kilka razy wieczorm przebierając Kubę -
zdarzyło mi się zasłabnąć, jakbym nagle zasnęła i po jakimś czasie się budziłam
(obok Kuba szalał na golaska). Wyłam codziennie z bólu i niesprawiedliwości,
darłam się na męża, ze mnie nie rozumie, że jak ma tak boleć, to niech ktoś te
dzieci zabierze! Że niech to wszystko szlag trafi! Że skończę ze sobą... Itp.
Przeszedł ból głowy, przeszły humory, zaczęło być lepiej.

A teraz często nazywamy nasze dzieci darami od Boga )) Wniosły tyle miłości,
wzajemnej pomocy, radości z codzienności.
Mój mąż zarabia różnie, czasem trochę lepiej. Mieszkanie też musimy utrzymywać
sami, a mamy ogrzewanie elektr. Mój pracodawca już mnie (a raczej mojego męża,
ze mną nie rozmawiał) poinformował, ze nie mam dokąd wracać. Pracowałam tam
od '98 r. Nie chodziłam w ciąży na zwolnienia, nie brałam wolnego, zastąpiłam
koleżankę (gł. księgową) na macierzyńskim, nie brałam zwolnień na Kubę... I
takie podziękowanie. (( Na razie jestem na zwolnieniu (mam zrujnowane
zdrowie po ciąży), ale jak się skończy, to nie wiem, jak damy sobie radę. Na
razie chcę męża namówić na działkę, w sensie ogródka. Może wyemigrujemy? Może
za jakiś czas znajdę dobrą pracę? Albo otworzę coś swojego? Jest tyle
możliwości.
A dzieci to cud!

[umasumak]

Po pierwsze załatwcie rozdzielność majątkową, wtedy wysokość alimentów będzie
uzależniona od jego dochodów, jak na razie zerowych.
Po drugie, dlaczego uważasz, że stracisz pracę? Skoro mąż jest w domu, to po
macierzyńskim mozesz być znów czynna zawodowo - mąż zajmie się przecież
dzieckiem.
Po trzecie, wcale nie jest powiedziane, że będziesz wyglądała jak monstrum.
Widziałaś aktorkę, która gra żonę Ryśka z Klanu? Ona we wszystkich ciążach
ważyła po 110 kg, a teraz jaka z niej laska. Wszystko jest do zrobienia. Pzdr

umo...

[szaraiwka]

szczerze mowiac troche mnie dziwi ten post... po pierwsze nigdzie nie zostalo
wyjasnione z czego placone sa alimenty i jakos nie podejrzewam zeby byly
placone z pensji Zrozpaczonej.... ale przede wszystkim - tak sobie mysle ze te
alimenty ktore ma zasadzone maz autorki watku tez sa na jakies dziecko, nie
dziecko Zrozpaczonej ale innej kobiety i tegoz pana. I co, dlatego ze teraz
Zrozpaczona jest byc moze w ciazy trzeba pozbawic tamto dziecko srodkow do
zycia? Dla mnie podawanie sposobow na unikniecie placenia przez faceta
alimentow na jego dziecko jest niemoralne.

Kobiety przeciez kazda z nas moze kiedys miec dziecko "alimentowane" - nie
chcialabym, dyby to byl moj case zeby ktos jego ojcu lub jego nowej zonie
podpowiadal jak zrobic zeby tych alientow dziecko nawet nie powachalo. Troche
mnie zadziwil Twoj post....

[g0sik]

Sytuacja jest trudna.....ja zrozumiałam że to autorka wątku płaci alimenty za
męża na jego dziecko z wcześniejszego związku bo on nie ma dochodów. Gdybym
miała do wyboru: zabić własne dziecko albo płacić alimenty na cudze to bym się
nie zastanawiała....

[szaraiwka]

moim zdaniem z pewnoscia ten wybor nie jest taki (placic alimenty-dokonac
aborcji). Jak nie beda mieli to nie zaplaca to oczywiste. Jak nie beda mieli to
pomysla co zrobic zeby miec. Za to podpowiadanie przez dobre forumowe ciocie
ze ... no to zrobcie tak zeby ojciec nie placil na dziecko ktore ma z
poprzednia kobieta jest dla mnie wstrzasajace. Bo to znaczy: bardzo kochamy
dzieciatka, ale te nasze, te dziewczyn z forum, te nienarodzone malenstwa a
inne dzieci juz mniej, mozna im zabrac alimenty zeby wam bylo lepiej kochane. A
zaloze sie ze sa wsrod foremek matki ktore wlasnie nie moga pojac jak to jest
ze ich byli mezowie/faceci nie tylko "wybrali sobie nowe kobiety" ale "wybrali
sobie tez nowe dzieci" ich dzieci z zakonczonych zwiazkow juz ich nie obchodza
i nie sa warte kilku groszy.

Nie jestem sama w takiej sytuacji ale po prostu instynkt samozachowawczy kaze
mi postepowac, robic i mowic tak zeby obowiazek placenia na dzieci byl uwazany
za swiety. Gdybym miala faceta z "historia" pilnowalabym zeby placil. Bo kto
wie czy za chwile to ja nie bylabym "byla zona" a dzieci "bylymi dziecmi".

Szaraiwko

[umasumak]

Wydaje mi się, że Zrozpaczona jednoznacznie okresliła z czyjej pensji płacone
są alimenty w momencie, gdy napisała, że jej mąż wogóle nie zarabia. Przecież
to oczywiste, że "z próżnego i Salomon nie naleje", nieprawdaż?
Wybacz, ale w sytuacji gdyby mi nie starczało na podstawowe rzeczy dla moich
dzieci, nie zaprzątałabym sobie glowy dziećmi mojego męża z poprzedniego
związku - to on powinien dołożyć wszelkich starań, aby jednak środki na
alimenty zapewnić i do tego bym go mobilizowała.

Dodam jeszcze, że sama mam dziecko "alimentowane".

[umasumak]

szaraiwka napisała:
Dla mnie podawanie sposobow na unikniecie placenia przez faceta
> alimentow na jego dziecko jest niemoralne.

No wiec niech będzie, że niemoralna jestem. Ale takie sposoby są prawnie
dopuszczalne i doradzi je każdy adwokat. Czyli ,ze mamy niemoralne, albo głupie
prawo, bo powinno przewidzieć takie sytuacje
W życiu bym nie doradziła jak unikać alimentów, w sytuacji gdyby facet zarabiał.

[inguna2]

Chyba rozumiem jak ci trudno.Mozesz "problem"-brzydko to nazywajac rozwiazac
farmakologicznie ale na pytanie czy problem naprawde zniknie moze odpowiedziec
jedynie twoje sumienie(niezaleznie od wiary).Ja tez sie zalamalam dowiedziawszy
sie o 3 ciazy.Maz nie pracowal ,ja tez,dwojka malych dzieci w domu.Finansowo na
pomogli tesciowie.Teraz sie sytuacje wyprostowala,maz pracuje,ja tez sie
zabralam za szukanie.Na szczescie kolejne dziecko uzywa wiele rzeczy po
starszym rodzenstwie,jak powertujesz forum to mozna wiele rzeczy tanio kupic a
nawet za darmo.Ale do czego zmierzam.Po drugim dziecku wiecej nie
planowalam,ciaza byla zaskoczeniem(efekt burzy hormonalnej)i mialam tez rozne
mysli.Nigdy bym nie usunela ciazy ale przyznam,ze wtedy zdesperowana
chcialam,zeby natura sama rozwiazala sytuacje.A dzisiaj jak widze usmiech na
rocznej buzi po prostu mi wstyd za te mysli.Jak widze,jakie to dziecko jest
sliczne i madre(najladniejsze z calej trojki wyszlo),jak widze jak oni sie
kochaja to jestem szczesliwa.I teraz czuje,ze rodzina jest w komplecie.

[aada100]

Wiesz co? Ja z drugą ciążą wpadłam. Po urlopie wychowawczym pracowałam 5
miesięcy a tu nagle... Byłam załamana. Sytuacja finansowa tragiczna (masa
kredytów), jedno małe dziecko, stara rozwalająca się chałupa. Ale ani na chwilę
nie pomyślałam o usunięciu czy czymś takim. Nie chcę Cię namawiać ani
umoralniać. To Twoje serce, Twoja decyzja a potem Twój ból. Jedno Ci powiem:
jeden uśmiech mojego 2,5 miesięcznego synka utwierdza mnie w przekonaniu, że
było warto podjąć właściwą decyzję. Moje dzieci to cały mój świat. A może
uszczęśliwisz jakąś samotną rodzinę? Wiesz, że teraz wystarczy tylko Twój
podpis. Pozdrawiam.

[palka_zapalka]

Ja akurat nie jestem za usunięciem bo to, ze finansowo Was dziecko zdołuje to po
zabiegu Ty będziesz inną osobą.
Jaki zawód ma Twój mąż i gdzie mieszkasz???
Głowa do góry pogadajcie o Ty poważnie.
Trzymam kciuki