DO MAM NASTOLATKÓW,SĄ TU TAKIE MAMY?

[polka3]

Mam pytanie-jak radzić sobie z 12-letnim
upartym,naburmuszonym,"głuchym",skrzywionym,irytujacym,pyskatym,kochanym
chłopaczkiem....
bo myślę nad kaftanem bezpieczeństwa..ale nie dla niego, tylko dla siebie....

[madziaost]

witaj.
ja mam córkę 11-lat. niby grzeczna, dobrze się uczy itd. ale ma czasami muchy w
nosie, które doprowadzaja mnie do furii.
i tu wkroczył mój mąż : konsekwencja i spokój grabarza. jeśli ustapisz po
setnej prośbie lub machniesz ręką - przepadłaś. wiem, że ciężko, ja miałam juz
czasami łzy w oczach, ale tylko konsekwencja popłaca.
no i starac się rozmawiac, choc uparciuszek nie chce.
nie wiem, czy pomogłam, ale u mnie skutkuje.
pozdrawiam.
magda.

[5aga5]

To typowe dla nastolatków ale na szczęście po jakimś czasie mija. Próbuj na
początek rozmawiać:mów co Ci się nie podoba, co Ci sprawia przykrość itp. Ja
już mam właściwie nie nastolatka ale dorosłego chłopa,bo ma już 19, ale nawet
teraz zdarzają się małe spięcia i tzw.muchy w nosie. Gdy był młodszy skutkowało
obrażenie się na niego i rozmawianie ,,służbowe". Pomogło. Sporo bym Ci tu
jeszcze napisała ale moja mała pociecha mnie wzywa.Pozdrawiam

[pszczolka10]

Witam!! jak dobrze cie rozumiem .Mój synuś skończył 12 lat w czerwcu i jest
uparty jak osioł nic do niego nie dociera no chyabże coś ode mnie potrebuje
cały czas siękłóci z babcią ale...gdy trzeba popilnować młodszego brata
(rocznego ) nie ma lepszej niańki od Mikiego poprostu moge wyjśc i jestem
spokojna że malemu nic się niestanie jeszcze potrafi nakrzyczeć na nas że coś
nie tak przy młodym zrobiliśmy uczy się tez dobrze więc mam nadzieje zę te
fochy poprostu miną same
pozdrawiam Ania

[malgosia191]

Polka 3 czyżbyś pisała o moim synu?A ja się martwiłam,że tylko my mamy takie
problemy.Czasami ręce mi opadają i nie wiem jak do niego mówić.Mam wrażenie,że
wszystko co się do niego mówi i co się mu tłumaczy odbija się jak od ściany.Czy
to minie,czy kiedyś będzie normalnie?

[esensja9301]

witam serdecznie !Jestem nowa na tym forum,ale mam ten sam problem tzn 12-
letnią córkę!Dlatego też pozwoliłam sobie zabrać głos.Ten kaftan bezpieczeństwa
to wcale nie jest taka głupia sprawa(ha ha).Ja tez często,właściwie codziennie
mam spięcia większe i mniejsze z moim dzieckiem.Jest to taka cicha wojenka na
zasadzie kto kogo pierwszy wyprowadzi z równowagi!Męczy mnie ten stan,i często
nie umiem sobie poradzić z moimi negatynymi uczuciami w stosunku do córki potem
do siebie.Ręce opadają!Jak przeżyć to w miarę bezboleśnie?Jak kochać mądrze nie
raniąc tego nieznośnego i wiecznie niezadowolonego nastolatka?Nie wiem
niestety.Pozdrawiam

[malgosia191]

W ostatnim katalogu "Świata Książki" znalazłam coś dla nas.
"Jak wychować nastolatka i nie zwariować" M.J.Bradley,chyba kupię,przeczytam i
podzielę się z Wami radami.Chociaż nie bardzo wierzę w tekie poradniki.

[malgosia191]

Pozdrawiam wszystkie zatroskane mamy nastolatków.

[polka3]

dzięki dziewczyny za wsparcie...chyba naprawdę nie jestem jedyną zatroskana
takim stanem rzeczy mamą....gdybym tylko miała więcej cierpliwości...i
spokoju....aj ...........a póki co mam dylematy,rozterki,skrajne i mieszane
uczucia i częste poczucie winy....

[polka3]

ps...w konflikcie z synem wychodzi jaka jestem wredna baba...buuuu

[maczkama]

Nie daję się manipulować humorami syna. Coraz bardziej wydłużam smycz - pozwalam
na coraz większą samodzielność i autonomię. Często mówię, że go kocham, ale
czulimy się jak nikt nie widzi cóż przytulanie się do matki jest teraz
czynnością wstydliwą( nawet przed siostrą). Wymagam. Jak nie posprząta nie
wyjdzie na dwór, jak nie będzie w łóżku do 21 to na drugi dzień nie gra na
kompie. U mnie tylko to skutkuje, samym proszeniem bym niewiele wskórała...
Ale najtrudniej mi radzić sobie z jedo humorami i despotyzmem. Syn ma 11 lat i
jak sobie coś postanowi a my tego nie chcemy zrealizować...oj bywa ciężko.

[malgosia191]

No właśnie ten upór jest chyba najgorszy,nie przemawiają żadne argumenty,prośby
ani grożby.

[maczkama]

chyba jedyne wyjście ignorować humory, a wyciągać konsekwencje, gdy nie zrobi
tego o co prosimy. Łatwo powiedzieć...
Ale ja mam jeszcze 16miesięcznę córkę i nie mogę się doczekać kiedy będzie miała
11lat. Jednak.

[malgosia191]

Ja jednak zdecydowanie wolę małe dzieci.Moja córci ma 5 lat i taki okres mógłby
trwać i trwać.Ale dzieci szybko rosną i razem z nimi rosną problemy.
Pozdrawiam

[tomira74]

No to ja Was przebije w kwesti mam nastolatków.Czy ogólnie ktoś sobie może
wyobraźić w domku 11,11,5, i prawie 13 latków?
No więc ja mam to na codzień i włąśnie jesteśmy w fazie DOJRZEWANIA .Nie wiemy
jeszcze do czego dojrzewamy ale jesteśmy dzielni. Każde z dzieci ma inny
temperament oczywiście każde zauważa ,że ten drugi jest
złośliwy ,płaczliwy ,kłótliwy etc. nie on.No dodam ,że skład osobowy to ona,ona
i on.
Co do środkowego potwoera weszła w okres każdy chłopak jest cudowny więc będe z
nim chodzić i puszcza sobie z nimi niekonczące się ilości sygnałów przez
komórke.Można zwariować.Martwi mnie tylko czy ,aż takie zainteresowanie płcią
przeciwną w tym wieku jest normalne?A wogóle jestem tu nowa i domowa od jakiś 3
tygodni odkąd porzuciłam prace i zastanawiam się czy dobrze zrobiłam.....

[polka3]

Tez się czasem zastanawiam co ja w ogóle w domu robię...czasami

[polka3]

Tomira możesz napisac jeszcze raz w jakim wieku sa Twoje dzieci,bo się
pogubiłam...

[tomira74]

chłopak 13,dziewczyny 11,5,i 11 lat.troche skomplikowane ale do przebrnięcia
wyjechały wszystkie na obóz i w domu cisza .Nieustające święto nie licząc ich
telefonów .Czasem dramatycznych(najmłodsza)i entuzjastycznych(średnia)do skoro
tu musze być to jakoś wytrzymam -najstarszy.

[polka3]

Wybacz,że jestem taka uparta,ale nadal nie rozumiem czy dwie córy mają 11 lat,
czy jedna ma 11 a druga 11 i pół? coś mnie rozum zawodzi...

[tomira74]

moje dzieci są TRZY .Wiekiem wyglada to tak
chłopak grudzien 1992
1 dziewczynka maj 1994
2 dziewczynka listopad 1994
uff.i odpowiem ze nie dałam ich rady wszystkich urodzić.co nieco spadło mi z
nieba kilka lat temu.
A i jeszcze jedno w tym temacie do tej pory nie padł argument nie jesteś moją
mamą więc.....(tu całkowita dowolność)
pozdrawiam

Tomiro..

[polka3]

[polka3]

cd
Masz jednym słowem jeszcze dodatkowo pod górke-takie sa dzieciaki wykorzystają
wszystko co się da,kazdy argument dobry...Mnie przez kilka lat wychowywała
zastępcza mama- wiem coś o tym.. Pozdrawiam i Trzymam kciuki-
PS.jakie towarzystwo nosi imiona

[tomira74]

Ha.Wiem coś na ten temat.I naprawde jest ciężko. Na szczęście nie na codzien bo
nie ma u nas niedopowiedzeń na temat naturalnych rodziców.I mimo ,że to
już "stare byki" czasami im mówię ,że szkoda ,że nie ja ich urodziłam.I wiesz
naprawde tak myślę.Chyba ,że mi dopieką......
co do imion Łukasz,Angelika-to nazwane przez inną mamę i Magdalena-nazwana
przez nas po 3 dniowej dyskusji(zdaniem mojego kochanie miał być chłopak)
a odpowiedz kiedy zaczeły dojrzewać.
Niezauważalnie jakos.Jednego dnia ok następnego ta sama rzecz jest wielkim
problemem.zaczeło się po 9 urodzinachoczywiście plu minus. Na moją niekorzyść.

[tomira74]

a swoją drogą chętnie bym się dowiedziała jak to jest być po drugiej stronie
tego układu.

[odejmie]

Ja mam 9-cio latke jeszcze grzeczna i calkiem sympatyczna. W jakim wieku
zaczely sie u was problemy?

[malgosia191]

Wczoraj były 12 urodziny Bartka,było mini party,przyszło kilku kolegów.Fajnie
się bawili i zachowywali bez zarzutów.Może z tymi naszymi nastolatkami nie jest
tak najgorzej?
Pozdrawiam Małgosia

[tomira74]

No może tym razem im się udało .Ja z moimi nieustanie bawie sie w podchody
intelektualno-strategiczne i czas ich dojrzewania mnie przerasta.Ale co tam
może niedługo już pójda na studia.......ale się rozmarzyłam