Nie bawicie się z dziećmi???

[rybkaisia]

Tytuł wynika z moich obserwacji wakacyjnych a natchnęła mnie bea.bea
opowieścią o małej dziewczynce "prawie sierotce".

W czasie wakacji moja prawie 2-letnia córcia uwielbiała chodzić na różne
place zabaw a ja oczywiście z nią. Żeby sie nam nie nudziło oprócz
tradycyjnego zleżdżania i huśtania wymyślałyśmy różne zabawy. Najpierw dzieci
omijały mnie szerokim łukiem i patrzyły na mnie jak na dziwadło. Jedna z
dziewczynek powiedziała mi nawet "jaka ty duza jestes dziewcynka". Potem
jedna z dziewczynek zapytała czy może się do nas przyłączyć, potem kolejne
dzieci aż w końcu wszyscy sprzedawali i kupowali szyszkowe lody i piaskowe
ciasteczka. Dzieci pożeganały nas pytaniami kiedy znowu przyjdziemu bo było
super.
I tak sobie myślę czy rodzice bawią się z dzieckiem tylko do momentu kiedy
muszą non stop na nie patrzeć i pilnować a potem sobie odpuszczają? Czy mnie
też przejdzie ochota na wspólną zabawę?
Na plaży też ciagle słyszałam "idź do wody, baw się, nie nudź, zajmij sie
czymś". Czy to tak trudno wymyślić jakieś zajęcie? Przecież wakacje,
przynajmniej w moim pojęciu, są po to żeby zbliżyć do siebie zapracowanych
często rodziców i dzieci, a nie odganiać się od swoich "pociech"

[tynia3]

Bawię się, a jakże, a już mój mąż jest mistrzem . Zabawa to ciężka praca dla
Malucha. Nauka i tyle. Fajnie i warto się bawić.

pzdr

[cubus1]

Czasami ingerencja rodzicow jest zbyt duza.Ja z moim dzieckiem bawie sie jak
jestesmy sami,jak nie ma jego kolegow i kolezanek(ma prawie 3,5 roku).W
wiekszej grupie usuwam sie na boki i dzieci same sie bawia.Oj ,jaka one maja
fantazje i niestworzone pomysly.Oczywiscie ze czasami sa dni gdy trzeba sie z
nimi bawic,wymyslic cos.Jak dzieci.
Ale nie przesadzalabym.
Ja kiedys nie rozumialam jak mozna usiasc na lawce, ale teraz rozumiem.Wszystko
zmienilo sie gdy moj maly zaczal miec stalych kolegow z ktorymi spotyka sie
codziennie.

[bea.bea]

mysle, ze pozostawienie dzieci samym sobie jest dobre ale na krótka mete ...w
koncu maja prawo do " samodzielnośc?"

ale tak naprawde zauwazyłam , że poswiecając aktywnie czas dzieciom w
piaskownicy, czy w pokoju mozna wiele nauczyć maluchy...

bierna obserwacja zabaw ...prowadzi nie raz do konfliktów( typu
bicie...zabieraniezabawek...) natomiast jesli jest dorosły " wodzirej" tego typu
problemy sa rzadsze...

lepiej buduje się wiezi ..itp)

oczywiscie dziecko ma prawo do nudy...

mysle , ze gdyby mamy wiecej przesiadywały w piaskownicy , niz obok )) to
niektórych postów tu na forum , mozna byłoby uniknąc ))

[mama.tadka]

Dziecko ma prawo do nudy, a rodzic do zmęczenia. Ja na przyklad godzinę, dwie
(pod rząd) mogę się pobawić, ale potem to juz chcę sobie gazetę w spokoju
przejrzeć

[fugitive]

"Na plaży też ciagle słyszałam "idź do wody, baw się, nie nudź, zajmij sie
> czymś". Czy to tak trudno wymyślić jakieś zajęcie?"

ale ty też nie bawisz się ze swoim dzieckim cały czas prawda? i co jakiś czas
tez mu powiesz, również będąc nad morzem na urlopie, a teraz pobaw się chwilę
sama? Bo jesli nie to też niedobrze, bo dziecko tez trzeba nauczyć, że to nie
tylko rodzić ma wymyślać zabawy , bo inaczej wyrośnie osobnik którego "trzeba
stale zabawiać"
To tak w odniesienu do zacytowanego powyżej zdania, że to ciągle słyszałaś,
czyli co od tych samych rodziców słyszałaś aa może słyszałas coś tam ale nie
wnikałaś w sytuacje jak sądze, bo to co przedstawiłas ma prawo każdy rodzic
powiedziec swojemu dziecku , i ta samodzielna zabawa powinna byc tym dłuższa im
starsze dziecko.
Co do mnie to staram sie poświęcac czas własnym dzieciom i bawic się z nimi
również

[rybkaisia]

Tak, fugitive, na pewno powiem "pobaw się sama" - nawet czasem czekam na ten
moment z niecierpliwością. Ba, jeżeli widzę, ze córka ładnie bawi się sama
nie przeszkadzam jej, a im dziecko jest starsze pewnie tych momentów jest
więcej. Nie wkraczam również między bawiące się w swoje zabawy dzieci. Ale
widziałam ile radości sprawia dzieciom również wspólna z dorosłymi zabawa a
niestety nie spotkałam innego dorosłego na placu zabaw (moze chodziłam na
niewłaściwy). Może z wiekiem dziecka zapał na zabawę przechodzi....

[lola211]

Nie bawie sie, bo mnie to po prostu nudzi i tyle.

[mieszkowamama]

Masz świętą rację, też to zauważyłam. To straszne, mój synek też ma 2 latka i
uwielbiam się znim bawić w różne dziwaczne nawet zabawy (a może to my jesteśmy
dziecinne).

[weronikarb]

bawie sie z synkiem, nawet gdyz sprzatam to staram sie to przerobic na zabawe.
Lubie siedziec w piaskownicy czy chodzic z nim na zjedzalnie.
Jednak nie jest to non stop, jak dziecko jest z innymi to jestem w pobliżu,
jest jedynakiem niema rowiesnikow do zabawy, dlatego jak takowych spotka to nie
ingeruje tylko obserwuje jak sie zachowuje.
Synek musi uczyc sie przebywac z rowiesnikami nie tylko z mama, bo jak to go
nauczy samodzielności?

[marcelino1]

Ciągłe bawienie się z dzieckiem i niepozwalanie na samodzielna zabawę, a nawet
na samodzielne nudzenie się prowadzi do tego, że później 4,5 latek nie potrafi
sam się sobą zająć. Ja jestem za opcją, że wszystko w rozsądnych ilościach. Na
placu zabaw staram się nie wtrącać, szczególnie jak są inne dzieci do zabawy. W
domu czasami proponuję wspólną zabawę ale tylko gdy widzę, że mała nie moze się
sama zainteresować. Jeśli dobrze się bawi to nie wtrącam się.

[pavlaczka]

Mój synek ma dopiero 8-miesięcy i uwielbia, kiedy poświęca Mu się dużo
uwagi.Uwielbiam się z Nim bawić i chyba nigdy mi się to nie znudzi...no chyba,
że Marcinek z tego wyrośnie
Mam naprawdę mnóstwo pomysłów na to jak zabawić Dzieciątko...chcę Go przez to
uczyć i wychowywać...dużo Mu też czytam, Marcinek śmieje się do rozpuku,kiedy
zmieniam intonację...
Pozdrawiam

[fugitive]

ja lubie dzieciom czytać, natomiast jeśli chodzi o zabawy to mało koncepcyjna
jestem i tez mnie to raczej nudzi, ale żeby nie było że taka wyrodna jestem to
przyznam że sie zmuszam i dla dobra wyższego poświęcam czas na zabawe rownież,
a ponadto to lubię chodzić z nimi na spacery , wycieczki i poznawac świat

[babka71]

Odbieram syna z "Lata w mieście" taki przykład, dzieci czekaja na rodziców na
sali gimnastycznej bawią się i skaczą przez kozła, na skoczni itp.. Jako jedyna
mama zostałam i skakałam razem z innymi dziećmi, organizując zawody, robiąc
przewroty na materacu, grając w kosza, szkoda gadać ...
Podsumowanie :
Jakie te dzieciaki były spragnione zabawy z osobą dorosłą to nie macie pojęcia,
Proszę Pani a ja , a ja, a ja dobrze i tak dalej....
Ale masz fajną mamę powiedziały dzieci na koniec.
wystarczy robić to co One i chwalić.
Nadal nie rozumiem rozciapcianych Mamusiek, które z daleka od ruchu, wysiłku,
sportu,
Tylko tak klap na ławeczkę i tyle

[migotka2000]

babka71 napisała:

> Nadal nie rozumiem rozciapcianych Mamusiek, które z daleka od ruchu, wysiłku,
> sportu,
> Tylko tak klap na ławeczkę i tyle

Ej, no bez przesady. Nie każdy ma kondycję do takich zabaw, że nie wspomnę,że
się krempuje!
Chwali Ci się,że masz power do szaleństw z dzieciakami, ale do diaska to nie
jest święty obowiązek rodzica, żeby nadążać za ruchliwością dziecka!

[bea.bea]

brawo !!!
zgadzam sie ztobą...
powiem też nie trzeba byc specjalnie wysportowanym , by usiąśc w piaskownicy i
babki )) z dziećmi robić ...albo zamki budować...
matkom wydaje sie , że dają dzieciom samodzielność...guzik prawda..one
potrzebują "prezesa"

[migotka2000]

Nie bawię się z synem na dworze, gdy są inne dzieci. Właściwie to syn odmawia
zabawy ze mną, bo nareszczie ma inne niż mama towarzystwo! Przybiega tylko po
picie albo np. z usterką techniczną w rowerze.

Rzeczywiście, też zauważyłam,że jak znajdzie się jakiś tata, czasem mama -
wodzirej, to zabawa w grupie przebiega prawie bezkonfliktowo.

W domu albo na plaży to co innego, ale przyznam się uczciwie, że to mój
małżonek przejawia większa inicjatywę. Jako,że jestem w ciąży, zwłaszcza przez
pierwszy trymestr, spędzałam z synem sporo czasu na kanapie układając puzzle,
czytając itp. Od tego czasy syn zaczął rozgraniczać jakich zabaw może się
spodziewać z tatą, a jakich z mamą. Przedtem więcej z synem tańczyłam
i "przewalałam się", teraz to raczej niemożliwe

[karusia82]

ja także bawie się z moim dzieckiem chociaz ma dopiero 10 miesięcy - ale to
taka frajda dla niego i dla mnie. Mam nadzieję, że jak bedzie wiekszy również
będzie lubił bawic się ze swoją matką

[cruella]

Bawimy, bawimy, czasem tylko zabawki zmieniają swój kształt

Jestem z dziećmi od 9 lat, 24h/dobę, 365dni w roku. Zdarza mi się czasem
powiedzieć "idź, pobaw się sam". Cóż, jestem tylko człowiekiem, czasem
potrzebuję wypić kawę w ciszy i spokoju (ostatnio coraz więcej pracuję w domu,
do czego przyzwyczajam "dzieci"). No i moje dzieci takie malutkie już nie są,
mają 8 i 13 lat. Muszą powoli nauczyć się samemu organizować sobie czas.

A co do zabawek: czasem są to szachy, gra planszowa, świetne gry logiczne,
czasem czytanie książki, zwykła rozmowa, wspominki. Czasem w wolnym czasie gramy
z dziećmi w gry komputerowe, gry typu RPG ))) Wciąga i to bardzo.

[maslutkazoska]

8 i 13 lat i nie umieją się sobą zająć?Współczuje dzieciom, jak będą starsze,
jak mamusia będzie im dalje "pupkę wycierała". Dziecko chodząće do szkoły i
niesamodzielne i nie umiejace sobie zorganizować zabawy to porażka wychowawcza!

[cruella]

Nie przesadziłaś trochę???

Odpowiadając na posta muszę dokładnie opisywać rozkład dnia? Oczywiście, że mają
swoje zajęcia, wspólne zabawy, spotykają się ze znajomymi, chodzą na basen...
Przeczytałaś tak, jak chciałaś i wyciągnęłaś to, co chciałaś))

Post dotyczył czasu spędzanego z dziećmi i odpychania dzieci przez rodziców.
Chciałam jedynie napisać, że ja również, pomimo tak dużych dzieci, spędzam z
nimi czas. Oczywiście nie cała dobę. Owszem, napisałam, że spędzam z nimi cały
okrągły rok. Chodziło mi jedynie o pokazanie, że nawet mimo tak długiego
przebywania z nimi, znajduję chęci na grę czy wspólne zajęcia.

A Ty przekręciłaś sobie ten post na swój wygodny sposób))

[cruella]

maslutkazoska napisała:

Dziecko chodząće do szkoły i
> niesamodzielne i nie umiejace sobie zorganizować zabawy to porażka wychowawcza!

A gdzieś Ty wyczytała, że nie potrafią sobie czasu zająć???

Rozumiem, że jak Twoje dziecko w wieku 13 lat przyjdzie i powie "mamo zagraj ze
mną w szachy" to odpowiesz:
nie wypada w takim wieku/ pograj sobie sam, na grę z mamusią jesteś za duża...))))

[zzana]

hmmmmmm, a co na to lipiec???

[czajkax2]

Ja optuję za opcją rozsądnej równowagi.
Bawić się z dzieckiem? TAK
Pozwalać aby dziecko bawiło się samo? TAK
Ja ostatnio jestem zmuszana do zjeżdżania z córcią ze zjeżdżalni. Nie powiem
żeby nie było to miłe

[onika27]

popieram opcje pół na pół Czasem bawic sie a czasem wystarczy rozbawic.Wiem to
z doświadczenia.Mojemu synkowi po prostu jestem potrzebna do rozpoczecia
zabawy.Np zaczynamy wspólnie budowac miasteczko a za chwilke juz mu
przeszkadzam bo np siedzę w miejscu gdzie ma być garaż.Na placu zabaw to wręcz
mu przeszkadzam.A znam przypadek dzieciaka z którym ojciec zawsze sie
bawił.Jaki skutek 7 latek wręcz nie potrafi sie sam pobawic.Jak np przychodzi
do mojego synka to synek sie bawi w najlepsze o ten chlopczyk o którym pisze po
prostu sie tylko przygląda,za chwile wracajac do domu zeby tata sie z nim
pobawił.Przyznaję szczerze że nie lubie sie bawic ale jak trzeba to to robię,Po
prostu wole np spacer gdzie idziemy sobie gadamy i obserwujemy ciekawostki.Ale
bawić sie nie lubie a juz najgorsza zabawa to "sklep"nie znoszę

[przedszkolak2]

Bawimy się i jest wesoło. W tej kwestii nie czuję żadnego skrępowania.
Córka lubi wymyslać zabawy i tak na przykład czasem jestesmy zwierzętami i
pasiemy się na dywanie. Kiedyś przedłużeniem takiej zabawy był spacer, na
którym córka zwróciła się do mnie:"Krowo, masz tu świeżą trawę". W okresie
Bożego Narodzenia odgrywaliśmy sceny z Betlejem, potem w w naszym małym
sklepiku córka zawołała: Maryjo, Józefie, kupcie Dzieciątku lizaka!"
Nas to bawi.

[leli1]

chyba wiele zalezy tez od dziecka. Moj synek np. potrzebuje chocby asysty przy zabawie, gdy znikam mu z oczu konczy sie zabawa. martwi mnie to bo w bliskim otoczeniu obserwuje takie oto zachowania:
chlopiec 10 lat....maaaamo, nudzi mi sie, wymysl cos!! tu pada szereg zabaw na ktore zazwyczaj jest odpowiedz eee, nieee i dalej marudzenie.
Rodzenstwo, 14 i 9 lat wszedzie gdzie jestesmy razem wymuszaja na rodzicach wspolna zabawe, nawet jak sa inne dzieci oni za wszelka cene chca wciagnac w swoje zabawy rodzicow....najczesciej im sie to udaje, choc nie widze zadowolenia na twarzach rodzicow - tak po prostu sa te dzieci nauczone, nie potrafia bawic sie w gronie rówiesnikow bo rodzice zawsze sie z nimi bawili.
A sa tez inne przykłady, kiedy dzieciak dorwie kamien i potrafi z nim takie rzeczy wyczyniac, sam, bez niczyjej podpowiedzi czy asysty.
Boje sie ze moj synek ma tendencje w tym pierwszym kierunku, a ja poki co mu ulegam.....bo on taaaaki malutki

[wieczna-gosia]

nie cierpie bawic sie w piaskownicy, zjezdzalnia mnie bawi ale juz hustac
nienawidze. W domu nie lubie glosno czytac ksiazek oraz bawic sie w sklep.

Na dworze jestem raczej od zabaw ruchowych, na wycieczke rowerowa czy bieganie
jestem pierwsza, w zimie na sanki czy lyzwy. W domu lubia sie bawic klockami,
ukladac puzzle i grac w gry.

A placow zabaw to ogolnie nie przepadam, umiem na nich przetrwac wylacznie
metoda klap na laweczke i ksiazka