córka swojej matki?

[solejka]

Moje relacje z mama zawsze były niełatwe, ale teraz kiedy jestem w
szczęsliwej ciązy z cudownym mężem, zaczęła wykorzystywać to zeby ranić
najboleśniej.Zyczy mi wszystkiego najgorszego, chyba tylko dlatego ze
ułożyłam sobie życie spokojnie i szcześliwie.Postanowiłam zerwać kontakt
zupełnie ale czy z takim obciażeniem nie popełnie sama głupstw jako mama?Jak
bardzo to co sami dostaliśmy odbija się na dzieciach? Czy można zafundować im
dobre dzieciństwo bez tej ciągłości? I jak to możliwe żeby znienawidzić bez
powodu własne dziecko za to że żyje w lepszy sposób?

[maadzik3]

Ustosunkuje sie tylko do fragmentu Twoich watpliwosci bo sie spiesze a temat
jest trudny. Mysle ze mozna byc dobrym rodzicem nie majac dobrych wzorcow. Na
pewno latwiej jest je miec - to nie ulega watpliwosci. Ale jesli zdajesz sobie
sprawe z bledow mamy, przemyslisz to co chcialabys zmienic i to jak chcesz zeby
wygladalo Twoje macierzynstwo (bardziej niz jak nie chcesz zeby wygladalo) to
masz wszelkie szanse. Nie jestesmy skazani na popelnianie bledow naszych
rodzicow ani na powtorzenie ich sukcesow, i choc wzorce rodzicielskie w pewnym
stopniu (czasem duzym) powielamy gdy dzialamy "z automatu" to czlowiek naprawde
nie jest skazany na dzialanie z automatu, a Twe rozwazania najlepiej o tym
swiadcza, wiec glowa do gory.
Magda

[pasikonik10]

widzisz jak mam tez "jazdy" ze swoją mamą. Niedawno wyszłam za mąż. MĄŻ był
dluugo oczekiwany, ukochany i w ogole. Wreszcie się oświadczyl, wreszcie po
ślubie i ...zaczęło się. Co drugi dzień mam telefon z zapyatniem: a co M.robi, a
dlaczego tak długo w pracy? A to Cie tak sama zostawia i to mu nie przeszkadxa?!
Do rodziców pojechal?!- a od kiedy on taki kochający? Samochodem pojechal? a nie
mogl pociagiem- nie macie pieniedzy....itp
Dodam ze chyba uwaza ze mam pecha - skoro mam takiego meza- a ja sama czuje sie
szczesliwa.! Naprawde! (mama wie i tak lepiej...)
Mojej kolezance mama po tym jak sie dowiedzila ze jest w ciazy powiedziala- a
nie mogliscie jeszcze poczekac...? ( jakby był czas na jakąs zmianę)
Gwarantuje ze jakby sie dowiedziala ze jestem w ciazy to by powiedziala-"no,
tego wam jeszcze brakowało, chcieliście to macie! A ty zamiast pomyslec o
konczeniu doktoratu to nie tym myslalas"
Mnie tylko interesuje jedno? skad sie bierze ta toksycznosc, jadowitośc układów
na linii- matka-corka?
Moje układy nigdy nie były z mamą poprawne- zawsze byłam nie dość dobra w
szkole, mogłam pomyśleć o zrobieniu czegoś czego nie zrobilam z prac domowych a
nie pomyslałam, mieszkania nie sprzatałam tylko "ogarniałam" itp. Brat - choćby
sie pokłócili był zawsze w porządku.

Swoje kontakty z mamą ograniczylam do minimum-ucze sie nie sluchac co do mnie
mowi bo rani mnie zawsze.Na jakąkolwiek potrzebę działania z jej strony odp-
zastanowię się, pomyślę, zobaczę...
Jest bez sensu, ale tak mi lepiej...Pozdr
Myślę ze bede potrafila stworzyc poprawne kontakty z dzieckiem bo wiem sama
czego mi brakuje...- wsparcia i wiary w moje mozliwosci.

[pasikonik10]

miało być "wiary w swoje możliwości"

[haganna]

Ja takie zachowania matki nazywam na swój prywatny użytek niedojrzałością
emocjonalną i wynikającą z niej niedojrzałością do macierzyństwa, albo lękiem
przed starością. Relacje z moją mamą też nie były łatwe i zawsze obiecywałam
sobie, że ja taka nie będę.
Być może nie jestem dobrą córką, bo na głupie uwagi mam głupie odpowiedzi i
mówię prosto z mostu, co myślę.
Myślę, że można wychować dzieci na dobrych ludzi, w mądry sposób - nawet
mając "obciążenia" ze swojego dzieciństwa. Kosztuje to więcej wysiłku, ale jest
możliwe.

[agamiki]

ja też mam kiepskie relacje z matką. Zawsze byłam zła, pyskata, gorsza od np
mojej przyjaciółki z którą mnie non stop porównywała. Ostatnio mi wykrzyczała
że mnie i mojego męża nienawidzi-tak bez kłótni, bez powodu, na imprezce
rodzinnej. I tak się nakręciła że zaczęła mi wszystko wypominać np że mi
wyprawiła wesele. Każdy z rodziny się zastanawiał o co jej chodzi, ja ryczałam
jak głupia, a jej kuzynka zasugerowała że może moja mamusia mi zazdrości-że mam
dobrego, pracowitego i mądrego męża-ona miała lenia, pijaka, co ją bił w
dodatku i szybko się rozwiodła. Zresztą, urodziła mnie mając 18 lat. Ja moje
dziecko urodziłam w wieku 26 lat, po ukończeniu studiów, mając pracę i
mieszkanie darowane nam w połowie przez teściową, połowę spłaciliśmy sami. Więc
może to być zazdrość. Ale jak można zazdrościć czegoś własnemu dziecku???!!!

[mojuda]

mozna a to ze zerwalas kontakt jest super posunieciem,popieram!!!
--

[solejka]

więc zdaża sie że złe emecje biora górę nad prostym prawem natury, zeby kochac
i chronić swoje dziecko...Teraz ciesze sie ze to bedzie synek, bo ta chora
relacja moglaby kiedys wrócić.Dzięki dziewczyny

[volta2]

O, to jest nas więcej... niestety. Ja też zawsze byłam głupia, najgorsza, nic
nie robiąca pożytecznego. Jedyne co mi się naprawdę udało to moja rodzina(mąż i
dzieci, dwoje! o zgrozo!!) i to jest dopiero powód do zazdrości.
Jest (było) takie forum toksyczne matki, ale nie zaglądałam tam dawno, w ogóle
byłam tylko raz, żeby się nie dołować...

.

[clk]

hihi.
ja tez bylam zla. Zawsze porownywana, nie dosc dobra.
Kontakty z matka? Nie ma od ponad roku.
i nie jest z tym zle.
ona nie zaakceptowala mojego faceta, nie zaakceptowala, tego, ze nie robie tak
jak ona.
Zal?
w sumie nie mialam matki, wiec nie mam czego zalowac..

[july.29]

witaj,
polecam forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24383
tam znajdziesz b. dużo takich osób, jak Ty.

j.