jestem zazdrosnicą a Wy?

[beksa111]

i to niestety straszną. Jak widze mame z synkiem (mam core) to pozazdroszcze-
zeby nie bylo , Agate kocham bardzo! jak widze szczupla kobitke - tez
zazdroszcze itp. nie wiem czy to normalne ludzkie zachowanie, bo maz twierdzi
ze nie.

[krtek7]

Ja też zazdroszczę, ale nie majątku, dobrej pracy (można do tego dojść), dzieci
(mam super), męża (mam przystojnego i ma tylko kilka wad). Zazdroszczę urody
pięknym kobietom i niektórym osobom szczęścia w życiu, np. córka mojej znajomej
wyjeżdża do Islandii. Zawsze chciałam pojechać do Islandii!! Ale szczęściara.
Zazdroszczę jej strasznie

[krtek7]

Sprecyzuję: zazdroszczę tym, którym spełniają się MOJE marzenia.

[marychna31]

NIe. Nie jestem. A to dlatego, ze zauważyłam, ze po bliższym przyjrzeniu się
zaczyna się dostrzegać, ze kazdy niesie jakiś swój krzyż. Pewnie, ze wolałabym
miec nogi jak A, a pieniędzy jak B itp. ale na całokształ nie zamianiłabym się
z nikim

[papaprotka]

kiedś zazdrosna nie byłam w ogóle (chociaż wydaje mi się że taki całkowity brak
zazdrości to też nie jest normalny) a ostatnio mi coś odbiło: zazdroszczę
wszyskim kobietom bez żylaków, myślę dlaczego musiałam taki felerny prezent
dostać od mamy i taty i że nie mogę do solarium i że usuwania wczesnych żylaków
nfz nie refunduje więc muszę albo pokryć z własnej kieszeni albo czekać aż mi
wielkie bąble wyskoczą itd itp
tłumaczę sobie, że są gorsze problemy ale jakoś mi trudno się pogodzić, tzn. nie
myślę o tym cały czas ale jak zobaczę jakąś laskę to zawsze myślę, że choćbym
nie wiem ile godzin się gimnastykowała i miała super mięśnie to się tak nie
ubiorę

[martadawa]

A ja też zazdroszczę babkom z dwójką, a nawet z 3 dzieci (jak moja koleżanka),
że są szczupłe i wyglądają jakby dzieci nigdy nie miały. I zastanawiam się co
one robią, że tej wiszącej skóry na brzuchu im nie widać. Ale po jakimś czasie
przypominam sobie, że tu wielką rolę genetyka odgrywa a w mojej rodzinie tylko
moja bezdzietna siostra jest szczupła. Eeechh, i co ja na to poradzę? Pocieszam
się tylko widokiem innych, tych bardziej okrągłych ode mnie.

[oxygen100]

Ja zazdrosna jestem tylko o koty bo wlasnych miec nie moge.
Nie przeceniajcie roli genow otylosc to kwestia zlej diety i niedbalstwa a nie
sklonnosci genetycznych. Jesli cala rodzina jest otyla to znaczy ze zle je a
nie ze trafily jej sie trefne geny) Nad figura trzeba ciezko pracowac )

[krtek7]

Zgadzam się z tym twierdzeniem. Znam kilka rodzin moich grubych koleżanek -
wszystkie one mówią że nie jedzą dużo, ale ja widziałam kilka razy ich
szczególnie obfite, bogate w węglowodany (przede wszystkim bardzo dużo
pieczywa) śniadania i kolacje - gdybym tak jadła to za pół roku wyglądałabym
tak jak one. Gdybyście z nimi porozmawiały, dowiecie się że to genetyczna
przypadłość.

[papaprotka]

o tak, ja też mam jedną taką koleżankę, która "nie moze schudnąć choć próbowała
już wszystkiego" - a je chyba ze dwa razy więcej niż ja

[melka_x]

oxygen100 napisała:

> Nie przeceniajcie roli genow otylosc to kwestia zlej diety i niedbalstwa a
nie
> sklonnosci genetycznych. Jesli cala rodzina jest otyla to znaczy ze zle je a
> nie ze trafily jej sie trefne geny) Nad figura trzeba ciezko pracowac )

Nieprawda. Całe życie - poza drobnym zawirowaniem okołociążowym - byłam
bardzo szczupła (rozmiar 34, czasem 36 przy 170 cm wzrostu) jedząc dużo, tłusto
(np. sery pleśniowe w ogromnych ilościach), słodko, wypijąc dużo wina i piwa,
nie ruszając się nadmiernie. Mam znajomą, która od niepamiętanych czasów bardzo
się ogranicza - i to racjonalnie, nie mówię o dietach cud - dużo się rusza, a
ciągle waży o wiele za dużo. To co mnie przychodzi bez trudu, bo dostałam w
prezencie od natury z genami, dla niej jest właściwie nieosiągalne.

[oxygen100]

melka mozna odziedziczyc np. typ budowy po rodzicach w sensie ze jest sie
grubokoscistym, lub ma sie krepa budowe ciala, ale nie jest tak ze istnieje gen
otylosci i cala rodzina hurtem jest z tego powodu gruba zadowolona ze to tylko
geny a nie tryb zycia. Jesli nie wystepuja deficyty np w poziomie enzymow
metabolizujacych np. tluszcze i nie ulegaja one z tego powodu odkaldaniu co
jest choroba, nie mozna mowic o genach warunkujacych otylosc. Najprosciej jest
zywic sie w Mc Donaldzie pozerajac porcje XXL a pozniej zrzucic wszystko na
geny )

[melka_x]

Ależ zapewniam Cię, że praktyka temu przeczy (jest zresztą wiele hipotez
mówiących o tym, że jednak najprawdopobniej geny też mają znaczenie, choć
oczywiście nie determinują wszystkiego i styl życia jest najczęściej
decydujący).
Nie masz pojęcia ile potrafił zjeść mój ojciec i jakim był zawsze patykiem. Ja
to mam ewidentnie po nim. Zrozum, umawiam się ze znajomą w knajpie. Ona zamawia
wodę, sałatę, pierś z kurczaka z grilla. Ja zamawiam wielką lazanię w serowym
sosie, ogromne czekoladowe ciastko, piwo lub wino, kawę ze śmietanką (nie
mlekiem). Miałam okres kiedy w pracy żywiłam się wyłącznie fast foodami
(wstrętne, ale tylko to było w pobliżu). I generalnie zawsze jadłam dużo
węglowodanów (uwielbiam makarony), dużo słodyczy i dużo rzeczy tłustych (sery
pleśniowe ach. Wiem, że znajoma w domu również sensownie się odżywia. Ona
codziennie biega, ja ćwiczę jak mi się przypomni, regularnie ćwiczyłam tylko po
porodzie. Nie ma siły, patrząc na nas, widać, że styl życia nie determinuje
wszystkiego, jedni mają bardziej pod górę, inni jak ja wygrali w genetycznej
loterii.

[oxygen100]

zgadzam sie ale poki co nie zidentyfikowano konkretnego genu odopowiedzialnego
bezposrednio za otylosc

[krtek7]

A ja się nie zgadzam - nie można wszystkiego zwalać na geny. Zdarzają
się "szczupłe" rodziny, gdzie dużo się je, co nie znaczy że jest to zdrowe, bo
objadanie nigdy nie służy zdrowiu. Ale grubaski nauczone dużo jeść od dziecka
nie są w stanie z dnia na dzień zmienić nawyków żywieniowych. Ich zdaniem jeśli
zjedzą na śniadanie tylko dwie bułki zamiast czterech to już jest dieta
odchudzająca i one nie chudną, choć nie są przejedzone. Moja ciocia taka jest.
Zawsze móei że je mało ale jak u niej jesteśmy to objad jest bardzo obfity, nie
możemy wstać od stołu! I nie pozwala nam nic zostawiać Taka jest gościnna
I ona takie je obiady normalnie. A ostatnio byłam z nią przy śniadaniu. Zjadła
tyle że dla mnie starczyłoby na 5 śniadań chociaż ja wcale nie jem mało i nie
jestem szczupła tak jak bym chciała. Uważam że jem za dużo, ale ona je
monstrualnie. Gdyby ona jadła tak jak ja byłaby głodna przez cały dzień i
wydawałoby się jej że jest na diecie ale to nic nie daje, bo./.. geny

[judytak]

a ja tam nikomu niczego nie zazdroszczę
jestem zdania, że to mi niech wszczyscy zazdroszczą ;oP

pozdrawiam
Judyta

P.S. jeśli chodzi o oglądanie kobiet na ulicy, to patrzę pod kątem "o, jak dużo
jest jeszcze ode mnie grubszych" ;o)
J.

[vivyan]

Zazdroszcze tylko jednego - tego, że ktoś ma więcej niż jedno dziecko. Ja nie
mogę.

[joanna266]

jedno wiem napewno nie zazdroszczę -pieniędzy,samochodu,dzieci(bo sama mam
cudna trojke,urody (bo nie mam prawa narzekac).jedyne czego czasem
zazdroszczę innym osobom to rozleglej wiedzy na rózne tematy o ktorych ja nie
mam pojecia.ale wciąz nad soba pracuje.nawet teraz gdy siedze w domu z dziecmi
staram sie czytac ,bywac i oglądac.po prostu nie stetryczeć.choc dookoła
wszyscy twierdzą że trójka dzieci to grob intelektualny ja staram sie bronic.a
tego czego najczęsciej sie zazdrosci czyli pieniedzy nie zazdroscilam nawet
wtedy kiedy u nas sie nie przelewało.ot taki pokręcony charakter))

[melka_x]

> choc dookoła wszyscy twierdzą że trójka dzieci to grob intelektualny

Postawiłabym tezę, że ci 'wszyscy' sądząc po tej wypowiedzi nie są tytanami
intelektu

może i racja melka:-)

[joanna266]

jestesmy postrzegani za dziwakow.no bo po co miec tyle dzieci???dzieci
ograniczaja,brudza i halasuja a dodatkowo kosztuja i zajmuja przestrzen
zyciowa.dlatego w naszym srodowisku jestesmy odosobnieni.choc przyznam ze
ostatnio zdaża mi sie słyszec"swietnie sobie radzisz"jak ty to robisz"itd.i
chyba jest pare osob ktore nam w zaciszu swego domu zazdroszcza.bo my naprawde
godzimy bycie rodzicami z byciem kochajacym sie ,zyjacym pelnia zycia
małżenstwem))

do vivyan

[honi_29]

Dobrze rozumiem co znaczy nie mieć dziecka,starać się o nie latami,a tu nic,ale
pocieszające jest to,że masz chociaż to jedno,a inni w ogóle nie mają,bo nie
mogą.Współczuję Ci bardzo.Nie wiem jaka jest tego przyczyna,ale może da się
leczyć?Wiele się naczytałam o niepłodności wtórnej.Może zajrzyj na forum
niepłodność?Na pewno znajdziesz kogoś,kto ma podobny problem i uda się go
rozwiązać.Powodzenia

A jeśli chodzi o zazdrość-tak,jestem zazdrosna o swojego męża i swojego
przyjaciela(NIE KOCHANKA!)

Nie, nie zazdroszczę

[ania.silenter]

jest tyle ludzi na świecie mądrzejszych, piękniejszych i bogatszych ode mnie.
Zazdrość to strata czasu, a ja generalnie nie mam go w nadmiarze, więc wolę go
spożytkować bardziej twórczo.
pozdrawiam

[maallinka]

Ja chyba ogolnie nie narzekam, zycie ulozylo mi sie dobrze i mam nadzieje ze
gorzej nie bedzie, swoje problemy mam oczywiscie, ale ciesze sie z kochanego
meza, wspanialych dzieci i z tego ze wszyscy jestesmy zdrowi. To dla mnie
najwazniejsze.
A czy czegos zazdroszcze innym? Zawsze chcialam umiec super tanczyc, tak zebym
umiala lawirowac na parkiecie zwiewnie i lekko jak elf, a ja tymczasem mam 2
lewe nogi do tanca, wiec jak patrze na innego elfa to nutka zazdrosci sie
pojawi... ech...!
Co do wygladu, sa rzeczy ktore chetnie bym zmienila ale nie sa na tyle istotne
zeby zzerala mnie zazdrosc, no moze z wyjatkiem 1 rzeczy... Chcialabym miec
wieksze piersi, co jest oczywiscie niemozliwe (a po 2 ciazach sa jakby mniejsze
niz byly) wiec jak widze jakas dziewczyne z pieknym biustem to musze sobie
westchnac w duchu z zalem ze ja moge tylko pomarzyc...

[gruba-buba]

Eeeee..... można się z tego wyleczyć. Po co się samą unieszczęśliwiać, zawsze
będzie ktoś kto ma lepiej od nas, więc chyba nie jest to powód by zatruwać
sobie samej życie.
Szkoda zdrowia na zazdrość, słowo daję.

Bywam....

[monia145]

Zazdroszczę tylko jednej cechy- umiejętności cieszenia się z tego, co się ma.
Widzę u siebie poważne braki w tej dziedzinie.......