Różnica wieku 5 lat:)) Jak tam?

[mama-nesika]

Witam e-kobitki)
Oczywiście chodzi o drugie maleństwo i taką własnie różnice wieku. Żeby było smieszniej, sama mam 2 siostry - jedna o 5 lat starsza, druga tyle samo młodsza. I w dzieciństwie nie było najlepiej(co mnie skutcznie teraz zniechęca), za to teraz super) A jak tam miedzy Waszymi dzieciaczkami? podzielicie sie wrażeniami? Dobre te 5 lat, czy nie?

Za odpowiedzi typu nie wiem, jak z różnicą 5 lat, ale u mnie jest 4 (3, 2, 1 itp/itd) z góry dziękuję)
No i wiem, wiem, ze watek był pewnie z 10 razy, ale ja wolę na swiezo
pozdrawiam)

[ola984]

mam siostre młodszą o tyle, w dzieciństwie raczej mnie wkurzała bo ciągle
łąziła za mną kazali sie zajmować zabierać na spacer wkurzające jakbym to ja
musiała się nią opiekować a odkąd skończyła jakieś 18 lat inna gatka można
porozmawiac na wszystkie tematy i teraz naprawde jest fajnie.

[benitaa2]

Napiszę za 3 miesiace-jak urodzę.
Mam nadzieję,że obedzie sie bez większych problemów.

[mama-nesika]

O) To zyczę juz za wczasu udanych relacji) A o "wrażenia" chętnie poprosze (jesli w tym całym zamieszaniu nie zapomnisz o mnie).
Wszystkiego dobrego, pozdrawiam

[montechristo4]

Między moimi chłopakami jest 5 lat i 4 miesiące różnicy. Z punktu widzenia
rodzica jest super. Kiedy urodził się Gabryś, to Olek był już na tyle duży, że
zrozumiał, bardzo dużo mi pomagał. Nigdy nie był zazdrosny o małego.
Relacje między nimi to sinusoida - są miesiące kiedy świetnie się ze sobą
bawią, ale zdarza się i tak, że kłócą się o wszystko. Jak to rodzeństwo.
Ale ja akurat taką róznicę wieku polecam.

Pozdrawiam

[nchyb]

> Między moimi chłopakami jest 5 lat i 4 miesiące różnicy. Z punktu widzenia
> rodzica jest super
u mnie ta różnica to 6 lat. Jak dla mnie idealna. A dzieci też widzę, że
wzajemnie dogadują się bezproblemowo. Bywają oczywiście kłotnie między nimi,
jakieś przepychanki, ale to szybko mija i niemal widzę reklamę śmiejżelków.
Slyszę wrzaski z pokoju dzieci, wchodzę, pytam się - co tu się dzieje, a dzieci
zgodnie do siebie przytulone uśmiechają się i mówią: nic, zupełnie nic...
I oby tak dalej...

[emfj]

Osobiście mam siostrę 5 lat starszą i jest dokładnie tak jak pisały Dziewczyny -
do 17-18 lat było beznadziejnie (zwłaszcza dla mojej siostry), teraz jest
super - różnica się zatarła.
Oprócz tego moja Siostra ma 2 córki (6 i 1 rok) i twierdzi ze różnica
beznadziejna. Starsza nie chce w ogóle bawić sie z Młodszą, uważa ze jej
przeszkadza, a Młodsza aż pieje z radości na widok starszej. Oprócz tego
Starsza wcale nie jest jeszcez taka "dorosła" jak rodzice zaczęli ją traktować.
Ja zamierzam mieć różnicę niecałych 3 lat między swoimi Dziećmi, ale pewnie to
też niczego nie gwarantuje

co do różnicy 3 lat...

[mama-nesika]

jesli chodzi o tę różniće 3 lat - to właśnie taka uważam za idealną. Niestety - ja swoja szanse na taką różnice przegapiłam) Tyle własnie jest między moimi braćmi (obecnie 11 i 14l.). I zawsze było między nimi super. Młodszy wpatrzony w starszego, ale nie w taki cielecy sposób, za to starszy traktuje "młodego" po kumpelsku ale z nutka opiekuńczości. Takiej relacji między dziećmi zycze wszystkim rodzicom

5 lat

[ageminix]

Mysle ze przy takiej roznicy wieku najwazniejsze jest, zeby rodzice od
starszego dziecka nie wymagali pomocy w opiece nad mlodszym. Miedzy mna a moja
siostra jest 6 lat roznicy i niemilo wspominam ten okres dziecinstwa kiedy
musialam zajmowac sie siostra...Miedzy moim mezem a jego bratem jest 5 lat
roznicy, ale starszy nie musial opiekowac sie mlodszym w takim duzym zakresie
jak ja i ich relacje z dziecinstwa sa o wiele optymistyczniejsze od moich.
Takze od rodzicow duzo zalezy

[oxygen100]

moja siostra jest mlodsza 5 lat. Pamietam ze nie bylam zazdrosna bo wiedzialam
ze ona jest mala a ja duza i chcialam sie nia opiekowac. najwredniej bylo gdy
ja mialam jakies 10 ona 5 lat. Gdy byla nastolatka nasze stosunki zaczely byc
bardziej partnerskie i z biegiem czasu byly coraz lepsze. I tak jest do dzis
Jednak gdyby to byl brat podejrzewam ze nasze kontakty nie bylyby tak dobre

[montechristo4]

a ja właczałam starszego syna w opiekę nad niemowlakiem po to, żeby nie czuł
się odrzucony. Nie kazałam mu zabawiać Małego, ale np. pomagał mi przy kąpieli,
oliwkowaniu, dawał mu pić.
Teraz czasem - bardzo rzadko - poprosze go, żeby się z nim pobawił, ale nie
nalegam, jeżeli nie ma ochoty. Przeważnie sami się dogadują, kiedy chcą się
razem bawić, a kiedy nie. Ostatnio niestety częściej są na nie, bo mają
zupełnie inne zainteresowania.
Ale kiedy Gabryś był malutki, jeszcze nie chodził, to Olek godzinami układał z
nim na podłodze duże klocki, opowiadał mu itd.
Plusem jest to, że mogę młodszego zostawić na chwilę pod opieką starszego,
kiedy np. pada a ja muszę wyjśc do sklepu czy na pocztę.