Film dziecko Alison ????????

[Gość: guest]

Hej czy ogladałiście wczoraj wieczorem w jedynce film Dziecko Alison , - opowiadał o niepełnosprawnej kobiecie i jej maleństwie o perypetiach zycia dnia codziennego.Jestem za aby ludzie niepełnosprawni uczestniczyli w codziennym zyciu, super ze sa kraje gdzie ludzie moga sobie pozwolic na wynajęcie opiekunki całodobowej, ale czy ona nie krzywdzi dziecka wprawdzie uczestniczy w róznych zajeciach z nim np pływaniu ale skazuje go na ciągłą opieke obcych kobiet , swietnie że karmi piersią, ale czy nie robi tego na pokaz aby ludzie zobaczyli jestem niepełnosprawna ale moge robic wszystko to co wy i miec dzieci, czy to nie jest z jej strony zbyt egoistyczne , to maleństwo moze byc potem wysmiewane przez kolegów że ma taka mame , chyba że to jest społeczeństwo angielskie - podobno są oni bardziej bezpruderyjni , ja wiem ze w polsce ludzie by zlinczowali wręcz taka kobiete gdyby powiedziała że chce miec dziecko , wysmiewali dokuczali i nie wiem co jeszcze i poza tym raczej nie byłoby stac polskiej mamusi samotnej na takie doswiadczenie , tzn u nas mysle ze by pomogła rodzina a nie obcy bo jakby nie patrzec to rodziny raczej sie trzymaja razem i sobie pomagaja choc nie zawsze jakże często gdy sie noga komus powinie odsuwaja sie wszyscy.Mysli kołacza mi sie po głowie próbuje sie postawic w jej sytuacji , ale myslę ze raczej bym stchurzyła ( czy tak sie pisze ?) bo bałabym sie naszego społeczeństwa ,nie chce nikogo ganic ani nikomu zrobic tym postem przykrosci , po prostu głośno sie zastanawiam i uwazam ze temat jest wart dyskusji co wy byscie zrobili lub co sadzicie o tej sprawie

[Gość: guest]

W gazecie byl fajny komentarz do tego filmu.... Ona zaprosila kamere na porod itd i pozwolila przez pare miesiecy sobie towarzyszyc.... ale co sie dzieje gdy kamera zostaje wylaczona?Moj kolega ma troje rodzenstwa i oboje rodzicow niewidomych. I nie przypominam sobie aby ktokolwiek go linczowal,oczywiscie kidy bylismy w podstawowce- ludzie mu dokuczali, ale skonczylo sie to dosyc szybko.... Ja podziwiam jego rodzicow

[Gość: guest]

Hej,Ja tez odnioslam wrazenie, ze wiele rzeczy (jak np. krzatanie sie po kuchni) bylo robionych na pokaz, do kamery - dziecko placze z glodu, mama nastawia ziemniaki, i z trudem podgrzewa butelke a obok stoi niania z zalozonymi rekami. Cos mi sie wydaje, ze na codzien tak to nie wyglada.Nie mam nic naprzeciw rodzicujacym ludziom niepelnosprawnym - w koncu nawet zupelnie normalni ludzie miewaja takie zaburzenia osobowosci (ktore nigdy nie trafiaja do zadnego lekarza), ze nie kwalifikuja sie na rodzicow. NAtomiast w przypadku Alison, wydalo mi sie, ze wazniejsza cecha od jej niepelnosprawnosci byl jej zawod: artystka. Odnioslam wrazenie, ze jej osoba egocentryczna (wiekszosc jej sztuki jest autobiograficzna) i dziecko byc moze mialo byc kolejnym doswiadczeniem, testem. Szczegolnie uderzylo mnie, kiedy mowila, ze jest zmeczona opieka nad nim, ze musi naladowac baterie i pojechac na wakacje. Odnioslam wrazenie, ze byc moze ktoregos dnia ta "zabawa" jej sie znudzi i co wtedy bedzie z dzieckiem? Postawa charakterystyczna bynajmniej nie dla osob niepelnosprawnych, ale dla superwomen, ktore traktuja dziecko jako dopelnienie swojego superimage"u.Oczywiscie jest to moja prywatna i pewnie krzywdzaca opinia, ale po prostu odnioslam wrazenie, ze ta kobieta cale zycie robila wszystko na pokaz.W kwestii niepelnosprawnosci natomiast, zastanawiam sie czasem, czy do zaakceptowania jest sytuacja, kiedy rodzice wiedza, ze ich dziecko bedzie nieuleczalnie chore, lub niepelnosprawne a jednak "sie rozmnazaja". Z jednej strony swiadomie skazuja dziecko na chorobe, a z drugiej, przeciez jest to tylko kwestia statystyki - kazda z nas zachodzac w ciaze naraza sie na urodzenie chorego dziecka. czy to jest powod, zeby nie miec dzieci? A nawet, jesli dziecko jest chore, czy to jest taki koniec swiata? Zycie trudne, to prawda, ale moze byc bogatsze o pewne doswiadczenia, a na pewno uczlowiecza. Magda

[Gość: guest]

Nie wydaje mi sie zeby robila to na pokaz (chociaz kto wie) ale wydaje mi sei ze ta kobieta juz tyle sie wycierpiala ze jesli miala chociaz odrobine ludzkich uczuc to to co bylo widac w filmie bylo prawda. Podziwiam takich ludzi ja tez bym sie chyba nie odwazyla, a najpiekniejszy byl dla mnie widok ze to dziecko urodzilo sie zdrowe. Szkoda ze w Polsce byloby to calkowicie niemozlie z punktu widzenia pieniedzy - przede wszystkim taka osoba u nas mialaby utrudniona mozliwosc podjecia dobrze platnej pracy co gwarantowaloby jej wynajecie takiej opiekunki. A co do presji otoczenia wydaje mi sie ze to dziecko musi poprostu od samego poczatku wiedziec ze mama jest chora i ze roznie ludzie moga reagowac noi przede wszystkim powinno byc nauczone zeby nie reagowac na glupich ludzi to napewno jest bardzo trudne ale mysle ze nie niemozliwe Wika

[Gość: guest]

Film widziałam.Rzeczywiście wstrząsający.Podziwiam Alison za siłę i odwagę.Zwłaszcza poruszyły mnie fragmenty z jej dzieciństwa.Przez co ta biedna kobieta przeszła!!Fantastycznie,że ma szanse na pozostawienie dziecka przy sobie (mam tu na myśli całodobową opiekę).Myślę,że z pomocą innych da sobie radę.Obawiam się jedynie o reakcję środowiska chłopca gdy dorośnie.Wiemy,że dzieci potrafią być okrutne względem siebie.A ktoś kto ma matkę kalekę i wychowuje się bez ojca może być świetnym obiektem do żartów.Sama chyba bym się nie odważyła na urodzenie dziecka w takiej sytuacji.

[Gość: guest]

A co do samego pomysłu filmowania jej myśle,że zrobiła to dla pieniędzy chcąc w ten sposob zarobić na utrzymanie dziecka.W końcu jej możliwości zarobkowe są poważnie ograniczone.Myślę,że dużą rolę odegrała również chęć pokazania światu,że niepełnosprawni to też ludzie.

[Gość: guest]

Chyba nie ma osoby, której tej film nie poruszył i nie zmusił do pewnej reflekcji. Nie widzę powodu do krytyki Alison. Jak zrozumiałam ciąża nie była planowana. W większości z nas budza sie wtedy rózne uczucia, w tym i miłość do nienarodzonego jeszcze dziecka, obawa o jego zdrowie, możliwośc pokonania różnych życiowych problemów. Myślę, że tak było i z Alison. Sama przyznała, że była pełna przerażenia. Nie wiem czy zwróciłyście uwagę jak jest świadoma tego co czeka na jej synka, gdy zacznie spotykać się z innymi dziećmi. Wie o tym i chce go do tego przygotować. Też sądzę, że firl był troche na pokaz, ale każdy dokument ma swojego reżysera i scenariusz. Joanna

[Gość: guest]

A gdzie ojciec? Dlaczego nikt nie mówi o ojcu?Ojciec nie mógł pomagać? (nie oaglądałem filmu dlatego się pytam)

[Gość: guest]

ojciech rozpłynął się,chwile po tym jak dowiedział sie o ciąży, przynajmniej tak mówiła bohaterka filmu.