Dziecko mi zmarlo.

[Gość: guest]

Czesc!Wiem co czujesz.Moj malenki synek zmarl na wade serca.Bol jest ogromny.Podnioslam sie .Urodzilam drugiego chlopca.Tomek ma w tej chwili cztery latka.Nigdy nie da sie zapomniec tego co bylo,ale mozna z tym zyc.Trzymam za Ciebie kciuki.POZDRAWIAM.Viola

[Gość: guest]

Dziś mój Synek kończy 2 latka...Boże jak ja Ci współczuję. jesteś dzielna, naprawdę, bo ja pewnie na Twoim miejscu, nie umiałabym żyć...Wiem,że co tu nie napiszę, to psu na budę się zda...Mimo, że tak bardzo chciałabym Cię pocieszyć... W Niebie -blisko Mateńki Bożej -mieszka teraz Twój aniołek...Ona na pewno się nim dobrze opiekuje.Wiesz, przypomniała mi się opowieść pewnej pani, której zmarły bliżniaki. One śniły się jej-właśnie, że Matka Boska trzyma je za rączki...Ta pani była już starszą kobietą i niedawno odeszła, by znów przytulić swoje dzieciątka.Bardzo Cię pozdrawiam.

[Gość: joanne]

Evo Prosilas o cos pozytywnego.Wiesz, jestes teraz tutaj na tym forum wsrod wielu osob, ktore chca Ci pomoc. Pomoc na ile umiemy. Jestes wsrod zyczliwych Ci ludzi.Evo wracaj tu czesto!!! Pisz co u Ciebie! To jest pozytywne - sa ludzie, ktorzy pragna pomoc ci przejsc te niewyobrazalnie ciezkie chwile.Evo! Trzymaj sie i pisz !

[Gość: Wgocha]

Evo,ściskam Cię bardzo serdecznie tak jak może to uczynić matka ,która przeżyła podobną tragedię.Minie w marcu trzecia rocznica od odejścia mojej córeczki ,miała 11 lat.Przez trzy lata walczyliśmy z nowotworem, był przeszczep szpiku, ale się nie udał, wycieńczony organizm nie podołał z nowym wyzwaniem.Ogarnął mnie wtedy żal do całego świata, dlaczego spotkało to moją córeczkę, czemu nie mnie ...Nadal mam dni kiedy smutek ogarnia mnie tak wielki, że wdaje mi się,że serce mi pęknie.Ale mam jeszcze dla kogo żyć,i to trzyma mnie przy zdrowych zmysłach.Ktoś poradził Ci abyś znalazła grupę wsparcia, to chyba dobry pomysł, tam znajdziesz osoby, które mają podobne problemy, wymieniają się swoimi bolączkami i problemami,szukają sposobu na nowe życie.Ja swoje bolączki mogłam ugasić w rozmowie z drugą matką, która również pochowała swoją córeczkę.Jesteśmy teraz przyjaciółkami i w chwilach trudnych dzwonimy do siebie.Obie wychowujemy małe córeczki więc to jeszcze jeden powód który łączy. W takiej grupie na pewno znajdziesz bratnią duszę, ale staraj się znależć kogoś kto będzie pozytywnie wspierał Cię na duchu. Jeszcze raz Cię ściskam , i modlę za Twoje maleństwo.Jeśli chcesz pogadać ,napisz to też pomaga.

[Gość: wioleta]

Eva... Boże tak mi przykro.Nie wyobrażam sobie czegoś takiego. Trzymaj się jak tylko możesz,,, płacz,,,,,, wzdychaj..Nie potrafię sobie wyobrazić twojego cierpienia.Chciałabymm Cię pocieszyć ale brak mi słów ....przepraszamwioleta

[Gość: guest]

PłaczPośród milczącej nocy me snyBłądzą w mroku smutnej polanyKsiężyc przemyka wśród drzewA las śpiewa cichą kołysankęKto otrze me łzy płynące po liściachKto przytuli do swego sercaDziś głowę opieram o głazA łzy spadają na ziemię I tylko las płacze wraz ze mnąJego gałęzie są mokre od łezI pociesza mnie swoją kołysankąA mrok zakrywa nasz smutekOtulając swoim współczuciemKrople rosy spływają po konarachI spadają na me policzki Bo me oczy zmęczone od żaluNie potrafią już same tworzyć łez.PLACZ I NIE WSTYDZ SIE SWOICH LEZ,NIECH CI DADZA SPOKUJ I UKOJENIE W ZALOBIE!

[Gość: suzimuzi]

Droga Evo!Nawet nie umiem wyobrazic sobie Twojego bolu - ale tak jak inni chce bys wiedziala ze myslami jestem teraz przy Tobie.Bardzo, bardzo Ci wspolczuje. Jesli potrzebujesz zmiany, potrzebujesz wyjechac to wiedz ze u mnie zawsze mozesz byc gosciem (w Zjednoczonych Emiratach Arabskich) - serdecznie Cie zapraszam.Odwiedzaj nas jak najczesciejSuzann

[Gość: guest]

Nie ma słów, które mozna powiedzieć komuś, kto przeżył coś tak okropnego. Nie ma nic bardziej bolesnego, niż utrata dziecka. Nie potrafię Cię pocieszyć, bo tego chyba nie mozna zrobić.Chcę tylko, żebyś wiedziała, że jestem z Tobą i nie potrafię powiedzieć, jak bardzo Ci współczuję.I wiem tylko jedno - człowiek potrafi przeżyć sytuacje teoretycznie nie możliwe do przeżycia i w miarę spokojnie żyć dalej. I właśnie spokoju życzę Ci z całego serca.

[Gość: Jackaplacka]

..tak mi przykro..tak strasznie mi przykro...jestem z toba mysla...modle sie za twojego anioleczka...pisze...placze..i nie rozumiem..dlaczego?...lacze sie z toba w bolu

[Gość: Gosia1]

A ja nadal nie jestem w stanie nawet czytać tych postów spokojnie. Kochana Ewo, gdzieś tam w moim umyśle jest cień tego co musiałaś czuć........ Ja przez maleńką chwilkę bałam się, że mój Krzyś będzie cierpiał. Miał na główce guzka, usunięto Mu go, a ja przez kilkanaście dni nie żyłam........ To były najdłuższe dni w moim życiu. Okazało się, że był niezłośliwy, ale to co przeżyłam pozostanie na zawsze gdzieś tam we mnie. Na zawsze. Ewo, łączę się z Tobą w bólu, i mimo, że do tej pory nie pisałam, to przez te wszystkie dni modliłam się za Ciebie, Twojego synka, myślałam o Tobie, płakałam. W myślach jestem z Tobą, trzymam Cię za rękę, przytulam i pozwalam płakać i płakać, tak do skończenia łez. Kołyszę Cię i szepczę, że wszystko będzie dobrze.......tylko nie wiem kiedy. Ale będzie Ewuniu, zobaczysz. Jeśli chcesz, napisz do mnie na priva. Zawsze Ci odpiszę, zawsze będę z Tobą jeśli tylko będziesz tego potrzebować. Gosia

[Gość: guest]

i ja tez ryczę.....Boże, dlaczego tak musi być???.....Evo, nie wiem co powiedzieć ...Modlę się za Was....i chcialabym Ci móc pomóc.......ale niewiem jak....łączę się w bólu...Zuzanna

[Gość: guest]

Jestem z Tobą i modlę się za Ciebie i Twojego synka... Zuza