dlaczego mamy zazwyczaj nie przyznaja sie...

[ziutaxyz]

Sluchajcie zastanawiam sie dlaczego mlode (stazem , niezaleznie od wieku)
mamy zazwyczaj nie mowia o tym, ze bycie 'mloda" mama bywa trudne...Wiekszosc
znajomych, ktorym urodzilo sie malenstwo opowiada wszytsko w superlatywach.
Dziecko zawyczaj bardzo grzeczniutkie, rodzicie wniebowzieci, wszytsko jest
super cudownie. Ok rozumiem, ja tez jestem baaaardzo szcesliwa odkad mam
synka, ale przyznaje, ze na poczatku czasem bywalo ciezko (szczegolnie z
noworodkiem). Natomiast moja jedna koleznaka jest po prostu non stop
wniebowzieta. Ani razu od niej nie uslyszalam zeby byla zmeczona, dziecko
bylo niegrzeczne. Wszytsko jest idealnie po prostu.Ostatnio urodzilo jej sie
drugie malenstwo i oczywiscie noworodek przesypia prawie cale noce, jest
baaardzo grzeczny a starszy synek w malenswtem zachwycony. Drugim znajomym
urodzilo sie tez ostatnio malenstwo i wlasnie Tatus przyslal nam smsa jakie
to dziecko jest super grzeczne i w ogoloe luz blus. Przyznam , ze zanim
urodzil sie moj synek i ciagle slyszalam tylko takie wspaniale historie to
tez myslalam ze posiadanie takiego malenstwa w domu to tylko radosc, o zadnym
zmeczeniu nie ma mowy, a wstawanie w nocy po kilka razy to samo szcescie. Po
porodzie szybko okazalo sie, ze rzeczywistosc wyglada troszke mniej kolorowo;-
) Napiszcie prosze co o tym mysliscie, dlaczego mamy czesto nie przyznaja sie
do zmeczenia i opowiadaja tylko o tym jakie sa bardzo szcesliwe.

[mathiola]

No wiesz, ja po urodzeniu pierwszego dziecka przeżywałam same błogostany i moje
dziecko NAPRAWDĘ było bardzo grzeczne, a ja bardzo ale to bardzo szczęśliwa.
Sama się nim zajmowałam bo byłam daleko od rodziny, ale że opanowałam całą
możliwą wiedzę teoretyczną, to szło mi jak z płatka A synek przesypiał całe
dnie, ja w tym czasie zajmowałam się nadrabianiem braków w lekturze, filmie,
nauczyłam się szydełkować, malować na szkle i takie tam.
Kiedy urodziły mi się bliźniaki, było mi o tyle trudniej, że ze starszym miałam
niewielkie problemy adaptacyjne, że się tak wyrażę A poza tym dzieciaczki
grzeczne, przesypiały całę dnie i noce... NO TO DLACZEGO MAM NARZEKAĆ?

[vibe-b]

mathiola napisała:

> No wiesz, ja po urodzeniu pierwszego dziecka przeżywałam same błogostany i
moje
>
> dziecko NAPRAWDĘ było bardzo grzeczne


A poza tym dzieciaczki
> grzeczne, przesypiały całę dnie i noce... NO TO DLACZEGO MAM NARZEKAĆ?



Zapomnialas dodac, ze GARDZISZ kobietami, ktore takich blogostanow nie
przezywaja i sobie nie bardzo z dzieckiem radza, prawda Mathiola?

[mathiola]

nie, podpowiadam autorce że może to kobitki podobnie jak ja, nie miały powodów
do narzekań, dlatego nie narzekają. I nie drażnij mnie z samego rana pierwszego
dnia nowego roku jeśli możesz.

[mathiola]

a poza tym to jeszcze jest tak, że chwile zmęczenia czy zwątpienia mijają, a
satysfakcja wynikająca z obserwowania jak twoje własne dziecko rośnie i radość
której ci dostarcza codziennie jest tak duża, że o tych złych momentach po
prostu się nie pamięta. Myślę że właśnie dlatego.

[mynia0]

może to mit matki - polki? może to kwestia wychowania. kiedyś kobieta nie
miała prawa się skarżyć, że jest cieżko, że jest zmęczona i zła. pamiętam
bulwersację moich rodziców, jak mówiłam, że jestem zmęczona. od razu był tekst -
ja miałam troje dzieci i radziłam sobie ze wszystkim, a ty masz jedno i jesteś
zmęczona. też coś! nic mnie tak nie wkurzało, jak te głupie teksty. ja nie boję
się mówić o tym, że woszem - macierzyństwo to wielka radość, ale także i
ogromne poświecenie, zmeczenie, czasem się ma ochote wyć z niemocy - i nic nie
można z tym zrobić. jestem szczęśliwa, ale jestem też zmeczona i mam do tego
prawo.

ale przyznać też trzeba, że są takie niekłopotliwe dzieci, któe w ogóle się
matkom nie daja we znaki. takim dzieckiem była moja bratanica. moja bratowa nie
wiedziała, co to kolka, co to wstawianie w nocy po 20 razy, co to ataki złości
i histeria dwulatka. zazdroscić? współczuć? nie wiem.

[bunny.tsukino]

>>ja miałam troje dzieci i radziłam sobie ze wszystkim, a ty masz jedno i jesteś
zmęczona. też coś! nic mnie tak nie wkurzało, jak te głupie teksty. ja nie boję
się mówić o tym, że woszem - macierzyństwo to wielka radość, ale także i
ogromne poświecenie, zmeczenie, czasem się ma ochote wyć z niemocy<<
o to też!!

[ziutaxyz]

ja moze dodma, ze moje dziecko tez jest baaardzo grzeczne. Kolki mial
krociutko, na prawde rzadko placze, bawi sie sam, ale i tak jak sie urodzil
potrzebowalam czasu zeby przystosowac sie do nowego zycia....

[elejna]

Słuchajcie mnie faktycznie gdyby ktos spytał w pierwszym roku zycia mojego
dziecka o ogolne samopczucie kwestie zmeczenia i organizacji to odpowiedziałbym
super bo autentycznie tak było , dziecko było bezproblemowe , 0
kolek ,przesypiało odrazu całe noce , potrafiło samo zajmowac sie zabawkami w
kojcu a ja luzik! zaczeło sie od 13 miesiaca zycia kiedy zaczeło chodzic, to
był koszmar demolka mieszkania ,napady złosci ,histerie itd itd ktore trwają do
dzis , czesto mam dosc!

[vibe-b]

mynia0 napisała:

>
> ale przyznać też trzeba, że są takie niekłopotliwe dzieci, któe w ogóle się
> matkom nie daja we znaki.


Wlasnie. I te mamusie, ktore maja dzieci "grzeczne, przesypiajace cale noce",
czesto w wysmiewczy sposob odnosza sie do tych matek, ktore maja dzieci mniej
anielskie, ktore czasami nie daja rady same, nazywajac je - bardzo krzywdzaco -
leniwymi. Jak kolezanka Mathiola.

[monia145]

A gdzie dostrzegłaś ten przesmiewczy ton? No chyba, że odnosisz sie do innego
watku?
Ale to już inna sprawa.......

[vibe-b]

monia145 napisała:

> A gdzie dostrzegłaś ten przesmiewczy ton? No chyba, że odnosisz sie do innego
> watku?
> Ale to już inna sprawa.......

Linka chcesz tu na forum czy na priva?

[monia145]

Ty tak na poważnie?
Dobrze, że nie jestem jedyna, która zaśmieca sobie pamięć forumowymi
przestępstwami niektórych osób...))))

A za linka dziękuję, nie skorzystam)))

[vibe-b]

monia145 napisała:

> Ty tak na poważnie?
> Dobrze, że nie jestem jedyna, która zaśmieca sobie pamięć forumowymi
> przestępstwami niektórych osób...))))


Ja staram sie generalnie nie zasmiecac, coz, mam (nie)stety fenomenalna
pamiec ))))
>

VIBE

[mathiola]

Posłuchaj raz i więcej nie będę na ten temat rozmawiała z tobą.
NIGDZIE nie napisałam, że gardzę kobietami, które nie radzą sobie Z PROBLEMAMI.
Napisałam, że gardzę kobietami, które mimo braku problemów, potrzebują pomocy
innych, nie wiedzieć po co i w imię czego. Ale żeby to odczytać z mojego postu,
wystarczyło przypatrzeć się dokładnie temu co napisałam i postarać się
zrozumieć, a nie zaperzać się na początku i atakować tą która obraża wszystkie
matki świata. I to za co? Że odważyłam się wypowiedzieć niepochlebnie o
kobiecie która nie radzi sobie z grzecznymi, bezproblemowymi bliźniakami. NIE o
KAŻDEJ kobiecie która nie radząc sobie z dziećmi korzysta z opieki. NIE o
kobiecie chorej na depresję i Bóg wie co jeszcze, tylko o tym jednym,
konkretnym przypadku, przedstawionym w taki a nie inny sposób przez autorkę
(szwagierka chyba).
I w dodatku o zgrozo - podtrzymuję swoją opinię. Żal mi kobiet które są
niezaradne i nie umieją poradzić sobie z prostymi sytuacjami. Nie lubię ludzi
słabych, drażnią mnie takie życiowe niemoty.

Ale jeśli ktoś ma naprawdę problemy i w dodatku nie potrafi ich pokonać, ma
święte prawo korzystać z pomocy.
Tak jak ja ostatnio korzystałam z pomocy mamy bo byłam chora i nie miałam siły
przewinąć dziecka. Koniec wypowiedzi.

[vibe-b]

mathiola napisała:


Że odważyłam się wypowiedzieć niepochlebnie o
> kobiecie która nie radzi sobie z grzecznymi, bezproblemowymi bliźniakami. NIE
o
>
> KAŻDEJ kobiecie która nie radząc sobie z dziećmi korzysta z opieki. NIE o
> kobiecie chorej na depresję i Bóg wie co jeszcze, tylko o tym jednym,
> konkretnym przypadku, przedstawionym w taki a nie inny sposób przez autorkę
> (szwagierka chyba).


Aha. Rozumiem. Blyskawiczna internetowa diagnoza, na podstawie paru zdan. I
werdykt: gardze nia (matka). Skad wiesz, czy aby te dzieciaki byly
bezproblemowe. Skad wiesz, czy aby matka nie byla w fatalnym stanie
psychicznym? Dospiewalas sobie?


> I w dodatku o zgrozo - podtrzymuję swoją opinię. Żal mi kobiet które są
> niezaradne i nie umieją poradzić sobie z prostymi sytuacjami. Nie lubię ludzi
> słabych, drażnią mnie takie życiowe niemoty.


Jakimi prostymi sytuacjami, kobieto. Nie bylo mowy o zmianie pieluchy tylko o
macierzynstwie jako takim, calosciowo.

[mathiola]

Dokładnie - na podstawie tego co napisała tamta dziewczyna nakreśliłam sobie
profil psychologiczny owej jednostki o której mowa i uznałam że takich ludzi
nie lubię. Czyli rozmemłanych, niezorganizowanych i może również leniwych,
których przerastają najprostsze codzienne czynności trudniejsze niż umycie
zębów.
Gdyby ta dziewczyna dopisała, że dzieci mają np. straszne kolki, albo że co
prawda jedno z nich choruje ale poza tym są grzeczne, albo nie wiem co jeszcze,
nie pozwoliłabym sobie na taką krytykę. Skrytykowałam tą konkretnie opisaną
postać. Być może opis był nieprawdziwy a szwagierka wredna i niesprawiedliwa
ale to już ich rodzinny problem.

[vibe-b]

mathiola napisała:

> Dokładnie - na podstawie tego co napisała tamta dziewczyna nakreśliłam sobie
> profil psychologiczny owej jednostki o której mowa i uznałam że takich ludzi
> nie lubię. Czyli rozmemłanych, niezorganizowanych i może również leniwych,
> których przerastają najprostsze codzienne czynności trudniejsze niż umycie
> zębów.
> Gdyby ta dziewczyna dopisała, że dzieci mają np. straszne kolki, albo że co
> prawda jedno z nich choruje ale poza tym są grzeczne, albo nie wiem co
jeszcze,
>
> nie pozwoliłabym sobie na taką krytykę. Skrytykowałam tą konkretnie opisaną
> postać. Być może opis był nieprawdziwy a szwagierka wredna i niesprawiedliwa
> ale to już ich rodzinny problem.



A obiecywalas, ze juz ze mna nie bedziesz gadac. Eh, juz na nikim nie mozna
polegac dzisiaj...

[mathiola]

ale to co? Koniec argumentów na temat mojej bezduszności? To idę do wanny.

[vibe-b]

mathiola napisała:

> ale to co? Koniec argumentów na temat mojej bezduszności?

Na razie koniec chyba, moze kiedys.

[bunny.tsukino]

Może tak jest
Wersja pierwsza: w ten sposób siebie pocieszają.Wmówmy sobie i wszystkim, że
jets fajnie, to będzie fajnie.

Wersja druga: w epoce Trejsi i hurra macierzyństwa, po prostu nie wypada.

[guderianka]

etam czasem endorfiny po urodzeniu pierwszego dziecka sa na takim poziomie ze
nie odczuwa sie zadnego dyskomfortu. jak tak miałam i cudnie wspominam
pierwsze 2lata. teraz starsza ma 6lat-mamy super kontakt-młodsza 9mcy. bywa
ciezko-bo co 2 to nie jedno

[monia145]

Nie wiem, jak to jest u innych, ale ja ciężko bym zgrzeszyła, gdybym
twierdziła, że moje dziecko dało mi ostro popalic, było nieznośne, ja byłam
ciągle zmęczona itd. Oprócz początku, kiedy to miałam lekką depresję
poporodową, mój syn jawił mi się i jawi , jako bezproblemowe dziecko)))

Poza tym nie doceniasz indywidualnych róznic- nawet tutaj często piszą
dziewczyny, które, według mnie, wynajdują sobie sztuczne problemy, nadymaja
banalne głupstwa do rozmiarów balona
Ale wtedy sobie myślę, kim ja jestem, aby oceniać te problemy?
To, co dla mnie jest sprawą łatwa do roziązania przy minimalnych chęciach i
dobrej woli, dla kogos innego będzie Mount Everestem
To, że dla Ciebie macierzyństwo posiada czarne strony nie oznacza, że ktos inny
nie może odczuwać tylko szarości.....niby tylko kwestia odcieni, ale róznica
jest widoczna....))

[ziutaxyz]

z tymi czarnymi stronami to przesadzilas z lekka.To, ze napisalam, ze ciezko
jest wstawac po kilka razy w nocy to nie znaczy, ze uwazam to za czarna strone
macierzynstwa. Jesli przeczytasz moj kolejny post to zauwazysz, ze tez uwazam
mojego synka za bardzo grzecznego i bezproblemowego, jednak nie uwazam ze
pojawienie sie noworodka w domu to caly czas tylko istna idylla jak to
niektorzy przedstwaiaja. Czarne strony to juz twoja nadinterpretacja.

[monia145]

Cieniutko z poczuciem humoru w Nowym Roku, cieniutko....
"Ciemna strona macierzyństwa" to nie żadna nadinterpretacja, tylko figura
stylistyczna.....

[ziutaxyz]

uzylas okreslenia "czarna", nie ciemna....
ja tam zadnych CZARNYCH stron macierzynstwa nie widzialam , moze niektore byly
szare, ale czarne nie

Ziutaxyz

[malila]

Pytasz, dlaczego matki nie przyznają, że macierzyństwo bywa ciężkie i męczące,
a zaraz potem kruszysz kopię o użycie słowa "czarne" zamiast "ciemne"
czy "szare". Jeśli znajdziesz odpowiedź na pytanie, dlaczego z taką niechecią
odniosłaś się do tego określenia, będziesz znała odpowiedź na swoje pytanie.

[ziutaxyz]

nie spodobalo mi sie okreslenie czarna strona poniewaz uwazam, ze jest mocno
przesadzone i tyle. Ja osoboscie czarnych stron macierzynstwa nie znam i nie
wyobrazam sobie. Moze zle rozumiem to pojecie ale czarna strona czegos kojarzy
mi sie z m.in jakims koszmarem...

Ziutaxyz:)

[monia145]

Przyznam się, że na początku w pierwszym poście napisałam "ciemna", ale
przemianowałam na "czarna"))) Chyba chciałam, aby bardziej wyraźnie
zbrzmiało
Ciemna jednak chyba jest lepiej, jak widać po moim drugim poście..nieświadomie
uzyłam chyba jednak właściwszego określenia)))))

[etiennette]

A ja mówiłam otwarcie, że jestem zmęczona, że mnie boli i że dziecko daje mi
ciągle popalic, że nie śpi, tylko je , robi kupe i się drze. Nie widziałam
powodów dla których miałabym to ukrywac, a z drugiej strony nie dało się tego
ukryc. Trwało to dwa miesiące. Nie twierdzę, że nie byłam wtedy szczęsliwa, bo
byłam i od początku bardzo swoje dziecko kochałam. Byłam po prostu cholernie
zmęczona .

[l.e.a]

Znajome mamy chwalily sie i narzekaly na zmiane bylo 50% na 50%. Nie
zauwazyalam aby wiekszosc kobietek bylo tych spokojnych i zadowolonych.
Przyznaje jednak otwarcie, ze zazdroscilam dziewczynom spokoju, bo moj synek
sporo chorowal, ja cierpialam depresja poporodowa, a kolki zwalczalismy do jego
8 miesiaca zycia.

[kruszynka301]

Natomiast moja jedna koleznaka jest po prostu non stop
> wniebowzieta. Ani razu od niej nie uslyszalam zeby byla zmeczona, dziecko
> bylo niegrzeczne. Wszytsko jest idealnie po prostu.Ostatnio urodzilo jej sie
> drugie malenstwo i oczywiscie noworodek przesypia prawie cale noce, jest
> baaardzo grzeczny a starszy synek w malenswtem zachwycony.

Ja poszłam jeszcze dalej, i mi to znajomi w żartach wypominają: uwielbialiśmy zapraszać znajomych (jeszcze wtedy bezdzietnych) na całonocne nasiadówki, mamy duże mieszkanie, więc często spało u nas po kilka par.... Oczywiście wszystko odbywało się przy mojej kilkunastomiesięcznej córeczce, która spała zawsze jak zabita, była (i jest) słodka, grzeczna i zdrowa........)).

Czasami naprawdę zdarzają się idealne dzieci, i ja, pomimo że córeczka ma już 6 lat, dalej nie wiem, co to znaczy kolka, nieprzespana noc, choroba dziecka (ostatnio miała ospę - skończyło się na 5 wypryskach)....

[lola211]

dlaczego mamy czesto nie przyznaja sie
> do zmeczenia i opowiadaja tylko o tym jakie sa bardzo szcesliwe.


Bo nadzwyczajniej w swiecie nie sa zmeczone i sa szczesliwe.Ja sie spodziewalam
doslownie kataklizmu, pomna opowiesci chocby matki, jak to dzieci daja w kosc,
a tu sie okazalo, ze moje dziecie nie sprawia zadnych problemow.Pokwili, naje
sie i spi dalej.Cisza , spokoj, roboty malo.

[scarlett74]

To zależy z kim rozmawiam.Jeżeli z przyjaciółmi,czy z rodzicami to wiadomo,że
powiem im co mi lezy na sercu.A jezeli spotykam niewidzianą od x-lat koleżankę
z liceum,to sorry,co będę się uzewnętrzniać,powiem,że wszystko ok ob i w
dodatku w samych różowych kolorkach.

[syriana]

ja tak obok tematu ale przy okazji..

dziewczyny, jak można pisać o noworodkach czy niemowlakach, że są grzeczne czy
też niegrzeczne..?

przecież od takiego malucha posłuszeństwa się nie egzekwuje
a mówienie o jego "niegrzeczności" może niekiedy kończyć się próbami
egzekwowania ciszy w nie zawsze przyjemny dla dziecka sposób...

[lola211]

Grzeczne w sensiespokojne, a niegrzeczne, czyli problemowe- taki skrót myslowy.

[monia145]

syriana napisała:

> ja tak obok tematu ale przy okazji..
>
> dziewczyny, jak można pisać o noworodkach czy niemowlakach, że są grzeczne czy
> też niegrzeczne..?
>
>
> To takie skróty myślowe....coś na kształt " siedzę w domu z dzieckiem")

[oda100]

mam znajomych, dla ktorych niewiele zmienilo sie po przyjsciu na swiat dziecka
Ale musze powiedziec, ze ich dzieci to spiochy i latwizny, mozna je wozic
godzinami po sklepie, w samochodzie, nocowac u znajomych, rodziny, a dzieciaki
nie maja nic przeciwko obcym osobom i miejscom. Dostosowuja sie do rodzicow i
ich zycia.
A poza tym rodzice sa bardzo spokojni i chyba slysza i widza to co chca
zobaczyc - pamietam jak znajoma powiedziala mi, ze jej synek jest "troche
smutny" bo ma kolke.
Rany, pamietam mojego malego jak wyl w dzien i skrecal sie z bolu, a po nocach
wymyslalismy mu co godzine uspokajacze, bo nie mogl sie wyciszyc. Od nas nikt
nie uslyszal ze jest super, bo bylo bardzo ciezko.

[bj32]

Ja na moją córę nie mogłam narzekać. Miała kolki. Dwie. Jeśli bywałam zmęczona,
to akurat przez własny brak organizacji. Ale generalnie nie jest u nas
przyjęte "skarżenie się", bo jest ileś tam osób, które stwierdzą: no, chciałaś
mieć dziecko, to teraz cierp. I nigdy nie masz pewności, kto Ci tak powie. U
nas panuje chyba faktycznie wzorzec matki - polki i publiczne rzucanie się w
otchłań hurraoptymizmu.

[twarz2]

Ja tam miałam wrzaskuna od samego poczatku i wcale sie z tym nie kryłam, bo i
ukryć sie nie dało.
Liczę na to, że tym razem dostanie mi sie aniołek

[teraz_asia]

Moja dobra kolezanka jest mamą czwórki fajnych dzieciaków, trzecie z kolei
urodziło się dokładnie wtedy kiedy moje młodsze (mam dwoje), wychowywałysmy je
właściwie razem. zawsze kiedy deklarowałam, że kategorycznie odmawiam
posiadania trzeciego, wyrażała łagodne zdziwienie Bo przecież dzieci to żaden
problem. Zasadniczo miała rację. Jej dzieci przesypiały noc od trzeciego
miesiąca, w ciągu dnia spały po kilka godzin, obdarzone niesłychanie spokojnym
charakterem, nie płakały, nie chorowały, bawiły się godzinami same kilkoma
klockami, a ich mama w kolejnych ciążach codziennie ucinała sobie długie
drzemki, zostawiając potomstwo opiekujące się sobą nawzajem.
Moja dwójka, z kolkami, b. silną alergią ( fatalne zmiany skórne,
rozdrażnienie, problemy z jedzeniem)nawet w okresie noworodkowym nie spała
dłużej niż pół godziny w ciągu dnia, syn nie chciał,a córka nie umiała ssać, do
skończenia 1,5 roku życia budzili się w nocy co godzinę, przeraźliwie aktywni i
nieobliczalni wymagali mojej nieustannej asysty; właściwie przez pierwsze dwa
lata ich życia byłam na skraju wyczerpania i nerwowego i fizycznego. Kocham
moje dzieci z całego serca, ale tak naprawdę dopiero kiedy kończyły 1,5-2 lata,
znajdywałam prawdziwą przyjemnośc w byciu mamą i nie ma mowy, żebym jeszcze raz
zdecydowała się przez to wszystko przechodzić.
Są matki, które NAPRAWDĘ maja super bezproblemowe dzieci i same bezproblemowo
podchodzą do macierzyństwa i takie kobiety powinny miec dużo dzieci. Każdemu
tyle, ile udźwignieD
Epilog: najmłodsze, teraz roczne dziecko koleżanki to alergik, dośc podobny w
zachowaniu i charakterze do moich dzieciaków. Ostatnio przyznała, że zaczęła
rozumieć, co miałam na myśli

[aleksandrynka]

Napiszcie prosze co o tym mysliscie, dlaczego mamy czesto nie przyznaja sie
> do zmeczenia i opowiadaja tylko o tym jakie sa bardzo szcesliwe.

Hmm, jeśli chodzi o mnie to ja na prawdę nie narzekałam, nie czułam się
zmęczona, niewlele w związku z pojawieniem się dziecka mi doskwierało. Ja byłam
nieprzytomna ze szczęścia i miłości, utonęłam w swoim dziecku, brzmi
infantylnie ale tak właśnie się czułam. Jedyne, co źle przeżyłam i na co bardzo
się skarżyłam jeszcze przez długi czas to połóg. Nie ukrywałam, że to była dla
mnie makabra.
Co do innych mam - znam i takie szczęśliwe, nie widzące powodów do narzekań, i
takie narzekające, mające sporo problemów z oswojeniem się z nową sytuacją, z
wymaganiami dziecka itd.
Jeśli zakładasz, że inne mamy Cię oszukiwały lub nie mówiły (całej) prawdy to
albo Twoje doświadczenia z dzieckiem po prostu różnią się od ich doświadczeń
albo one nie chcą się skupiać na tym, co nieciekawe. Bo może sądzą, że byłyby
źle postrzegane jako matki albo po prostu nie chcą pamiętać o trudach,
komplikacjach... A może jednak osoby, które masz na myśli na prawdę wszystko
gładko i lekko przechodzą?

Przyznają się...

[bobka4]

znam niemal same takie, niewyspane, zapracowane świetne babki i wcale nie
zapewniajace na wstępie narzekań, ze nie wyobrażają sobie życia bez swojej
fasolko-niuni, bo że kochają to rzecz oczywista. Pracuje w firmie pełnej
mołodych rodziców i często sobie narzekamy w podgrupach wiekowych- wiek dzieci
sie liczy.
Osobiście znam jedną nienarzekającą mamuśkę, ale ona jeśli chodzi o moje realia
jest jakby wyjęta z innej bajki bo nie pracuje, lubi mieszkanko pucowac i
dzieciaczki niuniać oraz czekać na prawowitego małżonka z ciepłą zupą - i też
ładnie, co kto lubi, a o ile wiem dzieciaczków anielskich nie ma.

Kto sciemnia?

[janka007]

Znam takie panny które cokolwiek by sie wydarzyło nie będą narzekać, tylko
udawać superuśmiechnięte i wiecznie optymistyczne kobiety. Ale coś za coś,
otoczenie z nimi nie może wytrzymac bo się wciąż czuje gorsze, a one same sa na
prostej drodze do wypracowania sobie ciężkich chorób. Życie w fałszu nikomu nie
wychodzi na zdrowie.

[melania.po2]

2 dzieci i 2 charaktery.Jedno od malego niespiace, placzliwe piszczace,
marude.Drugie-sam spokoj, usmiech, gdybym miala tylko je nie wiedzialabym co to
zmeczenie czy placz w nocy.A tak wiem co to znaczy ze dziecko spi 4 godz na
dobe w sumie!Co to znaczy bol glowy ze zmeczenia!

juz wiem!

[shamsa]

mają tak przerąbane życie, ze opieka nad noworodkiem to dla nich wakacje.

))

[anik801]

Bo to wcale nie jest aż tak trudne!Tak samo jak słyszałam horrory na temat
porodów-przesada!Moja córka bardzo długo nie przesypiała całych nocy,nie jest
też grzeczniutkim aniołkiem!No i co z tego?Czy to sprawia,że bycie młodą mamą
jest trudne?Też byłam i czasem jestem zmęczona i co z tego?Chyba każdy zdaje
sobie sprawę,że dziecko to nie lalka na baterie.Dziwię się więc,że ktoś może
myśleć,iż będzie tak jak w tych opowieściach.Jestem szczęśliwa,uważam że bycie
mamą jest super.Nie znaczy to jednak,że jest pozbawione trosk, zmęczenia
itd.Pomimo tego nie jest,aż tak trudne!

[sir.vimes]

Jest bardzo łatwiusieńkie, po prostu, jak nakręcanie śrubeczki na nakrętkę.

[bj32]

Dokładnie. Śrubeczki na. Popłakałam się ze śmiechu.

Ja jestem młoda mamą

[michasia24]

mysle że mamy nie przyznają sie że nie zawsze jest kolorowo (Bo nie zawsze
jest) bo poprostu mają dość słuchania jak inne mówią że one nie zmęczone że ona
szczęśliwe (zmęczone też szczęśliwe są !!)że ich dzieci takie spokojne
bezproblemowe, no i kółko się zamyka bo jak powiedzą że coś nie tak że mają
dosyć no to jeszcze usłyszą ze są słabymi matkami no i jak to możliwe że taki
uroczy niemowlaczek może wkurzyć??, no a pewnie dlatego też że mają dość rad
pouczania, Ja naszczęście mam znajome którym moge powiedzieć jak jest naprawde
(plusy i minusy) no ale są też takie które zdanie zaczynają od "no coś ty, a
moje...." do takich nie ma sensu mówić że coś jest zle no bo po co jescze doła
można załapać

[alfa36]

Wydaje mi sie, że nie jest to kwestia przyznawania się czy nie, tylko kwestia podejścia. Ostatnio moja ciocia powiedziała "ileż to dziecko kosztuje", mając na myśli właśnie to, że trzeba sie nameczyc, zeby dziecie wychować. Mi nie przyszlo to do glowy, bo odpowiedzialam wymieniając cenę pampersów. Choć z drugiej strony moje dziecie tez poki co nie sprawia mi problemu, daje natomiast wielka radość.

[symplegada]

Ja mam podobne spostrzeżenia, co autorka wątku, tzn. w pewnej chwili, kiedy moja cóerczka miała parę miesięcy, wydawało mi się, że wszystkim jest lekko, a z moją małą były same problemy (choć i tak byłam najszczęśliwsza na świecie). Pewnie jest, jak piszecie, że dzieci są różne i różne jest nastawienie matek. Mnie dziwi jeszcze jedno -ja nigdy nie ukrywałam problemów, jakie miałam z dziećmi - córka była długo rehabilitowana, synek zaraz po porodzie trafił do kliniki z diagnozą wady serca. A zewsząd słyszałam tylko o zdrowiutkich bobasach. Za jakiś czas przychodziła chwila szczerości, mamusia takiego bobasa rozklejała się i wtedy okazywało się, że też wszystko nie jest do końca ok. Wydawało się, że wyznanie takie przynosiło jej ulgę. Jak to jest? Matki wstydzą się, że dzieci mają jakąś chorobę czy wadę, gorsze są przez to?

[joasiiik25]

Matki wstydzą się, że dzieci mają
> jakąś chorobę czy wadę, gorsze są przez to?
______________________________________________________-

Jezeli sie WSTYDZA to czy powinny wychowywac dziecko?

Juz byly skrajne przypadki kiedy przez takie "wstydzenie" zamykano dziecko w
komorce
mam na dzieje,ze nie o tym piszesz

[symplegada]

Nie, nie chodzi mi o skrajności, tylko o postawę, która prowadzi (chyba) potem do nienaturalnego (ciągle w naszym kraju) traktowania ludzi niepełnosprawnych. Kiedy mówiam,że moje dziecko ma rehabilitację, spotykałam się z mieszaniną litości i wyższości (bo moje dziecko jest zdowe). Oczywiście nie dotyczy to wszystkich moich znajomych.

[fajka7]

W ogole nie zauwazylam takiego zjawiska w swoim otoczeniu, wiec stwierdzenie,
ze tak jest "zazwyczaj" traktuje jako ogromne naduzycie z Twojej strony. Byc
moze tak dzieje sie wsrod Twoich znajomych, ale to nadal nie oznacza,
ze 'zazwyczaj'

[marychna31]

ja jestem niebotycznie zmęczona i czesto o tym gadam

[lila1974]

Nie zauważyłam podobnego zjawiska. Część mam z mojego otoczenia narzekała,
część wychwalała swoje potomstwo pod niebiosa.

Ja przy pierwszej córce należalam do tych ćwierkających z zachwytu, bo
koniczyna była bezproblemowa od chwili narodzin - już w szpitalu współlokatorki
mówiły o mnie "mama najspokojniejszego dziecka na oddziale".

Za to Nela dała mi popalić i wcale nie udawałam, że nie mam problemu.

[pampeliszka]

A ja odetchnelam dopiero, kiedy Ośka poszla do zlobka a ja do pracy. Zaczela
lepiej i dluzej spac, sama sie nauczyla bawic i nie wiesi na mnie caly czas, jak
to bylo wczesniej. Przez pierwsze pol roku byla cycomaniaczką z kolkami,
praktycznie nigdzie nie moglam wyjsc bez niej.Gdyby nie SabSimplex chyba bym
tego nie zniosła.
Nie jest dzieckiem bezproblemowym, podejrzewam, ze wpływ na to miała smierc
mojego taty na miesiac przed jej urodzeniem, trudno mi bylo byc spokojna i
zrelaksowana wtedy...Pewnie sie jej udzielila moja rozpacz i ból, nie wierze, ze
nie mialo to na nia wplywu.
Teraz sie robi wreszcie wesoła i pogodna, zadowolona ze wszystkiego, nie znosi
sie tylko nhudzic. Ale wciaz nie moge powiedziec, ze nie jestem zmeczona, bo
jestem jak diabli.
A w supermenki nie wierze, moja mama zawsze pozuje na matke-Polke, co to 5
dzieci wychowala, uczyla w szkole i jeszcze miala male gospodarstwo. Moze i
wychowala, ale ja tam nie pamietam ani raz, zeby sie ze mna w cokolwiek
kiedykolwiek bawiła.Czasem mnie wziela na spacer, ale raczej na doczepke, jak
szla z kolezanka.To tata i rodzenstwo sie ze mna bawili.

[anetina]

ja też mam dziecko, które od urodzenia przesypiało całe noce
było grzeczne
nie przechodził buntu 2 latka
teraz mamy trochę walki z jego charakterkiem


dlatego, ja chcę więcej dzieci

[anetina]

Mały potrafił się zająć sam
nie miał kolek
płakał, gdy już musiał

miał na czas podane jedzenie
zawsze miał sucho
często chodziliśmy na spacery

dziecko było szczęśliwe, więc i ja nie miałam co narzekać
wysypiałam się
schudłam w ciągu 2 miesięcy więcej, niż ważyłam przed ciążą

ja chcę maluszka w domu

[anetina]

mam też koleżankę, której mały daje popalić
w domu nie daje rady nic nie zrobić
nie ma czasu nawet bluzki poplanmionej zmienić, a co dopiero sprzatnąć czy
ugotowac obiad
dziecko nie przespało całej nocy

dziewczyna marzy o jednym dniu spokoju, ale i tak nie odpocznie, bo co chwila
dzwoni do domu, co się dzieje, czy mały śpi, czy zjadł

[joanna515]

A mnie wkurza stwierdzenie, że jak są tylko szczęliwe i zadowolone to na pewno
się nie przyznają! Wyobraź sobie, że niektórym naprawdę dziecko daje t_y_l_k_o
szczęście, tak jest u mnie i niecierpię tych zarzutów! Ale wystarczy poczytać
to forum żeby wiedzieć, że to nienarzekanie to raczej odstępstwo od reguły niż
norma.

do mam bezproblemowych

[pampeliszka]

Powiedzcie, czy karmilyscie dzieci wylacznie piersia? Bo ja sie nasluchalam pani
doktor i nie dokarmialam malej sztucznym, dobrze przybierala na wadze itp, ale w
nocy sie budzila co 3 godziny, bo byla glodna. Wszystkie moje znajome, ktorym
dzieci przesypialy noce, karmily butlą. Jak u Was bylo?
Pytam instruktazowo, na wypadek posiadania kiedys drugiego dziecka, jak troche
odpoczne po Osce.
I jak to zrobilyscie, ze dziecko sie zajmowalo sobą? Moje, jak sie mialo
zajmowac sobą, to się darło. Dodam, ze glodna ani obsikana nie chodziła)

[bunny.tsukino]

Na pierwsze pytanie: taka uroda. Mój od urodzenia jest butelkowy i mimo 12
miesięcy nie przesypiał/nie przesypia nocy. Najpierw budził się na mleko,
póxniej na wodę, później na noszenie. echh

[pampeliszka]

My nawet w akcie desperacji wprowadzilismy w zycie "Usnij wreszcie", ale tez nic
nie pomogło, chodzilam wiecznie niewyspana. A ciezko sie cieszyc zyciem, jak sie
czlowiekowi chce non-stop spac.

[agnieszkas72]

Moje dzieci były kolkowe i do konca trzeciego miesiąca dni były niespokojne.Ale
kompletnie obcy jest mi stan permanentnego niewyspania.Dzieci zawsze spały z
nami do końca karmienia piersią(ok.18 mies.),były karmione w półsnie i uczyły
się od początku,ze noc jest do spania,bo to właśnie robią mama i tata.Nie
wyobrażam sobie nocnego wstawania,usypiania i całego tego cyrku.
Gdybym była niebotycznie zmęczona,nie decydowałabym się na czwórkę w odstępach
dwuletnich.Więcej zawsze było radości niż zmęczenia.Inna sprawa,że pracę
zawodową przed dziecmi miałam trudną i męczącą.Więc wychowanie własnych,zdrowych
dzieci było odskocznią.

[agnieszkas72]

Jeszcze inna sprawa:rażące jest dla mnie używanie określenia "grzeczny" w
stosunku do niemowlaka.I traktowanie spokojnego,niewymagajacego dziecka jako
ideał i warunek dobrego samopoczucia matki.

[anik801]

Moje dziecko ponad rok jadło co 2godz.przez całą dobę!Była na butli.Tak więc
pomimo,że nie karmiłam piersią wstawać musiałam tak często jakbym karmiła cycem.
Teraz ma skończone 3lata.Nadal potrafi wstać w nocy,bo coś jej nie pasuje.Dość
często wstaje bladym świtem(np.o 4.00)i stawia wszystkich na nogi,bo chce jeść,
albo pić,albo siku.Oczywiście potem spać już nie idzie.Teraz już na szczęście
potrafi w dzień długo zająć się czymś sama.Jednak jeszcze niedawno chciała,żeby
cały czas się z nią bawić.Do 2,5r. żeby zasnęła w dzień musiałam ją nosić(to
samo wieczorem). Czasem tak chodziłam z moim ciężarkiem przez 40min.zanim
zasnęła.Teraz kładzie się sama jak jest śpiąca.Jakoś żyję,jestem szczęśliwa i
nie uważam,że to jest jakiś nadludzki wysiłek.Nikt mi nie pomagał, mieszkałam
bardzo daleko od rodziny.Dopiero od ponad roku mieszkam w rodzinnych stronach,
ale i tak pomoc raczej znikoma.Moja znajoma po porodzie miała do pomocy sztab
ludzi i przez 3tyg.nie wyszła z łóżka,bo była bardzo zmęczona porodem!

Pam... :)

[kura17]

ja nie jestem mama bezproblemowa, ale na jedno pytanie Ci odpowiem...
... otoz kurczak byl karmiony piersia (tzn z butli, ale wylacznie moim mlekiem,
ktore sciagalam) i w zasadzie od urodzenia przesypial cale noce. na poczatku
nawet kazano go nam budzic w nocy na zarcie... nie wiem, jak to sie stalo, ale
tak ma i poza kilkoma epizodami tak bylo przez pierwszy rok zycia. potem troche
sie popsulo (mysle, ze to przez dojrzewajacy uklad nerwowy i maaaaase wrazen),
ale dalej w nocy spi, a jak sie budzi, to na pewno nie na jedzenie

... spanie w dzien to inna historia...

``````````````````
kurczak: 03.03.05