jak powrót do pracy??????

[mika99]

Mam pytanie drogie mamy jak powrót do pracy po wychowawczym. Siedze sobie w
domku cały dzien spędzam z absorbującym 6 mies synkiem (mam nadzieje że potem
bedzie mniej absorbujący)nie mam na nic czasu na książke, na angielski
(przygotowania do egzaminu... kiedyś...)W zwiazku z tym, jak to jest wrócic
do pracy po takiej 2-3 letniej przerwie człowiek wszystkiego zapomina
programów komputerowych (hotelarstwo), języków. Mam taka sytuacje że raczej
do pracy swojej nie wróce ze względu na czas pracy 12godz. i rodzaj (praca
stojąca a przez to czeka mnie na dniach rehabilitacja)Jak to jest z szukaniem
nowej pracy po takiej przerwie, pytam dlatego że tak naprawde odkąd, a
właściwie jeszcze w szkole średniej pracowałam, zawsze miałam prace
przechodzłam z jednej do drugiej i podnisiłam swoje kwalifikacje bez żadnej
przerwy. Praca jest dla mnie ważnym elementem życia i spełaniania sie, nie
wiem dlaczego ale czesto o tym mysle, prosze napszcie swoje historie i
doświadczenia.pozdrawiam

[majan2]

Dzieic bywaja coraz bardziej absorbujace, takak jest moja opinia na podstawie
obserwoania mojej poltorarcozenj coreczki. Jezeli praca jest dla ciebie wazna to
moze nie czekaj 3 lata na powort, czy tez rozpoczecie poszukiwan, bo
rzeczyiwsice moze byc ciezko, ja po 9 miesachc zaczlema szukac pracy, rowno po
roku od urodzenia corki poszlam do pracy, lekko nie jest, ale ja lubie prace i
jest to czesc mojego zycia, chcoc oczywiscie co/kto inny jest najwazniejszy.

[justaa3]

a ja nie wiem co zrobić.jestem mamą 5 miesięcznego wynka,również bardzo
absorbującego.macierzyński już się skończył i nie chciałabym iść na
wychowawczy...ale mój szef jest temu przeciwny...i co z tego że w Polsce chroni
się życie nienarodzone,potem płatny macierzyński("aż 18 miesięcy"?!/).a co
potem????? Po wychowawczym mają obowiązek mnie zatrudnić....w praktyce...Zyć
się nie chce w kraju, w którym polityków bardziej interesuje żeby zlikwidować
cesarskie cięcie niż Matka Polka, która chce rodzić dzieci i pracować.A ja
bezczelnie ośmieliłam się urodzić dziecko....ehhh justa

[iwciab]

powrót do pracy bywa ciężki, bo na ogół jest ktoś na Twoje miejsce, kto przez
ten czas się baaaardzo stara żeby zostać na stałe, poza tym sporo rzeczy sie
zapomina, a jeszcze inna sprawa, ze dzieci gdy idą do przedszkola od razu
zaczynaja chorować itd, itp wiec nie jest to mile widziane, pozdrawiam Iwciab

[justi54]

Już wychodząc za mąż wiedziałam że jeśli będę miała dziecko to wezmę
maksymalnie przysługujacy mi urlop wychowawczy. Zresztą ja z tych mam co to
uważają, że nie po to rodzę dziecko aby po 6 miesiacach macierzyńskiego (tyle
obowiązywało w 2001 roku jak urodziłam)zostawiać je z obcą osobą. Inna sprawa,
że miałam taka pracę że czy bym poszła tylko na macierzyński czy na wychowawczy
i tak bym wyleciała. Nie matrwiłam się jednek bo praca była nudna, kiepsko
płatna a szef okropny. Po powrocie z wychowawczego od razu dostałam 3
miesięczne wypowiedzenie. Potem nowa praca też nudna, też źle płatna ale szef
cudo.

[kinga08]

Ja wróciłam do pracy zaraz po macierzyńskim, podczas którego na moje miejsce (na
zastępstwo) została przyjęta inna osoba. Miała odejść jak tylko wrócę do
pracy... Miała... Niestety to ja musiałam zmienić stanowisko pracy. Teoretycznie
miałam wybór, mogłam się niezgodzić. Ot, nasz kochany kraj! Od tego czasu minęło
ponad pół roku. Z dnia na dzień jestem coraz bardziej zmęczona. Atmosfera jest
beznadziejna. Zaczynam mieć doła. Jest tyle pracy, że czasami zapominam o
niektórych sprawach. Później się gryzę, że mogłam się bardziej przyłożyć. Staram
się, ale wokół widzę beznadzieję. Czy któraś z Was miała podobne doświadczenia?
Może nie jestem sama. Jak sobie radzicie?

[abi3]

Dlatego ja zamierzam sama się zwolnić....
Wiem, że na moim miejscu jest juz inna osoba. Praca jak praca, ja akurat nie
miałam powodów do zadowolenia. Wysokie obroty umysłowe i marna placa. Jak sama
czegoś nie zmienię, to utknę tam na amen....liczę się też z tym, że zaproponują
mi gorsze warunki. Tak więc - niewiele mam do stracenia. Cóż, może szukanie
nowej pracy zajmie mi trochę czasu, ale wierzę w szczęśliwszy finał.
Kiedy jest źle, to potem moze być już tylko lepiej.
Swoją drogą, niby są przepisy,że kobietę z wychowawczego trzeba przyjąć na
dotychczasowych warunkach ble ble ble.....
Ale dziwnym trafem każdy przepis można obejść i suma sumarum taka mama i tak
trafia na zieloną trawkę.W lepszym przypadku rzuca ją się do byle jakiej pracy,
byleby kłopot mieć z głowy. Niestety, mnie pozostaje pogodzić się z faktami na
które niestety wpływu nie mam, ale żyję nadzieją, że moim dzieciom będzie
lepiej....(MOŻE....!!! ooooooooo)