czy każda z Was umie pływać?

[iberka]

wlasnie tego jestem ciekawa,bo wiele dzieciaczkow chodzi na basen z rodzicami
a ja tak sie zastanawiam czy ci rodzice tez plywaja?ja kiedys
plywalam,pozniej mialam wypadek w wodzie i teraz boje sie wiekszej wody niz w
wannie.ale postanowialm zapisac sie na kurs...majac lat 23.podobno chodza
tez 60 latkowie
iza

[silije.amj]

No ja umiem. I uwielbiam , mój znak zodiaku zresztą to Ryby. Więc życzę Ci
wiele przyjemności w obcowaniu z wodnym żywiołem.

[dagmarabe]

Ja umiem. Nauczyłam się sama tuż przed obozem żeglarskim, bo bez karty
pływackiej nie miałam się co tam pokazywać. Miałam 12 lat. Wcześniej umiałam
tylko nurkować i pływać na plecach. Też przeżyłam niemiłą przygodę, gdy płynąc
na plecach wypłynęłam poza czerwoną boję i zaczęłąm się topić (nie
umiałąm "stać" w wodzie ani pływać na brzuchu). Na szczęście, uraz do wody
minął po kilku dniach. Stylowo nauczono mnie pływać na WFie na studiach.
Mój starszy syn umie pływać od piątego roku życia. Nauczył go jego tata.
Właśnie w środę zdaje na kartę pływacką. Ma 9 lat.
Młodszy ma obecnie rok. Chodzę z nim na basen, odkąd skończył dwa miesiące.
Niestety już nie umie pływać, ale potrafi zanurzyć głowę nie ksztusząc się przy
tym. Starszy rozpoczął przygodę z basenem w wieku trzech lat od chodzenia
dookoła wody - namówić go na wejście było bardzo trudno. Z młodszym takich
problemów nie mam.

Pozdrowienia,
Dagmara

[magia22]

ja jako dziecko pływałam i bardzo to lubiłam, ale też miałam niemiły wypadek w
wodzie i potem nie mogłam się przemóc i nie pływałam wcale, tylko moczyłam
nogi tak do kolan, bo wyżej już nie
na nowo pływać nauczył mnie mąż, gdy pierwszy raz (jeszcze przed ślubem)
wyjechaliśmy na wakacje i jestem mu wdzięczna, chociaż pewnie nigdy już nie
zanurkuję, no ale pływać umiem
moja Olka ma teraz 4 miesiące i gdyby tylko u mnie był basen dla takich
maluszków na pewno bym z nią chodziła
ale gdy będzie większa, na pewno będziemy ją uczyli pływać, tak żeby nie bała
się wody

Magdalena, która w wieku 20 lat odnowiła umiejętność pływania

[akuka]

Ja też umiem pływać
Jestem nawet ratownikiem

Myślę, że każdy kiedyś w życiu (potwierdzają to niestety Wasze posty) znajdzie
się w takiej sytuacji, że umiejętność pływania - chociaż w podstawowym
stopniu, okaże się umiejętnością na wagę życia (złoto tu nic nie pomoże).
Dlatego gorąco polecam każdemu, niezależnie od wieku, naukę pływania.
Oczywiście - im wcześniej, tym lepiej.

Sama mam córeczkę (2 latka i 9 miesięcy), z którą byłam na basenie, jak miała
2 mies. Niestety mała urodziła się chora i wcześniej nie mogliśmy chodzić, no
a potem... cóż nie będę opowiadać jakie można znaleźć wymówki
Teraz na szczęście otwierają koło nas piękny, duży, nowoczesny ośrodek z
pływalnią - więc główna wymówka (daleko, za dużo czasu na dojazdy) odpadnie, a
z resztą się rozprawię już bez większych kłopotów.

Tak więc jeszcze raz gorąco zachęcam uczcie pływać swoje dzieciaczki ale same
również doskonalcie własne umiejętności, szczególnie, że to fantastyczna
zabawa i doskonały sposób na poprawienie kondycji (i wyglądu, ech)całego
organizmu.

Pozdrawiam, Gaga

[coca2]

a ja nie umiem i się trochę boję nauczyć - że taka stara jestem (26 lat).Ale
chyba będę musiała,bo jak mam nauczyć córeczkę?Mąż pływa a ja nie mogę być
gorsza.Jeszcze sie tylko musze przemóc a to trwa już z pięć lat.

[akuka]

Agata,

oczywiście, że nie jesteś "za stara"!
Skąd w ogóle taki pomysł ?
Ucz się koniecznie, a córkę przynajmniej na razie "oswajaj" z wodą np. w
brodziku - tam na pewno będziesz czuła się pewnie.
A może znajdziesz kogoś, komu ufasz (mąż, siostra, brat?), kto umie pływać i
już teraz mógłby uczyć Twoją córeczkę?

Gaga

[iberka]

no zapisalam sie na kyurs...tzn do grupy,ktora powstanie za kilka dni.zaczne
od no i mam nadziej,ze sie uda.a skad jestes?
iza

[odalie]

Niestety nie umiem

W szkole podstawowej opuszczałam często zajęcia na basenie, a to z powodu
infekcji górnych dróg oddechowych, a to z powodu alergii. Raz czy dwa
podtopiłam się, bo trener wymagał ode mnie tego samego, co wykonywały pozostałe
dzieci, które żadnych zajęć nie opuszczały. Może i takie to były czasy, że
nauczyciele wu-efu traktowali dzieci jak bydło, albo jak kapral rekrutów.
Zaostrzenie alergii (skaza atopowa plus ostro chlorowana woda) przyjęłam niczym
dar niebios. Nie musiałam chodzić na basen...

Później, co wyjechałam nad morze czy jezioro, to na zbyt krótko. Coś tam się
taplałam w wodzie (uwielbiam wodę, żeby było śmieszniej), ale nie nauczyłam się
pływać. Na studich chciałam to naprawić i zapisałam się na kurs. Szło mi
super... ale podłapałam rzęsistka pochwowego. Nawet bym o tym nie wiedziała,
gdyby nie badanie moczu, które akurat musiałam wykonać. Studencka pani
ginekolog, gdy pobiegłam do niej mocno roztrzęsiona, nawet się nie zdziwiła, bo
uUniwersytecki basen, na który chodziłam, był słynny z brudnej wody; z grupy
chyba siedmiu dziewczyn, w ciągu półtora miesiąca wykruszyło się bodaj pięć...

Potem z moim faceten, nota benka sternikiem jachtowym i w ogóle wilkiem
mazursko-morskim, chodziłam na inny, tym razem czysty basen. Chociaż basenów
akurat nieco się boję (woda taka jak morze czy jezioro nie wzbudza we mnie
lęków, a basen... hmm, pewien niepokój jednak tak), szło mi nawet nieźle. Ale
zaszłam w ciążę i to by było na tyle.

Teraz brakuje mi i czasu, i pieniędzy, przede wszystkim jednak czasu. Latem gdy
jest okzaja, to potaplam się w rzece czy jeziorze, ale pływać nadal nie umiem...

[isma]

To juz jest nas dwie...
Nie nauczylam sie plywac dokladnie z tych samych powodow co Ty - alergia na
chlor w basenie, potem rozne zakazenia grzybicze i pierwotniakowe
w "naturalnych" wodach. Nie czuje sie z tego powodu jakos specjalnie
uposledzona - uprawiam (no, rekreacyjnie, nie wyczynowo oczywiscie) inne
sporty: chodze po gorach, biegam na nartach, jezdze na lyzwach oraz rolkach, no
i jeszcze gram w brydza.... Poniewaz nie lubie sie opalac tudziez wylegiwac
na plazach, problem morskich kapieli i ewentulanie zwiazanego z tym zagrozenia
odpada.
Tak sobie mysle, ze - jak we wszystkim - przesada jest szkodliwa, a podazanie
za moda zwlaszcza. To, ze kazde dziecko plywa w zyciu plodowym, to jeszcze nie
znaczy, ze kazde ma od pierwszych tygodni zycia z podekscytowanymi rodzicami
zwiedzac rozne watpliwego autoramentu przybytki rekreacji. A naprawde, jak
widac z pierwszego postu tego watku, niemowle na basenie to raczej wyzwanie dla
rodzicow, niz dla dzieci...

[libra.alicja]

Ja jestem przykładem na to, że nie wolno uczyć na siłę. Rodzice zawsze
zapisywali nas na basem, ja starałam się uczyć, ale bałam się zanurzyć głowę
pod wodę, a moja młodsza siostra całe zajęcia trzymała się kurczowo drabinki,
zamoczywszy tylko nogi. Na nic się zdała nauka taty na wakacjach, gdy tylko
woda dostała się do oczu ja się "dusiłam".
Na basenie zdarzyło mi się raz podtopić tak, że instruktor tego nie zauważył i
nie zareagował od razu, dopiero moja mama stojąca na basenowym balkonie zaczęła
krzyczeć: ratujcie moje dziecko! To zdarzenie spowodowało, że na wiele lat
przestałam nawet próbować.

A na studiach sama zapisałam się na basen i zaczęłam znów sie uczyć pływać.
I NAUCZYŁAM SIĘ! Zrobiłam kartę pływacką i od wielu lat uwielbiam pływać.
Moja siostra też na studiach wreszcie nauczyła się pływać.
Obie cieszymy się z posiadania tej umiejętności i nie żałujemy, że tak późno.
Same dojrzałyśmy do tego, bo pływanie wymaga pokonania pewnych fobii i lęków.

Dlatego jestem za nauką pływania w jak najmłodszym wieku, ale niech to będzie
bezstresowa zabawa, a nie przymus.

[akuka]

Alicja

oczywiście masz rację!
Zmuszając malucha, czy dorosłego do czegokolwiek na siłę zazwyczaj można
osiągnąć jedynie odwrotny do zamierzanego skutek, tzn. zniechęcenie, uraz albo
wręcz niechęć i odrazę.
Jak najbardziej nauka pływania - szczególnie u maluchów (ale i u starszych
bojących się wody też)powinna być na początku dobrą zabawą, "oswajaniem"
strachu przed wodą. Szczególnie, gdy były już jakieś traumatyczne incydenty. W
takich przypadkach lęk jest bardzo silny. Wtedy potrzeba czasu i naprawdę
umiejętnego podejścia do tematu .

Sama nauczyłam się pływać, a w zasadzie "utrzymywać_na_wodzie_ledwie_ledwie" :-
) dopiero w drugiej klasie szkoły podstawowej (obowiązkowa nauka pływania).
Uwierzcie, że dalekie to było jeszcze od stwierdzenia: PŁYWAM.
Ale ponieważ "nie tonęłam" trochę lepiej chyba niż inne dzieci - Pan Trener
zaproponował egzamin do "szkółki pływackiej" - i tak się zaczęło. Dopiero tam -
w szkole sportowej nauczyłam się pływać (miałam fantastycznego, cierpliwego
trenera).
A zanim się to wszystko zaczęło - bałam się wody jak ognia, hehe.

Iberka, Tobie gratuluję trafnej decyzji. Jeśli ośrodek w miarę czysty, to może
być przednia zabawa, taka nauka pływania.
Ja jestem z Warszaway - a Ty chyba z Krakowa - o ile dobrze Cię kojarzę
jeszcze ze starego eDziecka. No, ale u siebie na pewno też znajdziesz jakieś
znajome, które potrafią pływać. A może jest też jakaś mama-ratowniczka z
Krakowa tu na forum?

Pozdrawiam, Gaga

[eager]

Ja umiem pływać odkąd tylko pamiętam, że jestem.
To zasługa mojego Ojca, potem szkoła sportowa,sekcja pływacka, liceum
sportowe.W okresie dojrzewania wyrwałam się z tego kieratu ( 11 treningów w
tygodniu)i całe szczęście!
Teraz często bywam z córą( 2 lata) na basenie i serce mi rośnie , bo ona to
kocha.Mam nadzieję, że też nie będzie pamiętać jak to było jak nie umiała
pływać.
pozdrawiam eager

[melassaa]

Witam!
Jestem z Krakowa no i kiedyś byłam ratowniczką... Kiedyś, bo od paru lat nie
byłam na basenie((( Ostatni raz na studiach. Przerwałam pływanie, bo
nabawiłam się jakiejś alergii, prawdopodobnie na chlor. Miałam okazję popływać
w ozonowanej wodzie i wszystko było ok.
Byłam ratowniczką, uczestniczyłam we wszystkich zawodach ratowniczych a także
wielu pływackich. Miałam podobno doskonałą technikę - teraz to nawet nie wiem
czy utrzymałabym się na wodzie ))
Marzę o tym, aby wybrać się na basen. Moja dzidzia jest jeszcze za mała - ma
dopiero 12 dni.

Pływać nauczyłam się w wieku 12 lat. Nie wiem jak mi się to udało, bo strach
przed wodą towarzyszył mi zawsze. Skakać na główkę nauczyłam się dopiero po
kursie ratowniczym - do dziś zawsze czuję strach przed skokiem. Pierwszy raz
musiano mnie zepchnąć do wody )) Najciężej było przy tzw. skoku startowym,
gdzie trzeba skoczyć na granicy "deski", aby po skoku być jak najbliżej
powierzchni wody.

Mój przypadek jest dowodem na to, że nawet największa łajza i tchórz może
nauczyć się pływać, a nawet pływać dobrze.

Czy jest tu jakaś krakowska mama pływająca? Lub nie pływająca - a mająca
wielką chęć? Z przyjemnością mogę służyć nauką!
Napiszcie też od kiedy można z malutką iść na basen?
Pozdrawiam!

[iberka]

to ja to ja
krakowska mama nieplywajaca od baaardzo dawna,bo po prostu boje sie duzej wody
ale to dluga historia.baaaardzo chce plywac znowu i wlasnie szukam kursu w
Krakowie....ale moze wezme prywatne lekcjeod Ciebie
pozdrawiam i czekam na wiesci
iza....teskniaca za wielka woda

[alicjaso]

Cóż ja powiem tak: pływać nie umiem, ale raczej nie utonę. Styl rozpaczy, ale
skuteczny, bo nadal żyję i mam się dobrze. A do tego lubię to robić. Tyle, że
teraz mam mały prolem, bo sama jakoś na basen nie moge dotrzeć. Może małe
spotkanie na basenie? Oczywiście bez dzieci.
Alicja

[maducha13]

Czesc Melassaa,

to znow ja, wiec ja plywam nawet dobrze, chodzilam do szkoly sportowej-
plywackiej, a pozniej na studiach bylam w AZTsie - plywanie (ponownie i
niezmiennie) swojego czasu dolaczylam do tego nurkowanie, Super. Ale teraz
niestety mam daleko do basenu i nie mam towarzystwa. Moj maz ktory tez uwielbia
plywac, pracuje koszmarna ilosc godzin i ok. 21 wieczorem, kiedy wraca trudno
sie gdzies wybrac. Ale wiem na 100% ze od wakacji na Aquaparku zaczyna sie kurs
dla noworodkow i zaczynaly tam dzidziuszki w wieku dwoch tygodni, tak ze jak
tylko Mateusz sie zdazy urodzic przed wakacjami (stracilam juz nadzieje - 40
tydz i brak gotowosci do porodu) to na pewno bedziemy chodzic. Tak ze
Melassoo, jesli tylko masz ochote na nasze towarzystwo to zapraszamy na wspolne
wypady na basen. Aha kurs trwa prawdopodobnie 12 tyg. i kosztuje 192 zl. Woda
jest dla dzidziuchow specjalnie podgrzewana i zajecia sa w soboty do poludnia.

A jesli chodzi o plywanie to uwielbiam to. Swojego czasu chodzilam na basen 6
razy w tygodniu na ok 2godziny.
A jesli chodzi o zabezpieczenia przed zakazeniami to ja zakladalam tampony
przed basenem, ktore oczywiscie wyrzucalam zaraz po wyjsciu, Nie wiem czy
pomoglo, ale nigdy nic nie zlapala, a plywalam na prawde wiele wiele lat.

Pozdrawiam serdecznie i zachecam do plywania, takze w czasie ciazy!!

Maducha

[iberka]

o tak tak spotkanie na basenie tylko pewnie kazdza z nas mieszka w innym
miescie
iza....krakowiankaw spodniczce za kolanka

[pesteczka5]

Umiem i uczę swojego synka dopiero teraz - ma dwa lata i trzy mce - bo u nas
wodę chlorują, nie ozonują. Niestety.

[alicjaso]

Pewnie, że tak! Ale kilka z Krakowa się znajdzie?
Alicja

[iberka]

kraków

[odalie]

Może i tampony, nie wiem, nie próbowałam, i z wielkiej determinacji może i
spróbuję - ale to także kwestia indywidualnej predyspozycji. Tampon zabezpiecza
tylko w środku, a to co na wierzchu też przecież ma jakiś kontakt z wodą?
Pewnie jak woda tylko trochę skażona, to nic się nie dzieje, ale jak się trafi
na prawdziwe bakteryjno-pierwotniakowe bagienko, to co?

Ja troszeczkę choruję, układ hormonalny mam "sprawny inaczej" i jestem baaardzo
podatna na zakażenia "od dołu", to zresztą osobny, smutny dla mnie temat, takie
wieczne upierdliwe zmaganie się z infekcjami "tych stron". Ja to nawet własnie
tamponów stosować nie powinnam, mam zakazane od lekarki

[iwa.mamaprzemka]

Ja pływam od dziecka (jakieś 7 lat ) i uwielbiam ten sport.
Mój mąż zaczął sie uczyć pływać gdy miał 28 lat, wcześniej wzasadzie dryfował
na wodzie. Teraz regularnie od 3 lat chodzimy na basen i sprawia nam to ogromną
przyjemnośc. To on jest tą stroną , która mobilizuje i motywuje żeby jednak iść
na basen nawet na 21, zimą, po nieprzespanej nocy skoro inny termin nam nie
pasuje.
Nauki pobierał u mnie - więc pływamy pewnie źle technicznie ale nam to
wystarcza.

Powodzenia, wszystko zależy od Twojej silnej woli. Na pewno Ci sie uda

[utka]

hej, tez nie umiem plywac - kiedys dawno wpadlam do wody i teraz jakos nie moge
sie przemoc.
A bardzo bym sie chciala nauczyc plywac .......
Choc boje sie troche stanu czystosci w naszych basenach - niedawno chodzilam na
rehabilitacje i mialam jakies kapiele siarkowe w wannach - patrzylam jak pani
rehabilitantka myje je jakims plynem dezynfekujacym po kazdym pacjencie, wiec
bylam spokojna, moczylam sie w stroju kapielowym ale jak poszlam do ginekologa
to okazalo sie ze mam jakas grzybice - najprawdopodobniej po tych zabiegach.
Teraz to zastanawiam sie jak ta sprawa sie ma do basenow, gdzie wiadomo pluska
sie setki ludzi - grzybice i wszelkie choroby skorne bardzo ciezko sie lecza.

A co Wy o tym sadzicie ?

A plywac to i tak bym sie bardzo chciala nauczyc ....

wiecie moze gdzie mozna to zrobic w Krakowie ????

usciski ucia

[mamabasi]

Rano, przed pójściem do pracy byłam na basenie. Korzystam z tego, że córeczka
na wakacjach i co drugi dzień tam jestem. Wstaję skoro świt i o 7. zaczynam
pływanie.
Chodzę do Delfina na Kasprzaka (Warszawa) - jest promocja: płace tak, jak za
pół godziny, a mogę pływać przez całą godzinę.
Mam tylko problem: pływam krytą żabką w okularkach i po wyjściu z basenu
wyglądam jak ufoludek - wokół oczu mam niesamowite ślady po okularkach, które
utrzymują się ponad półgodziny. Niezależnie od pogody wkładam więc potem
okulary przeciwsłoneczne, żeby to zamaskować

[barbin]

Jestem bardzo szczęśliwa, że to nie tylko ja......NIE UMIEM PŁYWAĆ!!!!!!!!!
Przyznam ,że czuję sie z tego powodu nieco upośledzona.
Kiedys w dzieciństwie nauczyłam się trzepać rękasmi i nogami i w ten sposób
utrzymywać się na wodzie, potem na studiach na zajęciach wf-u nauczyłam sie na
plecach. Potem przerwa. A teraz wstydzę się nawet spróbować .
Napiszcie proszę coś o kursach pływania dla dorosłych. Czy często są
organizowane, czy tylko na większych pływalniach, ile trwaja, ile kosztują i
czy rzeczywiście stara baba może się nauczyć?

[olaart]

Pływać mozna się nauczyć w kazdym wieku. Ja jestem zywym tego przykładem,
pływam od 23 roku życia a nauczyłam się SAMA!
Do tej pory bałam sie wody i głębokości, natomiast ni eczułam lęku przed
zanurzeniem głowy. Miałam podobnie jak większość z Was niezbyt miłe
doświadczenia z dzieciństwa, kiedyś na Morskim Oku we Wrocławiu, jakiś chłopak
wrzucił mnie na głęboką wodę, na nic się zdały moje okrzyki, że nie umiem
pływać Ratownicy też nie zareagowali. Ja jakimś cudem, lekko podtopiona
dotarłam do drabinek na pomoście ale urazł został. Od tej chwili nie czułam
się nad wodą bezpieczna
Strach przed wodą musiałam pokonac sama, powoli, metoda tzw. małych kroczków.
Ponieważ mój mąż kiedys trenował pływanie, jest ratownikiem, żeglarzem i
wogóle kocha wodę uznał za punkt honoru nauczenie mnie pływać. Zapisalismy się
na basen, ja taplałam się w wodzie, troszkę pływałam na desce i nagle...
zaczęłam płynąć sama. Teraz to uwielbiam i moge powiedzieć, że jestem w tym
dobra. Cały czas pracuję nad techniką, od września będę doskonalic karula.
Naprawdę można nauczyc się pływać i pokonac strach przed
wodą!