"i że nie opuszczę Cię aż do śmierci"

[sebaga]

zainspirował mnie wątek o komunii.

ile z Was tak naprawdę zastanawia się nad słowami przysięgi biorąc ślub? Czy
nie jest to oklepana regułka, którą po prostu wypowiadacie? Czy nie są to
"tylko słowa"? No bo jak świadomy człowiek, który chce przeżyć swoje życie
szczęsliwie może PRZYSIEGAC komuś przed Bogiem, że go nie opuści ąż do
śmierci?? No i ilu z tych prawdziwych katolików w sytuacji dajmy na to zdrady,
nękania czy innych tego typu urozmaiceń pożycia, będzie trwać w związku? No bo
przecież "na dobre i na złe"

[cora73]

Witam! No moja opinie chyba znasz NIC nie jest WIECZNE , ale do tego dochodzi
sie przez roznego rodzaju doswiadczenia. Majac po 20... lat i bedac zakochanym
ludzie chyba faktycznie wierza w to "az do smierci"...pozdrawiam

u nas była to świadoma decyzja

[anetina]

nie jesteśmy młodymi ludźmi
przeszliśmy wiele
przysięga w kościele przed Bogiem, księdzem, synem i wszystkimi bliskimi jest
dla nas ważna
i wiemy, że przetrwamy do końca
może nie zawsze bez kłótni, ale w miłości

[twojasasiadka]

i wiemy, że przetrwamy do końca
może nie zawsze bez kłótni, ale w miłości
__________
anetina...
chcielibyście wytrwać do koća
a czy wytrwacie to czas pokaże

ok, może i tak, ale my nie jesteśmy ludźmi, którzy

[anetina]

rzucają słowami w prawo i w lewo

jeśli chodzi o ślub, jest dla mnie jak najbardziej zbędny, gdy tak do końca
młodzi nie wiedzą, co chcą w życiu

[gryzelda71]

Niczego nikt nie jest pewien,no chyba śmierci,ale skoro złożyłam taką przysięgę to zrobie co w mojej mocy,zeby jej dotrzymać.Nie ozacza to,ze musze trwać przy mężu alkoholiu,znęcającym się nad rodziną itd.Ale nie mogę na każde wyjście meza z kolegami,za rada forum wystawiac mu walizek za drzwi
Głęboko wierze,ze wytrwam(nie jest żle).

Gryzelda

[sebaga]

napisałaś , że mocno wierzysz, że wytrwasz. Znaczy to tyle, że NIE WIESZ czy tak
się stanie. Ale w kościele powiedziałaś, że przysięgasz, prawda? No więc jeśli
dopuszczasz możliwość odejścia od męża alkoholika to przed Bogiem skłamałaś..

Nie wiem czy się liczy

[bunny.tsukino]

Ja miałam ślub cywilny. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że uczyniłam
wszystko, żeby małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe. Ale czasami to
'wszystko' to za mało.

[gryzelda71]

nie tak.
Złozyłam przysięgę i wierze,ze jej dotrzymam.I nie skłamałam przed Bogiem bo w to WIERZE.Wierzyła wówczas i dziś.

[sebaga]

ale Ty nie powiedziałąś, ze wierzysz, tylko , że PRZYSIEGASZ. Wiem, czepiam się
słów, ale to właśnie one są tu najważniejsze. Gdyby w przysiędze było "i zrobię
wszystko, żeby Cię kochać i nie opuścić", to ok. Ale nie jest, dlatego cały czas
temat ślubu kościelnego jest u nas otwarty. Mimo, że wzorową katoliczka nazwać
się nie mogę, to wypowiedzenie tych słow w takiej postaci, przed Bogiem, jest
dla mnie niemożliwe. Bo wiem, że mogę tej przysięgi nie dotrzymać. I każdy to
wie w momencie zawierania ślubu..

ja wiem, że mogę dotrzymać :)

[anetina]

[monia145]

A ja jestem przekonana, że 99,99% ślubujących w kościele jest pewnych, że
dotrzyma tej przysięgi. Niektórym dane jest jej dotrzymać a niektórym nie- z
różnych względów. Łamią przysiegę...no i? To życie, Sebago.....życie zmusza
ludzi do łamania przysiąg. I myślę, że części ludzi jest bardzo trudno pogodzić
się z tym, że jej dotrzymać nie mogą...

[cora73]

No i w tym rzecz!!! Po co kogos zmuszac do jakichkolwiek przesieg!!!?????

Monia

[sebaga]

a ja myślę, że większość się nie zastanawia, tylko klepie regulkę..

to w takim razie my należymy do osób, które

[anetina]

przemyślały tą regułkę

[monia145]

Nawet jeżeli, chociaż ja nie byłabym taka pesymistką, to nie znaczy, że kłamią,
a o to Ci przecież chodziło, prawda?

[gryzelda71]

Widzisz tak ja ty uważasz to za niemożliwe,dla mnie stało się możliwe.
Jakos ta rozmowa zmierza ku tezie,ze ci co zawarli związek przed Bogiem to z założenie kłamcy.Nie czyje sie tak.

[monia145]

Nie są kłamcami. W chwili złożenia przysięgi są pewni, że nie ma takich złych
mocy/długonogich panienek/jurnych macho/wrednych teściowych/coby mogli zagrozić
ich związkowi. A że często wychodzi inaczej? Ludzmi jesteśmy, ludzmi...

sebaga

[blekitnykoralik]

stawiasz obok siebie miłość i pragmatyzm
Ty wiesz, że możesz przysięgi nie dotrzymać, ponieważ nie kierujesz się w życiu
chrześcijańskimi wartościami i w takim wypadku w ogóle katoliczką nie możesz
się nazwać.
"Każdy" jest dużym uogólnieniem i godzi w tych, którzy w te warości wierzą.

[lila1974]

W sumie nie wiem, dlaczego ta formułka tak brzmi, skoro w Piśmie Świętym
dopuszcza się rozstanie małżeństwa z powodu cudzołóstwa.

Bralam cywilny.

[croyance]

Ja jestem w stanie przysiac, ze zawsze bede kochac. Nie, ze bede zakochana, bo
to raczej nie akt woli- milosc tak.
Co do zdrady - jesli zostalabym zdradzona, uznalabym, ze druga strona zlamala
warunki obustronnej umowy i tym samym jest ona automatycznie rozwiazana, a
zwiazek zakonczony. I zobowiazania przestalyby wtedy miec racje bytu.

[cora73]

No to zapomnialas o jeszcze jednym tekscie!!!! " co bog zlaczyl tego niech
czlowiek nie rozlacza" ... i co?? Wiem , jak komu wygodnie.... pozdrawiam

[croyance]

No tak, ale ja raczej nie bede brala katolickiego slubu (?) wiec to mnie moze
nie obowiazywac

cora73

[lila1974]

Alę tę formułkę wymyślili LUDZIE - w Piśmie Świętym jest dokładnie tak jak
pisze poprzedniczka - zdrada stanowi JEDYNY uznany przez Boga powód do
zakończenia związku małżeńskiego, więc nie do końca jest tak, jak ta formułka
głosi.

[croyance]

O, wlasnie o cos takiego mi chodzilo.

[cora73]

Wiesz nie chce tutaj wywolywac burzy ale w tej wierze dozo zostalo wymyslone
przez ludzi...

[gryzelda71]

cora73 napisała:

> Wiesz nie chce tutaj wywolywac burzy ale w tej wierze dozo zostalo wymyslone
> przez ludzi...

Może nawet sam Bóg?

[blekitnykoralik]

podobno, gdyby go nie było, ludzie i tak by go sobie wymyślili

[lila1974]

A nie sądzisz, ze powinno być tak, jak sobie tego Bóg życzył?
Zasady są dość proste, to ludzie i instytucja tak je zagmatwały.

[croyance]

Wiecie co, jak pisalam juz tutaj nieraz, moj facet jest wierzacym Zydem i nie
mam pojecia, jak to wszystko wyglada z punktu widzenia formalnego, ekhm, ale
chcielibysmy dostac jakies blogoslawienstwo, nie wiem, moze zaprosimy ksiedza i
rabina, niech cos powiedza etc. Na pewno mozemy przyrzec sobie milosc i
wiernosc, chociaz w sumie co tam takie wielkie deklaracje, zachowanie w
codziennym zyciu sie liczy bardziej, nie?
Ale jakis religijny rytual bysmy chcieli ... blogoslawienstwo w zasadzie by nam
wystarczylo. Natomiast, ze wzgledu na roznice, nie bede sie przejmowac
detalami, bo w sumie istota rzeczy sie liczy.

[dealka]

piekne!!!!!!!!!!
a juz myslalam, ze jestem reliktem z innej epoki.
Mysle i czuje tak samo.
Dopoki nie czujesz, ze kochasz nad zycie (wlasny egoizm) nie oklamuj siebie i
partnera.
Dla mnie zlamanie słowa, przysiegi tym bardziej przed Bogiem - oznacza to samo
co w kulturze japonskiej utrata twarzy, a to oznacza ze jest sie nikim, zerem.
Ze slowa moze Cie zwolinc zdrada partnera lub jego smierc.

[mbwj88]

biorąc ślub się nie zastanawiałam ale dzisiaj mogłabym świadomie powiedzieć te
słowa jeszcze raz

[zuchatata]

croyance napisał:

> Ja jestem w stanie przysiac, ze zawsze bede kochac. Nie, ze bede zakochana, bo
> to raczej nie akt woli- milosc tak.

Miłość to akt woli? To znaczy, że potrafiłabyś zmusić się do kochania kogoś?
Albo do nienawiści? Przykro mi, ale się nie zgadzam, ja swoich uczuć nie
kontroluję (przynajmniej nie w zadowalającym stopniu ). Jeśli kogoś kocham to
kocham, a jeśli nie, to nie. I mogę go kochać dziś, jutro, ale jeśli pojutrze mi
zrobi jakieś duże kuku to co? Skąd mam wiedzieć, czy po tym będę go nadal kochać?

Na przykład po 10 latach przemocy domowej, picia, bicia moich dzieci i gwałtów
na córce? No ale dupa blada, słowo się rzekło, trza zacisnąć zęby i kochać, tak?
Bzdura. Odejść? Nie mogę, bo przysięgałam/łem, że na dobre i na złe. Przed
Bogiem. I nie ważne, co Pismo Święte dopuszcza, a czego nie. Ważne jest to, co
przysięgałaś/łeś. Tam nie ma "drobnego druku".

Uczucia są poza naszą kontrolą. Przynajmniej częściowo. A jeśli nawet częściowo
czegoś nie kontrolujemy, to jak można dać słowo? Przesadzając i trywializując
można powiedzieć, że to jest jak z pogodą. Przecież nie przysięgniesz, że jutro
też będzie słońce. Albo, że dojedziesz w piątek do pracy. Albo, że już nigdy nie
zapalisz papieroska. Możesz przysiąc, że zrobisz wszystko, co w twojej mocy, ale
nie że to się nie stanie, bo tego nie wiesz.

Nie, sorki, ale przysięganie miłości to czysty absurd. Aż mnie mózk rozbolał

[croyance]

Dla mnie milosc to nie emocja, ale relacja. Mozna obiecac, ze bedzie sie nad
nia pracowalo i dokladalo wszystkich staran, zeby nie zostala zerwana.
Nienawisc to tez nie jest dla mnie emocja, ale aktywne dzialanie na czyjas
niekorzysc - w przeciwnienstwie do odczuwanej przeze mnie do kogos niecheci,
ktorej moge wybrac nie okazywac. Sa przeciez ludzie, za ktorymi nie przepadam,
a jednak jestem w stanie utrzymywac z nimi normalne stosunki, szanowac ich i
nie pozwolic moim emocjom wplywac na relacje miedzy nami.

Dla mnie - osobiscie - to jak z uczuciami do matki, albo do dziecka
(generalnie, do rodziny). Moja matka potrafi mnie wyprowadzic z rownowagi, i
czesto jej najzwyczajniej w swiecie nie lubie. Syn mojego m. tez potrafi mnie
zmeczyc, o samym m. nie wspomne, bo potrafi byc upierdliwy do granic
mozliwosci. Ale, to jest rodzina, ktora mam, albo rodzina, ktora wybralam. I
jesli WIEM, ze czlowiek jest dobry, kochajacy, i ma dobre intencje, to leje na
to, ze mnie denerwuja jakies tam jego wady bo to jest takie zamieszanie na
powierzchni, podczas gdy mnie chodzi o rdzen

I tak, jak nie moge obiecac, ze mnie moj m. nigdy nie wkurzy - a czasami mam
ochote go udusic, oj mam - tak samo moge obiecac milosc, jako wytrwanie w
gotowosci do utrzymywania relacji. Nie jakies "motylki w brzuchu" (swoja droga,
zawsze sie zastanawialam, co to jest, he he) ale wlasnie swiadoma decyzja o
byciu z kims, o troszczeniu sie o niego tak, jak troszczysz sie o siebie. Nie
wiem, jak Ci to wytlumaczyc - bywalam bardzo zakochana - w moim m. tez
oczywiscie, nadal jestem - ale milosc to nie wieksza intensywnosc zakochania,
tylka jakas ... inna jakosc. Nie umiem tego inaczej ujac, ale bardzo wyraznie
czuje.

Co do przemocy/zdrady oczywiscie dla mnie osoboscie przekresla to milosc; jak
wspomnialam, milosc to dla mnie relacja, i jak nie ma czegos takiego jak
przyjazn bez wzajemnosci, tak i nie wierze w milosc bez wzajemnosci
(zakochanie - owszem). Jelsi wiec wystepuje przemoc, zdrada, relacja zostaje
przez druga stron zerwana i ja tez jestem zwolniona z zobowiazan.

Co do przysiegi, nie bralabym przysieg i deklaracji doslownie, bo praktyczne
zachowanie sie liczy, a nie jakies tam slowa. Czyny sie licza. Na pewno nie
zawsze kontrolujemy swoje emocje, ale mozna kontrolowac swoje decyzje. O to mi
chodzilo, a nie jakies tam przysiegi formalne.

[marysienka110]

Zrezygnuj wiec z bycia katolikiem!
Albo lepiej przysiegaj: i nie pozbedziesz sie mnie az do smierci!

sebaga napisała:

> zainspirował mnie wątek o komunii.
>
> ile z Was tak naprawdę zastanawia się nad słowami przysięgi biorąc ślub? Czy
> nie jest to oklepana regułka, którą po prostu wypowiadacie? Czy nie są to
> "tylko słowa"? No bo jak świadomy człowiek, który chce przeżyć swoje życie
> szczęsliwie może PRZYSIEGAC komuś przed Bogiem, że go nie opuści ąż do
> śmierci?? No i ilu z tych prawdziwych katolików w sytuacji dajmy na to zdrady,
> nękania czy innych tego typu urozmaiceń pożycia, będzie trwać w związku? No bo
> przecież "na dobre i na złe"

[zuchatata]

marysienka110 napisała:

> Zrezygnuj wiec z bycia katolikiem!

To nie jest kwestia bycia czy nie-bycia katolikiem, tylko świadomości słów jakie
się wypowiada. Wiem, że dla większości jest to czepianie się szczegółów, ale z
tych szczegółów nasze życie jest zbudowane i to one są ważne.

Jeśli się przysięga, to trzeba słowa dotrzymać, taka jest istota przysięgi,
nieprawdaż? Nie wierzyć, że się dotrzyma, nie chcieć, tylko dotrzymać i basta.

[gryzelda71]

zuchatata napisał:

> To nie jest kwestia bycia czy nie-bycia katolikiem, tylko świadomości słów jakie
> się wypowiada. Wiem, że dla większości jest to czepianie się szczegółów, ale z
> tych szczegółów nasze życie jest zbudowane i to one są ważne.

Ale to jest czepianie się.Bo właściwie człowiek nie powinien niczego nikomu obiecywać,wszak nigdy nie ma pewności,ze dotrzyma obietnicy.Ale moze zobić wszystko na co go stac ,zeby jej dochowac i o to chyba chodzi.

[cora73]

Dziendobry! To znowu ja Wiec o to chodzi , to ze sie postaram moglabym
jeszcze przysiadz... ale niestety formulka brzmi nieco inaczej!

[gryzelda71]

Mam jeszcze inne do ciebie pytanie,mogę zadać,czy wolisz na priv?

[cora73]

Mozesz smialo zadawac...

[gryzelda71]

Na gazetowy wyśle

[cora73]

Mozesz tutaj ,smialo!

Gryzeldo71

[zuchatata]

"Bo właściwie człowiek nie powinien niczego nikomu obiecywać,wszak nigdy nie ma
pewności,ze dotrzyma obietnicy." - no i o to chodzi!! Czy nie widzisz, że sama
sobie przeczysz. Twierdzisz, że nie powinnaś, ale to zrobiłaś..

[gryzelda71]

Odniosłam sie do twoich słow,ja tak nie uwazam.Jestem w stanie dotrzymac obietnicy.Więc ja złozyłam

[cora73]

Co z tymi pytaniami??????? Wal smialo bo zjada mnie ciekawosc..

[gryzelda71]

zadałam na gazetowy

[sebaga]

Hmm, ciężko się z Tobą rozmawia, bo jesteś z pokroju osób, których przewodni
argument to "tak, bo tak". Zobrazuje Ci to przykładem. Ostatnio w jednym z
wątków któraś dziewczyna napisała, że nie wyobraża sobie zostawić dziecka i
wyjechać. Ktoś ją zapytał: a co jak będziesz musiała iść na operację? Na co ona
odparła:" nie będzie takiej sytuacji, bo nie będę nigdy musiała być
operowana"... Taki sam tok myślenia reprezentujesz. Rozumiesz co chcę Ci
powiedzieć??

[gryzelda71]

To do mnie?
Na marginesie ja pytałam o operacje.

[sebaga]

Tak do Ciebie. To Ty pytałaś o operację?? A to dobre, no to nie rozumiem
dlaczego Ty nie rozumiesz...

[gryzelda71]

A mozesz napisac,co w moim mysleniu jest na zasadzie "bo tak"?

[sebaga]

Gryzeldo, Ty pytałąś o operacje, więc ja Cię zapytam o coś takiego. A co jeśli
Twój mąż wpadnie w alkoholizm i zacznie Cię bić? Zostaniesz przy nim?

[gryzelda71]

Spróbuje mu pomóc.Jeśli nie przyniesie to rzadnej poprawy odejde,no chyba,ze mi sie spodoba
Ale separację pewnych okolicznosciach nawet Kościł dopuszcza.
I jak uważasz robiąc wszystko co w mojej mocy,i spotykając ze strony męza mur obojetności ja nie dotrzymuje przysięgi?
A jak mój mąż znajdzie nową miłośc i mnie zostawi,to tez ja niedotrzymam?

Głęboko wierze,że zdołam być w tym związku.Wierzyłam,wierze i za miesiąc tez będe wierzyć.

[gryzelda71]

zadnej

[sebaga]

ale o to własnie chodzi, że Ty przysięgałaś przed Bogiem, że nie opuścisz, więc
nie powinnaś nawet rozważać odejścia, jeśli podchodziłaś odpowiedzialnnie do
tego co mówiłaś. W tej przysiędze jest jasność, nie ma odnośników na zasadzie,
no niby nie powinnaś odejśc, ale.. Nie dotrzymujesz przysięgi odchodząc i nie ma
okliczności łagodzących, nie ma żadnych ale.

Co do sytuacji kiedy to mąż chce odejść, wg mnie to on nie dotrzymał przysięgi,
więc Ty jesteś niejako oczyszczona Chociaż mój mąż wczoraj stwierdził, że
jeśli by mi przysięgał a ja bym odeszła do innego to i tak bym się do końca
życia od męża nie uwolniła. No bo mi przysięgał. Móiwł to poważnie, ale cięzko
mi w to uwierzyć.

[gryzelda71]

Co chcesz mi udowodnić powiedz?
Ani niemyślałm ,ze odejde,ani nie mysle,wiec?

[sebaga]

nic Ci nie chcę udowodnić, chciałam, żebyś zrozumiała, że przysięganie przed
Bogiem czegoś czego możesz nie dopełnić jest nie fair.

[gryzelda71]

A uwazasz,że jako katolicka żyjąc w konkubinacie będę wobec Boga bardziej fair?
I dopełniam swojej przysięgi.

[croyance]

No tak, przysiegac przed Bogiem - ale Bog tez, hmm, czlowiek, i mozna z Nim
negocjowac Zaden Bog i zadna obietnica nie powinny zwalniac od MYSLENIA. A
czasem sytuacja sie zmienia i trzeba tez zmienic dzialanie, a nie slepo podazac
za czyms, co postanowilo sie 100 lat temu.

[marysienka110]

przysiegasz tez w USC czy to sie mniej wtedy liczy?

Marysienko

[sebaga]

widzisz różnicę między tym a przysięgą w kościele????

SŁOWA PRZYSIĘGI W USC

Świadoma (-y) praw i obowiązków wynikających z założenia rodziny, uroczyście
oświadczam, iż wstępuje w związek małżeński z (imię i nazwisko przyszłego
małżonka) i przyrzekam, że uczynię wszystko, aby nasze małżeństwo było zgodne,
szczęśliwe i trwałe

[isma]

Nie no, po kolei.

Po pierwsze, to te slowa o "nieopuszczeniu" nie musza byc traktowane az tak
bardzo doslownie. One sa glebsze, niz sie na pozor wydaje.
W Pismie sw. sie np. mowi, ze czlowiek opuszcza swojego ojca i matke, biorac
sobie zone. No, wiec wiadomo, ze nie chodzi o opuszczenie w tym sensie, zeby od
nocy poslubnej przestac staruszkow znac, albo ze sie dla waznosci zwiazku musi
od mamusi i tatusia wyprowadzic, wymeldowac i co tam jeszcze - tylko o to, ze
od momentu przyjecia sakramentu malzenstwa podstawowym punktem odniesienia jest
malzonek. Jemu sie oddajemy - i on nam sie oddaje - na wylacznosc.

Co to wiec znaczy, "nie opuscic"? Czy kobieta, ktora powierza terminalnie
chorego na raka meza, wymagajacego stalego podawania silnych opioidow, na kilka
ostatnich miesiecy jego zycia pod opieke hospicjum - opuszcza go? Bo przeciez
nie zyja juz pod jednym dachem?
W moim doswiadczeniu oczywiscie tak nie jest.

Kosciol katolicki dopuszcza rozwod w sensie separacji - tj., jesli wspolne
zycie malzonkow z jakichs wzgledow jest niemozliwe: alkoholizm, agresja itp.,
to maja oni prawo do rozstania. Nie maja natomiast prawa do zawarcia zwiazku z
kims innym - wlasnie dlatego, ze "do smierci Cie nie opuszcze". W porzadku
teologicznym oni nadal sa malzenstwem, bo taka wole przed Bogiem kiedys
oswiadczyli.

W Twoim poscie pojawilo sie sformulowanie o "swiadomym czlowieku, ktory chce
przezyc swoje zycie szczesliwie". No otoz swiadomy katolik (chrzescijanin w
ogolnosci) zasadniczo upatruje szczescia w zyciu nie w swoich relacjach z
innymi osobami - chociaz one oczywiscie nie sa bez znaczenia - ale w Bogu. To
Bog, nie jakikolwiek czlowiek, jest ostateczna nadzieja czlowieka (pamietasz
historie Hioba - opuscili go wszyscy krewni, nawet zona kpila z jego zaufania
Bogu, ktory go przeciez tak straszliwie doswiadczyl...).

[croyance]

Dziewczyny, wszystko to sie zgadza, ale Wy wszystkie mowicie o katolickim
porzadku teologicznym, a przeciez ludzie pobieraja sie i przysiegaja w roznych
wyznaniach, a formulki sa inne.

Chodzi mi o jakies uniwersalia na linii milosc/malzenstwo/czlowiek - Bog, a nie
koniecznie malzenstwo katolikow.

[isma]

No, bo mowimy o kontekscie.

Ale tak naprawde nawet z katolickiego punktu widzenia slowa, ktore sie podczas
celebracji wypowiada, nie sa wazne co do joty. One maja miec jeden zasadniczy
wymiar, tj. maja (niekoniecznie tymi samymi slowy) potwierdzic tzw. zgode
malzenska. Jesli ta zgoda zostaje wyrazona w obecnosci uprawnionego przez
kosciol asystujacego (czyli, generalnie, ksiedza) oraz dwoch swiadkow.

Nie jest tak, ze jesli podczas celebracji sakramentu ktos sie cuknie na tym
nieszczesnym "niedopuszczeniu az do smierci", to bedzie mozna uzyskac na tej
podstawie stwierdzenie tegoz sakramentu niewaznosci )).

[croyance]

No o tym mowilam wlasnie Chodzi o ogolna idee, a nie dokladne slowa, bo to
wtedy troche infantylne.
Juz widze wtedy te dyskusje z Bogiem, o dokladnym znaczeniu slowa "opuscic",
oraz "a w jakim jezyku przysiegalas, bo ..."

[blekitnykoralik]

Bóg jest miłością. Reszta to administracja... (Manuela Gretkowska)

[soemi]

Nasz ślub był przemyślaną decyzją. Przeżywamy kryzys, pojawiały się myśli o
rozwodzie, ale na tym się skończyło. Bardzo kocham mojego męża, choć mnie
krzywdzi brakiem zainteresowania-a pod tym kryje się wiele. Czuję się urażona
tym bardzo bo ja bym mogła spędzać z nim cały czas i poświęcić dla niego wiele.
I wiem, że nawet gdybyśmy się rozeszli i na starość czy ciężką chorobę
potrzebowałby odemnie opieki zapewniłabym mu ją.

[koza_w_rajtuzach]

też to przysięgałam, ale nie przed Bogiem tylko w USC .
Dla mnie taka przysięga brzmi jak groźba. Jeśli mój mąż okaże się być jakimś
psychopatą, będzie mnie zdradzał na prawo i lewo, to może być pewien, że nie
będę trwała w takim związku. Natomiast uważam, że skoro braliśmy już ślub, to
byle kłótnia nie doprowadzi do naszego rozstania i raczej w ogóle czegoś
takiego jak rozstanie nie będzie, nawet jeśli miłość zniknie..

Największe kłamstwo od wieków

[salezja]

- przysięga małżeńska.

[echtom]

Mylisz się - kłamstwo zakłada świadome powiedzenie nieprawdy. Jeżeli
dajesz "fałszywe świadectwo" w dobrej wierze, nie kłamiesz. Ktoś pyta cię o
drogę, udzielasz informacji, a potem okazuje się, że dzień wcześniej w tym
miejscu zrobili objazd, o czym nie miałaś pojęcia - i co, skłamałaś? Obiecałaś
koleżance, że przyjdziesz jej w czymś pomóc, a w drodze do niej złamałaś nogę i
odwieźli Cię do szpitala... itd. Uważaj z efektownymi uproszczeniami.

[salezja]

Dziękuję Ci za nauczycielsko- mentorski ton i skomentowanie mojej wypowiedzi,
zwłaszcza koniec dobry- uważaj itd. Dla mnie jest to kłamstwo świadome czy nie-
to już każdy indywidualnie wie najlepiej. Takie jest moje zdanie- ja Twojego nie
oceniam. I to Ty się mylisz kłamstwo jest zawsze kłamstwem, mimo, iż powody dla
których kłamiemy są różne.

[gryzelda71]

Ale czemu musi to byc kłamstwo?

[salezja]

Oczywiście, że wszyscy a przynajmniej większość na początku chce być razem,
myślą, patrząc na mamę, która ma męża pijaka- u mnie tak nie będzie. U mnie
będzie cudownie, będziemy się kochać, aż do śmierci itd. Bzdura. Odsetek ludzi,
który się rozwodzi i odsetek, który o tym choćby raz pomyślał jest ogromny. A to
jest chyba dowodem na to, że przysięgając kłamiemy. Rozwód jest na to dowodem. A
skoro tak to po co przysięgać, po co takie wielkie halo z tego robić skoro czas
to potem weryfikuje i jest dokładnie odwrotnie niż zamierzaliśmy. Acha i nie
musi to być kłamstwem- nie mówię, że jest to reguła. Napisałam, że jest
największym kłamstwem i tak to należy rozumieć.

[gryzelda71]

Planując swoje zycie nie zerkałam do rocznikow statystycznch,a widze
że powinnam

[salezja]

Też przysięgałam i nie patrzyłam na statystyki
I teraz żałuję. Jestem z mężem 7 lat po ślubie i widzę, że jest coraz gorzej.
Może dlatego jestem taka zdecydowana co do zdania, które napisałam. Zaczął się
okres cichych dni- czas pokaże w jaką stronę to pójdzie.

[blekitnykoralik]

podobno pierwszy poważny kryzys - siedem lat po ślubie. Największym złudzeniem
jest wierzyć, ze zawsze będzie dobrze. Nie będzie. Statystycznie w ogóle nie
warto się z nikim wiązać.

[kropencjaa]

sama składałam taką przysięgę, akurat taką, bo taka jest w standardzie.
Osobiście uważam, że każdy sam powinien układać słowa i je wypowiadać, takie,
które jest w stanie spełnić, dotrzymać... a sama nie wiem jak bym postąpiła,
raczej nie trwałabym przy kimś kto by chlał, lał i się znęcał, no chyba, ze
sama bym go załatwiła i wtedy już by było do śmierci
Przeczytałam jakieś pierwsze 5 odpowiedzi i pojawiło się hasło: brałam ślub ze
świadomością, bo chciałam...bo coś tam. Skończyły się czasy kiedy ktoś kogoś do
czegoś zmusza i w danej chwili raczej każdemu wydaje się, że podejmuje słuszną
decyzję, bo kocha, bo chce być razem, dla dziecka (każdy widzi słuszność w
czymś innym), a z biegiem lat człowiek może trafić na inne osoby, zmienić
priorytety i już przysięgę szlag trafia. Różnie to bywa!

A tak czy każdy wierzy w to co mówi?? Oczywiście, że nie!! Będąc na ślubie
pewnych znajomych, myslałam sobie jakie to żałosne, obiecuje jej tu niewiadomo
co, a w ciągu 5 letniego związku rozstawali się ze sobą z 10 razy, bo jego
dupsko ciągnęło do innych, więc podejrzewam, że taki gość chyba wie na co go
stać.

[bri]

Ja tam nie przysięgałam a jedynie oświadczałam "świadoma praw i obowiązków".

[kawka74]

przezornie nie brałam ślubu kościelnego - obiecałam jedynie, że zrobię wszystko,
żeby moje małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe
jeśli zrobię wszystko, a wyjdzie tak zwane duże gie, nie będę miała wyrzutów
sumienia, że ołgałam urzędnika państwowego

złożenie przysięgi, danie słowa, obietnicy

[diabolo_bleu]

zależy od człowieka, który je składa.
Jeden dziś obieca, jutro się wycofa;
Drugi obiecując, już kombinuje jak się wykręcić;
Trzeci przysięga i choćby świat sie walił słowa nie złamie.
Ja przysięgi nie złożyłam bo dla mnie to zbyt wielkie słowa, ktoś poszedł na
całość i przysięgę złożył, ktoś inny przysięgał i w to wierzył, ale mu potem
nie wyszło. Nie potrafię tu postawić kreski i powiedzieć: wy tu jesteście cacy,
a wy beee. Przekreślam za to od razu takich, którzy przysięgając, wiedzą już od
razu ze słowa niedotrzymają.

[sebaga]

mądrze napisałaś. Ja też się kiedyś nie zagłebiałąm tak bardzo w te sprawy. Ale
odkąd jestem z mężem to zastanawiam się bardziej nad słowami. Dla niego słowa są
baaardzo ważne, zawsze przemyśli 100razy to co mówi. Dyskutujemy o tej
przysiędze od dawna. Byliśmy na wielu ślubach, większość nowożenców klepie
formułkę, nie zastanawiając się nadd nią, bo to, jak ktoś tu napisał, detale.
Dla mnie te detale są podstawą ślubu.

[gryzelda71]

Widzisz ja natomiast nad słowa przedkładam czyny

[sebaga]

nic nie rozumiesz, trudno.

[gryzelda71]

Faktycznie nie wiem o co ci chodzi.Ale nie ułatwiasz zadania.Szkoda.

[sebaga]

Jezu, ja już prościej nie potrafię Ci wyjaśnić, zresztą jeszcze kilka osób tu
pisało o co chodzi..

Napisałaś, że od słow ważniejsze są czyny. Nie dla kogoś kto do słow podchodzi
baardzo poważnie. Jeśli zakładasz, ze możesz odejść mimo, że przysięgałąś
inaczej to faktycznie Twoje słowa są nic nie warte..

[gryzelda71]

Nie zakładam,ze odejde,juz to pisałam.
Wiem,ze złożyłam obietnice,więc się z niej wywiązuje.

[sebaga]

Jezu!!! Ok, nie zakładasz, ale DOPUSZCZASZ taką możliwość.

Już mi się nie chce, naprawdę

pozdrawiam i szczerze Ci życzę wszystkiego dobrego .

[gryzelda71]

Tak,ty jesteś ta mądrzejsz,a ja cóz rzucam obietnice nie mając 300%pewności.

[sebaga]

a dla mnie słowa idą w parze z czynami

[guderianka]

stworzenie takiej forumłki to kolejny dowód na ekspansję katolicyzmu pod nasze
dachy... jak można w ogóle kazać młodemu człowiekowi ktory nie zna jeszcze
życia -ma 20-25 by zobowiązał sie być z danym parnterem za 50lat? Jak można
wymagać od kogokolwiek niezmienności charakteru, osobowości, na niezaważanie na
sytuacje życiowe, wypadki, porywy serca...

[marysienka110]

to jak huragan to moje serce!!!!!!!!!!!!!!(w porywach)
kolatanie przedsionkow (wypadki)

[isma]

A kto mu kaze sie zobowiazywac? Jak uwaza, ze zycia nie zna, to niech poczeka,
az pozna. Moze sie nigdy nie doczekac, co prawda )).

Slub katolicki nie jest, przypominam, poki co w PL obowiazkowy, jak, nie
przymierzajac, obowiazek obrony )).

[njujork]

Zmieniłam na okoliczność tego postu nick, wybaczcie.

Mój mąż zataił przed ślubem jedną rzecz, która daje mi prawo do unieważnienia
ślubu kościelnego. Mimo, że mu wybaczyłam i nadal go kocham, czuję się zwolniona
z danej przysięgi.

[necessity]

Proponuję slub cywilny. Tam się mówi: "zrobię wszystko, aby nasze małżeństwo
było szczęśliwe, zgodne i trwałe". Trwałe pewnie też oznacza do końca życia,
ale nie jest tak dosadne.

[sylwia2313]

Jestem mężatką troszkę ponad rok i wiem ,ze mój Mąż jest najwspanialszym
mężczyzną na świecie i zawsze będziemy razem "PÓKI ŚMIERĆ NAS NIE ROZŁĄCZY".A co
do przysięgi to składamy ją wtedy gdy jesteśmy pewni,że jej dotrzymamy!!!!!!!Po
co inaczej cały ślub????????Trzeba być pewnym siebie nawzajem...inaczej po
prostu wszystko jest do d...

[blekitnykoralik]

Wątpiąc w te słowa wątpi się w miłość, która jest filarem chrześcijaństwa.
Prawdziwa miłość chrześcijanina, to nie motyle w brzuchu, ani nie super
orgazmy, to nie noszenie na rękach, to także świadomość, że życie jest raz
dobre i raz złe, a człowiek obok nas nie jest aniołem i moze być różnie.I można
go przestać kochać namiętnie, cieleśnie, ale jakoś bliźniego - nie.
Dla mnie to nie była oklepana regułka. Użyłaś określenia "prawdziwy katolik" -
wiara w idealnych ludzi jest złudna, bo przecież do kościołów chodzą tylko
grzesznicy.

[croyance]

Zgadzam sie z Twoja definicja, ale zamiast "milosc chrzescijanina"
wstawilabym "milosc osoby odpowiedzialnej i dojrzalej".

[blekitnykoralik]

Nazywam to w ten sposób, bo wątek dotyczył raczej osób, które brały katolicki
ślub. Wrażliwość na drugiego człowieka nie muszą mieć związku z żadną
religijną "administracją".