czy zdradzilyscie kiedys swoich mezow??

[trivoli]

pytam, poniewaz mnie sie to zdarzylo. bylo to 2 lata temu, nie byl jeszcze
wtedy moim mezem. w jakims stopniu czuje sie usprawiedliwiona, nie bede
opowiadala calej historii, ale nie ukladalo nam sie wtedy najlepiej. czasem
mam jednak wyrzuty sumienia i ogolnie zaluje, ze tak sie stalo. nigdy nie
powiedzialam mu o tym, mysle, ze to oznaczaloby koniec, a tego nie chcialam.
czy Wam przydarzylo sie cos takiego? zapomnienie, chec przezycia nowych
wrazen albo chec odreagowania jakichs problemow w zwiazku?
bede wdzieczna za odpowiedzi
pozdrawiam

[edytek1]

Nie. Nie wyobrażam sobie zdrady zarowno mojego męża jak i niemężą ( rok
mieszkaliśmy bez ślubu). Zdrada to jest jedyna rzecz której bym mu nie
wybaczyła i on mi pewnie też więc u nas zdrada nie wchodzi w grę. Byłby to
koniec wszystkiego... Mogę oczywiście zakladać, że to by się nie wydało, ale
nosić to w sobie do końca życia... Nie jestem zbyt slaba psychicznie.

[monika.zdz]

Ja nie zdradziłam swojego męża i nie zamierzam. Nawet w obliczu kryzysu
związku,jaki jest sens zdradzać partnera? Ty bardziej trzeba pracować wtedy nad
uzdrowieniem relacji. Dla wyjaśnienia dodam,że chociaż mam męża to podobają mi
się czasami różni mężczyżni bo to jest normalne,jednak nie rozpatruję ich jako
potencjalych partnerów i nie posunęłabym się do zdrady. Jeżeli chodzi o ciebie
to myślę ,żebyś nie zadręczała się jakimś epizodem z przeszłości bo płakać nad
rozlanym mlekiem nie ma sensu. Wyciągnij z tego wnioski na przyszłość.

[aagacia]

nigdy nie mow nigdy...nie jestescie przewidziec czy po zdradzie meza
unioslybyscie sie duma...i odeszly..a zycie ..a wspomnienia..a
dzieci..zwlaszcza jesli on by zalowal...
zdradzalam mojego bylego partnera i wiem ze wtedy juz nie ma sensu budowac
n\dalej zwiazku...bo jak ktos zdradzi raz to pozniej, z kazdym razem jest juz
latwiej i na czyms takim nie ma co budowac zwiazku..dlatego ciesze sie ze na
studiach sie wyszalalam i teraz mam nadzieje juz do konca zycia nie zdradzac i
nie byc zdradzana

[dorotka213]

Ja też nigdy nie zdradziłam i nie zamierzam zdradzić. Kiedyś byłam zdradzana
wielokrotnie, co prawda nie przez męża, ale przez ówczesnego partnera, który
moim mężem miał zostać. Do dziś pamiętam dokładnie, jak się wtedy czułam i jak
trudno było mi się potem pozbierać. Trudno było też zbudować potem nowy
związek, bo to zachwiało (zupełnie niepotrzebnie) moje zaufanie do całego
gatunku męskiego....
Dlatego wierność (zarówno z mojej strony, jak i ze strony męża) jest wartością,
którą cenię sobie niezmiernie wysoko i uważam, że nie warto ulegać chwilowym
pokusom, by tę wartość zdeptać.
Pozdrawiam
Dorotka

[kicia_edziecko]

Od siedmiu lat, odkąd jesteśmy parą nie zdradziłam. Jest to sprzeczne z moją
naturą, zawsze byłam wierna swoim partnerom (no, może poza jednym wyjątkiem).
Ale teraz - teraz to ja mam ochotę na zdradę! Powodów jest tak dużo, że nie
będę przynudzać. Ochota jest, kandydata nie ma.
Pozdrawiam

[monika.zdz]

kicia_edziecko napisała:

> Od siedmiu lat, odkąd jesteśmy parą nie zdradziłam. Jest to sprzeczne z moją
> naturą, zawsze byłam wierna swoim partnerom (no, może poza jednym
wyjątkiem).
> Ale teraz - teraz to ja mam ochotę na zdradę! Powodów jest tak dużo, że nie
> będę przynudzać. Ochota jest, kandydata nie ma.
> Pozdrawiam
czemu masz ochotę zdradzić swojego partnera? czy to jakoś polepszy twoje
życie?
Uwierz mi trochę już pożyłam,z róznymi sytuacjami się zetknęłam i mówię-nie
warto. To nic nie zmieni na lepsze. Jeżeli nie chcesz być w tym związku to go
skończ i zacznij życie od nowa.

[edziecko_gosiah]

nidgy nie zdradziłam swojego męża, ani nawet chłopaka... nie akceptuję takiej
nieuczciwości. Oglądam się za przystojnymi facetami, ale nie przyszło mi do
głowy, że chciałabym z którymkolwiek się kochać, czy też jak to inni nazywają -
tylko uprawiać seks. Jeśli masz ochotę na seks z kimś innym to rozstań się ze
swoim partnerem! Ja zastałam zdradzona i to całkiem niedawno. Nidy, powtarzam
nigdy, bym tego się nie spodziewała po swoim mężu - dałabym sobie za niego
uciąć rękę!!! a jednak! boli przeraźliwie i nic nie pomagają tłumaczenia, że to
chwila, że nie panował nad sobą, to był tylko seks, że nie było warto, że
strasznie tego żałuje... minęły trzy m-ce, a mnie to nadal strasznie boli...
mógł stracić wszystko... mamy dwójkę dzieci... naprawdę nie warto! Jeśli chcesz
to zrobić, to pomyśl czy naprawdę chcesz od niego odejść, bo dla mnie jest to
jednoznaczne. Zdrada to ŚWIADOMY wybór! dałam jedną jedyną, ostatnią szansę
naprawy tego, co zniszczył. Jesteśmy ze sobą ponad 10 lat, po ślubie 5...
zniszczył prawie wszystko... zaufanie legło w gruzach! NIE WARTO, a ja drugi
raz nie wybaczę.
Gosiah

[trivoli]

oczywiscie, ze zdrada jest jedna z najgorszych rzeczy jaka mazna zrobic
partnerowi, mam tego swiadomosc. jednak nie zawsze wszystko wyglada tak ja
sobie zaplanujemy. zycie, zwiazki, ludzie, nic nie jest idealne. a zdradza sie
z roznych powodow: nuda, rozzalenie, chec zemsty. zdrada nie zawsze musi
oznaczac koniec zwiazku. mysle, ze jesli partner wyrazi szczera skruche mozna
(oczywiscie wszystko zalezy od tego jacy jestesmy) dac mu druga szanse.
ja tez nie zamierzam juz zdradzac swojego partnera, bo wiem, ze to do niczego
nie prowadzi, nie buduje. ale nigdy nie przewidzi sie przyszlosci...
pozdrawiam

Nigdy nie mów nigdy!

[mamami]

Czytam sobie wiele listów na różnych forach i stwierdzenia typu "ja bym nigdy
nie wybaczyła...." pojawiają się baaardzo często. A ja na to mówię wszystkim
którzy tak twierdzą "tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono". I uwierzcie, że
to prawda bo już trochę w życiu przeszłam. Nikt z nas nie wie z czym przyjdzie
mu się zmierzyć i w jakich okolicznościach, a ten piekielny świat nie chce być
czarno-biały i nic nie jest takie proste, jak sie wydaje czytając cudze
historie.
A jeśli chodzi o samą zdradę. Wiem jak sie czuje człowiek zdradzony ale wcale
nie wykluczam,że sama kiedyś tego nie zrobię mimo,że wiem jak srtasznie to boli
a może właśnie dlatego...

[unadonna]

I ja się zgadzam ze stwierdzeniem, że nie można mówić NIGDY. Życie niesie wiele
niespodzianek, które zaskakują nas samych. Można przeżyć wiele lat i byc pewnym
swoich reakcji na różne sytuacje, a potem przychodzi chwila i wszystko zostaje
zweryfikowane. Kiedyś też byłam bardzo kategoryczna we wszystkch tego typu
twierdzeniach (dotyczących różnych spraw). Dziś wiem, że tylko jedno jest
pewne, każdy z nas kiedyś opusci ten swiat. Reszta to jedna wielka niewiadoma.
I myślę, że wiele z Was sie o tym jeszcze przekona.

[trivoli]

otóż to: świat nie jest czarno-bialy...
wielu rzeczy sobie nie wyobrażamy a one potem się dzieją...

[edziecko_gosiah]

pewnie, że świat nie jest czarno-biały... i pewnie, że wielu rzeczy nie
jesteśmy w stanie przewidzieć... ale ja wiem, że akurat zdrada, to świadomy
wybór! zanim pujdziemy z kimś do łóżka mamy czas by to przemysleć, zastanowić
się, czy naprawdę chcemy to zrobić - pamiętam swoje emocje i przemyślenia
jeszcze z czasów bycia nastolatką, a wtedy byłam znacznie bardziej porywcza niż
teraz. nauczyłam się, że można odpowiadać tylko za siebie. a za siebie można
odpowiadać.
pozdrawiam serdecznie, gosiah

[ehhermiona]

Może i nie jest czarno-biały, ale pewne zasady moralne obowiązują. Czy tak samo
rozgrzeszysz męża, który zdradza - że ot, tak, zdarzyło się, bo nie mógł
przewidzieć, że się w kimś zadurzy?
Jestem z moim mężem od 15 lat, w tym od 12 jako jego żona. Wielu rzeczy jeszcze
się uczę, bo tak naprawdę dopiero teraz przyszedł czas na dojrzałą miłość.
Jedno jednak wiem - od problemów nie można uciekać, trzeba wyjść im na
spotkanie i brać je za łeb. Zdrada jest ucieczką i tchórzostwem, które i tak
obróci się przeciw uciekającemu. Ma rację Gosiah - jeśli ktoś uważa, że jest
gotowy do zdrady - jako antidotum na kłopoty czy stagnację , lepiej zakończyć
związek. Bycie ze sobą "na dobre i na złe", "w szczęściu i nieszczęściu" polega
również na przetrzymaniu takich kryzysów i na chęci wyjścia z nich, a nie -
ucieczki.

Monika

[kicia_edziecko]

Podpisuję się pod tym obiema rękami i nogami. Mimo, że ja naprawdę do zdrad nie
jestem skora, to powiedziałam mojemu parnerowi ostatnio w rozmowie, że nie chcę
go zdradzać, jednak głowy sobie nie dam uciąc, że to się kiedyś nie stanie. To
chyba uczciwsze postawienie sprawy. Naprawdę do tego nie dążę, to co napisałam
wcześniej było podyktowane stanem ducha, w którym najłatwiej zdradę popełnić.

[kicia_edziecko]

Jak czytam: ja bym nigdy, przenigdy, wiedzę tylko w tym Wasze intencje.
Skąd wiecie jakie będziecie za parę lat, jakie doświadczenia Was ukształtują?
Ja, podobnie jak pewnie wiele z Was, będąc nastolatką nie wybaczyłabym zdrady.
Cóż, życie to weryfikuje. Nie wyobrażałam sobie wtedy wielu rzeczy, podobnie
jak nie jestem w stanie przewidzieć jak będzie wyglądało moje życie za parę lat.

[kicia_edziecko]

Nie wiem jak Wy, ale ja podlegam stałej, dość silnej transformacji i wiem, że
ten proces będzie trwał.
Podejrzewam, że znakomita większość osób, które zdradziły przyobiecywały
swojemu partnerowi wierność. I co z tego wynika? Nic. Przyszła chwila,
fascynacja, zauroczenie, feromony, inne takie jeszcze nie poznane = naturalne
drugsy i kto wtedy myśli? Przynajmniej nie każdy)
Pozdrawiam

zdradziłam

[coppola1]

zdradziłam...... brakowało mi ciepła, uczucia.... Niedługo potem rozwiodłam
się z mężem i do tej pory jestem związana z tym facetem, z którym zdradziłam :-
)

[trivoli]

nie zalujesz tego?
a jak zdrade zniosl Twoj poprzedni partner?

[sugar_mama_danielcia]

Nie zdradzilam i nie zamierzam. Wiadomo pokusy czekaja na czlowieka za kazdym
rogiem, ale ja bardzo sie pilnuje. Nie chodze sama po pijaku na imprezy i jak
mam ochote sie ululac to tylko na ramieniu meza
Zdrade uwazam za cos paskudnego. Rozwod nie - ale pojscie z innym do lozka
(lub inne warianty zdrad)cichaczem, w sekrecie, za plecami meza jest rzecza
wstretna. Podwaza to szacunek dla drugiego czlowieka.
Pozdrawiam
Sugar

Wybaczyłam

[mamami]

Tak Moniko właśnie dlatego mojemu mężowi wybaczyłam, że była to chwila
zauroczenia, która szybko minęła. Ja nie chcę go zdradzić ale nie wiem co
przyniesie mi los, nie wiem jak potoczy sie nasze życie. Nie na wszystko mamy
wpływ, nawet czasami na samych siebie i nic tego nie zmieni. Szanuję poglądy
tych którzy myślą inaczej ale to nie zmienia faktu, że jestem prawie pewna, że
kiedyś zmienią zdanie. Ja też kiedyś byłam pewna wielu rzeczy, za wiele dałabym
sobie uciąć rękę, teraz hmmm... nie wiem czy zaryzykowałabym choćby mały palec,
nawet za siebie. I to nie jest tak że spodziewam się tylko złego po sobie, bo
ostanie moje doświadczenia pokazały mi że potrafię być prawie święta

[coppola1]

nie żałuję Rozwód z nim zapoczątkował kolosalne - i bardzo dobre zmiany w
moim życiu ))

[wolna_amerykanka]

Przed kilku laty też nie mieściło mi się w głowie, że można zdradzić kogoś
najbliższego na świecie, to tak jakby wbić mu nóż w plecy, myślałam. A jednak
po jakimś czasie trwania w związku, nawet najbardziej udanym, musiałyście
zauważyć zmiany, które niechybnie wszystkich dopadają. Kiedy tak naprawdę
zaświtała mi myśl o spędzeniu upojnych chwil w ramionach innego? Kiedy
przestaliśmy się tak bardzo troszczyć o siebie, jednocześnie powoli narastał
kryzys... Rutyna w domu, w łóżku... Jednak dziwne jest to, że mężczyzna, który
mnie zaczął fascynować seksualnie, był (o zgrozo!) facetem bliskiej mi
koleżanki. Oboje byliśmy przecież związani z kimś innym i do tego wszyscy się
znaliśmy. Czułam się jak nakręcona, całowaliśmy się namiętnie przy każdej
okazji, właśnie to ryzyko, że możemy zostać nakryci dodawało pikanterii. I
chociaż drżałam na samą myśl,że któreś z naszych partnerów mogłoby się
dowiedzieć i ciągle kołatała mi się mysl, że to, co wyczyniam jest perfidne i
obrzydliwe, nie mogłam się zdobyć na "NIE" przez parę miesięcy.
Wprawdzie nigdy nie wylądowaliśmy w łóżku, ale czy te namiętne chwile nie były
już zdradą? I to podwójną? Nie próbuję się rozgrzeszać i nawet nie mogę
powiedzieć, że żałuję... wiem tylko, że fascynacja innym mężczyzną może być
jednym z symptomów, że wasz związek toczy choroba.
Ja zdobyłam się na terapię szokową. Gdy już nasze próby naprawy związku zdały
się na nic, rozstaliśmy się..... na całe 2 miesiące. Jednak nasza miłość jest
tą największą Mój mąż jest dla mnie wszystkim i mam nadzieję ,że tak
zostanie. Synka też mamy cudnego.

[dru.ga]

Wiecie co - "zauroczenie ,namiętność ,nie mogłam tego przerwać". Chyba zbyt
łatwo się rozgrzeszacie????To wszystko tak brzmi jakby się działo poza wami -
ale to przecież wy decydujecie - czy przylgniecie do tego "innego " faceta czy
nie!!!!Może mnie skręcać i dosłownie szarpać wnętrzności z podniecenia ale
skoro wiem,że zapłacę za to utaratą czystego sumienia i tej jedynej w swoim
rodzaju bliskości z kimś kogo kocham - to....czy warto?Za co? Za jakiś mega
orgazm? Za poczucie,że jestem najpiękniejsza,najważniejsza,pożądana? Dla mnie
zdrada oznacza,że świadomie zdecydowałam się zabić moją miłość do męża - bo
nic już nie bedzie jak dawniej. I nie mówcie -nigdy nie mów nigdy - wiem,że
nigdy nie zdradzę mojego męża tak samo jak wiem ,że nigdy nie zabiję mojego
dziecka. Reguła jest prosta - zdrada= chory związek / zarówno przed jak i po/.

[faba3]

wolna_amerykanka ..
Wiem o czym myślałaś,to wszystko chemia, hormony.Wydaje nam się,że możemy nad
tym zapanować - ale czasem jest to silniejsze niż zdrowy rozsądek miłość do
własnego faceta - nie popieram ale znam taki przypadek.Zakończeń może być kilka
i jest oczywiste że nie miłych (bo po rozładowaniu emocji przychodzi czas na
zdrowy rozsądek i to boli)(

[trivoli]

zgadzam sie z Toba. ja bylam potwornie nabuzowana i szczesliwa, kiedy
spotykalam sie z tym drugim. przezywalam niesamowite emocje. ciagnelo mnie do
niego tak, ze nawet wyjscie do sklepu traktowalam jako pretekst, by spotkac
sie z nim choc na chwilke. ciagle sie dotykalismy. ciagle o nim myslalam.
dzwonilismy do siebie kilka razy dziennie.
a potem odezwal sie glos rozsadku i zaczelam zalowac, ze tak sie stalo. ze nie
zapanowalam nad soba. poczulam sie zbrukana, jednym slowem chcialam cofnac
czas. nigdy nie powiedzialam prawdy mojemu chlopakowi, ale on wyczul, ze cos
sie dzieje, bo pewnych rzeczy nie dalo sie ukryc. i, paradoksalnie, sprawilo
to, ze zaczal sie bardziej starac, zabiegac.
mysle, ze czasem zdrada, choc potworna, moze byc impulsem do zmian na lepsze.

[wolna_amerykanka]

O tak Fabo! Czasem hormony buszują niezależnie o naszego przyzwolenia i
oczywiście można je poskromić(w końcu mnie się udało),ale wszystkie te kobiety,
które twierdzą, że im coś takiego jak silny pociąg do innego czy raczej chęć
przespania się z nim nie mogłoby się zdarzyć....... po prostu podziwiam ich
pewność siebie. I nie chodzi mi o to jak to się może skończyć, bo masz rację,
że na ogół bez happy end'u, od razu przypomina mi się film Luis
Malle's "Skaza", ale chciałabym , aby odezwały się te z was, którym zdarzyła
się silna fascynacja w trakcie trwania udanego, jakby się mogło wydawać
związku. Wydaje mi się, że kobiety mimo wszystko częściej się wycofują z
potencjalnego romansu niż mężczyźni, prawda?

[weronikarb]

W wielu postach jest pisane, ze niewiadomo czy nie zdradzicie. Jak mozna tego
nie wiedziec, przeciez nic niemoze tego usprawiedliwic. Ja wiem napewno, ze
męża nie zdradze, bo przeciez jak wtedy moglabym byc pewna ze mi tym samym nie
odplaci? Pozatym co mi ta zdrada da? Chwilową przyjemność - tylko tyle zyskam a
ile stracę...
Dlatego jak uczucia zawodza warto wtedy myslec racjonalnie
Pozdrawiam
Renata

[vase]

Nie zdradzilam i nie zamierzam. Jest mi dobrze w malzenstwie. Kocham mojego
meza rownie mocno i szalenie jak w dniu slubu. (A takze przed nim oraz tuz po)
Maz jest moja ostoja, partnerem, osobistym "rozsmieszycielem", ramieniem do
wyplakania sie oraz piersia (no, torsem ) do przytulenia sie.
Dziewczyny, ja mam dalej fiola na punkcie mojego meza. Jest niezwykle
przystojny (oczywiscie to rzecz wzgledna) i tak samo "rozpala" mnie jak za
narzeczenskich czasow. Po prostu nie mam potrzeby rozgladac sie za kims innym.
Owszem, innych facetow znajduje przystojnych, ale (jak ktoras z Was napisala)
nie traktuje ich jako obiekty seksualne. Milo jest na nich popatrzec, a w
nastepnej minucie juz o nich nie pamietam.
Natomiast gdyby maz mnie hm... zaniedbywal seksualnie, to kto wie.. )

[wolna_amerykanka]

Wiele z was ogromnie się dziwi, jak można zdradzać, że to jest świadomy wybór
dorosłego człowieka, że sumienie by nie pozwoliło na tak takie haniebne
postępowanie... Wszystko to prawda, tylko ja chyba jestem z innej bajki, bo
wierzcie mi, że nie zafundowałam sobie potężnej dawki seksu tylko dlatego, że
się bałam, bałam się konsekwencji. Tym, które już się łapią za głowę- nie
jestem jakimś wampem, czy bezwzględną suką bez zahamowań.
Ach, i zapomniałam napomnkąć, że moja koleżanka, była baaardzo pewna oddania i
wierności swojego partnera

[gpr]

Myślę, że jestem zdolna do tego, by zdradzić i to właśnie dla chwilowej
przyjemności. Czuję, że mogłabym to zrobić choćby tylko dla urozmaicenia
monotonnego życia. Myślę, że wielu mężczyzn i kobiet właśnie dlatego zdradza i
czasem przeradza się to w dłuższy romans. Myślę, że małżeństwo nie zamyka oczy
na wdzięki innych przedstawicieli płci przeciwnej. Myślę też, że jeśli się
kocha to się rozumie jak wielki ból zadaje się tej ukochanej przez nas osobie i
to jest hamulec przed takim krokiem. Ale nie zawsze on działa. W chwilach, gdy
w małżeństwie jest kryzys, choćby przejściowy, gdy ktoś z tych czy innych
względów czuje się źle, może zdradzić. Jesteśmy tylko ludźmi i słabości nie są
nam obce. Czym innym jest jednak słabość, a czym innym zimna podłość.
Zdradę męża potrafiłabym wybaczyć, gdybym właśnie wiedziała, że nie było to na
zimno, że nie jest to dla męża coś normalnego i że żałuje zdrady i gdyby nie
łączyłoby się to z rozmyślnym oszukiwaniem. Krótko mówiąc, dopóki wierzyłabym w
nasze wzajemne uczucie, dopóty potrafiłabym wybaczyć. Oczywiście nie byłoby tak
samo, ale być może nasz związek byłby nawet mocniejszy, jeśli tylko
wiedzielibyśmy dlaczego doszło do zdrady. A może odkrylibyśmy jak bardzo nam na
sobie zależy? Myślę, że człowiek ma skomplikowaną naturę i różne reakcje są
możliwe. Nie wiem czy faktycznie mogłabym postąpić zgodnie z tym co napisałam.
Nie dowiem się pewnie póki tego nie przeżyję, choć mam nadzieję, że do tego nie
dojdzie. Moim postanowieniem jest jednak, by męża nigdy nie zdradzić, bo po co
burzyć coś tak długo wspólnie budujemu ( 10 lat ) i co by mi to dało? Nie
wierzę, że byłoby mi lepiej lub znalazłabym lepszy związek niż obecnie.
Czy powiedzieć o zdradzie?
Myślę, że nie zawsze warto. Czasem lepiej oszczędzić drugiej osobie takich
wyznań, bo może to całkowicie zburzyć wzajemne zaufanie. Uczciwość nakazuje
powiedzieć, ale czasem lepiej milczeć, gdy np. nic by to nie wnosiło do
związku, a podważyłoby tylko zaufanie. Wiem, że można twierdzić, że co to za
zaufanie, jeśli nie opiera się na prawdzie. Ale jeśli winny tego bardzo żałuje
i wie, że nigdy więcej czegoś takiego nie zrobi? Czy wiedza drugiej strony to
nie są niepotrzebne cierpienia? Zdrada to mogła być faktycznie tylko chwilowa
słabość, a wyszłaby z tego sprawa, która zachwiałaby całym życiem dwojga ludzi.
Chodzi mi tu o współmierność winy do konsekwencji. Wyrzuty sumienia tego, kto
zdradził mogą być gwrancją poprawy. Każdy sam najlepiej wie, a raczej czuje
jakie są granice uczciwości i pewnie będzie wiedział jak postąpić. Myślę, że
żadnego scenariusza nie da się wymyśleć, bo wszystko zależy od osób i od
sytuacji.
Gabrysia

[wolna_amerykanka]

Gabrysiu, Twoja wypowiedź jest mi najbliższa, ujęłaś temat w taki sposób, że
mogłabym się pod tym podpisać. Świetne i dojrzałe.

[netha]

Zdradziłam męża raz ale wyszło mi to na dobre. Pozwoliło inaczej spojrzeć na
moje małżeństwo i zarazem oderwać się od toksycznego związku z moim mężem. Są
ludzie którym nie warto się poświęcać i czasami nowy związek pozwala wyjść z
zaklętego kręgu. Słowo zdrada brzmi okropnie i prawdę mówiąc nie jestem z tego
dumna, ale cieszę się że owy grzech tak zmienił moje życie, choć nie obyło się
bez cierpienia, przed i po są jednak w życiu rzeczy których należy się podjąć.

[trivoli]

No widzisz... Twoj punkt widzenia jest zupelnie inny niz wiekszosci piszacych
tu dziewczyn ("nigdy bym nie zdradzila, to niemozliwe"). Ja wiem, ze zdrada to
obiektywnie cos niedobrego, ale ja tez zdradzilam raz i tez mi to wyszlo na
dobre... Poczulam sie silniejsza... A on zagrozony. Przez to stal sie bardziej
zaangazowany. Wiec jak to jest?

[ehhermiona]

Wiesz, takim "zastraszaniem" daleko się nie zajedzie... I może się zdarzyć
zamiana ról.... Czy chciałabyś, żeby Twój mąż stwierdził, że jego zdrada dobrze
by Wam zrobiła, bo Ty byś się potem bardziej zaangażowała? To mi trochę
przypomina tresurę...
Monika

[izams]

Witam - oj dziewczyny - cos mi tu nie gra - mam bardzo duzo koleżanek - i 80 %
z nich zdradziło ( piszę tez o jednorazowym incydencie) - powody były bardzo
różne.
Co więcej pracuje w zespole 72 mężczyzn ( najstarszy 46 lat) i 4 kobiet -
panowie traktują nas jak kumpli - i nie chcę Was załamywać , ale w zasadzie
prawie każdy z nich coś ma na sumieniu ( i co z tego , że jest kochającym ojcem
i czułym mężęm ) przy czym dla panów jednorazowe " eksperymenty" są tylko
sportem .
Poza tym : w takim razie z kim Ci panowie zdradzaja ? ( bo absolutnie nie ma tu
mowy o paniach lekkich obyczajów )
Zgadzam się z koleżankami : nigdy nie mów nigdy !
poz, Iza

[dru.ga]

A dlaczego nie mam mówić,że nigdy nie zdradzę mojego męża? Ja poprostu
twierdzę,że jeżeli między nami nie będzie ok to się rozstaniemy.Jeżeli
zwariuje na teamt innego faceta - to pierszą osobą która się o tym dowie -
będzie mój mąż!!Miłość to przede wszystki uczciwość i zaufanie - i bez względu
na to jak banalnie to brzmi taka jest prawda.
Takie mam wrażenie ,że zdrada teraz stała się bardzo modna - bo
przecież "wszyscy to robią,to czemu ja nie mam spróbować?" - przecież w życiu
chodzi tylko o to ,zeby mieć "fun"????
Różne są związki - nie zawsze pełne miłości - i jak wcześniej napisano czasami
zdrada pomaga pewne rzeczy zrozumieć - np.to że kobieta nie chce byc tak
traktowana jak jest przez swojego męża .Z tym ,że nie mówcie o tym ,że coś
jest szare albo usprawiedliwione - zdrada jest zła!!!Bez względu na to co w
ten sposób człowiek chce osiągnąć.