niezly bigos:(

[anec-zka]

witam.kilka lat temu dostalam zdjecia mojego jeszcze wtedy chlopaka
z tlusta bruneta.to byl
szok,dostalam zdjecia od "przyjaciolki",bylam przed waznym
egzaminem,oczywiscie oblalam.serce mi peklo z rozpaczy bo to byla(z
mojej strony)szczera,gleboka,prawdziwa miloscia.nawet sie nie
wypieral,przepraszal,mowil,ze ze mna nie mogl sie dogadac,ze ciagle
sie klocilismy itp.dla mnie to byl koniec.zajelam sie soba, swoim
zyciem,poznalam kilku fajnych facetow,ale...spotkalismy sie ponownie
po ponad roku.dzis jestesmy prawie 3lata po slubie,mamy wspanialego
2-letniego syna.pomyslicie,ze cos ze mna nie teges,ale powrocily
wspomnienia(te wspaniale oczywiscie),przez chwile znow zylam jak w
bajce.nie wiem co i komu chcialam udowodnic,ale wyjscie za
niego to byla fatalna decyzja,nie wiem co ja sobie wyobrazalam.tego
nie da sie zapomniec.serce mi peka bo przy kazdej klotni szkoda mi
dziecka.jest dobrym ojcem,stara sie byc dobrym mezem,ale ja nie
umiem byc jego zona,on o tym wie,nieraz juz byl spakowany.zbyt wiele
sie wydarzylo,nie wiem ile tak jeszcze wytrzymam.co robic,leczyc
sie,udawac?oszaleje...

[sandra1301]

niedojrzałe to jakieś. Czy wy rozmawiacie ze sobą? Bez kłótni,
emocji? Piszesz, że on się stara? A Ty?
Idźcie do dobrego psychologa, pomógł już niejednym. Powodzenia

[iwles]

Aneczka - co to znaczy, że ty nie potrafisz być dla niego żoną ?

[anec-zka]

witam.czy moje zachowanie jest niedojrzale?nie sadze.jesli juz to
bylo.chyba potrzeba sporej dojrzalosci zeby dojsc do pewnych
refleksji,decyzji zwlaszcza jak jestes rodzicem.nie pomyslalas
sandro,ze czasem rozmowa moze nie pomoc(zwlaszcza jak druga strona
twierdzi,ze wszystko jest ok).mnie po prostu meczy zycie z nim,brak
zaufania(bo kilka wyskokow w czasie naszego malzenstwa tez bylo,
glownie chodzi o alkohol)chcialam by szczesliwa,chyba jak wiekszosc
kobiet,ktore borykaja sie z podobnymi problemami.na dzien dzisiejszy
czuje sie bardzo samotna w tym naszym malzenstwie,a o ile mi
wiadomo to instytucja dwu osobowa.pozdrawiam serdecznie.

[sandra1301]

aneczko, dopiero teraz odkrywasz więcej szczegółów. W poprzednim
poście nie pisałaś o problemach alkoholowych. Oczywiście rozmowa
czasem może nie pomóc, ale od niej się zaczyna naprawę, czyż nie?
Obrzucanie się zarzutami to tylko droga w slepy zaułek. Pisałam o
psychologu, nie wstydźcie się tam pójść. Znam kilka par, którym
pomógł. Dla dobra dziecka warto zawalczyć o związek.

[anec-zka]

myslisz,ze nie probowalam wizyt u psychologa,spotkan AA.nawet sama
chodzilam(uzyskalam dzieki temu wiele informacji), bo moj drogi maz
uwazal,ze nie jest mu to potrzebne.szantazowalam,plakalam,pakowalam
go i nic.uparcie twierdzi,ze wszystko sie ulozy,ze i tak juz jest
lepiej bo rzadziej popija z kolegami,nie jezdzi juz samochodem pod
wplywem(ale czesciej cos jest do zrobienia na dzialce albo w
piwnicy). nie jestem typem osoby bezczynnej,czekajacej na rozwoj
wydarzen.zdecydowanie wole dzialac,tyle,ze czasem przychodzi chwila
zwatpienia(mnie wlasnie dopadla).szczerze,mimo wszystko,zalezy mi
aby utrzymac to malzenstwo,dla syna,tzn w ogole (bo nie chce wyjsc
na jakas cierpietnice).sama wychowalam sie bez ojca wiec chcialabym
oszczedzic tego swojemu dziecku.fakt,moja mama to wspaniala
kobieta ,wiele jej zawdzieczam,stawala na uszach zebym nie odczuwala
braku ojca.nie wiem juz co moge,co powinnam.strasznie to wszystko
trudne.pozdrawiam.

[kiwi1910]

jesli go kochasz - przestań sie wygłupiać, skoro wybaczyłaś mu wtedy
to teraz o co Ci chodzi??
jeśli go nie kochasz - to nie męcz siebie i jego, rozstań się z nim
własnie dla dobra dziecka ( wysłuchiwanie ciągłych awantur to żadna
przyjemność)
no to jak kochasz go czy nie? ale szczerze!

[anec-zka]

sama nie wiem czy to milosc czy raczej przyzwyczajenie.sprobuje
jeszcze powalczyc,nie chce zeby w przyszlosci dziecko zarzucilo
mi,ze sie nie staralam,itp.wiem jak potrafia namieszac w glowie
dziecka tatusiowie lub mamusie w zaleznosci od sytuacji.