Czy wracacie do pracy po macierzyńskiem?

[maziq]

Drogie Mamy,
Jesli macie tą trudną decyzję przed sobą lub też szczęsliwie za sobą
podzielcie się proszę opiniami. Ja już w zasadzie decyzję podjęłam
ale czuję jeszcze potrzebę wysłuchania roznych głosów.
Ja po macierzyńskiem chcialam wykorzystać urlop wypoczynkowy a potem
wziąć 1 lub 2 miesiące wychowawczego tak aby moja córeczka skończyła
6 miesięcy. Potem planowałam wrócić do pracy, nie dlatego że byłam
do tego zmuszona, z powodow finansowych czy innych ale po prostu
chciałam, przynajmniej spróbować. W pracy niestety jest trudna
sytuacja i strasznie naciskają na mnie zebym wróciła szybciej, nie
wykorzystując nawet całego urlopu wypoczynkowego. Na poczatku
rozważałam mozliwość ugięcia się częściowo tym naciskom, sugerując
np pracę na pół etatu. Ale po przemysleniu całej sprawy stwierdziłam
ze jednak córeczka jest tu najwazniejsza i nie wyobrażam sobie
zostawienia dziecka wczęsniej niż po 6 miesiącach. A jak u Was
wyglądała sytuacja?

[krztyna]

Po macierzyńskim wykorzystałam cały urlop wypoczynkowy, jaki mi
pozostał z poprzedniego roku (oszczędzałam go wtedy) i wróciłam do
pracy, gdy syn miał 5,5 miesiąca. Musiałam wrócić do pracy ze
względów finansowych, ale też dlatego, ze tak chciałam.
Z perspektywy czasu (pracuję juz niemal 5 miesięcy) uważam, ze
dobrze zrobiłam. Głównie dlatego, ze im starsze dziecko, większy z
nim kontakt, tym trudniej mi go zostawiać. Pewnie gdybym posiedziała
w domu aż syn skończy 7-8 m-cy to później byłoby mi o niebo
trudniej...
------------
Aniołek Platek ma braciszka Skorpka

[lutowa.2007]

nie ma mowy o powrocie, nikomu nie jestem teraz bardziej potrzebna
niz dziecku!!! nie mam wolnej babci, a obcemu nie dam na wychowanie
(plus placic to co zarobie). a praca jest tylko praca, mam zamiar
wykorzystac caly wychowawczy, a o potem sie nie martwie, praca
zawsze bedzie, nie ta to inna.
ps. mnie nawet nie powiedzieli o tym ze mam urlop do wykorzystania
po macierzynskim (nie wiedzialam, ze musze teraz bo przepadnie, a
ekwiwalentu pienieznego nie dostane. o czym tu mowa...eh)

[amaya]

mam IDENTYCZNĄ SYTUACJĘ. Na mnie też naciskają, gdyż odeszłą
dziewczyna, która była na zastępstwie i nie mają nikogo na jej
miejscu. Ja jednak nie zamierzam na razie wracać do pracy - dziecko
jest dla mnie najważniejsze. Mam zamiar przejść na wychowawczy tak
długo, jak pozwolą na to finanse, a potem wezmę urlop wypoczynkowy.

[habina]

Jesli tylko masz mozliwosc to zostan z dzieckiem jak dlugo sie da.
Ja bym tak zrobila.
Moj maly skonczy dopiero 3 miesiace, wiec mamy jeszcze troche czasu,
zeby sie soba nacieszyc. Jestem zmuszona ze wzgledow finansowych
wrocic do pracy po wykorzystaniu macierzynskiego i calego
wypoczynkowego (zaleglego). Maly bedzie mial akurat pol roku. Od
stycznia niestety do zlobka....

[dorkor33]

nie wróciłam, jestem na wychowawczym i mówiąc szczerze nie wyobrażam
sobie powrotu na pełny etat i bycie tylko weekendowa mama.
Przyzwyczaiłam sie, ze jestem częścią życia mojego dziecka, że
spędzam z nim czas. Ale też mowiąc szczerze brakuje mi kontaktu z
innym światem niż pieluszkowo-kaszkowy, oderwania sie troche od
tego, dlatego marzy mi sie praca na zlecenia, na pół etatu - tak żym
mogła z dzieckiem być przynajmniej co drugi dzień w domu. To chyba
mało realne, ale szukam - oby sie udało!

[donna28]

Ja po macierzyńskim wykorzystuję wypoczynkowy (właśnie jestem w trakcie). Do
pracy wrócę najprawdopodobniej od 1 listopada (mała będzie miała 5,5 miesiąca).
Ze względów finansowych po prostu muszę, tu nie ma dwóch zdań. Mąż-nauczyciel,
ma to swoje minusy (pensja) ale i dużo plusów (tylko ok 3 godzin pracy dziennie
. W te trzy godziny co męża nie będzie z niunią zostanie moja mama, która ma
z nią świetny kontakt, tak więc nie boję się o opiekę. Finansowe względy są
oczywiście istotne, ale szczerze powiem, że chyba nawet bez nich bym wróciła, bo
ja po prostu uwielbiam swoją pracę. Córcię kocham ponad wszystko oczywiście ale
bez pracy to aż mnie ściska w środku. A dziecko ma mieć mamę zadowoloną. Poza
tym będzie z tatą i babcią, na pewno krzywda jej się nie będzie działa, a ja
pracuję w zasadzie tylko do 15.30 i całe popołudnia i wieczory i weekendy będą
nasze. I tak musiałabym do jakiejś pracy iść (kasa!), więc wrócę do mojej, którą
znam i lubię

[noli]

Ja niestety już jestem po podjęciu takiej decyzji.
Mój 5,5 miesięczny Adaś chodzi do żłobka. Nie jestem z tego powodu szczęśliwa.
Ale takie jest życie i nasze państwo prorodzinne, że zmusza kobiety (z powodów
finansowych przynajmniej ja) do takich a nie innych decyzji.
Gdyby dano mi możliwość zostania w domu - została bym.
Ale tym razem to nie ja o tym decydowałam

podpisuje sie pod noli

[deela]

5,5 m-ca i zlobek
chcialo sie nie chcialo ale się musialo
nikt mnie nie pytal o zdanie a jesc trzeba

[karolinak78]

Wróciłam do pracy jak mój synek skończył 5,5 miesiąca. Nie dlatego
że musiała. Wróciłam do pracy bo chciałam. Mogłam iść na wychowawczy
i nikt mnie nie naciskał. Teraz mój synuś ma 7 miesięcy i nie żałuję
powrotu do pracy. Mamy dwie babcie, które na wyścigi chcą z nim
zostać, więc jestem spokojna. A ja też dobrze się czuję. Wróciłam do
ludzi. Realizuję się. A jak wracam po pracy ok. 15.00 to mam jeszcze
dużo czasu dla mojego dziecka. Dzięki temu że "wyszłam z domu"
cierpliwiej znoszę grymasy dziecka i mniej się denerwuję. Wiem, że
gdybym miała wrócić do pracy później, byłoby mi znacznie trudniej.
Synek byłby bardziej świadomy mojej nieobecności i płakałby przy
wychodzeniu z domu. Myślę jednak, że jest to indywidualna sprawa
każdej mamy. Trudno znaleźć złoty środek dla wszystkich.

[anusia_79]

Ja stoje przed taka sama decyzja i juz postanowilam ze wroce do
pracy, a dokladniej poszukam nowej bo moja firma zmienila siedzibe i
nie wchodzi w gre wyjazd na stale na drugi koniec Polski
Od dzisiaj wykorzystuje zalegly urlop wypoczynkowy i od polowy
listopada jestem juz gotowa do pracy. Mój synek skonczy wtedy 6 m-
cy.
Ja wracam poniewaz chce byc znowu wsrod ludzi, nie chce wypasc z
rynku pracy, poza tym mysle, ze taka decyzja zalezy od charakteru
danej osoby. Ja bym sie chyba nie spelniala w 100% tylko w roli
mamci. A dla dziecka najwazniejsza jest jakosc czasu spedzanego z
mama, nie tylko ilosc. U mnie sie sprawdza jedna rzecz: im wiecej
mam na glowie, tym wiecej moge zrobic i mam wiecej czasu dla
siebie bo wykorzystuje wtedy kazda minute.
Ja sama spedzilam rok u "przyszywanych" dziadków a okres dziecinstwa
wspominam wspaniale i to za sprawa mamy i taty mimo, ze pracowali
poswiecali ma bardzo duzo czasu. Ja bylam zadowolona, mam nadzieje,
ze moj synek tez bedzie, tym bardziej ze jest podobny do mnie z
tamtego okresu. Do wszystkich sie smieje od ucha do ucha, zagadniety
w sklepie czy na spacerze az caly podskakuje z radosci i mam
nadzieje ze taą rozłąke zniesie lepiej niz ja

[aniak37]

Ja bym bardzo chciała wrócić, już dwa lata siedzę w domu i mam dość a ponieważ
druga córka ma 4 miesiące to jeszcze ze trzy lata posiedzę Nie opłaca mi się
wrócić do pracy bo na nianie nie zarobie a do żłobka nie oddam, zresztą mało by
mi zostało po zapłaceniu za żłobek i przedszkole. Nie wiem co będzie za rok ale
na razie siedzę. do póki mam co jeść

[tolka11]

Po każdym macierzyńskim wracałam do pracy. I ja jestem szczęśliwa i
dzieci mam zadowolone [sfrustrowana mam to jak kara boska]. Ale
każdy musi sam zdecydować, co jest dla niego najlepsze i na co może
sobie pozwolić.

[moniafigiel]

Witajcie,

Ja spędziłam z moją bąbelką 1,5 roku i uważam że za krótko (teraz ma
2,5 roku) Wróciłam, bo rynek nieruchomości na którym pracuje
przezywał bum i to była jedyna szansa na awans. Zawodowo - strzał w
dziesiątkę ale brakuje mi całych dni z dzieckiem i obserwowania jak
się rozwija. Te chwile mijają i już nigdy sie nie powtarzają.

wracam do pracy

[eljena]

jasne, ze bedzie bardzo trudno rozstawac sie z Malenstwem na te 8
godzin, kiedy sie czlowiek przyzwyczil, ze spedza z nim caly dzien,
ale uwazam ze w dluzszej perspektywie powrot do pracy jest
najlepszym rozwiazaniem dla calej rodziny.

[aga_seba_lenka]

Decyzja o powrocie do pracy bądź o urlopie wychowawczym jest bardzo
ciężka. Przypuszczam, że będę mieć problem z głowy - po
wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego i wypoczynkowego i powrocie do
pracy mogę liczyć się z bardzo szybką reakcją pracodawcy -
zwolnieniem (przyczyn może być tysiąc). Zapobiegawczo więc nie
wracam i zostaję na wychowawczym. A względy finansowe? hmm będzie
ciężko ale taką decyzję podjęliśmy wspolnie z mężem.
Myślę, że niejedną młodą mamę czeka niemiła niespodzianka po
powrocie do pracy z macierzyńskiego ((
A może któraś z Was już tego doświadczyła?

[maziq]

Dziewczyny,
dzięki wielkie za szczerość. Trochę miałam wyrzutów sumienia
podejmując decyzję ze po 6 miesiącach zostawię coreczkę z opiekunką
i wrócę do pracy. Cieszę się ze nie tylko ja się na to decyduję bez
wyraźnej, czyli zwykle finansowej konieczności. Kocham strasznie
swoją córeczkę, ale powiem szczerze że w domu wariuję, odliczam
godziny do powrotu męża, brak mi cierpliwości. A jak mąż wróci z
pracy to siedze mu nad głową i każę sobie opowiadać co słychać w
pracy, z kim rozmawiał itd Normalnie zachowuję się jak nawiedzona
I powiem szczerze ze zostając w domu, bałabym się że wypadnę z rynku
pracy, ze do starej pracy nie będę miala powrotu, a nowej nie bedę
mogła znaleźć. Zoabaczymy jak sobie poradzę dzieląc pracę i rolę
mamy ale na pewno chcę spróbować.

a ja Wam zazdroszcze...

[karla007]

ze macie az tyle urlopu macierzynskiego... Mieszkam w USA gdzie w
wielu firmach cos takiego jak macierzynski nawet nie istnieje, a jak
jest to tylko 6 tygodni i to tez nie zawsze
pelnoplatny...oszczedzalam dni wolne przez ostatni rok i uda mi sie
dociagnac do dnia gdy mala skonczy 3 miesiace (pod warunkiem, ze za
dlugo nie kaze na siebie czekac), a potem niestety musze wracac
do pracy...i to niestety nie na 8 godzin, a ponad 10 razem z
dojazdami no ale co robic, cos za cos...
pozdrawiam!

[yar-is]

Hej! Dobrze jest wiedzieć że inne mamy też mają takie dylematy. Ja wracam od 1
października-dzidziuś będzie miał skończone 6 m-cy. Też chętnie posiedziałabym z
nim jeszcze w domu, ale niestety nie da się. Trzeba wracać.Taka praca. Mamy
nianie, od jutra będzie przychodzić by zapoznać sie z dzieckiem. NA szczeście
mąż pracuje na zmiany, wiec w dzień będzie razem z nianią zajmował się
dzieckiem. Jest to trudna decyzja, i aż się boję tych pierwszych dni w pracy.
Trzeba myśleć pozytywnie i macie rację że dobra mama to mama zadowolona,
spełniona w życiu nie tylko prywatnym. Pozdrownienia dla wszystkich będących na
rozdrożu

[stolarskaa]

Witam!!Mój synek właśnie skończył 4 m-ce i obecnie przebywam na urlopie
wypoczynkowym do listopada.Planuję powrót do pracy i to głównie z powodów
finansowych,tak jak za pewnie większość kobiet.Z synkiem będzie moja mama,ale i
tak już denerwuję się na myśl,że będę musiała go zostawić .Jednak nie chcę
całkowicie wypaść z rynku pracy,bo potem chyba ciężej było by wrócić do
pracy.Obawiam się co prawda powrotu do pracy,bo wiem,że osoba która miała mnie
zastępować ma przejąć moją pracę,a ja za pewne dostanę coś na "odwal się".Jednak
do momentu kiedy nic nie znajdę będę musiała pracować nadal w firmie.Kobiety
ciągle mają dylematy,najpierw czy zajść w ciążę,no a potem czy wrócić do
pracyNie łatwe jest nasze życie...Pozdrawiam wszystkie mamusie DD

[blueberry77]

Ja właśnie wczoraj wróciłam do pracy i jestem bardzo zadowolona, chociaż
oczywiście tęsknię za synkiem. Mały ma 6 miesięcy, zostaje w domu z babcią, a ja
na razie pracuję 3 dni w tygodniu, bo mam jeszcze zaległy urlop. Cieszę się, że
pracuję, że mam kontakt z ludźmi i że muszę od czasu do czasu wysilić mózg .
Myślę, że takie oderwanie się od domu i macierzyństwa jest bardzo ważne,
odświeża relacje, pozwala uniknąć rutyny i na prawdę cieszyć się z bycia z
dzieckiem.

[elza555]

Ja nie wracam. Nie mogę zostawić maleństwa. Tak juz mam. Wczesniej z
coreczka bylam do 3,5 roku az sie zaaklimatyzowala w przedszkolu.
Teraz jeszcze nie wiem jak dlugo bede, ale 1,5 roku na pewno. Takie
mam plany. Dodam, że mam swietną pracę, niezłą płacę, a poza tym 2
kredyty. Wiem ze te chwile z synkiem juz nigdy sie nie powtórzą,
wszystkie pierwsze razy sa tylko raz, a ja chcę je widzieć i cieszyć
się nimi. Nie bardzo rozumiem jak mozna chciec mieć dziecko a potem
jak najszybciej zmykac do pracy i zostawiac je z kimś innym. Ważne
powody - rozumiem, ale po 5 miesiącach mieć dość siedzenia z
dzieckiem???? Nie osądzam, ale to dla mnie dziwne. Odhaczone w
życiorysie?

[krztyna]

> Nie bardzo rozumiem jak mozna chciec mieć dziecko a potem
> jak najszybciej zmykac do pracy i zostawiac je z kimś innym. Ważne
> powody - rozumiem,

A co to są ważne powody? Dla niektórych dość ważna jest własna chęć
realizowania się a dla innych dwa kredyty nie są dość ważne.

> Nie osądzam, ale to dla mnie dziwne. Odhaczone w
> życiorysie?

Przecież matki wracające do pracy nie porzucają dziecka! Będąc z
synem w domu cały dzień, chciałam w tym dniu zmieścić i sprzątanie i
gotowanie, pranie itd. a było to bardzo trudne, bo on bardzo mało
spał i od urodzenia jego aktywność była ponad normę. Efektem tego
była moja frustracja, ze czegoś nie zrobiłam, nie zdążyłam. Taka
jestem - że jak sobie zaplanowałam, to lubiłam mieć to zrobione.
Teraz sprzatam, gotuję, piorę itd., gdy dziecko idzie spać a spędzam
z nim 100% czasu od czasu poworotu z pracy do czasu, gdy kładę go i
czytam bajkę na dobranoc.
Nie odhaczyłam zadania "dziecko" w życiorysie, bo ciagle bardzo dużo
przede mną, jednak to "bardzo dużo" to nie wszystko i praca też jest
istotna.
------------
Aniołek Platek ma braciszka Skorpka

[ffloo]

Ja już nie mam tego dylematu. Miałam wrócić od połowy września - tuż
po macierzyńskim i 20 dniach urlopu wypoczynkowego. Przyszłam do
pracy w umówionym dniu i mój nowy szef (którego widziałam 2 raz w
życiu) wręczył mi na dzień dobry wypowiedzenie. I to jest polityka
prorodzinna w naszym kraju. I to jest prawo stojące po stronie
matki. I jak stąd nie uciekać? A wracałam ze względów finansowych...

[kubek0802]

Wróciłam do pracy po macierzyńskim (26 tygodni piękne czasy to były)
i wypoczynkowym, chyba ze 40 dni się nazbierało. Syn miał 8
miesięcy. Nie brałam pod uwagę innej opcji. Dylemat miałam tylko w
sprawie opiekunki bo moja mama zaczęła opiekę dopiero jak mały miał
rok.

[zona_mi]

Żeby wrócić do pracy zaraz po urlopie macierzyńskim, musiałabym być
w rozpaczliwie złej sytuacji finansowej - inne argumenty w ogóle nie
wchodziły w grę.
Na szczęście nie musiałam i przy każdym dziecku mogłam w całości
wykorzystać urlop wychowawczy.

[renkag]

Ja nie wróciłam bo od razu zaplanowałam sobie dłuższą przerwę na
dzieci - była w domu 3 lata, jak starsza miała 2 i 4 miesiące
urodziłam 2 dziecko i byłam z nim w domu 9 miesięcy. Do pracy
dojeżdżam 35-40 km, więc nie wchodziło w grę zostawianie tak małych
dzieci. Ale po tym urlopie nie wracałam do starej pracy, tylko
znalazłam nową.