jestem w rozterce...???

[agysa]

Dziewczyny nie wiem od czego zacząć. Mamy 4 letnią córkę. Zycie upływa nam
raczej spokojnie. Obydwoje pracujemy, córka chodzi do przedszkola. W razie
choroby zostaje z nią moja mama. No i właśnie…mąż zaczął wspominać o drugim
dziecku. A ja się strasznie boję…
Koleżanka w pracy mówi, że wszystko przemawia za tym aby zdecydować się na
drugie, ale…
Wiem, że za chwilę ta różnica wieku będzie już spora, więc jak bym się miała
decydować to już i to chyba też mnie przeraża.
Napiszcie coś od siebie jakie są wasze doświadczenia. Nie proszę abyście
decydowali za mnie czy mam zdecydować się na drugie czy nie. Ale o jakieś
opinie i spostrzeżenia na temat posiadania dwójki dzieci.

[ma_dre]

jedyne co moge powiedziec to to abys nie przywiazywala zbyt duzej wagi do
rosnacej potencjalnej roznicy wieku, bo nie jest nijak statystycznie udowodnione
ze im mniejsza tym lepiej... milosc i dobre uklady miedzy rodzenstwem wplywa tak
wiele czynnikow iz owa roznica nic nie przesadza... sluchaj siebie, jako matka
powinnas miec decydujacy glos w sprawie zajscia w kolejna ciaze, wybierz
odpowiedni dla siebie moment, a wszystkim wyjdzie to na zdrowie!

[agysa]

Dziękuję Ci za odpowiedź. Naprawdę mądrze to ujęłaś, ale ja właśnie chyba już jestem gotowa tylko ten strach....mnie po prostu paraliżuje ((

[dlania]

A strach przed czym?

dlania

[agysa]

dlania napisała:

> A strach przed czym?

Przed ciążą, porodem. Wywróceniem mojego już poukładanego świata do góry nogami.
Jedną ciąże straciłam i bardzo to przeżyłam. Przez rok dochodziłam do siebie.
Potem po porodzie o mało nie zeszłam więc mam się czego bać. Ale najbardziej
boję się o zdrowie dzidzia. Moja szwagierka urodziła córkę z zespołem Downa.
Zrobiła badania i okazało się, że to był przypadek, ale...

[dlania]

Życie zawsze mozna na nowo poukładać, prędzej niż sie wydaje
Ale lęki "zdrowotne" rozumiem...

[nataliam2]

Ja też jestem w tej rozterce, chociaż mój syn ma rok i 3 miesiące. Mąż nalega i
bardzo mnie prosi. Mam nie lada dylemat. U nas też spokojnie, ale bez rewelacji,
jestem na wychowawczym.
Nie pracuję, jak bym teraz zaszła w ciążę to dalej mogłabym zająć się
wychowywaniem dzieci. Nie mogę wrócić do pracy bo nie mam z kim zostawić syna.
Za przemawia również mała różnica wieku.
Chyba się zdecyduję.

[alexandrabrown]

nasza cora ma 13 miesiecy i od czasu do czasu tak sobie mysle jak
cudownie byloby zdecydowac sie na kolejne)tylko
wlasnie...ciaza,porod,nieprzespane noce(hollie dopiero niedawno
zaczela przesypiac prawie wszystkie noce),obawiam sie tez jak
poradzilabym sobie z dwojeczka malych ludzikow...sadze,ze roznica
wieku nie jest tak bardzo wazna!!!decyzja nalezy do ciebie))
powodzenia

[agysa]

Ja czasami żałuję, że nie zdecydowaliśmy się wcześniej. Teraz byłyby dzieciaczki "odchowane" a ja już mogłabym zająć się pracą. A tak to znów przerwa i siedzenie w domu. Ale z drugiej strony...wiadomosci.onet.pl/77294,21,1,pokaz.html

[leokadia206]

nie ma "dobrej "roznicy wieku, dla jednych rok jest super dla innych
10 lat. U mnie jest roznica 6 lat i jest rewelacja. Chlopaki
strasznie sie kochaja, swiata poza soba nie widza, choc oczywiscie
wojny i awantury tez sa na porzadku dziennym chyba najlepiej
poczekac jak Ci sie zachce, ja tak nagle mialam po tych latach,
naszla mnie ochota na bobaska i sobie zrobilismy nic na sile

[loola_kr]

U nas różnica wieku jest 6 lat i nie żałuję, ze nie zaszłam w drugą ciążę
wcześniej. Dla nas najwygodniej było im później tym lepiej - nie przejmowałam
się dużą różnicą wieku, tylko naszą "wygodą", a powrót do karmienia i pieluch
nie przerażał mnie a wręcz odwrotnie - cieszyłam się z tej odmiany i z tego, że
starsza córka jest już taka duża, opiekuńcza i kochająca.
I czekałam aż naprawdę zapragnę drugiego dziecka.

[agni71]

Może jednak na razie sie wstrzymaj, skoro masz takie rozterki?
Napiszę tylko, że ja mam trojkę z małą różnicą wieku i ... jest
ciężko, szczególnie jak dzieci po kolei albo wszystkie naraz
chorują. Ale u ciebie ta róznica wieku byłaby dużo wieksza i powiem
ci, że moja 5,5 latka świetnie sie dogaduje z najmlodszą 18 mies.
coreczką.

[karolcia86]

Ja też się bałam, zwłaszcza że najstarszy był dość ciężkim
dzieckiem. I dopiero co zaznaliśmy troszkę spokoju i decyzja o
drugim. I powiem Ci, że wyobrażając sobie straszny scenariusz,
okazało się, że nie było tak źle.
Po prostu przy drugim dziecku jest się bardziej przygotowanym
psychicznie i wiadomo co będzie. Nie ma tego szoku, tej rewolucji,
nie oczekuje się cudu, wiadomo, że będzie ciężko i jakoś to leci.
Ja się ponadto przygotowałam od strony ułatwiania sobie życia:
chusta, nosidło, spanie z młodym od początku razem (żeby nie wstawać
i bardziej się wysypiać). Ilośc dzieci x2, ale obowiązków x1,5, bo
jest wiele wspólnych obowiązków.
A teraz czasem leże sobie, czytam ksiązkę a chłopaki się zajmują
sobą, czego np. nie było jak starszy był sam i był w tym wieku,co
teraz młodszy.

[agysa]

Całe rano rozmawiałam z mężem o moich obawach (wcześniej o nich nie wiedział). Oboje zdajmy sobie sprawę z tego, że niestety czas upływa a nie stoi w miejscu...no właśnie. Ostatecznej decyzji nie podjęliśmy, ale jeśli miało być to musimy zacząć starania od kwietnia, maja, tak, aby dziecko przyszło na świat pod koniec zimy lub na początku wiosny. Mam już Natalkę, która urodziła się w listopadzie i nie chcę kolejnego dziecka z końca roku. Wtedy różnica byłaby około 5,5 lat.