ona w domu z dziećmi a on w pracy

[poothmama]

dziewczyny czy to normalne, ze siedzę "w domu całymi dniami" a maz całymi
dniami w pracy...no może jest normalne ale czy normalne jest to, że czym
dłużej tak jest tym bardziej zdaje mi sie obcym człowiekiem, nie gadamy tak
już jak kiedyś, nie mamy dla siebie czasuu...jak macie coś takiego to dajcie
cynk jak sobie z tym radzicie bo ja zaczynam sie martwić tą sytuacją a czuje
sie tak jakbym kochała marynarza...brakuje mi go, dzieci czasem mam już dość
zwłaszcza jak starsza córa kolejny raz jest chora i musimy siedzieć na tyłkach
bo antybiotyk, dobrze ze choć młodsza sie przy cycu uspokaja
piszcie pozdrawiam

[wiktorka_24]

Siedzenie WYŁĄCZNIE w domu z dziecmi nie jest dobrą sprawą... jeśli kobieta to
lubi i jej nie przeszkadza to ok, ale większośc to prowadzi do depresji,
refleksji , poczucia osamotnienia (mąż w pracy) kobieta powinna pracować, COŚ
robic poza dziećmi, co dodałoby jej energii, a maż nie powinien całymi dniami
pracowac..

[indianerka]

wiktorka_24 napisała:

> Siedzenie WYŁĄCZNIE w domu z dziecmi nie jest dobrą sprawą...
jeśli kobieta to
> lubi i jej nie przeszkadza to ok, ale większośc to prowadzi do
depresji,
> refleksji , poczucia osamotnienia (mąż w pracy) kobieta powinna
pracować, COŚ
> robic poza dziećmi, co dodałoby jej energii, a maż nie powinien
całymi dniami
> pracowac..

Za siedzenie w domu pieniędzy nie dostanie...
Kto nie ma miedzi, na dupie siedzi...(dotyczy ostatniej linijki, z
resztą wypowiedzi się zgadzam)

[wegatka]

wiktorka_24 napisała:


> ale większośc to prowadzi do depresji,
> refleksji

A ta refleksja to coś strasznego?

> kobieta powinna pracować, COŚ
> robic poza dziećmi,

To robienie dzieci w samotności to się raczej nikomu nie udaje.

[indianerka]

Ja tak siedzę już kolejny rok i kiedyś czułam się tak jak Ty ale
zmieniłam to i teraz chodzę na kursy i szykuję się do pójścia do
pracy. Dzieci mają już 5 i 6,5 roku więc je odchowaliśmy (mój mąż
trochę mniej bo za granicą pracuje ale nadrabia chłopina jak tylko
może). Zacznij robić coś dla siebie, nie wiem, maluj, znajdź pracę
dodatkową którą mogłabyś robić w domu. Rób wszystko, co sprawia Ci
przyjemność. Nie nakręcaj się "O jaka ja nieszczęśliwa" bo w końcu w
to uwierzysz i rodzinę szlag trafi. Bądź dobrej myśli i nie rezygnuj
ze swoich marzeń... Kochaj swego chłopa bo przecież pracuje i nie
robi tego tylko dla siebie ale dla Was.
-------------------
Dobra rada: Jak masz chore dziecko i nie możesz wychodzić na dwór to
zróbcie dla Taty jakąś niespodziankę, np: upieczcie ciasto w
kształcie serca albo zróbcie książkę o waszej rodzinie (wklej
najfajniejsze zdjęcia na których jesteście uśmiechnięci itp.) i
pokażcie ją tacie jak wróci z pracy, niech się ucieszy, że o nim
myślicie, gdy jest w pracy - to wzmacnia rodzinę.
Powodzenia i głowa do góry - uśmiechnij się, nie ma to jak piękny
uśmiech na twarzy osoby którą kochasz...

[nasyceni]

na poczatek zacznij moze od jakiegos aerobicu 2 razy w tyg. lub
kursu,wyrwiesz sie troche miedzy ludzi i od razu poczujesz sie lepiej
(jesli masz oczywiscie mozliwosc)

[kropkacom]

Radzicie kobiecie żeby wyszła z domu i ok. Tylko że tak jak pisze mąż jest cały
dzień w pracy (niestety są takie zawody gdzie nie da się pracować inaczej).
Gdyby wracał wcześniej pewnie miała by okazje coś tylko dla siebie zrobić. Może
nie ma tez babć które by ją odciążyły.

[indianerka]

kropkacom napisała:

> Radzicie kobiecie żeby wyszła z domu i ok. Tylko że tak jak pisze
mąż jest cały
> dzień w pracy (niestety są takie zawody gdzie nie da się pracować
inaczej).
> Gdyby wracał wcześniej pewnie miała by okazje coś tylko dla siebie
zrobić. Może
> nie ma tez babć które by ją odciążyły.


Ja najbliższą babcię mam 300km od domu i na nikim nie mogłam polegać.
Koleżanki jednym dzieckiem na godzinkę od czasu do czasu to by się
zajęły ale ja mam dwójkę i każda zawsze miała wymówkę (ze strachu
pewnie i niewiedzy). Wtedy znalazłam sobie inne koleżanki, takie
które też mają dzieci i problem sam się rozwiązał. Raz ja pilnowałam
a raz one. Zawsze można wybrnąć... tylko trzeba chcieć...
Teraz te, które wtedy dzieci nie miały już je mają i same potrzebują
pomocy... i nawet tel. do mnie znalazły...
---------------------------------------------
Przyszła koza do woza...(ja już mieszkam w innym mieście...)

[asik_piotrusia]

ja też sedzę w domu i mam już tego dość.Poszłabym do pracy,ale on
się nie zgadza.Nikt obcy nie będzie wychowywał jego dziecka.A ja mam
dość bycia uzależnioną od jego kasy..

Kupił cię na targu nieowolników?

[sir.vimes]

Poszłabym do pracy,ale on
> się nie zgadza.

A jakim cudem on ci na coś pozwala/zabrania? Niepełnoletnia jesteś?

"Nikt obcy nie będzie wychowywał jego dziecka."

Chce - niech rzuci pracę i zajmie się dzieckiem sam.

[asik_piotrusia]

Nie!!ale mąż więcej zarabia, ma bezpieczniejszą pracę..u mnie sama
niepewność.

[anna-pia]

asik_piotrusia napisała:

> ja też sedzę w domu i mam już tego dość.Poszłabym do pracy,ale on
> się nie zgadza.Nikt obcy nie będzie wychowywał jego dziecka.A ja mam
> dość bycia uzależnioną od jego kasy..

Czyli nie pozwoli też na posłanie dziecka do szkoły? I co, będziesz je sama
uczyła czy on będzie uczył? Przecież to paranoja.

[wiktorka_24]

I Ty go jeszcze nie pogoniłaś?!?! W głowie mi sie nie mieszczą takie syt, zeby
mąż na coś się nie zgodził i mnie uwalił w domu! Co Ty niewolnica Izaura? Jeśli
nie zgadza się na opiekunkę to niech JEGO dziecko on sam wychowuje i zrezygnuje
z pracy? Nie bedzie tyle kasy? Niech ją wyczaruje, skroro takie zasady
wymyśla... Sama jestes sobie winna, że mu ulegasz. Trzeba się postawic!

[kali_pso]

No cóż...pan płaci, pan wymagaP

[majmajka]

Czlowiek jest istota stadna i przebywanie tylko z kims kto siega Ci do brzucha moze doprowadzic do powaznej zalamki. Ja tez dlugo siedzialam i myslalam, ze zwariuje, dlatego rozumie Cie doskonale. Teraz jest tak, ze ciesze sie , ze maz wybywa do pracy, bo mam totalny luz. Masz jakies kumpele? Moze na kilka godzin ktos do opieki nad dziecmi sie znajdzie? Wyszlabys wtedy sama, aerobic dobra sprawa. Zazwyczaj sa tam osoby, ktore sa dorosle i mozna pogadac, mozna rowniez zaprzyjaznic sie. Tylko nie poddawaj sie calej tej sytuacji, bo bedziesz warczec na dzieci bez powodu, a one sa przeciez zupelnie niewinne calej tej sytuacji.

[mim288]

Może idź do pracy. Jak pobędziesz "między ludźmi" to odewwiesz się
od dzieci, jak przyniesiesz trochę kasy, może mąż będzie mógł
zwolnić tempo.

Dziewczyny!!!

[nisar]

Ale jej doskwiera brak wspólnego czasu z mężem. Na to wychodzenie na
aerobik nie pomoże, niestety.

[majmajka]

Jak pojdzie i sie porzadnie wypoci to nie bedzie miala czasu tesknic

[deela]

i wlasnie dlatego nigdy bym sie na taka sytuacje nie zgodzila, nie przewiduje w
zyciu mozliwosci zebym ja siedziala w domu a maz sie zarzynal zeby nas utrzymac,
ja tez mam dwie zdrowe raczki a utrzymanie rodziny to nasza wspolna
odpowiedzialnosc a siedzenie w domu z dzieckiem kosztem zycia malzenskiego?
NEVER

[anyaa77]

Mąż jest cały dzień w pracy, bo ona jest cały dzień w domu- może
jakby pracowali oboje to paradoksalnie mieliby więcej czasu dla
siebie. W dzisiejszych czasach trzeba się nieźle natyrać aby
utrzymać 4 osobową rodzinę.

[polla10]

> i wlasnie dlatego nigdy bym sie na taka sytuacje nie zgodzila, nie
przewiduje w
> zyciu mozliwosci zebym ja siedziala w domu a maz sie zarzynal zeby
nas utrzymac

deela nigdy nie mów nigdy. ja też kiedys myślałam tak jak ty że za
nic w świecie nie będe na utzrymaniu męża a jestem juz od 4lat a
wiesz dlaczego bo moje zarobione pieniążki szły w całości na
opiekunke do dziecka więc i tak byłam jakby na utrzymaniu męża.
zarabiałam 1000zl i równe 1000 brała opiekunka, widzisz jakis sens w
pracy mojej???

polla10

[deela]

po pierwsze nie mowie o takiej sytuacji, tylko o sytuacji gdy maz tyra jak dziki
a ja siedze w domu, zero zycia malzenskiego? to co to za malzenstwo?????
> wiesz dlaczego bo moje zarobione pieniążki szły w całości na
> opiekunke do dziecka więc i tak byłam jakby na utrzymaniu męża.
> zarabiałam 1000zl i równe 1000 brała opiekunka, widzisz jakis sens w
> pracy mojej???
istnieja zlobki, jedyne 200 zł m-cznie, mnie tez na opiekunke nie stac bo po
oplaceniu opiekunki i dojazdow do pracy nie zostalo by mi w reku praktycznie nic

[polla10]

> istnieja zlobki, jedyne 200 zł m-cznie,

tylko że nie każdy akceptuje żłobki ja jestem z tych co omijaja je
szerokim łukiem. Teraz mały chodzi do przedszkola faktycznie jedyne
250zł ale nie wyobrażam sobie zostawiania go na 10h dziennie, więc i
tak musiałabym miec opiekunke żeby go odbierała o 13 tak jak robie
to teraz. Nie mówiąc o chorobach kiedy ktoś musi być czyli
opiekunka. Wiem że dla chcącego nic trudnego jednak ja wybrałam
opcje "na utrzymaniu męża"

[deela]

> tylko że nie każdy akceptuje żłobki ja jestem z tych co omijaja je
> szerokim łukiem
dlaczego?

[indianerka]

istnieja zlobki, jedyne 200 zł m-cznie, mnie tez na opiekunke nie
stac

[deela]

yyy pierwszy lepszy pantwowy zlobek w warszawie stawka dzienna 9 zl + komitet
chyba 15 zl?

[indianerka]

Ja do Wawy mam 500km, nie opłacałoby mi się ich wozić...
Hi Hi Hi

[przeciwcialo]

Żłobek to 200 samo czesne. Trzeba doliczyc jeszcze jedzenie i inne
składki.
Ale to tak na boku.

[maga785]

A ja właśnie chodzę do pracy na pół etatu i zarabiam właściwie na nianie i nie
żałuję.Sytuacja jeszcze 4 mce temu wyglądała podobnie jak u autorki
wątku.Organizowanie sobie czasu nie pomagało bo zawodowo dalej stałam w miejscu
a mój M szedł do przodu.
Teraz zarabiam na nianię ale za kilka miesięcy będę zarabiać więcej!Siedząc z
dzieckiem w domu nie zdobędę doświadczenia które kwalifikowałoby mnie do
podwyżkiMój M obecnie mniej pracuje.Mamy więcej tematów do rozmów, bo to co
teraz oboje robimy pokrywa się.Jest super
Pozdrawiam
Marta

[wiktorka_24]

Polla, widzę sens! Chociażby dla mnie wazne by było wyjście z domu, przebywanie
wśród ludzi, a nie jak bym siedziała zdołowana i bym była panią domu

[sylwiawkk]

o co wam chodzi z tym siedzeniem w domu
a kto wam broni pójść do kolezanki [co nie pracuje] na kawe albo do
sąsiadki
nie uwierze że jedynym kontaktem w waszym świecie jest net
i tylko tu macie z kim pogadać
ja to co innego nie mam telewizora siedze za granica nie bardzo znam
jeżyk wiec pozostaje mi garstka polskich znajomych co są wiecznie
zajęci i nie maja tyle czasu co ja
ale przecież wy możecie wyjść do parku[ja go tu nie mam] porozmawiać
chwilke z pania na poczcie czy w sklepie
nie macie pojecia jak mi tego brakuje
ja musze umawiac sie z kolezankami czasem kilka dni na przód aby
miały czas i one też niby siedza w domu z dziecmi

głowa do góry dziecko w wózek i na miasto ,do parku, czy sąsiadki na
kawke

[lola211]

> ale przecież wy możecie wyjść do parku[ja go tu nie mam]
porozmawiać
> chwilke z pania na poczcie czy w sklepie

Eee.. ze co? Pogawedki uskuteczniac z panienka z okienka? serio cos
takiego praktykujecie? Po co gadac z obcymi i o czym w ogole?

[indianerka]

zarabiałam 1000zl i równe 1000 brała opiekunka, widzisz jakis sens w
pracy mojej???

Właśnie dlatego ja szukam pracy od poniedz. do piątku do 16.00
(przedszkole)
I ciężko taką znaleźć...

[maga785]

Ja widzę bo sama cała pensję oddaje niani.Nawet nie mam na przysłowiowe
wacikiJednak nie stoję w miejscu.Za kilka miesięcy będę mieć podwyżkę więc
będzie na wacikiPracuje od 8-16DO końca kwietnia pracowałam na pół
etatu.Często pracuję w domu.Mam bardzo elastyczny czas pracy.Da sie taką pracę
znaleźć)
Pozdrawiam
Marta

[sylwiawkk]

ja też siedze cały dzień z dziećmi w domu i jak mąż wraca to gadam
jak najeta bo mi brakuje dorosłej osoby do pogaduszek
ale wiem co czujesz bo mój też z tych co to na pytania odpowiadaja :
nie, nie wiem, tak kochanie masz racje
tylko że my nie mamy problemów małżeńskich

[leokadia206]

wiem cos na ten temat, siedze z mlodym 1,5 roku. Tez choruje ale
znalazlam opiekunke dochadzaca, chodze na zakupy, na silownie, na
aerobic, na spotkania z kumpelami. I nie musze non stop z nim
siedziec
a niebawem chyba jednak do pracy sie wybieram...

[rene1311]

ja tak siedzę juź prawie 4 lata z dwójką dzieci i mam dość.Zaczyna to być bardzo
niezdrowe, zarówno dla mnie jak i dla dzieci, dla mojej rodziny.Ciągle chodzę
przybita, zła, zmęczona i znudzona całą tą sytuacją.Zero radości.Teraz pojawia
się światełko w tunelu bo młodsza ma iść do przedszkola niedługo, ale ciężko
znów znaleść prace po tak długim okresie bycia poza rynkiem pracy, no i z dwóją
dzieci.Ja nie mam nikogo do pomocy, babcie mieszkają daleko, mąż pracuje.Teraz
ciągle dopadają nas choróbska i mam dość, czasami się zdarza że przez tydzień w
ogóle nie wychodze z domu bo nie mam jak.Jak szybko nie znajde pracy to
zwariuje.Internet to teraz moje jedyne okno na świat.

Mąż powinien być partnerem!

[wiktorka_24]

Oczy mi się robią wiekie ze zdziwienia po przeczytaniu Waszych postów! Mamy 21
wiek! A ja czytam o siedzeniu w domu kobiet, których jedynym oknem na świat jest
net lub tv. Zła jestem, gdy czytam takie teksty! Zła okropnie! Myślę, że w wielu
prypadkach kobiety są same sobie winne. Nie potrafią się postawić, zgadzają
sięna rolę kury domowej, mąż pracuje całymi dniami i często nie ma później
szacunku do żony-utrzymanki. Albo więzi w domu pod pretekstem: mojego dziecka
nikt obcy nie będzie wychowywał! Coza bzdury! Lepsza matka zmęczona, bez radości
i energii, prawda? To jest lepsze dla dziecka? Czy matka, która realizuje się
zawodowo, jest szczęśliwa i to szczęście odbija się na dziecku? Ja znam mnóstwo
kobiet, które po macierzńskim wracają do pracy! Ja sobie nie wyobrażam siedziec
w domu, dopóki dziecko nie pojdzie do przedszkola. Zwariowałabym bez pracy,
kontaktu z ludźmi! I nigdy bym się na to nie zgodziła. Moja siostra ma 2córki,
jedna miala 7mcy jak wrócila do pracy, druga 5. Ma świetną opiekunkę i jest
spełnioną mamą. Moja Mama zawsze pracowala i zawsze miałam z nią świetny
kontakt. Nie ilość czasu się liczy, jaką spędza się z dzieckiem lecz JAKOSC tego
czasu. Jak cytam takie teksty, odechciewa mi się dzeci i rodziny Trzeba
mysleć o takich sprawach przed poczęciem dziecka. O tym czy bedzie nas stać na
opiekunkę, na pomoc, czy nie będę tylko siedzieć w domu. Nie wyobrażam sobie
inaczej.

[polla10]

wiktorka_24 dopoki ktos nie znajdzie się w jakiejs sytuacji niech
lepiej sie nie mądruje na temat czegos czego nie zna. Ja myślałam
tak samo jak Ty że ostatnia rzecza bedzie siedzenie w domu z
dzieckiem i miałam wtedy takie samo pojecie jak Ty teraz. tym
bardziej ze dosyc młodo zostałam mama i jakoś siedzenie w domu mnie
nie pociągało. No ale znalazlam sie w takiej sytuacji i zmienilam
zdanie. ja probowalam pracowac nawet kiedy nie oplacalo sie wcale a
nawet musiałam dopłacac opiekunce, bo to nie o pieniadze chodzi.
stac nas jest na wychowanie dziecka z moja praca czy bez niej. kiedy
poszlam pierwszy raz do pracy przeplakalam caly dzien ze nie moge
teraz byc z synkiem ze poszlabym z nim tu i tam. Nie mialam pewnosci
czy opiekunka w ogole wychodzi z moim dzieckiem na dwor czy oglada
tv tego nikt nigdy nie wie. w koncu zazwyczaj to obca osoba. nie
poszlam do tej pracy na drugi dzien, no bo czy jest sens tak sie
katowac kiedy i tak wychodzilam na tym z minusem w portfelu??!!
Druga praca ta za 1000zl byla oki pracowalam trzy miesiace wiecej
nie wytzrymalam i teraz z perspektywy czasu uwazam ze to byly
stracone trzy miesiace bo nie byly spedzone z moim synkiem. Wcale
nie jestem nadopiekuncza mamuska, teraz synek chodzi do przedszkola
a ja na spokojnie chodze po niego kiedy chce a nie z jezykiem na
brodzie wpadam zeby zdazyc odebrac przed zamknieciem proszac sie
jeszcze nie raz nie dwa szefa zeby jednak puscil mnie bez nadgodzin.
po powrocie do domu jeszcze gotowanie opiekunce i dziecku na drugi
dzien no a gdzie sila i checi na zabawe z dzieckiem, tak ma wygladac
spelniona mama szczesliwa??dziekuje bardzo za takie wspaniale zycie.
ja to przezylam wiec smialo moge juz cos na ten temat powiedziec.

[kali_pso]

Nie oszukujmy się:

Ty po prostu NIE MUSISZ pracować i stąd te wszystkie wzniosłe myśli
na temat ile to tracą dzieci na braku mamy w domu.
Gdybyś musiała pracować, nawet za te 1000 zł( w przypadku dziecka
chodzącego do przedszkola, coś jednak zostaje w kieszeni)
znalazłabyś dobre strony takiej sytuacji, jestem tego pewnaPPPPPPPP

[wiktorka_24]

Ok, to Twoja decyzja. Ja sobie nie wyobrażam nie zarabiać własnej kasy i być
zależną od męża. mnie też sie wydaje, że matki, które mówia , że lepiej dla
dziecka jak matka jest cały czas w domu, to matki, którym nie chce się pracować
lub nie muszą. Znam takie. jakoś znam mnóstwo, ktore pracują, np moja siostra i
jej znajome i są fajnymi matkami, a dziecko usamodzielnia sie i nie jest
przyzwyczajone, że matka jest tylko dla niego.

[joanna666]

Znajoma w "rekordowym" miesiącu wydała na leki dla dwójki dzieci chodzących do
przedszkola 1200 zł. To było kilka lat temu. W przeliczeniu na dzisiejsze
pieniądze - około 2000 zł. To było więcej niż zarabiała...
Dzieci chorowały i chorują nadal (już chodzą do szkoły).
Więc nie zawsze pójście do pracy = poprawa sytuacji finansowej niestety...

[maga785]

Jednak dzieci sie kiedyś wychorują...
A co zrobi mama z długa przerwą w pracy jak mąż od niej odejdzie lub poważnie
sie rozchoruje?Zostanie po prostu z ręką w nocniku!

[joanna666]

W najgorszym wypadku (jak już ten mąż ją opuści pójdzie do badziewnej pracy,
jakiej teraz dużo (choćby Mc Donald's - zarobki wyższe, niż np.
"wyemancypowanej" pani nauczycielki, która uważa się za niezależną finansowo
(jest parę takich w tym wątku). Po jakimś czasie, jeżeli ma głowę na karku -
awansuje, pójdzie na studia/inaczej uzupełni kwalifikacje, zmieni pracę - i
będzie OK. Znam kilka takich przypadków, to nie fikcja literacka...

[gabi071984]

nie wiem ile masz lat ale ja 24 i od 5 lat siedzę z dzieckiem sama w domu,miałam
iść do pracy i zaszłam w ciąże to postanowiłam coś zarobić w internecie narazie
zaczynam ale nie spodziewałam się że zajde aż tak daleko.Utworzyłam stronę
internetową wejdz możesz pooglądać www.gabi071984.pl.tl i weszłam w
program partnerski sprzedaż książek o tutaj
www.pp.zlotemysli.pl/gabi071984.php
weszłam w to w zeszłym miesiącu to narazie działam. acha co strony to bardzo
łatwe i darmowe i nie musisz znać języka html.a jak będziesz mieć strone to
możesz wejść w inne progrmy partnerskie,wstawić adsense reklamy i różne inne
rzeczy.zapisałam się też do wypełniania ankiet ale to jest mały dochód mam
dopiero 4zł acha w tym programie www.pp.zlotemysli.pl/gabi071984.php w
tym miesiącu dają na start 15zł fajnie bo w tamtym miesiącu tego nie było jakbyś
miała pytania to na mojej stronie w kontakcie napisz mogę ci pomóc.

To nie jest dobra sytuacja!

[zebra12]

Nie można być uzależnionym tak całkowicie od męża. Znam wiele przypadków, gdy
mąż obracając się w wielkim świecie znalazł sobie równie obrotną kochankę...
Potem rozwód i żonka na lodzie - bez pracy, bez doświadczenia...
A już w ogóle nie rozumiem zabraniania pójścia do pracy!!!!!!!!!!
To jakiś szok! Czyli ma w domu służącą i nianię...
Tylko wkrótce zapragnie odmiany...

[cesarus]

jak mąż chce znaleźć kochankę, to znajdzie ją bez związku z tym, co żona robi...
Nie żyjemy w ciemnogrodzie i jeśli decyzja o pozostaniu przez żonę w domu jest decyzją wspólną, to dlaczego ma być ona (żona) potępiana? Ja byłam w domu z pierwszym dzieckiem 2,5 roku i bardzo miło to wspominam. Miałam czas na wszystko, nie żyłam w ciągłym biegu, mogłam pozwolić sobie na małe i większe przyjemności, na co dzisiaj pracując nie mogę sobie pozwolić. I prawdę mówiąc tęsknię za tym czasem, kiedy wypoczęta jechałam odebrać synka z przedszkola i mieliśmy wtedy dla siebie mnóstwo czasu... Dzisiaj jadę szybko z pracy do przedszkola żeby zdążyć, na zakupy, po drodze jeszcze jakieś pilne sprawy, wracam do domu, obiad, ogarnięcie domu i padam. Dziecko tylko się przygląda i zajmuje się sobą. A tata? Pracuje tak samo dużo jak wtedy, gdy ja nie pracowałam, bo niby co ma zrobić? Ma powiedzieć szefowi, że żona pracuje i musi wracać wcześniej? Niestety, niektóre stanowiska nie pozwalają na komfort wychodzenia do domu o godz. 16...

[polla10]

cesarus zgadzam sie z Toba całkowicie. przynajmniej nie owijasz w
bawelne jak ci super ekstra teraz kiedy pracujesz, tylko piszesz jak
jest naprawde. mialas opcje i siedzenie w domu i pracowanie.
Z tym zostawianiem żon lepiej trafic nie mogłaś, popieram w
100procentach twoja wypowiedz

[eskalacja_patosu]

Tak, tak. Tak ciężko uwierzyć, że inne kobiety POTRAFIĄ sobie
poradzić i są szczęśliwe jako kobiety i matki chodząc do pracy? To,
że Ty nie potrafisz, to Tylko i wyłącznie Twój ból i nie projektuj
tego na inne kobiety.

[przeciwcialo]

Taki układ musi pasowac i kobiecie i mężczyźnie. Jesli to kwestia 3-
4 lat aby podchowac dziecko do czasu przedszkola to nie widze
problemu.
Trzeba brac pod uwage wiele rzeczy i wybrac najlepsze rozwiazanie.

[agatelek2]

Ja tak miałam przez ponad trzy lata-powiedziałam dość-pracuję od ponad pół roku
,czuję się świetnie a i naszemu małżeństwu zrobiło to dobrze

[wiktorka_24]

Moja siostra od razu powiedziała: po macierzyńskim wraca do pracy! Bo chce
pracować , nie chce siedziec tylko w domu i wszystko miało być pod to zaplanowane.

[polla10]

ja znam tez takich ludzi co mówią nie wyobrazam sobie siedzenia z
dzieckiem w domu wole nawet dopłacać na opiekunke byle tylko nie
zostawac w domu. Czy takie osoby boja sie dzieci, ze za nic w
świecie nie siedziałayby w domu czy one po prostu nigdy nie powinny
zostac matkami...

[kali_pso]

polla10 napisała:

> ja znam tez takich ludzi co mówią nie wyobrazam sobie siedzenia z
> dzieckiem w domu wole nawet dopłacać na opiekunke byle tylko nie
> zostawac w domu.

Same dziwy, panie dobrodzieju......

Czy takie osoby boja sie dzieci, ze za nic w
> świecie nie siedziałayby w domu czy one po prostu nigdy nie
powinny
> zostac matkami...

No pewnie, że nie powinny, zabrać im te dzieci i oddać na wychowanie
tym mamusiom, które uważają, że praca to największe zło tego świata
i kobieta-matka absolutnie nie może dobrze się w niej czuć.
A jesli chodzi do pracy i do tego z uśmiechem na ustach to pewnie
jakaś pokręcona emocjonalnie, wyrodna i w ogóle wyemncypowana za
bardzoP

[wiktorka_24]

Kali, zgadzam się z Tobą całkowicie
Polla, czy uważasz , że matka , która ma potrzebę pracowania, zajęcia innego niż
tylko dziecko i dom, nie powinna mieć dzieci? Jesli tak, to czuję się, jakbym
żyła w innej epoce! Znam mnóstwo matek, które pracują, a jakoś nie są gorszymi
matkami. Czasem wręcz lepszymi, gdyż są zadowolone, mają więcej energii w sobie.
Znam matki, które nie pracują, cały dzien siedzą w domu, są nerwowe w stosunku
do dzieci, psychicznie zmęczone rutyną, tym, ze tylko w ich życiu jest
dziecko-dom- spacer. To jest wg Ciebie lepsze ? Ciekawa teoria...

[polla10]

ja wcale nie twierdze ze matki pracujace sa gorsze, musisz mi
przypomniec gdzie to napisalam bo jakos skojarzyc nie moge.
uwazam ze kazdy powinien robic to co uwaza za sluszne praca prosze
bardzo jesli tylko przy tym nie zaniedbuje dziecka to ja nawet
podziwiam bo sama pracowalam i jakos energia nie tryskalam nie
mowiac o zadowoleniu po 10h spedzonych poza domem.
Moglam isc do pracy w kazdym momencie siedzenia w domu ale nie
poszlam juz dwa razy sie sparzylam a musze ci powiedziec ze praca
naprawde byla fajna w biurze przed komputerem w bardzo mlodej
ekipie, po prostu miod cud...
aha i na pewno nie jestem zmeczona rutyna mam czas na wszystko czego
zapragne na spokojny basen z synkiem itd. itd. a zycie to nie bajka
wiec porownanie dziecko-dom-spacer jest w tym akurat najlepsze.

[purpurowa_komnata]

> aha i na pewno nie jestem zmeczona rutyna mam czas na wszystko
czego
> zapragne na spokojny basen z synkiem itd. itd. a zycie to nie
bajka
> wiec porownanie dziecko-dom-spacer jest w tym akurat najlepsze.
Właśnie dlatego nie pracujesz zawodowo. Trudno nie męczyć się w
pracy-tam nie ma się raczej co spodziewać wypoczynku.Reasumując nie
pracujesz zawodowo bo nie chcesz pracować-taki model wybrałaś i
Twoje prawo. Skoro to Ci odpowiada to wszystko w najlepszym
porządku.

[joanna666]

Wiktorka, a co na przykład zrobisz, gdy trafi Ci się często chorujące dziecko?
Też wrócisz do pracy, gdy będzie np. 3 tygodnie chore? Gdzie je wtedy umieścisz?
W żłobku? Czy może w szpitalu? (samo, bez mamy - w końcu są pielęgniarki i
salowe, zajmą się
Trzeba oczywiście przewidzieć wszystko przed urodzeniem się dziecka - czy będzie
nas stać na nie, chłe chłe... (która z nas wie, czy w ciągu najbliższych 20 lat
nie straci pracy albo co gorsze zdrowia? Pewnie tylko Ty, Wiktorko jesteś taka
naiwna... Bo ja już nie, jak byłam 20 lat młodsza, to tak myślałam.)
Poczytaj na innych forach - są dzieci, które w przedszkolu czy żłobku NA CAŁY
ROK są obecne miesiąc lub dwa... Tak może wyglądać pierwszy okres przebywania
wśród dzieci . Choć wcale nie musi ofkors.
Wtedy pracować się NIE DA. Po prostu nie ma takiej opcji, żeby być na zwolnieniu
na opiekę przez większa część roku. Opiekunka też nie zawsze wchodzi w rachubę
(koszty, albo np. czy znajdzie się taka, która będzie podawała leki np. co 3
godziny - mamy wielu alergików tak mają).
Autorko wątku - teraz jest wiosna. Staraj się ja najwięcej przebywać na placach
zabaw. Dobrze dziewczyny Ci radzą, że może uda Ci się znaleźć koleżanki, z
którymi wymienicie się opieką nad dziećmi.
Jeżeli nie pracujesz, to inwestuj w wiedzę. Jeżeli masz możliwość - zrób np.
studia podyplomowe czy kurs. Jeżeli absolutnie nie uda Ci się wygospodarować
czasu czy pieniędzy, masz internet - pół godziny dziennie nauki języka obcego
(regularnie) będzie dobrym rozwiązaniem.

wiktorko

[malwisienia]

zauważyłam, że ciągle matki-polki próbują ci wmówić że jak sama urodzisz to
zmienisz zdanie itp.; nie słuchaj tego, jeżeli przypadkiem mózg ci przy porodzie
nie wypłynie (co się niektórym niekiedy przytrafia) to na pewno będzie tak jak
zaplanowałaś, najgłupsze są teksty:po co takim matkom dziecko? otóż drogie panie
dziecko to nie laleczka, którą można karmić przewijać i lulać, tylko nowy
człowiek, któremu dajemy życie; i to jest właśnie główny sens posiadania dzieci,
a nie sprawienie sobie zabawki, w celu zrealizowania marzeń z dzieciństwa z
czasów zabawy lalkami

[szla12345]

to juz chyba nastepuje z czasem zmeczenie materii. oczywiscie ze
mozesz czuc sie zaniepokojona, nie masz wlasnych przezyc zwizanych z
praca i caly czas tylko dom i dzieci a maz przychodzi z pracy,
przebywa tam z wieloma osobami i pewnie rozmawiaz niejedna osoba.
nie czuje tego co ty. jestes obciazana monotonia i powinniscie oboje
o tym porozmawiac i zadbac o twoje samopoczucie. tak naprawde
pracujesz w domu, zajmujesz sie dziecmii je wychowujesz. nie mozesz
miec do siebie pretensji bo robisz to co powiinas. maz jednak musi
wiedziec ze potrzebujesz rowniez jakiejs odskoczni chociaz na
chwile. trudno ewnie jest wam rozmawiac i znalezc temat bo na
pytanie co dzisiaj robilac odpowiesz bylam w domu z dziecmi co brzmi
jakbys nic nie robila, a pewnie mialas wcale nie malo zajec. zycze
wytrwalosci i powodzenia.

[mathiola]

rozumiem cię.
Ja też męża widuję głównie wieczorami, przez jakieś dwie - trzy
godziny. Też siedzę z dziećmi całe dnie.
Takie czasy....
Dzieci niedługo będą mówić do niego wujku?
Z tymże ja mogę liczyć na pomoc mamy, siostry.... wyskakuję gdzieś
często, spotykam się z ludźmi, staram się o siebie jakoś zadbać,
zewnętrznie, wewnętrznie... To nie pomoże na niemanie męża ale
zawsze człowieka trochę odstresuje

wspolczuje.

[18_lipcowa1]

[rita75]

> dziewczyny czy to normalne, ze siedzę "w domu całymi dniami" a maz
całymi
> dniami w pracy

no wiesz, ktos musi pracowac calymi dniami, by w domu mogl siedziec
ktos...to calkowicie normalne

[maniusza]

dokładnie tak. to samonapędzające się błędne koło - skoro Ty nie
pracujesz to ktoś musi na dom zarobic więc on haruje całymi dniami..
współczuję ale raczej mężowi. Przede wszystkim - braku kontaktu z
dzieckiem..

[joanna666]

W bardzo wielu zawodach nie ma aktualnie i raczej nie będzie opcji pracy 8
godzin. Więc pójście do pracy żony tu nic niestety nie zmieni na korzyść.

[mamadacja]

Zbyt pochopnie oceniacie sytuację, w której mąż jest cały dzień poza domem. My
tak mamy - mąż od rana do wieczora w robocie, i to nie dlatego żeby zarobić na
mój etat domowy - ale pracodawca tego wymaga. Jesteśmy oboje w sytuacji, w
której czekamy na zdobycie uprawnień zawodowych i do tego czasu nie mamy jak
stawiać warunków Ja poza wychowywaniem dzieci pracuję w domu, wieczorami ale
cieszę się, że mam wizję, że za kilka lat będziemy mogli zwolnić Nie zawsze,
choć zdarza się oczywiście zła pasożytnicza żona leni się w domu a biedaczek
charuje na jej widzimisię

[ru-da]

poothmama - łączę się z Tobą w bólu Mój facet też całymi dniami w pracy, i
nie dlatego że musi, ale dlatego że lubi pracować. W moim przypadku wydaje mi
się, że mąż bierze więcej pracy żeby "uciec" z domu, unikać obowiązków przy
dziecku, potem ma wymówkę że bardzo zmęczony.
Ja poradziłam sobie tak: poszłam na pół etatu do pracy. W pracy odpoczywam,
jestem szczęśliwa, robię coś innego niż zwykłe, codzienne obowiązki. Dziecko w
tych godzinach jest z ojcem.