Tata super-nianią

[leo-07]

Rola tatusia sprowadza się zwykle do popychacza wózka, gapia, albo
asystenta, który podaje obsługującej niemowlaka żonie waciki,
chusteczki, pieluchę. To kobiety - strażniczki bezpieczeństwa
maleństwa - ustalają zasady opieki nad dzieckiem. I to zwykle same
kobiety eliminują z wychowania dziecka mężczyznę. A on, chcąc być
ojcem, powinien o to powalczyć – uważa Dorota Zawadzka, telewizyjna
Superniania.

www.charaktery.eu/artykuly/Rodzina/209/Tata-super-niania/
co wy mamy o tym myślicie????

[e_r_i_n]

Sie zgadzam. Ile chocby na tym forum postow, ze sie ktoras mamusia
boi zostawic dzidziusia z tata?
Tata ma zasuwac na 4 etaty, zeby mama mogla byc z dzidziusiem w domu
tak dlugo, jak potrzebuje. Bo MAMA jest najwazniejsza.

[sir.vimes]

"Po narodzinach dziecka do domu zjeżdża istna „armia zbawienia”, a w jej
szeregach: matka matki dziecka, teściowa, siostry, ciotki, koleżanki. Wszystkie
chcą wesprzeć młodą mamę i pomóc przy dziecku. W swojej książce zachęcam ojców,
żeby nie poddawali się bezwolnie temu najazdowi."

z tym się nie zgadzam. Pomoc i porada babci, siostry, dziadka się przydaje i
tacie i mamie.

[bsl]

super niania nie jest moją idolką , ale z tą wypowiedzią się
zgadzam

[tina1000]

Tez sie zgadzam z superniania!

Ale na szczescie ja nie moge narzekac na meza Od samego poczatku
zajmowal sie synkiem, przewijal, usypial, kapal, bawil sie, itp. To
on zmienil pieluche z pierwsza kupa w szpitalu i jako drugi (zaraz
po mojej mamie) wykapal w domu. Do tej pory tak jest. Moge spokojnie
wyjsc z domu i nie martwie sie, ze sobie nie poradzi czy nie
dopilnuje.
Pewnie wiele zalezy od samego mezczyzny ale duzo tez od swobody i
zaufania jakim sie go obdarzy. Na poczatku moja mam dokladnie
przygladala sie wszystkiemu co maz robil przy dziecku. Niby to
przypadkiem, zawsze znajdowala sie w pokoju podczas gdy go
przebieral itp. strasznie mnie to denerwowalo. Widzialam, ze go
kontroluje bo boi sie, ze cos zrobi nie tak. I maz tez to wyczuwal.
W koncu zaczal sie wycofywac gdy widzial, ze mama nadchodzi.
Powiedzialam mamie, zeby dala spokoj, bo to ojciec i swietnie sobie
radzi. No i odpuscila. Teraz sie nie moze nadziwic, ze jest takim
fajnym tatusiem pewnie dlatego, ze sama ze strony mojego taty
nie mogla liczyc na pomoc przy dzieciach...

[lila1974]

A ja się zgadzam.
Dość ciężko nam było przegadać wszystkie kobity w mojej rodzinie, że
damy radę sami, a jak nie damy to poprosimy o pomoc - kuzynki
zgodnym chorem stwierdziły, że po porodzie MUSZĘ przenieść się do
mamy. Zszarpały mojemu mężowi sporo nerwów - on byl pewien, że da
radę, a przynajmniej chciał spróbować, czy da

Dał!

[zebra51]

Nie przewijaj, bo połamiesz!!
Nie karm, bo zadławisz!!
Nie kąp, bo utopisz!!

Takich dobrych rad udzielaly na zmianę teściowa i zona naszego
znajomego, po urodzeniu córki. W końcu gośc wycofał się zupelnie i
jego rola w wychowywaniu niemowlęcia ograniczyla sie do przynoszenia
wanienki z wodą do kąpieli (kapiel teściowa+matka ofkors) a i tak
dostawał non stop zrypki, ze woda za ciepla, lub za zimna...

Sama pamietam, jak jeszcze w szpitalu moja matka przeżyła szok
widząc mojego męża przewijającego synka.

To on kąpał, przewijał i ubierał na początku, ja niestety nie bylam
w stanie po cc.

[kropkacom]

Myślę że najlepiej jest wiedzieć że na pomoc rodziny można w razie czego liczyć
ale nie być nią zarzuconym na siłę. Ja po porodzie miałam pomoc mojej mamy.
Jestem jej wdzięczna zwłaszcza za pierwsze dni. Teraz jednak myślę że wolałabym
potem być zdana sama na siebie. A tak ona mnie we wszystkim wyręczała bo
wiedziała lepiej. A mój mąż też wszystko od zawsze umiał i chciał przy dzieciach
robić. Jedynie z wynajdywaniem odpowiednich ciuszków ma kłopoty )

przyklejone - autor: nisar

[lila1974]

I dlatego postanowiłam, że po porodzie będę nadal pracowała (chociaż
głównie z
domu na laptopie), co wiązać się będzie z przyjeżdżaniem na jeden
dzień do
biura. Oraz ustaliliśmy z mężem, że na ten dzień to on poprzekłada
swoje zajęcia
tak, by mieć wolne i zostać z maluchem (na szczęście nie pracuje na
etacie). Bo
nie ma cudów, nic tak nie wiąże z dzieckiem jak samodzielna nad nim
opieka i
obcowanie sam na sam. Tak, musiałam nieco powściągnąć zapędy babci,
która
usiłowała mnie przekonać, że przecież ona może przyjść na ten dzień
do dziecka,
ale się nie dałam Ten jeden dzień to minimum, by tata (w
pozostałe dni też
przecież nie izolowany od dziecka) i syn nawiązali dobry kontakt.

Nie ukrywam też, że decyzja ta miała także wymiar absolutnie
egoistyczny - niech
tatuś zobaczy jak to jest z małym dzieckiem w domu, ile wtedy można
zrobić poza
opieką nad dzieckiem i jak to smakuje Nie wydaje mi się, by potem
mąż robił
mi jakiekolwiek uwagi na temat bałaganu czy obiadu w postaci pizzy

[kali_pso]

To kobiety - strażniczki bezpieczeństwa
> maleństwa - ustalają zasady opieki nad dzieckiem.


Na ogół odbywa się nawet bez tego.Otrzymanie statusu MATKI, poprzez
wydanie na świat potomka, niektóre kobiety traktują, jako drogę do
bycia naj- w życiu swojego dziecka. Z automatu więc zakłada się, że
mamusia tylko wie, co dla dzidzi jest najlepsze, tylko ona wie, jak
przewijać, kąpać itd. Odseparowanie dziecka od ojca pozwala równiez
kobiecie czuć się kimś wyjątkowym, bo niezbędnym...

Mężczyźni zaś nie walczą, bo niektórzy są leniwi i jest im tak
wygodnie, a niektórzy myślą, że tak ma właśnie byćP

[robbea1]

Mąż potrafi zrobić wszystko przy córce a to dlatego że bylismy tylko
we dwoje przez pierwsze misiące zycia małej i innego wyjścia nie
było )))

[mama_micha]

Nasz syna ma 4 lata. Od poczatku mąż uczestniczy w opiece bo to
przecież nasze dziecko. w ubiegłym roku chłopaki byli sami przez
miesiąc. I wszystko było ok. Dziecko było po wizycie u lekarza,
miało kupioną kurtkę, spodenki bo powyrastał. Ojeciec jest takim
samym rodzicem jak ja.

[myelegans]

U nas bylismy my i dziecko od poczatku. Na palcach jednej reki moge
policzyc ile razy kapalam niemowlaka, od tego byl tata. Tak samo od
karmienia o polnocy moim mlekiem. Tak samo od wizyt u lekarza ze
wzgledu na wieksza elastycznosc godzin pracy, on wozil syna do
specjalistow, na pierwsza wizyte u dentysty.
Teraz od kilku miesiecy jest z malym 100% na wychowawczym i maja
sztame i wiez jakich malo, i to byla chyba najlepsza decyzja jaka
podjelismy. Spotykaja sie z innymi ojcami zajmujacymi sie dziecmi,
chodza na wycieczki, do muzeow, na basen, do czytelni, na rozmaite
zajecia i moj maz zapytany co obecnie robi mowi: "mam najbardziej
odpowiedzialny zawod na swiecie, wymagajacy i wazny - jestem
pelnoetatowym tata"

[michasia24]

to w takim razie mój jest wyjątkiem bo zajmuje się naszym skarbem

[aluc]

my też byliśmy sami (chociaż w zasadzie powinnam napisać - we
dwójkę, bo nikt inny nie był nam potrzebny) po urodzinach starszego
i młodszego, nie było rodzinnego najazdu, nie było bombardowania
radami, poza tym jestem leniwa i z przyjemnością deleguję wszystko,
co się wiąże z opieką nad dziećmi, chętnym albo i niechętnym

skutkiem tego ojciec moich dzieci jest dla nich drugą matką, pod
pewnymi względami lepszą niż ta pierwsza, ja czyli

nie znosił tylko jednego - wychodzenia na spacer z wózkiem z
nietomnym niemowlakiem celem pobycia na świeżym powietrzu

ale ja tego też nie znosiłam