teściowa i mąż

[jolkajolka29]

Temat wałkowany, wiem. Ale bardzo proszę o obiektywne odpowiedzi na
mój post, bo byc może się czepiam i przesadzam - sama już nie wiem.
Czy w porządku jest to gdy :
- Moj mąz oznajmia mi, że jesteśmy umówieni na obiad u jego
rodziców, bo przed chwilą dzwoniła mama i nas zaprosiła, więc się
zgodził. Zaznaczę , że nie pyta mnie co ja na to, ale oznajmia.
- ustala z mamą, że podjedziemy do nich wracając np z miasta -
ponownie mi o tym oznajmia.
- oznajmia mi, że rodzice zaraz podjadą, bo są w okolicy - pukanie
zazwyczaj po 2, 3 minutach
- oznajmia mi, że jedzie do rodziców, bo ci czegoś chcą i będzie
niewiadomo kiedy - nie chodzi mi o to, że tam jedzie, ale o to, że
oznajmia mi o tym i wychodzi.
Rodziece męża mają wielki wpływ na niego, a co za tym idzie i na
mnie. Odnoszę wrażenie , że pewne rzeczy mąż omawia są z nimi, a
potem ja jestem o podjetej decyzji poinformowana.
Niby to dobrze, że mąż liczy się ze zdaniem rodziców, ale pewne
sytuacje wydają mi sie przesadą np. tesciowa pyta nas o wybór
imienia dla naszego dziecka - mówię Ola, decyzja zapadła już dawno.
Myślicie, ze mam Olę? Teściowa skrytykowała pomysł, a mój mąż w
sekundzie zmienił zdanie co do Oli. To samo było z wyborem
chrzestnego dla córki. W momencie, kidy powiedzieliśmy kogo
wybraliśmy, teściowa zmieniła decyzję męża. Chrzestnym jest ktoś
inny. Itd, itd.
Czy ja się czepiam ? Może przesadzam?
Wydaje mi się czasem, że jestem spełnieniem oczekiwań mojej
teściowej wobec męża - tzn ma żonę, która urodziła mu dziecko,
ale "pełnoprawnym" członkiem rodziny nigdy nie będzie. Nikt
absolutnie nie liczy się z moim zdaniem, moimi potrzebami, moją
osobą. Tzn, tak mi sie wydaje. A może przesadzam?

[demarta]

absolutnie nie powinno cię interesować co inni sobie o tym myslą, bo
inni to inni, a nie ty. skoro ty stwierdzasz z pełną świadomością i
premedytacją, że tak właśnie czujesz i jest ci z tym źle, to
pozostaje zaplanować jakąś strategię mającą na celu znaczną poprawę
twojego samopoczucia na łonie rodziny. wystarczy zorganizować
konkurs na pomysły, a emamy napewno podrzucą ich dziesiatki, jak nie
setki

ja osobiście rozwiazałam podobny problem z teściową za pierwszym
istotnym dla mnie razem. poinformowałam ją w obecności jej syna, a
mojego męża, że wszelkie pomysły dotyczące codziennosci mojej i
mojego dziecka będziemy oboje (czyli ja i syn) bojkotować, jeśli w
fazie ustalania owych pomysłów będziemy pomijani. poskutkowało,
tylko, ze mi było łatwiej, bo ja męża mam po swojej stronie...

[sylwia06_731]

Mężowi stanowczo bym powiedziala,ze decyzje ma podejmować wspólnie ze mną a nie ze swoją mamusią.W końcu z rodzicami się niwe żenił.Wkurzyłabym sie zwlaszcza jak teściowa próbowała by decydować o imieniu dla mojego dziecka.To absolutnie nie jest jej sprawa.Tylko moja i męża.Musisz z chłopem poważnie porozmawiać bo oni wszyscy już zaczynają wchodzić ci na głowę.sytuację masz o tyle uproszczona,ze z tesciami nie mieszkasz o ile dobrze przeczytalam.Twój mąż ma za zadanie uświadomić rodzicom,ze w tym domu to nie oni rządza.I niech sie nie wtykają w wasze sprawy.Jak tesciow w danym momencie nie chcesz widzieć to mów im o tym.ostatecznie powiedz,że was w domu nie ma zwłaszcza jak zdarzy im się zadzwonić do was na komórke.jak na stacjonarny to powiedz,że wychodzicie własnie do znajomych itp.Małe kłamstewko jeszcze nikomu nie zaszkodziło a nie bedzie wielkiej obrazy.Co do innych spraw to powiedz babsku otwarcie niech sie nie wtrąca bo to nie jej interes,najwyżej sie obrazi a ty bedziesz miała spokoj na kilka dni,tygodni albo tak jak ja na 5 lat

[triss_merigold6]

No chyba nie przesadzasz. Nienawidzę stawiania przed faktem
dokonanym i pan pewnie po kolejnej akcji dostałby kopa. Brak
szacunku pan prezentuje.

[marzeka1]

Sporo tu wątków o teściowych, jednak moim zdaniem nie pzresadzasz, bo wybór imienia, chrzestnych to WASZ WYBÓR, nie teściów, mogą mieć inne zdanie i przy nim pozostać, ale zmieniać waszą decyzję??- już nie.Też nie lubię być stawiana przed faktem dokonanym, chyba najmniej przeszkadzałoby mi to, co piszesz "- oznajmia mi, że rodzice zaraz podjadą, bo są w okolicy - pukanie
zazwyczaj po 2, 3 minutach". Reszta to nadmierna ingerencja. Czy mąż jest jednakiem lub jedynym synem???
Adresatem twoich (słusznych uwag), że nikt z tobą się nie liczy, powinien być mąż i chyba wolałabym wejśc w konflikt z teściową niż pokornie to wszystko znosić.

[burza4]

nie przesadzasz, a masz anielską cierpliwość.
Nienawidzę takich akcji do tego stopnia, że zamieniam się w
sekutnicę, z czystej przekory.
- mąż oznajmia, że idzielmy na obiad do teściów? nie idę, bo nie
ustalił tego ze mną
- podjedziemy wracając z miasta? nie podjedziemy, a na pewno nie ze
mną
- rodzice wpadną? super, tylko że ja wychodzę.

o imię dziecka zrobiłabym tak piekielną awanturę, że nie będę się
rozpisywać. Podobnie jeśli chodzi o chrzestnych.

teściowie traktują cię tak, jak pozwalasz siebie traktować. Co
zrobiłaś do tej pory, żeby odczuli, że nie pozwolisz sobie na takie
traktowanie?

[triss_merigold6]

Płakała w kąciku. I ustępowała, bo mąż jej tłumaczył, że mamie i
tacie będzie przykro. A poza tym jest grzeczną dziewczynką, szanuje
starszych więc nie zrobi dzikiej awantury. Taki life 90% kobiet w
tym kraju.

[marzeka1]

A tu taka solidna awantura jak burza z piorunami może w końcu oczyściłaby atmosferę. Uczono mnie szacunku dla starszych, ale co z brakiem szacunku ze strony starszych? bo to działać powinno w dwie strony.

[triss_merigold6]

Mnie uczono przede wszystkim szacunku do siebie samej. Nie odpuszczę
nikomu tylko dlatego, że jest starszy o pokolenie czy dwa.

[marzeka1]

Szacunek do starszych nie wyklucza szacunku do siebie samej, jednak szacunek do starszych nie jest to coś, co działa automatycznie.Tu- dzieczyna nie szanuje siebie (urodziła dziecko,o imieniu dla którego nie mogła nawet zadecydować!). Ingerencja teściowej w życie ukochanego jedynaka nie czyni jej godną szacunku.I tyle.

[jolkajolka29]

Tak mąż jest jedynakiem, tak próbowalam z nim rozmawiac na ten
temat - powiedział, ze jego rodzice mają już swoje lata ( ok 60 )i
ze on ich juz nie zmieni, tacy są.

> - mąż oznajmia, że idzielmy na obiad do teściów? nie idę, bo nie
> ustalił tego ze mną
> - podjedziemy wracając z miasta? nie podjedziemy, a na pewno nie
ze
> mną
> - rodzice wpadną? super, tylko że ja wychodzę.

A ty myślisz, że ja im takim zachowaniem coś udowodnię, albo
pokarzę? Szczerze w to wątpie, bo to nie o mnie chodzi, a o to,
żeby mój mąż tam był. Więc po co się pcham? Bo chce trochę czasu z
nim spędzic mimo wszystko, to raz, a dwa, wiem że przy mnie się
trochę pochamują, nie dowiem się o czymś ostatnia.

> teściowie traktują cię tak, jak pozwalasz siebie traktować. Co
> zrobiłaś do tej pory, żeby odczuli, że nie pozwolisz sobie na
takie
> traktowanie?

Hm, tu mam dylemat, bo nie wiem co mam zrobic.

[marzeka1]

On- nie zmieni,oni się nie zmienią, a ty dalej pokornie będziesz to znosić??? U męża widać typowe, wręcz stereoptypowe jedynactwo i brak zerwania pępowiny,a po to zakłada się własną rodzinę, by SAMODZIELNIE ją budować.Podziwiam twoją cierpliowść i żal mi ciebie.

[kali_pso]

Czyli co, chodzisz do teściów lub z zaciśniętymi zębami przyjmujesz
ich u siebie, aby nie przegapić ewentualnych zamachów na swoja
suwerenność? I co z tego, że o pewnych rzeczach się dowiadujesz o
czasie, jesli i tak nikt nie liczy się z tym, co masz do powiedzenia
na ten temat?
Chyba nie bardzo to działa, jak widac.

[deodyma]

ani maz sie nie zmieni, ani tym bardziej tesciowie. z czasem bedzie coraz
gorzej. o wyborze imienia dla dziecka i chrzestnych, zadecydowala tesciowa.
Twoja pokora przyczyni sie do tego, ze zacznie ingerowac w wychowywanie Waszego
dziecka i Ty nie bedziesz miala tu nic do gadania. moja tesciowa rowniez
usilowala we wszystko sie wtracac, chociaz na drugim koncu Polski. ale
powiedzialam kilka razy NIE i skonczyla sie zabawa. wiec zrob z ta sytuacja cos
i to jak najszybciej!

[qunegunda]

> - rodzice wpadną? super, tylko że ja wychodzę.

o nie! uciekanie z WŁASNEGO domu to nie jest rozwiązanie

ja bym oświadczyła, że nie życzą sobie tej wizyty i poprosiła
intruzów o opuszczenie MOJEGO domu.

[deodyma]

nie przesadzasz. w Waszej rodzinie decyzje podejmuje wlasnie tesciowa. i
rzeczywiscie wyglada na to, ze jestes tylko kobieta, ktora maz poslubil i ktora
urodzila mu dziecko. rozmawialas o tym z mezem?

jak to zmienic?

[jolkajolka29]

Przyznaję, że mam dośc. Od prawie misiąca mąz przebywa w Niemczech i
mam duuuużo czasu na przemyślenia.
ja nigdy nie byłam "dupą wołową", wieku 20 lat byłam niemal
samodzielną osobą, uważałam, że jestem atrakcyjna, pewna siebie.
Poznałam mojego męża, fajny facet, starszy, samodzielny, też pewny
siebie. A teraz co? Mam 27 lat i nie lubię siebie, wszyscy mi włażą
na łeb i nikt mnie nie sznuje. Czy to możliwe, żeby mój mąż
doprowadził mnie do takiego stanu? Czy , żeby to wszystko zmienic
muszę go kopnąc w tyłek?

[kali_pso]

A teraz co? Mam 27 lat i nie lubię siebie, wszyscy mi włażą
na łeb i nikt mnie nie sznuje



A nie było czasami tak, że z jakichś powodów- drobnego lenistwa,
wygody, przekonania, że skoro mąż jest straszy to pewnie wie lepiej
niż Ty, że nie może sie mylić, pozwoliłaś mu na sterowanie własnym
życiem od początku związku? Czasami tak bardzo chcemy na kimś sie
oprzeć w życiu, poczuć, że ktoś przejmie część odpowiedzialności za
nasze zycie, że pozwalamy sobie zabrać cząstkę siebie..a póxniej
trudno to odkręcić.

[jolkajolka29]

Moze jest troche racji w tym co piszesz. Byc moze za wcześnie stałam
sie dorosła, samodzielna, a on pojawił sie w momencie, kiedy mialam
chwilę słabosci i mnie troche odciązył. Może dlatego stałam się
odpowiednią kandydatką na żonę - kobieta, która słucha swego
mezczyzny i bardzo mu ufa, nie sprzeciwia sie, bo przeciez on wie
lepiej. Przeraża mnie to co teraz piszę.

[kali_pso]

Przeoczyłaś po prostu ten moment, kiedy granica między uległością i
biernością a szacunkiem dla bliskiej osoby, została przekroczona.
Piszesz, że byłas samodzielna, wczesnie musiałas dojrzeć- być może
byłaś przekonana, że skoro dawałas sobie do tej pory radę to małe
ustępstwa, odpuszczanie dla świętego spokoju, poświęcenie kawałka
swojego terytorium nie zrobią różnicy, bo i tak będziesz mieć
kontrolę nad swoim życiem, a tego przeciez wymaga dobry związek.
Cóż pewnie w większości przypadków tak jest, ale są tez ludzie na
tym swiecie, którzy potrafia wykorzystywać nasze słabości i brak
czujności.

Ja bym próbowała jeszcze odmieniać życie rodzinne po powrocie męża
do domu.
Ale on musi dostrzec, że w pewien sposób Cię ubezwłasnowolnił i
chciec to zmienić z prostego powodu- miłości do Ciebie?

[joanna35]

Jeszcze zanim doszłam do tych postów pomyślałam sobie, że zapytam,
jak jest z Twoim poczuciem własnej wartości, bo wg. mnie tu leży
problem. Jakiś czas temu był bardzo podobny wątek dziewczyny o nicku
slodka idiotka(tylko nie wiem czy tak był pisany) i tam bardzo
mądrze wypowiadała się fajka7. Poza tym podpisuję się pod kali_pso z
jedną różnicą - Jolu, wybacz, Ty nie męża masz kopnąć w tyłek,żeby
wszystko zmienić, ale siebie. Oczywiscie w dużym uproszczeniu to
piszę - musisz po prostu odkryć siebie na nowo - taką jaką byłaś i
taką jaką nadal gdzieś w głębi siebie jesteś i pokazać swoje "nowe -
stare" oblicze mężowi i dopiero wtedy z nim "negocjować" nowe
warunki, zasady - jak zwał tak zwał. Pozdrawiam Cię serdecznie.

[deodyma]

wlasnie maz i jego rodzina doprowadzili Ciebie do takiego wlasnie stanu i robia
to nadal. dlatego tez musisz cos szybko z tym zrobic, bo bedzie coraz gorzej.
Mikołaj 6.11.2007r

[kali_pso]

Rodziece męża mają wielki wpływ na niego, a co za tym idzie i na
mnie



Przyznaję, że to zdanie to kwintesencją całego postu.
Cała sytuacja trwa chyba juz dośc długo, szkoda, że tak późno
dostrzegasz jej negatywy. Wszyscy chyba juz zdarzyli przywyknąć, że
nie sprzeciwsz się głośno różnym pomysłom.
Wiesz, co ja bym zrobiła?( już dawno, bo mam taka naturę, że to, co
sobie cenię najbardziej to moja suwerenność, nie znoszę kiedy ktoś
planuje cos za moimi plecami). Przy najbliżeszj okazji, kiedy znowu
teściowa próbowałaby wymusić cos, na co sie nie zgadzam- wstałabym i
jasno i dobitnie powiedziała, że sobie tego nie życzę, że sprawy,
które dotyczą mnie, będę omawiać wyłącznie z mężem, który nie jest
już dzieckiem i potrafi podjąć sam decyzję. Czyż nie kochanie?( i
tutaj zwróciłabym się do męża). Po powrocie do domu,
przeprowadziłabym rozmowę z mężem i dała mu do zrozumienia, że od
dzisiaj wszystko będzie inaczej. Żadnych konsultacji z mamusią przed
rozmową z Tobą. I powiedz to tonem, który nie pozostawi wątpliwości
co do Twoich intencji. Nie proś go, nie szantażuj, nie groź, nie
płacz, nie histeryzuj- po prostu powiedz- spokojnie i rzeczowo. A
jesli nie poskutkuje- przy następnej okazji wyjdz od teściów z
przypomnieniem, że tak będzie zawsze, jeśli złamia umowę o
niewtrącaniu się.


Aha- pamietaj, że Twoim zadaniem nie jest zmiana teściów. Tego nie
da się zrobić.Oni mają nauczyć się szanować Cię na tyle, aby
powstrzymać swoje ingerencje.
Bo oni Cie nie szanują, a obawiam się, że i mąż również, skoro daje
soba tak łatwo manipulować i jawnie ignoruje to, co mówisz.

[dynema]

Mi sie nie udalo uratowac relacji z pierwszym partnerem( ojcem
mojego dziecka tak przy okazji) a sytuacja byla identyczna, tylko ze
ja nie wytrzymalam i spakowalam mu walizki.

Jesli bym chciala ratowac ten zwiazek to z perspektywy czasu
zrobilabym liste waznych dla mnie rzeczy 10 punktow i je dala
mezowi - 1. Chce abys konsultowal ze mna nasze spotkania
towarzyskie, 2. itp.... Daj jasny komunikat: " Czuje sie zle w tym
zwiazku, ale Ty mozesz to zmienic" i zrob ten dekalog postepowania .
Jak to umiescisz na pismie to moze lepiej dotrze.

Mysle ze jestes zbyt ulegla, ja bym nigdy sie nie zgodzila na inne
imie dla dziecka, to frustruje Ciebie, znam to uczucie. Musisz
cwiczyc asertywnosc i budowae zdan, tak aby odmawiac w sposob ,
ktory nie wywoluje klotni.

Sytuacja: tesciowa, maz i Ty

T: Ola, co to za imie w ogole, nazwijce ja Bozena
M: W sumie sami nie jestesmy przekonani co do Oli...( zaczyna sie
lamac)
Ty: Dlugo sie nad tym zastanawialisMY i jest to JEDYNE imie, ktore
podoba sie zarowno mi jak i M., "Mamusiu" kochana.( jesli
rozbudowujesz wypowiedz to uzywasz duzo MY wtedy i tesciowa i maz
odbieraja to iz sa to wspolne postanowienia i maz aby kontynuowac
musialby sie w pewnien sposob przeciwstawic sobie samemu)

Po czym w domu mowisz mezowi , iz jest to niepowazne zachowanie,
kiedy po podjeciu decyzji tak waznej jak imie dziecka, jest w stanie
zmienic zdanie w minute. ( nie placzesz, nie krzyczysz, ale
inforumjesz ze jestes zawiedziona i zawstydzona jego postepowaniem).

Tesciow nie zmienisz, to prawda i nie wkladaj w to ani za duzo sily
ani nerwow, ale to męża rola aby odcial pepowine i na niego
wplyniesz. Co by mogla zrobic tesciowa jakbyscie wybrali obydwoje
imie Ola? Poszlaby do USC i pobila pania z okienka aby zmienic imie
w dokumentach? Watpie.

Tak wiec: 1. Napisz mezowi 10 rzeczy, ktore chcesz aby byly w waszym
zwiazku. 2. Zakomunikouj ze nie jestes teraz szczesliwa,ze cie to
frustruje ale on moze to zmienic 3. Cwicz asertywnosc ( nawet przed
lustrem), wyobrazaj sobie rozne dialogi , ktore isnieja i buduj pod
nie zdania 4. Spokoj, nerwy na wodzy, nie placz - uzasadniaj swoje
zdanie krotko( dlugie wywody kiedy placzesz moga zaklocic to co
chesz przekazac)

Dawniej popelnilam ten blad , iz mialam pretensje do tesciowej, a
problem byl nie w niej ale w partnerze i na niego powinnam
oddzialywac. Teraz postepuje inaczej, uzasadniam jasno, krotko,
staram sie nie denerwowac, ucinam dyskusje jak mi sie nie podoba w
jakim idzie kierunku( "to juz zamknieta sprawa", "juz podjelisMY
decyzje"- ale wypowaidane tonem spokojnym, bez nerwow) . Nie ukrywam
tego co czuje i co mnie frustruje,"uwazam ze zachowanie twojej Mamy
bylo nieodpowiednie i powinienes byl zareagowac w odpowiedni sposob,
zachowujesz sie wobec mnie nielojalnie i to mnie frustruje".

Nie polecam Ci mojej metody( walizki za drzwi) , co prawda moj
obecny jest piękniejszy, młodszy i bogatszy , ale nie zawsze musi
się to tak szcześliwie skończyć....Plus ( o zgrozo!) mam 2
tesciowe!!

Nie na darmo Pismo mowi :" I porzuci on ojca i matke i zlaczy sie z
kobieta" widac problem toksycznych rodzicow jest z nami od
tysiacleci.....

[luxure]

8 lat temu zrobiłam ten sam błąd co Ty. Nie ustaliłam granic. Nie ustaliłam jak
głęboko ktoś obcy (bo tak naprawdę Teściowie to osoby dla nas obce) może się
wpie.rzać w moje życie i decydować za mnie. Tak więc teraz słucham, że syn ma
znów za krótkie włosy, że nie chodzi na religię (moja Matka), że nie chodzę z
nim do teatru tylko na mecz (Teść), dlaczego chodzi na plastykę a nie na tańce
(Teściowa)tak źle a tak niedobrze. Noszsz kurrrrrr.Nawet ostatnio na tym forum
pisałam jak się skończyła wizyta U MNIE moich Teściów i Rodziców. Koszmar. Ano
tym że znów udowadniali mi że jaką to złą matką jestem. Zaznaczę że jestem z
synem sama, pracuję, a mąż za granicą. Mają czelność krytykować coś o czym nie
mają pojęcia.

Ale ja poszłam po rozum do głowy i mężowi stanowczo zapowiedziałam że w tym
gronie (tzn. ja + Teściowie + moi Rodzice) to było ostatnie spotkanie. I nie
obchodzi mnie co kto sobie na ten temat uważa. Mają ochotę się spotkać? Git, ale
beze mnie.

Kochana rada na to jest prosta, rozmowa z mężem że wara im od Was i od Waszych
decyzji, wara im od waszego wolnego czasu. Skończy się wielką awanturą między
Tobą a mężem? Trudno... ale może jest szansa że coś się zmieni i zaczną Cie szanować