Paniczny strach przed lataniem...

[coronella]

jesli cos z tym nie zrobię, do końca zycia czekają mnie wakacje w zasięgu dojazdu samochodem
jak sobie radzić ze strachem?
ja się boję pomysleć, że miałabym lecieć! a co dopiero wsiąść na pokład

[elza78]

coronella aviomarin zalatwia sprawe bierzesz cztery i taki odlot ze jest ci
wszystko jedno hehehe
szczerze - tez nienawidze latac i tez sie boje, chyba nie ma osoby ktor aby nie
miala obaw...

[coronella]

o, elza
odlatywac, to ja mogłam 6 lat temu, wtedy latałam nieprzyzwoicie czesto i zawsze żarłam leki. Ale teraz mam 2 dzieci, i nie mogę się nacpać

[elza78]

hehe mnie tam jedn awystarczy ostatnio dzieki avio przespalam prawie caly lot i
mialam w nosie ze lece

[yoggi87]

Mam nadzieje, ze laskawy Bog pozwoli mi nie poczuc jak samolot huknie o
ziemie... Gorzej jak wpadnie do wody, boje sie rekinow

[chicarica]

Jest. Ja.
Serio. Bardziej boję się podróży samochodem, samolotem praktycznie wcale.

[ja1ja1]

ja się tez bardzo boję, odkładamy wczasy cały czas na później, ale wkońcu musimy
lecieć. Boję się też, bo moje dziecko jest już swiadome.A kiedy leciałam synek
miał 2 latka. Teraz wszystko rozumie, boję się za siebie, synka i meza, bo maz
się też boi. Ale pocieszam sie ze tyle samolotów dziennie lata więc chyba będzie ok.

[elza78]

w sumie wieksze jest prawdopodobienstwo wypadku samochodowego niz katastrofy
lotniczej

[magia]

Ja rowniez.
Latam czesto i odczuwam ulge bedac w samolocie, ze nie musialam tych
1500km jechac samochodem.

[karola1008]

A, ja tez sięboję. Żyję w przekonaniu, że jeśli tylko wsiądę do
samolotu, to on sie natychmiast rozbije, zanim jeszcze wyatartuje.
Ostatnio sniło mi się, że lecę samolotem. ale on leciał nisko i
powoli. Naprawdę.

[mama_frania]

mam to samo, totalna panika (jeszcze nigdy nie leciałam). Zreszta
jazda samochodem też przyprawia mnie o totalny rostrój nerwowy-
dlatego nie mogę zrobić prawa jazdy, bo nie jestem w stanie się nie
trząsć jak siedze za kółkiem. Ja już chyba za stara jestem na takie
atrakcje. Pewnie jak bym była od małego przyzwyczajona do latania, a
prawko zrobiła jeszcze w liceum (jak byłam w liceum to trzeba było
mieć 16 lat żeby móc zdawać) to pewnie inaczej bym to wszystko
oceniała.

[karola1008]

Mój mąż stara się mnie przekonać do latania. W ramach przekonywania
oglądamy sobie na National Geographic "Katastrofę w przestworzach".
Zdaniem mojego męża, jest to program optymistyczny bo:
a) ludzi uczą się na błędach. Coraz więcej możliwych przyczyn
usterek samolotow zostaje wyłapanych, a luki w szkoleniach są
sukcesywnie wypełniane,
b) piloci to znakomici fachowcy, którzy do ostatniej chwili nie
szczędzą wysiłku by uratować ludzi na pokładzie samolotu i tych poza
samolotem.
No i dobrze. Tyle tylko, że, jak wynika z tego co oglądam,
najczęściej tym pilotom dziękuje się słowami "Cześć ich pamięci".

[ja1ja1]

mama_frania napisała:

> mam to samo, totalna panika (jeszcze nigdy nie leciałam). Zreszta
> jazda samochodem też przyprawia mnie o totalny rostrój nerwowy-
> dlatego nie mogę zrobić prawa jazdy, bo nie jestem w stanie się nie
> trząsć jak siedze za kółkiem. Ja już chyba za stara jestem na takie
> atrakcje. Pewnie jak bym była od małego przyzwyczajona do latania, a
> prawko zrobiła jeszcze w liceum (jak byłam w liceum to trzeba było
> mieć 16 lat żeby móc zdawać) to pewnie inaczej bym to wszystko
> oceniała.


miałam 16 lat jak poszłam na prawko i zdałam po moich 17 urodzinach, czyli 11
lat temu i nie jeżdziłam od 5 lat bo się boję,od ciązy nie wsiadałam za kółkiem
i się odzwyczaiłam, więc to nie zależy od tego że od małego trzeba być
przyzwyczajonym.

[jomamma]

Mamo_frania... boję się latać okropnie, jeździć też, z obcymi.
Prawko zrobiłam w wieku 33 lat, a z pierwszych jazd wysiadałam cała
zlana potem ) Ale wszystko dla ludzi. Zdałam za pierwszym razem i
nie oddałabym samochodu za nic. Ale latać dalej się boję )) Może
jak zrobię kurs pilotażu, to mi przejdzie
Pozdrawiam! Nic straconego, serio.
J.

elza

[coronella]

o tym prawdopodobieństwie słysze wciąż, naokrągło, od każdego,
a dla mnie to jest totalna bzdura,
nie obchodzą mnie statystyki.
Wypadek samochodowy to jest chwila, z niewiadomym skutkiem co prawda, ale chwila, której potem się nie pamięta.
A jak samolot nawali i spadasz, to mach cholerną świadomośc, że spadasz, że za chwile się rozbijesz, że kończysz życie,
ja dziękuje za takie statystyki. Gdyby samoloty wybuchały, nagle i w ułamkach sekund, bałabym się chyba duzo mniej.

[elza78]

ja ty juz widze grubsze wizje snujesz
no to ja wysiadam hihi
wiesz tak na prawde katastrowy zdarzaja sie w 99% przy podejsciu do ladowania i
przy starcie wiec to wlasnie jest ulamek sekundy

[ja1ja1]

coronella napisała:

> o tym prawdopodobieństwie słysze wciąż, naokrągło, od każdego,
> a dla mnie to jest totalna bzdura,
> nie obchodzą mnie statystyki.
> Wypadek samochodowy to jest chwila, z niewiadomym skutkiem co prawda, ale chwil
> a, której potem się nie pamięta.
> A jak samolot nawali i spadasz, to mach cholerną świadomośc, że spadasz, że za
> chwile się rozbijesz, że kończysz życie,
> ja dziękuje za takie statystyki. Gdyby samoloty wybuchały, nagle i w ułamkach s
> ekund, bałabym się chyba duzo mniej.
>
nie starszcie mnie bo ja w ogóle nie wsiądę do samolotu.

[coronella]

no dooobraaa,
w tym roku i tak ubłagałam podróz samochodem ale za rok znów będzie stressss

[ja1ja1]

coronella napisała:

> no dooobraaa,
> w tym roku i tak ubłagałam podróz samochodem ale za rok znów będzie stressss
>
ja siuę samochodem boję ze względu na to że jeżdzą szaleńcy na trasach. Boję
się każdego środka transportu.

no to chciałam dołączyć do klubu

[beata985]

mam te same obawy co Ty i statystyki równiez w nosie,
uwilbiam ciepełko, marzą mi sie wakacje....tylko ten strach. jeszcze
jak bym na pokładzie zobaczyła jakiegos araba....od razu
alkaida..uuuu
co gorsza, coraz bardziej boję sie jezdzic samochodem, widząc co sie
dzieje na drogach
pozostaje mi tylkko ogródek przydomowy((

[coronella]

a ja nie mam ogródka, buuu wtedy pewnie tez bym tylko rowerem sie poruszała po chodnikach

[ja1ja1]

coronella napisała:

> a ja nie mam ogródka, buuu wtedy pewnie tez bym tylko rowerem sie poruszała
> po chodnikach
>
ogródeczek jest ok, i nie wiem czy tylko mi pozostana wakacje na kocyku.

[ibulka]

mam koleżankę, która panicznie boi się latać - jako nastolatka widziała wypadek
małego samolotu wycieczkowego i ma uraz psychiczny.
w każdym razie rok po ataku na WTC w Nowym Jorku mąż koleżanki namówił ją na lot
do Warszawy, do swoich (męża) rodziców. zgodziła się, bo z Wrocławia do Warszawy
lot trwa chyba z godzinę? i stwierdziła, że nołproblem tak zwany. no i wszystko
gra, lajcik, wsiedli na pokład - ona, jej mąż i ich pięcioletnia wtedy córeczka.
wszystko świetnie, wygodne nawet miejsce, przed nimi mili starsi państwo,
uśmiechnięte stewardesy, i nagle córeczka odwraca się do tyłu na fotelu, siada i
mówi: 'Mamo, czemu ten pan jest taki czarny?'
koleżanka odwraca się do tyłu z ciekawości i kogo widzi? Araba

resztę znam z opowiadań jej męża, bo ona sama zemdlała. ze strachu, stresu?
chyba wszystkiego po trochu
wyobrażam sobie jak musiał czuć się ten biedny Arab...

[headonshoulders]

jeeeeezu jaka wiocha... biedy Arab.


wiadajac do samolotu linii lotniczych robisz sobie i swojemu dziecku
PRZYSLUGE . Tak, przysluge poniewaz nigdzie na sweicie nawet we
wlasnym domu ryzyko smierci tragicznej nie jest mniejsze.


Rozumiem ze sie boisz ale to tylko swiadczy o tym ze masz bujna
wyobraznie. Lot samolotem jest suuuuper, przygoda dla calej rodziny.

Moj syn ma 4 lata i lecial ze 100 razy jak nic, praktycznie do
miesiac latamy gdzies na weekend i z powrotem, w tym juz lecial do
nowego jorku 8 godzin i na teneryfe i cypr po 5 - czyli troszke
dluzsze loty. Uwielbia samoloty, czasem przy ladowaniu albo starcie
jak widzi ze ktos obok sie boi to mowi: 'Nie boj sie , pilot nie
jest glupi' )))))))))))))))

ja tez uwielbiam samoloty, bardzo lubie podrozowac i ciesze sie ze
od malego moj synek ma taki luz do latania wyuczony.

[peggy1]

Ja mam wrazenie ze mojemu synkowi jest wszystko jedno - czy samochodem czy
samolotem...

Panicznie boje sie jezdzic samochodem (zwlaszcza jakims "malym"). Samolotem
latam z przyjemnoscia

[iwona1355]

no ale przeciez na pewno juz gdzies podrozowalas samolotem - jak
wtedy to znosilas?

[marghe_72]

coronella napisała:

> jesli cos z tym nie zrobię, do końca zycia czekają mnie wakacje w
zasięgu dojaz
> du samochodem
> jak sobie radzić ze strachem?
> ja się boję pomysleć, że miałabym lecieć! a co dopiero wsiąść na
pokład

Ooo, bratnia dusza
Latałaś kiedyś, czy boisz się nieco na zapas?

Ja od kilku lat biegam na terapię. Mam nadzieję, że obecna wreszcie
zadziała..

[marghe_72]

rozsądne argumenty, logika, statystyki nie działają..

Ja doskonale wiem, że samoloty są bezpieczne. Bla bla bla.
Nie trafia to do mnie. Strach robi swoje.

Aviomariny, alkohol, ksiazka, towarzystwo.. NIC nie działa
Czasami proszki przeciwlękowe nie działają..

I zazwyczaj strach przed lataniem nie jest strachem przed lataniem.
Trzeba pokopać znacznie głębiej

ps. latam od dziecka. Im częsciej tym gorzej..
Nigdy nie miałam przykrych przygód..

[lila1974]

Mój lęk przed lataniem jest tak ogromny, że zrezygnowałabym bez
wahania nawet z podrózy do Brazylii, o której marzę w skrytości
ducha, gdyby kazali mi lecieć samolotem - statkiem, prosze bardzo -
samolotem NIGDY!

Dla mnie nie istnieje opcja LOT!

[marghe_72]

lila1974 napisała:

> Mój lęk przed lataniem jest tak ogromny, że zrezygnowałabym bez
> wahania nawet z podrózy do Brazylii, o której marzę w skrytości
> ducha, gdyby kazali mi lecieć samolotem - statkiem, prosze bardzo -

> samolotem NIGDY!
>
> Dla mnie nie istnieje opcja LOT!

dwa razy zwiałam z lotniska..
Ostatnio podróżujemy li i jedynie samochodem. 3 dni w drodze to dla
nas norma ..
Rodzina się przeze mnie męczy
Ograniczam ich.. i siebie też

Teraz mam w perspektywie lot do .. Brazylii.
Już kombinuję co by zrobić, żeby nie lecieć.

Aczkolwiek ponoć to się da wyleczyć. Tyle tylko, że żeby tego
dokonać trzeba się przełamywać i wsiadać na pokład..

Błędne koło

Marghe_72

[lila1974]

Ale ja wcale nie chcę się leczyć

Może źle się wyraziłam, że to lęk ... jak się tak zastanawiam to
dochodzę do wniosku, ze ja się NIE BOJĘ, tylko JESTEM PRZEKONANA, że
samolot ze mną na pokladzie mialby wypadek. I przy tak silnym
przeświadczeniu nie zamierzam ryzykować, że może jednak doleci.

Mój tata lata od kilkudziesięciu lat, mąż ostatnimi czasy również
sporo ale o nich jestem spokojna, bo czuję, ze oni są bezpieczni,
natomiast ja spadłąbym na 1000 % i jeszcze niewinnych ludzi za sobą
pociągnęła.

[ibulka]

lila1974 napisała:

> natomiast ja spadłąbym na 1000 % i jeszcze niewinnych ludzi za sobą
> pociągnęła.


matko, trochę jak w 'Oszukać przeznaczenie'

[marghe_72]

lila1974 napisała:

> Ale ja wcale nie chcę się leczyć
>
> Może źle się wyraziłam, że to lęk ... jak się tak zastanawiam to
> dochodzę do wniosku, ze ja się NIE BOJĘ, tylko JESTEM PRZEKONANA,
że
> samolot ze mną na pokladzie mialby wypadek. I przy tak silnym
> przeświadczeniu nie zamierzam ryzykować, że może jednak doleci.
>
> Mój tata lata od kilkudziesięciu lat, mąż ostatnimi czasy również
> sporo ale o nich jestem spokojna, bo czuję, ze oni są bezpieczni,
> natomiast ja spadłąbym na 1000 % i jeszcze niewinnych ludzi za
sobą
> pociągnęła.


Nie masz aż takiej mocy sprawczej

Ja tam chcę się wyleczyć.
Bo ten lęk jednak strasznie ogranicza.

[lila1974]

Mocy sprawczej może i nie mam, ale silne przekonanie i owszem

Mnie to przeświadczenie nie ogranicza, świadomość, że nigdzie nie
polecę nie martwi mnie wcale. Ostatecznie wszędzie można się dostać
w inny sposób, samolot tylko przyspiesza podróż, a mnie się nigdzie
nie spieszy

[braat1]

A czy probowliscie leczenie u psychologa? Rozmawialem kiedys z
psychologiem i mowi, ze im wiekszy lek tym latwiej go wyleczyc. Wiec
moze warto sprobowac?

[marghe_72]

lila1974 napisała:


> Dla mnie nie istnieje opcja LOT!

a Lufthansa może być ?

[graue_zone]

A płynęłaś kiedyś statkiem? Po oceanie, albo chociaż po Morzu Północnym zimą? A
nawet latem? Byłaś kiedyś na statku w czasie takiego sztormu, że skali brakuje?
Ja byłam kilka razy i zapewniam Cię, że znacznie mniejszy lęk odczuwałam (kiedy
jeszcze się bałam)w samolocie, niż na statku.

[morgen_stern]

Wiem, o czym mowa.. Lecę we wrześniu samolotem i to na krótkiej
trasie, a już mam lęki. Tak tak, wiem, że większą szansę na nagłą
śmierć mam w samochodzie czy stojąc sobie spokojnie przy przejściu
dla pieszych nawet, ale to nie dociera.. Zamykam oczy i wyobraźnia
podsuwa mi różne scenariusze.. np. to, że ostatnie słowa, jakie
usłyszę to będzie "Allach akbar" ;DDDD

A leciałam w dzieciństwie rozklekotanym "antkiem" (jeszcze z
uzbrojonym zomowcem czy żołnierzem na pokładzie, bo to stan wojenny
był) i przez całą podróż czytałam z wypiekami na twarzy "Runo,
wróć", podczas gdy moja rodzina równiez miała wypieki, ale ze
strachu Ech, ignorance is a bliss

[koteczka12]

Tez to mam niestety. Służbowo z wielkim trudem się przełamuję, ale
nigdy nie poleciałabym dla przyjemności np na wakacje - cały pobyt
myślałabym tylko o tym, że trzeba wrócić samolotem ...

[karambol45]

ja też tak mam
najbardziej przeraża mnie fakt że tam w górze jak silnik przestanie
działać to nic nie jestem w stanie zrobić, więc samo wejście do
samolotu wiąże się / u mnie/ z pożegnaniem - do zobaczenia w
przyszłym zyciu
a i jeszcze moje najwieksze marzenie chciałabym zobaczyć kulę
ziemską z kosmosu taką "niebieską kulę"
i jak to zrobić?

[morgen_stern]

a i jeszcze moje najwieksze marzenie chciałabym zobaczyć kulę
> ziemską z kosmosu taką "niebieską kulę"
> i jak to zrobić?


Nawet mi nie mów! To moje wielkie marzenie, ale z drugiej strony,
kiedy uświadomisz sobie, że jesteś w kosmosie.. Nie wiem, jak tobie,
ale mnie na samą myśl odpływa cała krew z twarzy

[e_r_i_n]

Pierwszy raz leciałam samolotem, jak miałam 8 lat. Tata do dzisiaj
mi wypomina, ze na cale gardlo krzyknelam przy starcie 'tato, ja nie
chce, wysiadam' ;P
Potem mialam dluuga przerwe, cale 17 lat . W ostatnich 6 mcach
leciałam kilka razy i stwierdzam, ze latac uwielbiam
Chociaz myslalam, ze bez znieczulenia nie dam rady.

[b.bujak]

ja nie mam wyjścia, bo latam w celach służbowych i nie ma, że
boli....
ostatni lot był dość nieprzyjemny - mocno huśtało... z lotniska do
domu miałam jeszcze parę godzin drogi autem - jadę juz tym autem i
wydaje mi się, że ciągle samochód zjeżdża mi z drogi - zatrzymałam
się, dzwonię do męża, który po zebraniu wywiadu zdiagnozował, że z
autem na pewno wszystko ok, tylko ja mam schizę po przykrym locie i
świat mi się huśta - miał rację D uspokoiłam się i przyjechałam
szczęśliwie do domu
a na Arabów i innych uodporniłam się latając do Brukseli - na
tamtejszym lotnisku są wszyskie narodowości świata

[ma_dre]

tez boje sie latac, pewnie dlatego ze nie umiem...

[pesteczka5]

O, rozumiem świetnie. I zgadzam się - żadne racjonalne argumenty nie
działają, to jest poza logiką. Wiem, że samochodem o wiele bardziej
niebezpiecznie, mam to na uwadze, mimo to wsiadam ochoczo, nie
zadrżę przed samodzielną długą trasą, nocną, górską, po bezdrożach
itp. To nie siedzi w rozumie.

A samolot - każda sekunda to dla mnie koszmar. Jak muszę, to lecę -
zresztą ze wszystkim tak mam, fobia nie powód, żeby jej ulec. Ale co
przeżywam, to moje. Swiadomośc, że cały czas s.i.ę t.o
d.z.i.e.j.e, w każdej sekundzie, że wysiąść się nie da, brrr. W
dodatku znieczulenie się na amen odpada, zwykle mam dzieci pod
opieką. Trzeba więc jeszcze odpowiednią minę robić
No i każdy następny raz jest gorszy.

Cuda, panie, z tymi fobiami. Po koszmarnym, pełnym turbulencji
locie i lądowaniu w burzy odkryłam, że w pociągu też mi
niewyraźnie... uznałam, że to już szczyt dziadostwa i niezabawem
przeszło.
Mój mąż ma lęk wysokości, większy most czy wiadukt to dla niego
problem, na wieże i klatki schodowe ze 'studnią' wkracza bez
entuzjazmu. A pilotować szybowiec się nie bał! Dla mnie niepojete.

Generalnie nie boję się, kiedy mam na coś wpływ (choćby jadę sama
zdezelowanym pozyczonym autem z dziurawym bakiem przez prerie, hehe,
ale przynajmniej dzierżę kierownicę w dłoni); natomiast boję się,
kiedy wpływu nie mam (prom, statek, samolot, obcy kierowca i ja jako
pasażer).
Przy czym fobia samolotowa nie ma sobie równych.

[chicarica]

Też mam lęk wysokości, nienawidzę nawet wchodzić na drabinkę w domu, gdy trzeba
zmienić żarówkę.
Szybowcem, samolotem, śmigłowcem - nie boję się. I wszystkim tym leciałam wiele
razy.

[graue_zone]

Ale ja też mam koszmarny lęk wysokości. A w samolocie wysokość jest tak
abstrakcyjnie duża, że już jej nie czuję i się nie boję - nie działa na mnie.
Może to ten sam mechanizm?

to jest kwestia wprawy

[gabbie]

kilka lat tenu przed każdym lotem spisywałam testament i pisałam
łzawe listy do bliskich
a teraz już jest LUZ

Polecam, bo warto

[marghe_72]

gabbie napisała:

> kilka lat tenu przed każdym lotem spisywałam testament i pisałam
> łzawe listy do bliskich
> a teraz już jest LUZ
>
> Polecam, bo warto

Pytanie JAK to osiągnąć..

[gabbie]

marghe - trening czyni mistrza ))
po prostu lataj

acha, i koniecznie pooglądaj sobie pilotów jak chodzą po lotnisku w
tych swoich słuzbowych ciuchach i pomyśl czy któryś z tych
przystojnych, sexownych facetów mógłby zrobic krzywdę takiej
kobiecie ja Ty poprzez kretyńskie rozbicie samolotu?

[marghe_72]

gabbie napisała:

> marghe - trening czyni mistrza ))
> po prostu lataj
>
Nie da się.
Jak pisałam wcześniej im częściej latam tym jest gorzej

Pilotów sobie oglądam. Na lotnisku
w samolocie ich nie widać

[graue_zone]

Ja też się nie boję. Wychodzę z założenia, że co ma byś to będzie. Bardziej boję
sie spotkać na swojej drodze kierowcę - wariata, który skasuje mnie i dzieci w
samochodzie. W samolocie czuję się jedynie nienaturalnie "wiadomo, ludzie nie
latają", ale już się nie boję.

[lola211]

Dolaczam go grona bojacych sie.
Statystyki mnie nie przekonuja nijak.Wiem tylko, ze z wypadku
drogowego mozna wyjsc calo czy rannym, natomiast katastrofy lotnicze
najczesciej koncza sie smiercia wszystkich.Jak juz cos sie stanie,
to dla nikogo nie ma ratunku.Szanse praktycznie zerowe.
Poza tym cierpie na klaustrofobie.Atak paniki mam w pociagu, wiec
zapewne w samolocie bedzie tak samo.Musialabym wziac jakies
otepiajace srodki.Natomiast moja klaustro nie objawia sie w
samochodzie czy autokarze- wiem, ze w kazdej chwili kierowca moze
sie zatrzymac i to mnie uspokaja.
Niestety,coraz bardziej lek przed lataniem mnie ogranicza.
Dlatego bede cos w tym kierunku robic, bo chce podrózowac dalej niz
obecnie.Jeszcze w tym roku pojade autokarem, potem prom(tez pewnie
bedzie mi czasami ciezko na mysl, ze jestem "uwieziona" na ogromnej
morskiej przestrzeni, ale dam rade).Ale w przyszlym roku juz sobie
obiecuje, ze podejme ryzyko.

[ibulka]

moja kuzynka ma bardzo silną klaustrofobię, boi się nawet zamykać drzwi od
łazienki, toalety, nie jeździ windami itd., i lekarz zabronił jej latać
samolotem w nocy, bo wtedy wokół jest tylko straszna ciemność, i widać
ewentualnie światła innych samolotów. w dzień bez problemu, kiedy można
podziwiać chmury albo widoki, ale w nocy... koszmar.

[kinmalek]

uuuu nienawidzę latać....od trzech lat mieszkam w Anglii,sześć razy wsiadłam do
samolotu...I JUż MIGDY WIęCEJ NIE WSIąDę!!!Mam taką blokadę że szok.Jak na razie
do Polski jeździmy samochodem,byliśmy już nawet z wówczas pięciomiesięczną
córeczką i było ok.Na wakacje wole nie jeździć,no chyba że samochodem bo to
uwielbiam.Martwię się jednak co będzie dalej,jak córa będzie znosić tak długą
podróż.Zazdroszczę tym którzy się nie boją...że nie wspomnę o tych którzy to
lubią.pozdrawiam

[marghe_72]

kinmalek napisała:
Martwię się jednak co będzie dalej,jak córa będzie znosić tak długą
> podróż.Zazdroszczę tym którzy się nie boją...że nie wspomnę o tych
którzy to
> lubią.pozdrawiam
Moja im starsza tym lepiej znosi dugie podróże
3 dni w samochodzie (z noclegami i postojami) to dla niej żadnen
problem

[jopowa]

wspolczuje,podroze pociagiem sa dlugie

[ibulka]

jopowa, wróciłaś ;D