drugie dziecko juz teraz???

[hudaka]

Mam poltorarocznego synka, od jakiegos czasu mysle o tym (coraz
czesciej!) ze chcialabym miec drugie dziecko.Siedze z malym w domu i
nie pojde do pracy zanim synek nie pojdzie do przedszkola.Maz tez
chicalby miec drugie dziecko.Zastanawiam sie co robic czy zaczac
starania czy poczekac az synek pojdzie do przedszkola, ja znajde
prace... wtedy drugie dziecko mielibysmy za 5, 6 lat.Naprawde jestem
rozdarta, boje sie ze sobie nie poradze z dwojka tak malych
dzieci.Juz sama ciaza moze przyniesc wiele niespodzianek a pozniej
to juz na pewno bedzie wesolo
Czy wy tez mialyscie takie problemy, prosze was o rade.

Pozdrawiam

[ma_dre]

moj drugi syn urodzil sie jak starszy mial 22 miesiace. Da sie przezyc taka
roznice wieku u maluchow Wazne jest aby starszaka wlaczyc do "obawiazkow"
W dodatku, zakladajac ze wszystko odbedzie sie pomyslnie, to dzieci dosc
szybko zaczna sie razem bawic... a to duza ulga dla rodzica

[hudaka]

jesli o to chodzi to nie mam problemu bo uwielbiam sie bawic z moim
maluchem, ale rodzenstwo to super sprawa sama w sobie

[ma_dre]

pewnie ze bawic sie z wlasnym dzieckiem jest bardzo przyjemnie, a im starsze tym
ciekawsze gry )) my z moim starszakiem namietnie ciupiemy w karciochy ))
...zabawa z rodzenstwem pozwala jednak mamie na wykonanie obowiazkow, ktorych w
domu nie brak.

[lilka69]

na zakupy wyslac, do pracy, wykapac to mlodzse dziecko, ugotowac obiad? jak
chcesz wdrazasz swoje starsze?

czy to wdrazanie to tylko sucha gadka?

[elske]

Miedzy moimi dziecmi jest 3 lata i 2 mies roznicy.Syn ma teraz 7 tyg.Cora jest
zachwycona bratem.Zawsze pomaga przy przewijaniu:podaje pieluszke, wyrzuca
zlozyta.Probuje uspokoic brata kiedy on placze, spiewa mu pioseniki i nie moze
sie doczekac kiedy beda mogli sie juz razem bawic.

[lilka69]

prosze was- nie piszcie, ze podanie pieluszki i wyrzucenie poprzedniej to wielka
pomoc.

[deela]

dla ciebie nie
dla dziecka - daje poczucie ze baaardzo pomaga
co w tym zlego?

[donkaczka]

masz dziewczyno problem z czytaniem i dziwne wnioski czesto wyciagasz

piszac o wlaczaniu malucha nie chodzilo o pomoc z jego strony, bo rodzenstwo nie
jest po to, zeby rodzicow w opiece wyreczac, ale by zaangazowac dziecko
emocjonalnie i sprawic, ze poczuje sie wazne, bo mama nie odsuwa go na bok


a co do roznicy wieku, to temat rzeka, Ty sie znasz najlepiej i wiesz na co Cie stac
ja bede miala niedlugo trojke, miedzy najmlodszym i najstarszym bedzie 2,5 roku
roznicy i nie przeraza mnie to
chyba, ze male diable sie urodzi i da mi popalic lepiej niz dotychczasowy
przychowek

[ma_dre]

ty zupelnie nie zrozumialas o co mi chodzilo, z lektury postow innych osob
wnosze ze tylko ty jedna... gdzie ja pisze ze starsze rodzenstwo jest po to zeby
wyreczac rodzica? to nie tak! zreszta patrz pietro nizej, nie bede sie
powtarzac. Pisze po prostu ze posiadanie dwojki dzieci ma mnostwo zalet,
wystarczy umiec wykorzystac sytuacje.
wyrzucenie pieluchy to jest pomoc, malutka, ale jest... ale nie o to chodzi.
Dziecko, ktore pomaga czuje sie wazne, potrzebne...

Zreszta z czasem dziecko uczy sie pomagac coraz wiecej, moj starszy syn realnie
jest mi pomocny, choc nie ma jeszcze 6 lat.

Lilka

[mathiola]

Jakoś niedawno wpadłaś mi w oko ze swomi postami. I wiesz co? Im
więcej cię czytam tym bardziej durna mi się wydajesz!
Na twoje pytanie odpowiem, bo akurat mi się nudzi: TAK - podanie
pieluszki, przyniesienie body, przygotowanie "wspólnie" kąpieli dla
młodszego rodzeństwa to dla starszego dziecka jest wielka rzecz,
czynności, które powodują, że czuje się ważny, potrzebny.
szczególnie jeśli jeszcze podkreślimy jego ważność odpowiednimi
słowami (już nie jesteś małym dzieckiem, teraz jesteś starszym
bratem!)

LILKA 96

[gooochab]

Juz raz to do Ciebie napisalam, ale watek zostal przeniesiony i nie wiem, czy
zdazylas przeczytac.

Zapamietaj sobie na przyszlosc, ze lepiej milczec i sprawiac wrazenie idioty,
niz odezwac sie i rozwiac wszelkie watpliwosci...

Moze kiedys w zyciu, w takim decydujacym momencie przypomni Ci sie to zdanie...

[ma_dre]

lilka, czy ty masz dzieci? czy masz rozum, wyobraznie? czy wiesz co oznacza w
pisowni cudzyslow?

jak "wdrazac do obowiazkow" dwuletnie dziecko? poprosic aby podalo pieluche,
oliwke, wacik, zeby potrzymalo mlodsze za raczke, pomachalo grzechotka, zanioslo
bruda do kosza... potrzymalo butle... nie chodzi o to, aby dziecko nauczylo sie
wyreczac matke z obowiazkow, kto ma dzieci ten zrozumial, bo to oczywiste, ale o
to zeby starsze nie czulo sie odsuniete, ale wrecz przeciwnie, potrzebne, w
jakims stopniu odpowiedzialen za mlodszego brata czy siostre i aby kontakty
miedzy obojgiem nawiazywaly sie od poczatku. Wtedy posiadanie rodzenstwa to
piekna przygoda!

[hudaka]

amen!

moja starsza córka

[ania.silenter]

"robiła" za elektroniczną nianię. Miała 15 miesięcy, kiedy urodziła się młodsza.
W spokoju mogłam zajmować się gotowaniem obiadu czy praniem, kiedy wpadała Ola
(która jeszcze nie umiała mówić) wiedziałam, że obudziła się Ada i RYCZY. Bujała
Duśkę w wózku, zabawiała ją, a Dunia wpatrywała się w nią wielkimi oczami. Oj,
była Olunia wtedy autorytetem absolutnym, teraz już nie jest.

[graue_zone]

Ale to chodzi o pomoc na poziomie dziecka, aby zaangażować je w opiekę a nie,aby
się nim wyręczać. Nie rozumiesz?

[ik_ecc]

Moja corka wlasnie skonczyla 3 lata, zaczynamy starac sie o
nastepne. Wczesniej tez chcialam, ale mialam wrazenie ze mloda
bylaby za mala. Jestem generalnie za wieksza roznica wieku, nie
odpowiada mi podejscie pt. "przemeczyc sie" - chce cieszyc sie
kazdym dzieckiem i chce zeby i jedno i drugie dziecko dostalo tyle
mojej uwagi ile potrzebuje i bylo traktowane indywidualnie nie
zbiorowo. Wg mnie 3 lata to minimum, 3-latek zaczyna byc troche
rozumniejszy i bardziej niezalezny, ale widze, ze dalej potrzebuje
mocno mame.

[paris4]

Jeśli naprawdę chcesz, masz odpowiednie warunki to czemu nie. Zawsze
znajdą się kontrargumenty i powody żeby decyzję o kolejnej ciąży
odkładać. Nie przewidzisz wszystkiego. Między moimi Urwisami jest 2
lata różnicy i podoba mi sie taka różnica wieku. Pierwszy rok minął
nam super, ten drugi może być trudniejszy, ale Młody idzie już do
przedszkola, więc będzie miał kawałek swojego świata. No i w moim
przypadku ciąża była masakrą bo musiałam leżeć no a syn był jeszcze
taki mały. Ale z momentem pojawienia się Małej na świecie wszystko
zaczęło być proste:

[yoggi87]

No to mozemy sobie podac reke
Moja corcia zaraz skonczy poltora roczku, a ja od pol roku mysle o kolejnym
dzidziusiu.
I tez strasznie sie wacham. Do tego maz mi nie pomaga, bo mowi, ze chcialby, ale
decyzje musze podjac ostatecznie ja, bo to w wiekszosci moje zycie sie wywraca
do gory nogami. Kochany mezus... wolalabym zeby podjal decyzje za mnie.
Chcialabym a boje sie...
Siedze w domu z corcia, jest grzecznym dzieckiem, nie zamierzam jeszcze wracac
do pracy, mysle, ze bede z nia do 3 latek, wiec jeszcze kolejne poltora roku, a
w tym czasie kolejne malenstwo sie uchowa, to nie tak, ze chcem odchowac dwojke
i miec z glowy, nie zarzekam sie, ze to drugie bedzie ostatnie, ale strasznie
boje sie ciazy. Tego, ze bede musiala isc do szpitala, rozstac sie z corka... W
pierwszej ciazy lezalam 2 tygodnie z powodu przedwczesnych skurczy, to bylo w
32 tygodniu, potem wyszlam do domu i wszystko bylo dobrze. Caly sek w tym, ze
mieszkamy w Anglii i w razie potrzeby trzeba by sciagac z Polski tesciowa, ale
na nia zawsze mozna liczyc, wiec... no sama niewiem.
Nie boje sie, ze sobie nie poradze, bo opiekowalam sie 2-letnim chlopcem przez 3
miesiace codziennie, zaczelam kiedy corka miala 10 miesiecy. Fajnie bylo z
dwojka takich szkrabow. A juz jak corka zaczela chodzic to az milo bylo patrzec
jak sie razem bawia.
A z drugiej strony czasem juz doskwiera mi ta rutyna i siedzenie w domu, no ale
na powrot do pracy i rozstanie sie z Martynka nie jestem jeszcze gotowa i tak
mnie meczy ta sytuacja, ze nie moge sie zdecydowac, ale gdyby sie okazalo, ze
wciazy jestem to chyba bym krzyczala z radosci...

[nataliam2]

Ja też nie moglam sie zdecydować. Mój syn ma 1,5 roku.
I tak miałam zaplanowane że do 3 lat będę siedzieć w domu.
No i jestem w 6 tyg ciąży.
Przyznam się że chciałam bardzo kolejnego dziecka, ale jak tylko pokazały sie
dwie kreski na teście mam masę obaw.
Jak sobie poradzę, jak wyjdę na pierwszy spacer ( termin mam na 10 lutego), jak
będę robić zakupy(jedno za rękę, drugie na rękach a siatki w zębach?), głupie
rzeczy ale naprawdę przez takie sprawy nie mogłam w nocy spać.
W końcu gdy poszłam do lekarza i okazało sie że ciąża jest zagrożona nie mam już
takich problemów (jakoś sobie poradzę).
Boję sie tylko żebym leżeć nie musiała, bo nie mam nikogo kto by mi pomógł przy
synku (maż musi pracować a że ma własną firmę nikt mu za urlop nie zapłaci).

Musisz sama podjąć decyzję (chyba że chcesz żeby zrobiła to za ciebie natura).
Od moich koleżanek, które mają dzieci z różnicą wieku 2 lata słyszę że to super
wiek, że później dzieci mają ze sobą dobry kontakt, że starsze nie jest
zazdrosne o młodsze itd.
Wiem to też po moim mężu i jego siostrze, między nimi też są dwa lata różnicy i
zawsze mieli dobry kontakt.

[yoggi87]

Sama ma 2 lata mlodszego brata i kontakt mamy ze soba super, maz ma siostre
mlodsza o 4 lata i nigdy nie umieli sie dogadac, o ale to nie jest regula
przeciaz, w zyciu ronie bywa.

[dlania]

Duzo zalezy od tego, jaki masz stosunek do pracy i jaka macie sytuacje
materialną. Jak urodzisz dzieko za 9 miesięcy od dziś () to wykorzystasz
czas, który i tak planowałas spędzić ze starszym dzieckiem w domu. Poradzisz
sobie z dwójeczka, bez przesady.
Natomiast jeśli zajdziesz w ciązę dopiero za kilka lat, po rocznym czy dwuletnim
okresie pracy, a potem znów będziesz chciała wykorzystać 3 lata urlopu
wychowawczego - rachunek jest prosty)), jesli chodzi o pracę przynajmnije.
Ale kto powiedział, że praca jest najwazniejsza

bardzo wam dziekuje dziewczyny

[hudaka]

wczoraj po napisaniu tego postu nie moglam zasnac, caly czas sie
zastanawiam.Mam obawy co do ciazy bo poprzednia nie obyla sie bez
komplikacji.Synek jest alergikiem i dosyc czesto choruje pomimo ze
siedze z nim w domu do tego przez to chorowanie i szpitale boi
sie wielu rzeczy,nie za bardzo chce przebywac z dziecmi i jest
troche za bardzo rozpieszczony (wszyscy sie nad nim roztkliwiaja
przez to chorowanie).Zastanawiajac sie nad kolejnym dzieckiem mysle
tez o moim synku, czy to wyszlo by mu na dobre czy moze raczej
nie.Chcialabym zeby byl bardziej otwarty i nie bal sie tak
wszystkiego, szczegolnie rowiesnikow.Z kolei ja przy dwojce dzieci
nie trzeslabym sie juz tak nad moim pierworodnym.
Ech siedze i tak rozmyslam i coraz wiecej glupot przychodzi mi do
glowy.
Martwie sie strasznie czy dam sobie rade sama z tak malymi
dzieciaczkami.Moj maz jest przewaznie tylko na weekendy w domu.
On jest jak najbardziej za kolejnym dzieckiem a ja... nie wiem co o
tym myslec

[ma_dre]

nie rob nic wbrew sobie

[mathiola]

wiesz co.... Nie rozumiem cię. Ty chcesz mieć dziecko. Twój mąz chce
mieć dziecko. Macie - jak mniemam i możliwości i czas. Czym ty się
do diabła przejmujesz??? Jak możesz martwić się, że nie poradzisz
sobie z dwójką dzieci...? Czy ty pierwsza będzięsz miała dwójkę
małych dzieci? A co z tymi kobietami, ktore wychowują trójkę,
czwórkę i więcej??
Zamiast tracić czas na forum, bierzcie się do roboty, bo czas
ucieka

mathiola

[hudaka]

chyba masz racje ze szukam dziury w calym i chyba tak naprawde nigdy
do konca nie pozbede sie obaw, zawsze jakis argument na nie sie
znajdzie.Wiec chyba pora wziasc sie do roboty bo kto powiedzial ze
uda sie za pierwszym razem

[yoggi87]

Jedna z Was mi dala do myslenia, ale teraz znow wyrzuty... Czy juz starac sie od
dzis, czy moze za 2-3miesiace, czy miedzy dwulatkiem a dwuipol latkiem jest
ogromna roznica? Chodzi o to czy pojawienie sie noworodka jest lepsze gdy w domu
jest 2-letnie dziecko czy to troszke starsze, czyli 2,5 letnie? Juz sama chyba
niewiem o co mi chodzi...

[mathiola]

zależy od dziecka, mój starszy w wieku 2 lat był dużym, mądrym i
poukładanym chłopcem, przy którym i z którym wszystko można było
zrobić. Moje młodsze dwulatki to diabły postrzelone, których nawet
na spacer na piechotę trudno zabrać, bo się boję, że pod samochód
wpadną, takie są posłuszne Ale to pewnie dlatego, że jest ich
dwójka i wzajemnie się nakręcają.
Generalnie uważam, że z 2,5-latkiem w domu to już spokojnie i
lajtowo można mieć noworodka i się nie zarżnąć.

[hudaka]

nie jest powiedziane ze za pierwszym razem uda ci sie zajsc w ciaze,
moze to potrwac kilka tygodni, miesiecy.Ale rozumiem cie doskonale i
dlatego sama bije sie z myslami.Tez sie boje ciazy czy znowu bedzie
tak zle, moze byc tez lepiej, prawda?Mysle tez o moim synku jakie to
zmiany wniesie w jego zycie pojawienie sie rodzenstwa tym bardziej
jak napisalam wczesniej jest bardzo wrazliwym dzieckiem a ostatnio
boi sie niemal wszystkego i wszytskich od kiedy wrocilismy ze
szpitala.Nie bardzo potrafie sobie z tym poradzic

[gooochab]

Ja od 4 tygodni opiekuje sie dzieckiem siostry (20 miesiecy), a sama mam
niespelna 4 miesiecznego synka.

Myslalam, ze bedzie ciezko (jeszcze tydzien przed nami). ale jest ok.
Najwazniejsze, zeby to starsze dziecko nie stalo sie zazdrosne o uwage doroslych.

Troche sie boje jednak, bo syn siostry caly czas podaje cos mojemu... na ogol
jest to butelka z woda podawana przez kraty lozeczka ()), ale bywa i jakas
ciezsza zabawka
Takze wiec wymaga to ode mnie pilnowania i jeszcze raz pilnowania. Troszke meczy
to psychicznie- taki stan "ciaglej gotowosci", aleda sie zrobic

[gruszeczka_mal]

między moimi maluchami jest rok różnicy,nawet nie cały bo brakuje dwóch
tygodni.Od początku zajmuję się nimi sama,tylko jak mąż wraca z pracy, to nie
wiele,ale pomaga.Troszkę bałam się na początku jak podołam tym wszystkim
obowiązkom,ale jak na razie minęło pół roku i jest ok,maluch rosną.Przyznaje,że
dla siebie czasu mało,ale w końcu wychowywanie dzieci to nie wczasy.Jeśli bardzo
pragniesz dziecka,warunki Ci na to pozwalają,to zapewniam że wychowanie dzieci z
małą różnicą wieku nie jest takie straszne

[hudaka]

wiecie co od tego myslenia to mnie glowa boli, chyba pojade gdzies z
mezem na wakacje i pojde na spontan bo inaczej to sie nigdy nie
zdecyduje