Ja tam nie potrafię tego zrozumieć...

[minerallna]

Jest ON i ONA i biorą ślub.Już wcześniej wiedzieli,że nie stać ich na wynajem,kupno jakiegokolwiek mieszkania.Decydują się na mieszkanie z teściami/rodzicami któregoś z ich dwojga.
Potem zazwyczaj zaczynają się przysłowiowe schody...
I piszą na forum,żalą się wszędzie jakby nie wiedziały że tak może być,a nawet tak często jest.
A jak się dziecko pojawi to dopiero są,jakże często opisywane na forum,hmm nazwę to nieporozumieniami.
Decyzja o wspólnym zamieszkaniu była chyba świadoma,a relacje które czasem czytam zakrawają o własny autorek postów masochizm.

[dorianne.gray]

Ja tam jestem zdania, że człowiek sam jest odpowiedzialny za to, jak
jego życie wygląda. Ot co.

nikt mi pewnie racji nie przyzna.....

[mearulezz]

...ale czesto taka sytuacja spowodowana jest ....inna kolejnoscia wydarzen
najpierw jest namietna milosc,pozniej niespodziewana ciaza,I dopiero pozniej po
slubie, OKAZUJE sie to co napisalas -ze na samodzielne mieszkanie nie stac a
ludzie chca byc rodzina, mieszkac razem wychowywac dzieci.
i tu zaczyna sie walka ,i znakowanie "swojego terenu"
Zony chca byc "tą jedna jedyna"- tasciowe sa "u siebie". Inaczej gotuja,
sprzataja, wychowuja dzieci---i obie chca byc najwazniejsze dla tego jednego
mezczyzny.
to nie jest masochizm tylko wiele WIELE nieprzemyslanych i zbyt pochopnie
podjetych decyzji.

[kropkacom]

Niestety nie wszyscy mają taką sytuację że dostają mieszkanie od rodziców a
własne wiadomo że trudno samemu na dorobku zdobyć. Wynajem też jest drogi. Dla
większości małżeństw startujących na pokoju u rodziców ta sytuacja jest jednak
przejściowa. Najczęściej krótka. Najważniejsze żeby coś robić w kierunku pójścia
na swoje.

[dlania]

Jakbym czekała z dziećmi, małżeństwem itp az mnie bedzie stać na kredyt
mieszkaniowy, tobym dzis była sama i nieszczęśliwa. Inna sprawa, że z teściami
nigdy nie mieszkałam, ale lekko nie było..

[beniusia79]

to sprawa indywidualna danej osoby, ale sama nie wpakowalabym sie
nigdy w cos takiego. z tego tez miedzy innymi powodu mieszkam
zagranica. w kraju nie stac byloby mnie pewnie na wynajem
czegokolwiek. nie spotkalam nikogo w swoim zyciu, kto nie mialby
zatargu z rodzicami czy tesciami, z ktorym mieszka pod jednym
dachu. nie wazne jakimi ugodowymi ludzmi sa, zawsze cos bedzie nie
tak, zawsze ktos bedzie u kogos-nie u siebie.

[clio_yaga]

kropkacom napisała:

> Niestety nie wszyscy mają taką sytuację że dostają mieszkanie od
rodziców a
> własne wiadomo że trudno samemu na dorobku zdobyć.

Jakoś do głowy mi nie przyszło żeby wymagać mieszkania od rodziców.
I nie spotkalam też nikogo kto by takowe dostał. Jedyni moi znajomi
mają mieszkanie po jego rodzicach, ale oni je ODKUPILI a nie
dostali, kiedy rodzice przeprowadzili się do domu.
I nigdy tez nie brałam pod uwagę mieszkania z rodzicami czy
teściami, choćby w altance na działce, ale w swoim.

[dlania]

A wśród moich znajomych 3/4 dostało mieszkanie od rodziców lub z ich finansowym
znacznym udziałem. Dzieci lekarzy, prawników, biznesmenów włascicieli kamienic -
nie słyszałam, żeby ktoś z nich jechal do Anglii, żeby zarobić na mieszkanie,
rodzice by tego nie przezyli...

A swoim dzieciom chcecie zapewnic mieszkanie na starcie? Mnie by to do głowy nie
przyszło, do tego wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=584&w=79703990&a=79703990

[malila]

dlania napisała:
> A swoim dzieciom chcecie zapewnic mieszkanie na starcie?

Dla nas (mnie i męża) to naturalne, że będziemy się starali
wyposażyć nasze dzieci w jakiś kąt albo przynajmniej dołożyć się do
niego. Nasi rodzice nam pomagali i traktowali to jako coś
najzupełniej oczywistego. Trudno mi sobie wyobrazić, że miałabym
wykopać swoje dzieci z domu bez żadnego wsparcia materialnego,
biorąc pod uwagę "łatwość", z jaką zdobywa się mieszkanie. Takie są
w naszych rodzinach poglądy: dzieci powinny być na swoim, a rodzicom
zależy na tym, żeby swoim dzieciom w tym pomóc.

ja też

[sir.vimes]

myślę o wyposażeniu córki w ten sposób.

i jest to dla mnie oczywiste.
Jeżeli tylko ma się taką możliwość - naturalne jest pomóc dziecku w
usamodzielnieniu się.

[clio_yaga]

dlania napisała:

> A wśród moich znajomych 3/4 dostało mieszkanie od rodziców lub z
ich finansowym
> znacznym udziałem. Dzieci lekarzy, prawników, biznesmenów
włascicieli kamienic
> -
> nie słyszałam, żeby ktoś z nich jechal do Anglii, żeby zarobić na
mieszkanie,
> rodzice by tego nie przezyli...

Mam chyba jednak inne grono znajomych.
W większości ich rodzice potrafią przeżyć wyjazd do Anglii aby
zarobić na mieszkanie, może dlatego że przeważnie sami też nie mają
za wiele. A nawet jak mają to też chcą z życia jakoś korzystać. Tak
dla przykładu rodzice moich znajomych kupili sobie domek w górach,
mały z małą działką. Moi znajomi kupili mieszkanie na kredyt, ile
było gadania wśród obcych, jak tak można, zamiast im dać na
mieszkanie kupują chałupę w której będą 3 razy do roku. A moim
zdaniem postąpili zupełnie normalnie, zwłaszcza, ze teraz dzieciaki
spędzają tam znaczną część wakacji.
Co do zapewnienia przyszłości moim dzieciom, to jeszcze trochę czasu
przed nami, ale nie będę się pruła żeby dać im mieszkanie, jak nas
będzie stać to pewnie pomożemy, z pewnością niezależnie od tego
jak ułożą sobie zycie moje dzieci dostaną po równo.

[kropkacom]

> Jakoś do głowy mi nie przyszło żeby wymagać mieszkania od rodziców.
> I nie spotkalam też nikogo kto by takowe dostał.

A ja znam kilka osób którym rodzice kupili mieszkanie. Znam też takich co
zaczynali u rodziców a dziś mieszkają na własnym.

Ja też nie chciałabym mieszkać z rodzicami ale zdaje sobie sprawę że różnie bywa.

[triss_merigold6]

Wśród moich znajomych znakomita większość dostała mieszkania od
rodziców lub dziadków. Nie widzę nic dziwnego w tym, że ludzie chcą
dzieciom zapewnić jak najlepszy start w dorosłość, moje dziecko też
dostanie mieszkanie.

[chicarica]

No patrz, a ja nie dostałam od rodziców, bogata z domu też nie jestem, a na
kredyt mnie stać.
Z tym, że w wieku 20 lat zajmowałam się nauką i pracą, a nie robieniem sobie
potomstwa.

[kropkacom]

> Z tym, że w wieku 20 lat zajmowałam się nauką i pracą, a nie robieniem sobie
> potomstwa.

Nikt z moich znajomych nie zakładał rodziny w wieku 20 lat. Wszyscy robili to
grubo później.

[dlania]

kropkacom napisała:

> > Z tym, że w wieku 20 lat zajmowałam się nauką i pracą, a nie robieniem so
> bie
> > potomstwa.
>
> Nikt z moich znajomych nie zakładał rodziny w wieku 20 lat. Wszyscy robili to
> grubo później.


Ja tez nie wiem, do kogo Chicarica pije, bo żadna młodociana matka udziału w
rozmowie nie bierze (chyba)

[ola_225]

Ja niegdy nie oczekiwałam że dostanę od rodziców mieszkanie, czy
choćby że pomogą mi w jego urządzaniu. Pewnie że znam takie osoby
(moze 1 czy 2), którym rodzice sfinansowali mieszkanie i nie
potępiam tego. Ja jednak nigdy tego nie oczekiwałam. Do wszytskiego
doszliśmy z mężem sami. Powoli zdobywamy co raz więcej. Od kupnba po
wykończenie mieszkań. Niczego nie dostaliśmy, wszystko kupiliśmy za
swoje. I własnie z tego jesteśmy najbardziej dumni, że wszystko mamy
dzieki WŁASNEJ pracy, a nie "podane na tacy".
Podobnie chciałbym wychowac moje dzieci. Nie chciałbym, żeby sprawa
kupna dla nich mieszkania była oczywista. Chciałbym żeby sami
osiągneli cel bo wówczas ten sukces lepeij smakuje.
Choć nie wykluczam że ich wspomogę, może nawet dostaną od nas
mieszkanie. Zwłaszcza ze mamy już dwa - trzymamy m.in. zmyślą o
dzieciach.

[doral2]

miałam kiedyś takich sąsiadów...mieszkaja na 47 metrach - 3 pokoje z
kuchnią....2 rodziców, dwie córki z mężami i ich piątka dzieci...
wychodzi średnia 4,70 m na twarz...

zaiste, bardzo rozważni i odpowiedzialni dziadkowie i rodzice /

[e_r_i_n]

dlania napisała:

> Ja tez nie wiem, do kogo Chicarica pije, bo żadna młodociana matka
> udziału w rozmowie nie bierze (chyba)

Ha, to z przekory weźmie
Chociaz wg standardów forum dwudziestka to juz nie taka mlodociana.
A ja, mimo, ze urodzilam w wieku lat 20, nigdy z rodzicami czy
tesciami nie mieszkalam (pomijam okres wakacyjny,
kiedy 'wykorzystywalam' fakt, ze z Mazur jestem).
Aha, to niemieszkanie bynajmniej nie dlatego, ze cokolwiek od
rodzicow dostalam - poza zapewnieniem mnie i mojemu rodzenstwu
odpowiedniego poziomu edukacji. Wszystko, co mam w tej chwili, to
moja wlasna praca. I dziecko w niczym nie przeszkodziło.

Zawsze jest źle

[triss_merigold6]

- parka młodych uczących się zaliczy wpadę, weźmie ślub i zamieszka
z rodzicami - źle
- parka usunie wpadkową ciążę - fatalnie
- parka czeka z poczęciem na dobre warunki finansowe i lokalowe -
źle, egoiści, wszak wystarczy kochać dzidzi

noooo dokladnie

[18_lipcowa1]

ja mieszkajac z rodzicami bylam w stalych , dlugich zwiazkach i do
glowy by mi nie przyszlo brac slub, sprowadzac do domu rodzinnego
meza i nie daj boze dzieci.

Slub, zalozenie rodziny bylo dla mnie mozliwe tylko wtedy gdy bylam
calkowicie samowystarczalna i takiego samego partnera znalazlam.

Wstydzilabym sie byc na jakiejkolwiek lasce rodzicow, tesciow kiedy
zalozylabym wlasna rodzine.

[margo_kozak]

ja bym nie oceniala tak surowo takich malzenstwach.
niestety realia w tym kraju sa smutne i na zakup mieszkania za 400
tys. stac malo kogo.
a kazdy czlowiek dazy do namiastki stworzenia rodziny i czasami
jest tak, ze trzeba pomieszkac jakis czas z rodzicami, a potem sie
ucieka na swoje.

[kropkacom]

> Wstydzilabym sie byc na jakiejkolwiek lasce rodzicow, tesciow kiedy
> zalozylabym wlasna rodzine.

Ty byś się wstydziła ktoś inny nie.

[superslaw]

wiesz co z tym startem zgadzam się z Tobą w zupelności.Tyle że jak powiem w
rozinie przy okazji jakiejś dyskusji coś to moja teściowa wyjeżdza z tekstem -że
wtedy się tego nie docenia i najlepiej jest samemu na wszystko zarobić...tyle ze
ja myśle ze tak mowią po prostu ludzie których nie stać zeby nic dać i kórzy
sami nic nie dostali.,..moze to troche takie usprawiedliwienie....

[triss_merigold6]

Teściowa zazdrości i tyle. W normalnych warunkach standardem jest,
że dzieciom start się ułatwia po to, żeby miały łatwiej i lepiej niż
rodzice. Zresztą w normalnych warunkach istnieje kumulacja kapitału
i średnio zamożne rodziny w Europie mają po kilka mieszkań, domy,
działki etc.

[margo_kozak]

triss_merigold6 napisała:

> i średnio zamożne rodziny w Europie mają po kilka mieszkań, domy,
> działki etc.

kurcze szkoda ze Polska w europie nie lezy

[triss_merigold6]

Na szczęście coraz bardziej leży i zabezpieczanie lokalowe
ukochanych dzieci staje się coraz powszechniejsze. Qrczę nie musi
student dostać od razu apartamentu ale kawalerkę czy dwupokojowe
czemu nie?

[e_r_i_n]

Bywa jednak, ze rodzice maj trojke i zapewnienie im takiego lokum
(szczegolnie jesli, jak u mnie, rodzice mieszkaja na Mazurach, cala
trojka ich dzieci w Warszawie raczej osiadzie) oznaczałoby odjęcie
sobie od ust.
Nigdy bym od rodzicow nie oczekiała takiego poswiecenia. Zawsze
slyszałam - damy Ci wedke, czyli dobre, dzienne studia (czyli w
skrocie - poki sie uczysz, poty masz pomoc od nas; inna sprawa, ze
sama dazylam do jak najszybszego uniezaleznienia). A teraz ciesze
sie, ze moi rodzice dbaja o siebie (kupno super samochodu, dwa
tygodnie objazdu po Europie). Sie im nalezy.

erin

[lila1974]

Oby więcej takich rodzin jak Wasza

[bea.bea]

mysle, ze to wynika z naszych kulturowych przyzwyczajeń....

dzieci długo sa przy rodzicach, którzy im zawsze cos zapewniaja, i którzy tak
naprawdfe nie chca wypuscic dzieci z gniazda, a gdy one przyprowadza do tego
gniazda kogos, rodzice dalej widza swoje małe dzieci, tylkow ilosci troche
większej...

z moich obserwacji wynika, ze w innych krajach dziecko zaczyna usamodzielniac
sie na poziomie liceum....internaty, wsólnie z przyjaciółmi wynajmowane
mieszkania....
a po takim byciu poza domem, nie chce sie juz tam wracac ( nie mówie o nieche ci
emocjonalnej) ..po prostu człowiek doswiadcza samodzielnosci i inna forma
przestaje go interesowac...

[germaine2]

ja też tego nie mogę zrozumieć. niech autorki "masochostycznych"
postów wyobrażą sobie, że nagle do własnego przytulnego gniazdka, na
które pracowały paręnaście lat, czekając na chwile, kiedy będzie ono
już tylko dla nich, wpada młoda para a wkrótce dzidziuś. no ja,
szczerze, sie obawiam takiej sytuacji: mój syn z obcą (sporo młodszą)
babą w MOIM domu...tez by mnie krew zalała i zapewne milutka bym nie
była...

[kropkacom]

> szczerze, sie obawiam takiej sytuacji: mój syn z obcą (sporo młodszą)
> babą w MOIM domu...tez by mnie krew zalała i zapewne milutka bym nie
> była...

Tylko że w większości rodzice sami proponują taki układ.

[doral2]

albo nie mają innego wyjścia ....

[ju8]

Triss, nie przesadzaj, np. we Włoszech młodzi mają tak samo trudny start jak w
Polsce, przynajmniej ostatnio nie jest tam kolorowo i masa ludzi ok. 30-letnich
mieszka z rodzicami. W innych krajach jest łatwiej wynająć czy zarobić na kredyt
ale jak widać po kryzysie hipotecznym taka sytuacja też może się zmienić.

My z mężem pobraliśmy się dość wcześnie ponieważ stać nas było na kuno
mieszkania, wiedzieliśmy że z żadnymi Rodzicami nie będziemy mieć lekko.
Dorabialiśmy się wszystkiego sami i nie było łatwo, dlatego chcemy zapewnić
naszej córce lepszy start.

[atra1]

myśmy sporo dostali od Rodziców - mieszkanie i samochód, drugie mieszkane - tak sie z złozyło - dostał mąż w spadku. NA początku miałam jakis idiotyczne poczucie wstydu, że to nie efekt naszej pracy li i jedynie. Ale odkąd mam dziecko tak sobie myślę, że mnie zostało darowane coś, co mi bardzo ułatwiło zycie, więc ja postaram się darowac coś na start mojemu potomstwu (coś poza zachęcaniem do uzyskania dobrego wykształcenia).

[alagas]

Jest jeszcze druga strona medalu. Chęć mieszkania z rodzicami. Bo
doświadczenia z panieńskich lat były dobre. Znakomicie się
wspieraliśmy i pomagaliśmy sobie, mieszkając razem. Bo teściowa ma
duży dom, w którym mieszka sama i kto zaopiekuje się nią na starość?
Więc to nie była konieczność, ale świadomy wybór. A potem okazało
się, że teściowa, to jednak nie matka, z którą można się dogadać i z
którą wzajemnie sobie pomagałyśmy. Że deklaracje o sympatii
przerodziły się w nienawiść i krytykowaniu na każdym kroku. Że nie
różni nas odmienność, bo ustępuję jej we wszystkim, ale programowa
niechęć. I co wtedy robić?

[daga_j]

Tak - dokładnie tak jest. I ja to przechodziłam Człowiek młody zakochany to bierze każdą okazję by być razem z mężem, myślą będzie ok. No i potem .. nie jest. Ale na szczęście w moim przypadku nie tak strasznie, teściów mam ok, narzekałam tylko dlatego, że nie czułam się tam jak u siebie, bo nie byłam niezależna, kłótni nie było. Mieszkaliśmy 2 lata, dziecko się pojawiło, ale przy najbliższej okazji wyprowadziliśmy się. I od tego czasu coraz bardziej lubię teściów Każdemu powtarzam: wiem jak to jest i generalnie odradzam zamieszkanie z rodzicami! A że sama się na to zdecydowałam, cóż.. ale nie żałuję, bo nie wiem jak potoczyłoby się nasze życie jakbyśmy odłożyli ślub z tego powodu, dziecko później.. O nie, cieszę się, że w młodym wieku zostałam mamą.

[zuzanna56]

Mieszkałam pierwszy rok po ślubie z teściową, było tak sobie, ale od
16 lat mieszkamy sami. Nie dostaliśmy niczego, dorobiliśmy się domu
(częściowo na kredyt). Nie wyobrażam sobie mieszkania z rodzicami.