zebra12
24.07.08, 20:52
Czytam sobie tak wątek o zabieraniu dzieci i myślę, że autorka słusznie się
obawia... Nie tylko zresztą sąsiadów należy się obawiać - w ramach zemsty czy
innych tam rozgrywek mogą zgłosić coś, czegoś nawet nie ma, ale....
... mam kilku znajomych w Szwecji. I jednemu z nich zdarzyło się, że jego
wówczas 15 letni syn, zgłosił na policję, że rodzice się nad nim znęcają.
Tymczasem była to całkowita nieprawda! Ale chłopak zemścił się w ten sposób na
rodzicach, którzy zabronili mu wyjść gdzieś na imprezę z kolegami. Dzieci są
coraz bardziej świadome swoich praw, nie są głupie. Mało to teraz nastolatków
szantażuje swoich rodziców lub nawet podnosi na nich rękę? Czasem się tylko
usłyszy o tym w mediach. Ale taka jest smutna prawda i same na pewno o tym
słyszałyście. Jeśli wejdzie takie prawo u nas, jak w SZwecji, gdzie dzieci
mogą zgłosić rodziców na policję, to strach się sprzeciwić nastoletniej
zbuntowanej panience, czy odmówić kieszonkowego młodemu gniewnemu
właścicielowi pryszczy.
To sytuacja podobna, jaka teraz już jest w szkole. Gdzie nauczyciel nie ma
żądnych praw i środków restrykcji, a uczeń ma wiele możliwości. I nieraz bywa
tak, że gdy dzieci się biją na przerwie, a nauczyciel próbuje ich rozdzielić
przytrzymując jednego czy drugiego, to może usłyszeć, to, co moja koleżanka:
- "Pani mnie molestuje!"
Jednak boję się, żeby w tym wszystkim nie wylano dziecka z kąpielą. Nie tylko
dziecka, ale i rodziców, nauczycieli itp...
Każdy bowiem sposób dyscyplinowania dziecka jest dla niego uciążliwy
psychicznie ( czyż karne krzesełko, czy poducha, to nie upokarzanie i
ubezwłasnowolnienie dziecka?) i każde tego typu postępowanie może być
zgłoszone przez dziecko dalej. Jak się wtedy z tego wytłumaczyć?
I druga, smutna strona medalu:
dziecko bite, maltretowane, gwałcone, rzeczywiście upokarzane i tak nic nie
powie, bo będzie się bało! Skoro tyle kobiet znosi codzienne katusze i nigdzie
z tym nie idzie ( a przecież wiedzą, że to, co partner robi z nimi jest
karalne) to tym bardziej małe, bezbronne, zastraszone dziecko nie puści pary z
ust. Za to inne dzieci, odważne, butne, świadome, zbuntowane dostaną do ręki
wielkie narzędzie, którym będą wymachiwać rodzicom przed nosem wymuszając
każdą rzecz, którą zechcą.