List do dziecka w sobie

[morgen_stern]

Takie ćwiczenie jest często zalecane w różnego rodzaju terapiach
psychologicznych. Żeby wziąć kartkę papieru i napisać list do
dziecka w sobie, do małej morgen albo małej syrianki

Kiedy pierwszy raz o tym usłyszałam, odruchowo zaczęłam w myśli
układać zdania na zasadzie "co bym tam mogła napisać" i.. skończyło
się płaczem. Trochę mnie to zaskoczyło
Chyba nie jestem gotowa na takie ćwiczenie.. albo właśnie powinnam
się przemóc i je wykonać?

Co wy napisałybyście? Czy byłby to smutny list, czy tylko
nostalgiczny?

[purpurowa_komnata]

Mój byłby raczej smutny-choć z wiarą i nadzieją na dobrą
przyszłość.A poza tym ja realizuję to co sobie obiecałam w wieku lat
6-ciu, cały czas więc"przytulam"małą dziewczynkę, którą byłam.

[purpurowa_komnata]

Chociaż nie-kiedyś już próbowałam to zrobić, nie dałam rady, nie
potrafiłam przejśc jeszcze raz, nie potrafiłam po tym wszystkim
zakończyć, zamknąć drzwi i wyrzucić klucz. To za mną się ciągnie,
nie umiem tego odciąć-zaakceptować też nie, nie rozumiem i pewnie
już tak zostanie. To sobie pozwoliłam na odrobinę prywaty dzięki
Morgen.

[beatrix_75]

a czemu płakałas - to były smutne słowa?

[doral2]

chcesz napisać list sama do siebie i sama siebie zdołować?? to nie wiem jaki ma
to mieć cel...

bo mój list byłby bardzo wesoły
nie potrzebuję terapii psychologicznej, świetnie się bawię swoim życiem i jestem
z niego bardzo zadowolona
mogłabym mieć tylko nogi dłuższe o jakieś dwa do trzech centymetrów

[morgen_stern]

doral2 napisała:

> chcesz napisać list sama do siebie i sama siebie zdołować?? to nie
wiem jaki ma
> to mieć cel...
>


Kolejny wesoły post z cyklu "nic z tego nie rozumiem, nie wiem, o co
tu chodzi, ale się wypowiem". Oj, laski, laski..

[doral2]

morgen_stern napisała:

> doral2 napisała:
>
> > chcesz napisać list sama do siebie i sama siebie zdołować?? to nie
> wiem jaki ma
> > to mieć cel...
> >
>
>
> Kolejny wesoły post z cyklu "nic z tego nie rozumiem, nie wiem, o co tu
chodzi, ale się wypowiem". Oj, laski, laski.."


ja rozumiem o co tu chodzi....ale ty chyba nie rozumiesz, co ja chcę
powiedzieć.... to, że ty masz problemy w sobie, nie oznacza zaraz że inni muszą
mieć tak samo.

ja dziecku w sobie napisałabym wesoły list, nie robiłabym mu żadnych wyrzutów
czy innym umoralniających gadek, bo jeśli to dziecko we mnie jest to mogę sobie
umoralniające gadki wsadzić w nogę, a jeśli dorosły to nie muszę mu listu pisać,
bo z dorosłym się rozmawia.

tak czy siak, nie mam tej osobie we mnie (dziecku czy dorosłemu) do powiedzenia
nic takiego, co doprowadziłoby mnie do łez.
nie jestem masochistką i wolę mówić (pisać) sobie takie rzeczy, które mnie
uskrzydlą i dodadzą sił, zamiast dołować.
bo nie wiem nadal po cholerę miałabym się dołować.

[doral2]

no, chyba że żaluzji nie paniałam, a ty chciałaś tu filozoficzne dysputy
prowadzić, a ja tak w kaloszach wlazłam )

[syriana]

fu! do syrianki to bym w życiu napisać nie chciała
swoją drogą, to już widzę jaki problem będę miała kiedyś ewentualnie z imieniem
dla dziecka, bo zdrobnienia coraz bardziej mnie przerażają

za list bym się nawet nie brała
bo bez pisania wiem, że efekt byłby pewnie dramatyczniejszy niż u Ciebie, a
usilnie pracuję nad tym by tylko pastelowe myśli i obrazy w głowie mieć

Morgen i Syrianka

[beatrix_75]

ale czemu same smutne rzeczy - ja jestem urodzona pesymistka - ale
jak tak zajrze w głąb siebie to nie jest mi smutno

[morgen_stern]

beatrix_75 napisała:

> ale czemu same smutne rzeczy - ja jestem urodzona pesymistka - ale
> jak tak zajrze w głąb siebie to nie jest mi smutno


To nie jest kwestia pesymizmu, ale popapranego dzieciństwa, z którym
strach się zmierzyć, nawet dorosłej osobie.

[beatrix_75]

no różowego dziecinstwa to ja tez nie miałam ( rozbite małz +bieda+
+ całkowite odrzucenie przez ojca ..

[yenna_m]

mi pomoglo (intuicyjnie dzialalam) wrzucenie w siec totalnie anonimowego bloga,
na ktorym opisalam wszystkie dzieciece traumy

po kilkakrotnym przeczytaniu wszystkiego zle doswiadczenia jakos przestaly
gnebic. Znaczy się są.Ale nie bolą, nie męczą. Po prostu częśc mojej historii,
taka sama jak te dobre chwile.

Ale chyba tez psychologowie (potem dopiero cos obilo mi sie o uszy) tez zalecaja
cos takiego jako jedna z form terapii.

[morgen_stern]

No niby dobrze jest sobie te uczucia uświadomić i spróbować się z
nimi uporać, nazwać je, bo tak naprawdę mimo pastelowych i jasnych
myśli to one tam cały czas bulgocą pod powierzchnią..
A to małe dziecko ciągle w nas jest, nawet jeśli udajemy, że
absolutnie nie, a my jesteśmy takie cholernie dorosłe.

[syriana]

ja jestem uświadomiona w 100%
uporana czuję się w.. powiedzmy 90%

tak jak napisałaś - momentami dosłownie czuję, że jakieś szaleństwo siedzi mi
tuż pod skórą i czyha tylko na okazję by pohasać po pokoju
to pewnie te 10%, które by mnie na terapię kwalifikowały

może kiedyś się odważę
teraz mam poczucie, że wygrzebanie tego wszystkiego ze środka jakiś kosmiczny
chaos by spowodowało i katastrofę wręcz czarnobylową

a tak - siedzi sobie ugłaskane, udomowione i udaje, że go tam nie ma

[margotka28]

Ja chyba nie rozumiem i dlatego się nie wypowiem. I bardzo bym
chciała coś takiego napisać. Ale nie wiem jak tzn: z perspektywy
kogoś z boku, z mojej jako dorosłej osoby czy jeszcze inaczej?

[dirgone]

Chyba bym się nie odważyła. W małej dirgone jest taka jedna zadra, którą ruszyć
bym musiała... Udało mi się nie dotykać tematu przez ostatnich kilka ostatnich
miesięcy i mam nadzieję, ze już nigdy do niego nie wrócę. Cholewa, morgen, na
samą myśl o takim liście łzy mi lecą potworne.
Gdyby nie ta jedna zadra, to mógłby to być list wesoły, śmieszny, trochę
nostalgiczny. Ja ze swoich sztucznych zębów i z utraty twarzy kilka lat temu
potrafię się śmiać, tylko nie z tego jednego. Eh.
I dlatego się nie wypowiadam w wątku o dzieciobójczyni.

[morgen_stern]

>Cholewa, morgen, na
> samą myśl o takim liście łzy mi lecą potworne.


No i właśnie ty i syriana wiecie, o co mi chodzi

morgen

[margotka28]

Możesz mi łopatologicznie wyjaśnić jak taki list się pisze?

[morgen_stern]

Bierzesz karteczkę albo otwierasz worda i piszesz list do małej
margotki, do siebie jako dziecka. No i tu rozwijaj fantazję. Czy
będziesz ją pocieszać, czy mówić jej, że była dzielna, że ktoś ją
skrzywdził, że to nie była jej wina, albo po prostu chcesz
powiedzieć, że była fajowym dzieciakiem, który ma przed sobą dobre
życie? To już sama musisz wiedzieć.

[beatrix_75]

że ktoś ją skrzywdził, że to nie była jej wina..(..)

Morgen ..mam nadzieje ze nie o taką krzywde ci chodzi - o ktorej
mysle...przeraziłas mnie

[morgen_stern]

Morgen ..mam nadzieje ze nie o taką krzywde ci chodzi - o ktorej
> mysle...przeraziłas mnie


To był tylko przykład dla margotki

[beatrix_75]

to dobrze ,bo zabrzmiało mi na ..ale ja to przewrazliwiona jestem

[babsee]

a co ty w taki cięzki dzwon uderzasz?
Ja bym sie nie odwazyla napisac.Otworzylabym puszke Pandory i
musialabym pewnie isc na kozetke...a kasy na to nie mam.
Ale wewnetrzne dziecko to fakt, ktory czasem utrudnia zycie gdy
dochodzi do glosu.
Czasem..kiedy wlasnie taki nastroj..mysle tez o tym i tez od razu
zacvzynaja,łzy same kapac.Wiec nie ruszam tego.

[ela82]

Chyba bym nie chciala i nawet nie wiem, czy czulabym sie na silach.
Chyba nie.

[zielonyorzeszek]

ja napisalabym do tego malego,niedojrzalego orzeszka zeby puknal sie
mocno w ta twarda skorupke na glowie zeby NIGDY nie doszly tam mysli
o jakimkolwiek odchudzaniu,bo dopiero ten dojrzaly(mam nadzieje)
orzech niedawno uporal sie ze skutkami jego bezmyslnosci
niewiem czy chodzi o cos takiego ale mnie sie jakos lzej na duszy
zrobilo.

[morgen_stern]

> niewiem czy chodzi o cos takiego ale mnie sie jakos lzej na duszy
> zrobilo.


O to mniej więcej chodziło

[haja197222]

Kiedyś napiszę, jeszcze nie teraz, może się boję, może nie jestem gotowa. Wiele tego jest co bym małej Haji chciała napisac... Cholera Morgen już zaczęłam ryczec...

[agao_72]

napisałabym, że mała aga jest fajna. i że ma mieć w nosie dzieci,
które jej mówią, że dziewczynki nie interesują się naukami ścisłymi,
ze ma nadal rysować - bo to się przyda jej później.

i żeby nie była taka nieśmiała. i żeby się nie martwiła, że nie ma
za dużo koleżanek, bo w wieku 14 lat spotka Prawdziwą Przyjaciółkę.
taką Na Zawsze.

ale żeby się nie zmieniała - za bardzo. bo dzięki swojemu
zamiłowaniu do wolności przezyje świetne lata jako nastolatka. i
dzięki tym przeżytym latom będzie potrafiła cały czas być młoda
duchem.

a wiecie co jest najśmieszniejsze, moja córa to moja kopia. i
fizyczna i charakterologiczna. więc w zasadzie to bym do niej list
pisała.

moja ciocia (siostra Taty), która zastępuje Zosi dzidaków od mojej
strony (moi Rodzice nie żyją) mówi, że przy Zosi czuje się, jakbym
znowu była mała.

[margotka28]

dzięki Morgen

W takim razie raczej byłby to dobry list. Chociaż moje dzieciństwo
nie było różowe, to teraz krzywdy które wyrządza mi jedna z
najbliższych osób (matka) są o wiele potężniejsze.

[chloe30]

Mam wrażenie że byłby to list do miłego, mądrego dziecka, które
pomimo niezbyt udanego ojca ma sie całkiem dobrze.

Natomiast bardzo bym chciała spotkac siebie jako nastolatkę i
nakopac sobie do duoy na otrzeźwienie.

Syriana, zajrzyj na priva n/txt

[morgen_stern]

odpisałam Ci

[syriana]

[osa551]

Nie byłabym w stanie napisać ani jednego zdania, chyba się nie nadaję na
terapię, jestem pewnie po prostu kompletnie nienormalna .

[yenna_m]

a ja bym bardzo chetnie napisala do malej Kasi
żeby byla uczciwym czlowiekiem i starala sie we wszystkim szukac pozytywow. Oraz
zeby nie zapomniala/nie zagubila dzieciecej umiejetnosci cieszenia sie z
drobiazgow. Bo zycie z drobiazgow sie sklada.

[morgen_stern]

Yenna, nawet nie wiesz, ile bym dała, żeby mój list tak właśnie
wyglądał..

[zales239]

Ja też mogłabym napisać do małej Gosi,która miała piękne i kolorowe
dzieciństwo,z pasmem sukcesów i którą rodzice bardzo
kochali.Napisałabym jej,żeby nigdy nie zgubiła tej
małej,usmiechniętej i szczęśliwej osoby,którą była.
Żeby nauczyła się wybaczać.
Kużwa usmarkałam się dokumentnie,idę do łazienki.

Smutny i wole o tym nie myslec...

[gacusia1]

to zbyt duzo kosztuje,takie cwiczenie.

[fajka7]

Nie napisze do malej fajki, bo juz z nia o tym wszystkim
rozmawialam. Wytlumaczylam jej kilka rzeczy, obiecala, ze bedzie sie
trzymac i generalnie kuma o co duzej fajce chodzi, wiec traktujemy
sprawe jako z grubsza ogarnieta.
Ale jestesmy w kontakcie, ze tak powiem.

Mala czasami ma gorszy dzien i trzeba sie nia zajac bardziej. Robie
to oczywiscie, bo przeciez ma tylko mnie No ale nie moge
pozwolic, zeby naduzywala mojej uprzejmosci, bo moze zaczac sie
rzadzic, a to jest wykluczone - jednak jej czas juz minal, teraz
rzadzi Duza.
Tak wiec na listy bym sie moze nie rzucala, ale okazyjna kartke z
wakacji - jak najbardziej.

[mamamonika]

Ten dzieciak ciągle gdzieś we mnie jest, całkiem blisko, nie
musiałabym się za bardzo wysilać żeby z nim poplotkować
Tylko - z którym? Na różnych etapach rozwoju byłam głupia inaczej ;-
)), ale chyba sobie już wybaczyłam poszczególne głupoty czy złości z
tamtych okresów. Nie byłby to smutny list czy jakies jezioro
wstydu...
Czego żałuję - relacji z osobami których już nie ma i których przez
to nie mogę naprawić, jakiegoś młodzieńczego instynktu stadnego,
nieumiejętności przeciwstawienia się pewnym zachowaniom - chowali
mnie na grzeczną dziewczynkę ale na szczęście się w odpowiednim
momencie zbuntowałam i nauczyłam mieć swoje zdanie )
Rodzice nie byli doskonali, ale nadrabiają w kwestii wnuków )

[deela]

o nie nie nie
ja sie na takie terapie nie pisze
to nie na moje nerwy

tak a propos

[mysia-mysia]

dlaczego psychoterapia działa szybciej na mężczyzn niż na kobiety?

bo jak trzeba cofnąć się do czasów dzieciństwa to okazuje się że mężczyzna już
tam jest

[demonii.larua]

Napisałam raz, za namową psycholożki.
Pomogło mi to zamknąć pewien krótki etap mojego dzieciństwa.
Próbowałam jakiś czas temu napisać kolejny, ale to ponad moje siły...
Kiedyś będę musiała, ale odwlekam choć od czasu do czasu słyszę gdzieś we łbie
takie tykanie... za długi byłby ten list chyba i już nie tylko do dziecka...

[malila]

Napisałabym jej, że to, co się stało, nie oznacza, iż nie może
liczyć na rodziców. Rodzice jej nie zdradzili, po prostu o niczym
nie mieli pojęcia. Może im ufać, może zawsze liczyć na ich wsparcie,
może być pewna, że nie musi sama wszystkiego dźwigać. I że nie
pozwolą jej upaść, cokolwiek by się nie stało.

[malamadre]

Nie napisałabym, nie chcę. Był czas, że robiłam takie rzeczy, ale było to dla
mnie raczej przykre.
Teraz nie odczuwam już takiej potrzeby. Chyba nie.

[mamaemmy]

Ja listu nie pisałam,ale próbowałam "rozmawiac"z tą małą,skrzywdzoną
dziewczynką.Próbowałam sobie też wyobrazic ze cofam czas i w pewnym momencie
wybiegam,wołam o ratunek..przyjeżdza policja..itd.Niestety nie zrobiłam
tak,miałam zaledwie 7 lat ;/
Moge sie teraz przytulic i wyobrazac sobie ze było inaczej...

Jak miałam 14 lat napisałam list do siebie 30letniej-musze go gdzieś znalesc..

[aluc]

to raczej mała aluc powinna napisać do dużej aluc
albo najlepiej mocno ją kopnąć w rzyć

[nangaparbat3]

"Nanguś, bardzo Cie kocham, i tulę, i ściskam z całej siły, i całuję."
I mam łzy w oczach.

o Boże..

[miarka71]

ten list byłby straszny, już łzy gdzieś mnie tam ściskają nie chcę o
tym myśleć , może kiedyś , nie będzie już tak boleć..

[moofka]

nie wiem, czy potrafie,
moze jeszcze nie a moze juz nie ;/
ale uswiadomilas mi cos istotnego szalenie i za dzisiejsze odkrycie jestem ci
wdzieczna

[guderianka]

Przerabiałam to
Ale zamiast listu
Siadałam na poduszce i "zapraszałam" do siebie swoje wewnętrzne
dziecko
Nie były to smutne przeżycia
Ale radosne
Ładowałam się energią i zapałem, jasno spoglądałam na świat