Ma ktoś dalmatyńczyka?

[roksanaa22]

My nadal poszukujemy psa
Mąż wynalazł w necie ogłoszenie o sprzeaży właśnie dalmatyńczyka-
suki.
W necie wyszperałam niewiele.Właściwie tyle,że jedzą za 2-och i
mają "upierdliwą" sierść)).Prawda to??

my mieliśmy

[kamelia04.08.2007]

moja była strasznie żarłoczna, sierśc była upierdliwa, bo wychodziła
cały rok, a że była głównie biała, to było toto widac na wszystkich
ciemnych ciuchach, cięzko taka sierśc usunąc bo krótka i twarda.
Przy codziennym czesaniu problem sierści mozna było jako tako
spacyfikować.


Charakter naszej osobniczki tez do łatwych sie nie zaliczał: uparta,
niereformowalna (mimo że przyszła do nas zaledwie pólroczna),
zazdrosna, zaczepna wobec innych psów jakie mielismy.
Pozytywne cechy: wesoły pies, energiczny.

Mimo że była taka niemozliwa, to troche mi było szkoda jak zeszła z
tego swiata

[roksanaa22]

Więc polecasz czy nie?
Dodam,że mamy dwoje dzieci,mieszkanie 60m2 na poboczu miasta-"za
miedzą" łąka i las więc jest gdzie pobiegać
Agresywna rozumiem nie była?

[balbina.x]

Powiem tak: dalmatyńczyk to wieczny szczeniak. Ciągle chce się bawić, biegać, nie usiedzi spokojnie. Opiekowaliśmy się dalmatyńczykiem po zmarłym wujku, pies ten był nie do okiełznania. Oddaliśmy go sześcioosobowej rodzinie - podobno sobie z tym psem nieźle radzą No ale tam jest czwórka dzieci zawsze chętna do zabawy.
Ja osobiście w życiu bym się nie zdecydowała na dalmatyńczyka.

[frodolin]

ja miałam, to przepiekny pies lecz niestety jak pisały poprzedniczki
nie do okiełznania, był nie posłuszny, upierdliwy i złośliwy, nawet
po dwugodzinnym spacerze potrafił się zlać w domu, zdewastował mi
cały dom, szczytem było gdy przyszła do nas pani z PZU a on
ostentacyjnie podniósł nogę i ją olał, na spacerach był
nieposłuszny, z wielkim żalem oddałam go znajomym teściów bo pomimo
jego paskudnego charakteru bardzo go lubiłam, mam z nimi kontakt i
powim ci że pomimo tego że pies ma już siedem lat to nic a nic się
nie zmienił, dalej robi to na co ma ochotę, pies to wielka
odpowiedzialność więc dobrze się zastanów jaką rasę wybierasz i czy
wogóle dasz radę się nim zajmować, bo latem to jeszcze z
przyjemnością wyjdzie się na spacerek ale zimą to już niekoniecznie,
nie to że chcę cię zniechęcić tylko pisze własne doświadczeia
związane z trzymaniem psa w blokach, pozdr.

[lola211]

Do mieszkania 60m ,gdzie jest 2 malych dzieci w zyciu bym nie wziela
duzego psa.Po pierwsze taki mocno brudzi, po drugie mialabym obawy,
ze zrobi dziecku krzywde.
Jesli juz musisz, to pies max sredniej wielkosci.

I naprawde sie zastanow- PO CO ci zwierze? Dla dzieci czy dla
osobistej checi posiadania ?

[kamelia04.08.2007]

Z takim psem trzeba wychodzić i to duzo, zeby sie wybiegał - w ten
sposób nie wyładuje ci energii na meblach . Potem jak jest stary, to
juz nie wymaga takiego sportu.

Szczeniak czy młody pies moze ci zdemolowac mieszkanie, jak bedzie
dłuzej sam siedział zamkniety - to wlicz w koszty.

Nasza jak była młoda, to musilismy siła rzeczy ja zamknać w domu, bo
my do szkoły, rodzice do pracy. Ojciec kupował jej wielkie swinskie
gnaty, żeby miała jakies zajecie - demolka był troche mniejsza.

czy polecam czy nie ? Trudno powiedzieć, jesli jest ktos ciage w
domu, zeby pilnowac by czegos nie zjadł i zeby wyjsc to jest ok.
Ja bym chyba drugi raz nie kupiła takiego psa, na pewno nie w
sytaucji gdy wszyscy ida do pracy/szkoły.

Co do agresji: słuchała (o ile dalmatynczyk moze słuchac kogos)
mojego ojca, słuchała mnie, mojej babci nie słuchała, mojego brata
chciała podporzadkować. Mój brat ma uraz, bo go kiedys obcy pies
ugryzł. Nasza dalamtynka miała taka manierę, że jak miała kosc, to
warczała i mój brat bał sie przejsć koło niej. Musielismy psu
wyperswadowac takie zachowanie, a brata nauczyc, żeby sie jej nie
bał.

Była zazdrosna, nigdy nie zostawiłabym przy niej samego małego
dziecka czy szczeniecia. Gdy odwiedzali nas goscie z małym
dzieckiem, czy młodym psem, to dalmatynczyk był wyrzucamy za drzwi
do holu. Nie wiem czy to cecha dalmatynska, czy ten pies taki po
prostu był.

[lubie_gazete]

Pies to nie zabawka,dla Ciebie czy dzieci.Bardzo poważnie przemyśl wybór psa i
wszystko to co z nim związane.
Co z wakacjami? Pies pojedzie z Wami czy jeżeli nie może stać Was będzie na
hotel dla niego?
Co jeżeli będzie sprawiał problemy wychowawcze,być może też ugryzie jedno z
Twoich dzieci? Czy będziesz w stanie wtedy na przykład z nim popracować (udać
się do specjalisty,szkoleniowca) czy też pies pójdzie "za karę" do schroniska
lub do pierwszych lepszych znajomych na łańcuch?
I pamietaj,rasowy zawsze z prawdziwej zarejestrowanej hodowli,gdzie możesz
spokojnie obejrzeć inne szczeniaki z miotu oraz warunki.
Szczeniaki z pseudohodowli (rozpoznasz po dużo niższej cenie niż z hodowli z
papierami) bardzo często są genetycznie obciążone i chore.

[lubie_gazete]

Sierści jest przy psie dużo,trzeba się z tym liczyć.
Jak kogoś sierść przeraża niech kupi w sklepie maskotkę,będzie lepiej i dla
niego i dla jego niedoszłego psa.

[wieczna-gosia]

bywaja psy o siersci latwiejszej i trudniejszej do utrzymania. Mam teraz persa i
chociaz kocham debila to jako nastepnego kota nie wezme ani persa ani innej
dlugowlosej rasy- i to jeszcze nie czyni ze mnie niedojrzalego szczeniaka....

[yenna_m]

to bardzo trudne psy do ukladania o bardzo mocnym charakterze i duzej tendencji
do dominowania (tak twierdzil zaprzyjazniony wlasciciel takiej suki)
siersc krotka - jak igly wbija sie w dywan

a dlaczego nie wybierzesz psa rasy typowo rodzinnej?

[roksanaa22]

Staram się
Szukam psa w okolicy bo nie mam możliwości jechać po niego 100-
200km.A w okolicy posucha...
Byłam też w schronisku co się zakończyło deprechą i powrotem z
niczym

[edycia274]

Wydaje mi się,że taka rasa jak inne "żywiolowe" odpadają jeśli chodzi o dzieci.
Powinny to być raczej psy spokojne, zrównoważone i latwe do ukladana. Fakt mój
pies jest spory sierści dużo ale dla mojego mega żywego dziecka wspanialy

[natalia7911]

Miałam dalmatyńczyka - zmarł cztery lata temu. Do tej pory go
opłakujemy.
Powiem Ci jedno - nie mogę generalizować, bo każdy pies ma własny
charakter. Ale jeżeli dalmatyńczyki miałaby mieć jakieś cechy
wspólne to sądząc po moim ukochanym psie: są to bardzo mądre,
rodzinne zwierzaki. Mój piesek bardzo szybko się uczył (co
szczególnie przy nauce siusiania poza domem i nie obgryzania
przedmiotów było bardzo cenne). Był wesoły, lubił się wybiegać (są
to w końcu psy gończe - trzeba zapewnić im dużo ruchu, w przeciwnym
razie tyją i chorują no i smutne są). Fakt - był uparty i niezły
głodomór. Ale w życiu nie spotkałam wierniejszego i bardziej
uczuciowego psa - gdzie my tam i on.
Zresztą najlepiej o wartości psa niech świadczy to, że nawet teraz
jak to piszę to mam łzy w oczach. Cały czas bardzo mi go brakuje...
A jeśli chodzi o sierść to rzeczywiście potrafi wbijać się jak małe
igiełki, ale który pies nie gubi sierści. Chyba tylko chińskie
grzywacze )
I nie słuchaj bzdur, żeby brać psa tylko ze sprawdzonej hodowli. Ja
swojego miałam od koleżanki, nawet biedaczek metryki nie miał, a
pożył z nami 13,5 roku, co jak na rasowego i dużego psa jest niezłym
wynikiem.
Aha - no i pamiętaj, że chorowite są niestety bardziej psy rasowe,
kundelki mają większą siłę przetrwania.
A w jakim wieku masz dzieci?

[roksanaa22]

3 i 6 lat
Ja już wariujęBaaardzo chcemy psa.Nie mam kogo się
poradzić "osobiście".Nie ma opcji z wyjazdem po niego w Polskę.Max
40-60km bo najprawdopodobniej sama bedę musiała po niego jechać
autobusem ew z kimś znajomym autem.A w pobliżu nie ma
hodowli.Przetrzepuję net w poszukiwaniu ogłoszeń ale albo
nieaktualne albo za drogo
Mi nie zależy na metrykach.Nawet lepiej dla mnie jeśli pies urodzi
się w domu ale rodzice są do wglądu.

[edycia274]

To może jednak idź do schroniska raz jeszcze i poszukaj cierpliwie?

[paris4]

No właśnie może na spokojnie spróbuj jeszcze z tym schroniskiem
Dalmatyńczyka nie polecam. Miałam, kochałam ale nigdy więcej. Bardzo
trudny charakter, cięzki w szkoleniu, wulkan energii - nigdy nie był
wystarczająco wybiegany
Ciężko będzie Ci kupić psa z dobrej hodowli za małe pieniądze to
nierealne chyba. No i jak masz jeszcze ograniczenia odległości to
już w ogóle ciężko będzie coś znaleźc...
spróbuj może jeszcze z tym schroniskiem
a gdzie mieszkasz właściwie? przecież hodowle są praktycznie wszędzie
ja mieszkam w małej mieścinie a ludzi hodują tu i w okolicy psy

[natalia7911]

Myślę, że Twoje dzieci są wystarczająco duże na dalmatyńczyka. Co
prawda ja i mój brat byliśmy trochę starsi, ale jeśli masz dość żywe
dzieci to jest to jak najbardziej pies dla Was. Tylko musisz uważać,
żeby dzieci za dużo jej (bo to suczka, tak?) nie męczyły -
dalmatyńczyki (przynajmniej mój tak miał) lubią się bawić wtedy,
kiedy same mają na to ochotę.
I najlepiej wziąć psa tak młodego, jak można - szybciej się
aklimatyzuje.
A tak poza tym to uważam, że podejście na zasadzie lepszych ras dla
dzieci i gorszych to absurd - wszystko zależy od psychiki i
wychowania konkretnego psa.
Aha jeszcze jedno - dalmatyńczyki potrafią być nieprzewidywalne w
stosunku do obcych (np. potrafią się trochę połasić a potem ugryźć),
więc trzeba na nie uważać. Natomiast w stosunku do swojej rodziny są
absolutnie lojalne i łagodne.
I nie wiem, skąd opinie, żeby wziąc łagodniejszego psa -
dalmatyńczyki akurat do agresywnych ras nie należą!
Bierz tego pieska i powodzenia w procesie wychowawczym.

[roksanaa22]

Dzieci jak najbardziej żyweMiałam kiedyś kundelka
malutkiego.Zasada była taka,że jeśli pies "ucieka" do swojego
legowiska to ma spokój.I tak zamierzam postępować.Suczka ma 2
miesiące.Mam czas do namysłu do niedzieli.Chciałabym mieć psa jak
najszybciej ze względu na porę roku.Zostały jeszce jakieś dwa m-ce
względnej pogody coby można wyjść ze szczeniakiem w każdej chwili na
siusiu

[lubie_gazete]

Przeczytaj trochę o pseudohodowlach:

www.grzywacze.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=154&Itemid=171
Tam co prawda jest o grzywaczach,ale większość argumentów tam dotyczy też
innych ras.
Wysokie ceny psów z prawdziwych hodowli nie biorą się z sufitu.
A rodowód to nie tylko "papierek do wystaw".Dzięki niemu wiadomo,że
rodzice,dziadkowie byli przebadani,prawdziwy hodowca nie krzyżuje ze sobą nie
przebadanych psów,bo "obydwa przecież owczarki-grzywacze-goldeny",krzyżując na
hybił trafił osłabia sie rasę,często taki pies dziedziczy różne "nieciekawe"
choroby.
Sam dokument (rodowód) nie kosztuje więcej niż 50 zł (koszt samego wyrobienia).

Do przedmówcy:)

[roksanaa22]

Zastanawiam się skąd pan tak wszystko wie
Udzielasz się w tak skrajnych tematach jak ból poporodowy,opieka nad
dziećmi i kynologia.I to z jakim przekonaniem słusznośći
poglądów.Musisz być naprawdę światłym człowiekiem

lubie_gazete

[edycia274]

Wiesz ja mam nowofundlanda, bez rodowodu. I zapewniam Cię,że wad genetycznych
nie ma, nie choruje, jest wspanialym psem

[seniorita_24]

Dziewczyny kupno psa bez papierów jest wspieraniem pseudohodowli. To nie są
pieski ludzi kochających zwierzęta tak bardzo, że nie męczą ich wystawami.
Rozmnażają je bez uprawnień, za często, nie badając, nie zapewniając sukom i
szczeniakom dostatecznej opieki.
Suki są narzędziem do zarabiania pieniędzy, a potem wyekploatowane najczęściej
lądują w lesie lub w innym uroczym miejscu, gdzie kończą swój żywot.
Pies czy inne zwierze bez udokumentowanej historii może okazać sie niemiłą
niespodzianką - z wyglądu łagodny piesek, wyglądający jak przedstawiciel
łagodnej rasy może okazać się agresywnym psem o zupełnie innych cechach niż
oczekujemy.
Po co kupować psa, który nie ma oczekiwanych cech, żeby zaszpanować pieskiem
prawie jak dalmatyńczyk czy labrador?
Koszt rodowodu to 50zł, do ceny psa dodawane są koszty opieki lekarskiej, usg
suki, szczepienia, koszty dobrej karmy. Oszczędność kilkuset złotych nie zwraca
się - koszty leczenia psa, operacji etc, przewyższają sumę jaką trzeba by było
wyłożyć na rasowego psa.

[natalia7911]

Ale te komentarze zupełnie od czapy - czy autorka wątku w
którymkolwiek miejscu napisała o tym, że chce wziąc psa z
pseudohodowli? Więc o co chodzi???
Natomiast ja już widziałam psa z profesjonalnej hodowli, który w
wieku 2 lat dostał świra i pogryzł córkę swojego właściciela - w
końcu po kilku próbach ułożenia psa stwierdzono, że z psychą jest
coś nie tak i niestety pies musiał zostać uśpiony.
A jednymi z najmądrzejszych, najwierniejszych i najmniej chorowitych
psów są zwykłe kundelki.
"Prawdziwy hodowca nie krzyżuje nie przebadanych psów" - za to
krzyżuje psy ciągle w obrębie jednej "rodziny" dzięki czemu mamy
potem tyle psów z chorobami psychicznymi i nie tylko.
A psa nie bierze się dla rodowodu, tylko po to aby go kochać i aby
on kochał rodzinkę.

[paris4]

no zgadzam się z lubie gazete
Ja nie ryzykowalabym kupna psa z "dzikiej" hodowli. Teraz tez czekam
na suke nowofundlandke. Z dobrej znanej hodowli. Tanio nie bedzie,
ale mam pewnosc ze szczeniak bedzie odhowany jak nalezy, ze jest po
przebadanych rodzicach i dziadkach. Uwazam, ze to wazne, zwlaszcza
jak mam dzieci to bardzo rozwaznie podeszlam do tematu kupna psa

[kawad]

Od zdrowych rodziców tez rodzą się chore dzieci. Nawet w super
hodowli nie ma 100% gwarancji.Znajomych psiak z hodowli zdechł po 8
miesiącach na serce. Rodzice zdrowi byli. Osobiście uważam, że
schroniskowy psiak bedzie najbardziej oddany i ukochany. Sama miałam
tylko schroniskowce, nigdy się nie zawiodłam na nich. Następny psiak
też będzie ze schroniska.

[echo1111]

Zdecydowanie odradzam!! Moja przyjaciółka/sąsiadka miała
dalmatyńczyka wiec przez kilkanaście lat miałam okazję poznać jaka
to rasa. Pies wiecznie uciekał, często wracał po kilku dniach,
wyrywał się, gryzł się prawie ze wszystkimi psami na osiedlu, nie
potrafił iść przy nodze, ciągnął niemiłosiernie. Ciągle chorował na
zapalenie spojówek. I chyba żadna rasa nie gubi tak sierści jak
dalmatyńczyki, kiedy tam szłam wkładałam specjalne spodnie bo
ubranie tak obłaziło sierścią, ze nawet po praniu sierść nadal się
trzymała, na dodatek biała więc niesamowicie widoczna. Jest tyle
ras, naprawdę odradzam kupno dalmatyńczyka.

[dorala]

Ja do dziś pamiętam jak pies,dopiero co przywieziony przez wujka dla
nas, rzucił mi się do gardła. Po prostu skoczył, bez powodu, tylko
na niego spojrzałam. Dodam, że miałam wtedy z 10 lat. Miał po prostu
paskudny charakter. Właściwie nie tolerował dzieci. Wszystkich
domowników chciał "ustawiać". Koszmar. Na szczęście po dwóch
tygodniach Rodzice się go pozbyli (jacys ludzie go wzięli). Ten
wspomniany wujek miał też psa tej rasy, który terroryzował całą
rodzinę. Ani my ich, ani oni nas, nie mogli odwiedzać bez stresu.
Trauma na całe życie.

[bozenka12]

Ja szczerze nie rozumiem o co biega, ze psy tylko z papierami moga
byc. Slyszalam o tych hodowcach, co traktuja zwierzeta jako maszynki
rozrodcze. Psy z papierami, ale trzymane wlasnie jako typowo
zwierzeta hodowlane. W klatkach Ja nigdy nie mialam psa z
rodowodem. A cale zycie mialam psy. Zaden nie byl chory, zdziczaly,
czy agresywny z wadami. Teraz tez mam 3 psiaki, bez papierow.
Wszystkie 3 sa wspaniale.
nawet takie typowe kundelki sa super. Idz do schroniska. Przypatrz
sie psiakom. Spedz z nimi troche czasu. Moze jakis jednk do
Ciebie "przemowi".

[a.nancy]

bozenka12 napisała:

> Ja szczerze nie rozumiem o co biega, ze psy tylko z papierami moga
> byc. Slyszalam o tych hodowcach, co traktuja zwierzeta jako maszynki
> rozrodcze. Psy z papierami, ale trzymane wlasnie jako typowo
> zwierzeta hodowlane.

takie przypadki CZESCIEJ zdarzaja sie w "hodowlach" psow BEZ papierow. i wlasnie
O TO CHODZI.
kundelek - jak najbardziej. pies "rasowy" nieznanego pochodzenia - nie i jeszcze
raz nie. nie twierdze, ze na pewno bedzie chorowal. ale nie bede ryzykowac, ze
nabijam kase jakiemus "rozmnazaczowi". hodowle (te oficjalne) sa lepsze i
gorsze, ale przynajmniej mozesz tam pojsc i obejrzec warunki, w jakich trzymane
sa zwierzeta. kupujac psa np. na targu nie masz tej mozliwosci.
to samo dotyczy psow z papierami, nie ma pewnosci, ze beda zdrowe tak jak nie ma
pewnosci, ze te bez papierow beda chore szczeniaki sprzedawane np. w sklepach
zoo niby maja papiery, ale nie mogac obejrzec hodowli - nie kupilabym.
przed zakupem obecnego psa zrobilam dokladny rekonesans, nie wystarczylo mi
zobaczenie papierow jego rodzicow - ale tez: opinie innych hodowcow o tej
wlasnie hodowli, jej historia, informacje o chorobach przebytych przez INNE psy
nawet nie spokrewnione z moim, nagrodach w konkrursach dla psow pracujacych,
osobiste poznanie innych psow z hodowli, nie tylko zeby zobaczyc warunki w
jakich zyja, ale takze charakter, czy nie sa agresywne lub lekliwe...

[dorala]

Ale to chyba do Autorki, nie do mnie.

a moze tak

[prologica]

wejdz na dogomanie i poszukaj psa, ktory Wam wszystkim sie spodoba. jest
napisane o nich wszystko wlasciwie - wiek, umaszczenie, usposobienie, czy cichy,
czy glosny, czy upierdliwy, czy uparty, czy lagodny, czy dzieci lubi, czy to czy
tamto, no wszystko

jak juz sie w jakims zakochasz to uwierz, ze transport bedzie mniejszym
problemem - kolezanka niedawno wiozla kota na drugi koniec polski wiec wiem to z
doswiadczenia

[zoja.pl]

Pierwszy raz lubie_gazete napisał coś sensownego

Przede wszystkim, zapoznaj sie z tą stroną:
www.pseudohodowle.ovh.org/
I tu nie chodzi tylko o zdrowie psa (chociaz to jest najwazniejsze) tylko zeby nie nabijac portfeli takim pseududohodowcą!

Idz do schroniska, bo tam są np. takie pieski z pseudohodowli. Badz dzielna i uratuj jakiegos psiaka. A jak czujesz ze nie dasz rady to koniecznie wejdz na ta strone:

www.dogomania.pl/forum/
Tam znajdziesz osoby które kochają psy. Jesli zgodzisz sie na umowe adopcyjną, wizyte, kastracje/sterylizacje psa i napiszesz szczeze jakie mozesz stworzyc psu warunki i ze chcesz dac mu miłość, to uwierz mi ze są tam osoby które Ci pomogą. Znajdą psa takiego jakiego chcesz: pod zgledem wielkosci, wieku, charakteru. Pomogą z transportem. Jesli bedziesz naprawde chciała uratowac jakąś bide od schroniska to dla nich nie ma rzeczy niemożliwych.

Jesli nie, to przeglądaj dalej ogłoszenia o sprzedazy psów.

Wejdz na dogo, przeglądnij, popatrz... może ściśnie Cie jakis piesio za serce Trzymam kciuki.

[mgla_jedwabna]

"tylko zeby
> nie nabijac portfeli takim pseududohodowcą!"

Popieram. Bo i portfel pęknie, i pseudohodowcy nie będzie wygodnie.

A tak serio: też popieram.

[przeciwcialo]

Polecam Dogomanię. Ja z siostrzanego Miau wzięłam kota- zanim do
mnie trafił wiedziałam o nim wszystko. Psa wziełam ze schroniska i
wiedziałam nawet fakt ze lubi koty- i to przesadzieło.

głupie psy

[guderianka]

Guderianko,

[majenkir]

sama sobie wystawiasz swiadectwo takim postem...

Tu jest troche o charakterze dalmatynczyka.
www.dalmatynczyk.netlandia.pl/charakter.html
Dalamatynczyki jak kazda inna rasa - ma swoje wady i zalety. Ale
chec posiadania nie powinna byc wynikiem znalezienia ogloszenia w
gazecie.... Psa bierzecie na kilkanascie lat, dlatego naprawde
warto sie dobrze zastanowic....

[guderianka]

Jakie świadectwo ?
Dla mnie te psy są głupie po prostu

Dlaczego z papierami?

[pamelia]

Ano nie dla snobizmu, tylko dla własnego dobra. sama mam sukę besz
papierów, madra i kochana ale uwazam że jak ja brałam (12 lat temu)
to miałam "więcej szczęścia niż rozumu". Sąsiedzi również maja ON-kę
bez papierów. Śliczne zwierzę. I niestety bardzo zwichrowane na
psychice. Tchórzliwe od wieku szczenięcego a obecnie strach
przerodził się w agresję na wszystko co nieznane. Nie wiadomo ile w
tym winy pseudohodowców na wczesnym etapie socjalizacji, ile błędów
obecnych właśicieli a ile cech odziedziczonych po rodzicach. Bo
opowieści, że w zachowaniu psa wszystko zależy od właściciela należy
między bajki włożyć. Właściciel owszem ma na to spory wpływ ale coś
takiego jak dziedziczenie pewnych predyspozycji niestety (albo na
szczęście)istnieje. Są w końcu całe linie psów pracujących, próby
pracy dla poszczególnych ras - nie bez powodu. A wracajac do tej
suki - otóż niedawno urodziła szczeniaki. Na spacerze jej
właściciele spotkali ładnego samca owczarka, od słowa do słowa
umówili się z jego właścicielem na pokrycie suki. szczeniaczki juz
były ogłaszane w gazecie Są śliczne, naprawdę. Tylko co o nich
będą wiedzieli przyszli nabywcy? Skoro suka jest tak
niezrównoważona - moze odziedzicza po nie niestabilnośc psychiczna?
Jeżeli jej niezrównoważenie to po części błędy obecnych właścicieli,
to moga te same błędy powielic na etapie socjalizacji szczeniąt.
Szczeniaki trzynmane w garazu i na ogrodzie z matka która ryczy na
wszystko za płotem, musi być zamykana jak ktoś wchodzi do domu, u
weta do szczepienia czy obejżenia rany dostaje głupiego jasia, jakie
zachowania przejmują te maluchy? Nie każdy będzie miał na tyle
wiedzy i doświadczenia żeby próbować to potem "odkręcić". nabywcy
szczeniąt tego wszystkiego nie wiedzą, suka jest zamykana na czas
wizyty i ogladania maluchów, które są przecież słodkie i puchate...
No i mieszkaja w domku z ogrodem, dostaja na wyprawkę obróżkę,
ksiażeczki zdrowia, no pełen "profesjonalizm" po prostu Ludzie
się na to łapia, w ich oczach to tzw. domowa hodowla. Rozpisałam się
nieźle, ale nie mogłam sie powstrzymac, mając na swieżo po sasiedzku
taka "domową hodowlę" od ludzi którzy kochaja pieski. Bo kochaja
swoja sukę i ich motywem nie było raczej zarabianie tylko
przekoninie że "raz w życiu dla zdrowia szczeniaki' nadal pokutuje
niestety.
W hodowli papierowej też zdażaja się różne rzeczy, ale tam masz
chociaz szansę sprawdzić jakei potomstwo dał ten pies wcześniej, jak
chowa sie rodzeństwo z poprzednich miotów. Psa bierzesz na
kilkanaście lat a problemem jest pojechanie po niego dalej niż 40-60
km???
A co do rasy - dalmatyńczyki to trudne psy a to ze ktoś pisze, że
swojego bardzo kochał... a jednocześnie opisuje, jak
nieprzewidywalnie potrafił łasić się do obcych a potem ugryźc (jako
akceptowalna cechę rasy?) :-0 Dziwne to co najmniej.

[a.nancy]

> A co do rasy - dalmatyńczyki to trudne psy a to ze ktoś pisze, że
> swojego bardzo kochał... a jednocześnie opisuje, jak
> nieprzewidywalnie potrafił łasić się do obcych a potem ugryźc (jako
> akceptowalna cechę rasy?)

to juz OT, ale takie zachowanie to przynajmniej w 90% bledy w socjalizacji lub/i
niezrozumienie psich sygnalow. wszystko jedno, u dalmatynczyka, yorka czy
owczarka. nie wyrokowalabym z tak krotkiego opisu o niezrownowazeniu psychicznym
psa, a w kazdym razie nie dziedzicznym. za malo danych.

a.nancy

[pamelia]

Ależ ja nie wyrokuję o tym konkretnym psie! Bardzo prawdopodobne, że
to błędy ludzi. Chodziło mi raczej o opisywanie, że dalmatyńczyki
są super bo mój był super i dodawanie na marginesie, że sa
nieprzewidywalne (jako usprawiedliwienie?) bo gryzł ludzi :-0
Uważam, że opinii n/t rasy, od osoby z takim podejściem nie można
brac poważnie.

[a.nancy]

> Uważam, że opinii n/t rasy, od osoby z takim podejściem nie można
> brac poważnie.

racja

[margotka28]

moja siostra miała dalmatyńczyka. Pies rzucał się na obcych, gryzł
się z innymi psami. Po tym jak zaatakował siostry chłopaka (wtedy to
był jeszcze chłopak, bo teraz już mąż i próbował go ugryźć w
szyję, siostra poszła z nim do weterynarza. Chciała go uśpić,
wterynarz się nie zgodził. Prowadził 10-dniowe badania psychiki.
Doszedł do wniosku, że pies nie nadaje się dla mojej siostry i
oddała do znajomym na wieś. Pies ma się dobrze. Pilnuje podwórka.

margotka

[guderianka]

Mój mąż został zaatakowany przez dalmatyńczyka-pies rzucił mu się na
twarz. Kilka lat wcześniej również w twarz pogryzł innego chłopaka..

[mama_olusia]

Witam,

szczerze powiedziawszy jestem w dość dużym szoku po przeczytaniu zamieszczonych
w wątku postów. Dalmatyńczyk agresywny??? SZOK
Moi rodzice mają teraz drugą dalmatynkę, pierwsza niestety została uśpiona bo
zachorowała na cukrzycę. Co mogę napisać..
Obydwie sunie są bardzo łagodne. Wiem że to różnica, czy się bierze pieska czy
suczkę. Suki są bardziej przywiązane do rodziny, psy mają tendencję do wałęsania
się i ucieczek. Natomiast mogę powiedzieć z całym przekonaniem, że dalmatyńczyk
to nie jest pies do mieszkania. Właśnie pierwsza z suczek mieszkała z nami w
120-metrowym mieszkaniu, potem rodzice kupili dom i widzę naprawdę dużą różnicę.
Dalmatyńczyk potrzebuje naprawdę dużo ruchu. Ponadto faktycznie jest łakomy i
szybko tyje, wtedy nie wygląda już tak ładnie jak powinien. Sierść faktycznie
jest upierdliwa bo jej usunięcie z rzeczy które nią oblazły jest praktycznie
niemożliwa. No i co najważniejsze... raczej to nie jest rasa która nadaje się
dla małych dzieci - niestety.
W Twoim przypadku polecałabym labradora albo golden retrivera. To są super psy
dla dzieci, nie potrzebują tyle ruchu co dalmatyńczyk, choć wielkościowo są podobne.
Niekoniecznie polecam kupno psa z hodowli, obydwie nasze dalmatynki były bez
rodowodu. Natomiast trzeba patrzeć na to, który w kolejności urodził się wybrany
przez nas piesek, te ostatnie są z reguły najsłabsze.

Pozdrawiam
Marta

[roksanaa22]

Dzięki dziewczyny za wpisyZrezygnowałam z dalmatynki bo
kontaktowałam się z Panią właścicielką i jakaś dziwna była.Nie
chciała pokazać wcześniej psa tylko od razu mi przywieźć,rodziców
tez nie chce pokazać więc odpuszczam...
Jak radziłyście zalogowałam się na Dogomanii.Spróbuję zaadoptować
jakiegoś psiaka."Mam na oku" labradora Fotona-ma 1,5 roku.Aż mi łzy
poleciały jak go zobaczyłam jaka bida...
Może się uda,narazie czekam na konkretne wieści
Pozdrawiam