gdzie te prace za kilka tys. zł?

[ewelina_1]

Bardzo ciekawy się z tego wątek zrobił.
Kilka osób pisało o brakach wśród nauczycieli, a znów:
gazetapraca.pl/gazetapraca/1,90443,4827624.html
Nie zgodzę się też z tym, że praca w budżetówce jest zła. To stabilna praca, z
regularnymi wypłatami, rzadziej też łamią kodeks pracy. A zarobki też są całkiem
dobre. Przynajmniej tak jest w mojej okolicy. Minus jest taki, że aby taką pracę
dostać trzeba mieć plecy. Oficjalny nabór często jest ustawiany pod konkretną
osobę (widziałam to "od środka").
Nie wiem też dlaczego niektórzy zakładają, że jak ktoś nie ma pracy, to musi
mieć skończoną podłą uczelnię albo daremny kierunek.
Ja czasami na rozmowach słyszałam, że kwalifikacje mam za wysokie i nie warto
mnie zatrudniać bo i tak będę lepszej pracy szukać.
Także nie zawsze brak pracy = niskie kwalifikacje i/lub brak doświadczenia.
Nie przeczę, że mają szczęście można znaleść dobrze płatną pracę, ale...
przypomniało mi się jeszcze jedno. W urzędzie pracy się dowiedziałam, że jak
pojawia się mówiąc ogólnie jakakolwiek praca typu biurowa (oczywiście z
odpowiednimi wymaganiami) to w ciągu 1 dnia "wysyłają" tam kilkanaście albo i
więcej bezrobotnych. Jak pracodawca ma grubo ponad 100 ofert, to zawsze znajdzie
desperata, który będzie i za 600zł pracować.
Znów dzwoniąc do firmy X usłyszałam, że oferta jest już nieaktualna (urząd pracy
nie usunął oferty), mieli w czym wybierać, bo w ciągu 3 dni wpłynęło im ponad
100 ofert. I pomyśleć, że są miejsca, że na spotkanie w sprawie pracy przychodzi
1 z 6 umówionych osoób....

[ewelina_1]

miało być: "Nie przeczę, że mając szczęście można znaleźć dobrze ..."

[kajak75]

No coz, jest praca i praca.
Wiele osob (i nic w tym zlego) szuka pracy biurowej (sucho czysto), stabilnej
- patrz administracja publiczna. Do tego panuje przekonanie, ze matura lub
licencjat z administracji w wyzszej szkole czegos tam, daje wystarczajace
kwalifikacje. I rzeczywiscie czesciowo tak jest. Czesc pracy w administracji
publicznej wymaga bieglosci w wysylaniu zestawu papierkow we wlasciwe miejsca,
gdzie bedzie podejmowana decyzja. Rozumiem, ze takie stanowiska najszybciej
obsadzane sa roznymi pociotkami.

Problem powstaje, jak pisala Ania Silenter, gdy trzeba znalezc pracownikow o
wysokich kwalifikacjach w kluczowych urzedach. Prawda jest taka, ze w Unii
Europejskiej (w praktyce) wiekszosc decyzji szczegolowych o stanowisku narodowym
podejmowana jest na poziomie mniej wiecej naczelnika wydzialu. Dopiero kwestie
najbardziej dyskusyjne omawiane sa na poziomie ministrow. Dlatego pensje w tym
dziale administracji sa stosunkowo wysokie i na nizszych stanowiskach
kierowniczych moga byc 5 cyfrowe, oczywiscie brutto
Miedzy bajki mozna tez wlozyc historie, ze praca jest od 8 do 16, natomiast na
pewno bardziej przestrzegane sa prawa pracownicze w kwestiach nadgodzin itd.

[zuzanna56]

ewelina_1 napisała:

> Nie zgodzę się też z tym, że praca w budżetówce jest zła. To
stabilna praca, z
> regularnymi wypłatami, rzadziej też łamią kodeks pracy. A zarobki
też są całkie
> m
> dobre. Przynajmniej tak jest w mojej okolicy. Minus jest taki, że
aby taką prac
> ę
> dostać trzeba mieć plecy. Oficjalny nabór często jest ustawiany
pod konkretną
> osobę (widziałam to "od środka").


Ewelina, hm...
Sama jestem nauczycielką, choć nie w szkole publicznej, więc to nie
budżetówka. Ja nie znam nikogo, komu załatwiono by pracę.
OK, to nie jest zła praca, ale zarobki? Zależy gdzie konkretnie,
jaki zawód, jakie stanowisko, ale powiedzmy od 1000 do 4500, więcej
chyba nie ma po największych awansach...

[ledzeppelin3]

Gdzie te prace, jak to się robi?
No więc tak, droga wutorko wątku: najpierw studiujesz na rozwojowym
kierunku, uczysz się całe dnie i noce, masz jedno kolokwium na dwa
tygodnie, nie masz życia prywatnego tylko zdobywasz, jak to się
szumnie mówi, wiedze i umiejętnoiści. Już na studiach za darmo
chodzisz na dyżury, żeby zdobywać umiejętności praktyczne.
Potem kończysz studia ze średnią, dajmy na to, 4,4, i szukasz pracy.
Najpierw, groga autorko wątku, zapie...sz za marne grosze,
dyżurujesz 12 razy w miesiącu, pracujesz w pogotowiu, dokształcasz
się, kończysz kursy specjalizacyjne, piszesz doktorat i mieszkasz z
rodzicami. I tak 7-8 lat.
Potem jako człowiek z doświadczeniem i umiejętnościami idziesz do
firmy, oferującej dobre zarobki, gdzie kolejnych kilka lat zdobywasz
doświadczenie.
A potem , po 10 latach od skończenia studiów, jako wykwalifikowany
specjalista dyktujesz warunki i Twoja praca jest warta kilkanaście
tysięcy złotych.
Ale jak ma się "małą maturę" albo niepełne wyższe i zdobywa pierwszą
w życiu pracę, mając już na karku teściową i dwoje małych dzieci, to
można już tylko płkac na forum, że nie chcą płacić pieniążków
Co do Twojej uwagi: "A i tak potem, jakiś "normalny" co
zarabia kilka tys. zł, nazwie ich nierobami, szczególnie gdy się
okaże, że
zapomogę dostawają."
Może nalezałby się wyrażać z większym szacunkiem o płatnikach
złodziejskich podatków, bo to z ich ciężko zarobionych pieniędzy,
właśnie z nich, płacone sa droga autorko wątku owe zapomogi. Więc
proszę o więcej szacunku i może jakie "dziękuję", a nie żale i
pretensje.
z

[jajofka]

zgadzam się co do zdobywania wiedzy i doświadczenia i dodam tylko,
że potrzebne jest też: odrobinę szczęścia, uporu, odwagi i
ogromnej "pracy" aby znaleźć porządną i bardzo dobrze płatną pracę.

do ledzeppelin3

[ewelina_1]

ledzeppelin3, nie pytałam "jak się to robi". To raz.
Dwa - o zdobywaniu wiedzy, hmmm, kolokwium jedno na 2 tygodnie to raczej na
kierunkach typu "wypoczynek" więc kitów nam tu o braku życia prywatnego nie
wciskaj. Ja miałam 2 na tydzień, a do tego dochodziły przygotowania przed
wszystkimi laborkami (laboratoriami), bo niedostateczne przygotowanie oznaczało
wyproszenie ze sali, a laborki i tak odrobić trzeba było wszystkie (nawet w
wypadku choroby). Potem po powrocie wieczorem do domu, czekało robienie
projektów i rysunków technicznych. Ręcznie, nie komputerowo.
Dojazdy na uczelnię wyglądały tak, że jedną ręką trzymałam się rurki w autobusie
(miejsca były tylko stojące, w tłoku), w drugiej miałam książkę albo zeszyt, a
trzecią ręką odwracałam kartki. I uczyłam sie przy autobusowym świetle gorszym
od świeczki -wyjeżdżałam najczęsciej po 6 rano. Przyznaję się, że nie pomyślałam
wtedy aby krótki nocny sen zamienić na jakieś darmowe dyżury czy inne podobne
zajęcia. Może to był błąd.
Średnia 4,4 też niewiele mówi. Na Politechnice Śląskiej stypendium za dobre
wyniki w nauce - za moich czasów - było od średniej 3,8. Tak, 3,8. Jednak już na
Uniwersytecie Śląskim było to 10% osób ze średnią powyżej 4,8 (z jednej grupy).
Mimo to, wg. statystyk w prasie, więcej osób miało takie stypendium na UŚ niż na
P.Śl.
A trzy - to sporo "mądrości" napisałaś jak na kogoś, kto mnie zupełnie nie zna.
A bardzo często się zdarza, że takimi "mądrościami" obrażają często ci, co
niczego samodzielnie we własnym życiu nie zrobili. Najczęściej tacy "idą" po
plecach rodziców albo po układach.
Nigdzie nie pisałam, że to moja pierwsza praca. Nie wiesz też jaki mam zawód.
I ta infantylna wiara, że tylko praca wystarczy by po iluś latach dytkować
warunki. Czasem potrzeba też szczęscia. A może przede wszystkim szczęscia.
W Twoim przypadku wystarczy, że na rynku pojawią się wykwalifikowani specjaliści
-np. przyjezdni z regionów z mega bezrobociem, z mniejszymi wymaganiami
płacowymi, których nie będzie cechowała pycha i już bedziemy czytać wątek
"jestem wykwalifikowaną specjalistką, a nie moge dostać pracy".

> Może nalezałby się wyrażać z większym szacunkiem o płatnikach
> złodziejskich podatków, bo to z ich ciężko zarobionych pieniędzy,
> właśnie z nich, płacone sa droga autorko wątku owe zapomogi. Więc
> proszę o więcej szacunku i może jakie "dziękuję", a nie żale i
> pretensje.
Pretensje są do postawy gardzącej drugim człowiekiem, który uczciwie pracuje.
Różnie w życiu bywa i może się okazać że w późniejszym czasie ten "normalny"
znajdzie się w takim dołku, że też będzie potrzebował pomocy państwa. Ciekawe,
czy nazwie wtedy siebie nierobem.
A ludzie, którzy pracują i otrzymują pomoc państwa, najczęsciej sami pracują na
własne zapomogi. A najczęściej ich "winą" jest to, że jedyny pracodawca ma
możliwość wykorzystywać ich trudne położenie (np. duże bezrobocie) by płacić
mniej niż w rzeczywistości ich praca jest warta.
A tak na marginesie: pisałaś wcześniej jako protozoa? Zbyt dużo podobieństw.

[ledzeppelin3]

O, widzę że bierzesz wszystko do siebie. Chcesz się policytować?
Średnio mnie to bawi, szczerze mówiąc. Dałam Ci przykład, jak można
zdobyć pracę dobrze płatną, ale oczywiście łatwiej siedzieć i
narzekać, tworząc spiskową teorię dziejów, że znajomości, że
płatnicy sa wstrętni i podli, ze życie ciężkie. Natomiast
przeczytanie jak inni do pieniędzy dochodzą, wzbudza w Tobie agresję
i odbierasz to jako atak na siebie. Dlaczego?

[ewelina_1]

ledzeppelin3 napisała:

> O, widzę że bierzesz wszystko do siebie.
przecież pisałaś "autorko wątku", więc do kogo to adresowałaś?

Natomiast
> przeczytanie jak inni do pieniędzy dochodzą, wzbudza w Tobie agresję
> i odbierasz to jako atak na siebie. Dlaczego?
to Ty masz raczej problem z czytaniem tekstu. Nigdzie nie płakałam nad spiskową
teorię dziejów, że cały świat jest zły itp. To już twoje wyssane z palca
konfabulacje.

"Nie rozumiem, dlaczego jesteś niegrzeczna i zarzucasz mi kłamstwo."
ojej biedactwo.... a wymyślanie absurdalnych teorii o kimś kogo się nie zna i
jest grzeczne? Dość oryginalne, nie sądzisz?
Poza tym, jakie zarzucanie kłamstwa? Chcesz wmówić światu, że 1 kolokwium na 2
tygodnie jest cięższe niż 2 na tydzień? Średnie to możesz sobie zweryfikować.

"Nie chce mi się udowadniać, że nie jestem koniem, aleok- skończyłam
najtrudniejsze i jedne z najbardziej prestiżowych studiów-medycynę-
nie będę Ci opisywać, jak tam się studiuje, poczytaj odpowiedznie
fora."
ojej, i znowu ta arogancja. Znowu wydaje ci się, że masz do czynienia z
wieśniakiem. Można się było domyslić tej medycyny. Arogancja jest dość często
spotykana w tym zawodzie.

"Njaczęściej tak jest, choćbyś nie wiem jak siebie okłamywała.
Szcęście jest potrzebne głównie po szkole filmowej. Po medycynie to
harówka, najpierw za darmo, potem za pieniądze. I to śmieszne
pieniądze. Prawdziwe pieniądze zarabia się w prywatnych fimach,
gdzie przyjmują najlepszych, z wysokimi kwalifikacjami."
No to niewiele o życiu wiesz. Albo masz więcej szczęścia -dokończ sama.
Można uczciwie i ciężko pracować, ale wystarczy że przyjdzie nowy
dyrektor-mobber i wszystko się zmienia. Długie mięsiące czy lata udręki rujnują
psychikę, potem długie dochodzenie do siebie, by wreszcie w okolicach 40 lat
albo i później zaczynać od nowa. A o ile jest portret psychologiczny mobbera, to
dla ofiary mobbingu już nie. Ofiarą mobbingu może być każdy. Dziś nawet mówili o
oficerze (czy cos w tym stylu) z Gromu. Super wyszkolony i nic to nie pomogło.
Innym przypadkiem może być choroba, np. nowotwór. Walczysz z chorobą ale nie
możesz pracować, więc wypadasz z zawodu, szczególnie jeśli to zawód w którym
ledwie kilka lat to epoka zmian. Pokonujesz chorobę, ale doświadczenie zawodowe
zaczynasz praktycznie od nowa. Albo jeszcze inny przypadek: ciężka ciąża i potem
chore dziecko, które wymaga długiej rehabilitacji. Poświęcasz się dziecku, by
było zdrowe, ale wypadasz z zawodu, więc po iluś latach zaczynasz jeszcze raz od
początku.
Nie masz zielonego pojęcia, kto przez co musiał przejść, ale masz tupet by
arogancko kogoś pouczać i bezczelnie wmawiać swoje teorie.
Dlaczego mnie to nie dziwi u kogoś, kto chwali się medycyną?

"Słonko, bredzisz bez sensu. Przestań się rzucać, płakać po forach i
obrażać nieznanych sobie rozmówców, tylko weź do roboty, pieniążkiwink
przyjdą, może nie od razu, ale uwierz mi- przyjdą za czas jakiś."
ojej biedactwo, nie unoś się. Dostałaś tylko odpowiedź odpowiednią do Twojej
"grzeczności".

"W moim przypadku? Skąd wiesz jaki jest mój przypadek? Im dalej, tym
gorzej. Denerwujesz się, że są ludzie dobrze wynagradzani za swoją
pracę? Nic Ci nie poradzę."
To ja nic nie poradzę, że masz problemy z czytaniem. Weź głęboki oddech i
przeczytaj mój początek wątku jeszcze raz. Czynność powtórzyć aż do skutku.
Odnosiłam się jedynie do osób, które dziwią się, że ktoś może mało zarabiać. Ja
znam rynek pracy i wiem, że na początek nie ma pracy za kilka tys. zł. Wiem, że
są regiony, gdzie można całe życie ciężko i uczciwie pracować za grosze. Mało
jest lokalnych "mafii"? Takie realia. Ale ponieważ na tym forum są tacy, co
ludzi uczciwie pracujących za małe pieniądze obrzucają błotem, więc zadałam
pytanie, gdzie te "tysiące złotych".
Ech, prestiżowe studia i nie nauczyły czytać ze zrozumieniem...

"Może po prostu jesteś kiepska i leniwa,
dlatego nikt Cię nie zatrudnia? Nie przyszło Ci do głowy to
najprostsze rozwiązanie?"
Ciekawe skąd o tym wiedzą PRZED zatrudnieniem, skoro takie rzeczy wychodzą PO
zatrudnieniu? Nie przyszło Ci to do głowy?

"To kwestia pokory i pychy, niczego więcej."
Ciekawe słowa, więc proponuję abyś uczciwie spojrzała w lustro.

"Dzuiękuję, skonczyłam z Tobą dyskusję."
I słusznie.

[zielona.ona]

W pewnych zawodach pensje pow. 3-4tys na poczatek sa normą.
Zwykle sa to pensje specjalistów (zwykle w dziedzinach scisłych)
Ja jestem architektem, na poczatku dostałam pensje cos ok 3 tys (etat) teraz
przeszłam na swoje , nie wiem dokładnie ile zarabiam bo nie wyplacam sobie
pensji co miesiac ale sadze ze cos w granicach 6 tys/ miesiecznie do reki.
Lepsi architekci ode mnie spokojnie wyciagaja 10 tys/mies
Podobne zarobki (jak nie wyzsze) ma paru moich znajomych - radca prawny
(dziewczyna w moim wieku - 30 letnia), prawniczka (28 lat wspolnik w malej
kancelarii), kolezanka która koordynuje prace badawcze w duzej firmie
farmaceutycznej (35 lat)- nawet dokladnie nie wiem jak sie jej stanowisko nazywa
etc.
Wszystkie te zawody są dosyc wąską specjalizacja (i zeby je miec trzeba zdać
egzamin prawniczy, egzamin radcowski, byc naprawdę dobrym chemikiem czy
biologiem , oczywiscie jezyki - min. angielski a najlepiej dwa - to rzecz
normalna) .
U mnie akurat takim progiem - jest zdobycie uprawnień projektowych /
konstruktorskich.
To wszystko jest pewnym sitem, które sprawia ze nie tak jak po studiach typu
"marketing i zarzadzanie" kiedy to uczelnie panstwowe i prywatne co roku
wypluwają tysiace absolwentów- rynek robi sie ciasny.
Kiedy nie ma duzej konkurencji - i specjalistów w danej dziedzinie jest mało -
mozna liczyc na zarobki duże.

ps. teraz ostatnio byłam na mojej uczeli (PW). kupa ogłoszeń pracy dla
studentów architektury - takich co jeszcze sa na 4, 5 roku studiów. stawka od
2500 na reke w góre (dla studenta!!! )