Dobry syn, fatalny partner

[triss_merigold6]

Plaga? Od lat setki wątków o mężczyznach, którzy dla własnych matek
są dobrymi, troskliwymi, zainteresowanymi synami natomiast własne
partnerki życiowe regularnie ignorują, lekceważą, nie liczą się z
ich zdaniem. O mamusi pamięta, zadzwoni, przywiezie, zawiezie,
odwiedzi etc. a urodziny żony czy wspólne spędzanie z nią czasu to
opcja z gatunku science fiction. Mamusi słucha, rozumie, przytakuje,
nie zaprotestuje a żoną pomiata, twierdząc w najlepszym wypadku, że
głupia jest.
Skąd ich tylu?

[aurinko]

A ja myślę, że za taką sytuację są odpowiedzialne kobiety. Bo jeśli są z
facetem, któremu pozwalają być dobrym synem (i bardzo dobrze) a jednocześnie
złym partnerem to znaczy, że na to pozwalają i nie potrafią (nie chcą?)
egzekwować od nich pomocy w zaspokajaniu potrzeb.

[triss_merigold6]

Egzekwować, znaczy jak? Butem i knutem? Bo można - jak wynika z
postów - prosić, tłumaczyć, poważnie i spokojnie rozmawiać, pisać
maile, grozić rozwodem, olewać, polegać na sobie a pan od tego
lepszy i bardziej funkcjonalny się nie staje. Raczej systematycznie
sprzedaje wersję, że żona się czepia.
No zawsze można takiego kopnąć, w przypadku toksycznych maminsynków
to chyba jedyne dobre wyjście, żeby zachować dla siebie resztki
szacunku.

[aurinko]

triss_merigold6 napisała:

> Egzekwować, znaczy jak?

Rzeczową, konkretną rozmową. Jak nie pomoże to kopnąć takiego w dupę.
Ale nie, prościej przecież żalić się na forum.

[wieczna-gosia]

Ja z jednej strony uwazam ze jak dorosly mezczyzna traktuje zone jak kawalek
mebla to jednak on jest za to odpowiedzialny. W ogole jestem raczej przeciw
zdejmowaniu odpowiedzialnosci jednostkowej. Co- rozumu nie ma?
Z drugiej- faktycznie jesli partnerka nie sygnalizuje mu ze to nie jest OK, to
on sobie pozwala bo niby czemu nie.
Z trzeciej strony- ja jesli zauwaze ze moj syn traktuje zone per noga, to
zamierzam go za to opieprzyc. Byc moze nie przy niej bo nie zwyklam ludzi
ponizac przy swiadkach, ale tak zeby wiedziala moze to ja wzmocni psychicznie.

[kali_pso]

Z trzeciej strony- ja jesli zauwaze ze moj syn traktuje zone per
noga, to
zamierzam go za to opieprzyc.


Ciekawi mnie czy te teściowe tego nie widzą?
Jeśli widzą i nie reagują, to:

- są wrednymi babonami, które cieszą się z podrzędnej pozycji innej
kobiety w rodzinie i z zachowania swojej, nadrzędnej.

Albo

- wstydzą się zwrócić uwagę synkowi, bo obawiają się, że to ich
błedy do tego doprowadziły- ile osób na to stać?

[deodyma]

w tym wypadku sa wstretnymi babonami, ktore ciesza sie z takiego
obrotu sprawy. i mysle, ze widza, co sie dzieje, ale specjalnie nie
reaguja. bo i po co? jakis czas temu czytalam o babce, ktora wyszla
za takiego maminsynka. facet na stanowisku a ze wszystkiego
spowiadal sie mamusi. rdzil sie jej we wszystkim i jak sie potem
okazalo, robil to w tajemncy przed malzonka. gdy zona zagrozila
ozwodem, tesciowa zacierala rece i powiedziala, ze o niczym innym
nie marzy w koncu sie rozwiedli. ona ulozyla sobie po jakims czsie
zycie na nowo. wyszla po raz drugi za maz, urodzila dziecko a on?
nadal mieszka z mamusia, stal sie zgorzknialy... w ym wypadku rozwod
wyszedl kobiecie tylko i wylacznie na dobe.

[chicarica]

Często widzą, ale same to jeszcze nakręcają, bo u nas kobiety wychowywane są do
chorej rywalizacji z innymi kobietami.

IMO często widzą i się cieszą, Kalipso

[sir.vimes]

> Ciekawi mnie czy te teściowe tego nie widzą?
> Jeśli widzą i nie reagują, to:


Teściowie zresztą też.

Ale - oczywiście odpowiedzialny jest także sam mąż. W końcu dorosły człowiek nie
musi reagować tak jak życzą sobie np. rodzice. Może myśleć samodzielnie...

Z drugiej strony - pamiętam taki wątek, Hrabiny Murzyna chyba , w którym
dziewczyna została potraktowana z buta przez teściową i teścia a maż wycofał się
i sprawę zlekceważył chyba i kilka forumek nie wiedziało w czym problem,
próbowało jej uświadomić , że to z nią jest coś nie tak. Możliwe więc, ze tacy
synkowie mają poparcie swojego otoczenia - a żona nie ma.

[triss_merigold6]

Qrde Gosia, jak czytam posty na życiu rodzinnym to jednak wynika z
nich, że panie sygnalizują i to dość dobitnie. U mnie w pracy
rozwodzi się kobieta w moim wieku, mąż maminsynek wręcz modelowy,
prosiła, tłumaczyła, stawiała się etc. Po kolejnym fochu pana i jego
n-tej wyprowadzce do mamusi znalazła sobie kochanka i już pana męża
z powrotem nie chce.

[rita75]

Raczej, skad tyle mamuś, ktore juz zawsze chca grac pierwsze
skrzypce w zyciu syna.

[marzeka1]

To pokłosie wychowania przez te kobiety, które "powiły Syna" i teraz całą swoja miłość przelały na "swojego małego mężczyznę", zaniedbując po drodze męża czy partnera.Zauważcie, jak często urodzenie chłopca jest w niektórych środkowiskach postrzegane jako to "lepsze" urodzenie- co jest bzdurą, sam żałauję, że nie mam córki.Mam 2 synów, ale nie chciałabym, aby w swoim dorosłym życiu mnie postawili na pierwszym miejscu, bo to znaczyłoby, że nie dałam im dorosnąć.

[kali_pso]

> Skąd ich tylu?



Ano to jest konsekwencja takiego a nie innego wychowania- dzieci nie
wychowuje się z myślą, że kiedyś będą partnerami innych osób, a nie
wyłącznie dzieciątkiem mamuni, którą wielbić ponad wszystko nakazuje
prawo pisane i to przekazywane z pokolenia na pokolenie. Są matki,
które wyraźnie, przez całe życie dają do zrozumienia synowi- "Nie ma
na świecie kobiety lepszej/ładniejszej/mądrzejszej/zaradniejszej
etc. niż JA- na inne musisz uważać"
Bywa i tak, że szacunek do matki i pietyzm, jakim syn ją otacza jest
pozorny, wynika ze strachu i wdrukowania pewnych zachowań, nie z
potrzeby serca- a pogarda dla zony i lekcewazenie jej potrzeb jest
wypadkową niechęci do matki.

[triss_merigold6]

"Czcij ojca swego i matkę swoją" - zdaje, że tak to leciało.

Mamuni pan nie podskoczy, bo ona go rodziła 2 doby, karmiła, dziecko
tyyyle kosztowało, ona mogła zrobić karierę a się poświęciła, teraz
jest chora/słaba/samotna etc. Mamunia ma potężną broń w postaci
poczucia winy, odpowiedzialności, wkodowanej wdzięczności.
Żona jest często zależna finansowo, organizacyjnie, uwiązana
dziecięco-domowo, łatwiej ją olać bez konsekwencji niż matkę.

[marzeka1]

Dlatego rada dla wielu kobiet: patrz uważnie, czy czasem twój partner czy przyszły mąż nie jest Synem, ukochanym chłopczykiem mamuni, nawet gdy synuś skończył już 30 lat. Jeśli widzi się symbiotyczny związek mamuni i synunia- zwiewa się, bo takiego już raczej się nie zmieni.

[kali_pso]

Ale wiesz- wiele niewiast łapie się w inną, obiegowo powtarzaną,
pułapkę- patrzą i widzą bezgraniczne uwielbienie pana dla mamy, no
to wykoncypowują sobie, że i one takiego nieba na ziemi z nim
zaznają- a tutaj zonkP

Czekaj, czekaj

[triss_merigold6]

Jak młoda dziewczyna wielokrotnie słyszałam w charakterze dobrych
rad, żeby patrzeć jak kandydat na chłopaka traktuje swoją matkę (z
szacunkiem, pomocowo, grzecznie) bo tak będzie też traktował żonę.
Cóż, niewątpliwie jest to rada mająca zerowe pokrycie w
rzeczywistości.

[kali_pso]

He,he..IMO raczej powinno patrzeć się na to, jak przyszły teść
traktuje przyszłą teściowa i na wzajem

Ale moze to też się nie sprawdza?

[marzeka1]

Ale czym innym jest szacunek, grzeczne traktowanie, a czym innym - "mamunia ratuje synka przed złym światem" czy "nikt nie będzie cię tak kochał jak mamunia, nikt tak nie wypierze/nie ugotuje/nie wyprasuje koszuli"- jeśli widzę,że pan ma 2 lewe rączki, mamusia robi wszystko, prawie że oddycha za synka- na pewno będzie źle w związku, bo żadna normalna kobieta na służkę się nie pisze. Dlatego moi chłopcy już całkiem sporo robią w domu, a mnie np. odpadło obieranie ziemmniaków

[jowita771]

> "Czcij ojca swego i matkę swoją" - zdaje, że tak to leciało.

Zaraz, zaraz, leciało też "opuści człowiek ojca i matkę" itd.

Ale na logikę

[sir.vimes]

powinno chyba działać też "oto matka mojego Syna" ;P bo to logiczna konsekwencja
czczenia matki jako rodzicielki co to dwie doby się męczyła.

> "Czcij ojca swego i matkę swoją" - zdaje, że tak to leciało.
>
> Mamuni pan nie podskoczy, bo ona go rodziła 2 doby, karmiła, dziecko
> tyyyle kosztowało, ona mogła zrobić karierę a się poświęciła, teraz
> jest chora/słaba/samotna etc. Mamunia ma potężną broń w postaci
> poczucia winy, odpowiedzialności, wkodowanej wdzięczności.
> Żona jest często zależna finansowo, organizacyjnie, uwiązana
> dziecięco-domowo, łatwiej ją olać bez konsekwencji niż matkę.

[kropkacom]

A mi się zawsze przy okazji takich rozmów przypomina to co mówiła moja babka
(matka ojca): matkę ma się tylko jedną a żon może być kilka. Okropność jak dla
mnie.

[triss_merigold6]

Nie ona jedna. Jak moja teściowa się skarżyła matce swojego męża to
usłyszała "jak chłop baby nie bije to jej wątroba gnije", skończyło
się rozwodem na szczęście dla niej.

I jeszcze...

[kali_pso]

...czy to nie jest też tak, że problem leży cześciowo również w
relacjach matka-ojciec? Taki synuś zachowuje się często tak, jak nie
zachowuje się partner matki....

[chicarica]

Te same klimaty, co ciekawe, są we Włoszech i Hiszpanii. Krajach, gdzie panuje
kult maryjny. Jezus nie miał żony, miał tylko matkę. W naszej kulturze matka to
świętość, żona jest głównie po to, żeby urodziła potomstwo - najlepiej też syna.
Z synem ma stworzyć więź, i w ten sposób schemat przekazywany jest kolejnym
pokoleniom.
To się zmienia, ale powoli.

[chicarica]

No i oczywiście - "czcij ojca swego i matkę swoją" jest w randze przykazania, a
"i opuści mąż matkę swoją i ojca swego" tylko jako jakiś tam werset, jeden z
tysięcy.

[triss_merigold6]

A matka albo samotna albo w kiepskim małżeństwie i syn staje się
zastępczym, lepszym partnerem.
Tamto pokolenie kobiet jest IMO stracone, mnóstwo miało beznadziejne
życie i przekazują fatale kody kulturowe dalej.

[a.nancy]

chicarica napisała:

> Te same klimaty, co ciekawe, są we Włoszech i Hiszpanii.

nie wiem jak we wloszech, ale w hiszpanii -przynajmniej z mojej obserwcji-
klimaty sa drastycznie odmienne od opisywanych.
to znaczy, owszem, synek mamusi nieba przychyli i vice versa, ale jakims cudem
nie odbija sie to negatywnie na stosunkach z zona. nie ma opisywanej tutaj
rywalizacji. hiszpanie sa "rodzinni", ale rodzina to pojecie szerokie, tesciowa
i synowa tez pomiesci, nie mowiac juz o calym stadzie pociotkow i dalszych
kuzynow. obiadki u mamusi co weekend sa obowiazkowe, ale nikt na to nie narzeka,
a wrecz przeciwnie.
pewnie bywaja wyjatki, oczywiscie.

[chicarica]

Ja miałam okazję obserwować mocno toksyczne klimaty, jeszcze gorzej niż w
Polsce, ale może po prostu miałam pecha. Polegało to na tym, że nie można było
podjąć żadnej decyzji bez skonsultowania tego z całym klanem pod przewodnictwem
mamusi. Pewnie, tak jak w Polsce, zależy to od konkretnego przypadku. Ten który
widziałam był naprawdę ciężki.

[a.nancy]

moze mialas pecha, a moze to ja patrze zbyt powierzchownie. moi znajomi w kazdym
razie nie skarza sie. a silny zwiazek z mama przejawia sie raczej (np.) w tym,
ze utrzymuje sie poprawne stosunki POMIMO, ze ciezko przezyla BRAK konsultacji
waznej decyzji (na przyklad, zlozenie wniosku o apostazje przez syna - mamusia w
klimatach, ktore w polsce nazwalabym radiomaryjnymi).

[gosika78]

Nie znam takiego przypadku osobiście szczerze mówiąc.
Więcej moim zdaniem jest mężczyzn olewających i swoją matkę i swoją kobietę.

[bi_scotti]

Po pierwsze ja czesto takie narzekania roznych zon biore przez pol -
sa kobiety, ktore uwielbiaja narzekac i jak facet raz na tydzien
jedzie matce umyc podloge to traktuja to jako powod do wypisywania
na roznych forach, ze On o swoj dom nie zadba a matce to nawet
podlogi myje. I inne takie. Tak ogolnie to rozne opowiesci forumowe
trzeba brac bardzo ostroznie, bo przeciez wpisy sa krotkie, nie
oddaja zlozonosci roznych sytuacji i w ogole wyciaganie daleko-
idacych wnioskow jest w tym kontescie najczesciej obiektywnie
niemozliwe.
Po drugie, czesto mam wrazenie, ze wielu kobietom jest latwiej
napisac cokolwiek na publicznym forum niz normalnie, po ludzku
pogadac ze swoim mezem, dzieckiem, bratem, matka, tesciowa itd. Bo
nawet jak Ona pisze, ze z Nim gada to czesto mam wrazenie, ze wcale
nie gada tylko Mu anonsuje, ze jest niezadowolona i kropka. Jak sie
cos do kogos ma to warto spedzic troche czasu z tym niby "ukochanym"
czlowiekiem i poszukac jakiegos kompromisu a nie nakrecac sie
forumowymi watkami na temat okropnosci mezczyzn w ogole, a mezow w
szczegolnosci.
Po trzecie, dobrym sposobem na kontrole bliskosci pomiedzy mama a
synem jest powiekszenie fizycznego dystansu pomiedzy nimi -
najczesciej 100 km wystarczy zeby uklady rodzice/dorosle dzieci
nabraly normalnych proporcji a kazde kolejne 100 km poprawia nawet
uklady malzonkowie/tesciowie.
Ale najwazniejsze i po "pierwsze primo" to jest pomieszkanie ze soba
PRZED slubem czas jakis, przypatrzenie sie sobie POD KAZDYM WZGLEDEM
(rowniez stosunku do rodzicow) i podjecie decyzji o zwiazaniu na
cale zycie gdy sie ma pelny pakiet informacji na temat wad i zalet
ukochanego z pelna swiadomoscia, ze NIE DA SIE GO ZMIENIC, ze wady z
wiekiem sie poglebiaja i ze albo sie osobnika akcpetuje na wiek-
wiekow takim jaki jest, albo nalezy sie rozstac, bo to co jest to
jest i tak juz zawsze bedzie... tylko w coraz slabszym zdrowiu i
mniej atrakcyjnym fizycznie wydaniu

[fajka7]

Plaga. Bo tak sie u nas systemowo wychowuje dzieci. Wychowanie i nic
wiecej.
Matka nie potrafi sie rozstac z syneczkiem, ktorego kocha
najbardziej na swiecie i zycie by za niego oddala (patrz forum: kogo
kochacie bardziej itd.) i w zamian podswiadomie lub swiadomie
rowniez oczekuje milosci najwiekszej na swiecie i oddania swojego
doroslego zycia. Bo w przyrodzie musi byc rownowaga
Komus sie oddala, zeby zyc i funkcjonowac ktos musi sie oddac jej-
ona musi to czuc.
Z dziecka najlatwiej uczynic ofiare na cale zycie.
Poswiecenie sie dziecku jest rowniez latwiejsze i znacznie bardziej
kuszace niz budowanie doroslego zwiazku z partnerem i skupienie sie
na sprawach doroslych w pierwszej kolejnosci.
Nie ma nic zlego w tym, ze syn matce pomoze, przywiezie, zawiezie
itd. pod warunkiem, ze odbywa sie to na zdrowych zasadach.
A zasady wpajaja rodzice.
Szacunek do matki budowany na lęku, roszczeniach z jej strony i
ciąglej presji spelniania oczekiwan, nie jest szacunkiem
autentycznym, jest tylko tak nazywany, ale kompletnie zle rozumiany.
Taki synek w rzeczywistosci matki nie szanuje, tylko sie jej boi, a
czasami wrecz nienawidzi. To dotyczy rowniez innych kobiet, a przede
wszystkim zony. Tylko zonie moze to okazac, bo od niej nie jest
psychicznie zalezny, a od matki owszem.
A matka wykorzystuje sytuacje bedac swiecie przekonana, ze taka
kolej rzeczy jest oczywista, bo przeciez matka tylko jedna itd.
Relacje z ojcem synka zazwyczaj tez matka ma srednie, bo poswiecila
sie synkowi. Tym bardziej synek nie ma wzorca postawy ojca i meza,
bo jego ojciec sam zostal zepchniety na pozycje nieobecna. Oczywiste
jest wiec, ze synek to powieli we wlasnym zwiazku.
I tak w kolko - jest kilka takich dyzurnych schematow i tak sie
wszystko toczy. To sie da przerwac, wielu osobom sie udaje z
mniejszym lub wiekszym powodzeniem wyjsc z takiego blednego kola,
ale wiekszosci jednak nie.
A rada o przyjrzeniu sie jak syn traktuje matke ma bardzo gleboki
sens- trzeba tylko wiedziec czego nalezy w tym ukladzie szukac. Musi
byc szacunek i milosc, a nie zaleznosc i strach. Szacunek do
rodzicow polega rowniez na tym, ze sie czlowiek sam potrafi zajac
swoim zyciem osobistym (razem z partnerem) i nie wiesza im pewnych
spraw na nos jak maly chlopczyk, bo juz malym chlopczykiem nie jest
(dziewczynek zreszta tez to dotyczy).

[guderianka]

U nas na odwrót: z różnych względów mój mąż jest dla teściowej-czyli
własnej matki-zły. Ma zły charakter, źle się zachowuje, ma masę wad,
nic nie potrafi i tu mogłabym jeszcze masę epitetów negatywnych. Dla
mnie jest świetnym, kochanym mężem i przyjacielem

Ex-nadal jest ukochanym synkiem mamusi..

[verdana]

Plaga, bo jest to forum dla mlodych kobiet.
Na forach dla starszych mnożą sie posty o tym, ze syn, odkad się
ożenil nie dzwoni, nie pamieta o imieninach, nie pomoze w
najcięższej sytuacji, w ogóle zapomniał o matce.
Prawda jest taka, ze obie strony chccą czesto miec monopol na
faceta - cokolwiek zrobi dla drugiej strony jest to "za duzo".
Jak czytam z jednej strony wypowiedzi, ze mlode matki sa zazdrosne o
babcie, do ktorej idzie ich synek, do ktorego tylko one mają prawo,
a z drugiej, ze mąż jest maminsynkiem bo trzeba czy nie raz w
tygodniu odwiedza rodziców - to włas mi sie jeży na glowie.

[triss_merigold6]

Jeśli babcia mniej lub bardziej otwarcie dyskredytuje matkę to się
paniom nie dziwię, że ograniczają kontakt.
Jesli syn ma ciśnienie na odwiedzanie matki raz w tygodniu a z żoną
czasu nie spędza, bo pracuje/ma hobby/śpi to tez się żonie nie
dziwię.
Wiele z owych starszych pań ma mężów, od nich w pierwszej kolejności
powinny oczekiwać pomocy, zainteresowania i rozrywki. Od swoich
partnerów życiowych a nie od synów.

[phantomka]

Patrzac na sposob wychowanie synow przez niektore moje znajome,
przestaje sie dziwic takim akcjom. Jak slysze teksty w stylu: to
chlopiec, potrzebuje wiecej uczucia od dziewczynki, oni sa slabsi
psychicznie, oni potrzebuja wiecej uwagi niz corki, etc.
To czy naprawde ciezko sobie wyobrazic, ze pozniej mozna wychowac
niedojde, frustrata, ktory nie bedzie umial pogodzic sie z tym, ze
nie jest juz najwazniejszy, tylko po prostu rowny z kobieta? A jak
wiadomo frustracje wylewa sie na najblizsze nam osoby.
To oczywiscie tylko jeden z wielu przyczynkow do tego, ze pewni
mezczyzni zachowuja sie w taki a nie inny sposob.
Na pewno duza role odgrywa charakter, temperament i wychowanie
kobiety. Te pewne swoich wartosci, z wyniesionym z domu szacunkiem
dla drugiego czlowieka, rzadziej beda ladowac sie w zwiazki z
fatalnymi partnerami.
Ja np. mam bardzo silny charakter i tez nigdy nie bylam w zwiazku z
mezczyzna, ktory moglby mnie zdominowac i w jakikolwiek sposob
zniewolic. To po prostu bylo wyniesione z domu - od pokolen nie bylo
w naszej rodzinie facetow frustratow. Stad znam zupelnie inny model
mezczyzny.

[verdana]

Babcia nie dyskredytuje matki, ale obecne matki uwazaja, że maja byc
dla dzieci obojga plci jedynym punktem odniesienia, jedynym
autorytetem i sa zazdrosne nawet o milość dziecka do ojca.
Przy czym oczekuja, ze bedą kochane najbardziej na swiecie zarowno
przez dzieci jak i przez męża. Bedą centrum ich swiata.
Nie są. Trudno się dziwić.

[ledzeppelin3]

obecne matki uwazaja, że maja byc
> dla dzieci obojga plci jedynym punktem odniesienia, jedynym
> autorytetem i sa zazdrosne nawet o milość dziecka do ojca.
> Przy czym oczekuja, ze bedą kochane najbardziej na swiecie zarowno
> przez dzieci jak i przez męża. Bedą centrum ich swiata.
> Nie są. Trudno się dziwić.

Wypisz wymaluj portret toksycznej teściowej

[doros1]

To ja mam szczęście. Mój mąż to dobry syn i jeszcze lepszy partner . Ale on
ogólnie mądry i dobry człowiek jest.Z autopsji doradzam szukać faceta , który ma
bardzo dobry kontakt z ojcem, ma siostrę (matka zazwyczaj bardziej
zaabsorbowana jest sprawami córki). Poza tym tak jak pisały przedmówczynie
rozmawiać , rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać o tym co boli, wkurza, smuci ,
sprawia przykrość;mówić: przepraszam , dziękuję i proszę(matki tego zazwyczaj
nie robią). Dalej:mąż musi być ważniejszy niż własna matka(ja często gadam na
własna mamę a On ją broni).
Mam nadzieję,że moi synowie będą zawsze stawać po stronie swoich żon(udane życie
osobiste=szczęśliwe moje dziecko), jak mi odpali i będę się czepiać.Fakt,że ta
świadomość( że inna kobieta będzie dla nich ważniejsza niż ja) to gorzka pigułka
, ale mam jeszcze kilkanaście lat na jej przełknięcie, strawienie i wydalenie .

[kawka74]

Między innymi stąd, że dla rozwiedzionej lub nie znajdującej satysfakcji w
małżeństwie kobiety syn staje się partnerem i zostaje nim do usranej śmierci.
Widzę to na przykładzie jedenastolatka, którego matka traktuje jak zastępczego
męża, a nie jak syna. Dramat.

[triss_merigold6]

Widzę u znajomej samotnej matki, dziesięciolatek traktowany jak
partner sam stawia się w pozycji partnera, jawnie okazuje zazdrość o
matkę. Kanał.

[kawka74]

Dla matki jest taki chłopak i partnerem, bo matka traktuje go śmiertelnie
poważnie i pozwala mu wpływać na rzeczy, na które jedenastolatek nie musi i nie
powinien mieć wpływu, i synusiem mamuni, którego mamunia obskakuje do boląca.
To chore, ale zdarza się częściej, niż się zdaje.

[triss_merigold6]

Ordynarnie napiszę, że taka pani powinna sobie chłopa znaleźć.
Niezaspokojenie potrzeb fizycznych i emocjonalnych w wieku
okołomenopauzalnym daje straszne skutki. A im małolat starszy tym
trudniej zaakceptuje obecność innego mężczyzny.
Dziecku świetnie zrobiłoby zdjęcie zbyt dorosłej odpowiedzialności i
przy okazji zejście z pozycji centrum matczynego wszechświata.
Miałby też cenną szansę dostrzeć matkę nie tylko w roli mamusi ale
również kobiety w relacji z dorosłym facetem.

[lena_madzia]

triss_merigold6 napisała:

> Widzę u znajomej samotnej matki, dziesięciolatek traktowany jak
> partner sam stawia się w pozycji partnera, jawnie okazuje zazdrość
o
> matkę. Kanał.


jesli chodzi o samotne matki i ich nowych partnerów to zazdrość sie
ujawia w takim samym stopniu zarówno u chłopców jak i dziewczynek.

[guderianka]

Odczułam na własnej skórze co się dzieje, gdy matka w separacji
przelwa wszystkie uczucia na syna a ten zakochuje się. Masakra.
Rywalizacja o względy. Porażka

[elza78]

a mi sie wydaje ze taki pan to psychologa powinien odwiedzic, moim zdaniem tkaie
traktowanie partnerki to nieudolne proby wziecia zycia we wlasne rece i
pokazania kto tu rzadzi, bo z mamunia sie nie udaje...
szkoda ze kobiety tak niszcza zycie wlasnym synom...

[marcysia51]

Kurde mam takiego gościa w domu,co prawda mamusia juz nie żyje ale to typowy
maminsynek,no a żona eh szkoda gadac.

[sanna.i]

Nie wiem skąd ich tylu,ale to często prawda, czego na własnej skórze
doświadczyłam.Mnie się wydaje, że jakiś ciężki błąd w wychowaniu musiał być,
ktoś tego człowieka nie nauczył szacunku do innych ludzi.

Toksyczne mamusie sa winne.

[majmajka]

Jesli facet jest maminsynkiem to lepiej omijac go z daleka.
Znam jedna taka pania, ktora swojego syna traktuje jak partnera wlasciwie. Ojciec i maz tej pani od kiedy syn zrobil prawko jest zupelnie niepotrzebny. Chlopak spedza wekendy z mamusia, wakacje z mamusia... Syn, kiedy go poznalam mial lat 10 i juz wtedy slyszalam, ze jego zdanie jest zdaniem decydujacym i to w sprawach o ktorych 10 letni chlopak nie powinien miec prawa decydowac(np. kupna samochodu i ktora marka lepsza).
Nigdy, przenigdy nie chcialabym zeby zostal on moim mezem. Ani mezem mojej corki. Przenigdy.
Tej pladze winne sa mamusie toksyczne.

chyba mamy też mają w tym swój udział...

[sir.vimes]

Triss, na forum jeżycjadowym rozważany był przypadek pewnego rozwodnika (ojca
Aurelii z opium w rosole) - jego matka o dziewczynie z którą się związał nie
mówiła inaczej niż "ta jego Monika". To wprawdzie literatura ale ja znam takie
mamy... które podkreślają na wszystkie strony, ze partnerka (lub partner) to
obcy człowiek, że dorosłe dziecko powinno pamiętać , ze jedyna bliska osoba to
mamusia.

[majmajka]

O wlasnie! Rodzina to matka, ojciec, siostry i bracia. Pozniej dzieci. Zona to obca baba. Tak, bardzo czeste stanowisko szanownych mamus.

[kawka74]

Ale tam to chyba wynikało z czego innego - z tego, że 'ta Monika' była drugą
żoną czyli żoną gorszego sortu. Mąż powinien trwać przy żonie do śmierci, nie do
rozwodu.
A w podkreślaniu, że żona jest daleko w tyle, celują nie tylko matki, ale i
rodzeństwo. Sama to słyszałam - żon można mieć wiele, ale siostrę ma się jedną.
Mam wrażenie, że żona przez swą, powiedzmy, wymienność jest na przegranej pozycji.

[bi_scotti]

Takie rozumienie rodziny nie jest wylacznie domena wrednych mamus
trzymajacych przy sobie swoich maminsynkow. Pracuje z ludzmi z
roznych kultur, wiekszosc z Nich trafia do mnie gdy maja rozne
problemy rodzinno-zdrowotne itp. Na pytanie "czy jestes w tym nowym
kraju sam(lub sama) czy z rodzina?", calkiem sporo osob odpowiada -
"jestem tu bez rodziny, TYLKO z zona (lub mezem)" i nie ma znaczenia
jak dlugo te osoby sa w zwiazku malzenskim. Dla wiekszosci tych
ludzi dopiero Ich dzieci beda znow zaliczac sie do "rodziny". Pisze
to jako ciekawostke, nie jako moj poglad na sprawe
W wielu kulturach zwiazek matki (rodzicow) z synem jest postrzegany
jako wazniejszy czy silniejszy niz zwiazek tego syna z Jego zona. To
zona musi sie dostosowac do rodziny, do ktorej weszla. Dlatego
zreszta Chinczycy czy Hindusi tak bardzo pragna miec wlasnie syna,
bo dorosly syn tradycyjnie bedzie zajmowal sie starzejacymi
rodzicami a synowa bedzie mozna traktowac jak sluzaca. To sa,
oczywiscie, skrajne przypadki - w wiekszosci rodzin te dawne
zwyczaje sprowadzaja sie dzis do tego, ze starzejacy sie rodzice
mezczyzny mieszkaja do konca Ich zycia z synem i synowa, ktorzy sie
Nimi opiekuja. Pecha maja ci, ktorzy maja same corki
W naszej kulturze zas, raczej kobieta bierze na siebie obowiazek
opieki na starymi, chorymi rodzicami i czesciej sie zdarza, ze matka
zony mieszka z corka i zieciem niz matka meza mieszkajaca z synem i
synowa. Warto by moze bylo pogrzebac w psychologicznych analizach na
temat sily zwiazkow matka-syn i ich implikacji w kulturze i
tradycji... Warto by tez moze odpytac panow jak czesto widza i mecza
sie ze zbyt silnymi zwiazkami Ich zon z matkami tych zon. W koncu
wiekszosc dowcipow o tesciowych opowiadanych jest przez facetow -
cos w tym pewnie jest

[mathiola]

Szczerze mówiąc nie znam ani jednego takiego egzemplarza. Słowo.
Znam natomiast wiele rozhisteryzowanych, rozpieszczonych bab, które
usiłują cały świat, z mężem na czele ustawić sobie pod bucikiem. I
jeśli cokolwiek, najmniejszy drobiazg nie idzie po ich myśli, jest
płacz, oburzenie, obraza i foch.
Oczywiście znam również nieodpowiedzialnych, egoistycznych mężczyzn,
ale nijak nie pasuje mi to do obrazka, który przedstawiasz,
Nie znaczy to pewnie, że ich nie ma, raczej Bogu mogę dziękować, że
takich nie spotkałam na swojej drodze (zastanawiające jedynie jest,
że kobietki - histeryczki tak i to masowo).