artykul we wprost... zgroza

[dysia_j]

wiadomosci.wp.pl/prasaWiadomosc.html?wid=1642881&kat=

nie mam slow. Chce mi sie wyc. Jedyne uczucie to bezsilnosc. I
ogromny smutek. Dlaczego tak musi byc?

[kasiazk]

Jestem wstrzasnieta ale nie zdziwiona-takie okropnosci wlasnym
dzieciom 'funduja' nawet rodzice. Poza tym obserwujac kto chce zajmowac sie
dziecmi...
Badzmy czujne

[aasikp]

Boże, chybabym zabiła gdyby to spotkało moje dziecko...naprawdę.
Asik

[anma]

Ciesze się, ze nie musiałam nigdy zatrudniać opiekunki. I chociaz jak zwykle w
takich sytuacjach ucierpią na tym najbardziej uczciwe i naprawdę dobre
opiekunki (bo rodzice będę patrzeć nieufnie na wszystkie) to dobrze się o tym
pisze.
Ale, że takie cos ma w ogole miejsce to się w głowie nie mieści(((

autopoprawka

[anma]

anma napisała:

> Ciesze się, ze nie musiałam nigdy zatrudniać opiekunki. I chociaz jak zwykle
w
> takich sytuacjach ucierpią na tym najbardziej uczciwe i naprawdę dobre
> opiekunki (bo rodzice będę patrzeć nieufnie na wszystkie) to dobrze się o
tym
> pisze.
> Ale, że takie cos ma w ogole miejsce to się w głowie nie mieści(((

Mialo byc "dobrze, ŻE się o tym pisze".

[mimarzena]

Mój starszy syn miał 4 opiekunki. Żedna nie była dłużej niż 3 miesiące. Do
dwóch mieliśmy podejrzenia alkoholowe, dwie pozostałe zaczepiły się na chwilę.
Fakt, dziecko było zadbane, ale my z każdą kolejną nianią mieliśmy coraz
więcej wątpliwości, czy dobrze robimy je zatrudniając. Teraz jestem już 3-ci
rok na urlopie wychowawczym z córeczką. Uważam, że to jest najlepsza
inwestycja mojego życia, mimo, że nie ma z niej korzyści finansowych. Wiem, że
niektóre dzieci mają szczęście i oddane opiekunki ale ja już żadnej nie jestem
w stanie zaufać.

[mamidala]

To jakiś koszmar!
A czy rodzicom nie wydawało się podejrzane, że dzieci bały się zostawać albo
reagowały płaczem na taką opiekunkę? Albo miały jakieś zmiany w zachowaniu? Bo
wierzyć mi się nie chce ze nic nie było widać po dziecku tak traktowanym (nawet
jeśli nic nie mówiło) - co o tym sądzicie?
Sama mam opiekunkę - czuła, opiekuńcza, dziecko ją lubi (ja też), chętnie z nią
zostaje (choć były etapy płacxzu jak ja wychodziłam do pracy - wtedy
obserwowałam córkę baardzo uważnie). Ufam jej, ale... po takim artykule ogarnia
mnie strach. W końcu zostawiam komuś mój największy skarb...

[dysia_j]

Wlasnie, mnie tez to zastanawialo, ze rodzice wczesniej nie zauwazyli
jakichs symptomow. Przeciez niemozliwe, ze dziecko nie dawalo
sygnalow. Nie rozumiem tego.

Z moim dzieckiem siedzi moja mama. I jestem Bogu wdzieczna za to, bo
troska o mojego synka zakrawa u mnie na histerie i nie wyobrazam
sobie obcej osoby z nim. Kiedys pomyslalam, ze jakbym miala nianie, to
chyba zamontowalabym podsluchy.
Ale i tak chcialabym byc na wychowawczym i mam nieustajace wyrzuty
sumienia, ze nie jestem z maluszkiem (niecale 17 miesiecy). Ale to
temat na inny watek.

[madeyowa]

I dlatego siedzę już 4 rok z moimi dziećmi na urlopie wychowawczym mimo, że z
finansami jest w naszym domu dość kiepsko.

[agao_z]

Ja MAM tylko jedno pytanie. Gdzie byli wtedy rodzice? Jak to mozliwe, ze nie
zauwazyli u swych dzieci zadnych symptomow, ze cos jest nie tak?
Agnieszka

[sylwik7]

Jezu Chryste! To jakiś koszmar!

[mamajanka]

Jakże się cieszę, że sama zajmuję się moimi dwoma skarbami... Dam przeczytać
mężowi, niech też się ucieszy i przestanie namawiać na porót do pracy.

[zgagusia]

wiele z Was pyta gdzie byli rodzice, czy nic nie zauwazyli itd. Opowiem moja
historie: moj synek mial wowczas 15 m-cy. Skonczylam studia, chcialam pojsc do
pracy i jak najszybciej zrobic staz. Poniewaz reszta rodziny rowniez pracuje
(maz, rodzice) a nie chcialam oddawac dziecka do zlobka (ryzyko czestych
chorob) zdecydowalismy sie zatrudnic opiekunke. Mieszkam we Wroclawiu, chetnych
do opieki nad dzieckiem bylo mnostwo, wybralismy - wydawalo sie idealnie -
studentka V roku pedagogiki, blisko mieszkala (nie bedzie sie spozniac),
wspaniale bawila sie z synkiem. Pani zaczela przychodzic na 2 tyg wczesniej nim
rozpoczelam prace - w tym czasie wychodzilam z domu na coraz dluzszy czas,
oswajalam synka z faktem ze mnie nie ma jakis czas w domu. Zaczelam prace.
Synek nie byl zachwycony rozstaniami ale nie bylo wielkich tragedii. Po okolo
2,5 m-ca sytuacja sie zmienila - synek zaczal rozpaczliwie plakac przy
pozegnaniach, histeryzowal, kurczowo sie mnie trzymal i trzeba go bylo sila
odrywac zebym mogla wyjsc (za drzwiami ja zaczynalam plakac po takich scenach).
Dla mnie wygladalo to tak jakby panicznie bal sie opiekunki. Nic wtedy nie
umial jeszcze mowic. Pracowalam na zmiany, gdy wracalam o 15 zawsze spal, gdy
konczylam prace o 20 czesto juz po poludniu zabierala go do siebie moja mama
(zawsze twierdzila ze nic podejrzanego ani w jego zachowaniu ani opiekunki nie
zauwazyla), czasem jednak zostwal z opiekunka do wieczora - i wtedy gdy
wracalam wydawal mi sie dziwny. Siedzial nieruchomo (na podlodze czy na
kanapie) opiekunka kolo niego wesolo cwierkala a on ani sie nie ruszyl!
Zaznaczam ze to jest i zawsze bylo BARDZO ruchliwe dziecko - wrecz na granicy
nadpobudliwosci, on nigdy nie siedzial spokojnie! Moim zdaniem synek byl
przerazony, bal sie ruszyc, zdaniem meza - po prostu zmeczony. Chcialam zmienic
opiekunke - i tu napotkalam ostry i stanowczy sprzeciw rodziny: to jest
wspaniala dziewczyna, znakomicie opiekuje sie malym (to prawda - gdy sie przy
niej bylo zajmowala sie nim naprawde dobrze), ja panikuje, dziecko po prostu
teskni... i poza tym jak to zrobic? nagle zostawic go z kim innym - przezyje
szok przez moje 'widzi mi sie' (nie bylo mozliwosci zeby ktokolwiek z nas wzial
na jakis czas urlop). Jak poczuje sie zwolniona dziewczyna? - bezpodstawnie
oskarzona, uzna nas za oszustow, miala obiecana prace do wakacji... Zakrzyczeli
mnie ( Po dlugich prosbach przyjechala na 2 tyg tesciowa - babcia ktora
dziecko widzialo raz majac 6 m-cy (czyli tak jakby obca osoba dla niego) -
tylko po to zeby byc w domu kiedy maly jest z opiekunka. I od drugiego dnia
pobytu babci synek bez zadnych problemow zegnal sie ze mna, rodosnie mnie
wital - po jej wyjezdzie znow koszmarne histerie (( Dotrwalismy do wakacji,
zachowanie synka bez zmian, nowa opiekunka - nagla zmiana reakci synka 'powrot
do normalnosci', zaakceptowal ja od razu, steskniony biegl do drzwi gdy slyszal
dzwonek wolajac 'niania niania'. Ja do dzis zachodze w glowe co takiego dzialo
sie z moim Joziem gdy zostawal z ta pierwsza opiekunka - straszyla go, znecala
sie nad nim psychicznie??( Zastanawialam sie nad jakims podsluchem czy kamera
ale nie widzialam technicznych mozliwosci zainstalowania czegos takiego zeby
ona sie nie zorientowala (mamy duze mieszkanie) poza tym wydawalo mi sie to
obrzydliwe, po prostu niezgodne z moimi zasadami. Druga opiekunka, ktora synek
uwielbial, pewnego dnia do nas nie przyszla a my zorientowalismy sie ze zginely
najladniejsze ubranka i zabawki dziecka i wszystkie pieniadze z domu.
Probowalam poslac Jozia do pzredszkola - ciagle i powaznie chorowal. Teraz
jestem na urlopie wychowaczym na mlodsze dziecko i WIEM ze juz nigdy nie
zostawie dziecka pod opieka obcej osoby, przedszkole ze wzgledow zdrowotnych
tez nie wchodzi w gre.
pozdrawiam
agnieszka

Może głębszy oddech?

[kasjusz3]

Witam

Mam pytanie:
Co z matkami, które duszą swoje dzieci zaraz po urodzeniu, a ich ciała lokują
w beczkach? Co z rodzinami, z których dzieciaki latają brudne i głodne po
podwórku, a w domu pijana mamusia z tatusiem pomagają trzynastemu z kolei
bratu lub siostrze przyjśc na świat? Co z gówniarzami, którzy robia dzieci w
wieku lat siedemnastu, bo nie wiedzą, do czego służy prezerwatywa?
"Dlaczego tak musi być?"

Mieszkam w kraju, w którym opiekunka do dziecka to nie luksus, lecz nierzadko
oczywistośc i owszem, zdarza mi się czytać artykuły o tym, jak to niania
głodziła dzieciaki albo godzinami wisiała na telefonie, podczas gdy tamte
roznosiły dom na części, ale - na litośc boską - nie dajmy się zwariować.
Jest wiele sposobów na to, żeby sprawdzić nianię, ale nigdy nie ma 100%
pewności, że nie trafi się na potwora rodem z przytoczonego artykułu.
Są natomiast agencje, które mają za zadanie sprawdzic kwalifkacje danej osoby,
zdobyc informacje od rodzin, dla których wcześniej pracowała, przesledzić
fakt, czy nigdy nie była karana przez prawo, nie pije, pali, nie bierze
narkotyków itd. Jest też intuicja i zdrowy rozsądek rodziców oraz sposoby,
zeby sprawdzić, czy Mary Poppins, która zawitała w nasze progi nie okazuje się
w praktyce macochą z Kopciuszka. Sama pracowałam kiedyś jako niania i
pamietam, że na samym początku mama chłopca, którym się zajmowałam "skladała"
mi niespodziewane wizyty pod pretekstem zapomnienia czegos z domu, zeby
sprawdzic, jak sobie radzę i czy wszystko jest w porządku i było to dla mnie
zupełnie zrozumiałe. Poza tym, kandydatkę na nianię mozna zawsze poprosić o
czas próbny, podczas którego mama jest w domu i ma szansę zaobserwować, jak
radzi sobie przyszła opiekunka. Nie wierzę w to, ze idiotka-psychopatka ukryje
się ze swoimi skłonnościami przez długi czas.
Także głowa do góry. Po świecie zawsze będą chodzic idioci i nic na to nie
poradzimy. Możemy jednak dołożyc największych starań, żeby nie goscili w
naszym życiu.

Dla wszystkich spragnionych fajnej lektury polecam "The nanny diaries" ("iania
w Nowym Jorku"), gdzie pokazana jest druga strona medalu. Sama pracowałam
kiedys dla kobiety, która nie zmieniała pieluch swoim dzieciom, a potem
twierdziła, ze mają alergię na jedzenie, stąd odparzone pupy.

pozdrawiam

[eljani]

Cześć!!!
Jestem przerażona treścią atykułu. Ale wiem, że takie "opiekunki" zdarzają się
naprawdę.
Sama jestem mamą (mam dwie córeczki Ola 2 latka i Kinga 3 miesiace), która
zostawia dziecko pod opieka niani. Moje doswiadczenia nie sa zbyt pozytywne.
Moja Ola miała cztery opiekunki, przy czym druga i trzecia były koszmarne.
Ewelina (23 lata) uważała, że wie jak należy zajmować się dzieckiem i
zupełnie ignorowała moje polecenia co do opieki nad Olusia, nie informowała
mnie ile córeczka zjadła, zawsze twierdziła, że Olusia zjada wszystko,co
okazało sie nieprawdą, Basia (45 lat) podobnie z tym że dla niej ważniejsze
było sprzątanie domu niż zabawa z dzieckiem (zaznaczam, ze do jej obowiazków
należało tylko zajmowanie się Olą). a poza tym jedna z nich okazała sie
złodziejką, zginęły nam pieniądze,czeki, książki.

Ewelina była misiąc a Basia dwa miesiące nianią dla mojej córeczki, ponieważ
szybko zorientowałam się że coś jest nie w porządku.

[eljani]

eljani napisała:

> Cześć!!!
> Jestem przerażona treścią atykułu. Ale wiem, że takie "opiekunki" zdarzają
się
> naprawdę.
> Sama jestem mamą (mam dwie córeczki Ola 2 latka i Kinga 3 miesiace), która
> zostawia dziecko pod opieka niani. Moje doswiadczenia nie sa zbyt pozytywne.
> Moja Ola miała cztery opiekunki, przy czym druga i trzecia były koszmarne.
> Ewelina (23 lata) uważała, że wie jak należy zajmować się dzieckiem i
> zupełnie ignorowała moje polecenia co do opieki nad Olusia, nie informowała
> mnie ile córeczka zjadła, zawsze twierdziła, że Olusia zjada wszystko,co
> okazało sie nieprawdą, Basia (45 lat) podobnie z tym że dla niej
ważniejsze
> było sprzątanie domu niż zabawa z dzieckiem (zaznaczam, ze do jej obowiazków
> należało tylko zajmowanie się Olą). a poza tym jedna z nich okazała sie
> złodziejką, zginęły nam pieniądze,czeki, książki.
>
> Ewelina była misiąc a Basia dwa miesiące nianią dla mojej córeczki, ponieważ
> szybko zorientowałam się że coś jest nie w porządku.
>
>
> sprostowanie (KIngunia ma 3 TYGODNIE)
>
>

[p_swiat]

makabryczne!!!!! brak mi słów!!!!

[anatemka]

do dzisiaj miałam zamiar zatrudnić opiekunkę, zeby odciążyć moich rodziców. Już
nie mam zamiaru. Zastanawiam sie tylko jak bardzo na takim podejściu ucierpią
dziewczyny które ukończyły Studium dla opiekunek dziecięcych. Przecież nie
wszystkie sa psychopatkami!