tajemnica lekarska

[jajko54]

ide na badania wstepne do nowej pracy. tak sie składa ze w tej samej pryw.
przychodni w ktorej sie leczyłam do tej pory. przy zapisie na badania od razu
zapytali o to i teraz mają moje dane dot. dotychczasowego leczenia, w tym
takie których wolałabym nie ujawniac. czy lekarz medycyny pracy zachowuje to w
tajemnicy - co pisze na tym swiadectwie? tylko czy ktos jest zdolny do pracy?
czy jest mozliwe zeby z powodu leczenia sie na depresje nie dostac
kwalifikacji do pracy? jako czynnik zagrozenia wpisano na skierowaniu "stres,
koniecznosc podejmowania decyzji".

[azile.oli]

Lekarz pisze na świadectwie tylko, czy ktoś jest zdolny do pracy,
nie może napisać na nim żadnej diagnozy, to jest objęte tajemnicą
lekarską. Lekarz może Cię też po prost zapytać, czy nie cierpisz na
jakieś dolegliwości nie możesz pracować na stanowisku stresogennym.
Oczywiście on może sobie przeczytać przebieg leczenia, jeśli jego
efekt jest pozytywny, tzn obecnie jesteś zdrowa, to może wystawić
kwalifikację do pracy, jednocześnie np skracając okres do następnego
badania. Tak w zasadzie to dużo zależy od lekarza, jeśli uzna, że
praca na danym stanowisku może pogorszyć Twój stan, to może wydać
opinię negatywną. Wydaje mi się to jednak mało prawdopodobne.

[jajko54]

dzięki za odpowiedz, zastanawiam się czy lekarz med pracy ma "z urzędu" dostęp
do moich akt nawet w innych przychodniach - pewnie nie, tylko ja mam takiego
pecha ze akurat mnie skierowano do tej samej w której sie lecze prawde mowiąc
na poprzednich badaniach zatajałam informacje o leczeniu psychiatrycznym bo
uwazam ze to moja sprawa jak oceniam swoją przydatnosc do pracy w zwiazku z tym.
a ironia losu jest taka ze teraz zmieniam prace na duzo mniej stresującą i
nadgorliwie tylko wpisano na tym skierowaniu stres... boje sie ze moge miec
kłopoty w zwiazku z tym leczeniem

[volta2]

na poprzednich badaniach zatajałam informacje o leczeniu
psychiatrycznym bo
> uwazam ze to moja sprawa jak oceniam swoją przydatnosc do pracy


masz dość ciekawe podejście, ja wolałabym jednak by wykluczono, że
przedszkolanka moich dzieci ma depresję, i nie zostwi ich samych
sobie i nie polzie gdzieś...
albo ochroniarz nie zacznie strzelać do ludzi bo zataił, że ma
schizy...
jakiś taki brak odpowiedzialności z twojej strony to nie jest
przypadkiem?

[spacey1]

a nie jest tak, że przy niektórych zawodach (opieka nad dziećmi) tudzież przy
uzyskiwaniu pozwolenia na broń (dostępu do broni) zaświadczenie o zdrowiu
psychicznym jest wymagane? Koleżanka nie piszę, jaką pracę podejmuje, jeśli to
nie jest obowiązkowe, nie musi się przyznawać do leczenia.

[jajko54]

spokojnie, nie pracuje z dziecmi ani bronią, w pracy jestem oceniana po wynikach
i dlatego uważam że depresja to moja prywatna sprawa. jesli z jej powodu zawalę
robotę to mogą mnie wyrzucić ale i tak nikt nie musi o niej wiedzieć...

[jajko54]

a na marginesie to i tak już czuje sie mocno dyskryminowana bo z powodu leczenia
depresji nie moge ubezpieczyc sie na zycie - tzn moge ale składka byłaby
podwyższona

[irima2]

Z tego ca pamiętam, to "kłamstwo" przy zawieraniu ubezpieczenia na
życie przedawnia się po dwóch latach - tzn. jeżeli coś Ci się stanie
po tych dwóch latach to rodzina dostanie ubezpieczenie.
Ten przepis ma chronić ludzi, nie musisz się przyznawać, w interesie
ubezpieczyciela leży wykonanie odpowiednich badań.
Mój znajomy zataił swój stan zdrowia, bo bez tego nikt by go nie
ubezpieczył, a nie jest to choroba która wpływa na długość życia.
A jeżeli chodzi o samobójstwo - to są polisy, które obejmują takie
zdarzenie.

[protozoa]

Jestem zdania, ze ludzie chorzy psychicznie powinni pracować. I dotyczy to nie
tylko depresji, ale takze chorób znacznie powazniejszych m.in. schizofrenii, ale
... nie w każdym zawodzie.
Jeżeli np. pracownik reklamy z powodu depresji zawali kampanię to nic wielkiego
sie nie stanie - najwyżej kampania nie odbędzie się.
To, że firma ubezpieczeniowa domaga się od Ciebie większych składek akurat mnie
nie dziwi. Wśród ludzi z depresją ( nie mylic z epizodem depresyjnym, który był
udziałem wiekszości z nas) jest więcej potencjalnych samobójców. Podobnie wyższe
składki powinni płacic palacze, narkomani, osoby po zawale itd. a nawet
wykonujący tzw. niebezpieczne zawody. I to nie dyskryminacja a kalkulacja.

[...]

[qunegunda]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[spacey1]

Z tym samobójstwem to nie tędy droga. Przecież ten przypadek wyklucza wypłacenie
ubezpieczenia, chyba u wszystkich ubezpieczycieli. Z tego powodu więc składka
nie może być podwyższona.

[protozoa]

XXI wiek jest wiekiem chorób psychicznych. Coraz więcej ludzi boryka sie z
róznymi problemami natury psychicznej.
Lekarz medycyny pracy w przypadku jakichkolwiek podejrzeń ma prawo skierować na
konsultacje do kazdego specjalisty i na podstawie jego opinii lub raczej
opierając się na niej wydać takie czy inne zaświadczenie czyli dopuścić lub
niedopuścić do pracy.
Depresja nierówna depresji. Jeżeli leczyłaś sie z powodu depresji sytuacujnej
np. po śmierci kogoś z bliskich nie ma powodu, aby niedopuszczać do pracy (
wyjątki praca np. w policji, ale tam są odrębne sposoby rekrutacji pracowników).
Jesli natomiast stwierdzono u Ciebie powazne stany depresyjne zaostrzające sie
sezonowo bez innej przyczyny to na miejscu lekarza medycyny pracy byłabym
ostrozna przy dopuszczaniu do pracy z ludźmi a szczególnie z dziećmi.

[...]

[qunegunda]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

protozoa

[patssi]

pracowałaś kiedyś ze schizofrenikiem ?
Nie sądzę by taka osoba nadawała się do pracy skoro często nie umie
nawet kupić biletu,chyba że będzie to schizofrenia stopnia
lekkiego.To dwie osoby w jednym ciele...

[sanciasancia]

Ja pracuję z człowiekiem ze zdiagnozowaną schizofrenią, objętym stałą kontrolą
lekarską i poza nieprzeciętnie wysokim IQ nic dziwnego nie zauważyłam. A blisko
się kolegujemy.
Co do depresji - byłam w szoku, gdy jedna z moich bliskich koleżanek przyznała
się do chronicznej depresji - przez kilka dobrych lat nie zauważyłam niczego
niepokojącego, wręcz przeciwnie - doskonale sobie radziła w pracy i odnosiła
ogromne sukcesy.

patassi

[denay]

masz mizerne pojęcie - jeśli nie żadne, o cyklofrenii jako takiej.
Jasne, że są ciężkie przypadki schizofrenii nadające się
do leczenia zamkniętego albo choroba psychiczna występuje łącznie
z ciężkim upośledzeniem,
ale w znakomitej części te osoby przy wsparciu
farmaceutykami, terapią i - najlepiej, opiece najbliższych
potrafią b.dobrze sobie radzić w pracy - także z dziećmi.

[patssi]

proszę,przeczytaj mój post jeszcze raz...i przepisz mój nick
poprawnie...

[jowita771]

patssi napisała:

> proszę,przeczytaj mój post jeszcze raz...i przepisz mój nick
> poprawnie...

Ta odpowiedź mnie powaliła. Twoja opinia w temacie, w którym kompletnie brak Ci
wiedzy kontra literówka. Jestem pod wrażeniem.

[protozoa]

Nie pracowałam ze schizofrenikiem, natomiast znałam kilku.
Moja szkolna koleżanka , u której w latach wczesnoszkolnych był rys
psychotyczny, ale choroba ujawniła sie w okresie dojrzewania a zaostrzyła po
nim, nie nadaje sie do jakiejkolwiek pracy. Jest na rencie socjalnej, nie
ukończyła studiów.
Mam tez sąsiada. Pracownik naukowy jednej z uczelni. Zachowuje sie normalnie,
wie kiedy przychodzą zaostrzenia, bierze regularnie leki.
Nie jestem psychiatrą, ale uważam, ze eliminowanie ludzi chorych psychicznie z
pracy zawodowej , a wiec poniekąd normalnego życia jest błędem. Nie każdy może
pracować w każdym zawodzie, ale jeśli osoba chora psychicznie ma odpowiednia dla
siebie pracę to czemu ma jej nie wykonywać?
Inna rzecz, że w przypadku schizofrenikow wieloletnie(!!!) stosowanie leków
prowadzi do stanów otępienia, jednak dzisiejsze leki są dobre i ten stan
nastepuje późno. Osobnym problemem jest fakt, że wiele rodzin chorych
psychicznie nie wytrzymuje próby i rozpada się. A wtedy dochodzi do zaostrzenia
bo mamy do czynienia dodatkowo z dpresja sytuacyjną.