życie dziecka narodzonego, a nawet doroslego

[nangaparbat3]

Specjalnie w nowym wątku, pytanie do zdecydowanych przeciwniczek aborcji:
A co, gdyby się okazało, że ciąża zagraża życiu Twojej córki?

[alesio23]

ja pitole to setny watek o tematyce podobnej.

alesio

[lilka69]

no i co z tego? mozesz nie brac w nim udzialu.

do autorki- jestem przeciwniczka aborcji z wyjatkami w razacych i skarajnych
sytuacjach. ale generalnie jestem przeciwna. to bardzo trudny temat. bardzo. i
tragiczny w swym wymiarze.

[alesio23]

uważam że to nie jest temat na to forum, trzebaby przenieść na
aborcja.
poza tym gdyby to dotyczyło kogolwiek oprócz mnie miałabym to
gdzieś i nie wtrącałabym się.
z reszta to nie do mnie pytanie w sumie bo ja jestem za aborcją na
życzenie

[nangaparbat3]

Ja nie pytam o aborcje - ja pytam o wybor miedzy zyciem dwojga dzieci.
I nie "zwolenniczki aborcji", bo od nich niczego nowego (dla siebie) w tej
sprawie sie chyba nie dowiem.
Mnie interesuje, jak mozna byc gotowa poswięcic własne dziecko w imię istoty,
ktorej sie nie widzialo.

[w_miare_normalna]

chyba źle zrozumiałam pytanie.jak moja ciąża mogłaby zagrażać córce ?
nie rozumiem.
tymi durnymi pytaniami i tak nic mi nie udowodnisz,nie jestem za
aborcją i koniec !

normalna

[nangaparbat3]

Czemu tupiesz?

[angazetka]

> chyba źle zrozumiałam pytanie.jak moja ciąża mogłaby zagrażać
córce ? nie rozumiem.

Chyba źle Chodzi o ciążę córki.

[maroco1977]

czy tam jest napisane Twoja ciaza? jessu mysl troche potem sie wypowiadaj.
Pytanie nie jest durne...

[figrut]

w_miare_normalna napisała:

> chyba źle zrozumiałam pytanie.jak moja ciąża mogłaby zagrażać córce ?
> nie rozumiem.
Tak, źle zrozumiałaś.
Twoja córka zachodzi w ciążę. Ciąża zagraża jej życiu. Wiesz, że jeśli nie
usunie tej ciąży, Twoja córka umrze. Nie zapytam, czy Ty podejmiesz decyzję, bo
decyzja będzie należała do Twojej córki. Zapytam, czy jeśli Twoja córka usunie
tą ciążę, to będzie miała w Tobie oparcie.
Moja córka ma 19 lat i dla mnie jest to bardzo prawdopodobna sytuacja. Nie
miałabym dylematu w tym przypadku i gdyby nawet doszło do takiej paranoi w
Polsce, że nawet w przypadku zagrożenia życia nie mogłaby ciąży usunąć,
wyskubałabym ostatnie pieniądze, aby mogła dokonać aborcji w innym kraju.

[maroco1977]

230euro w Niemczech plus dojazd...to tak pisze, jakby komus trzeba bylo, bo w
Polsce z tym kwalifikowaniem do aborcji jak i do cc sie nie spiesza.A przy ciazy
zagrazajacej zyciu to jest dosc pilne wczesnie zareagowac.

normalna? albo i NIEnormalna

[lilka69]

chodzi o ciaze corki.
a teraz przepros za inwektywy

[memphis90]

> Mnie interesuje, jak mozna byc gotowa poswięcic własne dziecko w
imię istoty,
> ktorej sie nie widzialo.
Ale co to znaczy "poświęcić własne dziecko"? To nie ja cokolwiek tu
poświęcam, to nie ja podejmuję decyzję.

[nangaparbat3]

Ale Ty wychowujesz corkę, Ty sie wypowiadasz, w ten czy inny sposob, moze nawet
- pozawerbalnie - kiedy ona ma decyzje podjąc.
Do tego mozna dodac: w sytuacji tak trudnej (ciaża, choroba, groxba śmierci,
konflikt wartosci) normalne jest, ze nastepuje regresja, człowiek w jakimś
stopniu wraca do fazy dzieciństwa i wsparcie okazane przez matke ma wyjatkową wagę.
Nawet jesli tam matka nie wypowie swojej opinii słowami.

Bardzo dobre pytanie

[sir.vimes]

Kiedyś jednemu panu zadałam takie pytanie w realu i w odp. uzyskałam wyjątkowo
twórczą wiązankę.

[alesio23]

czyli że co ci powiedział??

[sir.vimes]

bluzgi różne, brzydkie słowa

Pan był moim znajomym ale z powodu nadmiernie nerwowych reakcji na pewne tematy
przestał nim być. Cóż, krzyż na drogę, jak mówią.

Znam też innego pana, który był przekonany, że ma ustalone poglądy w tej kwestii
i pysznił się swoją bezkompromisowością a gdy 19 letnia córka źle się czuła w
ciąży szalał i pytał czy nie lepiej do Czech jechać niż ryzykować. Zabawne to
było, szczególnie, że zdrowiu dziewczyny nic nie groziło, po prostu czuła się
nieco gorzej. Tyle warte to "nigdy" i "zawsze", ot co.

[patssi]

Zakładam, że moja córka będąc w ciąży będzie na tyle dorosła by sama
mogła podjąć tak trudną decyzję.Oczywiście uszanuję jej zdanie i w
razie potrzeby zaopiekuję się jej dzieckiem,gdyby nie miało nikogo
prócz dziadków.

[nangaparbat3]

Na pewno tez bedziesz dbala o jej grób.
Nie wymiguj się: co jej powiesz, kiedy spyta Ciebie, swoja matkę: mamo, co mam
zrobic?

[echtom]

co jej powiesz, kiedy spyta Ciebie, swoja matkę: mamo, co mam
> zrobic?

Powiem jej, żeby się upewniła co do diagnozy, np. konsultując się z
innymi lekarzami. Jeżeli ryzyko się potwierdzi, dam jej pełne
wsparcie, by przy panującej wśród lekarzy antyaborcyjnej hipokryzji
mogła skorzystać z prawa, jakie gwarantuje jej ustawa.

[nangaparbat3]

Dzieki, Echtom.

[memphis90]

> Nie wymiguj się: co jej powiesz, kiedy spyta Ciebie, swoja matkę:
mamo, co mam
> zrobic?
Nie powiem ani "skrob", ani "nie skrob". Nie byłabym w stanie
powiedzieć jendoznacznie rób tak lub inaczej. To przecież jej życie,
jej ciąża, jej ryzyko, jej decyzja.

[jowita771]

A ja bym powiedziała zdecydowanie "skrob". Jeśli moja córka będzie miała
zdecydowanie antyaborcyjne poglądy i w takiej sytuacji wahałaby się, to znaczy,
że jednak chce aborcji, tylko sumienie jej nie pozwala. Popchnęłabym ją w tę
stronę, najwyżej potem miałaby do mnie żal, może to byłby dla niej sposób, żeby
się nie zadręczyć wyrzutami sumienia, ale przynajmniej by żyła.

[figrut]

Pytanie trudne dla zagorzałych przeciwniczek, ale ja akurat aborcję dla
ratowania życia jak najbardziej popieram. Moja córka na chwilę obecną ma podobne
poglądy.

[ahhna]

Ja również. w takiej sytuacji każdy powinien decydować sam, nikogo
nie można zmuszać do oddawania życia za kogoś innego. Nie popieram
aborcji, gdy jest życie dziecka kontra czyjś komfort/priorytety/itd.
Ale jedno życie kontra drugie życie to już coś innego. A córkę
namawiałabym oczywiście, żeby ratowała siebie, bo jest mi bliższa
niż nieznany wnuk, tak mi instynkt podpowiada. Ale każdą decyzję bym
uszanowała ...

[mamamonika]

Rzeczywiście zadanie tego bardzo błyskotliwego pytania którego ja
jako zryty beret w życiu bym sobie nie zadała przewróciło do góry
nogami mój swiatopogląd i spowodowało, że musiałam przejść się w
celu przemyślenia swojego życia jeszcze raz. Na spacerze w końcu
mnie olśniło jako błyskawica i dotarło do mojego powalonego łba że
te doorne płody nie są nic warte, są własnością nosicielki, a ich
usuwanie jest bardzo przyjemnym zabiegiem chroniącym między innymi
przed tuszą i problemami wychowawczymi. Natychmiast chciałam się
przemyśleniami podzielić z innymi i zaproponowałam aborcję trzem
pierwszym spotkanym ciężarnym, uświadamiając im, że na pewno są
czyimiś córkami i że ich życie może być zagrożone a one o tym nie
wiedzą. Niestety nie zrozumiały mnie, biedne zindoktrynowane
kobiety. Na wszelki wypadek powtórzyłam swoje świeżo nabyte
przekonania jeszcze kilku siedmiolatkom i dwóm czternastolatkom
(może one jeszcze mają świeże i chłonne umysły)i jako swieżo
nawrócona aborcjonistka spokojnie poszłam do pracy. Tam też będę
nauczać

A odpowiedziałam w wątku, jak najbardziej

[w_miare_normalna]

urodziłabym..wiele się słyszy historii gdzie nie dają dziecku żadnych
szans,a ono żyje .

[gryzelda71]

Ale tu bardziej o życiu matki niż dziecka.Bo dziecko przeżyje ty nie,w domu
starsze dziecko i?Tak lajtowo co będzie to będzie?

[nangaparbat3]

Ale o co Ty sie tak pieklisz?
Odpowiedzialas dzisiaj, a ja watek zakladalam wczoraj.
Sama mam córke wchodzacą w doroslosc - wiec pytam.
Bycie matka nie kończy sie, kiedy dziecko posylasz do liceum (co mozna by wnosic
z obserwacji (braku) aktywnosci matek nastolatkow na wszelkich forach
poswieconych wychowaniu).

[mamamonika]

Pieklę się o wałkowanie tego samego w tę i nazad na bazie
najbardziej ekstremalnych sytuacji. Tak wygląda praktycznie każda
rozmowa o aborcji - pokazuje sie ekstrema - zgwałcone
dziewięciolatki czy poparzone kwasem w ósmym miesiącu abortowane
płody. Brzmi to jak gadka maniaków - dosłownie, po obu stronach. A
prawda jest pośrodku i o tym chciałabym pogadać.

[kra123snal]

Zgadza się. Prawda jest po środku (Zapłodnienie + narodziny)/2 =
okres dopuszczalnej aborcji na życzenie

[mamamonika]

Widziałaś kiedyś 4,5-miesieczny płód?

[memphis90]

Ja widziałam. I niewiele starsze wcześniaki w inkubatorach. Ale w
sumie czego ma to dowodzić?

[mamamonika]

Skoro krasnal z literkami uważa za dopuszczalny termin aborcji
połowę ciąży, spytałam, czy ma świadomość jak wygląda płód w tym
wieku. I właśnie - czy ma świadomość, że dzieci o włos starsze już
się ratuje.

[maroco1977]

Na spacerze w końcu
> mnie olśniło jako błyskawica i dotarło do mojego powalonego łba że
> te doorne płody nie są nic warte, są własnością nosicielki, a ich
> usuwanie jest bardzo przyjemnym zabiegiem chroniącym między innymi
> przed tuszą i problemami wychowawczymi.

wiesz co, z toba nie da sie dyskutowac, ty nie masz zadnych argumentow.Mowa jest
o ratowaniu zycia,o corce, a ty wyjezdzasz z tekstami o aborcji by nie przytyc i
nie miec problemow wychowawczych.Po prostu sama nie wiesz co masz napisac i tyle.

[mamamonika]

Zobacz w google co to znaczy ironia. Jeśli akurat google będzie
działał

[sanciasancia]

A od kiedy ironia ma cokolwiek wspólnego z przeciekającym śrubokrętem?

[mamamonika]

A z czym ma cokolwiek wspólnego przeciekający śrubokręt?

[sanciasancia]

Z kiepską analogią.

[joanna29]

Myślę, że punkt widzenia zależy od puktu siedzenia. Jak mnie coś nie
dotyczy to mówię, że bym tak czy inaczej zrobiła. Ja mnie to dotyczy
to człowiek potrafi zmianić zdanie o 180 stopni. A jak coś dotyczy
juz osoby trzeciej - obcej, niezidentyfikowanej - to mamy bardzi
skrajne poglądy, oczywiście jedyne słuszne. Nie wierzę, że
idologiczne przeciwniczki aborcji przyznają się, że jak by to ich
dotyczyło to kto wie czy nie zmieniły by zdania.

[mamamonika]

Rozumiem, że dla ciebie każdy przeciwnik aborcji to idiota-fanatyk
zafiksowany na jednym, a w środku tak naprawdę hipokryta, pani
kochana? Tylko akceptacja dla aborcji i "prawa do wyboru" daje prawo
do nazwania sie osobą w miarę inteligentną?

[chicarica]

Na tej samej zasadzie (co zresztą potwierdzasz wyraźnie swoim wpisem) wysnuć
można wnioski, że każdy zwolennik wyboru to ktoś, kto ciężarnym zaleca aborcję i
czerpie przyjemność z faktu wyskrobania się...

[mamamonika]

Co potwierdza tezę, że bez sensu są takie dyskusje i "odkrywcze"
wątki, bo jedzie się po stereotypach a nie rozmawia. Idiotyczne
bicie piany.

[nangaparbat3]

Nie musisz jechac po stereotypach. To wyłącznie Twoj wybor, po czym pojedziesz.

[joanna29]

Jestem zwoleniniczka oddawania narządów do przeszczepu, ale jak by
moje dziecko leżało żyjąc tylko dzięcki aparaturze podtrzymujacej
zycie i lekarze pytali by mnie o oddanie narządów, to napewno bym
nie była w stanie powiedzieć bierzcie co chcecie. Bym łudziła się
nadzieją, że może sie mylą, że zdarzają sie cuda. Mimo mojego
pogladu o oddawaniu narządów, gdyby chodzilo o moje dzicko nie
podjeła bym tak łatwo decyzji niz jak o swoich organach.
Tak więc jak napiasałam punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. W
trudnych sytuacjach niestety ale jest tak, że nie wiemy jak bysmy
się zachowali. Nie wiesz czy Twoje poglady by nie runeły, gdyby
Ciebie dotyczyły.
Napewno bym nie chciala, aby ustawa za mnie decydowała np. o oddaniu
organów mojego dziecka.
Mysle, że tak samo nie mozna powiedzieć, że nikogo bym nie zabiła
np. zastrzeliłą. Też zalezy to od sytuacji. Jeżeli życie mojego
dziecka byłby zagrozone, a strzał by je miał uratowac myslę
(bo do puki w takiej sutuacji sie nie znajde pewności nie mam), ze
bym strzeliła.
Powiem Ci nawet, że gdyby 2 dzieci się topiło, w tym moje, to myslę
(bo znowu pewności nie mam) ratowałabym najpierw swoje dziecko.
Jest wiele sytuacji, gdzie nie mozna mieć pewności jak by się
postąpiło.

A propos przeszczepów

[echtom]

Co sądzisz o opcji: donosić i urodzić dziecko z ciężką wadą, np. bez
mózgu i czaszki, a po naturalnej śmierci oddać jego narządy na
przeszczepy? W sumie dygresja na osobny wątek

to dobry temat na dyskusję

[sir.vimes]

myślałam o tym kiedyś. Tzn o tym czy nie da się ratować chorych dzieci narządami
z takich właśnie płodów. Nie jestem pewna czy da się donosić i urodzić w takiej
sytuacji o której piszesz tzn bez mózgu i czaszki ale faktycznie czy dużo ludzi
byłoby skłonny do takiego poświęcenia? Tzn donoszenia takiej ciąży tylko po to
by pomóc komuś innemu? Gdybym miała w ten sposób pomóc komuś kogo kocham
oczywiście poszłabym na to, jak pewnie każdy, ale komuś obcemu? Nie jestem do
końca pewna.

[joanna29]

Myślę, że można tworzyć wątki z róznymi wariantami. Ja napewno Ci
napisze, że postąpiłabym CHYBA tak, ale jak bym się znalazła w
takiej sytuacji naprawdę to nie wiem czy bym nie zmieniła zdania o
180 stopni.
Myslę nad odpowiedzą na Twoje pytanie i wydaje mi się, że zakładając
ze o diagnozie dowiedziałabym sie w 12 tyg ciązy i zdecydowała bym
się na urodzenie dziecka to nie wiem czy te 6 miesięcy nie
wykończyło by mnie psychicznie to tego stopnia, że do końca zycia
byłabym na lekach. W końcu to by było moje dziecko, które 9 miesięcy
nosiłam pod sercem. Mozna jeszcze utrudnić lub ułatwic tę sytuację
dodając, iż masz drugie dziecko, które czeka na przeszczep. Myslę,
że nie miała bym wtedy watpliwości co do donoszenia ciąży, co nie
znaczy że śmierć nowonarodzonego dziecka nie była by dla mnie
również ciężkim przeżyciem.
Swoją drogą znałam rodziców, którym urodzilo się dziecko z taką
ciężko wadą. 6 misięcy byli codziennie w szpitali. Zamkneli się w
sobie i nie rozmawiali o tym, jak dziecko zmarło było widać, że
poczuli ulge. Po czasie jeden tylko taki moment jak cos powiedzieli
to, że drugi raz nie zdecydowliby się na donoszenie ciązy. Więcej
ciąż nie było. Doswiadczenie tylko pozwala nam na wypowiadanie
stanowczych znań - moim zdaniem.

[sir.vimes]

Mozna jeszcze utrudnić lub ułatwic tę sytuację
dodając, iż masz drugie dziecko, które czeka na przeszczep.

No, wydaje mi się, że to zdecydowanie ułatwia. I chyba nie musi to być własne
dziecko. Podstaw sobie siostrę, siostrzenicę czy coś.

[aandzia43]

Doswiadczenie tylko pozwala nam na wypowiadanie
> stanowczych znań - moim zdaniem.

Moim też.

[aluc]

mocno teoretyczna dygresja, bo zdaje się, że problemy prawne i
medyczne związane z np. stwierdzeniem śmierci mózgowej u takiego
dziecka są tak pokomplikowane, że w praktyce się narządów od
bezczaszkowców nie pobiera

[sir.vimes]

no i szkoda. Bo - w sytuacji matki dziecka chorego, czekającego na przeszczep -
odpadałby cholerny dyskomfort czekania aż czyjeś dziecko UMRZE by twoje mogło żyć.

[echtom]

Poruszyłam ten temat, bo kilka lat temu była podobna sprawa we
Włoszech. W tym miejscu można zresztą rozwinąć pytanie Nangaparbat:
co byś zrobiła, gdyby się okazało, że płód/dziecko, które nosi twoja
córka, ma ciężką wadę rozwojową?

[memphis90]

W Polsce pobieranie narządów od noworodków jest zabronione, więc
dyskusja jest akademicka. Ja bym nie miała nic przeciwko oddaniu
narządów, ale nie wiem, czy zdecydowałabym się na donoszenie ciąży z
płodem pozbawionym mózgu.

[daga_j]

Zgadzam się z Tobą joanna, aż mi się oczy zaszkliły jak sobie wyobraziłam jakie
to trudne sytuacje wymyśliłaś, jejku.

[zlotarybka_1]

mamamonika napisała:

> Rozumiem, że dla ciebie każdy przeciwnik aborcji to idiota-fanatyk
> zafiksowany na jednym, a w środku tak naprawdę hipokryta, pani
> kochana? Tylko akceptacja dla aborcji i "prawa do wyboru" daje
prawo
> do nazwania sie osobą w miarę inteligentną?

no to ja też z tych mniej inteligentnych... Fanatyczka i idiotka.
Niestety tak jest na tym forum. Masz inne zdanie = jesteś
niedokształcona, nieinteligentna, nie znasz się, bzdury gadasz.
Temat do dyskusji nie za dobry, tu zacytuję inną wypowiedź: bicie
piany i rzucanie hasłami - stereotypami.

[figrut]

Tylko akceptacja dla aborcji i "prawa do wyboru" daje prawo
> do nazwania sie osobą w miarę inteligentną?
Jak widać po Twoim rozumieniu pytania, to jestem skłonna napisać, że fanatyzm
inteligencję odsuwa na dalszy plan.
Pytanie było "życie za życie", czyli życie Twojej córki, za życie nie
narodzonego dziecka. Możemy teoretyzować, że zdarzają się cuda i córka może by
nie umarła, a także w drugą stronę, że utrzymanie ciąży zabiłoby córkę zanim
rozwijające się w niej dziecko byłoby zdolne do życia po za jej organizmem. Więc
istnieje możliwość dwa uratowane życia, a także dwa stracone życia.
Zatrzymajmy się jednak przy odpowiedzi na postawione pytanie, czyli gdyby Twoja
córka była w ciąży która na 99,99% prowadziłaby do śmierci Twojej córki, to czy
wtedy Twoja córka mogłaby liczyć na Twoje poparcie gdyby usuwała tą ciążę dla
ratowania własnego życia ?

[mathiola]

namawiałabym ją do usunięcia a gdyby odmówiła, bluzgałabym i miotała się w
dzikim szale. Tak na dzień dzisiejszy to widzę.

[verdana]

Namawialabym do usunięcia. Namawialabym takze, gdyby ciąża miała
powaznie zagrozic jej zdrowiu. Mam w rodzinie dziewczynę, ktora
wlasnie w tej sytuacji, mimo próśb lekazy zdecydowała sie donosić.
dziecko zmarlo, ona jest sparaliżowana.

[aandzia43]

Namawiałabym do usunięcia.

[gabrielle76]

Tez namawiałabym córkę do usunięcia ciąży. Miałam nawet taki przypadek w
rodzinie, kuzynka koszmarnie znosiła ciążę, organizm ja odrzucał, ona wyladowała
w szpitalu, kroplówki , leki nie pomagały, lekarze brali pod uwage aborcję żeby
ratowac jej zdrowie, moze nawet zycie. Na szczęscie wszystko potoczyło sie
dobrze i dzidzia ma dziś 5 lat

[memphis90]

To moja córka podjęlaby decyzję odnośnie SWOJEGO życia. Jestem zdania,
że jedyne, co może usprawiedliwić zabicie drugiego człowieka, to
ratowanie własnego życia. Ale decyzję podemuje bezpośredni
zainteresowany, a nie ja, babcia, dziennikarz czy ktokolwiek inny.

[nangaparbat3]

No popatrz - a ja mam dokladnie przeciwny pogląd na ten temat: ze jedyne życie,
ktore mamy prawo poswięcic, to nasze własne.
Przy czym: zarodka czy płodu, dopoki nie wyksztalci mu sie uklad nerwowy, nie
uwazam za odrębną istotę ludzką.

[memphis90]

> No popatrz - a ja mam dokladnie przeciwny pogląd na ten temat: ze
jedyne życie,
> ktore mamy prawo poswięcic, to nasze własne.
Mamy prawo poświęcić, ale mamy też prawo go bronić. Obrona własna to
cecha wrodzona każdego organizmu- jak inaczej nazwiesz błonę
komórkową? Układ immunologiczny? I tego prawa- prawa do obrony nie
wolno nam nikomu odbierać. Ale- każdy może też z obrony zrezygnować
i to swoje życie poświęcić dla jakiegoś celu. SAMODZIELNIE o tym
decydując.

> Przy czym: zarodka czy płodu, dopoki nie wyksztalci mu sie uklad
nerwowy, nie
> uwazam za odrębną istotę ludzką.
Cewa nerwowa zamyka się w 25-27 dniu po zapłodnieniu (wtedy powstaje
układ nerwowy), więc zarodek dość szybko staje się istotą ludzką,
prawda?

[nangaparbat3]

> Cewa nerwowa zamyka się w 25-27 dniu po zapłodnieniu (wtedy powstaje
> układ nerwowy), więc zarodek dość szybko staje się istotą ludzką,
> prawda?
Nieprawda.
Bo wtedy musiaabys kazdego kręgowca traktowac jak czlowieka, nie?
Inna sprawa, ze chcialabym doczekac takiego świata - ale chyba nie mam szans.

[babcia47]

ja bym to pytanie zadała inaczej, tym bardziej, ze wśród znajomych
miałam podobny przypadek..a co jeżeli ciąża zagraża życiu matce
trojga małych dzieci, małż mało odpowiedzialny, zarabia do spółki z
żoną, która tez pracuje, ale to małżonka zarządza rozsądnie
finansami, małż do wychowywania i opieki nad dziećmi sie dotychczas
nie przykładał, nawet jajecznicy, kanapki czy herbaty nie zrobi...i
nie ma szans, że ktoś rozsadny przejmie opiekę nad ŻYJĄCĄ trójką
małych dzieci, gdy matki zabraknie (z rodziców została jedna
niesprawna babcia a rodzeństwo daleko lub ma swoje problemy)????

[nangaparbat3]

Tu ja bym poszla dalej i nie obwarowywała sytuacji tyloma warunkami: poki
mialam męża, to się jak najbardziej nadawal do chowania dziecka, a gdyby nie on,
to i dziadkowie, i wujostwa liczne - mialby ja kto wychowac.
Ale ja bym nie porzuciła, ani nawet nie ryzykowala porzuceniem żyjacego juz
dziecka dla dziecka, ktorego jeszcze nie znam. Bo śmierc to tez jest porzucenie.

[yenna_m]

nie mam corki, ale namawialabym do usuniecia.
dziecko mozna miec kolejne, kolejnego zycia juz nie bardzo (zwlaszcza wowczas,
gdy ma juz jedno dziecko, potrzebujace milosci maciezynskiej - zycie bez matki
to nieobrazalna tragedia dla dziecka)

[kol.3]

Dla ortodoksów sprawa jest jasna - liczy się nowe życie, matka może
umrzeć.

[ma_maja]

Kogo nazywasz ortodoksem? Poglądy osób nie dopuszczających aborcji nawet w
przypadku zagrożenia życia są tak samo skrajne jak tych, którzy chcieliby ją
wykonywać na życzenie.
Wypowiadasz się we własnym imieniu czy wydaje Ci się, że pozjadałaś wszystkie
rozumy?

[aurita]

Gdyby ciaza zagrazala zyciu mojej corki to sprawa jasna: namawialabym ja na
usuniecie ciazy.

Jednak gdyby moje dziecko w wieku rozumnym zaszlo w "normalna" ciaze (17-18 lat)
to nie namawialabym Jej do niczego. Postaralabym sie Jej przedstawic jak wyglada
Jej sytuacja. Powiedziałabym, że ciąza w tym wieku to jednak nie koniec swiata
ale wiele trudnosci. Powiedzialabym, ze jakakolwiek bedzie decyzja to ja
uszanuje i Jej pomoge w kazdej sytuacji. Bo jest moim dzieckiem i zawsze moze na
mnie liczyc.

(Powiedziałabym Jej, ze Ja z moim aktualnym doswiadczeniem bym urodziła.)