W pogoni za idealną mamą

[eloradanan]

moj maz zanim jeszcze mielismy dzieci powtarzal , ze DZIECI DZIELA SIE NA
SZCZESLIWE I NA CZYSTE. Dlatego tez, co z tego ze 5 min pobawia sie w kaluzy
robiac blotkowa ciape,jesli w domu sa ubranka w ktore mozna sie przebrac, a
buziak jest uchachany od ucha do ucha. Albo ze na stole w kuchni zrobimy
jeziorko ktore i tak za 30 mni razem poscieramy

Hodowla dzieci - laleczek

[kurs_latania]

Często bywa tak, że dziecko jest kolejnym szczeniaczkiem albo
koteczkiem, laleczką, którą mamusia przebiera dziesięć razy
dziennie, stroi na różowo, dobiera ubranka jak małej modelce,
stylizuje na starą-malutką albo takiego misia puszystego - czapeczka
w króliczka, ubranko jak na bal przebierańców, nawet włoski ukręcone
lokówką choć to dopiero dwulatek, do tego obowiązkowo najmodniejszy
wózek i akcesoria, lans w parku, na placu zabaw, galerii handlowej,
wzajemne licytacje, która mama wydała więcej w tym miesiącu na
ciuszki, co jest modne, a co "passe", gdzie trzeba bywać itd. A
potem taka laleczka czy miś wyrastają i mama traci zainteresowanie,
bo dzidzia przestała być słodkim kurczaczkiem, kaczuszką,
słoneczkiem, trend przechodzi na młodsze rodzeństwo albo mamusia z
powrotem skłania się w stronę hodowli rasowego pieska lub innego
hobby. Rozwydrzone, agresywne i/lub aroganckie latorośle to na ogół
efekt takiego podejścia do macierzyństwa. Warto pamiętać, że dziecko
to mały człowiek, autonomiczny, ale jeszcze nieukształtowany, który
potrzebuje troski, nadzoru, autorytetu i dobrego przykładu, a nie
jest jedynie dodatkiem do rodziców, gadżetem, który nudzi się i jest
jak stary pies, którego nie wypada uśpić, bo jednak jest w rodzinie
tyle lat, ale z drugiej strony trochę jednak przeszkadza.

[bri]

Często? Gdzie mieszkasz, bo ja się w życiu z takim "dzieckiem-
gadżetem" i matką gadżeciarą nie spotkałam? W ogóle wydaje mi się,
że jest to dziennikarski wymysł.

[kurs_latania]

Zapraszam do Warszawy na jedno z licznych tu osiedli zamieszkiwanych
przez tzw. post-korpoklony (czyli korpoklony familine - żona: często
też korpoklon lub korpoklon w stanie spoczynku, mąż - obowiązkowo
korpoklon lub "biznesmen na swoim" + przychówek). Wbrew temu, co
piszesz, nie jest to wymysł mediów, ale kreacja narzucana przez nie.
Patrz: sesje "vipów" z dziećmi w kolorowych gazetkach plus artykuły
w tychże o konieczności bycia "cool" i "trendy" w każdej fazie
życia, wciągając w to niemowlaki. Jest jeszcze jedna kategoria
piewców trendów - smerfetki i ich dresy-ABS'y plus miniaturowe kopie
tychże, ale też na zasadzie "be cool". Oni są "jakby" stale pod
presją, nie daj Boże okazać "słabość" na polu modowo-gadżeciarskim,
a dziecko to modny dodatek. A propos: nie spokałaś się z
określeniem "moda na macierzyństwo"? Już samo to określenie
pokazuje, że w przyrodzie zostały zachwiane jakieś zdrowe proporcje.
Gdzie rozsądek względnie naturalna potrzeba rozmnażania? Czy każda
czynność musi być trendy? Nie rosną nam osobowości tylko konsumenci
kolejnych medialno-reklamowych bzdur, na wolnym wypasie, jak hodowla
kurczaków na hiperfermach dla hipermarketów.

[tonieja77]

zgadzam się,tylko do tych wszystkich sesji i trednów dodaj jeszcze
zawody"kto wróci szybciej do pracy po porodzie!"4dni,5
dni,tydzień...a jeśli chcesz zostac w domu z dzieckiem...kobieto nie
masz ambicji! no własnie mam...zająć sie najlpiej jak umiem
dzieckiem...takie moje głupie zdanie.i do tego całego"modnego
macierzyństwa"dodam,ze odnosze wrazenie,ze niektórzy chyba myśla
tak...dom,samochod,dobra praca aha i co jeszcze?! no tak
dziecko.jako kolejna rzecz która "wypada"miec...to już wolę chyba te
kobiety które decyduja się nie miec dzieci,bo nie czuja takiej
potrzeby....chyba lepiej tak niż dziecko jako kolejny "gadżet"ktory
potem przechodzi z rąk niani do rąk babaci potem do przedszkola itd-
bo mama przeciez musi robić karierę i zajmować się wszystkim a nie
dzieckiem.mam nadzieje,że zrozumiecie o co mi chodzi-choc trochę
chaotycznie napisałam..

[elf1977]

Wiwat uogólnienia!!!A może te złe mamusie (pracujące) są w pracy
szczęśliwe, ale mają też samodzielne szczęśliwe dzieci? A może
niektiore dzieci lubią chodzić do przedszkola?
Moja córcie siedzi 3 tydzień w domu (po chorobie) i nie może
doczekać się powrotu do przedszkola.
Natomiast ja po rocznym urlopie wychowawczym mialam serdecznie dość
i dużo szczęśliwsza jestem pracując.

[tonieja77]

do elf1977
wiwat zrozumienie postu!nie napisałam,że mamy pracujące to złe mamy
to po 1,po drugie napisałam,ze chodzi mi o te dla których dziecko to
tylko nastepna rzeczą która wypada miec-bo taka moda(nie wiem po co
sie cytuje...)i jak każda moda minie-a dziecko to nie ciuch...w
sumie to przeczytaj jeszcze raz,może zrozmuiesz.a swoją drogą czego
miałaś serdecznie dość?

[bri]

Tak się składa, że pasuję do Twojego opisu, nawet mieszkam w
Warszawie na zamkniętym osiedlu. I doprawdy rozbawiłeś mnie do łez.
Sama kupuję nowe ubrania tylko dlatego, że muszę (bo stare się
niszczą), właśnie siedzę przy biureczku w letniej sukience sprzed 2
lat i kurtce dżinsowej kupionej chyba jeszcze przed urodzeniem córki
czyli ponad 4 lata temu. Moja córka też miewa wspaniałe kreacje -
kupione przez jej babcię za 10 zł na bazarze, lub przeze mnie w
Tesco. Szczytem inwestycji w modę wiosenną była para spodenek
kupiona w H&M. Z dzieckiem już tak jest, wiesz, że rośnie i ubranka
trzeba regularnie wymieniać, z moda to nic wspólnego nie ma. Całe
szczęście, że teraz nie trzeba kupować brzydkich ubranek, bo dość
tanio można kupić ładne.

Zakładam jednak, że chodziło Ci znacznie lepiej sytuowanych ode mnie
ludzi. Znam też takich i cholera może więcej kupują w H&M i zdarza
im się coś kupić dla dziecka w Zarze, na specjalną okazję, ale w
żadnym wypadku nie traktują swoich dzieci jako modowych dodatków.

Jeśli chodzi o konsumentów kolejnych medialno-reklamowych bzdur to
Ty wydajesz się najlepszym tego przykładem. Łykasz wszystko co Ci
serwują kolorowe gazetki, nie obejrzawszy się nawet dookoła.

[troll_bagienny]

No przecież napisał, że obserwuje to na żywo, a nie że czytał w
gazecie.

[aluc]

świetnie zindentyfikowane zjawisko, ino dotyczy górnego 1% korpoklonów

btw, nie sądziłam, że ubieranie dzieci w Zarze jest przejawem
trendowatości i robienia z dzieci gadżetów, ale to inna sprawa

[oll-ona]

> btw, nie sądziłam, że ubieranie dzieci w Zarze jest przejawem
> trendowatości i robienia z dzieci gadżetów, ale to inna sprawa

ja tez nie sądziłam, tym bardziej że moje dziecko ma tyle samo ubranek z ZARY co
z bazaru czy TESCO i w każdym z nich równo "tapla się w błocie"; wchodzę do
sklepu, dziecko z czegoś wyrosło/potrzebuje, podoba się, pasuje, stać mnie,
kupuje.. nie zwracam uwagi na to czy jest to targ, czy sklep z "wyższej półki"

wróciłam do pracy po 14 dniach od porodu, taka praca, takie zycie nawet nie
wiedziałam że panuje taka moda, bo oznacza to ze jestem trendy

mieszkając w Warszawie na zamkniętym osiedlu także nie widziałam specjalnie
klanowsko - szpanerskich podejść..

spotkałam się raz z opowieści kolezanki w pracy gdzie jakaś matka od pierwszego
dnia urodzin zmiala zaplanowany kady dzięn malucha - wlączając w to zajęcia
umuzykalniajace, naukę jezykow obcych przedszkola, szkoly i studia..

najwazniejsze żeby matka była szczesciwa, bo wtedy i dziecko jest.. robienie
wszystkiego pod presją wg wyliczanek w "mądrych książkach" nie zapewni szcześcia
dziecku

[tonieja77]

a co to za praca? tak z czystej ciekawości....

[ezri]

To ja chyba mieszkam w jakiejś innej Warszawie, bo jak żyję nie
słyszałam żeby ktoś spłodził sobie potomka kierując się modą.

[madelaine200]

'smerfetki i ich dresy-ABS'y plus miniaturowe kopie
tychże' - mamo (), byłam z takimi teraz na wakacjach. Co za
masakra! One - chamskie i wulgarne, aczkolwiek bez cellulitu. Oni -
bysie karkowate z wielkimi dziarami na wypakowanych ramionach (o
dziwo - kulturalniejsi). Po pierwszej scysji (wepchanie sie w
kolejke, co okazalo sie pozniej standardem), czyms mi od nich
tracilo... czyzby... Warszawka? Taaaaaak
To bylo straszne, ale wygladalo jak w opisie.
PS. Bez urazy dla Warszawiakow - lubie Warszawe, ale jest taka czesc
mieszkancow, ktora (jak z mojego doswiadczenia wynika), w kazdym
zakatku swiata mozna rozpoznac po kulturze i zachowaniu.

[aqwertz]

Tytuł zachęcający, ale dalsza część to lewackie wypociny zakompleksionej
feministki, która nie radzi sobie z macierzyństwem.

Niektórzy nigdy nie zrozumieją co to znaczy poświęcenie, bo całe życie byli
uczeni, że liczy się tylko "ja", "ja", "ja".

Qrwa! Jak można wpieprzać się w czyjeś życie i mówić mu że za bardzo poświęca
się swoim bliskim?
Według autorki Matka Polka jest be, a nietrzeźwa zołza co rodzi pijane dziecko
na chodniku jest cool.

[lubie.garfielda]

Zanim wyśmiejesz kolejną małą księżniczkę czy puszystego misia idź
do sklepu i rzuć okiem jak wyglądają proponowane ubranka. Matki
ubierają tak dzieci bo... właśnie to jest dostępne. Trzeba się
naprawdę nalatać żeby nie ubrać córki jak żywej lalki barbi.

[tonieja77]

ja jakoś nie mam specialnych kłopotów ze znalezieniem normalnych
ubrań dla mojej córki...hmmm...ciucholandy,tesco-polecam,ceny
normalne i ubranka też.

[lubie.garfielda]

może ja zaglądam do innego tesco ale właśnie tam dużo ciuchów jest
potwornie cukierkowa. A jeśli patrzysz się na dzieciaki przez
pierwsze dwa lata życia to nic dziwnego że mają non stop nowe ciuchy
bo przecież wtedy mocno rosną!

[tonieja77]

możliwe,że w różnych sklepach mają różne ciuchy( h&m tak robi),dla
mnie zielone bojówki z tylko delikatną różową podszewką albo
koszulka khaki w drobne rożowe kwiatki to nie"przesłodzone ciuszki
dla barbie"....ale nie to ładne co ładne a to co sie komu podoba

[lubie.garfielda]

sama widzisz, że zaczynamy wchodzić na temat gustów.

A o gustach ciężko się dyskutuje

[maroco1977]

Szczeniaczka nie mialam, koteczka tez nie, laleczkami sie nie bawilam.A mojego
synka przebieram i 10 razy dziennie jesli sie ubrudzi, albo bedzie zimniej,
cieplej na dworzu,w mieszkaniu.Mam wygodny wozek dla mego syna, bo taki mi sie
podobal nie wiem czy jest najmodniejszy, ludzie wybrzydzaja, ze dla takiego
dziecka moglam tanszy kupic.Bywam chetnie wszedzie gdzie sa mlode mamy i kupuje
ciuszki S.Olivera, nowe syn dostaje co dwa tyg. bo szybko wyrasta.Nie mowie do
niego kurczaczku, kaczuszko tylko po imieniu, ktorego nie da sie zdrobnic.
nie widze, by moj syn byl gadzetem, on jest moim synkiem i robie wszystko, by
dostawal wszystko co najlepsze.Dobre wyksztalcenie itd. Smiesza mnie ludzie,
ktorzy mnie nie znaja, patrza z boku i wlasnie takie durne opinie wydaja, czesto
z zazdrosci, bo Luca ma to czy tamto, a te dzieci nie.W nosie to mam, ale nie
pozwole sie oceniac jako gadzeciary.Tym bardziej, ze nigdy modn gadzety mnie nie
krecily.Mam swoj styl i swoje zainteresowania.Durny artykul.

[tonieja77]

s.olivier? wnioskuje,ze nie mieszkasz w polsce....?co 2 tygodnie
wyrasta z ciuchów?!to mam pomysł-kupuj trochę za duże,nie bedziesz
musiała tak często zmieniać garderoby.

[maroco1977]

kupuje za duze, ale on rosnie szybko, w ciagu dwoch miesiecy przytyl 3kg i urosl 9cm

[tonieja77]

jesuuuu...to nieźle!a ile mały ma? a ja myślałam,że moja córcia
szybko rośnie

[maroco1977]

11tygodni w tej chwili a wyglada jak polroczniak po tatusiu ale jak mowi
moja pielegniarka tatus nie jest gruby tylko krzepkidziecko tez powiedz mi
ja przy takim dziecku nie wymieniac od razu ciuszkow? nie da sie po
prostu...skorzystali znajomi, ciuchy odaje hurtowo

[tonieja77]

to te moje kochane 14kg(1.5 roku)to małe"piwo"to dbają o
kręgosłup! bo mnie już wysiada....

[maroco1977]

mnie tez, on ma juz ponad 7kilo i w nsidelku to ja go uniesc moge pare metrow,
kregoslup mi siada no coz krzepki jest, maly budda

[modespia]

Jak dla mnie ten artykuł jest beznadziejny...

[marychna31]

> ludzie wybrzydzaja, ze dla takiego
> dziecka moglam tanszy kupic
tzn. dla jakiego?

[maroco1977]

dla niemowlaka, przeciez jemu wszystko jedno czym jezdzi, moze i jemu wszystko
jedno, ale mi musi byc wygodnie, dlaczego mam pachac niewygodny wozek, albo taki
jaki mi sie nie podoba?

Luca to jego imię czy twoje?

[troll_bagienny]

Bo nie rozumiem? To ty w Polsce mieszkasz czy z zagranicy nadajesz?

[mme_marsupilami]

Dobrze piszesz, ze dzieci dziela sie na czyste i szczesliwe - ja z matek wyrodnych i nie robie prania koszulki upackanej jedzeniem co 10 minut. Fajnie, ze mozna teraz kupic ladne ubranka dla dzieci, za mojego dziecinstwa zdobycie butow bylo nie lada sztuka, wiec skoro sa dostepne ... to czemu nie! Nie zagladam nikomu w portfel, kazdy kupuje takie na jakie go stac. Jedynym naszym "gadzetem" jest wozek, bo szczerze przyznam kupilam go bardziej z mysla o sobie - uprzedzam, nie chodzilo o design tylko o wage i funkcjonalnosc. Jesli ktos nazwie mnie przez to lansiarska mamuska, to ma problem zwany zazdroscia.

16.02.2008

Kobity, sorry, ale gadacie głupoty

[amorvertical]

Artykuł nie był o ciuszkach ani w co ubrać dziecko. Ale widać, że Wam
tylko jedno w głowie.

[itg]

A ja się zgadzam z kurs_latania i tonieja77,też zaobserwowałam takie zjawisko w
swoim otoczeniu, że dzieci potrafią być tylko takim dodatkowym gażetem, który w
którymś momencie chyba częściej przeszkadza w życiu niż cieszy. Zastanówcie się
nad tym uczciwie, nie czepiając się pojedynczych argumentów przymierzając je do
siebie. Myślę, że autorom postów nie chodziło o to, że kupuje się dziecku
markowe ciuszki czy że chodzi do przedszkola, tylko, że u niektórych całe
macierzyństwo zdaje się tylko do tego sprowadzać, a wtedy nie jest dobrze. Moje
dziecie też chodzi do przedszkola, i nie chodziło tu tylko o mój powrót do
pracy, uważałam, że jemu akurat jest to potrzebne (brakowało mu kontaktów z
rówieśnikami, u mnie nie było łatwo ich zorganizować). Moje koleżanki z pracy
też mają dzieci w przedszkolu, ba, do pracy wróciły zaraz po macierzyńskim, ale
po pracy najczęściej spędzają czas z dziećmi, razem robią zakupy, przygotują
jakiś obiadek, razem zjedzą i idą z dziećmi na plac zabaw, spacer, czy bawią się
w domu. Weekendy obowiązkowo cała rodzina razem, razem zakupy, porządki i
zabawa. Tylko sporadycznie korzystają z opieki nad dziećmi, z okazji wielkich
wyjść parę razy w roku i czasem zostawiają dzieci z mężami, żeby wyjść do
fryzjera, koleżanki. Ale zazwyczaj dzieci zabierają ze sobą wszędzie. Ale
niestety znam parę osób, które dzieci zostawiły dziadkom. I choć pracują w tym
samym mieście - to mieszkają osobno, a do dzieci wpadną w weekend. Często
zamienią dwa słowa i siądą z dziadkami lub przy komputzerze, bo mają swoje
dorosłe sprawy. Sporadycznie wezmą do swoich dzieciatych znajomych i pochwalą
się ile to wydają na te markowe ciuszki i zabawki. A czemu? Bo niczym innym
pochwalić się nie mogą...A te wszystkie gadżety nie zastąpią rodziców. Mój syn
częściej prosi o zabawę niż o zabawkę. A jakiej zabawki by nie miał, to jak nie
ma towarzystwa do zabawy, to go nie cieszy...pozdrawiam szczęśliwe Mamusie

Temat bardzo ważny

[golfstrom]

Ale dlaczego informacja o rolkowaniu jest bardziej uzasadniona od
informacji o macierzyństwie?

Jesli właśnie dołączyłam do koła miłośników scypka zakopiańskiego,
to co kogo interesuje, jaki sport uprawiam? No chyba że rolkowanie
jest ważnym elementem mojego życia, bardzo mnie frapuje i w ogóle
strasznie jestem na to zajawiona. Ale jakoś nie potrafię sobie
wyobrazić, że na rolki (które skądinąd bardzo lubię) jstem bardziej
zajawiona, niżna swoje dziecko. Więc dlaczego o dziecku - ważnym
elemencie mojego zycia - mam nie mówić? Skoro jestem matką, jest to
część składowa mojej tożsamości, to czemu mam się kastrować?

[owcememe]

no tak, ale artykul - a w zasadzie felieton - jest między innymi o tym ze nie jest się jedynie mamą. A jeśli jakaś mama czuje się kastrowana tylko dlatego, że czasem ktoś chciałby z nią porozmawiać na inny temat niż jej własne dziecko, to będzie miala dość ograniczone grono słuchaczy.

[golfstrom]

Artykul jest o tym, zeby sie nie zamykac w tej jednej funkcji i nei
pozwolic byc zamykana. Wiec jesli dla mnie dziecko jest rownie
waznym elementem zycia jak rolki, to dlaczego nei moge powiedziec o
obydwu? Dlaczego o rolkach jest OK, a o dziecku juz sie wchodzi na
sliski grunt? Czy to nei jest zamykanie sie w tozsamosci rolkowca?

Chodzi mi jedynie o to, ze jesli ktos ma ochote sie przedstawic jako
Jola, lat 30, mama dwoch synkow, w wolnej chwili jezdzaca na
rolkach, to nei powinna byc za to strofowana. Jesli osoby, ktorym
sie przedstawia, przestaja sluchac po 'dwoch synkow' to problem maja
te osoby, a nie ta kobieta.

[jamesonwhiskey]

Jesli osoby, ktorym
> sie przedstawia, przestaja sluchac po 'dwoch synkow' to problem maja
> te osoby, a nie ta kobieta.

wiesz jesli juz tak bardzo masz ochote sie tak przesdstawiac
to miejsca jak magiel, fryzjer czy inne spotkania z "psiapsiolkami"
sa powiedzmy do tego odpowiednie

jesli sie tak przedstawiasz w sferze zawodowej czyli jakies spotkania no
cokolwiek to wtedy mnie jako rozmowcy wpadlo by mi do glowy o co ci kurde chodzi

[golfstrom]

Oczywiscie magiel i fryzjer to sa wlasnie te miejsca, gdzie
prowadzone sa np. imprezy integracyjne, gdzie spotykaja sie
wymienieni wyzej milosnicy Grety Garbo i w ogole miejsca wlasciwe
spotkaniom matek. Poza maglem, fryzjerem i smiesznymi spotkaniami z
psiapsiolami matka byc nie wypada.

Nie chodzilo mi epatowanie swoim macierzynstwem - nie przedstawiam
sie gdzie popadnie jako matka. Zadalam tylko pytanie, czemu moge
mowic o hobby, a nie moge mowic o swojej rodzinie. Co wiecej,
artykul mowi o spotkaniach integracyjnych, ktore nei sa spotkaniami
stricte formalnymi, ktore maja za zadanie przyblizenie osobowosci,
nawiazanie bardziej prywatnych stosunkow, a nie zaprezentowanie
dorobku zawodowego.

Jedyne wytlumaczenia jakie uzyskalam, to ze komus sie to moze nie
spodobac. Coz, niespodobac sie mozna kazdemu za cokolwiek, wiec
takie rady mnie nie przekonuja.

[ledzeppelin3]

Wiec jesli dla mnie dziecko jest rownie
> waznym elementem zycia jak rolki, to dlaczego nei moge powiedziec
o
> obydwu? Dlaczego o rolkach jest OK, a o dziecku juz sie wchodzi na
> sliski grunt? Czy to nei jest zamykanie sie w tozsamosci rolkowca?



Cholernie ważna uwaga.
IMO dlatego, że w Polsce panuje ogólna dziwna schizofrenia. Z jednej
strony idealizuje się własnych rodziców, otacza się ich czxcią już
za sam fakt bycia rodzicem. Z drugiej strony matka = osoba
ograniczona do zupek i kupek. A więc, jeśli kobieta napomknie, że
jest matką, słuchającym zapala się czerwopna lampka "oho, to z tą
się już nie pogada". Z drugiej strony- "Rodzice" pisze się wielką
literą. Winne jest myslenie stereotypami, brak chęci do wysilenia
szarych komórek i zrobienia pożytku ze zdobyczy cywilizacyjnej, jaką
jest kora mózgowa.
Choćby na forum emama. Był taki suodki wąteczek pt. "Czy dla was
emamy urodzenie dziecka było sukcesem?"
90% odpowiedzi emam brzmiało "Oczywiście że nie".

[golfstrom]

Dla mnie to taka krzywa gęba politycznej poprawności, próba
stworzenia kanonu zachowania. Tyle że w tym przypadku opiera się nie
na zasadzie wolności, a na zdławieniu cech indywidualnych (stąd moje
skojarzenie z kastrowaniem).

Ogólnie to idea budowania sobie odskoczni od macierzyństwa jest jak
najbardziej słuszna. Uważam wręcz, że na szkołach rodzenia powinni
przypominać, że katowanie innych tysiącem zdjęć 'naszgo maluszka'
jest grzechem śmiertelnym, ale przecież nie można przesadzać w drugą
stronę.

[e.i.t.h.e.l]

To ja mogę powiedzieć z własnego doświadczenie, że koleżanki, z którymi miałam wspólne tematy, a które urodziły, przestały mieć ze mną wspólne tematy. Mnie niewiele interesują ubranka, jedzenie, rozwijanie się ich dzieci, pierwsze słowa, ząbki itd. Jeśli czegoś dziewczyny potrzebują - jasne pomogę. Ale czym innym jest wysłuchiwanie tych opowieści. I te kobiety zamykają się powoli w gronie innych mam, bo mają z nimi wiele wspólnych tematów. I chyba też o tym mówi ten artykuł, o tym, że kiedyś na pytanie "Co tam u Ciebie?" koleżanka odpowiadała coś w rodzaju "a wiesz byłam na koncercie/widziałam taki film/cokolwiek", a teraz zaczyna od "a moja Basia właśnie wczoraj pierwszy raz zjadła sama zupkę". Pewnie jak będę mamą, to będzie mnie to interesować, szkoda tylko, że niektóre kobiety zamykają się w roli matki i przez dłuższy czas, jest to jedyna rola pełniona przez nie.

porada dla golfstrom

[teyoo]

golfstrom napisała:

> Chodzi mi jedynie o to, ze jesli ktos ma ochote sie przedstawic jako
> Jola, lat 30, mama dwoch synkow, w wolnej chwili jezdzaca na
> rolkach, to nei powinna byc za to strofowana.

Masz stuprocentową rację. Po co się ograniczać i kastrować, trzeba iść na całość. Skoro do swojego wizerunku (oprócz zainteresowań) zaliczasz także więzy rodzinne, to zasuń rozmówcy taką frazę:
"Cześć, jestem Jola, mam 30 lat, jestem mamą dwóch synków - Dżordża i Alanka, bratanicą wujka Stefana, kuzynką Jadzi z Krakowa, ciocią Jacka i Grażynki, wnuczką Wergiliusza i Hermenegildy.. aha, i lubię jeździć na rolkach".
Opad szczęki u rozmówcy gwarantowany. A co, niech ma, niecnota! Co cię będzie kastrował z rodziny - przecież to część ciebie

[teyoo]

golfstrom napisała:

> Ale dlaczego informacja o rolkowaniu jest bardziej uzasadniona od
> informacji o macierzyństwie?
>
> Jesli właśnie dołączyłam do koła miłośników scypka zakopiańskiego,
> to co kogo interesuje, jaki sport uprawiam?

No a co kogo interesuje, czy się rozmnożyłaś? Jarzysz już?
Dla ciebie może to ważne, dla innych - niekoniecznie.

W pogoni za idealną mamą

[melefretete]

A ja myslę żę artykuł był zupełnie o czym innym niż ciuszki czy dzielenie dzieci
na szczesliwe i brudne. Jeden z pierwszych postów o babraniu sie w brudach znów
pokazał mi jak "nieidealną" jestem matką bo ja nie lubie jak dzieci cos
rozlewają i brudzą choc nie jestem pedantką i tez nie przebieram dzieci jak sa
brudne. Nie patrze wciaz na wszystko co robie pod kątem rozwoju moich dieci.
Ostatnio jedna znajoma "idealna mama" poradzila mi urlop...z dziecmi, bo ona tak
wypoczeła z dwójką dzieci że ho ho a ja byłam miesiąc temu pierwszy raz z
dziecmi i wiem że przez najbliższe kilka lat nie powtórze tego na tak długo i
tak daleko . I przez to czuje sie mamą "nieidealną" . Przez to i przez całe to
lobbowanie młodych zadowolonych z zycia i rozwoju maluchów matek.
Pozdrawiam wszystkie Ideały i te mniej wyrobione "braki"

[itg]

Słusznie, artykuł był o czym innym a powyższe posty wyprowadziły temat w innym kierunku. Najważniejsza sprawa to chyba to, że różne drogi mogą prowadzić do tego samego celu. Dzieci są różne, my jesteśmy różne i trzeba znaleźć swoją drogę a nie katować siebie czy dzieci w imię poradników. I pamiętać, że dzieci są tak ważne jak my lub odwrotnie, że nasze sprawy są równie ważne jak naszych dzieci. A na świecie nie ma ideałów - na szczęście.

[melefretete]

Jeszcze przypomniałam sobie jak jedna ze znanych mi Idealnych Żon i Matek
stwierdziła że nie jestem dobrą matką bo kocham męża bardzej niz dzieci.A moim
zdaniem to mąz i ja stanowimy jednośc, jedno ciało jak chciał Bóg. Dzieci odejdą
i odnajdą swoje drogi. Moim zadaniem jest im zapewnić start , wychowac i nauczyć
miłości....Ale kiedy odejdą zostanę tylko ja i mój mąż. Ale wtedy kiedy ta
znajoma tak mnie okresliła to zrobiło mi sie przykro...bo jakim prawem ona mnie
tak ocenia...Pomimo 30letniej róznicy wieku nie uważam żeby miala praw tak
mówić... to tak a propos tego że każda z nas jest inna.

[maroco1977]

no troche dziwna jestes, ja nie kocham M bardziej niz syna tylko inaczej, inna
milosc jst do dziecka inna do mego M, nie da sie jej porownywac.Obie sa
jednakowo wielkie.

[e.i.t.h.e.l]

Nie jesteś dziwna, jesteś jak najbardziej mądrą kobietą i świadomą. Argumentacja, którą przytoczyłaś też jest prawidłowa. Ostatnio słyszałam historię, jak ksiądz na naukach przedmałżeńskich zadał pannie pytanie w rodzaju, kogo będzie bardziej kochała męża czy dzieci. Ta odpowiedziała, że dzieci i ksiądz się strasznie oburzył, stwierdził, że nie jest gotowa na małżeństwo Zresztą to samo twierdzą moje znajome biegłe sądowe i terapeutki rodzinne. Owszem, są to różne rodzaje miłości, ale to mąż ma być tym, z którym jest się mocniej związaną.

dziwne przyjaciółki w takim razie

[sir.vimes]

"Przyjaciółki przestały dzwonić w sprawie swoich najnowszych podbojów,
ewentualnie nieśmiało pytają, jak tam maleństwo i czy go czasem swoim
telefonem nie obudziły"

no bez przesady. Nieśmiało pytają)

[lubie_gazete_comeback]

[lubie_gazete_comeback]

eloradanan napisała:

> moj maz zanim jeszcze mielismy dzieci powtarzal , ze DZIECI DZIELA SIE NA
> SZCZESLIWE I NA CZYSTE. Dlatego tez, co z tego ze 5 min pobawia sie w kaluzy
> robiac blotkowa ciape,jesli w domu sa ubranka w ktore mozna sie przebrac, a
> buziak jest uchachany od ucha do ucha. Albo ze na stole w kuchni zrobimy
> jeziorko ktore i tak za 30 mni razem poscieramy

Ja mam czyste i szczęśliwe dziecko a nie podblokową ubłoconą fleję

W pogoni za idealną mamą

[teeds]

Ludzie!!! litości!!! dziecko gadzet??!! kolejny pan redaktor napisał jakieś bzdury które dotyczą jakiegos marginesu, a Wy sie tu rozpisujecie chocby to nie wiem jaki zajwisko to było. Mam znajomych, ktorzy sa roznie sytuowani i nikt nie wymysla takich rzeczy. Pozdro dla normalnych!!!

Autorka chyba nie jest mamą bo ...

[disno]

inaczej by takich bzdur nie pisała. Artykuł jest śmieszny, jestem
mamą i ani jedna z napisanych tam rzeczy nie jest prawdą. Szukanie
dziury w całym. Strata czasu.

[e.i.t.h.e.l]

A jakieś argumenty, czy tylko, że Ty tego u siebie nie widzisz?

dużo racji

[geehee]

jest w tym artykule, dzisiaj wymagania wobec rodziców są tak bezlitosne, że
faktycznie wiele osób nie chce zostawać rodzicami, bo nie chce być stale
uwiązanym do dziecka, stale gotowym do spełniania jego oczekiwań, stale mieć
dobrego humoru, żeby dziecko miało pogodnego rodzica, bo czasem miewa chandry
... Jak czyta się prasę albo ogląda TV, to wszyscy eksperci od wychowywania
dzieci zakładają 24 - godzinną dyspozycyjność rodzica i jego stałe wyczulenie
na najmniejsze nawet oznaki potrzeb dziecka - musisz zawsze mieć czas na
zabawy z dzieckiem i to "twórcze", czyli malowanie, lepienie, robienie teatru,
broń boże posadzić dziecko przed tv, bo się spaczy, broń boże kreskówka, bo
tam przemoc, najlepiej stale czytać wartościowe książki i wozić dziecko na
zajęcia sportowe albo artystyczne ...
Niedawno opublikowano sondaż na temat tego jak ludzie wypoczywają na urlopach
i prawie 60 % badanych powiedziało, że na urlopie z dziećmi męczy się bardziej
niż w pracy, bo wykańcza ich stały obowiązek zapewniania dzieciom atrakcji i
rozrywek zamiast robienia tego, na co oni mieli by ochotę! A jest to efekt
kultury, w której dziecko stawia się na piedestale i jego dobro traktuje jako
absolutną wyrocznie, oczywiście kosztem dobra jego rodziców czy otoczenia,
kiedyś urodzenie dziecka czy kolejnych dzieci to była zwykła sprawa i nikt nie
stawał z tego powodu na rzęsach, dziś całe życie wywraca się ludziom do góry
nogami i już nie wraca do normy póki dziecko się nie usamodzielni. I jak tu
chcieć mieć dzieci?

[tangerka]

zgadzam się z tobą, jak się ogląda jakieś programy poradnikowe typu "dla mam",
to ma się wrażenie, że: 1. trzeba być milionerem i tylko wtedy można mieć
dziecko, bo inaczej po prostu nie sprosta się finansowo żeby kupić to wszystko
co dziecku potrzebne, aby zapewnić mu zdrowie i prawidłowy rozwój,
2. trzeba poświęcić całe swoje życie zawodowe i całą resztę dla szczęścia
dziecka i przez całą dobę myśleć tylko o nim, bo inaczej nie jest się dość
dobrym rodzicem,
3. obowiązkiem rodziców jest zapewnienie prywatnego przedszkola i szkoły,
superciuchów, supergadżetów, super imprezy i wypasionych prezentów już od
chrzcin począwszy, przez komunię, bierzmowanie i wesele, mnóstwa zajęć
dodatkowych i sportu aby dziecko nie odstawało poziomem od rówieśników czyli
patrz pkt. 1,
4. właściwie należy zapomnieć o wszystkim innym, np. o seksie (widok
kopulujacych rodziców zaburzy dziecko na całe życie!), o wakacjach wedle
wlasnych pomysłow bo przecież jest to czas dla dzieci, o jakichś wydatkach na
siebie bo przecież nie starczy na angielki i dżudo dla syna, o czasie wolnym
albo we dwoje (chyba że okupi się to jakąś superatrakcją dla dziecka albo
wynajmie nianię), itp. itd ...

[teeds]

Kazdy chce miec dzieci a zyc jak singiel. Co to wogle za gadka. Pozdro dla zwalonych rodzicow.

[smerfetka8801]

moim zdaniem szczególnie ważny jest w tym wszystkim ostatni akapit-dobra
mama-"oczywista oczywistość", dobry tata? "bonus"
moje dziecko ma dobrego tatę-ja nie traktuję tego jako bonus ale wszyscy nad
mężem się wręcz rozpływają bo kiedy ja jestem na studiach on sam radzi sobie
z dzieckiem.
dla mnie oczywiste dla innych zaskakujące..nikogo nie dziwi za to kiedy z
dzieckiem "radzi" sobie sama matka...

[teeds]

Bo ojciec ktory potrafi, chce i zajmuje sie dzieckiem to nie jest normalnosc. W Polsce istnieje jeszcze głeboko zakorzeniony podział ról dla Matki i Ojca. Ja jestm z tego nowego pokolenia ktore bierze udział w wychowywaniu najmłodszego pokolenia . A w przyszłości mam nadzieje bede mogł powiedziec: "Dziś sam jestem dziadkiem i cóż ......"

[smerfetka8801]

ale to nowe pokolenie niestety nie wygrzebało się jeszcze z tego stereotypu-mam
21 lat mąż 23 nasi znajomi to przedział wiekowy 20-30 i tych właśnie ludzi wciąż
dziwi ojciec kochający troskliwy taki który przewija kąpie czyta rozmawia choć
dziecko ma kilka miesięcy czy kilka dni...a na dodatek jeszcze nawet do 20
zaczeka z obiadem na żonę i sam go zrobi...
a to nie powinno dziwić bo tak jak ja troszczę się o niego i dziecko tak i on
troszczy się o nas...
jak tak pomyśleć to popaprane te wzorce kulturowe...

[teeds]

Widać punkt widzenia zalezy od punktu otoczenia. W moim gronie znajomych odpowiedzialnosc za swoje dzieci jest ogromna. Zarowno ojcowie jak i mamy dziela rowno obowiazki.

[smerfetka8801]

sama nie wiem są to osoby w różnych momentach życia-młode i szalone,młodzi z
dziećmi, małżeństwa około 30 oczekujące dziecka...a wszędzie faceci to
jakby...wieczne dzieci.30 lat i jedzie na obiad do mamy jak żona na studiach bo
sam nie ugotuje...to jak się dzieckiem zajmie...prywatnie fajny facet ale męża
bym takiego nie chciała
i tak stereotyp matki Polki i ojca z doskoku przetrwa w kolejnym pokoleniu.

[teeds]

A ktorz z drugiej strony lepiej dogada sie z dzieckiem jak nie inne dziecko (czyt. w tym kontekscie tata)? A powaznie mowiac wiekszosc nas 30-letnich dzieciakow jednak troche powaznieje. A sterotypy trzeba zmieniac bedzie troche bolu ale warto

[jus1981]

I tu trafilas w sedno tarczy, jak powiedzial kiedys jeden pan w jednym filmie.
Moze pochodzimy z tego samego regionu: u mnie jest identycznie. Sama nie mam
jeszcze rodziny, ale nie wyobrazam sobie zrezygnowac calkiem ze swoich potrzeb i
hobby. A tego oczekuje nasze polskie spoleczenstwo: zes*aj sie, a nie daj sie.
Na szczescie (pod tym wzgledem) nie mieszkam juz w Polsce...

[alinaw1]

To jest przykład najnowszych trendów (również lansowanych przez
media): nie wyrzekaj się niczego, nie poświęcaj, żyj jak dotychczas,
z niczego nie rezygnuj, nie ograniczaj się. Czasem zmiany i to
ogromnenie muszą być destrukcyjne. Zrezygniowałam z pracy, bo jestem
jedną z tych nielicznych, które twierdzą, że NIE DA się pogodzić
macierzyństwa z karierą, zrezygnowałam z hobby ale odkryłam nowe
wartośći, nowe smaki życia. Kiedyś wyruszałam na 6-miesięczne
wyprawy, np. wspinałam się po wulkanach, teraz wspinam się po
górkach z moimi dziećmi. Dostrzegam w tym jescze większą radość.
Mont Everest czasem jest za ścianą...

[listek_a]

Moja najukochansza mama nigdy mi nie powiedziala, ze sie dla nas
napracuje a my zadnej wdziecznosci nie mamy.
I za to ja kocham. Bardzo.
Wspaniala mama, ktora urodzila czworke dzieci i zapewnila bezpieczny
dom pelen milosci.

[daga_j]

Co do artykułu to zgadzam się z nim. Trudno być najlepszą Mamą, gdy się czyta
forum Zawsze ktoś Cię przebije, że już o 11 rano ma ugotowany obiad dla
dorosłych i oddzielny z ekologiczny warzyw dla dziecka, więc właśnie wychodzi na
3 godzinny spacerek, po którym pociecha zje talerz zupy i pójdzie spać na
kolejne 3 godziny. A mama w tym czasie wyprasuje stertę ubranek.
Ja nie jestem taka idealna, i czasem mam do siebie wyrzuty z tego tytułu, ale
gdybym nie czytała forum czy gazetek dzieciowych to nie wiedziałabym tego,
pewnie wtedy miałabym o sobie lepszą opinię obserwując dzieci z otoczenia -
często samopas biegające po dworzu, rozkrzyczane czy z zaniedbanymi zębami.
Ale z drugiej strony podbudowuję się gdy mogę na forum komuś udzielić rady,
lubię tu bywać, czytać i pisać. Nawet jeśli przez moje zasiedzenie na forum
obiad będzie o godzinę później.. i tak dzieci zjedzą tyle co kot napłakał,
wybredne takie to
Ale wiem, że jestem dobrą mamą, bo kocham je bardzo, bo nie zaniedbuję moich
dzieci, bo myślę i nich dużo, bo tak tak - POŚWIĘCAM się im czasem (ale czasem
odmawiam)...

[teeds]

Odmawienia dzieciom wg najnowszych trendow jest krnabrnoscia trzeciego stopnia i grozi za to 5 okrazen adaptera!!

[ledzeppelin3]

Dobry artykuł.
I hipokryzja Wybiórczej w całej krasie: z jednej strony przekaz "nie
musisz być idealna", z drugiej- artykuliki przekonujące, że jeśli po
porodzie nie zrobisz plastyki pochwy, jesteś skończoną dla mężczyzn
i świata rozklapichą. No i maj fejworit- artykulik o zywieniu dzieci
pt. "Minimum, które KAŻDA MATKA powinna robić dla swojego dziecka,
to piec mu chleb i hodować własnoręcznie pomidora i marchewkę"- oto
link
www.edziecko.pl/jedzenie/1,79379,5676077,Czego_unikac_w_diecie_dziecka.html

[noida]

Świetny tekst o tym, jak bardzo zmieniło się podejście do macierzyństwa i o tym, że dzisiaj realizujemy "Projekt Dziecko", który może skończyć się jedynie absolutnym sukcesem, albo kompletną katastrofą, znajdziecie tutaj:
www.ekologiasztuka.pl/think.tank.feministyczny/readarticle.php?article_id=363
Mnie z jednej strony przeraził, z drugiej - uodpornił na szantaż emocjonalny stosowany w gazetach z poradami dla rodziców. Zresztą doskonale wiem, kto te teksty do tych gazet pisze. Nie są to przeważnie ani specjaliści od żywienia, ani psychologowie, a panie po dziennikarstwie (w najlepszym wypadku), które się naczytały tego, co pisze konkurencja i nawzajem od siebie przepisują... Z całym szacunkiem dla tych pań zresztą, na tym polega ich praca. Szkoda tylko, że ma ona tak wielki wpływ na życie innych...

Eee tam, ja mam w d... wszelkie ideały!!!

[suazi1]

Ideał to koniecznie dwójka albo trójka !

[welcometopoland]

Jedno dziecko jest passe.
To obciach. Nie radzi sobie, zła matka, be.
Jedynak ma przechlapane życie.

Więc za wszelką cenę trzeba mieć WIĘCEJ dzieci ! Nawet jeśli to pierwsze trafi
na złą drogę.
Tylko skąd brać CZAS na WIĘCEJ gdy babcie daleko, żona kariera a opiekunki są
"be" (bo mogą uwieźć męża) ?!?!

Tata.

[alinaw1]

Chyba jednak nie. Większość moich znajomych ma jedynaków, bo właśnie
mąż/ żona- kariera, babci brak, trzeba odkładać kasę, zapewnić dobry
start jedynakowi i temu podobne ble ble ble. Chore. Rodzina osadzona
na takich wartościach staje się komórką - owszem ale inwestycyjną.

W pogoni za idealną mamą

[teyoo]

Media, reklamy i otoczenie bezustannie sugerują młodym mamom, że istnieje ideał, do którego koniecznie powinny dążyć.
Tak.. bo Gazeta.pl nie należy do mediów.. uwielbiam te sformułowania w stylu "złe media coś tam naopowiadały", wypowiadane przez prezentera tv, pisane w prasie itp. To kto jest w tych złych mediach? No, my nie..

[sikorka68]

Słuszna uwaga. Tylko gdzie "wpisać" te słowa, tak aby dużo ludzi przeczytało.
Tylko media.

[annvangier]

kurcze czy autorka wątku ma jakies kompleksy....
jak ktos przedstawia sie jako mama - to co to sie chowa w sterotypie, cofa w
rozwoju do kuchni?....
czy tak samo ptraktuje faceta ktory powie z dumą jestem tata....
serio autorka tak definiuje role matki jako funkcje biologiczno-domowe to ma
powazny problem i moze nie za szczesliwe wzorce wywiedzione z domu....
bycie rodzicem czyli w przypadku kubiet Mama kojarzy mi sie z miłoscią, kazdy
kto ma dziecko wie o co chodzi o milosc bezgraniczną
o całą odpowiedzialność,
czy to takie dziwne że jak sie świezo co w kimś zakocha w relacji facet-kobieta
to sie non stop o obiekcie westchnien mówi - moje kolezanki o swoich facetach
mówią..., ze sie woli z nim spedzic romantyczny weekend niż isc na głosną impreze...
nie ale kiedy nie chce sie isc na popijawe bo sie woli pojechac nad wode z
dzieciakiem to jest sie jakims dziwolągiem, ciemięzonym i uwstecznionym
czy kobiety zwlaszcza autorki niektorych mądrych artykulików, nie potrafia
skumac ze na roznym etapie zycie lubi sie co innego, czyta sie inna literaturę
ze jedni lubia fantasy a inni nie ?
ze jedni lubia isc na dicho a inni na rockotekę - serio nie znam mamuś
zamamuskowanych totalnie, sama poki ktos niedzietny ze znajomych mnie nie zapyta
jak mała, sie z tym nie wychylam

jak dla mnie bycie kochającym rodzicem - to trudna rola i powod do dumy
a co do relacji zawodowych zauwazylam ze osoby kltore maja rodizny i obowiazki
sa nie raz lepiej przyjmowani na rozmowach kwalifikacyjnych niż niektore "single"