czuje sie podle...

[roula]

Znalezlismy ogloszenie,ze pies szuka domu.Myslimy:fajny,mamy
miejsce,mozemy przygarnac.Dzwonie,dopytuje sie o charakter a przede
wszystkim o stan zdrowia i czy zalalwia sie w domu.Nie,nie robi nigdy
w domu,zdrowy,zaszczepiony,odrobaczony -slysze.Nie chodzi o to,ze
brzydze sie psiej kupy ale zwyczajnie nie mam czasu na latanie po
mieszkaniu ze szmata i dlatego nie zdecydowalismy sie na
szczeniaka.Biore psa,dosc mily,brudny niesamowicie.Po nocy dom
zasikany w kilku miejscach,dwie kupy na dywanie(jak sie okazalo pies
byl podworkowy i nie przebywal w domu-dlatego nie brudzil.Pol
biedy,ze brudno,chociaz czuje sie oszukana.Gorzej ze w kupie multum
robali,roznych caly zoologiczny mix.Telefon do weta i po moim
telefonicznym opisie kupy,na pewno tasiemiec i a jeszcze to trzeba
sprawdzic ale na pewno inne formy zycia rowniez.Leczenie
dlugie,kilkakrotne podanie leku,potem badanie kupy,tez kilka razy a
swinstwo potencjalnie niebezpieczne dla ludzi.W domu mam
przedszkolaki i mame po terapi nowotworowej i jej malego pieska
kolanowego.Stwierdzilam,ze nie moge narazac ich zdrowia.Niby ryzyko
nie za duze ale caly czas mialabym wrazenie,ze ktores dziecko sie
zarazi.Zreszta niedawno mloda przyniosla wszy z zerowki i wiem ile
wysilku kosztowalo mnie pozbycie sie tego.Do dzisiaj ogladam jej
glowe.
W kazdym razie psa oddalam do poprzedniej wlascicielki.Czuje sie z
tym fatalnie,chyba nie moglam inaczej...wolalam to zrobic od
razu,zeby sie nie przyzwyczail.Ech...

[lejla81]

Namówiłam pewnego swojego byłego faceta (kiedy jeszcze byliśmy
razem) na kota ze schroniska. Facet nie bardzo był zadowolony, ale
zgodził się pod moim naciskiem. Kot był biedny, bo kilka razy już go
do schroniska oddawano. Po jakimś czasie rozstaliśmy się.
Zaproponowałam mu, że zabiorę kota, ale nie chciał się zgodzic.
Trochę prawdę powiedziawszy mi ulżyło, bo okazało się, że mam
okropną alergię. Obawiam się jednak, że kot niestety ponownie
skończył w schronisku, bo facet się ożenił, ma dwójkę dzieci i
mieszka (a przynajmniej mieszkał) w kawalerce. Takie niestety bywają
skutki nieprzemyślanych decyzji. Na pocieszenie mogę Ci tylko
powiedziec, że zdarza się to czasem każdemu.

[roula]

Takie niestety bywają
> skutki nieprzemyślanych decyzji.

Nie o to chodzi,ze decyzja byla nieprzemyslana bo mysle,ze w koncu
zdecydujemy sie na psa tyle,ze lepiej wszystko sprawdze.Ale przykre
jest,ze osoby ktore przeprowadzaja takie adopcje podaja nieprawdzwe
informacje.Gdybym wiedziala,ze pies jest podworkowy to bym sie nawet
nie zastanawiala.Zdaje sobie sprawe na co moge sobie pozwolic a na co
nie.Ale i tak glupio wyszlo

[lejla81]

To nie była krytyka Twojego postepowania, myślałam raczej o sobie
Rzeczywiście właścicielka powinna Was powiadomić.

[joanna35]

Owszem właścicielka mogła powiadomić, ale najprawdopodobniej chciała
się psa pozbyć, a Ty nie dopytałaś i tyle.

[jowita771]

Nie ona nie dopytała, tylko Ty nie doczytałaś. jest w pierwszym poście. Została
wprowadzona w błąd.

[joanna35]

Dzwonie,dopytuje sie o charakter a przede
wszystkim o stan zdrowia i czy zalalwia sie w domu.Nie,nie robi
nigdy
w domu,zdrowy,zaszczepiony,odrobaczony -slysze.

Przez telefon to ja Ci mogę obiecać muchę na złotym łańcuchu i
słonia w karafce. I jak to się ma do rzeczywistości? Wierzysz
ludziom na słowo, zwłaszcza w tak ważnej sprawie jak adopcja psa -
na całe życie(jego życie)? Taka decyzja musi być dokładnie
przemyślana, przeanalizowana pod różnymi kątami i sprawdzona.

[jowita771]

Gdyby w tym miejscu nie zaszwankowała uczciwość dotychczasowych właścicieli, to
nie byłoby problemu. Wystarczyło, żeby powiedzieli, że pies nie bywa w domu,
więc nie są pewni, jak będzie się zachowywał i że nie był odrobaczony. Rozmówca
wtedy wie, czego się spodziewać. Czy bierze psa, to inna sprawa, ale decydując
się, powinien wiedzieć.

[joanna35]

Ale ja wcale nie pochwalam zachowania właścicieli. Mówię tylko, że
gdyby autorka wątku przed zabraniem psa widziała go i środowisko w
jakim żyje to pewnie miałaby jeszcze inne pytania i być może nie
zabrałaby psa.

[jowita771]

Tez uważam, że błędem założycielki wątku było, że nie obejrzała psa, ale wynikło
to w najgorszym razie z naiwności. A podłość to jest to, co zrobiła
dotychczasowa właścicielka. Ta pani ma chyba w nosie, co się z tym psem stanie.
Pies mógł trafić gorzej, ktoś mógł go po prostu wyrzucić. Niestety, takie rzeczy
się dzieją i sama wiesz najlepiej, jak często.

[joanna35]

Cieszę się, że mogę się z Tobą zgodzićWcale nie podejrzewam
autorki o złą wolę, myślę tylko, że inaczej to sobie wyobrażała i
sytuacja ją nieco przerosła i żal mi włąśnie dlatego,że trafił
dobrze i gdyby inne były okoliczności - zdrowa mama, większe dzieci
to być może autorka "powalczyłaby"o niego.
A podłość to jest to, co zrobiła
> dotychczasowa właścicielka. Ta pani ma chyba w nosie, co się z tym
psem stanie.
Dokładnie. Pani to zwisa i powiewa co się z nim stanie byle ona
mogła się pozbyć "kłopotu" i...znowu mi żal, bo pewnie kolejny raz
trafi dużo gorzej.

[joanna35]

Na pocieszenie mogę Ci tylko
> powiedziec, że zdarza się to czasem każdemu.

Otóż nie zdarza to się czasem każdemu - nie w kwestii żywych istot.

[lejla81]

No cóż, Joanno, masz rację. Ja mam po dziś dzień wyrzuty sumienia z
powodu tamtego kota (byc może niepotrzebne, bo może kot został u
mojego byłego i świetnie się miewa). Na swoje usprawiedliwienie
muszę powiedziec, że w ramach zadoścuczynienia zdecydowałam się na
adopcję wirtualną i od trzech lat utrzymuję kota w schronisku.

[joanna35]

[kali_pso]

Biorąc naszego kota z wiejskiej stodoły przynajmniej byliśmy
świadomi, że bierzemy go z całym dobrodziejstwem inwentarza, który
nosił na sobie i w sobiep
Szkoda psa, bo najpewniej nic się nie zmieni w jego życiu.....a pani
zwyczajnie Was oszukała.

[zlotarybka_1]

najważniejsze, że chciałaś dobrze... a że czujesz się podle świadczy
tylko o tym, że porządny z Ciebie człowiek.
Ja i mój mąz przygarnęliśmy do siebie swego czasu psa-widmo,
przybłędę zabiedzonego jak 100 nieszczęść. Żal mi się go zrobiło, na
leczenie i doprowadzenie do wyglądu istoty bożej wydaliśmy majątek,
pies przywiązał się do nas i ma się dobrze. Tyle, że nam warunki
bytowe się zmieniły no i ciężko z tym psem bywa. Z domu
przenieśliśmy się do mieszkania, urodziło się dziecko no i często
myślę o tym, jaki to był błąd przygarniać go. Nie mam dla niego
czasu, trochę boję się o małą itp.
Z drugiej strony nie wiem co innego można było wtedy zrobić. Zawieźć
do schroniska? Olać? Poszukać innego domu? Tak źle i tak niedobrze.
A co do Twojej decyzji - myślę, że raczej nie miałaś wyboru.

[joanna35]

> A co do Twojej decyzji - myślę, że raczej nie miałaś wyboru.

Naprawdę? Autorka sama napisała, że ryzyko było niewielkie. Jestem
od lat wolontariuszką w schronisku i dla mnie " najważniejsze, ze
chciałaś dobrze" to trochę za mało, bo porządny człowiek bierze
odpowiedzialność za swoje decyzje. Zdziwiłabyś się ilu ludzi po
tygodniowej adopcji zwraca psy podając bzdurne powody, a chodzi o
to, że piesek nie zachowuje się jak te, które pani widziała w
reklamie psiej karmy.
Gdybyś wzięła dziecko do adopcji i okazało sie, że moze zarazić
twoją rodzinę czymś powazniejszym niż tasiemiec też byś je zwróciła?
I najważniejsze, autorka napisała , że nie ma czasu zajmować się
psem - to po co jej pies? Bo dzieci chciały?

[zlotarybka_1]

gdyby powód był bzdurny - też bym się oburzyła tak jak Ty. Ale powód
był poważny. I nie chodzi o to, że jak odpisałaś gdzieś niżej - że
poprzednia właścicielka TYLKO odpowiadała na pytania - ona skłamała,
oszukała czy wprowadziła w błąd (jak wolisz) autorkę wątku.
Jestem pewna, że pracując w schronisku nie udzielasz potencjalnym
właścicielom zwierzaków takiej nierzetelnej informacji. Bo tak się
po prostu nie robi, nie każdy ma warunki i siły na długotrwałe
leczenie zwierzęcia.

[joanna35]

> Jestem pewna, że pracując w schronisku nie udzielasz potencjalnym
> właścicielom zwierzaków takiej nierzetelnej informacji. Bo tak się
> po prostu nie robi, nie każdy ma warunki i siły na długotrwałe
> leczenie zwierzęcia.
Z potencjalnymi właścicielami zwierzaków nie rozmawiam przez
telefon. Przychodzą do schronu czy do mnie do domu, jeżeli akurat
mam psa na tymczasie. Widzą jak my mieszkamy( w bloku), jak
mieszkają moje psy(dwa własne), tymczas ma książeczkę zdrowia z
wszystkimi wymaganymi szczepieniami, jest odrobaczany tyle ile
trzeba i na to też mam wpis w książeczce. Omawiam zachowanie,
żywienie, potrzeby psiaka. I przeprowadzam szczegółowy wywiad. A
później inna osoba jedzie na tzw. wizyte domową. I wcale nie jest
powiedziane, że potencjalny właściciel dostanie psa. No, ale mnie
(nam - schronisko) nie zależy na pozbyciu się psiaka za wszelką cenę.
Nadal będę trwać przy swoim - kobieta chciała się pozbyć psa, a
autorka wątku wiedziała, że ma w domu dzieci, chorą mamę i małego
pieska.

[figrut]

Szybko się poddałaś jak na moje podejście do zwierzaków. Ja zawsze walczę do
końca i jak do tej pory wszystkie stwory które przewinęły się przez moje ręce
znalazły dobrych właścicieli, albo też zostały u mnie dożywotnio. Ja jednak
długo myślę, jeśli biorę zwierzę które może trochę poczekać na moją decyzję.
Jeśli zgarniam jakąś biedę z ulicy, lub mi do korytarza coś zdychającego
podrzucą, to wiadomo, ze nie mam czasu na myślenie, tylko z miejsca działam
postawiona pod ścianą. Dobrze, że nasz zaprzyjaźniony weterynarz liczy nas
ulgowo, bo w przeciwnym razie spłukalibyśmy się z kasy jak nic Mam teraz nade
czym rozmyślać, bo znalazłam psiaka który musi zmienić lokum, ale u swojej
właścicielki może jeszcze trochę poczekać na decyzję. Jeśli się zdecydujemy,
bierzemy panienkę (bo to suczka) jako członka rodziny dożywotnio i z pełną
świadomością, że zawsze może się okazać, iż zacznie chorować. Gdybym miała w
domu kogoś po terapii nowotworowej, czyli z bardzo osłabioną odpornością, nie
zdecydowałabym się na nowego stwora w domu. Właścicielka pieska powinna Cię
uprzedzić o stanie faktycznym w jakim jest pies. Żal psa, że przez nieszczerość
swojej dawnej pani wędruje od domu do domu i wciąż jest w niepewnej sytuacji

[gacusia1]

Nie czuj sie podle,bo tak to powinna sie czuc wlascicielka,ktora Cie
oklamala. Dobrze zrobilas.

[joanna35]

Właścicielka jej nie okłamała, właścicielka TYLKO odpowiadała na
pytania. Autorka nie widziałą skąd bierze psa? Wreszcie - nie
widziała samego psa? Przecież sama napisała, że był brudny jak
nieboskie stworzenie, więc chyba nie od siedzenia na kanapie?

[triss_merigold6]

Właścicielka kłamała, że pies jest odrobaczony a nie był.

[joanna35]

No tak, to akurat się zgadza, skupiłam sie na tych nieszczęsnych
koopach. Niemniej gdybym ja decydowała się na psa to chciałabym go
razem z jego książeczką zdrowia ze stosownymi wpisami. Zwłaszcza
gdybym miała taką sytuację w domu jak autorka wątku.

[beti222]

Wzięłam ze schroniska psa, którego choroby nie da się do końca
wyleczyć, da się tylko zaleczyć. Zaraz po przywiezieniu go do domu
wykąpałam go, następnego dnia poleciałam do weterynarza aby go
przebadał całego. Odrobaczenie to pikuś, to podstawa, to jest
(głupie porównanie) jak kupujesz używany samochód zawsze coś tam się
wymienia, choćby dla pewności. Pies jest u nas od dwóch lat. leczymy
go, regularnie chodzimy z nim do weterynarza, przeszedł operację. To
kosztuje, ale na to się właśnie decydowaliśmy. Poza tym
wolontariuszka, która opiekowała się naszym psem podczas jego pobytu
w schronisku uprzedziła nas, że psy często przez pierwsze dni, a
nawet tygodnie załatwiają się w domu, bo taki silny stres przeżywają
związany z nowym otoczeniem i z niepewnością. Później przestają to
robić. W przypadku naszego psiaka tak właśnie było, kilka dni robił
kupę w domu, teraz tylko na spacerach. Jest wiernym i kochającym
psiakiem. Szkoda, że tak szybko podjęłaś decyzję, najpierw o
posiadaniu psa, a później o oddaniu.

[jowita771]

Właścicielka powinna czuć się podle, bo próbowała zrobić z Ciebie jelenia. może
to ją nauczy i następnemu powie prawdę.

[joanna35]

Nie powie.

[jowita771]

Skąd wiesz? Czy to normalne u osób, które szukają nowych właścicieli dla swoich
podopiecznych?
Rozumiem, że jesteś wielbicielką zwierząt, ale założycielka wątku ma prawo
bardziej dbać o zdrowie własnych dzieci niż samopoczucie obcego psa. Decydując
się na zwierzę, wiedziała, na co jest w stanie przystać, a na co nie. Została
oszukana. To nie jej wina.

[joanna35]

> Skąd wiesz? Czy to normalne u osób, które szukają nowych
właścicieli dla swoich
> podopiecznych?
To normalne u osób, które chcą się pozbyć psa za wszelką cenę.
> Rozumiem, że jesteś wielbicielką zwierząt, ale założycielka wątku
ma prawo
> bardziej dbać o zdrowie własnych dzieci niż samopoczucie obcego
psa. Decydując
> się na zwierzę, wiedziała, na co jest w stanie przystać, a na co
nie. Została
> oszukana. To nie jej wina.
Ona przed telefonem do kobiety nie widziała tego psa na oczy. Nie
wiem czym się kierowała decydując się na przygarnięcie tego psa -
myślę, że odruchem serca, a to niestety, jest błąd. Nie bronię tej
kobiety, ale od lat tkwię w tym "interesie" i wiem jak to wygląda,
od lat walczymy w naszym miesie z pseudohodowlami, jak na razie bez
większego skutku bo dopóki ludzie będą uważali zwierzę za rzecz
dopóty taki hodowle będą prosperować. Ktoś kto wyda na psa 1500 zł.
milion razy się zastanowi zanim wyda tę kasę i zanim podejmie
decyzję o oddaniu psa za friko.

[navaho79]

Wzięliśmy ze schroniska kota. Niby odrobaczony, tydzień na kwarantannie itp. Na
drugi dzień kot wydalił kilka gatunków z siebie, a w dodatku w uszach miał
świerzb. Biegiem do weterynarza, odrobaczyć, wyleczyć, zaszczepić.
Choroby fizyczne to był mały pikuś. Kot okazał się agresywny. Rzucał się na
ludzi bez powodu, gryzł do krwi. Byłam zrozpaczona bo o oddaniu go z powrotem do
schroniska nie mogło być mowy. Jak brałam ze schroniska zwierzaka, to byłam
świadoma tego, że może być z nim bardzo różnie.
Od 3-ech lat jest moim wypieszczonym i ukochanym kotkiem (w międzyczasie pojawił
się drugi). Okazało się, że kot przeżywał stres po adopcji.

[thana203]

My kilka lat temu braliśmy kota ze schroniska. Pani opiekunka zwierząt
twierdziła, że jest zdrowy. Weterynarz schroniskowy także. Na pierwszy rzut oka,
kot miał tylko poranione oko i ucho. Dostaliśmy ze schroniska maść - miało się
zagoić bez problemów (faktycznie tak się stało). Ale...
Na drugi dzień po przybyciu do domu kot dostał wysokiej gorączki. Pojechaliśmy
do lekarza i okazało się, że ten "zdrowy" kot ma: pasożyty w jelitach, świerzb,
ropnie na łapach, chore zęby, a przede wszystkim zapalenie płuc. Przez pół roku,
co drugi dzień, jeździliśmy z nim na zastrzyki. Wydaliśmy mnóstwo kasy.
Wyleczyliśmy. Kot do dziś jest z nami, ma się dobrze i nam z nim też jest dobrze.
Ale do dziś nie mogę zrozumieć, czemu nam tego wszystkiego w schronisku nie
powiedzieli, tylko twierdzili, że "zdrowy"? Chcieliśmy tego kota i dlatego
poświęciliśmy czas i pieniądze, żeby go wyleczyć. Ale jeśli trafiłoby na kogoś,
kto by nie mógł, czy nie chciał płacić przez pół roku za wizyty u lekarza? Albo
nie miał na to czasu? W najlepszym wypadku kot by wrócił do schroniska. W
najgorszym - pewnie na ulicę. Czemu schronisko tak zrobiło? Dla statystyk?

[navaho79]

W naszym przypadku też tak było. Chcieli się pozbyć zwierzaka jak najszybciej??

[joanna35]

Myślę, że w 3/4 schroniskach w tym kraju tak właśnie jest. U nas
dużo się zmieniło od kiedy zmieniła sie kierowniczka i kilku
pracowników. Jest przede wszystkim jedna osoba odpowiedzialna za
adopcje. Powiem szczerze - kiedy pierwszy raz byłam przy rozmowie L.
z potencjalnymi właścicielami stwierdziłam, że przesadza w
dociekliwości i drobiazgowości. Dzisiaj, ponad pół roku później
wiem, że tak trzeba. Nasze zwierzaki idą naprawdę do sprawdzonych
domów, ale nie ma tak, że ktoś przychodzi, mówi, ze chce tego psa i
dostaje. Jest rozmowa, jest wizyta domowa - sprawa może przeciągac
się nawet do miesiąca, potem kolejna rozmowa i dopiero wtedy
podpisuje się papiery adopcyjne. Ale uczciwość obowiązuje w obie
strony - nasze psy są wysterylizowane, wykastrowane, mają książeczki
zdrowia i nikt nie ukrywa stanu zwierząt, ale....schronisko jest
specyficznym środowiskiem i na 100% pies w domu będzie się
zachowywał inaczej. Nikt nie ma prawa powiedziec potencjalnemu
właścicielowi, że pies będzie idealny. Pewnie będzie, ale dopiero
jak przywyknie do nowych warunków, nowej diety, nowych ludzi. Wiem,
bo mam dwa psy z problemami(jak je wzięłam na tymczas) i tymczasa,
który je bije na głowę swoją problematycznością, a ma 5 miesięcy.

[joanna35]

Zapomniałam dodać, że jakiś czas po adopcji przeprowadzany jest "
nalot" i bywa, że psy są odbierane. No cóż, potencjalni właściciele
też kłamią. I jeszcze jedno psy w naszym schronie są czipowane.

Roula

[joanna35]

napiszę teraz bezpośrednio do Ciebie, bo pewnie zanim dojdziesz do
tego wątku będziesz miała mord w oczachpo przeczytaniu wszystkich
moich postów. Trochę się wytłumaczę. To nie jest tak, że jako
wielbicielka psów nie zauważam ludzi, nieprawda. Napatrzyłam się
tylko na taką krzywdę zwierząt o jakiej większość forumek nie ma
zielonego pojęcia. Oprawcami ZAWSZE byli ludzie. Człowiek - to
brzmi dumnie I dlatego reaguję tak jak reaguję. Jestem wściekła
na tę babę za to w jakich warunkach trzyma tego psa, w sumie można
by to zgłosić odpowiednim ludziom. A jeżeli o Ciebie szkodzi to jest
mi po prostu żal(może jestem trochę rozczarowana), bo wierzę, że
miałby u Ciebie jak u pana boga za piecem. Rozumiem Twoje powody i
wcale ich nie neguję, ale jednak.....żal.

[roula]

joanna35 napisała:
> napiszę teraz bezpośrednio do Ciebie, bo pewnie zanim dojdziesz do
> tego wątku będziesz miała mord w oczach;-

Nic podobnego,uwazam ze masz sporo racji.Juz wczesniej adoptowalam
psa,jamniczke,o ktorej wspomnialam i wygladalo to tak jak opisujesz
tj wolontariuszki przyszly do nas do domu,potem nas jeszcze
odwiedzily i kilka razy dzwonily z pytaniem czy wszystko OK.Z tego,co
piszesz to jest norma a nie nadgorliwosc wolontariszek.Sunia jest
swietnia i Mama bardzo ja kocha (zreszta z wzajemnoscia).Tyle
tylko,ze wiedzialam,ze pies jest starszy,ma rany ktore trzeba
leczyc,chore zeby i trzeba zrobic sterylizacje,czyli sporo wizyt u
weta juz na dzien dobry.Dzis jest w dobrej formie chociaz z powodu
wieku przedklada fotel nad szalenstwa na trawie.
Teraz chcialam mlodego,zdrowego psa.Widzialam go na zdjeciach + maile
+ kilka rozmow.Pies zostal mi wreczony przed furtka,nawet mnie nie
zaproszono do ogrodu.I tu popelnilam wielki blad.Dalam sie szybko
splawic ze smycza w garsci zamiast pogadac,obejrzec warunki,w ktorych
pies przebywal.To byl tzw dom tymczasowy,kobieta pewnie ma sporo
serca dla podopiecznych ale nie panuje nad tym.Joanna,czy jest jakis
nadzor nad takimi domami?

[joanna35]

Jeżeli pies jest zapisany na schronisko to kierownictwo schroniska
powinno być zainteresowane warunkami w jakich pies żyje w domu
tymczasowym, bo chyba nie o to chodzi z tymczasami, zeby było gorzej
niż w schronie, ale to pewnie teoria, bo schroniska są przepełnione
i każdemu się wydaje, że jak pies idzie na tymczas to jest tam cud,
miód i orzeszki. Nigdy nikt mnie nie sprawdzał, ale może dlatego, że
moje dwa psy to właśnie były tymczasy po ogromnych przejściach,
które dla mnie są pełnoprawnymi członkami rodziny. No i
wolontariuszki, które dostarczają mi do domu psy na tymczas zawsze
dłuższą chwilę u nas są, więc mają okazję zaobserwować to i owo.
Aktualnie mam na tymczasie 5-6 miesięcznego szczeniaczka, którego
ktos przerzucił przez ogrodzenie schroniska(bagatela 3m), chociaż
pewnie określenie katapultował byłoby bardziej adekwatne. W efekcie
pies miał złamana łapkę, założone trzy śruby. Na szczęście nie
trzeba było tej łapki amputować. Zaczyna się na niej podpierać co
daje nadzieję, że będzie lepiej. W sumie, jak chyba każdy szczenior,
sympatyczny psiak, ma tylko jedną wadę - "leje" na łóżko, pościel
mojego męża, niszczy mu buty(na razie wkładki ze środka). Poza tym
potrafi pięknie trzymać całą noc, a zdarza się, że pół godziny po
spacerze wycieram kałuże z parkietu. W lipcu będzie miał zdjęcie
kontrolne i usuwane śruby, a potem sesję fotograficzną i intensywne
szukanie domu(wiek!). Pies lubi dzieci(mam dwóch synów). Myślę, że
idealny byłby do domu z ogrodem, w którym mógłby przez całe dnie
przebywać.

Roula, jesteś może z Poznania?

[kicia031]

Moj starszy pies po pobraniu ze schroniska nie zalatwial sie w domu,
za to mala westie - porazka. Podobno w gabinecie weterynaryjnym,
skad ja bralismy nie zalatwiala sie - w domu - tragedia. Wszystko
robila po katach i centralnie tez, a wyprowadzona na spacer (srednio
co 2 godziny na poczatku) nie wiedziala w ogole o co chodzi.
Pierwszy miesiac byl fatalny, potem sie nauczyla od starszego psa,
ktorego nasladuje we wszystkim. Chociaz starszy jak do przypili, to
przychodzi i sygnalizuje, a mala jak sie z nia nie wyjdzie o
odpowiedniej porze to po prostu wali gdzie popadnie

[nikia00]

Sluchaj - nie przejmuj sie. Oddalas do poprzedniej wlascicielki a nie do
schroniska. Mialas do tego prawo, poniewaz jak sama wspominalas, balas sie o
dzieci i mame. Wyrzuty sumienia powinnien miec wlasciciel tego pieska, ktory go
tak zaniedbal