powrót do pracy

[fuerza]

Mój synek ma 5 mies. a ja od poniedziałku wracam do pracy i wciąż jestem
pełna obaw - to e-mamy podzielcie się doświadczeniami jak to jest?

[kaisa100]

Ja tez zostawiam od poniedzialku w domu 5cio miesieczna coreczke i wracam do
pracy... Wcale mi sie to nie usmiecha... MOze mapiszecie cos pocieszajacego?
Kasia

[ese1]

Czesc dziewczyny, ja tez wracam do pracy, ale w lutym i moja mala coreczka
bedzie miala 5 m-cy. Juz bylam zalamana z tego powodu, kilka emam tu na forum
podnioslo mnie na duchu. Pierwszych kilka tygodni bedzie ciezkich i nie ma na
to lekarstwa, potem sie juz przyzwyczaimy, dzidzia bedzie wieksza. Jednak to
slowo "przyzwyczajenie" mi nie lezy. Wolalabym to ja wychowywac moje dziecko a
nie opiekunka. Niestety takie czasy, ze jak sie ma prace, to sie powinno
cieszyc. Coz, nie mysle juz o tym i nie martwie sie na wyrost. Mam nadzieje, ze
sie jakos nam pouklada. Jezeli bedzie zle, wtedy z mezem zastanowimy sie co
dalej robic.

[marzena.miko]

Czesc, mam 6,5m synka, Chciałabym wrócić do pracy w marcu. Jeszcze nie mam
opiekunki, podzielcie sie jak szukałyście?? Wiem, że najlepsza byłaby babcia,
ale niestety moja mama mieszka daleko i jeszcze pracuje, teściowa też nie
wchodzi w grę. Gdzie i jak szukać? Pozdrawiamy
Marzena i Michałek 15,06,2003

[ese1]

No nie zawsze babcia jest najlepsza. Chociaz kocham moja mame, jednak nie
chcialabym, zeby opiekowala sie moim dzieckiem ze wzgledu na roznorodnosc
pogladow dot wychowania. Dlatego wole zaplacic opiekunce i wymagac niz narazac
sie na ciagle klotnie z mama. A opiekunki szukalam przez gazete i znalazlam mam
nadzieje, ze dobrze

[magda9976]

Dołączam do waszego grona. W poniedziałek też wracam do pracy, a moja Ola 31.12
skończyła 5 miesięcy. Ja byłam pełna obaw, ale teraz jestem już spokojna. Ola z
opiekunką zostaje od paru dni na kilka godzin dziennie i bardzo dobrze ją
toleruje, cały czas sie cieszy, a pani nie odstępuje jej na krok (no chyba że
śpi). W piątek była próba generlna. Nie była mnie w domu od 9 do 16 i moje
dziecko nawet specjalnie za mna nie tęskiło. No to drogie panie dosyć
tego "leżenia!!!" - wracamy do pracy

Pozdr.
Magda z Oleńką (31.07.2003)

[ulka28]

dołaczam do szacownego grona. w poniedzialek pobudka o 6.00.juz nawet nie
pamiętam co znaczy wstawać tak wczesnie-( moja malutka wstaje
najwcześniej o 9.00).Maluszek zostaje z babcią a mimo to boję się jak to będzie.
Kiedyś nie wiedziałam co to znaczy wyjśc z pracy "w przyzwoitym czasie".A jak
będzie teraz? Czuję zbliżającą się panikę. pocieszam sie tylko ,że chyba zawsze
mamy przeżywaja takie rozstania bardziej niż dzieci
....I na dodatek trzeba wyrzucic dzinsy i wbic sie w "śliczny" kostium. A było
tak pieknie...

[szpulakasia]

Ja wróciłam do pracy jak mała skończyła 4 miesiące a było to we wrześniu
zostawiłam Marysię z babcią która przychodziła do nas od urodzenia więc o to
się nie bałam natomiast ja w pierwszych dniach pracy byłam notorycznie
zdenerwowana 2 razy miałam stłuczkę samochodową i co chwila dzwoniłam do domu a
nawet przyjeżdżałam w przerwie na karmienie dodam że pracowałam tylko ok 5
godzin i mam własną działalność a i tak byłam wiecznie chora że nie ma mnie w
domu ale to było także z tego powodu że moje dziecko nie tolerowało butelki i
wszystko jadło łyżeczką tzn moje mleko poprawiło się dopiero jak Marysia
zaczęła jeść inne pokarmy ale ja i tak tęsknię jak mnie nie ma w domu ale teraz
nie jest już tak żle nawet jak musiałam załatwiać jakieś sprawy w innym mieście
to już jakoś jest a wcześniej pakowałam Marysię i moją mamę w samochód i
jeździły ze mną plusem jest także że mam kontakt z innymi dorosłymi ludźmi
muszę się normalnie ubrać i normalnie wyglądać no ijak przychodzę do doku to
jestem tak stęskniona za Marysią że prawie nie mam się jak denerwować.Tak więc
w ogólnym rozrachunku też byłam zrozpaczona jak miałam wrócić do pracy ale
teraz jest już ok nadmieniam tylko że nadal nie ma mnie w domu nigdy nie więcej
niż 5 godzin i może dlatego jakoś to jest!POZDRAWIAM WSZYSTKIE WRACAJĄCE DO
PRACY KASIA

[leilihet]

Witam drogie mamy!

Jutro również wracam do pracy i mam problem. Moje pięciomiesięczne maleństwo
nie chce pić z butelki. Dotychczas cały czas karmię piersią. Teraz planowałam
odciągać pokarm i mama miała podawać go dziecku z butelki. 1,5 miesiąca temu
dostawał lekarstwo z butelki i jakoś je pił. A teraz nie chce. Zapomniał jak to
się robi? Drogie mamy poradźcie jak wprowadzić maluszkowi butelkę.

Pozdrawiam

Asia

[magda9976]

Nie chcę być brutalna, ale ja miałam zasadę "jak zgłodnieje to weźmie butelkę"
Ja na początku grudnia musiałam wyjechać do Niemiec na trzy dni i moja Ola też
nie chciała butelki. Na początku pluła potem zjadała ok 60 ml, a wieczorem
była już taka głodna, że zjadła już całą butle. Tylko jak wróciałam to nie
chciała już cycycia i musiałam odciagać własne mleko i podawać je z butelki.
Niestety coś kosztem czegoś, ale bądź wytrwała i spróbuj przez dzisiejszy dzien
tylko karmić butelką. Teraz się z tego cieszę bo mogę "spokojnie" iść w
poniedziałek do pracy

Pozdr.
Magda

[azaporowska]

Kochane eMamy!Ja wróciłam do pracy tydzień przed samymi świętami. Było to coś
strasznego. Z moja Martysią wtedy 4,5 mies. została teściowa, ale wiadomo jak
to jest mama to mama. Wydaje mi sie, że wszystko wiem najepiej i zrobię
najlepiej. Przez pierwsze 3 dni wychodząc z domu ryczałam jak bóbr, nie mogłam
patrzec jak moje dziecko budząc sie rozdaje uśmiechy. Uciekałam szybko do
przedpokoju bałam sie z nia żegnać, bo wydawało mi sie że nie wyjdę z domu z
bólu. Ale po paru dniach doszłam do siebie. Ponad 2 mies. przed powrotem do
pracy zaczęłam ściągać pokarm do woreczków i zamrażać, teraz Babcia podaje
małej 1 butelkę mleka modyfikowanego z kleikiem, 1 mojego mleka, a ja jak
wracam to daję jabłuszko z marchewką i do wieczora moje mleko, chociaż mam go
coraz mniej bo małą bolą dziąsełka i nie może sobie dobrze ssać, ale nie
poddajemy się. Jedynym plusem powrotu do pracy jest kontakt z ludźmi( ja
akurat pracuję ze studentami, więc mam go bardzo dużo) i trzeba sie jakoś
przyzwoicie ubrać zaczynam dbać o siebie nie tylko o dziecko. Dzisiaj wyszłam
do pracy bez płaczu, bo mała spała.
Dziewczyny nie bójcie sie powrotu jest to bardzo trudne ale musimy to przeżyć.
Wierzcie, że małemu dziecku niczego nie brakuje i czeka na Was z utęsknieniem
i z uśmiechem na twarzy.

[lyla1]

POwrót do pracy jest super. Nareszcie coś innego. Zmajomi czas na pogaduchy
przy kawce. Rewelacja. Byłam w o tyle dobrej sytuacji, że pracuję 10 minut od
domu więc wychodziłam na karmieie po czterech godzinach i widywałam się z
synkiem. Po pewnym czasie jak odchodziłam do pracy mały siadał i robił mi
Pa,Pa. Po pracy wracałam stęskniona i bawiłam się z nim kilka godzin. Na prawdę
byłam zadowolna.

[paliwo15]

Jak minął pierwszy dzień w pracy? Ja wracam z następnym tygodniu. Mam nadzieję
że też mi sie uda jak innym mamom. Moze faktycznie dzieci lepiej znoszą te
rozłąkę niz mamy. Pozdrawiam! Renata

[mama_olgi]

NIE WIEM Z KIM ZOSTAWIASZ DZIDZIUSIA? JA WRÓCIŁAM DO PRACY GDY OLGA SKOŃCZYŁA 4
MIESIĄCE ALE MAM O TYLE DOBRĄ SYTUACJĘ ŻE NIE MUSIAŁAM BRAĆ NIANI, TYLKO MOI
RODZICE JUŻ NIE PRACUJĄ I ZADEKLAROWALI ( GDY MALUTKIEJ NIE BYŁO JESZCZE NA
ŚWICIE), ŻE B.CHĘTNIE ZAOPIEKUJĄ SIĘ DZIDZIUSIEM. I TAK TEŻ JEST CODZIENNIE
RANO ZAWOZIMY JĄ DO RODZICÓW O 18.00 PO PRACY ODBIERAM I MAŁA JEST BARDZO
ZADOWOLONA I ZAWSZE W SZAMPAŃSKIM HUMORZE.ŻYCZĘ POWODZENIA I GŁOWA DO GÓRY
WSZYSTKO BEDZIE DOBRZE))

[hana1707]

Witam,
ja postanowiłam isc na urlop wychowawczy do czasu gdy moja mała skonczy
rok.Dzisiaj byłabym pierwszy raz w pracy i jestem b. zadowolona, ze jestem w
domu bo nie wyobrazam sobie, zebym miała zostawic dziecko mojej tesciowej(tak
było uzgodnione wczesniej gdy dzidzia była w brzuchu), która wkurza mnie na
sam widok, zobaczymy co bedzie za pol roku...
pozdrawiam goraco
hana

[agusia1977]

Niestety, czasami życie zmusza do powrotu do pracy! Nie masz pewności czy po
wychowawczym będziesz miała tam czego szukać, ja właśnie tego najbardziej sie
boję, a co ze spłatami kredytów i itp.

powrót do pracy

[fuerza]

Wiadomo, że każda z nas wolałaby jak najdłużej siedzieć z maleństwem.
Najzabawniejsze jest to, że będąc w ciąży od razu założyłam, że wrócę do pracy
po macierzyńskim. Przed samym zjaściem w ciążę awansowałam, a po za tym bardzo
lubię swoją pracę bo daje mi satysfakcję. Całą ciążę przepracowałam nie biorąc
ani jednego dnia l-4, byłam na pełnych obrotach do ostatniego dnia. Potem
pierwsze dni po powrocie ze szpitala to był niesamowity stres - cały dzień z
dzieckiem bez tylu zdarzeń - wydawało mi się, że nie zniosę tego - wtedy
wydawało mi się, że te 4 miesiące macierzyńskiego to po prostu wieczność. Potem
z biegiem czasu kiedy mały zaczął się robić coraz fajniejszy, ustalił nam się
rytm dnia - przyzwyczaiłam się i zaczęło mi to sprawiać ogromną przyjemność.
Przedłużyłam sobie macierzyński o miesiąc biorąc zaległy urlop wypoczynkowy.
I teraz naprawdę gdyby nie sytuacja (nobless oblige) na 150 % zostałabym z
małym nawet i rok. Ponieważ mogę sobie pozwolić na pewne ustępstwa ustaliłam,
że narazie będę w pracy 3 x w tygodniu po 7 godzin. Pierwszy dzień za nami,
mały zniósł go napewno lepiej niż ja. A co najważniejsze osoba, z którą
zostawiam dziecko to pełna ciepła i cierpliwości kobieta, która całą uwagę
skupia na moim synku, a jemu to bardzo odpowiada )

[paliwo15]

Czytając Ciebie mam wrażenie jakbym czytałą siebie. Ja wracam w nastepnym
tygodniu do pracy i tez to zaplanowałam jeszcze w ciąży. Świetnie że trafiłąś na
taką opiekunkę moją niunią zamie się żona męża. Ona też ma dużo cierpliwości.
Jedyny minus to to że musi u nas zamieszkać żeby się zająć Mają. Mam tylko
nadzieje że nie będziemy dla siebie konfliktowe. Mam nadzieję że po powrocie do
pracy też mi się wszystko ułoży! Pozdrawiam serdecznie! Renata