dziecko śpi znami!!!!

[1234as1]

Czy znajdzie się ktoś mądry kto poradzi jak mam odzwyczaić 2letnią geniuszkę
od spania z nami???Od początku spała w łóżeczku,karmiłam ją tylko w NOCY i
zasypiała w środku nas.Później znów do łóżeczka.Bardzo mnie to męczy choć
okrutnie Ją kocham!!!Teraz jest tak:zasypia w naszym łóżku, jest przenoszona
do siebie i po północy kwęka i woła mamuśka.A mama bierze bo kocha a tata
nerwy ma i już!!!Nie wysypiamy się, proszę doradźcie jak postąpić w tej
sytuacji!!!Wiem rozbestwiłam Ją strasznie ale szczerze nie wiem co dalej...
POzdrawiam.

[granna]

A może to potrzeba a nie zwyczaje do odzwyczajania? Moze warto zastanowic sie w
tą stronę )
A rozbestwic dziecko mozna wieloma rzeczami, ale nie przytulaniem i bliskością
wtedy kiedy dziecko sygnalizuje taką chęc
Zycze dyplomatycznego rozwiązania )

[grazia31]

a ja lubie spać z moim dwulatkiem. wprawdzie na drugi dzień mam oczy na
zapałkach, ale pracuję i mam mało czasu w ciągu dnia dla niego... a on lubi się
przytulać, jak każdy maluch. jednak potrafi sam przespać do rana w łóżeczku jak
trzeba. czasem obudzi sie jak mu sie misiu zapodzieje w łóżeczku. poszukamy go
i śpi dalej.

[wana]

Spróbujcie wziąć ją "pod włos" i kupić "dorosłe" łóżko - moja tak była dumna z
faktu dostania takiego łóżka, że bez kwękania dała się przeflancować, a miała
wtedy ponad 2,5 roku.
Powodzenia!
Pozdrawiam
wana

[echna]

Ja z moim synkiem też bardzo długo spałam. Strasznie lubiałam to usypianie
razem. Wtedy najwięcej miał do powiedzenia. Zwierzał się ze wszystkiego.
Przytulał się. Bardzo mi tego brakuje. Teraz już jest dużym chłopcem 6-letnim,
sam usypia, ale jeszcze czasem mnie woła żeby posiedzieć pogadać, ale to
bardziej mnie brakuje tego spania razem. Jeśli tobie to nie przeszkadza, to nie
rób problemu. Dzieci tak szybko dorastają, już za chwilę nie będzie chciała sie
przytulać. Dojrzeje do tego aby spać sama. Ja jestem za spaniem z
dzieciaczkiem. Pozdrawiam.

[anek.anek]

Oj, domyślam się jak Wam ciężko
U nas przeprowadzka do własnego łóżka udała się dpiero kiedy młody miał prawie
3 latka. Kupilismy mu wtedy łózko na atresoli. Sam wybierał w sklepie, pomagał
je składać w domu. Był bardzo dumny, że jest taki dorosły.
i jakoś tak się udało. Pierwsze noce były cieżkie. Ale codziennie wieczorem
mówiłam, że może do nas przjśc dopiero rano - bo jest ju z taki duży, że się
razem we trójkę łóżku nie mieścimy - co było zresztą zgodne z prawdą biorąc pod
uwagę sposób spania naszego dziecka - spał w poprzek na naszych poduszkach, my
głowy mieliśmy na podłodze.
Przy łózku stał nocnik żeby nie musiał wędrowąć przez pół mieszkania do łzienki.
Jak przychodził w nocy to go odprowadzałam z powrotem, buziak, dobranoc i już.
Na początku spał przy zapalonej lampce nocnej. Kiedy przestał w ogóle wstawać w
nocy, to lampka "się zepsuła".
Wczęśniej podejmowaliśmy kilka prób. Nie było szans żeby go wyprowadzić z
naszego łóżka. W pewnej chiwli dałam sobie spokój, uznałam, że skoro sama
jestem sobie winna, to terz musimy pocierpieć aż do momentu kiedy on nie będzie
w stanie zrozumieć DLACZEGO. W wieku trzech lat zrozumiał i odbyło się to bez
większych protestów.

[1234as1]

Bardzo Wam dziękuje za rady,zrobiło mi się lepiej.Moja komandoska teraz śpi a
wczoraj była walka bo" PAJąK zjadł smoka i popił herbatką"Mam nadzieję,że już
będzie spokój chociaż ze smokiem.Jak to dobrze mieć dziecko,ja tak kocham swoją
geniuszkę,że chyba zabiłabym dlia niej.[żartuję} Pozdrawiam!!!

[dagu75]

Dobrze to znam. A poza tym własnie napisałam o tym w wątku Lipcóweczek na Ciązy.
Powiem ci, że ja to po prostu uwielbiam. Rano budza mnie kochane łapki. Wiem,
że niedługo sie to skończy, bo wyrośnie. Poza tym za kilka miesiecy sie
przeprowadzamy i może będzie chciała spac sama, bo dostanie nowy pokoik i
dorosłe łóżeczko, które sobie sama wybierze.
A tak w ogóle, to umyłam ręce i powiedziałam mężowie, że skoro do tej pory mu
to nie przeszkadzało ( bo teraz zaczyna czasem , że może spałaby u siebie..).
to jak teraz chce, to niech ja nauczy spać we własnym łóżeczku. Bo to i tak ja
ją usypiam i w nocy to mnie nadal woła. Ma 3 latka, w lipcu dostanie braciszka.
A czemu twojemu mężowi to przeszkadza?Przecież łóżko może służyć Tylko do
spania.
Daga

[dziki-imbir]

Mysmy sie z Maja umowili, ze za kilka dni bedzie spala sama w oddzielnym pokoju.
Potem powiedzielismy, ze jutro spi sama, ale jak sie obudzi w nocy i bedzie sie
bala, to moze do nas przyjsc. Przez kilka pierwszych nocy przychodzila, a potem
juz nie.

[grajka11]

Nasz syncio też śpi z nami, a o dziwo zaczął jak miał ok. 2 lat, wtedy naszła
go ogromna potrzeba przytulania i wspólnego zasypiania, a że łoże mamy ogromne
właściwie mieściliśmy się w trójkę. Początkowo przenosiłam go po zaśnięciu do
łóżeczka, ale rególarnie budził się ok. pierwszej w nocy i wędrował do nas
budząc mnie, "chłopaki" smacznie spały a ja miałam noc z głowy, nie mogłam
zasnąć, więc przestałam go przenosić i spaliśmy wszyscy razem smacznie do rana
no i tak nam zostało. Właściwie lubię to nasze spanie, a najbardziej jego
opowieści wieczorne czasami i godzinę opowiada przeżycia z całego dnia, różne
śmiechoty z bajek, które oglądał po prostu potrzebuje tych wspólnych chwil i on
i ja. Jak już ktoś wspomniał, dzieci tak szybko rosną, my planujemy "dorosły"
tapczanik w lecie jak będzie gotowy psychicznie do eksmisji, ale nic na siłę.
Jeżeli bardzo wam przeszkadza wspólne spanie, pozostaje konsekwentnie odmawiać
brania do siebie w nocy, jeżeli jesteś w stanie przetrzymać kilka nocy z
płaczem dziecka to chyba po jakimś czasie przestanie kwękać, ale... no właśnie
decyzja zależy od Was tzn. ciebie i męża, bo w tych trudnych dniach odwyku nikt
się nie wyśpi.
Pozdrawiam Grajka

[majka771]

Rozbestwiłaś???? Nawet tak nie mów. Ja mam trzylatka z którym do dziś śpię,
zasypia ze mnaw łóżu koło 18:00, a ja wychodzę, a potem wracam koło 22:00 i
śpimy do rana i za nic tych chwil bym nie zamieniła. Dodam że mój małżonek
bardzo był za tym bym z nim spała od urodzenia, choć mały
mforum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=21527326&a=21527326iał śliczne
łóżeczko.

[k_s26]

Moze nie mama jeszcze dwulatki geniuszki tylko roczna ale uwielbiam z nia spac.
Nie ma nic slodszego i przyjemniejszego od widoku usmiechnietej buzki i malych
oczek wpatrzonych w swoja mame co rano. Słyszalam o sposobie na oduczenie
dziecka od spania z rodzicami, ale sama jeszcze go nie stosowałam. Trzeba kupic
nowe łozko i pościel i wstawic do pokoju dziecka, a nastepnie powiedziec ze to
jest jej pokój i jej łożeczko: ) U znajomej poskutkowało. Życze powodzenia

[zona_mi]

Żałuję, że przez pierwsze dwa lata moja córkę odkładałam do łóżeczka po
karmieniu. Gdy przeprowadziła się do "dorosłego", dopiero wtedy zaczęła do nas
przychodzić w nocy, z łóżeczka nie potrafiła wyjść.
Mówiła któraś o "strasznie dużych", bo trzylatkach śpiących z Wami? Moja ma
siedem . Średnio 4-5 nocy w tygodniu śpi z nami. Tylko to "my" też się
zmieniło, rok temu, gdy urodził się synek - tatuś dostał eksmisję do drugiego
pokoju )).
A niech śpią ze mną, co tam. I tak za szybko pójdą w świat!

[kachax]

Hej, czytam z wielkim zainteresowaniem, bo jeszcze nia mam dzieci, no ale
powoli się do tego mentalnie przygotowuje. Temat taki dość dla mnie dziwny,
muszę sie wyspać choć trochę bo inaczej w ciągu dnia wszystko chrzanię. Jak Wy
to robicie że śpicie z dziećmi jednocześnie ich pilnując zeby nie nadepnąc,
przycisnąc itp?

no i jeszcze jedna kwestia, jak sie godzi spanie z dzieckiem z normalnym zyciem
erotycznym gdy 2 ludzi pracuje w pełnym wymiarze godzin? Przeciez wtedy na
zycie rodzinne pozostaja tylko wieczory i weekendy?
Rezygnuje sie z tego czy jak?
I co na to taki facet jak u Ciebie, po otrzymaniu eksmisji do osobnego pokoju,
nie protestuje że też chce zasnąć w objęciach zony a ona nie?

[princessa7]

Nie martw się, nie przyciśniesz ani nie skrzywdzisz maluszka, bo każda matka ma
instynkt, którym wyczuwa, co robić, by dziecku było dobrze. A co do spania ojca
w osobnym pokoju, to mój mąż był za tym, by mały spał ze mną. A zycie erotyczne
toczy sie dalej, tak jak przed narodzinami synka. Mały zasypia koło 19, wiec
potem jest jeszcze dużo czasu na odpoczynek i dla siebie.

[zona_mi]

Wprawdzie wcięła się Princessa razem ze swoim życiem erotycznym, ale odpowiem
na Twoje pytania ))
Ja wszystko chrzanię, gdy muszę kilka razy w nocy budzić się i karmić malucha,
a potem go odkładać do łóżeczka. Gdy śpimy razem facet obsługuje się niemal
sam, więc rano jestem zupełnie przytomna. Normalne życie e. kwitnie w innym
pomieszczeniu, bo inaczej sobie tego nie wyobrażamy, padłabym chyba ze wstydu,
gdyby się w nieodpowiednim momencie któreś obudziło.
Mąż z eksmisji zadowolony, bo nie budzę go co chwilę marudząc, że chrapie,
wstaje pierwszy, więc rano nam nie przeszkadza, same plusy , no ale to po
osiemnastu latach...
O dziecko jestem spokojna, instynkt czuwa. Sama zobaczysz. Pozdrawiam

[madami]

princessa7 napisała:

> Nie martw się, nie przyciśniesz ani nie skrzywdzisz maluszka, bo każda matka
ma
>
> instynkt, którym wyczuwa, co robić, by dziecku było dobrze. A co do spania
ojca
>
> w osobnym pokoju, to mój mąż był za tym, by mały spał ze mną. A zycie
erotyczne
>
> toczy sie dalej, tak jak przed narodzinami synka. Mały zasypia koło 19, wiec
> potem jest jeszcze dużo czasu na odpoczynek i dla siebie.

Taaaa, każda matka ma instynkt tak samo jak każda suka musi mieć młode ))

Moje dziecko notorycznie spadało z łóżka gdy z nami spało, potem był płacz,
strach i pół nocy z głowy, i to niezaleznie od tego w jakiej części łóżka
zasypiał i tak w dziwny sposób lądował na skraju a potem na podłodze. W pewnym
momencie ja przestałam wogóle sypiać bo bałam się, że spadnie, po prostu ciągle
czuwałam. Wszystcy mówili "spij z dzieckiem, to takie wygodne" - guzik prawda.

Z życiem intymnym różnie bywa ( z obserwacji znajomych), czasem pan tata jest
wydelegowany do innego pokoju i już tak zostaje a seks zamiera bo mamuśka
widzi przede wszystkim dziecko i poza nim nie ma już żadnych potrzeb. Czasem
wszystko wraca do normy po pewnym czasie - dużo zalezy tu od jakimi ludźmi są
młodzi rodzice, jaki był ich związek przed pojawieniem się dziecka.

[princessa7]

Po 18 latach małżeństwa??? A ja z Twoich wypowiedzi wywnioskowałam, że masz
góra 20 lat. No ale to chyba dobrze, że tak młodo CIe odebrałam, prawda?

[gabas4]

Mieliśmy tak samo.Synuś poszedł na swój materac w wieku 4,5 lat przy okazji
przeprowadzki.Córeczka ma 2 lata i od kilku tygodni śpi w pokoju z
braciszkiem.Na początku było trudno.Budziła się kilka razy w nocy, ale to mąż
do niej chodził (od niego nie dostała piersi),przytulał,śpiewał.Na początku
płakała,ale po kilku nocach było lepiej, teraz sporadycznie budzi się w nocy,
ale konsekwentnie chodzi tatuś.Poskutkowało, jest nam lżej, sypialnia w nocy
jest tylko nasza, od 6 znów cieszymy się "okupacją" maluchów.

princessa

[zona_mi]

No i czemu miał służyć ten komentarz?
Najpierw się wtrącasz i odpowiadasz na pytanie nie tobie zadane, a potem to.
Tak jestem starsza od ciebie, o wiele.