stulejka u chłopczyków

[bozena.wrobel]

Witam
Chciałam poruszyc ten temat bo nie znalazłam tego watku.
Mam prośbe do Mam których dzieciaczki miały lub maja stulekę. Jak uporałyscie
sie z tym problemem. Co wasi lekarze radzili. Kiedy (wiek dziecka) najlepiej
isc na "zabieg".
Pozdrawiam

[renka12]

My zdecydowaliśmy się na zabieg jak mały miał ok. 3 lat. Zabieg zrobił chirurg
w domu aby uniknąć stresu.Z tego co słyszałam to niektórzy decydują się na
zabieg nawet w wieku 6 lat aby dziecku można było wszystko wytłumaczyć, ale u
nas mały często miał stany zapalne więc nie chcieliśmy przeciągać.

[bozena.wrobel]

Mój synio ma roczek tak ze niby mam jeszcze czas, ale chciałabym zasiegnac
waszej opini. Nie ma zaczerwienienia ani stanów zapalnych, robi siusiu
bezbolesnie tak ze chyba to mu narazie nie przeszkadza. Pani pediatra
powiedziała ze trzebabedzie skonsultowac sie z urologiem ale nie podała
konkretnego terminu tak ze chyba nie trzeba sie spieszyc jakoś.

[renka12]

Jeżeli nie masz problemów to może lepiej poczekac aż będziesz mu mogła
wytłumaczyć, po co ma się potem bać i co gorsza słyszałam o reakcjach dzieci że
nie pozwalały się potem długo dotknąć w okolicach sisiaka.A wiadomo w tym wieku
to jeszcze pewnie nosi pieluch no i przy kapielach też byłby problem.

[bozena.wrobel]

Dzieki za odpowiedź.
Napisz prosze jak to wygląda, jak to sie odbywa. Tak zebym wiedziałą na
przyszłość.

[renka12]

Mały wiedział wcześniej, ze przyjdzie lekarz (akurat znał go wcześniej bo to
jego ortopeda) i wcześniej miał też obiecany prazent(sam wybrał) za odwagę -
takie małe przekupstwo. Jakieś 2 godz przed zabiegiem należy posmarować
siusiaka maścią Emmla (na znieczulenie) a potem jeszcze przed samym zabiegiem
lekarz użył czegoś co jak twierdził jest używane do znieczulania gałki ocznej
przy zabiegach. Mały naprawdę nic nie czuł po zabiegu troszke zapłakał ale to
tylko z napiecia. W czasie zabiegu mąż i ja przytrzymywaliśmy go, żeby się nie
poruszył i odwracali uwagę rozmową. Wszystko trwało kilka minut. po zabiegu
jeszcze należało przemywać siusiaka chyba rumiankiem ( już nie pamiętam), ale
mały nie miał żadnego urazu, tym bardziej że dostał wymarzony zestaw Lego.

[kola170]

to pocieszające,co piszesz;mój synek ma 2.5 roku i powiedziano nam,że dopóki
nie ma problemów ze stanem zapalnym to lepiej poczekać,ale nie wiedziałam,że
można wykonać zabieg w domu,nie wiesz czy w każdym przypadku jest to możliwe?
(wiem,że w niektórych szpitalach robią to w znieczuleniu ogólnym) i właśnie
tego chciałabym uniknąć.pozdrawiam.Justyna

[jusiagra]

nie chce negowac zdania twojego lekarza ale u rocznego dziecka nie mozna mowic
o stulejce, bo fizjologicznie do 2 latek napletek u dzieci jest zwezony, moj
synek ma 15 miesiecy ma wade wrodzona nerek wiec jestesmy czestym gosciem u
urologa, on tez stwierdzil ze maly ma predyspozycje do stulejki bo ma sklejony
napletek(wogóle nie było widać żołądzia), urolog kazał nam po kazdej kąpieli
przed wytarciem dziecka lekko odciągać napletek( naciąga sie przy samej mosznie)
do momentu dostrzezena dziurki, jak nie chce sie ssuwać trzeba natłuszczć
linomagiem. My meczylismy sie pare tygodni az ujzelismy te dziurkę ,teraz
napletek odchodzi ladnie ale profilkaktycznie po kapieli go ossuwamy, w ten
sposób uniknelismy niepotrzebnej operacji pozdrawiam

[bozena.wrobel]

Dzieki wam dziewczyny za odpowiedzi.
Faktycznie ja tez sie spotkałam z róznymi opiniami na temat odciagania
napletka. Jedni zalecali inni zakazywali. Nam pani doktor kazała odciagac
podczas kapieli, i ja tak robie, ale nie samruje niczym siusiaka wtedy. U nas
widac dziurke na ok 2.5 mm i ani drgnie, chociaz odciagam juz od dawna (moze to
robie za słabo, ale boje sie że moze go zabolec albo coś).Od poczatku siusiak
nie był całkiem sklejony tylko cos tam było witac minimalnie.

[jusiagra]

dziurka którą widzisz jest wystarczająca, on jest jeszcze za mały zeby napletek
zupełnie schodził , jezeli z napletka nie złuszcza sie skórka znaczy ze jesteś
wystarczającao dokładna w swych zabiegach-Pozdrawim

[bozena.wrobel]

Dzieki za odpowiedzi. teraz jestem duzo spokojniesza.
Pozdrawiam Was wszystkie

[bea-ta]

Ja wbrew opini lekarza odciągam skórkę w czasie kąpieli i wymywam dokładnie.
Robie to kilkakrotnie delikatnie masując. Oczywiście robie to bardzo delikatnie
i w czasie odciągania napletka patrze na reakcje syna. Za mocno nie można tego
robić, ale za słabo też nie ma sensu. Moja prywatna opinia jest taka, że
jeszcze nic się samo nie zrobiło. Jeśli fizjologiczna stulejka ma minać to
dlaczego tyle cierpiących dzieci i brutalnych zabiegów?Mam wrażenie , że są
niewielkie postepy tych moich zabiegów, ale mam zamiar robic to do skutku. A
synuś ma 7 m i działam tak od ok. miesiąca.

[madzialena75]

Mój chłopczyk ma 1,5 roku. Absolutnie nie odkleja mu się napletek nawet na
milimetr, a lekarze (bo nie jeden tylko w dwóch różnych przychodniach) wogóle
nie zwracają na to uwagi, bo jest jeszcze za malutki. Tzw. stulejka
fizjologiczna ma prawo utrzymywać sie do 4 roku zycia i wtedy dopiero moze
zacząc budzic wątpliwości. Absolutny zakaz otrzymalismy odciągania mu samemu!!!
Widzę, ze co lekarz to inna teoria... Ale radziłabym nie ingerować dopóki nic
złego się nie dzieje. tzn nie ma stanów zapalnych.

[bea-ta]

To znalazłam i skopiowałam informacyjnie dla zainteresowanych. Z artykułu
wynika, że po uk. 1rż. należy ściągać dziecku napletek i wymywać mastkę. Jak
pisałam wcześniej ja robie to już teraz u mojego 7 m syna, dodam, że jest
sporym chłopcem - 10 kg i robie to jako matka na swoja własna odpowoedzialność.

Najczęstszą patologią w budowie napletka jest stulejka (phimosis), czyli
zwężenie ujścia napletka uniemożliwiające (stulejka całkowita) lub utrudniające
(stulejka częściowa) ściąganie napletka (w wzwodzie i/lub w stanie spoczynku).
Za stulejkę uważa się również taki stan, w którym napletek pozwala się
odprowadzić do rowka zażołędnego, ale w trakcie erekcji powoduje ucisk i ból.
Omawiana nieprawidłowość nie jest niebezpieczna dla zdrowia czy życia, nie
stanowi poważnego problemu medycznego, jednak nie powinna być zlekceważona -
powinno się ją jak najszybciej usunąć, gdyż może doprowadzić do niebezpiecznych
komplikacji zdrowotnych. Patologią często towarzyszącą stulejce jest za krótkie
wędzidełko, które również może powodować problemy w odprowadzaniu napletka lub
być powodem wyginania ku dołowi główki prącia w stanie wzwodu.

Badania statystyczne wykazują, że stulejka i za krótkie wędzidełko to bardzo
powszechny problem na całym świecie - dotyczy od 8 do 12% wszystkich mężczyzn
nieobrzezanych po urodzeniu.

Stulejka uważana była kiedyś wyłącznie za wadę wrodzoną. Mija się to z prawdą,
gdyż bardzo duża część stulejek jest nabyta. Patologia może pojawić się zarówno
u niemowlaków, jak i u osób dorosłych, czy nawet w wieku starczym. Głównymi
powodami powstawania stulejki nabytej są:

nieprawidłowa pielęgnacja niemowlaka,
niewłaściwe nawyki higieniczne,
stany zapalne cewki moczowej, żołędzi i napletka,
komplikacje cukrzycowe.


Komplikacje zdrowotne


Stulejka może być przyczyną następujących komplikacji zdrowotnych:

W większości przypadków osoby ze stulejką nie mogą prowadzić prawidłowego życia
seksualnego. Niemożność odprowadzenia napletka lub jakiekolwiek utrudnienia z
jego ściągnięciem powodują dużą bolesność przy każdej próbie podjęcia
współżycia.
Próba współżycia lub ściągnięcia napletka na siłę może doprowadzić do jego
uwięźnięcia w rowku zażołędnym (bez możliwości powrotu), czyli do powstania
załupka (paraphimosis). Stan taki wymaga natychmiastowej interwencji
chirurgicznej, gdyż grozi martwicą prącia.
Stulejka całkowita uniemożliwia utrzymanie prawidłowej higieny intymnej.
Niewymywanie podczas codziennej toalety spod napletka jego wydzieliny, czyli
mastki (snegma), oraz złogów rozkładającego się moczu powoduje częste stany
zapalne cewki moczowej, dróg moczowo-płciowych i prostaty. Udowodniono, że
częste stany zapalne dróg moczowych są bezpośrednią przyczyną raka prącia u
mężczyzn oraz raka szyjki macicy u partnerek seksualnych mężczyzn ze stulejką
lub nieposiadających prawidłowych nawyków higienicznych.
Stulejka częściowa lub całkowita ma zazwyczaj tendencje do powiększania się,
tzn. w wyniku prób ściągnięcia napletka lub napięcia w trakcie erekcji dochodzi
do powstawania mikropęknięć na powierzchni napletka (często niewidocznych gołym
okiem), które bliznowacieją i powodują coraz mocniejsze zwężanie ujścia
napletka. W skrajnych przypadkach spotyka się osoby ze stulejką
uniemożliwiającą oddawanie moczu lub powodującą powstawanie "efektu balonika"
przy próbie oddawania moczu.
Istotne są również problemy psychologiczne. Nastolatkowie w okresie dojrzewania
i młodzi mężczyźni w sposób szczególnie wrażliwy traktują wszystkie sprawy
związane z narządami płciowymi. "Inność", "patologia" - stwierdzane u siebie
przez dojrzewającego chłopca są źródłem różnych zahamowań i problemów natury
emocjonalnej. Dlatego ważną rolę odgrywa w tym zakresie właściwa edukacja
rodziców oraz opieka pediatryczna i położnicza w okresie wczesnodziecięcym.


Profilaktyka i wczesne rozpoznanie


W wielu krajach i kulturach praktykuje się obrzezanie (usunięcie części
napletka) niemowląt płci męskiej. Przykładowo, w Stanach Zjednoczonych, w
poprzednich dziesięcioleciach, praktykowano ten zabieg u wszystkich chłopców,
bez względu na opinię i zgodę rodziców. Obecnie ponad 60% rodziców chłopców w
tym kraju dalej decyduje się na wykonanie tego zabiegu w kilka dni po
urodzeniu. Zabieg jest łatwy i - ze względu na niewielkie jeszcze unerwienie
napletka u noworodków - praktycznie niebolesny. Usunięcie napletka w kilka dni
po urodzeniu gwarantuje, że problem stulejki w przyszłości się nie pojawi.
Pielęgnacja obrzezanego chłopca jest prosta i nie wymaga szczególnego
omówienia. W Europie obrzezanie dzieci jest jednak zabiegiem rzadko stosowanym,
wywołuje nawet opory światopoglądowe. W związku z tym należy zwrócić szczególną
uwagę na prawidłową pielęgnację chłopców w pierwszych latach życia.

W przypadku niemowląt i małych dzieci do ukończenia 3 roku życia niemożliwość
odsunięcia napletka do rowka zażołędnego uważa się za stan fizjologicznie
prawidłowy, zazwyczaj niespowodowany stulejką. Noworodki płci męskiej w
większości przypadków przychodzą na świat z napletkiem mocno sklejonym mastką z
żołędzią prącia. W żadnym przypadku nie wolno na siłę odsuwać napletka. Często
rodzice, położne, a nawet lekarze pierwszego kontaktu próbują niemowlakom
ściągnąć napletek. Prowadzi to do poważnych komplikacji - popękania napletka,
naderwania wędzidełka, uszkodzenia powierzchni żołędzi - i jest bardzo bolesne
dla dziecka. Tego typu działania są bezpośrednim powodem powstania właściwej
stulejki, gdyż pęknięty napletek bliznowacieje i ulega zwężeniu. Działanie
takie jest absolutnie nieprawidłowe z medycznego i pielęgnacyjnego punktu
widzenia.

Uwzględniając wiele różnych opinii na ten temat, należy zaproponować rodzicom
poniższy algorytm postępowania w zakresie pielęgnacji chłopców:

Do ukończenia pierwszego roku życia chłopca w żadnym przypadku nie próbujemy
odsuwać napletka. Przez pierwsze miesiące lub nawet lata życia chłopca mastka
sklejająca napletek z żołędzią powinna ulegać powoli samoistnemu wymywaniu i
rozpuszczaniu. Zabiegi higieniczne ograniczamy do codziennej kąpieli, obmywania
prącia z zewnątrz (bez ściągania napletka) i dbania o to, aby nie doszło do
zakażenia napletka lub cewki moczowej resztkami kału.
Po ukończeniu 1 roku życia co dwa, trzy miesiące próbujemy w czasie kąpieli
ściągnąć chłopcu napletek. Uważamy, żeby czynność tę wykonywać bardzo
delikatnie i nie sprawiać dziecku bólu. Jeżeli ściągnięcie napletka powiedzie
się, żołądź wymywamy dokładnie z resztek mastki.
Jeżeli do ukończenia 3 roku życia nie uda się zsunąć chłopcu napletka, powinno
się zasięgnąć porady urologa lub chirurga dziecięcego. Wyłącznie specjalista
może ocenić, co jest powodem zaistniałego stanu - sklejenie napletka z żołędzią
czy stulejka. W pierwszym przypadku lekarz dokona odklejenia napletka, a w
drugim prawdopodobnie zaproponuje leczenie chirurgiczne. Oba zabiegi wykonuje
się u dzieci w znieczuleniu, zabieg usunięcia stulejki - bezwzględnie w
znieczuleniu ogólnym. W niewielkim procencie przypadków lekarz może zadecydować
o próbie podjęcia leczenia stulejki sterydami (podawanymi w maści). Leczenie
takie jest możliwe wyłącznie u małych dzieci (odpowiednia podatność skóry na
leki hormonalne) i tylko z lekką stulejką (niewielkim zwężeniem ujścia
napletka). Mimo, że pozwala uniknąć stresującego dla dziecka zabiegu
chirurgicznego, nie daje jednak gwarancji pełnego wyleczenia i zwiększa
prawdopodobieństwo wystąpienia tej patologii w późniejszym wieku. Pamiętajmy,
że im wcześniej poddamy dziecko zabiegowi, tym będzie on dla niego mniej
stresujący i bolesny.
Bez względu na wiek chłopca powinniśmy natychmiast udać się do urologa lub
chirurga dziecięcego w przypadku wystąpienia stanu zapalnego (opuchnięcie
prącia, zaczerwienienie). Lekarz prawdopodobnie dokona odklejenia napletka i
zleci dalsze lecz

[jusiagra]

w 100% podzielam zdanie mojej przedmówczyni

[anitat]

Faktycznie są dwie "szkoły": ściągać i nie ściągać fizjologicznie przyklejonego
napletka. My też mieliśmy ten problem co wybrać. Ostatni lekarz powiedział mi,
że najlepiej wypośrodkować: jeśli nie robią się stany zapalne, siusiak nie
zaczerwienia się - zostawić i nie ściągać, ale jeżeli pojawią się stany
zapalne, to ściągać po troszeczku, (bo przeważnie jak weźmie się za to lekarz
to ściągają na siłe i wtedy boli, oj, boli), przemywać rivanolem, rumiankiem
itd jak radza dziewczyny (już były posty o tym)
Fizjologiczne przyklejenie napletka - napletek powinien się sam odkleić do
wieku 3-4 lat
Stulejka - to coś innego, wymaga interwencji chirurgicznej, często robi się to
w znieczuleniu ogólnym, wtedy, gdy napletek jest tak wąski i długi, że
szczelnie przykrywa ujście cewki moczowej i utrudnia siusianie.
Anita